Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

My School

434 views

Published on

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

My School

  1. 1. Ταξίδι στο χρόνο μεΤαξίδι στο χρόνο με ««οδηγόοδηγό»...»... το Σχολείο μαςτο Σχολείο μας Δ΄2 2012-13 1ο Δημοτικό Σχολείο Ασβεστοχωρίου
  2. 2. Ταξίδι στο χρόνο με «οδηγό»... το Σχολείο μας ——————————— Ήταν τέλος Σεπτεμβρίου του 2012. Η δασκάλα μας μπήκε χαρούμενη στην τάξη και μας είπε ότι το Σχο- λείο μας θα πάρει μέρος στο πρόγραμμα Comenius. Το θέμα του προγράμμα- τος ήταν “Landmarks And Monuments”. Συζητήσαμε και αποφασίσαμε να πάρουμε μέρος και εμείς σε αυτό το πρόγραμμα. Αρχίσαμε να αναζητούμε το θέμα που μπορούσαμε να δουλέψουμε. Εκείνη την περίοδο στο μάθημα της γλώσσας ασχολούμασταν με την ενότη- τα «Ρώτα το νερό… τι τρέχει». Σκεφτήκαμε λοιπόν να επισκεφτούμε τη βρύση ΠΟΠΟΒΑ που βρισκόταν αρκετά κοντά στο Σχολείο μας εδώ και πολλά πολλά χρόνια σύμφωνα με τις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε… Πήραμε τα μπλοκάκια μας, τα μολυβάκια και τα καπελάκια μας και ξεκινήσαμε. Φτάσαμε, απέναντι από τη βρύση ήταν το σπίτι του κυρίου Δη- μήτρη Κρυσταλά. Ήταν ένας κύριος σαν τους παππούδες μας, 72 χρονών, και μας έδωσε με έναν ξεχωριστό τρόπο πολλές πληροφορίες για τη βρύση. Μας οδήγησε στις πηγές της που ήταν λίγο πιο πάνω και εκεί απολαύσαμε την υπέροχη φύση. Όταν γυρίσαμε στο Σχολείο, ζωγραφίσαμε ό,τι είδαμε, φτιάξαμε κόμικς, γράψαμε κείμενα και σχεδιάσαμε το επόμενο βήμα μας. Η τυχαία συνάντηση με τον κύριο Κρυσταλά, μας έδωσε την ιδέα να φέρουμε στην τάξη τους παππούδες μας και τις γιαγιάδες μας για να μας μιλήσουν για τη δική τους εμπειρία στα θρανία. Ορίσαμε την ημερομηνία που θα τους δεχόμασταν και αρχίσαμε την προετοιμασία της υποδοχής τους. Γράψαμε ένα ποίημα για να τους υποδεχτούμε. Φτιάξαμε γλυκά για να τους κεράσουμε (οι μαμάδες μας). Αγοράσαμε με τα χρήματα της τάξης λουλουδάκια για να τους χαρίσουμε. Ετοιμάσαμε ερωτηματολόγια για να συγκεντρώσουμε πληροφορίες για όσα θέλαμε να μάθουμε. Η αγωνία μας ήταν μεγάλη καθώς πλησίαζε η μέρα που θα τους υποδεχόμασταν.
  3. 3. Η τάξη φόρεσε τα γιορτινά. Λουλούδια, γλυκά, μυρωδιές… Ενώ- σαμε μερικά θρανία και βάλαμε τριγύρω καρεκλάκια για να καθίσουν οι καλεσμένοι μας. Απέναντι δημιουργήσαμε ένα ημικύκλιο με τα υπόλοιπα καρεκλάκια για να κάτσουμε εμείς. Ήρθε και ο κ. Νί- κος ο διευθυντής του Σχολείου. Έφερε και την κάμερα, την τοπο- θέτησε σε έναν τρίποδα. Η Λίνα χειριζόταν το δη- μοσιογραφικό κα- σετοφωνάκι καθι- σμένη κοντά στους παππούδες, ο Κωνσταντίνος τη φωτογραφική μηχα- νή. Όλοι ρωτούσαμε όσα θέλαμε να μάθουμε. Πόσα ξέρανε να μας πούνε… Τα πρόσωπα των παππούδων λάμπανε. Η γιαγιά Ελισάβετ φο- ρούσε τα καλά της. Ήταν στην ίδια τάξη με τον παππού της Ελευθερίας. Πόσο χάρηκαν που κάθισαν ξανά στα θρανία μαζί. Πόσο χαρήκαμε που Όταν η δασκάλα μας … έκανε λάθη !!!
