Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

STS transformer

5,179 views

Published on

STS transformer

Published in: Education, Technology, Business
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

STS transformer

  1. 1. ENERGOLINIA® str. 1/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX SŁUPOWE STACJE TRANSFORMATOROWE 20/0,4 kV Z TRANSFORMATORAMI TYPU TPC TRANSFIX O MOCY DO 250 kV⋅A NA ŻERDZIACH WIROWANYCH E ORAZ ŻN i BSW STSN – NOWAFIX Redakcja 1 Opracowanie przeznaczone do realizacji prototypów Poznań, czerwiec 2004 r.
  2. 2. ENERGOLINIA® str. 2/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX DYSTRYBUTOR KOMPLETNYCH STACJI I TRANSFORMATORÓW NOWA PLUS Sp. z o.o. 62-002 SUCHY LAS ul. Klonowa 7 Tel. (0-61) 652-59-58 Fax (0-61) 652-59-59 www.nowaplus.com.pl e-mail: marek.siekierski@nowaplus.com.pl PRODUCENT ŻERDZI Przedsiębiorstwo Produkcji Strunobetonowych Żerdzi Wirowanych WIRBET S.A. 63-400 OSTRÓW WIELKOPOLSKI, UL. CHŁAPOWSKIEGO 51 Tel./Fax (0-62) 502-41-44, 736-26-17, 736-40-18 www.wirbet.com.pl e-mail: wirbet@wirbet.com.pl OPRACOWANIE DOKUMENTACJI ENERGOLINIA® Spółka z o.o. EN 61-765 POZNAŃ, ul. Kramarska 26 Tel./fax (0-61) 852-46-63, Tel. (0-61) 853-03-21, 852-00-03 e-mail: biuro@energolinia.poznan.pl Powielanie i rozpowszechnianie opracowania bez zgody Energolinii w Poznaniu jest wzbronione.
  3. 3. ENERGOLINIA® str. 3/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX SPIS ZAWARTOŚCI OPRACOWANIA I. OPIS TECHNICZNY strona 1. Przedmiot i zakres opracowania 6 2. Podstawa opracowania 6 3. Rozwiązania stacji 7 4. Oznaczenie stacji 7 5. Charakterystyka stacji 8 6. Charakterystyka transformatorów typu TPC 9 7. Zasilanie stacji 9 8. Wyprowadzenie obwodów Nn 14 9. Wyposażenie stacji 14 10. Konstrukcja stacji 16 11. Uziemienie stacji 16 12. Ochrona od przepięć 19 13. Posadowienie stacji 20 13.1. Ocena podłoża gruntowego 20 13.2. Rodzaje ustojów i fundamentów 20 13.3. Stabilizacja gruntu 22 14. Budowa stacji 22 14.1. Zasady prowadzenia prac 22 14.2. Transport elementów stacji 22 14.3. Prefabrykacja stacji 23 14.4. Wykonanie wykopów 24 14.5. Posadowienie i uzbrojenie stacji 25 14.6. Montaż transformatora 26 14.7. Prace wykończeniowe 26 15. Komunikacja pionowa osób po stacji 27 16. Eksploatacja stacji 27 17. Uwagi końcowe 28 II. RYSUNKI 29 1. Schemat elektryczny stacji STSN -20/ 30 2. Sylwetki stacji 31 2.1. Słupowa stacja transformatorowa STSN1÷5-20/ /I - żerdź E/6÷25kN 31 2.2. Słupowa stacja transformatorowa STSN1÷5-20/ /II - żerdź E/6÷25kN 32 2.3. Słupowa stacja transformatorowa STSNP1-20/ , STSNP2-20/ - żerdź E/6 i 12kN 33 2.4. Słupowa stacja transformatorowa STSNP6-20/ - wykonanie 1 - żerdzie ŻN 34 2.5. Słupowa stacja transformatorowa STSNP6-20/ - wykonanie 2 - żerdzie ŻN 35 2.6. Słupowa stacja transformatorowa STSNP7-20/ - żerdzie BSW 36
  4. 4. ENERGOLINIA® str. 4/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX 3. Schematy obciążeń stacji 37 3.1. Schematy obciążeń stacji STSN11-20/40/I, STSN12-20/40/I, STSN11-20/ /I, STSN12-20/ /I - żerdź 6kN 37 3.2. Schematy obciążeń stacji STSN21-20/ /I, STSN22-20/ /I, STSN31-20/ /I, STSN32-20/ /I - żerdź 12 i 15kN 38 3.3. Schematy obciążeń stacji STSN41-20/40/I, STSN42-20/ /I, STSN51-20/ /I, STSN52-20/ /I - żerdź 20 i 25kN 39 3.4. Schematy obciążeń stacji STSN11-20/40/II, STSN12-20/40/II, STSN11-20/ /II, STSN22-20/ /II - żerdź 6kN 40 3.5. Schematy obciążeń stacji STSN21-20/ /II, STSN22-20/ /II, STSN31-20/ /II, STSN32-20/ /II - żerdź 12 i 15kN 41 3.6. Schematy obciążeń stacji STSN41-20/ /II, STSN42-20/ /II, STSN51-20/ /II, STSN52-20/ /II - żerdź 20 i 25kN 42 3.7. Schematy obciążeń stacji STSNP11-20/ , STSNP12-20/ , STSNP21-20/ , STSNP22-20/ - żerdź 6 i 12kN 43 3.8. Schematy obciążeń stacji STSNP61-20/ , STSNP62-20/ , STSNP72-20/ , - żerdzie ŻN i BSW 44 4. Rysunki montażowe i zestawienia materiałów 45 4.1. Zasilanie SN stacji STSN1÷5, STSNP1, STSNP2 45 4.2. Zasilanie SN stacji STSNP6, STSNP7 46 4.3. Zasilanie SN stacji STSN – zestawienie materiałów 47 4.4. Wyprowadzenia obwodów nN – przewody izolowane 48 4.5. Wyprowadzenia obwodów nN – rozłączniki słupowe 50 4.6. Wyprowadzenia obwodów nN – rozłączniki słupowe – zestawienie materiałów 51 4.7. Wyprowadzenia obwodów nN – rozdzielnice słupowe 52 4.8. Wyprowadzenia obwodów nN – rozdzielnice wolnostojące 53 4.9. Wyprowadzenia obwodów nN – rozdzielnice słupowe i wolnostojące – zestawienie materiałów 54 4.10. Schematy elektryczne rozdzielnic RS – przykłady 55 4.11. Schematy elektryczne szaf oświetleniowych – przykłady 56 4.12. Zamocowanie kabla na słupie – szczegóły montażowe 57 4.13. Zamocowanie kabla na słupie – zestawienie materiałów 58 4.14. Uziemienie stacji – wykonanie 1 59 4.15. Uziemienie stacji – wykonanie 2 60 4.16. Uziemienie stacji – zestawienie materiałów 61 4.17. Uziomy stacji 62 4.18. Pręty uziomu "GALMAR" 63 64
  5. 5. ENERGOLINIA® str. 5/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX 4.19. Uziemienie stacji – szczegóły montażowe 64 4.20. Zamocowanie i dobór ograniczników przepięć SN 66 4.21. Zamocowanie i dobór ograniczników przepięć nN 67 4.22. Zamocowanie i dobór ograniczników przepięć nN – zestawienie materiałów 68 4.23. Zamocowanie i dobór kondensatora nN 69 4.24. Ustoje betonowe UB 1, UB 2 70 4.25. Ustoje betonowe UB2/ŻN, UB2/BSW 71 4.26. Ustoje płytowe UP – część - 1 72 4.27. Ustoje płytowe UP – część - 2 74 4.28. Ustoje płytowe UP – część - 3 75 4.29 Ustoje studniowe w kręgach betonowych typu Us 76 4.30. Fundamenty prefabrykowane SFP1 , SP 78 4.31. Fundamenty prefabrykowane FP 80 4.32. Dobór ustojów – fundamentów typu UP-część 3, UB, Us, SFP, SP, FP 81 4.33. Łańcuch odciągowy ŁO/1, ŁO/2 – wykonanie 1 82 4.34. Łańcuch odciągowy ŁO2/1, ŁO2/2 – wykonanie 1 83 4.35. Łańcuch odciągowy ŁO/1, ŁO/2 – wykonanie 2 84 4.36. Łańcuch odciągowy ŁO2/1, ŁO2/2 – wykonanie 2 85 4.37. Łańcuch odciągowy ŁOi/1, ŁOi/2 86 4.38. Łańcuch odciągowy ŁO2i/1, ŁO2i/2 87 4.39. Zawieszenie przelotowe ZP/1 88 4.40. Zawieszenie przelotowe ZP/2 89 4.41. Zawieszenie przelotowe mostka ZM 90 4.42. Zawieszenie przelotowe ZP/1, ZP/2, ZM – zestawienie materiałów 91 4.43. Zawieszenie przelotowe ZPi/1, ZPi/2 92 4.44. Zawieszenie przelotowe ZPi/1, ZPi/2 – zestawienie materiałów 93 4.45. Podłączenie kabli do izolatorów nN transformatora 94 4.46. Zamocowanie tablicy ostrzegawczej 96 4.47. Połączenia SN i na stacji STSN w przypadku prac pod napięciem 97 III. ZESTAWIENIA ZBIORCZE MATERIAŁÓW STACJI 99 1.1. Zestawienie aparatury i osprzętu 100 1.2. Zestawienie konstrukcji 105 1.3. Zestawienie materiałów uziemienia 107 1.4. Zestawienie materiałów ustojów i fundamentów 108 IV. LOKALIZACJA STACJI STSN w m. 109 V. SCHEMAT ELEKTRYCZNY STACJI STSN w m. 110
