Successfully reported this slideshow.

บทบรรยายรายการขอขมาบูชาครู3

3,173 views

Published on

บทบรรยายรายการขอขมาบูชาครู3

Published in: Education
  • Be the first to comment

บทบรรยายรายการขอขมาบูชาครู3

  1. 1. บทบรรยายรายการขอขมาบูชาครู 3 พ.ม.วิทวัส ภทรวาที เปรี ยบคุณครู เหมือนแม่คนที่สอง ที่เราต้องกราบไหว้ให้เหนือเศียร ใจของครู สุกปลังดังแสงเทียน ่ ่ ส่ องนักเรี ยนให้สว่างทางวิญญาณ สมควรยิงที่พวกเราเผ้าก้มกราบ ่ พระคุณท่านซึ้งทราบมหาศาล เราจะรักคุณครู คู่จกรวาล ั แม้ลมปราณสิ้ นไปไม่ลืมเลย ช่วงเวลาดังต่อไปนี้เป็ นรายการที่ศกดิ์สิทธิ์อีกรายการหนึ่ง ซึ่งคณะพระวิทยากรได้เห็น ัความสาคัญและคิดว่าจะทาให้พวกเราได้เคารพรักผูมีพระคุณอีกคนหนึ่ง ้ ผูมีความรักความ ้ปรารถนาดีต่อเราผูเ้ ป็ นศิษย์ พระอาจารย์จะเชิญคุณครู ของพวกเธอ เข้ามาสู่ ท่ามกลางระหว่างศิษย์ เพื่อที่เธอจะได้รับไอของความเมตตา และอบอุ่นที่แผ่ซ่านอยูในหัวใจของครู ขอให้ทุก ่คนหันหน้ามาตรงกลาง เพื่อเตรี ยมพร้อม ในการเข้ามาของคุณครู ที่มีพระคุณของพวกเรา ขอเชิญคุณครู เดินเข้ามานังข้างหน้าตรงกลาง เพื่อที่ศิษย์จะได้รับไออุ่นของความรัก ความเมตตา ่ความปรารถนาดี ที่คุณครู มีต่อเขาเหล่านี้ ทุกคนเมื่อคุณครู เข้ามานังเรี ยบร้อยแล้ว ขอให้มอง่หน้าคุณครู ทุกท่านแล้วหลับตานังนิ่ง ๆ นึกดูภาพครู เหล่านี้ ่ เวลาเช้าหอบเอกสารพรุ งพรัง ครู บางท่านแก่ ๆ แต่ท่านก็หอบสังขารเพื่อมาสอน ครูเหล่านี้มิใช่พ่อ มิใช่แม่ แต่ทาไมครู เหล่านี้ถึงมาทาหน้าที่พ่อหน้าที่แม่ ในคณะที่คนอื่นเขามี ่ ัความสุ ขอยูกบครอบครัวมีความสุ ขกับลูกของตัวเอง ถามว่าครู เหล่านี้เป็ นใคร ครู เหล่านี้คือใคร ่ ครู คือใคร ใครคือครู ในวันนี้ ใช่อยูที่ปริ ญญามหาศาล ่ ใช่อยูที่เรี ยกว่าครู หรื ออาจารย์ ่ ใช่อยูนานสอนนานในโรงเรี ยน ครู คือผูช้ ีนาทางความคิด ้ ให้รู้ถูกรู ้ผดคิดอ่านเขียน ิ ให้รู้ทุกข์รู้ยากรู ้พากเพียร ให้รู้เปลี่ยนแปลงสู ้รู้สร้างงาน ครู คือผูยกระดับวิญญาณมนุษย์ ้ ให้สูงสุ ดกว่าสัตว์เดรัจฉาน ครู คือผูสั่งสมอุดมการณ์ ้ มีดวงมาลย์เพื่อมวลชนใช่ตนเอง ครู จึงเป็ นนักสร้างผูใหญ่ยง ้ ิ่ สร้างคนจริ งสร้างคนกล้าสร้างคนเก่ง สร้างให้คนเป็ นตัวของตัวเอง ขอมองเพลงนี้มาบูชาครู ( เปิ ดเพลง ครู ในดวงใจ : ไมค์ ภิรมพร ) ดวงใจครู รักศิษย์ทุกคน รักโรงเรี ยนเหมือนบ้าน รักงานสอนเหมือนชีวต รักลูกศิษย์ ิเหมือนลูกจริ งครู ตองทาหน้าที่ท้ งสองอย่างคือ แม่ และ ครู ถามว่าครู เหนื่อยไหม ท้อไหม เหนื่อย ท้อ แต่ครู รัก ้ ัหน้าที่และรักความเป็ นครู สมปณิ ธานที่วา ่
  2. 2. มีมือจะใช้มือประครองถือแท่งเทียนธรรม ส่ องทางสว่างนาสู่ ความหวังสังคมไทย มีเสี ยงจะเปล่งเสี ยงอย่างแท้เที่ยงและเกียงไกร มีใจจะเทใจผดุงนามแห่งความดี…. ่ ้ อยูที่บานครู ทาหน้าที่แม่ ในครอบครัว มาโรงเรี ยนครู ทาหน้าที่ครู ภาระครู น้ นหนักหนา ัแสนสาหัสถามว่าครู ทาเพืออะไร หากจะตอบว่าเพื่อเงินเดือน ก็แสนจะน้อย เพื่อศักดิ์ศรี กเ็ หลือจะ ่อ้าง แต่ทว่าครู ทาเพื่อสังคมและมวลชนอย่างแท้จริ ง ภาระครู เกินถ้อยจะร้อยขาน ครู บนดาลศิษย์ให้ไกลมัวหมอง ั สร้างเด็กไทยดีงามตามครรลอง สร้างสมอง สร้างพลัง คลังปัญญา ครู รู้คิดรู ้ทานาไปใช้ ครู สอนให้สร้างสรรค์ แก้ปัญหา จากดวงใจสู เจตน์แห่งเมตตา ้ ชาติกาวหน้ามาบัดนี้เพราะมีครู อย่าเห็นครู เป็ นแค่เรื อจ้าง พาเราข้ามถึงฝั่งแล้วถีบหัวส่ ง ครู เหล่านี้มีจิตใจ ครู เหล่านี้ มีความรัก ความเมตตาต่อเรา ช่วงระหว่างทาหน้าทีกลาสี ครู พยายามสอนในเรื่ องการไหว้ น้ า การเอาตัวรอดครู สอนในเรื่ องวิชาชีพ พระอาจารย์สอนในเรื่ องวิชาชอบ มองหันหลัง บ้างหากเราข้ามถึงฝั่งแล้วการกราบลาครั้งนี้อาจจะเป็ นครั้งสุ ดท้ายของใครบางคน ณ ที่ แห่งนี้ แต่อย่าลืมว่า ( เปิ ดเพลงครู ไปเรื่ อย ๆ เมื่อขึ้นทานองเร็วให้ปิด) ครู มิใช่ช่างปั้นอันวิจิตร แต่ตองคิดวาดวางกางแผนผัง ้ ครู มิใช่นายทุนหนุนกาลัง ต้องเก็งทั้งขาดทุนตุนกาไร ครู มิใช่พ่อค้านายพาณิ ชย์ ดีดลูกคิดคาดการณ์ดานไหนไหน ้ แต่ยงเป็ นผูคาอย่างเต็มใจ ั ้้ ยอมขาดทุนตลอดไปชัวนิรันดร์่ ครู มิใช่นกปกครองช่าชองศึก ั ็ แต่กคึกคะนองปกป้ องขั้น ครู มิใช่นกวิชาการเชี่ยวชาญครัน ั แต่โชกโชนด้วยผูกพันวิชาการ ครู มิใช่นกแสดงโลกแสงสี ั แต่สวมบททุกที่ดวยอาจหาญ ้ ครู มิใช่ผกากับผูบงการ ู้ ้ แต่เฉียบขาดในแผนงานการบัญชา ครู มิใช่นกพากย์ฝีปากจัด ั แต่สัมผัสการพากย์ยากจะหา ครู มิใช่ผทรงศีลธรรมจรรยา ู้ แต่เมตตาแผ่เผือเกื้อการุ ณย์ ่ นี่แหละครู เป็ นได้หลายสถาน ทุกเหตุการณ์ช่วยฉุดช่วยอุดหนุน ช่วยเผือแผ่แก้ไขช่วยค้ าจุน ่ ผูมีคุณเปี่ ยมแปรอย่างแท้จริ ง ้
