Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Boletin mayo 2016

745 views

Published on

Boletín del mes de mayo - Parroquia de San Francisco de Asís de los Tilos

Published in: Spiritual
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Boletin mayo 2016

  1. 1. BOLETÍN PARROQUIAL Nº 190 - Maio 2016 PARROQUIA SAN FRANCISCO DE ASÍS DOS TILOS CANTOS CAMIÑOS COÑECES? Seguro que nunca nos paramos a pensar na cantidade de camiños que coñe- cemos e de cantos estamos a descubrir. Non me refiro só aos camiños de terra, asfalto, etc., e non tería ningún senso poñernos a pensar e a intentar dar resposta a esta pregunta. A pregunta que fago é a seguinte: cantos camiños coñeces para facer felices aos demais e ser ti mesmo/a feliz? Invítote a que intentes dar unha resposta. Ao mellor os camiños descubertos nin sequera conseguen facer felices aos demais nin a un mesmo tampouco. Quizais porque é un camiño moi indivi- dualista; quizais porque a felicidade que buscamos non é a auténtica felicida- de; quizais porque non temos claras as claves do camiño polo que nos tocou camiñar. Suxíroche que probes, se non o fixeches xa, a ir polo camiño do amor, un camiño no que vas encontrar necesidade de perdón, de misericordia, de con- siderar se ese camiño de amor polo que vas non é demasiado terrenal. Este ano o Papa Francisco invítanos a facer un cami- ño de misericordia ou, como nos dixo hai pouco, o camiño da alegría do amor. Se queres afondar máis no tema, hai dous docu- mentos recentes do Papa que dan cumprida infor- mación, a Encíclica Misericordiae Vultus (A cara da misericordia) e a Exhortación Apostólica Amoris Laetitia (A alegría do amor). Seguro que non te equivocas de camiño! PASOU A PASCUA POR NÓS? Os cincuenta días de Pascua teñen un significado moi especial na vida dos cristiáns, tendo como referente a Resurrección de Xesús. Imos descubrindo un Xesús glorioso que se reencontra cos seus discípulos e cos que o acompañaron en vida para reiterar o seu compromiso permanente con eles, reite- rándolles con forza unha mensaxe de esperanza e unha fe que nos mostra desde a súa propia resurrección e dos numerosos signos que os Apóstolos realizaban no seu nome. Durante este tempo, a lectura do libro dos Feitos dos Apóstolos sitúa á primeira e primitiva Igrexa no ámbito da fraternidade, convídanos a permanecer na fidelidade ao Evanxeo lembrando a memoria de Xesús na celebración eucarística e obedecen- do o mandato de percorrer o mundo anunciando a boa nova do novo Reino de Deus. O Papa Francisco insiste moito este ano en anunciar a mensaxe da misericordia; fronte a un mundo non crente, presentar en primeiro plano a mensaxe dun Deus misericordioso máis que a dun Deus xuíz ou vengador. O ser paternal e maternal de Deus ten que inspirar a nosa relación coas súas criaturas, especialmente coas que con amor creou á súa imaxe. Cos Salmos loamos a inesgotable misericordia divina e anunciamos a Deus como “Pai compasivo e misericordioso e Pai de todo consolo” (2 Cor 1,3), “rico en mise- ricordia” (Ef 2,4). A actualización da mensaxe de Deus e a súa misericordia vólvense relevantes nunha nova evanxelización, pero non para fomentar un relativismo no que os valores evan- xélicos xa non sexan importantes nin atractivos, senón para actualizar o mesmo Evanxeo de sempre, o único Evanxeo da misericordia e a compaixón. Só anunciaremos con eficacia se comunicamos a Deus de modo moi concreto á vista das necesidades e dos sufrimentos das persoas, como misericordioso e salvador da realidade humana actual, e afirmarmos que, sobre as tebras que envolven o noso mundo, reina o rostro do Pai que é magnánimo e bondadoso e coñece e ama a cada individuo, un Pai que coñece que é o que necesitamos (cf. Mt 6,8.32). A alegría pascual ten que converterse nun signo propiamente cristián. A Exhortación Apostólica Amoris Laetitia do Papa Francisco é unha boa oportunidade para refle- xionar persoalmente sobre a verdadeira alegría que se contaxia no amor de Deus e unha oportunidade para levala ás nosas comunidades e aos nosos ambientes e, dun xeito especial, ás nosas familias e fogares motores dunha convivencia fraterna e de esperanza. Aínda que coa festa da Ascensión remata a Pascua, que nunca pasen os seus valo- res transcendentes e a conciencia de que Xesús sempre nos espera.