  6. 6. ENERGOLINIA® str. 6/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX I. OPIS TECHNICZNY 1. Przedmiot i zakres opracowania Opracowanie stanowi projekt słupowych stacji transformatorowych STSN na napięcie 15 i 20 kV z transformatorami o mocy do 250 kV⋅A typu TPC Transfix. Stacja przeznaczona jest do zasilania odbiorców wiejskich i miejsko-osiedlowych oraz drobnych odbiorców przemysłowo-usługowych z sieci napowietrznej średniego napięcia. Dokumentacja zawiera materiały do projektowania i budowy stacji oraz wytyczne prowadzenia prac eksploatacyjnych. Dane techniczne i dobór podstawowych elementów stacji podano w pkt. 5, natomiast szczegółowego doboru wyposażenia stacji należy dokonywać, posługując się zbiorczym zestawieniem materiałów i zestawieniami na kartach katalogowych poszczególnych elementów stacji. 2. Podstawa opracowania Podstawą opracowania niniejszego katalogu stanowią: PN-E-05115 : 2002 Instalacje elektroenergetyczne prądu przemiennego o napięciu wyższym od 1 kV PN-E-05100-1 : 1998 Elektroenergetyczne linie napowietrzne. Projektowanie i budowa. Linie prądu przemiennego z przewodami roboczymi gołymi. N SEP-E-003 : 2003 Elektroenergetyczne linie napowietrzne. Projektowanie i budowa. Linie prądu przemiennego z przewodami pełnoizolowanymi oraz z przewodami niepełnoizolowanymi. P SEP-E-001 : 2002 Sieci elektroenergetyczne niskiego napięcia. Ochrona przeciwporażeniowa. Warunki techniczne transformatorów, przewodów, żerdzi, izolacji, aparatury, osprzętu przewodowego i sprzętu montażowego, wydane przez producentów poszczególnych wyrobów.
  7. 7. ENERGOLINIA® str. 7/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX 3. Rozwiązania stacji Przewidziano następujące rozwiązania stacji: 1. STSN/I - zasilanie napowietrzne SN krańcowe od strony transformatora, 2. STSN/II - zasilanie napowietrzne SN krańcowe od strony przeciwnej do transformatora, 3. STSNP - zasilanie napowietrzne SN przelotowe. Stacje STSN/I i STSN/II zaprojektowano na żerdziach wirowanych E o nośnościach 6,12,15,20 i 25 kN, natomiast stacje STSNP na żerdziach wirowanych E 6 i 12 kN, żelbetowych ŻN-200 i strunobetonowych BSW-350 C. 4. Oznaczenie stacji STSN - 20 / / Odmiana ze względu na zasilanie napowietrzne SN I - od strony transformatora II - od przeciwnej strony transformatora Moc transformatora [kV⋅A] Znamionowe napięcie [kV] Odmiana ze względu na długość żerdzi 1 - 10,5 m (10 m dla ŻN/200) 2 - 12 m Odmiana ze względu na rodzaj żerdzi i wytrzymałość 1 - E/6 2 - E/12 3 - E/15 4 - E/20 5 - E/25 6 - ŻN/200 7 - BSW/350 P - napowietrzna przelotowa dla linii SN bez oznaczenia - napowietrzna krańcowa dla linii SN Słupowa Transformatorowa Stacja - NOWAFIX
  8. 8. ENERGOLINIA® str. 8/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX 5. Charakterystyka stacji DANE TECHNICZNE I DOBÓR ELEMENTÓW STACJI Oznaczenie stacji STSN - wg pkt. 3 i 4 1. Znamionowe napięcie stacji 15/0,4 kV, 20/0,4 kV 2. Znamionowe napięcie izolacji 20 kV 3. Rodzaj transformatora Napowietrzny TPC Transfix 4. Moc transformatora STSN 1 ÷ 5 - 20/ - do 250 kV⋅A STSN 6 ÷ 7 - 20/40 - 40 kV⋅A 5. Zasilanie stacji SN Linia napowietrzna o napięciu 15 lub 20 kV przewodami: − AFL-6 35 lub 70 mm2, − PAS/SAX-W , AAsXSn, AALXS 35, 50, 70 mm2. Podstawowe naprężenia przewodów oraz rozpiętości przęseł wg str. 10 ÷ 13. 6. Połączenia SN i Nn na stacji Przewody i kable - dobór wg schematu - str. 30 i tablicy - str. 15. 7. Rozdział obwodów nN W zależności od potrzeb (dobór wg schematu - str. 30) z zastosowaniem: − rozłączników słupowych nN, − rozdzielnic nN, − złączy kablowych nN, − szafek oświetleniowych. 8. Obwody linii nN Linie napowietrzne z przewodami izolowanymi AsXSn. Linie kablowe z kablami YAKY, YKY. 9. Obciążenia statyczne stacji Dobór wg schematów obciążeń str. 37 ÷ 44. 10. Typy żerdzi E - o długościach 10,5 m i 12 m i siłach wierzchołkowych 6,12,15,20 i 25 kN, ŻN-200 - o długościach 10 m i 12 m, BSW-350 C - o długości 12m. 11. Izolacja SN Łańcuchy odciągowe – ŁO/1, ŁO2/1, ŁO/2, ŁO2/2,ŁOi/1, ŁO2i/1, ŁOi/2, ŁO2i/2. Zawieszenia przelotowe – ZP/1, ZP/2, ZPi/1, ZPi/2, ZM. 12. Stopień obostrzeń 0°, 1°, 2°, 3° 13. Ograniczniki przepięć SN POLIM-D, AZB, UHG. 14. Ograniczniki przepięć nN GXO-LOVOS, SE45. 15. Rodzaj gruntu Średni i słaby - parametry wg str. 20. 16. Posadowienie stacji Ustoje betonowe UB. Ustoje płytowe UP. Ustoje studniowe US. Fundamenty prefabrykowane FP i skręcane SFP. 17. Strefy klimatyczne WI, WII- obciążenia wiatrem SI, SII, SIa, SIIa - obciążenia sadzią 18. Uziemienie stacji Uziemienie ochronne i robocze wspólne – wykonanie 1 Uziemienie ochronne i robocze oddzielne – wykonanie 2 Uziomy taśmowe i prętowe dla rezystywności gruntu 100, 200, 300, 400 i 500 Ωm. 19. Konstrukcje stalowe Z maksymalnym zastosowaniem kształtowników zimnogiętych.
  9. 9. ENERGOLINIA® str. 9/110 EN W POZNANIU STSN NOWAFIX 6.Charakterystyka transformatorów typu TPC. Słupowe stacje transformatorowe SN/nN wyposażone są w transformatory, posiadające układ zapewniający odłączenie zasilania sieci SN, w przypadku zwarcia wewnętrznego w transformatorze. Ma to na celu zapobieżenie wszelkim zewnętrznym skutkom uszkodzenia , w tym zagrożeniu osób i urządzeń, jak również eliminowanie zakłócenia pracy sieci SN oraz nieprawidłowego zasilania odbiorców nN. Zastosowany w transformatorach układ zabezpieczenia i rozłączenia zapewnia: - trójfazowe odłączenie sieci zasilającej niezależnie od rodzaju zwarcia, - koordynację z zabezpieczeniami nN w taki sposób, że tylko uszkodzenie transformatora może spowodować jego odłączenie, - uwzględnienie zwarć jednofazowych doziemnych nawet wtedy, gdy nie rozwijają się w zwarcia wielofazowe, - prawidłowe działanie w sieci skompensowanej, gdy prądy zwarciowe mają niewielką wartość, - natychmiastowe działanie układu po pojawieniu się prądu w obwodzie uziemienia, a nie w wyniku późniejszych niszczących zjawisk towarzyszących zwarciu, takich jak wysokie ciśnienie wewnątrz kadzi lub obniżenie poziomu oleju. Stacje z przedmiotowymi transformatorami nie wymagają stosowania bezpieczników napowietrznych po stronie SN, co pozwala na eliminację zwarć przemijających, zdarzających się w tradycyjnych rozwiązaniach z bezpiecznikami zewnętrznymi. Brak bezpieczników zewnętrznych umożliwia instalowanie transformatorów tuż pod przewodami linii, co zmniejsza ryzyko kradzieży lub uszkodzenia przez wandali. W przypadku uszkodzenia liczba odbiorców pozbawionych zasilania jest ograniczona wyłącznie do przyłączonych do transformatora. Szybkie wyłączenie zwarcia wewnętrznego eliminuje znaczące wydzielanie gazu,a tym samym możliwość rozszczelnienia kadzi i wycieku oleju do środowiska naturalnego. Transformatory wyposażone są w izolatory przepustowe oraz osprzęt przewodowy umożliwiający pracę pod napięciem na stacji. 7. Zasilanie stacji Zasilanie stacji STSN po stronie średniego napięcia przewidziano linią napowietrzną z przewodami gołymi - AFL-6 35 lub 70 mm2 oraz przewodami niepełnoizolowanymi – PAS/SAX-W, AAsXSn lub AALXS 35, 50 lub 70 mm2. Gdy występują wyprowadzenia napowietrzne niskiego napięcia przewody SN na stacji krańcowej mogą być zawieszone z naciągiem podstawowym NSN - 0,6 kN, 3,6 kN, 7,2 kN i 12 kN. Określono również dopuszczalny naciąg NSN dla stacji w przypadku wyprowadzeń kablowych nN. Dopuszczalne rozpiętości przęseł gabarytowych linii 20 kV zasilających stację podano w tablicach na str. 10 ÷ 13.
