UNIDADE 7

713 views

Published on

Presentación tema Reinado de alfonso XIII. Crise da

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
713
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
412
Actions
Shares
0
Downloads
21
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

UNIDADE 7

  1. 1. O REINADO DE ALFONSO XIII A crise da Restauración
  2. 2. PROBLEMAS XERAIS DA RESTAURACIÓN A INICIOS DO SÉCULO XX <ul><li>Fraude electoral e caciquismo. </li></ul><ul><li>Crise dos partidos dinásticos </li></ul><ul><li>O problema militar </li></ul><ul><li>Incremento da conflictividade social </li></ul><ul><li>Crecente inxerencia do rei en cuestións políticas e militares </li></ul><ul><li>Fracaso das reformas intentadas ata 1917: Maura e Canalejas </li></ul><ul><ul><li>Maura e o rexeneracionismo conservador </li></ul></ul><ul><ul><li>Canalejas e o rexeneracionismo liberal </li></ul></ul><ul><li>Crecemento dos partidos antidinásticos e do movemento obreiro </li></ul><ul><ul><li>Os republicanos </li></ul></ul><ul><ul><li>Rexionalistas e nacionalistas </li></ul></ul><ul><ul><li>Movemento obreiro </li></ul></ul>
  3. 3. <ul><li>Fraude electoral e caciquismo. </li></ul><ul><li>Desprestixio do sistema. </li></ul><ul><li>Deixa fora do xogo político as clases populares e ás clases medias que se achegan a outras opcións contrarias ó sistema: socialismo, republicanos, nacionalismos </li></ul><ul><li>Crise dos partidos dinásticos </li></ul><ul><li>Desaparición de Cánovas e Sagasta a finais do XIX e de Maura e Canalejas antes de 1914 </li></ul><ul><li>Mantense a quenda, pero as veces rómpese a maioría gubernamental. </li></ul><ul><li>Gobernos inestables (parte dos diputados dun partdo non acatan as decisións do goberno, votan contra as suas propostas de lei, etc.) Entre1902-1905 cinco gobernos conservadores e 1905-1907 seis gobernos liberais Se repite a situación entre 1917 e 1923 </li></ul><ul><li>Gobernos pouco eficaces, pola súa curta duración e escaso apoio. </li></ul>
  4. 4. <ul><li>O problema militar </li></ul><ul><li>Desprestixio militares: sistema de reclutamento, trato dado ós soldados, participación en funcións represivas (Semana Tráxica) e as derrotas nas guerras de Cuba e Marrocos. </li></ul><ul><li>Malestar entre o militares: problemas profesionais, críticas da prensa. </li></ul><ul><li>Resposta militares: influír no poder político, recuperar protagonismo político: lei de xurisdidcións (1906) A partir de 1917 o malestar aumenta: xuntas de defensa (1917) e finalmente golpe de Primo de Rivera. </li></ul><ul><li>O sistema depende cada vez máis dos militares (da súa forza disuasoria) fronte a oposición, especialmente fronte ó Movemento Obreiro (así na Semana Tráxica ou na folga xeral do 17) </li></ul><ul><li>Entre os militares medra o nacionalismo español e o anticatalanismo (incidente do Cu-Cut) , así como a idea de que teñen o dereito e o deber de intervir en política para manter a orde social evitar o crecemento do movemento obreiro ou dos nacionalismos periféricos </li></ul>
  5. 5. Inxerencia do rei en cuestións políticas e militares <ul><li>Álfonso XIII accede ó trono mi novo, con 16 anos </li></ul><ul><li>Dende pronto amosa unha tenencia a intervir en cuestóns polítcas e sobre todo militares con escaso acierto </li></ul><ul><li>En 1923 o du apoio á dictedura de Primo de Rivera marcará o destino da monarquía </li></ul>
  6. 6. Incremento da conflictividade social <ul><li>Atraso económico e pobreza de boa parte das clases populares xenera conflictos máis frecuentes e graves </li></ul><ul><li>Crecemento do socialismo e sobre todo do anarquismo (formación da CNT en 1910) </li></ul><ul><li>Anticlericalismo </li></ul><ul><li>Dura represión fronte as protestas das clases populares: Semana Tráxica de Barcelona (1909), crise do 17, conflictos en Andalucia nos anos 1918-1920, Barcelona, etc lonxe de acabar coa conflictividade provoca a radicalizaciónda mesma </li></ul><ul><li>Revindicacións nacionalistas de Cataluña e o Pais Vasco </li></ul>
