Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Nuevo documento de microsoft word (2)

558 views

Published on

Contos 3º E.P.

Published in: Education
  • Be the first to comment

Nuevo documento de microsoft word (2)

  1. 1. O esquío No magosto, unha clase foi de excursión ao bosque. O seutitor, Pepito Xosé observaba un esquío na árbore.Os nenos comían castañas e facían xogos.De súpeto o esquío desapareceu. Todos o buscaban e nonaparecía.Pepito Xosé asustouse, era monísimo.Logo seguiron coa excursión.E dá a impresión que o esquío estaba comendo castañas.Que sorpresa! FIN.Autora: Valeria Chapela Guimeráns
  2. 2. Érase unha vez unha nena.Un día perdeuse no bosque e veuun esquío, que lle dixo: que che pasa nena? Chámome Marta –dixoa nena entre saloucos. Encantado, que nome mais bonito! Euchámome Catiuscas queres unhas castañas? – Non grazas, dixosecando as bágoas, - de acordo. Eu sei gardar un segredo,cóntame o que che pasa a ver se che podo axudar – dixo”Catiuscas”.De acordo -dixo Marta,pero antes cóntame o teu. Ooo, o memeusesesegredo tatexou Catiuscas.-Vale, pero non o contes. Estou namorada de Doña Pepita Xosefa.O problema é que ela está namorada de Don Pepito Xosé.- Oh!, Un corazón roto!. Como cumpliche a túa promesa, o que mepasa é que me perdín no bosque e quero volver a casa.- Vale, euteño ungrito queatrae áxente: acris, cris,cris a cris,cris,cris!- ,e alíapareceuunmogollónde xente,entre amarabunta,os pais deMarta.Marta correu cara eles e despediuse de Catiuscas e tras estasfazañas comeron castañas. FIN.Autora: Marina Diz Vázquez
  3. 3. Érase unha vez un home que se chamaba Don PepitoXosé. Un día coñece un esquío no bosque,e ese bosquetiña unha soa árbore que daba castañas . Un día viñeron os leñadores, para cortar a árbore e seasaron as castañas e invitaron a Don Pepito Xosé e aoesquío a comer castañas. FIN.Autor: Saúl Domínguez González
  4. 4. Había unha vez uns nenos que un día foron ao bosquepara celebrar o magosto.Miraron un esquío que corría moito.No medio do bosque seencontraron a Batman.Don Pepito Xosé era o titor dos nenos. O mirar a Batmanquedou abraiado, e lle pediuunha firma. Os nenos llederon a Batman unhascastañas, e lle gustarontanto que comeu atafartarse.E colorín colorado este conto da por rematado. FIN.Autor: Breixo Estévez Otero
  5. 5. O ESQUIO QUE DESAPARECEU Había unha vez un neno chamado Pepito Xosé.El vivía cos seus pais e a súa irmá Ana.Un día foron de acampadaao bosque. Mentras montaban as tendas de acampada, PepitoXosé viu un esquío nunha árbore. O esquío tiña nas súas patas unha castaña.Miña irmá Anaquixo collelo, pero el escapou e xa non o volvimos ver. FIN.Autor: Bruno Estévez Otero
  6. 6. O MELLOR DÍA DO MUNDOHoxe celebramos o magosto no colexio.Fomos ao bosque acoller castañas,evimos un esquío tanbonito que oacariciamos.Pepito Xosé,o directordo colexio,agardabábanos paraasar as castañas.Logo, cando xa estaban listas, comémolas todos.Xogamos, cantamos,bailamos e tiramos asbuxainas a bailar.Que ben o pasamoshoxe! FIN.Autora: Andrea Ferradás Portela
  7. 7. A CASIÑA DA ÁRBORE DE PEPITOXOSÉ E O ESQUÍO Unha maña Pepito Xosé ia ao bosque a coller castañas eatopou moitas, e foi a casa para meter as castañas, pero candopuso esas castañas xa non cabían máis e Pepito Xosé púsose apensar. Ao cabodun rato a PepitoXose ocurreuselleunha idea:colleumoita madeira, unmartelo e cravos efoi ao bosque. Alíveu un esquíochorando. PepitoXosé lle dixo :- Que che pasa, esquío?- Que non teño sitio para meter as miñas castañas.Pepito Xosé lle dixo:- Pois estás de sorte porque eu vou facer unha casiña na árbore.- Que ben, alí botarei as castañas! Moitas grazas, Pepito Xosé.Pepito Xosé púsose a traballar. Cando acabou a casiña da árboretoda a xente e os esquíos meteron nela as súas castañas.Fin.