  10. 10. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 10/110 STSN NOWAFIX Rozpiętość przęseł (m) Słup przed stacją Naprężenie podstawowe [MPa] Strefa 5 30 60 85 100 Rodzaj Album klimatyczna Naciąg podstawowy 3 przewodów (kN) AFL-6 35 mm2 0,6 3,6 7,2 10,2 12,0 LSN-35/V, LSN-O/C 22 53 75 92 105 O, Oo1) SI LSN-35/Z, LSN-O/Z 20 48 69 86 96 RPK,RPKo 18 44 65 80 90 LSN-35/E, LSN-O/E SIa, SII RKK,RKKo 16 41 60 73 82 LSN-35(50) tom I, 15 38 54 66 73 ROK,ROKo SIIa LSN-O -tom 1 i 4 13 33 50 60 66 (opracow. Energoprojektu) SI 21 51 72 90 100 P LSN-35(50)-tom I, SIa, SII 17 43 62 77 86 LSNo-35(50)-tom II SIIa 14 34 52 64 70 (opracow. PTPiREE) Naprężenie podstawowe [MPa] 5 15 30 40 50 Strefa AFL-6 70 mm2 Naciąg podstawowy klimatyczna 3 przewodów (kN) 1,2 3,6 7,2 9,4 11,7 O, Oo LSN-70/V, LSN-O/C SI 27 47 66 76 84 RPK,RPKo LSN-70/Z, LSN-O/Z SIa, SII 23 41 57 66 75 RKK,RKKo (opracow. Energoprojektu) SIIa 20 35 50 57 64 LSN-70(50) tom V, SI 25 42 60 69 77 P LSN-70(50) tom VI SIa, SII 22 36 53 60 68 (opracowanie PTPiREE) SIIa 20 32 46 52 59 LSN-70/E, LSN-O/E LSN - tom 2 SI 31 53 75 86 96 P LSN-O - tom 2 i 6 O, Oo (opracow. Energoprojektu) SIa, SII 26 46 65 75 84 RPK,RPKo RKK,RKKo LSN-70(50) tom I, LSNo-70(50) tom II SIIa 23 40 56 65 71 (opracowanie PTPiREE) Uwaga: Dla słupów z odłącznikami na wierzchołku (wariant I) i izolacji stojącej - rozpiętości przęseł podano w mianowniku. DOPUSZCZALNE ROZPIĘTOŚCI PRZĘSEŁ GABARYTOWYCH LINII SN PRZEWODY AFL-6 STACJE STSN 1÷5
  11. 11. Słup przed stacją Rozpiętości przęseł [ m ] EN Typ stacji Strefy klimatyczne Rodzaj Album SI, SIa SII, SIIa Naprężenie podstawowe [MPa] PAS/SAX-W 35 mm2 5 30 60 75 90 5 30 60 75 90 AAsXSn 35 mm2 Naciąg podstawowy 3 przewodów [kN] AALXS 35 mm2 0,6 3,4 6,8 8,5 10,0 0,6 3,4 6,8 8,5 10,0 W POZNANIU ENERGOLINIA® P-10,5, O-10,5 STSN 1- 20/ 15 50 80 85 90 10 45 60 70 80 LSNi 50÷120 P-10,5, O-10,5 Tom I STSN 2- 20/ oprac. PPTiREE 20 60 90 95 105 15 50 70 80 90 P-12, O-12 STSN 1- 20/ LSN-PAS(SAX) P-12, O-12 STSN 2- 20/ 25 65 95 105 115 20 55 80 90 100 Naprężenie podstawowe [MPa] PAS/SAX-W 50 mm2 5 30 60 75 85 5 30 60 75 85 AAsXSn 50 mm2 Naciąg podstawowy 3 przewodów [kN] AALXS 50 mm2 0,8 4,6 9,3 11,6 13,1 0,8 4,6 9,3 11,6 13,1 P-10,5, O-10,5 STSN 1- 20/ 15 60 85 100 105 10 50 70 80 90 LSNi 50÷120 STACJE STSN 1÷5 P-10,5, O-10,5 Tom I STSN 2- 20/ oprac. PPTiREE 20 65 90 110 115 15 55 80 90 100 P-12, O-12 STSN 1- 20/ LSN-PAS(SAX) P-12, O-12 STSN 2- 20/ 25 70 100 120 130 20 60 90 100 110 Naprężenie podstawowe [MPa] PAS/SAX-W 70 mm2 PRZEWODY PAS/SAX-W, AAsXSn i AALXS 5 15 30 40 50 5 15 30 40 50 AAsXSn 70 mm2 Naciąg podstawowy 3 przewodów [kN] AALXS 70 mm2 1,2 3,4 6,7 8,9 11,1 1,2 3,4 6,7 8,9 11,1 P-10,5, O-10,5 STSN 1- 20/ 15 40 65 75 80 10 35 55 65 70 LSNi 50÷120 P-10,5, O-10,5 Tom I STSN 2- 20/ oprac. PPTiREE 20 50 75 85 95 15 45 65 75 80 DOPUSZCZALNE ROZPIĘTOŚCI PRZĘSEŁ GABARYTOWYCH LINII SN P-12, O-12 STSN 1- 20/ str. STSN 11/110 LSN-PAS(SAX) NOWAFIX P-12, O-12 STSN 2- 20/ 25 55 85 95 105 20 50 70 80 90
  12. 12. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 12/110 STSN NOWAFIX Słup przed stacją Rozpiętość przęseł [m] Strefa Naprężenie podstawowe Rodzaj Album klimatyczna [MPa] AFL-6 35 mm2 30 60 85 100 62 88 108 120 O, Oo1) LSN-35/V, LSN-O/C SI 57 82 101 112 RPKo LSN-35/Z, LSN-O/Z 53 75 92 102 SIa, SII RKKo LSN-35/E, LSN-O -tom 1 i 4 49 71 85 96 (opracow. Energoprojektu) 44 62 76 83 ROKo SIIa 41 59 72 79 LSN-35(50)-tom I, SI 60 85 105 116 P LSNo-35(50)-tom II SIa, SII 51 73 89 99 (opracow. PTPiREE) SIIa 42 60 73 81 Naprężenie podstawowe 2 Strefa [MPa] AFL-6 70 mm klimatyczna 50 80 90 110 O, Oo LSN-70/V, LSN-O/C SI 98 126 137 156 RPKo LSN-70/Z, LSN-O/Z SIa, SII 85 111 - 136 RKKo (opracow. Energoprojektu) SIIa 74 96 - 118 LSN-70(50) tom V, SI 90 119 127 147 P LSN-70(50) tom VI SIa, SII 80 103 - 129 (opracowanie PTPiREE) SIIa 69 90 - 110 LSN-70/E, LSN-O/E LSN - tom 2 SI 112 145 156 177 P LSN-O - tom 2 i 6 O, Oo (opracow. Energoprojektu) SIa, SII 98 126 - 155 RPKo RKKo LSN-70(50) tom I, LSNo-70(50) tom II SIIa 85 110 - 133 (opracowanie PTPiREE) Uwaga: Dla słupów z odłącznikami na wierzchołku (wariant I) i izolacji stojącej - rozpiętości przęseł podano w mianowniku. DOPUSZCZALNE ROZPIĘTOŚCI PRZĘSEŁ GABARYTOWYCH LINII SN PRZEWODY AFL-6 STACJE STSNP1 i STSNP2
  13. 13. Słup przed stacją EN Rozpiętości przęseł [ m ] Typ stacji Rodzaj Album Strefy klimatyczne SI, SIa SII, SIIa PAS/SAX-W 35 mm2 AAsXSn 35 mm2 Naprężenie podstawowe [MPa] AALXS 35 mm2 15 30 60 75 90 15 30 60 75 90 P-10,5, O-10,5 STSNP 1- 20/ W POZNANIU ENERGOLINIA® LSNi 50÷120 35 55 80 90 100 30 45 65 75 85 P-10,5, O-10,5 Tom I STSNP 2- 20/ oprac. PPTiREE P-12, O-12 STSNP 1- 20/ 40 60 90 100 110 35 50 75 85 95 LSN-PAS(SAX) P-12, O-12 STSNP 2- 20/ 45 70 95 110 120 40 55 85 90 100 PAS/SAX-W 50 mm2 AAsXSn 50 mm2 Naprężenie podstawowe [MPa] AALXS 50 mm2 15 30 60 75 90 15 30 60 75 90 P-10,5, O-10,5 STSNP 1- 20/ 45 65 90 105 115 35 55 80 90 100 LSNi 50÷120 P-10,5, O-10,5 Tom I STSNP 2- 20/ oprac. PPTiREE 50 70 100 115 125 40 60 85 100 110 P-12, O-12 STSNP 1- 20/ LSN-PAS(SAX) P-12, O-12 STSNP 2- 20/ 55 80 110 125 140 45 65 90 110 120 STACJE STSNP1, STSNP2 2 2 PAS/SAX-W 70 mm AAsXSn 70 mm Naprężenie podstawowe [MPa] 2 AALXS 70 mm 15 30 60 75 90 15 30 60 75 90 PRZEWODY PAS/SAX-W, AAsXSn i AALXS P-10,5, O-10,5 STSNP 1- 20/ 45 70 95 110 125 40 60 85 95 105 LSNi 50÷120 P-10,5, O-10,5 Tom I STSNP 2- 20/ oprac. PPTiREE 50 75 110 125 140 45 65 95 105 120 P-12, O-12 STSNP 1- 20/ LSN-PAS(SAX) P-12, O-12 STSNP 2- 20/ 60 85 120 135 150 50 70 105 115 135 DOPUSZCZALNE ROZPIĘTOŚCI PRZĘSEŁ GABARYTOWYCH LINII SN str. STSN 13/110 NOWAFIX