  7. 7. Maura e o rexeneracionismo conservador <ul><li>Lei electoral de 1907. </li></ul><ul><ul><li>Resultou un fracaso. Naquelas circunscripcións nas que se presentaxe un so candidato este resultaba elexido se necesidade de celebrar eleccións. Facilitou o fraude e a labor dos caciques </li></ul></ul><ul><li>Lei de administración local. </li></ul><ul><ul><li>Máis autonomía paraos municipios. </li></ul></ul><ul><ul><li>Posibilidade de mancomunidades locais ou provinciais </li></ul></ul><ul><ul><li>Achegarse ós nacionalistas cataláns </li></ul></ul><ul><li>Lexislación social </li></ul><ul><ul><li>Descanso dominical, legalización da folga, etc. </li></ul></ul><ul><ul><li>Buscaba calmar ou restar argumentos ó Movemento Obreiro. </li></ul></ul><ul><ul><li>Pero por outa banda tamén reforzar a represión coa Lei de Represión do Terrorismo </li></ul></ul><ul><li>Pretende limitar o fraude electoral e a influencia dos caciques, pero sin apostar claramente pola democratización do sistema </li></ul><ul><li>Fracaso das reformas e caída do goberno como consecuencia da guerra de Marrocos e a Semana tráxica de Barcelona </li></ul>
  8. 8. Marrocos <ul><li>O interés español en marrocos responde a </li></ul><ul><li>Causas políticas e de prestixio: trala derrota de 1898 España carece de colonias. </li></ul><ul><li>Intereses económicos: explotación minas e construcción ferrocarril. Beneficios para grandes compañias e inversores (oligarquía) </li></ul><ul><li>Problemas : </li></ul><ul><ul><li>Conflicto diplomático con Alemania e Francia. Acordo con Francia </li></ul></ul><ul><ul><li>Resistencia das cabilas bereberes. Incremento das tropas, do reclutamento e das baixas. A batalla do Gurugú e a do Barranco del Lobo provocan moitas baixas </li></ul></ul>
  9. 9. Semana Tráxica de Barcelona <ul><li>Reacción contra o exército ante a guerra de Marrocos e o embarque de reservistas Antimilitar </li></ul><ul><ul><li>Os fillos das clases pudientes libraban pagando </li></ul></ul><ul><ul><li>Maltrato dado no exército ós reclutas </li></ul></ul><ul><ul><li>Recordo do desastre de Cuba e as miles de baixas </li></ul></ul><ul><ul><li>Chámase os reservistas. Homes xa con familia e traballo </li></ul></ul><ul><li>Protesta social obreira </li></ul><ul><li>Forte contido anticlerical . </li></ul><ul><ul><li>Considerase a igrexa como unpilar básico do istema. Dura represión: </li></ul></ul><ul><li>Represión </li></ul><ul><ul><li>Necesario recurrir ó exército </li></ul></ul><ul><ul><li>Centos de mortos e feridos </li></ul></ul><ul><ul><li>Execucións. Ferrer i Guardia </li></ul></ul><ul><ul><li>Condena internacional </li></ul></ul>
  10. 11. Canalejas e o rexeneracionismo liberal <ul><li>Limitar a influencia da Igrexa: </li></ul><ul><ul><li>Responder e limitar ó crecente anticlericalismo de boa parte da sociedade española manifestado de xeito radical durante os sucesos de Barcelona de 1909 </li></ul></ul><ul><ul><li>Lei do Cadeado e proxecto de lei de Asociaciones Relixiosas. </li></ul></ul><ul><ul><li>Fracaso ante a dura oposición da Igrexa, que segue a ter unha enorme influenciasoicial e política </li></ul></ul><ul><li>Reformas sociais. </li></ul><ul><ul><li>Resposta a crecente presión do Movemento Obreiro, buscaba calmalo e restarlle argumentos: lei de accidenrtes de traballo, redución da xornada laboral, negociación colectiva, etc. </li></ul></ul>
  11. 12. Canalejas e o rexeneracionismo liberal <ul><li>Reforma do sistema de reclutamento. </li></ul><ul><ul><li>Obrigatorio en tempo de guerra. (en tempo de paz pagando facíase en menos tempo). </li></ul></ul><ul><ul><li>Seguía perxudicando ás clases populares. </li></ul></ul><ul><li>Lei de Mancomunidades de 1912. </li></ul><ul><ul><li>Dar resposta ás demandas do nacionalismo catalán. </li></ul></ul><ul><ul><li>Permitía a formación de mancomunidades entre varias provincias. Un primer paso cara a autonomía </li></ul></ul><ul><li>Acordos con Francia para controlar Marrocos </li></ul>
  12. 13. Oposición: Os republicanos <ul><li>Republicanismo moderado ou de dereitas </li></ul><ul><ul><li>Rexeita a insurrección </li></ul></ul><ul><ul><li>Conservador no social </li></ul></ul><ul><ul><li>Liberalismo democrático: democratización do sistema </li></ul></ul><ul><ul><li>Apoio entre as clases medias e intelectuais </li></ul></ul><ul><ul><li>Apoio electoral nas grandes cidades </li></ul></ul><ul><li>Republicanismo Radical </li></ul><ul><ul><li>Non rexeita a insurrección aínda que acepta o xogo parrlamentario da monarquía </li></ul></ul><ul><ul><li>Maís progresista no social con tendencia ó populismo e a demagoxia </li></ul></ul><ul><ul><li>Anticlerical </li></ul></ul><ul><ul><li>Busca o apoio das clases media e sectores das claeses baixas </li></ul></ul><ul><ul><li>Acaba formando o Partido Radical dirixido po Alexandro Lerroux </li></ul></ul>
