MARÍA CASARES<br />Corral Villar Manuela<br />Forte Villanueva Graciela  <br />García López  Aída<br />López Prado Helena<...
Nome: <br />MARÍA  VICTORIA CASARES PÉREZ       <br />Data de Nacemento: 21-11-1922 <br />Lugar de Nacemento: A CORUÑA<br ...
Con Galicia nunca me puxen en orde.<br />Dalí<br />                 E quero quedar en desorde. <br />É A INFANCIA<br />
“Nacín nese recuncho de terra que lle volve as costas ao continente pero que recibe aos peregrinos de Santiago de Composte...
Miña nai:<br />“Requintada e forte, loura, cos ollos azuis e un rostro cuberto de pencas, Gloria Pérez paseaba unha exquis...
Meu pai: <br />“Naceu en 1884, chamábase Santiago Casares Quiroga, Casaritos para os galegos, ou Santiaguiño, Santiño e Sa...
Miña irmá: <br />                  “Ben antes de que miña nai existise para meu pai, eu xa tiña unha irmá que se chamaba E...
A miña infancia: <br />                          “Meu pai inicioume na poesía lendo en voz alta ou decindo para min, en ca...
Madrid 1936<br />“A EXPERIENCIA DA GUERRA É INENARRABLE E SÓ PODE SER ENTENDIDA SI O QUE ESCOITA O RELATO O VIVIU”<br />
O 18 xullo de 1936 a familia preparábase a viaxar  a Galicia  para pasar as vacacións de verán. Esa mesma noite unha chama...
“Decidiuse deixarme ao cargo, despois dunha proba definitiva, dunha sala de doce camas, onde o meu traballo consistía en l...
O EXILIO: SAIDA PARA PARÍS<br />Rene Magritte<br />ADAPTARSE: UN PODER QUE NON LLE É DADO A TODO O MUNDO; É UN PRIVILEXIO<...
Madrid convértese nunha cidade bombardeada, o frente  aproxímase, e iso unido ó deterioro da  saúde emocional e física de ...
Tamén as circunstancias dolorosas do desterro:<br />“Soterrara todo no decorrer do traxecto -todo-,… a miña irmá no cárcer...
“Foi unha noite na casa dos amigos, Colonna e Alcover; na sobremesa  Alcover, aguilloado pola miña nai, quixo oír recitar ...
Son tempos duros e difíciles; onde a aprendizaxe da nova lingua, clases, pasantías, exames para a entrada no conservatorio...
Retorna a París, coa súa nai, e retoma os estudos exactamente onde os deixara na pausa, agora cun París ocupado.<br />“Are...
OS COMENZOS NO TEATRO<br />Kandinsky<br />SEN OUTRA AMBICIÓN QUE “SAIR DO PASO”, E VIVIR.<br />
Asinou o seu primeiro contrato conMarcelHerrand, que xunto a JeanMarchant, rexentaban o teatro Mathurins, e así dinos:<br ...
“A miña estadía de tres anos neste lugar, foi un dos períodos máis lindos que teño vivido no teatro.”<br />Durante estes  ...
ALBERT CAMUS (1913-1960)<br />O AMOR CON ORGULLO TEN O SEU<br />GRANDOR, PERO NON TEN A CERTEZA<br />CONMOVEDORA DO AMOR-X...
“ Marcel Herrand púxome nas mans as probas da imprenta da edición dunha obra: Le Malentendu.<br />Lina. Gustoume. E busque...
Viámonos no teatro, atopabámonos principalmente na casa del, no taller-estudio.<br />Foi naquel obradoiro onde aprendín a ...
Camus<br />“Ollar lúcido, clarividente, aberto, brutalmente informado pero sempre compasivo; esa voz secreta e apaixonada,...
“Entrementres as comunicacións con Alxeria restablécense e a fin da guerra achegábase.” <br />“Cando me falou dunha posíbe...
“Foi durante a guerra que vivimos o nosoprimeiroencontro e coa vinda da paz que nos separamos, volvémonos a atopar o 6 de ...
ACTRIZ<br />
O meunome é María Casarés. Nacín en Novembro de 1942 no teatro Les Mathurins. <br />A miña patria é o teatro; e os dramas,...
“Coñecín no escenario máis problemas, dificultades, incidentes, accidentes, fracasos, triunfos, praceres, alegrías, éxtase...