  14. 14. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 14/110 STSN NOWAFIX Dla stacji rozwiązanych na słupach przelotowych z żerdzi ŻN i BSW zastosowanych w liniach istniejących, rozpiętości przęseł powinny spełniać wymagania podane w katalogach LSN, wg których przedmiotowa linia była zrealizowana. W przypadku stosowania przed stacją krańcową słupa odporowego, na którym występująca różnica naciągów z jego obu stron jest większa od 2/3 naciągu, wyznaczonego dla normalnego podstawowego naprężenia przewodów przyjętego dla odpowiedniego rodzaju linii zasilającej, należy dla tego przypadku przewidywać słup o wytrzymałości słupa krańcowego. 8. Wyprowadzenie obwodów nN Wyprowadzenie obwodów niskiego napięcia przewiduje się liniami napowietrznymi z przewodami izolowanymi ASXSn oraz liniami kablowymi wykonanymi kablami YAKY lub YKY. Ilość wyprowadzonych ze stacji obwodów nN, zależy od charakteru tych wyprowadzeń i zastosowanego rozdziału obwodów na stacji. Ilość i rodzaj linii nN oraz kierunki ich wyprowadzeń muszą uwzględniać uwarunkowanie wynikające z wyboru rozwiązania stacji, z przyjętego naciągu linii SN oraz wielkości transformatora na stacji. Dopuszczalne obciążenia statyczne stacji należy dobierać na podstawie schematów zawartych na stronach 37 ÷ 44 katalogu. Długość przęseł linii niskiego napięcia należy wyznaczyć w zależności od przyjętego podstawowego naprężenia przewodów, które powinno być tak dobrane, aby sumaryczny naciąg jednej linii nN nie przekroczył obciążeń stacji wg ww. schematów. Maksymalny naciąg przewodów izolowanych wynika z dopuszczalnego obciążenia zastosowanego osprzętu przewodowego. 9. Wyposażenie stacji Strona średniego napięcia Na stacjach typu STSN, linia zasilająca SN zawieszona do poprzecznika za pomocą łańcuchów odciągowych, a w stacjach STSNP zawieszona na poprzeczniku za pomocą zawieszeń przelotowych, połączona jest bezpośrednio z transformatorem. Stosowane są transformatory typu TPC o mocach 40, 63, 100, 160 i 250 kV⋅A produkcji Transfix, zawieszone bezpośrednio na żerdzi (bez podestu i pomostu obsługi). Stacja posiada odpowiednio dobrane ograniczniki przepięć SN.
  15. 15. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 15/110 STSN NOWAFIX Wyposażenie stacji po stronie nN uwarunkowane jest charakterem wyprowadzeń obwodów nN. Rozdział obwodów nN w zależności od potrzeb może być wykonany z zastosowaniem rozłączników napowietrznych nN, rozdzielnic nN słupowych np. RS-C, RS-E i wolnostojących, złączy kablowych wolnostojących oraz szaf oświetleniowych słupowych i wolnostojących. Schematy elektryczne przykładowego wyposażenia rozdzielnic nN i szaf oświetleniowych podano w projekcie. Szczegółowe wyposażenie rozdzielnic nN zaleca się uzgodnić z ich producentem. Połączenia transformator - rozdzielnica nN przewiduje się kablami YAKY lub YKY względnie przewodami jednożyłowymi ALYd lub LYd. Przewody izolowane linii nN mogą być wprowadzone bezpośrednio do rozdzielnicy. Kable i przewody prowadzone na stacji, mocowane są bezpośrednio na żerdzi za pomocą uchwytów i taśm. DOBÓR POŁĄCZEŃ nN STACJI Lp. Wyszczególnienie Moc transformatora [kV⋅A] 40 63 100 160 250 1 Znamionowy prąd [A] transformatora 0,4 kV 58 91 144 231 360 po stronie nN 2 Przekrój [mm2] kabli YAKY i przewodów nN ALYd 4 (3) × 35 4 (3) × 95 2 [4 (3) × 120] połączenie transformator- YKY - rozdzielnica LYd 4 (3) × 25 4 (3) × 70 2 [4 (3) × 95] 3 Przekrój [mm2] kabli YAKY 4 (3) × 25 4(3) × 35 4 (3) × 50 4(3)×70 i przewodów nN ALYd połączenie rozdzielnica - YKY 4 (3) × 16 4(3) × 25 4 (3) × 35 4(3)×50 - obwody linii nN LYd 4 Przekrój [mm2] przewodu ALYd 1 × 25 1 × 50 1 × 120 neutralno-ochronnego połączenie transformator- LYd 1 × 16 1 × 35 1 × 95 - obwody napow. linii nN Uwagi: 1. Przy budowie stacji należy instalować kable (lp. 2) na pełną moc przewidywanego docelowo transformatora, a dla połączeń (lp. 3) uwzględnić koordynację z przewodami obwodów linii nN (podane przekroje kabli nN traktować jako minimalne dla odnośnych mocy transformatorów). 2. Wkładki bezpieczników dla obwodów nN dobrać wg warunków obciążenia i zerowania. 3. Połączenia 4-żyłowe stosować w przypadku wyprowadzeń kablowych obwodów nN.
  16. 16. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 16/110 STSN NOWAFIX 10. Konstrukcja stacji Konstrukcję nośną stacji stanowi słup z pojedynczej żerdzi strunobetonowej wirowanej typu E, względnie słup zbliźniaczony z żerdzi żelbetowych typu ŻN-200 lub strunobetonowych typu BSW-350C. W przypadku stacji na żerdziach ŻN i BSW możliwe jest wykorzystanie istniejących słupów przelotowych linii SN, których konstrukcje wsporcze nie wykazują uszkodzeń w postaci pęknięć i ubytków betonu. Konstrukcja wsporcza stacji przystosowana jest do pełnienia, w różnym zakresie, funkcji słupa krańcowego dla napowietrznych linii średniego i niskiego napięcia, względnie słupa przelotowego dla linii SN i krańcowego dla linii nN. Szczegółowy dobór żerdzi w zależności od typu stacji podano w tablicy pkt. 4. Obciążenia statyczne konstrukcji nośnej nie mogą przekraczać sił dopuszczalnych, podanych na schematach obciążeń. Konstrukcje stalowe, przewidziane ze stali St3SY, zaprojektowano głównie z kształtowników zimnogiętych. Wszystkie konstrukcje należy w sposób trwały oznakować (np. przez tłoczenie lub wybijanie) przyjętymi symbolami, składającymi się z liter pochodzących od nazwy oraz kolejnego numeru konstrukcji. Wszystkie elementy stalowe powinny być zabezpieczone przed korozją przez cynkowanie na gorąco, zgodnie z normą PN-93/E-04500, powłoką Z/Zn 70 dla konstrukcji i Z/Zn 52 dla elementów śrubowych. Po montażu konstrukcji na budowie, w środowiskach agresywnych, zaleca się dodatkowe malowanie farbami ochronnymi zgodnie z normą PN-EN ISO 12944-5:2001 "Farby i lakiery. Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich. Część 5: Ochronne systemy malarskie". 11. Uziemienie stacji Rozporządzenie Ministra Przemysłu z dnia 8 października 1990 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać urządzenia elektroenergetyczne w zakresie ochrony przeciwporażeniowej (Dz. U. nr 81 poz. 473) ze względów formalnych przestało obowiązywać w kwietniu 1995 r. Do chwili obecnej nie zostały ustanowione nowe przepisy w tym zakresie. W zaistniałej sytuacji uziemienia stacji i ochronę przeciwporażeniową opracowano w oparciu o prenormę P SEP-E-001 "Sieci elektroenergetyczne niskiego napięcia. Ochrona przeciwporażeniowa", opracowaną przez Polskie Towarzystwo Przesyłu i Rozdziału Energii Elektrycznej.