  13. 14. A oposición: o nacionalismo catalán <ul><li>Liga Regionalista de Cataluña </li></ul><ul><ul><li>Autonomista </li></ul></ul><ul><ul><li>Conservador, ainda que defende unha democratización do sistema </li></ul></ul><ul><ul><li>Acepta a monarquía </li></ul></ul><ul><ul><li>Apoio entre a burguesía catalana </li></ul></ul><ul><li>Radicalización pola Lei de xurisdiccións </li></ul><ul><li>Tendencia a pactar e colaborar con gobernos conservadores </li></ul><ul><li>Logra a constitución da Mancomunitat de Cataluña en 1914 </li></ul>
  14. 15. A oposición: nacionalismo vasco <ul><li>Tendencia radical </li></ul><ul><ul><li>Independentista intranxisente </li></ul></ul><ul><ul><li>Ultraconservador e católico </li></ul></ul><ul><ul><li>Apoio no mundo rural tradicional </li></ul></ul><ul><li>Tendencia moderada </li></ul><ul><ul><li>Acepta principios políticos do liberalismo </li></ul></ul><ul><ul><li>Aceptaría a autonomía como pripeiro paso </li></ul></ul><ul><ul><li>Gaña apoios entre a burguesía industrial e amplia as súas bases sociais </li></ul></ul>
  15. 16. Movemento obreiro <ul><li>Anarquismo </li></ul><ul><ul><li>Crecemento do anarcosindicalismo: solidaridad obrera </li></ul></ul><ul><ul><li>Fundación da CNT en 1910 </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Acción directa. Rexeita a acción política </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Folga xeral revolucionaria </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Non rexeita por suposto loitas por melloras parciais, pero tendo como obxectivo a revolución social </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Sindicato maioritario anta a dictadura de Primo de Rivera </li></ul></ul></ul><ul><li>Socialismo </li></ul><ul><ul><li>Crecemento dende 1910 </li></ul></ul><ul><ul><li>Tendencia máis radical ou ortodoxa: mantén os postulados clásicos do marxismo </li></ul></ul><ul><ul><li>Tendencia máis moderada: asume as posicións revisionistas e busca un acordo cos republicanos para democratizar o sistema político </li></ul></ul>
  16. 17. Socialismo moderado <ul><li>Non é partidario da revolución. Defende a democracia e o acceso ó poder por medios democráticos, co sufraxio universal e os partidos socialistas. </li></ul><ul><li>Non busca a ditadura do proletariado, nin a supresión da burguesía. Cando o partido chegue ó poder, socializará aqueles medios de produción co Estado poda dirixir mellor cos particulares. </li></ul><ul><li>O seu obxectivo é elevar o nivel de vida do proletariado ata equiparalo á burguesía e isto farase coas leis oportunas (regulación laborais, etc), socializando algúns medios de producción (transportes, industrias estratéxicas, e cos impostos. </li></ul><ul><ul><li>Cobrando maís ós que máis teñen para invertir e benefico dos que menos teñen:educación, sanidade, gastos sociais, etc </li></ul></ul><ul><li>A súa finalidade é converter a democracia política en democracia social. </li></ul>
  17. 18. O impacto da Primeira Guerra Mundial <ul><li>Crecemento das exportacións de materias primas e de productos industriais e de alimentos </li></ul><ul><ul><li>España abastece ós países belixerantes </li></ul></ul><ul><ul><li>Ocupa mercados exteriores abandonados por eses países </li></ul></ul><ul><li>Crecemento industrial </li></ul><ul><ul><li>Acumulación de capitais: enriquecemento de certos sectores sociais </li></ul></ul><ul><ul><li>Non hai demasiado investimento en modernización da industria </li></ul></ul><ul><li>Aumento dos prezos </li></ul><ul><ul><li>O salarios reais non aumentan, pois os prezos suben por encima dos salarios </li></ul></ul><ul><ul><li>Descenso nivel de vida das clases traballadoras </li></ul></ul><ul><li>Incremento da tensión social e do movemento obreiro </li></ul><ul><ul><li>Diferencias máis evidentes e chamativas </li></ul></ul><ul><ul><li>Sindicatos queren aproveitar o momento para lograr melloras </li></ul></ul><ul><ul><li>Obreiros moi enfadados, pois mentres outros enriquecen se eles perden calidade de vida </li></ul></ul>
  18. 21. Crise de 1917 <ul><li>Circustancias nas que se produce a crise: </li></ul><ul><li>Forte tensión social, incremento das folgas durante o ano 16 e incluso unha folga xeal dun día </li></ul><ul><li>Gobernos moi débiles e inestables. Non logran suficiente apoio parlamentario. División dos partidos dinásticos </li></ul><ul><li>Crecente malestar entre o exército. </li></ul><ul><li>A crise militar: as Juntas de Defensa </li></ul><ul><li>Crise política: a Asemblea de Parlamentarios </li></ul><ul><li>Crise social: a folga xeral de agosto </li></ul>