  8. 8. Autor: Borja Figueroa FernándezPEPITO XOSÉ E A CASTAÑAUn día, paseando polo bosque , estaba Pepito Xosé cunha castaña na man.Pepito Xosé íacorrendo polobosque para ver seatopaba un esquío,pero era tan velozque non o dabamirado.Había unha árboreque tiña moitascastañas.Noutro lado do río,había un bosque encantado,que tiña castañas faladoras, árbores quecantaban a canción que ti quixeras, e moitos esquíos que parecíanvampiros.Álgúns xa tiñan dentes con sangue,e o río tiña lenguas para que pasaras aooutro lado do río.O bosque encantado era xoguetón, berraba e estaba encantado.Mentres que o outro bosque era tranquilo, silencioso e sen sobresaltos.Cando chegou á súa casa púxose a descansar. FIN.Autor: Juan José González Herbello
  9. 9. Un día un neno chamado Pepito Xosé foi ao bosquea recoller castañas. Primeiro atopouse cun esquío quelle dixo: a ónde vas Pepito Xosé? Este contestou: voua por castañas. Díxolle o esquío: pois vai con cuidado !E despediuse do esquío. Máis tarde chocou cunhaárbore e cando se caiu ao chan veu que pinchara ocu. Quitou os ourizos do pantalón e veu que atopara ocastiñeiro e encheu a bolsa. Pepito Xosé regresou ácasa ben, aínda que un pouco pinchado. FIN.Autora: Ianira González
  10. 10. O MAGOSTO DAS CASTAÑAS Fai un tempo o señor Pepito Xosé, o director duncolexio, decidiu que omagosto faríase onove de novembrocoas castañas e todoiso… Pero un díacolouse un esquío nocolexio e comeu todasas castañas el só.O director, PepitoXosé, enfadousemoito e mandou oesquío outra vez parao bosque. Só queríaxogar, pero antes deque se fora unha nenachamada Sonia dixo:- Non mandedes ao esquío ao bosque outra vez.E o día seguinte celebraron o Magosto máis divertido dotempo! FIN.Autora: Antía Lemos González
  11. 11. O OUTONO E O MAGOSTOPepito Xosé, foi ao bosque e viu moitas castañas no chan.Había un esquío comendo unha landra na copa da árbore.E coas castañas lles acompañaban as follas dalgunhasárbores. FIN.Autora: Claudia Martínez Domínguez
  12. 12. UN ESQUÍO NA ESCOLA Había unha vez un esquío que vivía nun bosque que estabacheo de castiñeiros.O esquío estaba moi triste porque non tiña con quen xogar.Ía camiñando cando oíu as voces duns nenos.Achegouse entre as árbores e descubriu unha escola. Estaba cheade nenos!. Os nenos saltaban, xogaban,corrían,comían castañas...Un home moi altoque viu ao esquíodíxolle que sechamaba DonPepito Xosé , queera o director daescola. Convidounoa que foxeCon eles a celebrar o magosto. O esquío acompañouno e pasounomoi ben. Coñeceu moitos nenos, xogou con eles, comeu castañas,cantou... FIN.Autora: Jennifer Novas Pequeño
  13. 13. Érase unha vez un bosque falador. Ahí vivía un homechamado Pepito Xosé cunha moza xoven chamada Laura.PepitoXosé e Laura eran irmáns.Cada mañán saían ver aos esquíos e aospaxariños.Pero hoxe fixeron algo distinto.Ao espertarse comeron castañase as outras as comeron osesquíos. Encantáronlle a todos.Pero pasou algo moi misterioso: veu unha bruxa e converteu enpedra a Pepito Xosé. Laura, a súa irmá asustouse e foi investigar.Non veu nada, soamente uns arbustos e plaf!, lle saltou un mono ácara. Miúdo susto levou co mono!.Despois mirou ao ceo e viu unhabruxa. Por fin atopou unhaexplicación e gritou. De súpetoapareceu unha fada castañeira etamén un porquiño, un cabalo comoa neve, un esquío e unha vaca. Despois a fada conseguiu vencer ábruxa e salvou a Pepito Xosé. Volveron á casa e comeron castañas. FIN.Autora: Sofía Nuñez Baqueiro
  14. 14. Colexio, no magosto Érase unha vez ( no magosto) un colexio que todos os anos celebraba o magosto con: ´,castañas........E foron a unha excursión ao bosque onde había: esquíos, raposos, serpes, lobos. E había un neno que dicía: son Don Pepito Xosé!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Cando acabaron foron ao colexio, xogaron a pita, ao fútbol,ao baloncesto e moitos xogos mais. Logo tocaron,bailaron e comeron castañas. E foi o mellor ano do magosto que existe e os mellores que cantan, bailan e tocan o tambor, o bombo, a zanfona, acordeón........ E bailaron máis de dez pezas, tiraron trompos e fixeron un concurso de trompos do máis orixinal e divertido. ¡Había un trompo superman!.Autor: Mauro Pardavila