“Vivín meses na intimidade de Séneca, Shakespeare, Calderón, Ibsen, Strindberg e Racine.<br />Partillei as fascinacións, a...
“Fun a Morte, a Vida, o Home, a Muller, unha Planta, unha Serpe, unha Illa no Océano Índico. Vivín cen destinos. Sufrín os...
ANDRÉ SCHLESSER  <br />O HOME CO QUE CASEI O 27 DE XUÑO DE 1978<br />
André Schlesser:<br />“Naceu en 1914. No documento de identidade o seu nome é André e o  apelido Schlesser. Pero chámanlle...
“A violencia e a guerra son para el inherentes á vida e á morte, que coloca xuntas. <br />A xustiza é a lei por riba das l...
. <br />Marc Chagall<br />“Velaquí o meu marido. O único home que me deu o seu apelido despois de meu pai; ao que acudín d...
Nome:  <br />MARIA SCHLESSER<br />Pseudónimo: <br />MARÍA  CASARÉS<br />Nome de solteira: <br />MARÍA VICTORIA  CASARES<br...
Casa en Allou<br />O 27 de Novembro de 1996 morre en París María Casares                <br />É trasladada a Allou onde es...
MARÍA CASARES: información na rede<br />ARTIGOS:  <br />Cine y Letras. Recuerdo de María Casares. Blas Matamoros. 6 / 7 / ...
BIBLIOGRAFÍA:                                                        <br />MARÍA CASARES. 1ª Edición “Residente Privilexia...
A CORUÑA  2011<br />
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

María Casares por María Casares

447 views

Published on

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

María Casares por María Casares

  1. 1. MARÍA CASARES<br />Corral Villar Manuela<br />Forte Villanueva Graciela <br />García López Aída<br />López Prado Helena<br />María Leonor Fini<br />FALA DE MARÍA CASARES<br />
  2. 2. Nome: <br />MARÍA VICTORIA CASARES PÉREZ <br />Data de Nacemento: 21-11-1922 <br />Lugar de Nacemento: A CORUÑA<br />Filla de:<br />GLORIA PÉREZ CORRALES e<br />SANTIAGO CASARES QUIROGA<br />Profesión: ACTRIZ<br />Nacionalidade: O TEATRO<br />País de orixe: <br />A ESPAÑA REFUXIADA <br />
  3. 3. Con Galicia nunca me puxen en orde.<br />Dalí<br /> E quero quedar en desorde. <br />É A INFANCIA<br />
  4. 4. “Nacín nese recuncho de terra que lle volve as costas ao continente pero que recibe aos peregrinos de Santiago de Compostela; na Coruña, cidade peninsular agochada nunha baía, na mesmísima punta do nariz que a Península Ibérica asoma sobre o Atlántico.<br /> Nacín alí. Meu pai e máis a miña nai naceran alí e o meu avó paterno e a miña avoa paterna e a miña avoa materna e máis lonxe na ascendencia os meus devanceiros e a súa proxenitura.”<br />
  5. 5. Miña nai:<br />“Requintada e forte, loura, cos ollos azuis e un rostro cuberto de pencas, Gloria Pérez paseaba unha exquisita distinción, unha presencia de raíña, e o seu sorriso unha luminosidade invulgar…”<br /> “Era, penso, intelixente, artista e … meiga.”<br /> “A vitalidade, o gozo de vivir, que me deixou en herdanza, abondarían para querela se todo nela non me fose xa querido, tan tenramente amado”.<br />
  6. 6. Meu pai: <br />“Naceu en 1884, chamábase Santiago Casares Quiroga, Casaritos para os galegos, ou Santiaguiño, Santiño e Santi para a súa muller…”<br />“Meu avó enviouno a Madrid para <br />Doctorarse en dereito, de onde <br />el volveu axiña, cun bebé no colo<br />envurullado nun cobertor, que lle<br />presentou como a súa filla Esther…”<br />“Elegante e procurando a extravagancia, acudía, feito un dandi, aos mitins libertarios, levando unha capa sorprendentemente enorme de pura caxemira encargada “in England” con chapeu a xogo vido directamente “from London”. <br />
  7. 7. Miña irmá: <br /> “Ben antes de que miña nai existise para meu pai, eu xa tiña unha irmá que se chamaba Esther Casares; e moitos anos antes da miña chegada a Francia, esta irmá Esther, interna en Versalles, seguía os seus estudos no liceo Victor Duruy, o mesmo onde, despois, o azar quixo que preparase o meu bacharelato cando o exilio nos instalou en París.”<br />
  8. 8. A miña infancia: <br /> “Meu pai inicioume na poesía lendo en voz alta ou decindo para min, en castelán ou galego, fragmentos da súa escolma persoal; e Rosalía de Castro, Rubén Darío, Valle-Inclán, Curros Enríquez…transformáronse en familiares.<br />Eu mesma declamaba a berros empoleirada nunha árbore do xardín, en voz baixa a tremer cunha extraña emoción na escola ou diante de meu pai na súa grande biblioteca.<br />Nun ángulo da mesmaarranxara un pequenolaboratorio ondeestudabamos a división da célula, ou ben as reaccións químicas de líquidos misteriosos…No campo levábame de mañanciñadiante das teas de arañeira … estaban ademais os caracois…, e as formigas…, e as abellas…”<br />
  9. 9.