  19. 22. A crise militar: as Juntas de Defensa <ul><li>Causas </li></ul><ul><ul><li>Cuestións salariais </li></ul></ul><ul><ul><li>Proxecto reforma militar: diminución do número de oficiais </li></ul></ul><ul><ul><li>Ascensos rápidos por méritos de guerra perxudicaban ós oficiais que non podía servir en Marrocos </li></ul></ul><ul><ul><li>Malestar dos oficiais ante o auxe do catalanismo, o desprestixio militar, o antimilitarismo, etc </li></ul></ul><ul><li>Formacións das Juntas de Defensa </li></ul><ul><ul><li>Organizacións profesionais de oficiais. </li></ul></ul><ul><ul><li>O reglamento militar prohibía este tipo de asociacións </li></ul></ul><ul><li>Derrota do goberno </li></ul><ul><ul><li>Medo a un golpe militar </li></ul></ul><ul><ul><li>Necesita ós militares para conter o Movemento Obreiro, especialmente na Folga de agosto do 17 </li></ul></ul>
  20. 23. A crise política: a Asemblea de Parlamentarios <ul><li>Circustancias </li></ul><ul><li>Gobernos moi débiles e inestables. Non logran suficiente apoio parlamentario. División dos partidos dinásticos </li></ul><ul><li>Suspensión das Cortes e das garantías constitucionais: censura, etc </li></ul><ul><li>Debilidade do goberno polas Juntas de Defensa </li></ul><ul><li>Obxectivos da Asemblea : </li></ul><ul><li>Facer unha nova constitución máis democrática </li></ul><ul><li>Autonomía para Cataluña </li></ul><ul><li>Fracaso da Asemblea </li></ul><ul><li>Escaso apoio entre deputados e senadores non cataláns </li></ul><ul><li>Variedade de obxectivos: nacionalistas, democrarizadores, etc </li></ul><ul><li>Non logran o apoio dos militres : </li></ul><ul><ul><li>Anticatalanismo militar </li></ul></ul><ul><ul><li>O goberno cede ante as presións das Juntas de Defensa </li></ul></ul><ul><li>Non buscan o apoio do movemento obreiro coíncidindo coa Folga xeral de agosto </li></ul><ul><ul><li>Medo á revolución. Os deputados non son revolucionarios, senón reformistas liberais ou demócratas </li></ul></ul>
  21. 24. A crise social: a folga xeral <ul><li>Preparación dende o ano 16 </li></ul><ul><ul><li>Acordo entre a UGT e a CNT </li></ul></ul><ul><li>Folga xeral revolucionaria </li></ul><ul><ul><li>Non obxectivos laborais </li></ul></ul><ul><ul><li>Derrubar ó goberno </li></ul></ul><ul><ul><li>Cambiar o sistema político </li></ul></ul><ul><li>Maior seguimento nas grandes cidades e pouca incidencia nas vilas e pobos </li></ul><ul><li>Fracaso da folga </li></ul><ul><ul><li>Dura represióna cargo o exército </li></ul></ul><ul><ul><li>Falta de apoios da Asemblea parlamentaria </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Podía haber algún punto de encontro: a democratización do sistema político </li></ul></ul></ul>
  22. 27. Balance da crise <ul><li>Non hai cambios no sistema poítico </li></ul><ul><li>Exército reforzado </li></ul><ul><ul><li>Aumenta a súa influencia política </li></ul></ul><ul><ul><li>O sistema depende dos militares para manterse fronte os que reclaman cambios </li></ul></ul><ul><ul><li>Cada vez e necesario recurrir maìs a forza </li></ul></ul><ul><li>Inmovilismo da burguesía e clase política </li></ul><ul><ul><li>Demostran máis medo á revolución que desexo de cambiar o sistema politico </li></ul></ul><ul><ul><li>Non parece disposta a chegar a un entendemento coa esquerda (socialistas) para cambiar o sistema </li></ul></ul><ul><li>Movemento obreiro. </li></ul><ul><ul><li>Non logra os seus obxectivos pero demostra unha grande capacidade de movilización. No derrotados </li></ul></ul>
  23. 28. O colapaso do Sistema da Restauración <ul><li>Inestabilidade política </li></ul><ul><ul><li>Gobernos débiles e inestables (11 gobernos entre 1917 e 1923) </li></ul></ul><ul><li>Auxe do nacionalismo vasco e catalá </li></ul><ul><li>Conflictividade social e creceemento do movemento obreiro </li></ul><ul><ul><li>Crecemento da afiliación sindical </li></ul></ul><ul><ul><li>Aumento dos conflictos </li></ul></ul><ul><ul><li>Incremento da violencia </li></ul></ul><ul><li>A cuestión de Marrocos </li></ul><ul><ul><li>Crece o malestar no exército ante as críticas e o desprestixio </li></ul></ul>