  17. 17. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 17/110 STSN NOWAFIX Przy projektowaniu uziemienia stacji, podstawową zasadą jest, że musi być ono rozpatrywane kompleksowo - łącznie z uziemieniami w zasilanej sieci 0,4 kV. Ograniczenie się do zaprojektowania uziemienia samej stacji jest niewłaściwe, a co najmniej nieekonomiczne. Uziemienie punktu neutralnego sieci 0,4 kV pracującej w układzie TN winno spełniać warunki: • wypadkowa rezystancja uziemień zlokalizowanych na obszarze koła o średnicy 200 m zakreślonego dookoła stacji: RB1 ≤ 5 Ω • wypadkowa rezystancja RB2 wszystkich uziemień punktów neutralnych i przewodów PEN tworzących sieć, w których możliwe jest zwarcie doziemne z pominięciem przewodu PEN (np. opadnięcie gołego przewodu na ziemię): 50 RB2 ≤ RE U 0 − 50 RE - zwykle przyjmuje się 10 Ω (minimalna rezystancja przejścia między przewodem fazowym a ziemią) U0 - napięcie znamionowe (fazowe) sieci Dla RE= 10 Ω wartość RB2 ≤ 2,8 Ω. W przypadku wykonania uziemienia roboczego sieci 0,4 kV i ochronnego sieci SN jako wspólnego, wypadkowa rezystancja uziemień w sieci 0,4 kV nie może przekroczyć: UF RB ≤ IE UF - dopuszczalna wartość napięcia zakłóceniowego IE - prąd uziomowy sieci SN Zastosowane w stacji transformatory typu TPC posiadają wbudowany układ "zabezpieczenie - wyłączenie". Poza bezpiecznikami w obwodach uzwojenia 15 kV, posiada dodatkowy wyzwalacz z wybijakiem, umieszczony w obwodzie uziemiającym, który pozwala na odłączenie zasilania w przypadku pojawienia się w tym obwodzie prądu zwarciowego o niewielkiej wartości (jednofazowe zwarcie doziemne w sieci kompensowanej lub zwarcie w uzwojeniu nN - do 5A/250 ms). Jako prąd wyłączający przyjmuje się 1,2 wartości prądu nastawczego (tzn. 1,2 ⋅ 5 = 6 A).
  18. 18. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 18/110 STSN NOWAFIX Dla czasu wyłączenia równego 250 ms dopuszczalna wartość napięcia zakłóceniowego wynosi UF = 400 V (wg P SEP-E-001) stąd: 400 RB ≤ ; RB ≤ 66,7 Ω 6 Z powyższego wynika, że połączenie uziomu ochronnego transformatora typu TPC z wbudowanym układem "zabezpieczenie – wyłączanie" z uziomem roboczym sieci 0,4 kV (tzn. wykonanie uziemienia wspólnego) absolutnie nie zmienia wymagań dla uziomu sieci 0,4 kV. W projekcie stacji przedstawiono dwa wykonania prowadzenia przewodów uziemiających: wykonanie 1 - przewody uziemiające uziemienia roboczego sieci 0,4 kV i ochronnego sieci SN i 0,4 kV prowadzone są na żerdzi stacji jako oddzielne i przyłączone do wspólnego uziomu. wykonanie 2 - na żerdzi stacji prowadzona jest jedna bednarka, traktowana jako główny przewód uziemiający PEN, do której przyłączane są zarówno przewody uziemiające ochronne i robocze. Zgodnie z P SEP-E-001 przy stacji słupowej można wykonać uziemienie robocze o rezystancji nie przekraczającej 30 Ω, przy zachowaniu pozostałych warunków wyszczególnionych w normie. Każda stacja chroniona jest od fal przepięciowych ogranicznikami instalowanymi w sieci SN i 0,4 kV. Ograniczniki te wymagają wykonania uziemień o rezystancji R ≤ 10 Ω. Uziemienia te winny również posiadać elementy uziomu ochronnego (otok wokół słupa stacji). Reasumując: • uziom odgromowy z elementami uziomu ochronnego o rezystancji nie przekraczającej 10 Ω winien być standardem dla stacji słupowych z transformatorami typu TPC (przedstawiony na str. 62), niezależnie od charakteru pracy punktu neutralnego sieci SN (izolowana, kompensowana, uziemiona przez rezystor) • w sieci muszą być spełnione wymienione już warunki: 1) RB1 ≤ 5 Ω, 2) RB2 ≤ 2,8 Ω. Połączenie uziemienia w części naziemnej stacji należy wykonać w zależności od przyjętego wykonania 1 lub 2 oraz szczegółów połączeń pokazanych na rysunkach w niniejszym projekcie.
  19. 19. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 19/110 STSN NOWAFIX Główne przewody uziemiające na stacji można wykonać bednarką stalową ocynkowaną lub miedzianą o wymiarach 30 x 4 mm, natomiast połączenia głównej szyny z zaciskami aparatury i konstrukcji można wykonywać bednarką stalową ocynkowaną lub miedzianą o wymiarach 25 x 4 mm lub miedzianymi elementami linkowymi o przekroju 50 mm2. Uziom stacji niezależnie od sposobu wykonania połączeń w części naziemnej jest wspólny. Dla poszczególnych rezystywności gruntu przewidziano do wykonania uziomy: powierzchniowe (dla terenów skalistych) wyłącznie taśmowe (TP) oraz pionowe taśmowo-prętowe (TP). Preferuje się uziomy taśmowo-prętowe (TP) jest tańsze, skuteczniejsze i mniej uzależnione od wpływu warunków atmosferycznych (sezonowe zmiany rezystywności gruntu). W przypadku uziomu z prętami pionowymi przewiduje się stosowanie prętów stalowych ocynkowanych względnie zalecanych prętów stalowych pomiedziowanych typu Galmar. Pręt uziomu pionowego Galmar jest prętem stalowym ciągnionym do wymaganej średnicy, z nałożoną elektrolitycznie warstwą miedzi o grubości min. 0,25 mm. Na końcach prętów znajdują się gwinty umożliwiające łączenie prętów w celu uzyskaniu uziomu o odpowiedniej długości. Łączenie wykonuje się za pomocą złączki mosiężnej. Pręty uziomu można pogrążać techniką udarową lub obrotową odpowiednio wyposażając pręt w nakrętkę montażową i wiertło przy metodzie obrotowej. Do połączeń prętów z bednarką służą uchwyty końcowe, krzyżowe lub skośne wykonane z mosiądzu. Bednarkę łączącą uziom z zaciskiem probierczym pokryć powłoką antykorozyjną do wysokości 0,3 m nad ziemią i do głębokości 0,2 m w ziemi. Połączenia uziemienia, w części nadziemnej słupa stacyjnego, wykonywać przez skręcanie dwoma śrubami M10 lub zaciskami uziemiającymi śrubowymi względnie przez spawanie. 12. Ochrona od przepięć Urządzenia stacji od strony SN chronione są od fal przepięciowych ogranicznikami przepięć SN. Do ochrony od przepięć przewidziano ograniczniki kompozytowe. W katalogu przedstawiono zamocowanie ograniczników przepięć i przykłady ich doboru dla poszczególnych napięć, dla sieci z izolowanym punktem zerowym lub z kompensacją prądu ziemnozwarciowego z nieznanym czasem wyłączenia zwarcia. Dla sieci o znanym czasie wyłączenia zwarć doziemnych, doboru ograniczników przepięć należy dokonać w oparciu o zalecenia poszczególnych producentów. Od strony linii nN urządzenia stacji chronione są ogranicznikami przepięć, które mogą być instalowane na konstrukcji stacji i połączone do zacisków transformatora lub do wyprowadzeń obwodów napowietrznych nN, względnie na pierwszym słupie linii nN od stacji.