  3. 3. พุทธบุตรทั้งหลาย คุณครู ของพวกเธอ ได้ให้คาแนะนาสั่งสอน ทั้งวิชาการและความดีให้พวกเธอตลอดมา บางครั้งพวกเธออาจจะมีความรู ้สึกว่าคุณครู น้ นใจร้าย ทาลายจิตใจของลูก ัศิษย์ ครู ชอบดุชอบด่าและขาดเมตตา ในความรู ้สึกของพวกเธอ เธอลองมองดูให้ลึกซึ่ง มอง ่ไปที่ใบหน้าของท่านในขณะนี้ เธอมองเห็นหรื อไม่วาแต่ละท่านนั้น มีความรู ้สึกต่อเธอผูเ้ ป็ นศิษย์อย่างไร บางครั้งรู ้สึกเหนื่อยและเมื่อยล้า บางครั้งอยากบอกว่าหมดกาลังใจ ั บางครั้งท้อแท้กบศิษย์ไม่เอาไหน ั บางครั้งอยากร้องให้กบศิษย์ที่ซุกซน บางครั้งครู คิดว่าจะไม่บ่น คิดว่าจะไม่สน ไม่อยากอดทน แต่สบสนกับตัวเอง แต่เกรงว่าวันหน้าศิษย์ไม่รู้ ทั้งผูคนอาจลบหลู่แลข่มแหง ้ จึงพยายามพร่ าสอนด้วยตนเอง เพื่อรี บเร่ งให้ศิษย์เป็ นคนดี ในวันนี้คิดใหม่เพื่อไทยและเพื่อชาติ หากมัวขลาดให้ใครได้ข่มแห่ง สถาบันแห่งนี้คงไม่มีใครเกรง เราจะร้องเพลงชาติให้ใครฟัง( เปิ ดเพลงคุณครู กระดาษทราย ) ั บางครั้งครู ทนไม่ได้กบนักเรี ยนหญิงที่แต่งหน้าทาปากมาโรงเรี ยนเหมือนกับการจะไปเที่ยวตามห้างสรรพสิ นค้า ดุด่านักเรี ยนชายที่ชอบแต่งตัวเหมือนนักเลงมาโรงเรี ยน นักเรี ยนหลายคนคิดว่าครู อิจฉา คิดว่าครู แกล้ง ก็ด่าว่าครู ต่าง ๆ นานาตั้งฉายาให้ครู แบบเสี ย ๆ หาย ๆ ซ้ าร้ายตั้งฉายาครู หน้าผี ครู ข้ ีอิจฉา ครู บาอานาจ บางคนถึงกับทาประชดในเรื่ องที่คุณครู ด่า ้ สิ่ งที่เธอเคยเข้าใจและเคยคิดว่า ครู คือผูที่ใช้อานาจรังแกจิตใจของพวกเธอ ทาโทษบ้าง ้ตอนนี้พวกเธอลองมองดูคุณครู ของพวกเธอซิ และถามตัวเองว่า การที่ครู ตองมีกิริยาอาการ ้ ัเช่นนั้น มันเป็ นความต้องการของคุณครู ที่จะระบายอารมณ์กบลูกศิษย์ หรื อว่าเป็ นเพราะเราผู ้เป็ นศิษย์น้ น ทาให้ครู ตองมีอาการเช่นนั้น มีสักครั้งหนึ่งหรื อเปล่า เมื่อเราไม่ได้ทาความผิด ั ้แล้วคุณครู มาชี้โทษ คงไม่มีสักครั้งเดียวที่ครู จะทาเช่นนั้น แต่ทุกครั้งที่ครู ทาโทษ หรื อดุด่าว่าเพราะพวกเราทั้งหลายได้กระทาผิด และครู ยอมไม่ได้ที่จะเห็นศิษย์ของตัวเองนั้น ทาในสิ่ งที่ไม่ ่ถูกต้อง เพราะคุณครู รู้ดีวาการกระทาเช่นนั้น จะทาให้ชีวตของศิษย์ครู เป็ นคนดีไม่ได้ ครู ิ