  24. 29. Inestabilidade política <ul><li>Gobernos débiles e inestables (11 gobernos entre 1917 e 1923) </li></ul><ul><ul><li>Fragmentación dos partidos tradicionais: non logran maiorçias parlamentarias estables </li></ul></ul><ul><ul><li>Recurso continuo a medidas excepcionais: peche de Cortes, suspensión dereitos constitucionais, etc </li></ul></ul><ul><ul><li>Ineficacia na labor de goberno </li></ul></ul><ul><li>Creciente inxerencia militar e do monarca. Cada vez máis militares nos gobernos </li></ul><ul><li>Cada vez e máis necesario recurrir o exército para controlar as protestas </li></ul>
  25. 30. Auxe do nacionalismo vasco e catalán <ul><li>Nacionalismo catalán: </li></ul><ul><li>Campañas autonomistas </li></ul><ul><li>Radicalización de algíuns sectores: Maciá funda Estat Catalán , partido independentista </li></ul><ul><li>O crecemento do nacionalismo catalán choca frontalmente co nacionalismo español, fortemente arraigado no exército. </li></ul><ul><li>Crise do nacionalismo vasco </li></ul><ul><li>Escisión entre o sector moderado (acepta a autonomía) e o radical (independentista) </li></ul>Maciá
  26. 31. Conflictividade social e expansión do movemento obreiro
  27. 32. Conflictividade social e movemento obreiro <ul><li>Circustancias que favorecen o crecemento do Movemento Obreiro </li></ul><ul><li>Crise económica da posguerra europea : </li></ul><ul><ul><li>España reduce as exportacións, baixa a producciónindustrial </li></ul></ul><ul><ul><li>Reducción de persoal, aumento do paro, etc </li></ul></ul><ul><li>Influencia da Revolución Rusa : </li></ul><ul><ul><li>A revolución parece algo posible </li></ul></ul><ul><li>Experiencia sindical dos anos anterioress </li></ul><ul><ul><li>Crecemento da afiliación sindical </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>CNT chega a 700.000 afiliados </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>UGT chega a 240..000 </li></ul></ul></ul>
  28. 33. Conflictividade social e movemento obreiro <ul><li>Aumento dos conflictos </li></ul><ul><ul><li>Trienio Bolxevique en Andalucia </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Ocupacións de terras de grandes propietarios </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Algúns éxitos importantes do movemento sindical anarquista </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Folga da Canadiense </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Logranse algúns avances significativoas. </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Xornada de oito horas… </li></ul></ul></ul><ul><li>Represión </li></ul><ul><ul><li>Sectores da burguesía catalana e do exército exisen unha represión máis contundente para frear o vance sindical </li></ul></ul><ul><ul><li>Peche patronal </li></ul></ul><ul><ul><li>Detención de líderes sindicais </li></ul></ul><ul><ul><li>Utilización de pistoleiros para romper as folgas e atentars contra sindicalistas </li></ul></ul>
  29. 34. Conflictividade social e movemento obreiro <ul><li>Incremento da violencia </li></ul><ul><li>A medida que se pechan sindicatos e se imposibilita a folga como forma de loita aumentan os atentados e a violencia </li></ul><ul><li>Enfrontamentos entre grupos armados da patronal e dos sindicatos. </li></ul><ul><li>Incremento da represión. </li></ul><ul><li>Martinez Anido aplica con xenerosidade a lei de fugas </li></ul>
  30. 35. Martinez Anido Salvador Seguí
  31. 36. A cuestión de Marrocos: o d esastre de Annual <ul><li>Mantense a ocupación de Marrocos: intereses económicos de empresas mineiras, prestixio político, e militar </li></ul><ul><li>Rebelión das cabilas bereberes áo mando de Abd-el-Krim </li></ul><ul><li>Conmoción pública </li></ul><ul><li>Non se aclaran ben as responsabilidades dos mandos militares poíticas e do propio monarca: expediente Picasso </li></ul><ul><li>Crece o malestar no exército ante as crítcas e o desprestixio </li></ul>Abd-el-Krim
  32. 37. Tropas españolas en Marrocos
  33. 40. A dictadura de Primo de Rivera: apoios ó golpe <ul><li>Monarca </li></ul><ul><li>Oligarquía. </li></ul><ul><ul><li>Ve na dictadura a mellor opción para manter a súa posición de dominio. </li></ul></ul><ul><li>Clases medias </li></ul><ul><ul><li>medo á revolución. </li></ul></ul><ul><ul><li>Garantizar a orde pública. </li></ul></ul><ul><li>Igrexa . </li></ul><ul><ul><li>Poñer fin o crecente anticlericalismo </li></ul></ul><ul><ul><li>Medo á revolución </li></ul></ul><ul><li>Actitude pasiva de republicanos e socialista. </li></ul>