  10. 10. Madrid 1936<br />“A EXPERIENCIA DA GUERRA É INENARRABLE E SÓ PODE SER ENTENDIDA SI O QUE ESCOITA O RELATO O VIVIU”<br />
  11. 11. O 18 xullo de 1936 a familia preparábase a viaxar a Galicia para pasar as vacacións de verán. Esa mesma noite unha chamada telefónica dende Marrocos anuncia a Casares, Ministro da Guerra, a sublevación do exército. <br />Comeza para María, con 13 anos, un período decisivo; o seu pai dimite, deixa de formar parte do goberno da República. Ela ingresa como auxiliar no hospital Oftálmico transformado, polas circunstancias, en hospital de guerra. <br />“Cando vin a meu pai deixar a casa pola fronte de guerra e a mamá ofrecer os seus servizos no Oftálmico, pedín ir con ela e tras dun primeiro rexeitamento categórico, como eu insistía con ímpeto, papá, logo de me avisar que ía a ser duro, aceptou finalmente.”<br />
  12. 12. “Decidiuse deixarme ao cargo, despois dunha proba definitiva, dunha sala de doce camas, onde o meu traballo consistía en limpar o lugar, axudar os que estaban impedidos en todas as súas necesidades, aseo, alimentación, vestido, etc...”<br />“Continuei, logo, a vivir no medio daqueles homes aos que me unía con máis forza aínda, porque estaban de paso e porque mos entregaban nus e desarmados na hora da verdade...”<br />“Alícoñecíntamén a paz, a verdadeira paz... a solidariedade, da que tomei consciencia naquel lugar, e que me vinculouaomundo.”<br />
  13. 13. O EXILIO: SAIDA PARA PARÍS<br />Rene Magritte<br />ADAPTARSE: UN PODER QUE NON LLE É DADO A TODO O MUNDO; É UN PRIVILEXIO<br />
  14. 14. Madrid convértese nunha cidade bombardeada, o frente aproxímase, e iso unido ó deterioro da saúde emocional e física de María, fixo que o seu pai tomara a decisión de trasladalas a Barcelona e posteriormente a París.<br />Marc Chagall<br />Chegan a París en novembro do 1936. Instálanse no hotel París-New York, número 148 bis, da rúa Vaugirard, trasladándose despois a un apartamento contiguo na mesma rúa. Considérase afortunada de ter saído de España neste tempo.<br />“ Pero o azar…meu Deus! que sorte…para comezar, eu podía ir parar a outro país que non fose Francia; ...Cheguei a primeira, introducida polo prestixio da personalidade de meu pai, no mesmo momento en que a guerra de España rodeaba de lenda a todos os que ían ou viñan dela” .<br />
  15. 15. Tamén as circunstancias dolorosas do desterro:<br />“Soterrara todo no decorrer do traxecto -todo-,… a miña irmá no cárcere da Coruña privada da súa pequena; Susita, quen sabe onde,o Instituto Escuela, os outros, Montrove e Bastiagueiro…<br />Até a miña lingua, tíñame que esforzar ó máximo para esquecela.” <br />Os primeiros tempos en París foron intensos; asistencia a clase, aprender a coñecer unha lingua, os seus poetas e escritores e percorrer unha gran cidade como Paris.<br />Amigos e coñecidos tratan de facer o mais agradable posible a súa estancia, dentro das <br />Dalí<br />posibilidades, é a eles e mais a súanai a quen se debe a orientación teatral de María. <br />
  16. 16. “Foi unha noite na casa dos amigos, Colonna e Alcover; na sobremesa Alcover, aguilloado pola miña nai, quixo oír recitar en español “un romance castellano.” <br />“Entón erguinme, comecei a tremer; despois a chorar e despois recitei”<br />No final da miña intervención <br />Colonna exclamou:<br />- “Ten que facer teatro”, mentres Alcover rosmaba polo baixo: <br /> - “Ten, se non, vai afogar” <br /> Miña nai chantoume de repente<br /> - “¿Queres facer teatro?<br /> - Eu respondín: “si”<br /> Así foi que o maratón comezou na sobremesa.<br />Magritte<br />