  15. 15. Ola, eu chámome Pepito Xosé. No alto da miña casa, nafiestra sempre se ve un esquío saltar polas árbores. O esquío sempre anda a recoller castañas, pero un día deOutubro saltou a valla da miña casa e non era capaz de saltar parafóra. Eu baixei as escaleiras dun chimpo e collín a rede quecomprei para coller castañas e laranxas e o collín. Tiña un ourizo,o ourizo dunha castaña, quiteillo e xa podía coller castañas paracomer. No outono seguinte sempre me traía unha pucha deles. FIN.
  16. 16. Autor: Raúl Piñeiro Fernández o MAGOSTO DE PEPITO XOSÉUn día fai moitos anos, habìa un neno moi rebelde chamadoPepito Xosé.Un dìadecidiu saìrao bosque eperdeuse.Seguiucamiñando eatopou a unseñorrecollendocastañas. - Hola , sabes onde està a casa dos meus pais?- Preguntoulle Pepito Xosé. - Non. -Respondeu. Logo seguiu camiñando e atopouse unha casa. Petou à porta pero non había ninguén. Sentouse no chan a descansar. Atopouse un esquío e o seguiu. Ao cabo dun rato levantou a cabeza e decatouse que estaba na casa dos seus pais. FIN. Autor: Javier Portela Padín
  17. 17. A Don Pepito Xosé gustáballe moito as castañas .Un día de outonofoi ao bosque a recoller castañas .Cando rematou e íapara a súa casa, viuunha cova e decidiuentrar para ver o quehabía nela. Estaba moi escuro.De repente viu unhaluz e debaixo un oso enorme durmindo. Don Pepito Xoséasustado, saleu correndo, pero o oso despertou e o perseguiu portodo o bosque.Cando xa nonpodía máis, viu unesquío que lle decíaque subir a aárbore. Subiu e ooso chocou contraa árbore. Don Pepito Xosé volveu á casa e invitou ao esquío acomer castañas. FIN.
  18. 18. Autor: Javier Santos FreireEXCURSIÓN AO BOSQUE ENCANTADO Un día foron de excursión uns nenos de terceiro ao Bosqueencantado. Acompañounos Don Pepito Xosé.Don Pepito viu un esquío vendo para unha castaña.O esquío decatouse de que o ía comer o Bosque Encantado e DonPepito Xosé o salvou e deulle unha aperta e o levou para casa e oadoptou. FIN.Autora: Lucía Tabeada Molanes
  19. 19. O NENO DO BOSQUEÉrase unha vez un neno que foi ao bosque a buscar castañas paracomer.Cando se adentrou nel, perdeuse. Ía camiñando e encontrouse cunhome.O neno preguntoulle se sabía como saír do bosque.O home díxolleque sí,e explicoulle como sair. E cando saía do bosqueencontrouse cunesquío moiraro.Tiña unhacoroa de noces eunha cola moilonga.Preguntoulle selle deixaba pasar.O esquío respondeulle que por suporto que sí e lle deixou pasar. Esaliu do bosque e lle contou toda a aventura ao seu pai chamadoDon Pepito Xosé. FIN.Autor: Raúl Valladares González
  20. 20. A historia de Pepito Xosé . Pepito Xosé era un señor pobre. Un día, ía camiñando polobosque e a atopou unesquío , e este díxolle: - Que fas por este bosque? E Pepito Xosé contestoulle: - Estou buscando castañas. E o esquío levou a Pepito Xosé ata un gran castiñeiro. Apañaron unha morea delas. O pobre do home invitou o esquío a comelas asadas na súa casa de palla. Era a única maneira de darlle as grazas. FIN. Autora: Laura Vidal Otero
  21. 21. A historia de Pepito Xosé . Pepito Xosé era un señor pobre. Un día, ía camiñando polobosque e a atopou unesquío , e este díxolle: - Que fas por este bosque? E Pepito Xosé contestoulle: - Estou buscando castañas. E o esquío levou a Pepito Xosé ata un gran castiñeiro. Apañaron unha morea delas. O pobre do home invitou o esquío a comelas asadas na súa casa de palla. Era a única maneira de darlle as grazas. FIN. Autora: Laura Vidal Otero

×