  34. 41. Obxectivos do golpe <ul><li>Acabar co “ desorde político ”. </li></ul><ul><ul><li>Establecer un goberno estable e forte </li></ul></ul><ul><li>Frenar a “ subversión social ”. </li></ul><ul><ul><li>Acabar co movemento obreiro </li></ul></ul><ul><li>Poñer coto a “ ameaza do separatismo ” </li></ul><ul><ul><li>Reprimir o nacionalismo catalán </li></ul></ul><ul><li>Solucionar a cuestión de Marrocos </li></ul><ul><ul><li>Recuperar o prestixio militar </li></ul></ul><ul><ul><li>Controlar a colonia </li></ul></ul>
  35. 42. O Directorio Militar <ul><li>Acabar co “ desorde político: Goberno militar </li></ul><ul><li>Suspensión da constitución, disolución Cortes, censura, prohibición partidos políticos, etc </li></ul><ul><li>Nomeamento de gobernadores militares nas provincias e alcaldes (delegados gubernativos militares) nos concellos </li></ul><ul><li>Formación da Unión Pattriótica. Partido único que debería servir para articular o apoio civil á ditadura </li></ul><ul><li>Frenar a “ subversión social ”. Restablecemento da orde social </li></ul><ul><li>Dura represión do movemeto obreiro anarquista </li></ul><ul><li>Xenerosa aplicación da lei de fugas por Gonzalez Anido </li></ul><ul><li>Creación do somaten: corpo de cilis armados para apoiar as accións policiais </li></ul><ul><li>Poñer coto a “ ameaza do separatismo. Represión do catalanismo </li></ul><ul><li>Supresión mancomunitat catalana </li></ul><ul><li>Prohibición catalán </li></ul><ul><li>Acabará provocando unha radicalización do catalanismo </li></ul><ul><li>Cuestión de Marrocos </li></ul><ul><li>Desembarco de Alucemas e derrota de Ab-el-Krim </li></ul><ul><li>Supuxo un importante impulso á popularidade da ditadura </li></ul>
  36. 43. Desembarco de Alucemas
  37. 44. Directorio Civil <ul><li>Política económica </li></ul><ul><li>Intervencionismo estatal. O estado asume un papel económico máis activo </li></ul><ul><ul><li>Creción de monopolios estatais </li></ul></ul><ul><ul><li>Fomento das obras públicas </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Crear infraestructuras básicas para o desenvolvemento económico </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Diminuir o paro e o malestrar das clases baixas e a conflictividade </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Proteccionismo </li></ul></ul><ul><li>Resultados </li></ul><ul><ul><li>Crecemento económico favorecido pola boa coxuntura internacional </li></ul></ul><ul><li>Problemas </li></ul><ul><ul><li>Forte endebedamento público </li></ul></ul><ul><ul><li>Atraso técnico </li></ul></ul><ul><ul><li>Baixos salarios. Non hai mellora do nivel de vida da clase obreira e campesiña: non hai incremento do consumo </li></ul></ul>
  38. 45. Directorio Civil <ul><li>Política social </li></ul><ul><li>Combina a represión cunha política social que busca reducir a protesta social e controlar ó Movemento Obreiro </li></ul><ul><li>Construcción vivendas sociais, creación de escolas, regulación laboral </li></ul><ul><li>Establecemento Organización corporativa Nacional </li></ul><ul><li>Comites paritarios de patróns e obreiros para establecer a regulación laboral de cada sector </li></ul><ul><li>Certa colaboración inicial dos socialistas. Oportunidade para adiantar a CNT </li></ul><ul><li>Represión da CNT </li></ul>
  39. 46. Fin da dictadura. <ul><li>Reorganización da oposición política </li></ul><ul><ul><li>Aumenta no PSOE a oposición á dictadura </li></ul></ul><ul><ul><li>Acordos entre os republicanos </li></ul></ul><ul><ul><li>Reagrupación dos nacionalistas cataláns que da lugar o nacemento de ERC. </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Independentista e de esquerdas </li></ul></ul></ul><ul><li>A CNT segue na ilegalidade e os anarquistas fundan a FAI. Non é un sindicato e pode actuar dende a clandestinidade </li></ul><ul><li>Conflicto do ditador cun sector do exército </li></ul><ul><li>Oposición do intelectuais </li></ul><ul><li>Axitación estudiantil </li></ul><ul><li>A monarquía intenta marcar a distancia co ditador. Teme que unha caída da ditadura acabe arrastrando á propia monarquía O monarca acaba por destituir a Primo de Rivera </li></ul>