  20. 20. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 20/110 STSN NOWAFIX 13. Posadowienie stacji 13.1. Ocena podłoża gruntowego Dobór fundamentów stacji zależy od oceny podłoża gruntowego. Zasady tej oceny określono w normie PN-80/B-03020. Dla stacji słupowych SN/nN, ww. norma przewiduje stosowanie metody polegającej na wyznaczeniu wartości parametrów geotechnicznych na podstawie praktycznych doświadczeń budownictwa linii elektroenergetycznych na innych podobnych terenach. Posadowienia słupów w gruntach słabszych niż podano w katalogu, a szczególnie w przypadkach występowania torfów, namułów, gruntów spoistych w stanie miękkoplastycznym, piasków pylastych w stanie luźnym należy projektować indywidualnie. 13.2. Rodzaje ustojów i fundamentów Posadowienie stacji opracowano dla gruntów średniego i słabego, których dane charakterystyczne podano w poniższej tablicy. UOGÓLNIONE WŁAŚCIWOŚCI GRUNTÓW Uogólnione właściwości gruntu Rodzaj i stan gruntu Ψ c γ C µ kN/m2 kN/m3 kN/m3 Zwały, rumosze, żwiry, pospółki, piaski grube i średnie - zagęszczone, i średnio 37 0 18,5 40000 0,55 Grunt zagęszczone, piaski drobne zagęszczone. średni Pyły, gliny, gliny ciężkie, iły, gliniaste żwiry, pospółki i piaski - półzwarte 20 25 20,0 40000 0,25 i twardoplastyczne. Zwały, rumosze, żwiry, pospółki, piaski grube i luźne, piaski drobne i pylaste 32 0 17,5 25000 0,45 Grunt średnio zagęszczone. słaby Pyły, gliny, gliny zwięzłe, iły, żwiry gliniaste, pospółki i piaski gliniaste 15 20 19,0 25000 0,30 plastyczne. Oznaczenia: Ψ - kąt tarcia wewnętrznego w stopniach, c - spójność, γ - ciężar objętościowy, C - moduł podatności podłoża, µ - współczynnik tarcia gruntu o fundament betonowy.
  21. 21. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 21/110 STSN NOWAFIX Obliczenia posadowień wykonano metodą stanów granicznych na podstawie normy PN-80/B-03322 przyjmując uogólnione właściwości gruntów zawarte w powyższej tablicy. Wszystkie prace fundamentowe muszą być prowadzone wg zasad podanych niżej oraz zgodnie z wymaganiami normy PN-B-06050:1999 "Geotechnika - Roboty ziemne- wymagania ogólne". W katalogu ujęto następujące rozwiązania ustojów: -Ustój UB1, UB2, UB2/ŻN i UB2/BSW – bez dodatkowych elementów ustojowych; słup wstawiany w otwór wiercony ∅ 55 cm (UB1) lub ∅ 80 cm (UB2) i zasypywany betonem klasy B15. -Ustoje UB1 i UB2 przewidziane są do stacji na żerdziach wirowanych typy E o obciążeniu od 6 do 15 kN, a UB2/ŻN i UB2/BSW do stacji przelotowych z żerdzi typu ŻN i BSW. -Ustoje UP1÷UP9 - kopane, wykonane przy zastosowaniu prefabrykowanych płyt ustojowych typu U-85 i U130. Zasypanie wykopu gruntem rodzimym. Przewidziany jest do stacji na żerdziach wirowanych typu E i o dopuszczalnym obciążeniu od 6 kN do 12 kN. -Ustoje UP13÷16 -wykonane przy zastosowaniu prefabrykowanych płyt ustojowych typu B 60 i U-85. Zasypanie wykopu gruntem rodzimym. Przewidziane są tylko do stacji przelotowych na żerdziach ŻNi BSW. -Ustoje UP11, UP12 oraz UP17 i UP18 - kopane, wykonane przy zastosowaniu prefabrykowanych płyt ustojowych typu U-85 i U-130, przykręcanych do żerdzi odpowiednimi elementami stalowymi. Zasypywane gruntem rodzimym. Przeznaczone są dla stacji z żerdzi wirowanych o nośnościach 12kN ÷ 15kN. -Fundamenty FP11, FP12 i FP13 - kopane, wykonane przy zastosowaniu elementów prefabrykowanych. Montaż fundamentu polega na wstawieniu skręconych prefabrykatów w wykonanym uprzednio wykopie i zasypaniu go gruntem rodzimym do wysokości fundamentu. Następnie wstawia się w otwór fundamentu słup wypionowując go za pomocą klinów stabilizujących. Następnie w przestrzeń między słupem a fundamentem wlewa się beton B20 o konsystencji półciekłej. Po stwardnięciu betonu należy dokończyć zasypywanie wykopu. Fundamenty te przewidziane są dla stacji na żerdziach wirowanych typu E o nośności 12 kN. -Fundamenty SFP i SP- kopane, wykonane przy zastosowaniu prefabrykowanych płyt ustojowych typu PS, skręcane elementami stalowymi. Fundament SFP przystosowany jest do jednokierunkowego obciążenia słupa, a w przypadku występującego jednocześnie obciążenia słupa w kierunku prostopadłym , do fundamentu SFP dokręcany jest fundament SP. Zasypywane są gruntem rodzimym. Fundamenty te przewidziane są dla stacji na żerdziach wirowanych typu E o nośnościach 15kN ÷ 25 kN .
  22. 22. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 22/110 STSN NOWAFIX -Ustoje Us - kopane, wykonane przy zastosowaniu betonowych kręgów studziennych. Słup po wstawieniu w zagłębionych kręgach należy zasypać betonem klasy B15. Zalecany do stosowania w miejscach występowania wysokiego poziomu wód gruntowych lub w miejscach występowania luźnych pylastych piasków (kurzawki). Ustoje Us/ŻN i Us/BSW przewidziane są tylko do stacji przelotowych z żerdzi ŻN i BSW. Pozostałe ustoje od Us2 do Us21 w kręgach ∅ 80, ∅ 120, ∅ 140, ∅ 160, ∅ 180 cm przewidziane są do ustawienia wszystkich pozostałych stacji na żerdziach wirowanych. Podobne ustoje można także wykonać przy zagłębieniu rur stalowych o odpowiednich średnicach lub wbicia ścianek szczelnych. 13.3. Stabilizacja gruntu Dla zwiększenia niewystarczającej nośności ustojów UP i fundamentów FP, szczególnie przy posadowieniu stacji w gruntach słabych , przewidziano stabilizację gruntu cementem. Stabilizacja gruntu wykonana jest w obszarze wykopu przez wymieszanie masy odkładowej z cementem „32,5” w ilości 80-100 kg cementu na 1 m3 gruntu. W skład mieszanki nie mogą wchodzić grunty ze składnikami organicznymi, grunty próchnicze i namuły. 14. Budowa stacji 14.1. Zasady prowadzenia prac Transport, budowę i montaż elementów słupowych stacji transformatorowych należy prowadzić zgodnie z: − zasadami stosowanymi w budownictwie ogólnym, − szczegółowymi instrukcjami przyjętymi i stosowanymi przez właściwą terenowo energetykę; − szczegółowymi instrukcjami wydanymi przez producentów elementów wyposażenia stacji oraz sprzętu budowlanego i montażowego stosowanego przy realizacji stacji, − wytycznymi określonymi w niniejszym projekcie. 14.2. Transport elementów stacji Jako podstawowy środek transportu ludzi, narzędzi i sprzętu roboczego zaleca się stosowanie samochodu na podwoziu terenowym wyposażonego w skrzynię ładunkową, kabinę do przewozu brygady monterów, ciągarkę linową oraz dostosowanego do napędu urządzeń dodatkowych niezbędnych do budowy stacji. Do przewozu materiałów, konstrukcji stalowych, aparatury, transformatorów na stanowisko montażu przewiduje się skrzyniowy samochód terenowy lub ciągnik rolniczy z przyczepą. Do transportu żerdzi względnie wcześniej zmontowanych prefabrykatów stacji, służą ciągniki siodłowe z naczepami dłużycowymi. W zależności od przewożonego ładunku, naczepa musi być wyposażona w elementy zapewniające jego stabilność i bezpieczny transport.