  17. 17. Son tempos duros e difíciles; onde a aprendizaxe da nova lingua, clases, pasantías, exames para a entrada no conservatorio, mantéñena moi ocupada. <br />Todo isto sen esquecer que polo apartamento onde viven pasan cantidade de refuxiados procedentes de España, que buscaban polos camiños de Francia e de América -de México sobre todo- un lugar onde afincarse e traballar. <br />Maria Leonor Fini<br />As cousas complícanse aínda máis; a invasión de Francia por parte dos alemáns trae consigo a saída de París, xunto cos seus pais, no ultimo tren a Bordeos. A idea é marchar a Inglaterra e de seguido para América Latina; finalmente só pode saír o pai. <br />
  18. 18. Retorna a París, coa súa nai, e retoma os estudos exactamente onde os deixara na pausa, agora cun París ocupado.<br />“Arestora, en 1940, velaquí nós as dúas, aloxadas no noso pombal, soas, xuntas, a loitar co exilio, a guerra, a nosa situación, e a vida á que ambas queremos fincarlle <br />o dente, eu para agarrala, ela, para xa non <br />perdela. Todo vale, logo, para vivir”<br />Max Ernst<br />Aprobou o exame de ingreso no Conservatorio, no 1942, con dúas escenas clásicas: “Hermione e Eriphile”, consideradas ata ese momento tabú. A súa timidez xunto co seu carácter nervioso faille pasar malos momentos tanto no teatro coma na sociedade.<br />
  19. 19. OS COMENZOS NO TEATRO<br />Kandinsky<br />SEN OUTRA AMBICIÓN QUE “SAIR DO PASO”, E VIVIR.<br />
  20. 20. Asinou o seu primeiro contrato conMarcelHerrand, que xunto a JeanMarchant, rexentaban o teatro Mathurins, e así dinos:<br />“ Fun contratada por un ano, no 1942, para representar os xoves e os sábados de mañá unha obra irlandesa, onde facía o primeiro papel, en francés, e que me <br />consagrou como primeira actriz.”<br />Max Ernst<br />“O teatro dos Mathurins estaba habitado, sustentado, conducido por un home de teatro e por un puro comediante, porque eses doushomes eran tan diferentes que eles mesmos eran a representación mesma do teatro (ese lugar de exiliados).” <br />
  21. 21. “A miña estadía de tres anos neste lugar, foi un dos períodos máis lindos que teño vivido no teatro.”<br />Durante estes tres anos, ademais do teatro, traballou en cine e radio, para poder sobrevivir ela e a súa nai.Ao mesmo tempo a súa casa servía polas noites como refuxio, dunha amiga xudía, Nina, finalmente deportada, e que consideraban como un lugar seguro xa que como dicía súa nai: <br />“Eles nunca van a imaxinar que unha xudía se refuxie na casa de dúas refuxiadas españolas!”<br />
  22. 22. ALBERT CAMUS (1913-1960)<br />O AMOR CON ORGULLO TEN O SEU<br />GRANDOR, PERO NON TEN A CERTEZA<br />CONMOVEDORA DO AMOR-XENEROSO<br />
  23. 23. “ Marcel Herrand púxome nas mans as probas da imprenta da edición dunha obra: Le Malentendu.<br />Lina. Gustoume. E busquei o nome do autor. Albert Camus. Nunca oíra falar del.”<br />“Os ensaios do Malentendu comezaban na primavera de 1944, e partir dese momento os acontecementos ían tecerse nunha tea moi mesta ao meu arredor.”<br />“Foi durante a guerra que vivimos o noso primeiro encontro e coa vinda da paz nos separamos.”<br />