  4. 4. ่จะต้องกระทาแม้รู้วา การกระทานั้นจะทาให้ศิษย์ของครู โกรธเกลียด หรื อบางครั้งนาครู ไปนินทาลับหลัง ด่าครู ดวยวาจาที่หยาบคาย ครู ทนได้ถาศิษย์ของครู เป็ นคนดีเพราะการกระทาของ ้ ้ครู แต่ขอให้พวกเธอพึงรู ้เถิดว่า ครู กเ็ ป็ นปุถุชน ครู กยงมีเลือดมีเนื้อ รู ้สึกเสี ยใจรู ้สึกดีใจ ็ัตามวิสยของผูที่ยงเป็ นปุถุชนอยู่ บางครั้งครู รู้วาลูกศิษย์ของครู น้ นโกรธ เกลียด แอบนินทาครู ั ้ ั ่ ั ็ ้ลับหลัง แต่ครู กตองทน เพราะครู เป็ นผูได้เสี ยสละ ได้มาทาหน้าที่เช่นนี้แล้ว ถ้าเธอจะถามว่า ้แล้วครู ไม่มีทางอื่นที่จะหากินหรื อจึงต้องมาเป็ นครู พระอาจารย์ขอตอบแทนครู ของพวกเธอได้ว่า ครู ของเธอทุกคนปรารถนาอาชีพอย่างอื่น ที่มีเงินเดือนมากกว่าความเป็ นครู ได้ แต่ทาไมครู ไม่ทา เพราะในจิตวิญญาณของครู น้ น รักเด็กอยากจะช่วยกันสร้างเยาวชน ให้เป็ นคน ั ่ที่มีคุณภาพอยูในสังคม ครู จึงต้องยอมเจ็บปวด ต่อการถูกนินทาว่ากล่าวจากลูกศิษย์ ที่ครู รักและหวังดี เจ็บปวดที่เจ้าทา ครู ไม่จากลับแก้ไข ดื้อสุ ดกันตามวัย ครู อภัยเสมอมา เพราะเจ้าคือลูกศิษย์ ครู ไม่คิดจะหนีหน้า เจ้าซังครู นานา อยากพ้นหน้าให้เร็ววัน แต่บางครั้งเธอรู ้ไหมว่าครู ทอ ครู เหนื่อยและหมดกาลังใจ บางครั้งอยากจะไปทาอาชีพ ้อย่างอื่น ที่ไม่ตองยุงเกี่ยวกับเด็ก ๆ ที่พดไม่ค่อยรู ้เรื่ อง แต่มาสานึกว่าตัวเองเป็ นครู มีหน้าที่ใน ้ ่ ูการแนะนาอบรม และก็พร่ าสอนศิษย์ให้เป็ นคนดี ครู นึกละอายใจ ที่ครู คิดที่จะเปลี่ยนอาชีพจากความเป็ นครู พุทธบุตรทั้งหลาย ในความคิดของครู น้ นรักศิษย์ทุกคน แต่ศิษย์จะรู ้หรื อเปล่า ัว่า ครู น้ นรักและเป็ นห่วงศิษย์ ครู คิดเมื่อเห็นศิษย์ทุกครั้งว่า ั ศิษย์รักคือความหวัง ดุจพลังอันโดดเด่น พร่ าสอนทุกเช้าเย็น ถึงเค็ญก็สู้ทน เพียงศิษย์เกิดปัญญา เพื่อวันหนั้าไม่หมองหม่น เหนื่อยนักหรื อขัดสน ครู เฝ้ าทนไม่ทอถอย ้ อยากเห็นเจ้าได้ดี มีศกดิ์ศรี มิต่าต้อย ั ชีวตครู ไม่เลิศลอย ิ หวังศิษย์นอยก้าวหน้าไป ้ แต่เมื่อไร มองเห็นศิษย์เรี ยงรายไร้เดียงสา อนิจจาเจ้าจะนึกรู ้สึกไหม เว้นพ่อแม่ผกพันธ์รักดังดวงใจ ู ่ จะมีใครรักเจ้าเท่าเทียมครู ถึงจะเหนื่อยแสนเหนื่อยเหลือจะอ้าง ใช่เหินห่างธรรมะหรอกนะหนู เห็นศิษย์นอยตาดาดาอยากค้ าชู ้ ถ่ายความรู ้มอบให้ศิษย์ไม่ปิดปัง