  2. 2. Grazas, Pai, por ter acceso a auga que hidrata o noso corpo e nos limpa. Grazas, Pai, polo pan da cada día que Ti nos dás en comida. Grazas polo don da auga do Bautismo porque nel somos revesti- dos de Cristo. Grazas polo pan eucarístico porque nel nos sentimos identificados contigo. Pedímosche que derrames a túa misericordia sobre os sedentos e os famentos deste mundo que precisan da auga que calma a sede e do pan que fortalece o corpo. Amén PARROQUIA VIVA 1.- S. Xosé artesán. XXIII Xornada de solidariedade cos parados. Día do enfermo. 7.- Cuarta etapa do Camiño Portugués (Pontevedra - Caldas de Reis). Almorzo en Caldas. Visita á planta de Iogures CLESA. Saída dos Tilos ás 8 da mañá. 8.- Ascensión do Señor. Reunión cos pais/nais dos nenos e nenas que reci- birán a primeira comuñón, o día 26 de xuño ás 11. 9 a 13.- Encontros de Noivos, ás 20:30, nun local da Asociación Recreativa e Cultural. 15.- Pentecostés. Confirmacións ás 12. 21.- Quinta etapa do Camiño Portugués (Caldas de Reis - Padrón). Saída ás 8:30 dos Tilos. 22.- Reunión cos pais/nais dos nenos e nenas que se preparan para primei- ra comuñón, o día 2 de xullo ás 11. 25.- Reunión do grupo de Cáritas, ás 20:30. 29.- Reunión cos pais/nais dos nenos/as que recibirán este ano a pri- meira comuñón o 3 de xullo ás 11. DAR DE COMER AO FAMENTO E DE BEBER AO SEDENTO Falar da comida ou da bebida é algo básico para a vida en xeral e para o ser humano en particular; e tamén é un dereito humano o acceso á comi- da e á bebida. Tanto o dereito á comida como o dereito á bebida, se non é realidade, é un atentado contra a vida e, como tal, un acto de violación dos dereitos humanos. Hoxe constatamos que no noso mundo globalizado hai moita xente que ten sede desta auga e tamén ten fame e sede de máis xustiza social e, aínda máis, fame e sede dunha pala- bra amable ou de consolo que sexa bálsamo do sufrimento que padecen tantas persoas deste mundo. Debemos, pois, ofrecer este don de Deus coa liberdade que nos dá o feito de que tanto o pan como a auga da vida están significados no alimento do pan e da auga dos que participa- mos na mesa da vida e do alimento diario. Así iremos un pouco máis alá xunto ás obras de misericordia cor- porais de dar de comer ao famento e de beber ao sedento. CÁRITAS TODOS DIÁCONOS A Primitiva Igrexa movíase na proxi- midade fomentando a fraternidade entre todos os crentes ata o punto de “ter todo en común”. A comunicación cristiá de bens era denominador común e signo perceptible das propias comu- nidades. Tan era así que os propios Apóstolos convocaron os sete diáconos nun xesto de compromiso laico para atender “as mesas”, é dicir, as necesidades das per- soas coas que convivían e celebraban a fe. Isto esperta a nosa responsabilidade evanxélica. Uns proclamaban a Xesús coa palabra e outros con servizos, pero uns e outros comprometidos polo mesmo amor. Por iso se di que “Cáritas somos todos”, o cal significa que ninguén nos pode liberar do noso compromiso per- soal cos máis necesitados e excluídos e non só pola esmola senón pola proxi- midade con todo o que sofre. Pero ao mesmo tempo, a Caridade de Deus dentro da Igrexa non é só com- promiso de cada crente senón tamén da propia comunidade, por iso o amor necesita organizarse e estruturarse para que sexa eficiente, real, estable e per- manente; non só por compartir bens materiais, senón tamén desde a comu- ñón entre todos, a fracción do pan e a oración. ORACIÓN

×