  24. 24. Viámonos no teatro, atopabámonos principalmente na casa del, no taller-estudio.<br />Foi naquel obradoiro onde aprendín a coñecelo. Souben da súa pertenza á Resistencia e faloume por primeira vez do xornal clandestino Combat. <br />Foi el tamén o que me fixo aproximar a aqueles que loitaban en Francia. Nunca se me pasara pola imaxinación colaborar nun dos movementos da Resistencia... alí onde souben que súa nai era de orixe española ; e, tamén, que deixara en Alxeria unha muller nova e bonita que agardaba o fin da guerra para reunirse co seu marido.<br />
  25. 25. Camus<br />“Ollar lúcido, clarividente, aberto, brutalmente informado pero sempre compasivo; esa voz secreta e apaixonada, dolorosamente vehemente, orgullosa, irónica, fraternal…”<br />“É o seu berro infatigábel, o NON aosdeuses e aoshomes da inxustiza, da mentira, do sufrimento e da morte, e a todo mandamento que, sexa cal sexa o pretexto, tenda a someter o home ou a afastalo da súa grande aventura, a do pensamento” <br />
  26. 26. “Entrementres as comunicacións con Alxeria restablécense e a fin da guerra achegábase.” <br />“Cando me falou dunha posíbel marcha a México -lonxe de todos-comprendín que nunca abandonaría os meus -a miña nai, o meu pai- por nada e por ninguén.”<br />“DendeVerdelot, onde el procurara un refuxio contra a ameaza da xestapo, onde me agardaba e a ondeeu non fun, recibínunha carta que sorprendería a calquera que quixeseacusalo de frialdade, de formalismo, de orgullo ou de indiferenza.”<br />
  27. 27. “Foi durante a guerra que vivimos o nosoprimeiroencontro e coa vinda da paz que nos separamos, volvémonos a atopar o 6 de xuñode 1948”.<br />“E dende entón endexamais nos deixamos”.<br />. <br />Albert Camus recibe o premio Nobel de Literatura no ano 1957, négase a recollelo, e morre, en accidente de coche, o 4 de xaneiro de 1960.<br />“ O único acontecemento da súa existencia que escapa á miña comprensión é a súamorte; esa maneira de se malograr no momento mesmo en que todo debía comezar para el.”<br />
  28. 28. ACTRIZ<br />
  29. 29. O meunome é María Casarés. Nacín en Novembro de 1942 no teatro Les Mathurins. <br />A miña patria é o teatro; e os dramas, as traxedias, as farsas, os melodramas, os sainetes, os vodevís, os milagres ou misterios, toda a comedia humana, que alí se interpreta, é a que eu vivo.<br />
  30. 30. “Coñecín no escenario máis problemas, dificultades, incidentes, accidentes, fracasos, triunfos, praceres, alegrías, éxtases, acontecementos de toda clase e de toda envergadura, que todos cantos podería acumular na máis rica das existencias.”<br />“Viaxei por todas partes, no espazo e no tempo.”<br />“Coñecín a Xoana de Arco, a María Tudor de Inglaterra, a Catarina de Rusia, a Fausto de Wittemberg, a Teresa de Ávila, a Medea dos gregos e a San Juan de la Cruz.”<br />
  31. 31. “Vivín meses na intimidade de Séneca, Shakespeare, Calderón, Ibsen, Strindberg e Racine.<br />Partillei as fascinacións, as decepcións e os abraios dos artistas do noso tempo.”<br />“Vivín nos palacios do Renacemento, nos castelos da Idade Media, nas ruínas do Imperio Azteca. Cabalguei as monturas das amazonas. Camiñei do outro lado dos espellos. Sobrevivín á guerra, á peste, é á mesma morte.”<br />
  32. 32. “Fun a Morte, a Vida, o Home, a Muller, unha Planta, unha Serpe, unha Illa no Océano Índico. Vivín cen destinos. Sufrín os máis graves casos de conciencia. Matei.Traizoei. <br />Fun verdugo e mártir. Sádica e masoquista.Tirana e escrava. <br />Representei as máis belas historias de amor.”<br />
  33. 33. ANDRÉ SCHLESSER <br />O HOME CO QUE CASEI O 27 DE XUÑO DE 1978<br />