  40. 47. A caída da monarquía O goberno de Berenguer <ul><li>A “ Ditablanda” pretende a volta ó sistema da Restauración, pero: </li></ul><ul><ul><li>Non existen xa os partidos dinásticos </li></ul></ul><ul><ul><li>Os grupos contrarios o sistema teñen moitos máis apoios </li></ul></ul><ul><ul><li>A poboación urbana, maís numeros agora, é maís dificil de controlar polos caciques. </li></ul></ul><ul><li>Pacto de San Sebastián </li></ul><ul><ul><li>Firmado por republicanos e nacionalistas. Logo se suman os socialistas </li></ul></ul><ul><ul><li>Obxectivo: a proclamación da república mendiante unha insurrección </li></ul></ul><ul><li>Fracaso da intentona de Jaca </li></ul><ul><li>Convovcatoria de eleccións municipais para o 12 de abril. </li></ul><ul><ul><li>Monarquía ou república </li></ul></ul>
  41. 48. Trazos xerais da economía española e etapas Crecemento xeral da producción agrícola e industrial Certa modernización. Pese a todo mantense a distancia dos paises maís avanzados de Europa Modernización e crecemento truncados pola Guerra Civil en 1936 <ul><li>1898-1914 </li></ul><ul><li>Crecemento lento da producción agraria e industrial </li></ul><ul><li>Diversificación Industrial </li></ul><ul><li>Escaso impacto da perda das colonias </li></ul><ul><li>Consolidación da industria vasca e catalana </li></ul><ul><li>Proteccionismo </li></ul><ul><li>Primeira guerra mundial 1914-1918 . </li></ul><ul><li>Rápido crecemento durante os anos da guerra </li></ul><ul><li>Acumulación de beneficios e equilibrio da balanza comercial </li></ul><ul><li>Aumento dos prezos, especialmente dos alimentos e salarios baixos. </li></ul><ul><li>Non investimentos en melloras técnicas </li></ul><ul><li>Máis proteccionismo, especialmente ó rematar a Grande Guerra </li></ul><ul><li>Fin da guerra: crise provocada pola caída da demanda exterior </li></ul><ul><li>Dictadura de Primo de Rivera 1923-1930 </li></ul><ul><li>Contexto internacional positivo </li></ul><ul><li>Reforzo do proteccionismo, fomento obras públicas </li></ul><ul><li>Crecemento económico </li></ul><ul><li>Inicio crise 29 </li></ul><ul><li>II República . </li></ul><ul><li>Crise económica internacional: caída comercio exterior, aumento do paro </li></ul><ul><li>Reformas sociais e investimento públicos: aumento da demanda interior de industrias de consumo. </li></ul><ul><li>Dificultades polo déficit público e os conflictos laborais </li></ul>
  42. 49. A Agricultura <ul><li>A Estructura da propiedade da terra no primeiro tercio do XX </li></ul><ul><li>Concentración da propiedade en poucas mans: Latifundismo especialmente na metade sur peninsular </li></ul><ul><li>Escasas reformas ata a II Republica: impulso ó regadío e roturación de novas terras </li></ul><ul><li>A reforma agraria na II República . </li></ul><ul><li>Obxectivo : repartir terras mal explotadas dos grandes propietarios entre xornaleiros sen terras. </li></ul><ul><li>Escasos resultados </li></ul><ul><ul><li>Falta de presuposto para as expropiacións </li></ul></ul><ul><ul><li>Complexidade da lei e dificultades burocráticas </li></ul></ul><ul><ul><li>Oposición radical dos grandes propietarios </li></ul></ul><ul><ul><li>Paralización durante o bienio radical-cedista </li></ul></ul><ul><ul><li>Aceleración da reforma durante a Guerra Civil en zona Republicana e desmantelamento en zona sublevada </li></ul></ul><ul><ul><li>Desmantelamento total ó final da guerra </li></ul></ul>
  43. 50. A Evolución da agricultura <ul><li>Importante aumento da produción </li></ul><ul><ul><li>Aumento superfice cultivada: 25% </li></ul></ul><ul><ul><li>Aumento dos rendementos (innovacións técnicas) pero seguen a ser baixos respecto a outras agriculturas europeas. </li></ul></ul><ul><li>Algunhas innovacións técnicas. Escasas no sector do cereal </li></ul><ul><li>Crecemento do cultivos para exportación: vide, olivo, cítricos </li></ul><ul><li>Depende aínda de medidas proteccionistas, sobre todo o cereal </li></ul>
  44. 51. Agricultura en Galicia <ul><li>A redención dos Foros en Galicia: Decreto de rendención foral de 1926 </li></ul><ul><li>Os campesiños quedan como plenos propietarios das súas terras </li></ul><ul><li>Supresión mediante o pago dunha indemnización ós burgueses e fidalgos </li></ul><ul><li>Favorecida por </li></ul><ul><ul><li>Agrarismo: maior concienciación e presión dos labregos </li></ul></ul><ul><ul><li>Incremento dos ingresos: </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>gando vacún </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>crecemento dos mercados urbanos, </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>mellora dos transportes </li></ul></ul></ul><ul><ul><li>Diñeiro procedente da emigración </li></ul></ul><ul><li>Modernización agricultura galega : </li></ul><ul><li>Aumento gandería e cultivos comerciais. </li></ul><ul><li>Diminución cereal. </li></ul><ul><li>Introducción de novas ferramentas. </li></ul><ul><li>Modernización favorecida por: </li></ul><ul><ul><li>Redención foros permite máis investimento </li></ul></ul><ul><ul><li>Crecemento urbano amplia o mercado </li></ul></ul><ul><ul><li>Desenvolvemento transportes permiten acceder a máis mercados </li></ul></ul><ul><ul><li>Agrarismo e sociedades agrarias impulsan as innovacións técnicas </li></ul></ul>