  4. 4. μάθαμε για τα παλιά. Τυχεροί ήμαστε που ζούμε τώρα. Τότε στην κάθε τάξη υπήρ- χαν 35 με 40 παιδιά. Τα θρανία τους ήταν πράσινα φτιαγμένα από ξύλο. Ο πίνακας μαύρος και έγραφαν σε αυτόν με κιμωλία. Τα κορίτσια φορούσαν ένα φορεματάκι μπλε με άσπρο γιακαδάκι που το έλεγαν «ποδιά». Τα παιδιά ήταν πιο φτωχά τότε και δεν είχε το καθένα τη δική του «σάκα». Σε κάποιες οικογένειες τα παιδιά μπορεί να ήταν πολλά, αλλά η «σάκα» για το Σχολείο μία. Δε φέρνανε μαζί τους φαγητό, όπως φέρνουμε εμείς τώρα, γιατί τους δίνανε στο σχολείο γάλα και κάτι τρίγωνα τυράκια. Τους έδιναν και «μουρουνέλαιο» για να δυναμώσουν. Ήταν ένα υγρό α- παίσιο που μύριζε ψαρίλα. Στα διαλείμματα παίζανε στην αυλή κουτσό, σχοινάκι, κυνηγητό, κρυφτό, τζαμί, χωμάτινες μπίλιες, σβούρες και κότσια. Πήγαιναν εκδρομή στο Αργυρό και
  5. 5. στα Τερτσίνια. Τις αίθουσες τις ζέσταιναν με ξυλόσομπες. Όταν τελείωναν τα ξύ- λα του σχολείου, έφερναν τα παιδιά από τα σπίτια τους. Οι δάσκαλοι τότε ήταν αυστηροί. Τους έδερναν όταν κάνανε λάθη ή αταξίες με μια «βέργα». Τη «βέργα» την έφερναν τα παιδιά, αλλά και αυτά που την έφερναν δεν γλίτωναν από αυτήν. Τους φοβόντουσαν πολύ τους δασκάλους τους μας είπαν, αλλά και τους σεβόντουσαν πολύ. Κάνανε πολλά μαθήματα και μερικά ήταν διαφορετικά από αυτά που κά- νουμε εμείς. Όπως καλλιγραφία με πένα. Τους έβαζαν πολλές τιμωρίες. Να κάθονται όρθιοι με την πλάτη στους συμ- μαθητές και αν κάνανε κάτι πολύ άσχημο τους κλείδωναν στο υπόγειο του Σχο- λείου μέχρι να βραδιάσει. Στο σχολείο πήγαιναν με τα πόδια, μόνοι τους και το κουδούνι που τους καλούσε για να κάνουν προσευχή ή για να βγούνε διάλλειμα ήταν πολύ διαφορε- τικό από το δικό μας. Δεν ήταν ηλεκτρικό . Ήταν μεταλλικό σαν τις καμπανούλες που κρεμάμε στο χριστουγεννιάτικο δέντρο και είχε μια ξύλινη λαβή. Βγήκαμε πολλές φωτογραφίες. Έλαμπαν τα πρόσωπα των παππούδων και της γιαγιάς Ελισάβετ. Ήμασταν όλοι χαρούμενοι, γιατί ζήσαμε στο σχολείο μας μια μέρα διαφορετική από τις άλλες. Εικόνες από τις άλλες δράσεις μας στα πλαίσια του προγράμματος “Landmarks And Monuments”.
  6. 6. Οι παππούδες μας είπαν ότι αυτοί πήγαιναν στο παλιό σχολείο που βρι- σκόταν σε άλλο μέρος του χωριού. Συγκεντρώσαμε υλικό για τα σχολεία της πε- ριοχής και μάθαμε ότι το δικό μας σχολείο διατηρεί το αρχείο όλων των σχολεί- ων του Ασβεστοχωρίου. Μόλις είχαμε μάθει να κάνου- με αιτήσεις. Γράψαμε την αίτησή μας, προς τον Διευθυντή, με την οποία ζη- τούσαμε να μας επιτρέψει να κάνουμε έρευνα στο αρχείο του Σχολείου. Πήραμε τη θετική απάντηση και ξεκι- νήσαμε. Ήταν μεγάλη η συγκίνησή μας όταν αγγίξαμε για πρώτη φορά τα βιβλία. Η Κυρία μας είπε ότι πρέπει να δουλέψουμε πολύ προσεχτικά, γιατί τα