  34. 34. André Schlesser:<br />“Naceu en 1914. No documento de identidade o seu nome é André e o apelido Schlesser. Pero chámanlle Dadé.<br />Foi no Théâtre National Populaire onde o coñecín. Dadé era para nós o fetiche, <br />o amuleto.<br />Marc Chagall<br />Para min é o mesmo aire que respiro e que renuncio a tocar. <br />É o que sempre desaparece pero xamais se evade. No seuillamento é o mundo repoboado. É todos os tempos e todos os lugares.<br />É o meu bastón alén do camiño.<br />Canta do mesmo xeito que vive, desde cativiño, unha longa cantarea que anuncia en toda parte, e onde entoa a súa propia vida. Só os paxaros, que eu saiba viven así.”<br />
  35. 35. “A violencia e a guerra son para el inherentes á vida e á morte, que coloca xuntas. <br />A xustiza é a lei por riba das leis. <br />Orgulloso a máis non dar, pensa que a humillación degrada só a quen humilla.<br />Alí onde se mestura cos demais homes, hai pacto, nunca desafio. <br />Durante os anos de Ocupación, non o marcou ningún feito heroico. Xitano, estaba ameazado polos campos de exterminio. Se o ocupante se preocupou <br />Marc Chagall<br />del, nunca foi a causa das súas orixes, senón polo apelido alsaciano. <br />Detrás deste apelido o medo palpitaba con cada pulsación.”<br />
  36. 36. . <br />Marc Chagall<br />“Velaquí o meu marido. O único home que me deu o seu apelido despois de meu pai; ao que acudín do xeito máis natural para que me unise a miña nova patria. Ao que persigo pousando os meus pés nos rastros dos seus pasos, como facía de pequeniña nas pegadas dos pasos de miña nai.” <br />“E deste xeito os datos para o novo documento que me definen son:<br />
  37. 37. Nome: <br />MARIA SCHLESSER<br />Pseudónimo: <br />MARÍA CASARÉS<br />Nome de solteira: <br />MARÍA VICTORIA CASARES<br />Estado civil:<br />CASADA<br />Nacionalidade:<br />FRANCESA<br />
  38. 38. Casa en Allou<br />O 27 de Novembro de 1996 morre en París María Casares <br />É trasladada a Allou onde estaba a súa casa, a única que tivo en propiedade, hoxe convertida en “Maisonducomédien María Casarés”, <br />tras facer doazón da propiedade ao concello.<br />Casa da RuaPanaderas en A Coruña<br />
  39. 39. MARÍA CASARES: información na rede<br />ARTIGOS: <br />Cine y Letras. Recuerdo de María Casares. Blas Matamoros. 6 / 7 / 2010. <br />María Casares: pequena biografía<br />María Casares. Unha grande actriz do teatro europeo do século XX. <br />Les dames du Bois de Boulougne. Jaime Sirvent. 12 / 3 / 09<br />Recuerdo de María Casares. Joan de Sagarra. La vanguardia digital 27 / 7 / 2005.<br />Homenaje A María Casares - 13/Marzo/1991 | Explored | Archivo de Noticias de Ecuador<br />ENTREVISTAS<br />Escritores, editoriales y revistas del exilio republicano de 1939. Manuel Aznar Soler<br />Mi patria es el teatro. César Antonio Molina <br />VIDEOS<br />YouTube - Orphee - Out now on DVD<br />María Casares. Reportaxena T.V.G.<br />María Casares. Reportaxena RTVE<br />Maria Casares répète "Derrière les paravents<br />Les dames du Bois de Boulogne<br />La Chartreuse de Parme(1948)<br />
  40. 40. BIBLIOGRAFÍA: <br />MARÍA CASARES. 1ª Edición “Residente Privilexiada”. Impreso en Galiza 2009. Editorial Trifolium <br />MARÍA LOPO. 1ª Edición “Cartas no exilio”. Correspondencia entre Santiago Casares Quiroga e María Casares (1946-1949). Baía Edicións.<br />UNIÓN LIBRE. Cadernos de vida e culturas. Núm 13. “A Voz das Vítimas do 36”. Edicios do Castro<br />INTERNET. Imaxes de cadros, fotos, e demais material gráfico… <br />
  41. 41. A CORUÑA 2011<br />

×