  23. 23. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 23/110 STSN NOWAFIX Przewóz małej ilości żerdzi można realizować skrzyniowym samochodem terenowym z przyczepą jednoosiową. Do załadunku i wyładunku elementów stacji szczególnie prefabrykatu stacji, żerdzi, transformatora przewiduje się dźwig samojezdny o odpowiednim udźwigu. Transport i składowanie żerdzi należy przeprowadzić wg zaleceń producenta. Jeżeli producent nie precyzuje wymagań w tym zakresie, to należy pamiętać o następujących zasadach: − żerdzie unosić dźwigiem przy pomocy orczyka i lin stalowych, chwytając po obu stronach środka ciężkości żerdzi, − przy składowaniu i transporcie należy żerdzie podeprzeć w dwóch punktach, − przy składowaniu warstwami, każdorazowo stosować przekładki z belek drewnianych układając żerdzie naprzemian tzn. druga warstwa odziomkami odwrotnie do pierwszej, − ilość warstw nie powinna przekraczać ośmiu przy magazynowaniu, oraz dwóch przy transporcie kołowym, Przy transporcie kołowym należy żerdzie zabezpieczyć odpowiednimi klinami uniemożliwiającymi przemieszczenie się żerdzi. 14.3. Prefabrykacja stacji Prefabrykację stacji można przeprowadzić w bazie produkcyjnej i następnie przewieźć prefabrykat na miejsce stawiania stacji, względnie montaż kompletnej stacji można wykonać bezpośrednio na placu budowy. Wybór metody zależy od możliwości technologicznych wykonawcy, warunków terenowych w miejscu budowy stacji oraz kosztów realizacji przedsięwzięcia. Przy wykonywaniu montażu stacji należy posługiwać się rysunkami i innymi materiałami zawartymi w niniejszym projekcie, każdorazowo dobierając uzbrojenie stacji w zależności od przyjętego wariantu wyposażenia. Montaż prefabrykatów stacji prowadzić następująco: − ułożyć żerdź na stanowisku na kozłach lub belkach podkładowych, − zamocować poprzecznik stacji wraz z izolatorami lub łańcuchami odciągowymi, które należy unieruchomić przez przywiązanie do poprzecznika, − zamocować konstrukcje wraz z izolatorami stojącymi SN, jeżeli występują w wyposażeniu stacji, − zamocować konstrukcję do zawieszenia transformatora, − zamocować konstrukcje i elementy wraz z ogranicznikami przepięć, − zamocować konstrukcję do rozdzielnicy nN lub do rozłączników nN, jeżeli występują, − zamocować na żerdzi zwód uziemienia ochronnego i roboczego, wykonać połączenia uziemienia do konstrukcji i aparatury, − pomalować bednarki uziemiające z zachowaniem kolorystyki określonej na stronie 64, − zamontować belki i płyty ustojowe, − wykonać ewentualnie malowanie konstrukcji w środowiskach agresywnych.
  24. 24. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 24/110 STSN NOWAFIX W przypadku prefabrykacji stacji w bazie produkcyjnej i późniejszego jej transportu na plac budowy, nie należy zabudowywać następujących elementów: − ograniczników przepięć SN i nN, − izolatorów SN, − rozłącznika nN, − belek i płyt ustojowych, − rozdzielnicy nN. Powyższe wyposażenie zaleca się zamontować na stacji przewiezionej na miejsce budowy przed jej ustawieniem. Stacje na żerdziach ŻN i BSW (wyłącznie przelotowe) można wykonać także na istniejących słupach przelotowych linii SN. W tym celu należy dostawić dodatkową żerdź i dokonać zbliźniaczenia istniejącego słupa przelotowego linii SN. Dostawienie dodatkowej żerdzi związane jest z wymianą śrub mocujących poprzecznik przelotowy linii SN, zastosowaniem dodatkowych śrub i elementów zbliźniaczających oraz płyt ustojowych. Zbliźniaczenie żerdzi należy wykonać śrubami oraz elementami EZ-1 i EZ-2 w oparciu o zestawienie materiałów i rysunki zawarte w niniejszej dokumentacji. 14.4. Wykonanie wykopów Dla posadowienia stacji z ustojami UB przewiduje się wiercenie w gruncie otworów o średnicy φ 0,55m lub φ 0,8 m. Wiercenie otworów może mieć praktyczne miejsce jedynie w gruntach spoistych. Dla pozostałych ustojów i fundamentów, wykopy należy wykonywać ręcznie lub koparką. Zaleca się je wykonywać koparką z wąskogabarytowym nabierakiem, przyjmując wymiary dna i głębokości wykopu, określone w tablicach doboru poszczególnych ustojów. Wykopy powinno poprzedzać usunięcie ziemi rodzimej do głębokości około 20 cm na powierzchni o wymiarach boków zwiększonych o około 1 m od obrysu wykopu. Pochylenie skarp wykopów tymczasowych przyjmować należy w zależności od kategorii gruntu oraz długości, szerokości i głębokości wykopu. Dla ustojów z płytami prefabrykowanymi do obliczania objętości wykopów przyjęto odchylenie ścian bocznych od pionu o 20%. Objętość wykopów wierconych wyznaczono uwzględniając średnicę świdra i głębokość posadowienia. W przypadku gruntów spoistych gdy nie występuje osuwanie się ścian, wykop można wykonać bez odchyleń ścian pionowych z zachowaniem wymiarów dna wykopu.
  25. 25. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 25/110 STSN NOWAFIX Zasypanie wykopu gruntem rodzimym po ustawieniu słupa z ustojem należy wykonać warstwami grubości (20 ÷ 30) cm z zagęszczeniem gruntu tak, aby uzyskać współczynnik zagęszczenia zbliżony do jedności. Polewanie wodą zasypywanej ziemi przed ubijaniem powoduje lepsze zagęszczenie gruntu. Do zasypywania wykopów można wykorzystać grunt rodzimy nie posiadający składników organicznych lub grunt stabilizowany cementem. Po zasypaniu wykopu należy rozsypać grunt rodzimy (odłożony z zewnętrznej warstwy) do 15 cm powyżej terenu przy obwodzie słupa ze spadkiem na zewnątrz do linii obrysu zasypanego wykopu. 14.5. Posadowienie i uzbrojenie stacji Zmontowany na placu budowy lub przywieziony z bazy prefabrykat stacji, ustawić w przygotowanym wykopie lub fundamencie za pomocą dźwigu samojezdnego. Prefabrykat wstawić do wykopu w pozycji pionowej, asekurując jego przemieszczenie obustronnie zamocowanymi linami konopnymi. Następnie zasypać wykop do połowy i wypionować stację. Po ustabilizowaniu posadowienia stacji dokonać dalszego uzbrojenia stacji. Dalszy montaż elementów stacji w części nadziemnej, po wykonaniu posadowienia, zależy od zastosowanego ustoju lub fundamentu. W przypadku ustojów UP i SFP, których wykopy zasypywane są odpowiednio zagęszczanym gruntem, prace montażowe na stacji oraz ich obciążenie przy zawieszaniu i naciąganiu przewodów linii SN i nN można wykonać bezpośrednio po zakończeniu posadowienia stacji. Dla fundamentów UB, Us i FP, które wymagają betonowania, prace montażowe można prowadzić po 2-3 dniach, potrzebnych na związanie betonu. Obciążenia montażowe, przy naciąganiu przewodów wynoszące 40 - 50% podstawowego naciągu przewodu, można wykonać po 5 - 7 dniach, a wynoszące 75% podstawowego naciągu przewodu po 10 dniach od zalania fundamentu. Pełną wytrzymałość fundament betonowy osiąga po 28 dniach. Podane wyżej warunki dotyczą wykonania zalania betonem fundamentu w temperaturze otoczenia t ≥ +l0°C. Poniżej tej temperatury należy stosować beton z cementu portlandzkiego szybko twardniejącego, przewidując odpowiednie technologie. Okres potrzebny na związanie betonu można skrócić o 50% przy zastosowaniu cementów szybkosprawnych. Elementy stalowe i ich połączenia w części podziemnej słupa należy dodatkowo zabezpieczyć przed korozją lakierem lub masą asfaltową. Podziemne betonowe części słupa i fundamentu należy chronić przed szkodliwymi wpływami jedynie w gruncie bardzo agresywnym, dobierając odpowiedni rodzaj zabezpieczenia do występującego zagrożenia. Dokonując dalszego uzbrojenia stojącej stacji należy zamontować: − rozdzielnicę nN, uzupełniając jej wyposażenie, − uchwyty kabli wraz z kablami i przewodami do połączeń nN na stacji, − transformator, wg pkt. 14.6.