  5. 5. ( เปิ ดเพลงตามรอยไม้เรี ยว : ไมค์ ภิรมพร ) ่ ครู ทนไม่ได้หากแต่จะมาสาย เมื่อนึกเห็นศิษย์ของครู มารออยูพร้อมหน้าในห้อง ครู ตอง ้ขวนขวายแม้แต่บางครั้งกายจะไม่อานวย เมื่อศิษย์ของครู ไม่สบาย ลาป่ วยได้ แต่เมื่อครู ไม่สบาย บางครั้งครู ลาป่ วยไม่ได้ เพราะอะไร เพราะถ้าครู หยุดไปเพียงคนเดียว ทาให้ศิษย์ของ ่ครู อีก ๓๐ - ๔๐ คน อยูในห้องไม่ได้ความรู ้ ถ้าครู ยงสามารถที่จะลุกขึ้นมา และเดินไป ั ่ ัโรงเรี ยนได้แล้ว ครู จะไม่ยอมนอนอยูกบที่ เธอเคยสังเกตไหมว่า เมื่อใดที่เราหกล้มหรื อไม่สบาย เราจะได้รับการเอาใจใส่ ดูแลจากคุณครู ของเราเสมอ พระอาจารย์เคยเห็นครู บางท่าน ที่เอายาแดงไปทาที่เท้าของลูกศิษย์ดวยความที่เธอซน เมื่อลูกศิษย์ร้องเพราะความแสบ ครู รีบเอา ้ปากไปเป่ าที่เท้าของศิษย์ โดยที่ไม่ได้คิดรังเกียจ ก็เพราะไม่อยากให้ศษย์ตองทรมาน แต่จะมี ิ ้ศิษย์สักกี่คน ที่จะคิดและเข้าไปประคอง เข้าไปช่วย เมื่อครู เกิดอาการเจ็บป่ วย หรื อเข้าไปถามครู วา คุณครู ครับ – ค่ะ คุณครู จะให้หนูช่วย – ให้ผมช่วยอะไรบ้าง มีลูกศิษย์อย่างนี้สักกี่คน ที่ ่นึกถึงคุณครู ที่จริ งแล้วพระอาจารย์ไม่อยากจะขออะไรมาก ที่จะแสดงความรักให้คุณครู ของ ั ู ็เราเพียงแค่ศิษย์ต้ งใจเรี ยน ไม่พด ไม่คุย ไม่เล่นกัน ในขณะที่ครู สอน เท่านี้ครู กสุขใจ และยิงถ้า ่เกิดว่านักเรี ยนจะให้ความสนใจ ถามครู ในวิชาที่ครู สอนนั้น จะทาให้ครู ปลื้มใจและยินดีมากที่ศิษย์มีความสนใจไต่ถาม เมื่อไม่เห็นใจในวิชาที่ครู สอน ครู ไม่ได้หวังจากลูกศิษย์มากมาย ขอเพียงศิษย์ต้ งใจเรี ยน และถ้าจะให้ครู ชื่นใจ ให้ ัความเคารพคุณครู สักนิด ก็จะยืดชีวตของครู ให้ยดยาวและมีกาลังใจ ิ ื พุทธบุตรทั้งหลาย ขอให้เธอจงรู ้เถิดว่า ดวงจิตของครู ผสอนสังู้ ่ ย่อมมุ่งหวังให้ศษย์สมฤทธิ์ผล ิ ขจัดมืดโมหะในกมล เพื่อได้พลแสงสว่างเห็นทางไกล มีเมตตากรุ ณาอุตสาห์ ไม่เสเพลชี้แจงแถลงไข เห็นศิษย์เขลาเศร้าทรวงด้วยห่วงใย เห็นศิษย์ไววิทยา ปรี ดาเอย ฯ ครู หวังให้ศิษย์ทุกคนเป็ นผูมีวชาความรู ้ ไม่ใช่เป็ นผูโง่เขลา ไม่เท่าทันเขาในการอยูใน ้ ิ ้ ่สังคม จึงพยายามถ่ายทอดวิชาการ ให้เรามีความรู ้มีความสามารถ ให้เราไปต่อสู ้กบสังคม ัภายนอกได้ และครู ยงให้ความดีที่เป็ นเกราะป้ องกันตัว ไม่ให้ตกไปสู่ ความชัวความมัวหมอง ั ่ของชีวต นั้นเป็ นเพราะอะไร ก็เพราะครู ท้ งรักและห่วงใย ถึงเธอจะไม่ใช่ลูก แต่กเ็ ป็ นศิษย์ที่ ิ ัครู มีสิทธิ์ที่จะให้ชีวตแก่พวกเธอได้ ฉะนั้นศิษย์เอย ิ จงเข็มงวดต่อระเบียบวินย ครู รู้นะว่า ศิษย์ไม่ชอบครู ที่ดุด่า แต่ครู กหวังว่า สักวันหนึ่ง ั ็เธอคงจะเข้าใจต่อการกระทาของครู และคงจะสานึกได้ ครู มีความมันใจว่า ่
  6. 6. ่ สักวันหนึ่งเธอคงรู ้วาครู รัก สักวันหนึ่งคงประจักษ์เป็ นสักขี ่ สักวันหนึ่งคงจะรู ้วาครู ดี สักวันหนึ่งคงได้ดีเพราะเชื่อครู ั่ ่ และในบรรดาพวกเราที่นงอยูตรงนี้ ก็มีศิษย์ที่กตัญญูและเข้าใจ ต่อความรักความเข้าใจของครู ที่มีต่อศิษย์ เธอคือ…………. ่ พุทธบุตรทั้งหลาย ขอให้พวกเธอรู ้เถิดว่า ใจของครู น้ นรักศิษย์เท่าเทียมกัน ไม่วาศิษย์ ัของครู จะดีหรื อว่าชัวก็ตาม แต่ครู กหวังดีต่อศิษย์เสมอ พวกเราทั้งหลาย ที่ได้ผดพลังต่อครู ่ ็ ิ ่บาอาจารย์ ไม่วาจะด้วยกาย วาจา ใจ ย่อมเป็ นโทษต่อตัวของเรา เพราะผูที่ล่วงเกินต่อครู บา ่ ้อาจารย์ที่มีพระคุณนั้น เป็ นผูที่มีบาป จะขาดความเจริ ญก้าวหน้า ดังนั้นขณะนี้จึงเป็ นโอกาส ้ ั่ ่อันดีของพวกเราทั้งหลาย ที่เราได้นงอยูตรงหน้าของครู ผูมีพระคุณของพวกเรา พระอาจารย์ ้จะได้ถือโอกาสนี้ ขอให้คุณครู ของพวกเธอ ได้ให้เธอทุกคนเข้าไปกราบขอขมา เพื่อลบล้างความผิดที่เธอได้กระทาไว้ จะด้วยเจตนาหรื อไม่เจตนาก็ตาม จะต่อหน้าหรื อลับหลังก็ตาม เพื่อปลดเปลื้องบาป หรื อความไม่ดีในชีวตของเธอทั้งหลายให้หมดไป แล้วเราจะได้เป็ นผูที่มีความ ิ ้บริ สุทธิ์ พร้อมที่จะอยูเ่ ป็ นศิษย์เป็ นอาจารย์ ด้วยความเข้าใจซึ่งกันและกัน ต่อไปลืมตา และว่าตามหัวหน้า ( ให้ตวแทนนักเรี ยนพากล่าว คาขอขมาครู แล้วมอบพานดอกไม้ให้คุณครู ) ั ขอให้ลูก ๆ ทุกคน กราบครู ของพวกเรา 3 ครั้ง พร้อม ๆ กัน สิ่ งที่เราล่วงเกินครู อาจารย์ของเรา แล้วชีวตของเราจะได้มีความเจริ ญก้าวหน้า ิ ผ.อ. กล่าวขอบคุณ แล้วกราบ ๓ ครั้ง ๆ ที่ ๓ กราบหมอบลง ( พ.ม.วิทวัส ภทรวาที ) 

×