βιβλία που κρατάμε στα χέρια μας είναι πολύτιμα και δεν πρέπει να προκαλέ- σουμε καμία φθορά. Η κάθε ομάδα πήρε από ένα βιβλίο μπροστά της. Ήταν τεράστια, τετραπλάσια και παραπάνω από τα δικά μας και βαριά. Τα είχαν τυλιγμένα με μπλε χαρτί και η δασκάλα μας είπε ότι και στα δικά της μαθητικά χρόνια με αυτό το χαρτί «καπλάντιζαν» τα δικά τους τετράδια και βιβλία. Στο κέντρο υπήρχε μια λευκή ετικέτα με μπλε γραμμές και έγραφε με ωραία γράμματα στοιχεία για το περιεχόμενο του κάθε βιβλίου. Τα φύλλα τους ήταν κιτρινω- πά, όχι μόνο γιατί ήταν παλιά, αλλά και γιατί δεν είχαν τότε τα ολόλευκα χαρτιά που έχουμε εμείς σήμερα. Διαβάζοντας τις ετικέτες πήραμε πολλές πληροφορίες για τους τύ- πους των σχολείων που υπήρχαν εκείνη την εποχή. Το 1895, δηλαδή στα τέλη του 19ου αιώνα λειτουργούσε Δημοτικό Σχολείο. ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ  Περιγράφω τα βιβλία που βλέπω…  Ποια είναι η παλαιότερη χρονολογία που συναντώ..  Παρατηρώ και περιγράφω τα γράμματα ,τη γλώσσα, και συγκρίνω με το σημερινό τρόπο γραφής..  Ποια ονόματα επαναλαμβάνονται και θυμίζουν ονόμα- τα που συναντάμε και σήμερα στο Ασβεστοχώρι…  Τα περισσότερα ονόματα είναι αγοριών ή κοριτσιών…  Πώς βαθμολογούσαν τότε οι δάσκαλοι τους μαθητές…  Καταγράφω τα μαθήματα που έκαναν.  Σημειώνω ό,τι παρατήρησα και μου έκανε εντύπωση…
  7. 7. Τα αγόρια πήγαι- ναν σε διαφορετικό Σχο- λείο από τα κορίτσια που το λέγανε «Αρρεναγωγείο». Το Σχολείο που πήγαιναν τα κορίτσια το έλεγαν «Παρθεναγωγείο». Από το 1924 λει- τουργούσε «Μικτό Δημοτι- κό Σχολείο», δηλαδή για κορίτσια και αγόρια. Υπήρχε στο χωριό και ένα Σχολείο που λεγόταν «Ημιγυμνάσιο». Αφού παρατηρήσαμε τα βιβλία απέξω, αρχίσαμε πολύ προσε- χτικά να γυρίζουμε τα φύλλα για να διαβάσουμε το περιεχό- μενό τους. Τι έκπληξη! Πόσο περίεργα γράμματα! Η Κυρία μας είπε ότι λεγότανε καλλιγραφικά. Όταν ήρθαν οι παππούδες, μας είπαν ότι κάνανε ένα μάθημα, που το λέγα- νε καλλιγραφία.
  8. 8. Η παλιότερη χρονολογία που συναντήσαμε ήταν το 1852. Ήταν γραμμέ- νη σε ένα έγγραφο που βρήκαμε μέσα σε κάποιο «Μαθητολόγιο». Πολλές λέξεις που διαβάζαμε δεν τις καταλαβαίναμε, όπως: «απροβίβαστος», «λίαν καλώς», «εμφαίνουσαν», «κοσμιωτάτη», «εκπαιδευτικά τέλη εγγραφής», «τάξις εις ην ενεγράφησαν» κ.λ.π. Η δασκάλα μας είπε, ότι η γλώσσα αυτή λέγεται «καθαρεύουσα» και ότι όταν αυτή ήταν μαθήτρια γράφανε σε μια γλώσσα που τη λέγανε «απλή καθα- ρεύουσα». Η γλώσσα που χρησιμο- ποιούμε εμείς σήμερα, όταν γράφουμε είναι ίδια με αυτήν που χρησιμοποι- ούμε όταν μιλάμε και τη λέμε «δημοτική». Στα «Μαθητολόγια» βρήκα- με πολλά επίθετα συμμαθητών μας όπως: Λιόγκου, Λιχριδά, Κάνιος, Γκόγκου… που είναι παππούδες και προπαππούδες τους ή γιαγιάδες και προγιαγιάδες τους. Βρήκαμε και άλλα επίθετα που τα ακούμε συχνά στο χωριό όπως π.χ.: Βούρτσας, Κα- κατέλης, Σίκος κ.ά.