  26. 26. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 26/110 STSN NOWAFIX Następnie należy wykonać: − naciąg przewodów SN oraz montaż przewodów stacji po stronie SN, − montaż kabli i połączenia od strony nN transformatora, − naciąg przewodów linii nN z wykonaniem połączeń przewodów i kabli nN na stacji, − podłączenie przewodów nN do rozdzielnicy nN lub rozłącznika nN, − montaż kabli wraz z ich ochronami w przypadku kablowych wyprowadzeń obwodów nN, − uzupełnienie połączeń uziemienia ochronnego i roboczego do konstrukcji, aparatury i przewodów obwodów nN, − połączenie uziemienia stacji z uziomem poprzez zacisk probierczy, − pomiary pomontażowe, które należy przeprowadzić zgodnie z obowiązującymi normami, przepisami i instrukcjami eksploatacji. 14.6. Montaż transformatora Montaż transformatora zaleca się wykonać dźwigiem samojezdnym. W tym celu należy: − przygotować konstrukcję do transformatora sprawdzając dokręcenie nakrętek śrub i objemek mocujących konstrukcję do żerdzi, − zamocować linę dźwigu do transformatora oraz zamocować liny konopne do naprowadzania kadzi transformatora, − unieść dźwigiem transformator do wysokości ca 10 cm nad uchwyty konstrukcji, − ostrożnie dosunąć transformator do żerdzi i zawiesić go na konstrukcji. 14.7. Prace wykończeniowe Kończąc realizację stacji należy wykonać: − ogólny przegląd stacji, − zakonserwowanie wazeliną zacisków śrubowych w obwodach prądowych i uziemiających, − osłonięcie otworów w wierzchołkach żerdzi (wirowanych), − zamocowanie niezbędnych tablic bezpieczeństwa, informacyjnych i identyfikacyjnych, − opisanie schematów wyposażenia rozdzielnicy nN, − zabudowanie wkładek bezpiecznikowych w rozdzielnicy nN, − zniwelowanie terenu, wywóz nadmiaru gruntu, − uporządkowanie terenu przy stacji oraz utwardzenie nawierzchni żwirem lub żużlem.
  27. 27. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 27/110 STSN NOWAFIX 15. Komunikacja pionowa osób po stacji Do komunikacji pionowej osób oraz do montażu aparatury, osprzętu i przewodów na stojącym słupie stacyjnym można stosować: 1. Samochodowy podnośnik montażowy. Jest to sprzęt szczególnie zalecany przy wykonywaniu ww. czynności montażowych. Zapewnia łatwy i bezpieczny transport pionowy osób oraz umożliwia wygodne podnoszenie narzędzi i sprzętu montażowego, a także drobnych konstrukcji, aparatury i osprzętu stacji. 2. Drabiny pionowe. Drabiny są składane z przęseł (segmentów) do uzyskania odpowiedniej wysokości. Mocowane są do słupów pasami i linkami. Metoda komunikacji przy korzystaniu z ww. drabin jest tania i prosta. 16. Eksploatacja stacji Prawidłowa pod względem technicznym i z punktu widzenia bezpieczeństwa pracy, eksploatacja słupowych stacji transformatorowych powinna odbywać się zgodnie z aktualnymi aktami prawnymi dotyczącymi zasad eksploatacji sieci elektroenergetycznych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach elektroenergetycznych. Obsługę stacji należy prowadzić po wyłączeniu jej spod napięcia i przygotowaniu miejsca pracy. Wchodzenie na konstrukcję nośną stacji w celu wykonania czynności obsługowych elementów stacji po stronie SN, jak również wymiana transformatora może się odbywać po uprzednim odłączeniu napięcia i uziemieniu linii SN oraz odłączeniu strony niskiego napięcia i uziemieniu od strony transformatora. Dla stacji krańcowych, odłączenia napięcia i uziemienia linii SN, należy dokonać na pierwszym słupie od stacji wyposażonym w odłącznik z uziemnikiem lub w przypadku braku uziemnika należy zastosować uziemiacze przenośne. Dla stacji zasilanej linią SN przelotową, uziemienia tej linii wykonać po obu stronach stacji. Wchodzenie na konstrukcję w celu obsługi górnych części stacji zaleca się wykonywać za pomocą samochodowego podnośnika z koszem lub za pomocą drabiny składanej mocowanej do żerdzi słupa stacyjnego. W przedstawionej stacji montaż i demontaż transformatora można wykonać również pod napięciem w sposób pokazany na rysunku na str. 97 stosując odpowiednie uchwyty i osprzęt przewodowy. Prace powyższe należy prowadzić w technologii prac pod napięciem przyjętej w Spółce Dystrybucyjnej Energetyki. Przy wymianie wkładek bezpiecznikowych w obwodach linii nN należy w pierwszej kolejności wyłączyć wyłącznik w obwodzie zasilającym (transformator - rozdzielnica), a następnie można dokonać bezpiecznej wymiany wkładek. Wymiana wkładek dozwolona jest jedynie za pomocą uchwytu do bezpieczników, przy jednoczesnym użyciu rękawicy elektroizolacyjnej oraz okularów ochronnych.
  28. 28. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 28/110 STSN NOWAFIX W przypadku prowadzenia prac na liniach napowietrznych nN należy je wyłączyć w rozdzielnicy stacji oraz uziemić za pomocą uziemiaczy przenośnych lub zwieraczy przewodów fazowych (łącznie z oświetleniowym) z uziemionym przewodem PEN. Jeżeli wyłączona linia nN ma przewód oświetleniowy, należy pamiętać o konieczności jego wyłączenia. Czynności obsługowe stacji mogą prowadzić pracownicy o sprawdzonych kwalifikacjach i zaznajomieni z zasadami ich wykonywania. 17. Uwagi końcowe Koszt budowy stacji słupowych należy ustalić wg kalkulacji dostawców kompletnych stacji względnie dostawców żerdzi, konstrukcji stacji, aparatury i osprzętu oraz kalkulacji przedsiębiorstwa wykonującego montaż stacji wg aktualnie obowiązujących zasad kosztorysowania.
  29. 29. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 29/110 STSN NOWAFIX II. RYSUNKI Uwagi: 1. Numeracja elementów na sylwetkach stacji – str. 31÷36 odpowiada oznaczeniom ujętym w zestawieniu materiałów: – aparatury i osprzętu str. 100 – konstrukcji str. 105 2. Wymiary w nawiasach dotyczą stacji na żerdziach o długości 10,5 m. 3. Wysokości zawieszenia przewodów SN i nN, podane dla głębokości zakopania 2,5 m lub 2,2 m, skorygować w zależności od przyjętego rodzaju ustoju – fundamentu. 4. Rysunki sylwetek stacji – str. 31÷36 pokazują przykładowe wyposażenie z zastosowaniem po stronie nN wyprowadzeń obwodów napowietrznych przewodami izolowanymi i rozłączników słupowych nN. Wyposażenie w rozdzielnicę nN wg str. 52÷56.
  30. 30. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 30/110 STSN NOWAFIX SCHEMAT ELEKTRYCZNY STACJI TYP STACJI Linia napowietrzna 15(20) kV - przewody: AFL-6 o przekrojach 35, 50 lub 70 mm2 oraz AAL, PAS/SAX-W, AAsXSn, AALXSn STSN o przekrojach 35, 50 lub 70 mm2 Zasilanie SN Linia napowietrzna 15(20) kV - przewody: AFL-6 o przekrojach 35, 50 lub 70 mm2 oraz AAL, PAS/SAX-W, AAsXSn, AALXSn STSNP o przekrojach 35, 50 lub 70 mm2 Połączenia SN POLIM-D - przewody AFL-6, PAS/SAX-W, AZB AAsXSn, AALXSn UHG 15(20)/0,4 kV TPC Yzn11 - 40÷63 kV⋅A Transfix Dyn11 - 100÷250 kV⋅A Wyposażenie stacji GXO – LOVOS Połączenia nN - kable YAKY, YKY, - przewody ALYd, LYd. STSN MKP, MPP STSNP Rozdział obwodów nN Rozdzielnica nN - słupowa Rozdzielnica nN - wolnostojąca Złącze nN - wolnostojące Szafka oświetleniowa - słupowa Szafka oświetleniowa - wolnostojąca Rozłączniki bezpiecznikowe Obwody linii nN Obwody nN - napowietrzne: przewody izolowane AsXSn GXO-LOVOS, - kablowe: SE 45 kable YAKY, YKY SCHEMAT ELEKTRYCZNY STACJI
  31. 31. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 31/110 STSN NOWAFIX 1,0 1,0 20 5 0,2 4 9,3 (7,8) 45 35 0,6 26 2 14 18 54 37 7,5 (6,0) 13 14 1 15 41 16 8 9 10 30 12,0 (10,5) 41 19 8,3 (6,8) 11 1 2,8÷3,5 0,0 2,5 SŁUPOWA STACJA
  32. 32. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 32/110 STSN NOWAFIX 35 5 4 18 1,0 1,0 20 0,2 4 9,3 (7,8) 45 0,6 26 2 14 37 7,5 (6,0) 54 13 14 1 15 41 16 8 9 10 30 41 12,0 (10,5) 19 8,3 (6,8) 11 1 2,8÷3,5 0,0 2,5 SŁUPOWA STACJA
  33. 33. str. ENERGOLINIA® EN W POZNANIU 33/110 STSN NOWAFIX 1,45 1,45 4 35 9,9 (8,4) 0,2 45 18 0,6 5 21 2 14 54 26 7,5 (6,0) 13 37 14 1 15 41 16 8 9 10 30 41 12,0 (10,5) 19 8,3 (6,8) 11 1 2,8÷3,5 0,0 2,5 SŁUPOWA STACJA

×