  45. 52. A industria <ul><li>Dificultades </li></ul><ul><li>Atraso técnico </li></ul><ul><li>Escaso investimento en investigación </li></ul><ul><ul><li>Sistema educativo deficiente </li></ul></ul><ul><ul><li>Man de obra abundante e barata </li></ul></ul><ul><ul><li>Proteccionismo </li></ul></ul><ul><li>Escasa demanda interior </li></ul><ul><ul><li>Poboación pobre, con pouca capacidade de consumo </li></ul></ul><ul><ul><li>Dificultades de transporte </li></ul></ul><ul><li>Dependencia capital exterior </li></ul><ul><li>Pouca competitividade </li></ul><ul><li>Fortes desequilibrios rexionais </li></ul><ul><ul><li>Consolidación de Cataluña, Pais Vasco, zonas de Asturias e Levante </li></ul></ul><ul><ul><li>Atraso de Castela, Extremadura, Andalucia e </li></ul></ul><ul><li>crecemento industrial </li></ul><ul><li>Crecemento dos sectores tradicionais </li></ul><ul><ul><li>Crecemento siderurxia vasca: construcción naval, ferrocarril, maquinaria </li></ul></ul><ul><ul><li>Textil en Cataluña: impulsa outros sectores: química, mecánica, etc </li></ul></ul><ul><ul><li>Conservas, papel, moble… impulsdas polo crecemento da demanda urbana </li></ul></ul><ul><li>Novos sectores industriais </li></ul><ul><ul><li>Electricidade, fertilizantes, petroquímica, automóbil (pouco), telecomunicacións, etc </li></ul></ul>Evolución poboación activa Diminución sector primario: 1900= 70%, 1930= 47% Crecemento secundario: 1900=14%, 1930=25%
  46. 53. A evolución demográfica. <ul><li>Aceleración do crecemento demográfico . </li></ul><ul><li>Diminución da taxa de mortalidade </li></ul><ul><ul><li>Diminución das mortandades catastróficas provocadas por epidemias e crises de subsistencia (aínda en 1918 a epidemia de gripo provocou casi 120.000víctimas) </li></ul></ul><ul><ul><li>Lixeira diminución da taxa de mortalidade ordinaria </li></ul></ul><ul><ul><ul><li>Melloras na alimentación relacionadas coa mellora nos transportes, cultivos etc </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Melloras médicas </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Melloras na hixiene </li></ul></ul></ul><ul><ul><ul><li>Mellora nivel de educación </li></ul></ul></ul><ul><li>Taxas de natalidade moi altas </li></ul><ul><li>Taxa de crecemento demográfico elevadas </li></ul><ul><li>Incremento dos movementos migratorios . </li></ul><ul><li>Aumento da emigración cara as cidades </li></ul><ul><ul><li>1900 o 9% da poboación vive en cidades de máis de 100.000 habitantes </li></ul></ul><ul><ul><li>1930 é xa o 15% </li></ul></ul><ul><li>Destino: cidades máis industrializadas </li></ul><ul><li>Crecemento urbano </li></ul><ul><ul><li>Crecemento dos barrios obreiros: problemas urbanísticos e sociais </li></ul></ul><ul><ul><li>Cremento tamén dos barrios máis ordenados de clase media. </li></ul></ul><ul><ul><li>Iluminación eléctrica, gas, tranvia, etc </li></ul></ul><ul><li>Crecemento das migracións exteriores cara a américa, especialmente entre 1900 e 1914 </li></ul>
  47. 54. Sociedade <ul><li>Clase altas formadas pola vella nobreza, a burguesía industrial e terrateniente. Non representan mái aló do 3 ou 4% da poboación </li></ul><ul><li>Clase media </li></ul><ul><ul><li>Crecemento sobre todo nas cidades maís industrais. Pdeo chegaraó 15 ou 20% da poboación </li></ul></ul><ul><li>Clases baixa </li></ul><ul><ul><li>Crecemento do proletariado industrial </li></ul></ul><ul><ul><li>Concentrado nas zonas industriais </li></ul></ul><ul><ul><li>Non hai grandes melloras no seu nivel de vida </li></ul></ul><ul><li>En canto a poboación campesiña non experimenta grandes cambios </li></ul><ul><ul><li>Mantense un elevadísimo número de xornaleiros agrícolas </li></ul></ul><ul><ul><li>As súas condicións de vida seguen iguais, miserables </li></ul></ul>

×