  9. 9. Οι μαθητές βαθμολογούνταν με διαφορετικό τρόπο από ότι εμείς. Συνα- ντήσαμε στη βαθμολογία τους δεκαδικούς αριθμούς π.χ.: 5,31, 3,46, 4,84, αλλά και μικτούς 7και 7/10, 6 και 1/10 κ.λ.π. Υπήρχαν όμως και περίοδοι που οι βαθ- μολογίες έμοιαζαν με τις σημερινές, αλλά ήταν πιο χαμηλές. Είδαμε οι μαθητές να παίρνουν και 5 και 4 και 3 ακόμη και 2. Άρα οι δάσκαλοι ήτανε πιο αυστηροί. Η δασκάλα μας είπε, ότι θα φέρει τα δικά της τετράδια από τότε που ήταν μαθήτρια στο Δημοτικό και με έκπληξη διαπιστώσαμε, ότι και αυτή έκανε λάθη. Κάτι που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν, ότι στη στήλη «επάγγελμα πατρός» υπήρχε η λέξη «Ασβεστοποιός» δίπλα στο όνομα των περισσότερων μα- θητών. Είναι ένα επάγγελμα που δεν κάνει κανένας δικός μας μπαμπάς σήμερα.  Ήταν δίκαιοι με όλα τα παιδιά; Σταύρος  Πώς σας βαθμολογούσαν; Λίνα  Κάνατε διαλείμματα; Αγγελική  Ήταν μεγάλη η αυλή; Νίκος  Τι παιχνίδια παίζατε; Μαρίνα  Τι τρώγατε στο σχολείο; Χρύσα  Πηγαίνατε εκδρομές; Κωνσταντίνος  Διαβάσαμε σε ένα βιβλίο ιστορίας του Ασβεστοχωρίου ότι πηγαίνατε εκδρομή στο πάρκο Ντούνη και στα Τερτσίνια. Πού βρίσκονται; Γιώργος  Τι θέρμανση είχε το σχολείο εκείνα τα χρόνια; Χρήστος  Tι σχολικά είδη φέρνατε μαζί σας;  Μπορούμε στα μαθητολόγια του σχολείου να βρούμε τα ονόματά σας και να δούμε τη βαθμολογία σας;  Πώς πηγαίνατε στο σχολείο;
  10. 10. Στο Ασβεστοχώρι όμως παλιότερα οι κάτοικοι ασχολούνταν με την επεξεργασία του ασβεστόλιθου και έτσι πήρε το όνομά του το χωριό μας. Αρκετές φορές ακόμη στην ίδια στήλη του «Μαθητολογίου» διαβάσαμε τη λέξη «ορφανός» ή «ορφανή». Η κυρία μας είπε ότι παλιότερα επειδή είχαμε πολλούς πολέμους, που θα τους μάθουμε στην Ιστορία της ΣΤ΄ τάξης, όπως τους Βαλκανικούς και τους δύο Παγκόσμιους, είχαμε και πολλούς νεκρούς. Διαπιστώσαμε ακόμη ότι το 1922, για να πάρει κάποιος «Απολυτήριο Δη- μοτικού» έπρεπε να πληρώσει 22 δραχμές. Το ίδιο ποσό πλήρωνε και όποιος γρα- φόταν στο «Ημιγυμνάσιο Ασβεστοχωρίου». Εδώ κάπου τελείωσε και η έρευνά μας που μας έδωσε τη ευκαιρία να μάθουμε την ιστορία του Σχολείου και του χωριού μας. Ασβεστοχώρι, Ιούνιος 2013 Οι μαθητές του ΄Δ΄2 ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ …ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ  Πώς ήτανε το σχολείο σαν κτήριο; Ζωή  Τι τσάντα κρατούσατε; Δημητράκης  Τι θρανία είχατε; Ελισάβετ  Τι φορούσατε; Μαρία  Με ποια σειρά καθόσασταν στα θρανία; Ντάρια  Πώς ήταν ο πίνακας; Εύα  Πώς ήταν τα βιβλία σας και τα τετράδιά σας; Αγγελική  Τι μαθήματα κάνατε; Ελευθερία  Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα; Νικόλας  Πόσους δασκάλους είχατε; Έλενα  Ήταν αυστηροί οι δάσκαλοι; Δημήτρης  Τρώγατε ξύλο με τη βέργα; Δημητρός  Πόσα άτομα είχε η κάθε τάξη; Συλβάνα

×