11 5

1,316 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,316
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
4
Actions
Shares
0
Downloads
4
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

11 5

  1. 1. ENGLISH WRITERS<br />
  2. 2. PREFACE<br />These studants have studied the folllowing writers and they represent you information about their biography and litrerary activities. The studants represent extracts from their works and the translations, which they have done on their own. Please don’t judge them strongly, they are only doing their firs steps. I will be glad if you find anything intersting worth attention. <br />Sh. Azatyan<br />
  3. 3.
  4. 4. George Gordon Byron<br />Born 22-Jan-1788Birthplace:London, EnglandDied:19-Apr-1824Location of death:Missolonghi, GreeceCause of death:FeverRemains: Buried, St. Mary Magdalene Churchyard, Hucknall, Nottinghamshire, England<br />
  5. 5.
  6. 6. Gorge Gordon Byron, 6-th Baron Byron commonly known, simple as Lord Byron, was an English poet and a leading figure in Romanticism. Byron’s creative activities are connected with the romantic movement in poetry. An aristocratic by birth ,Byron broke off with the bourgeois and aristocratic society and devoted himself to political struggle. He participated in the national-liberation movement in Italy In Greece. In 1809-1811 Byron travelled in Europe. The fruits were the first two cantos of << Child Harold’s Pilgrimage>>(1812) which not only brought him immediate success, but also remained among his most notable works. Among Byron’s best known works are the brief poems: She Walks in Beauty, When We Two Parted, and So We’ll Go No More a Roving. <br />
  7. 7.
  8. 8.
  9. 9. "She Walks In Beauty" <br />She walks in beauty, like the night<br /> Of cloudless climes and starry skies;<br /> And all that’s bes of dark and bright S<br /> Meet in her aspect and her eyes;<br /> Thus mellow’d to that tender  light<br /> Which heaven to gaudy day denies.<br /> One shade the more , one ray the less,<br />  Had half impair’d the nameless grace<br />Which waves in every raven tress,<br />Or softly lightens  o’er her face<br />Where thoughts serenely sweet express<br />How pure, how dear their dwelling –place.<br />And on that cheek, and over that brow,<br />So soft, so calm, yet eloquent,<br />The smiles that  win, the tints that grow,<br />But tell of days in goodness spent,<br />A mind at peace with below,<br />A heart whose love is innocent!<br />
  10. 10. Նա քայլում է գեղեցիկ<br />Նա քայլում է այնպես շուքով ու գեղեցիկ<br />Ինչպես գիշերը խավար ու երկինքն աստղալից<br />Եվ այդ մութը խավար և այդ ցոլքը աստղերի<br />Հանդիպում են միասին նրա սիրուն աչքերում<br />Եվ հայացքում գեղեցիկ:<br />Եվ այնտեղից ճառագում է լույսն այն մեղմիկ<br />Որ աստծուն է միայն հաճելի;<br />Մի ստվեր ավել, մի ցոլք պակաս<br />Կնվազի արդեն նազանքը նրա<br />Որն երերում է սև ծամերի տակ<br />Մեղմ մի լույս գցում երեսին նրա<br />Ուր արտացոլվում են ջինջ մտքերը նրա<br />Որքան մաքուր, անաղարտ է դեմքը նրա:<br />Եվ այտերին և հոնքերին այնպես մեղմիկ, այնպես խաղաղ<br />Բայց բազմիմաստ մի հայացք է ասես շողում<br />Եվ գերող ժպիտը և ցոլքն աչքերում նրա<br />Լավ օրերի պատկերն է գծում երեսի վրա<br />Նաև արտացոլում անմեղ սերը նրա<br />Որքան խաղաղ է գոյում հոգին նրա:<br />
  11. 11. Armenians in Venice<br /> In 1816, Byron visited Saint Lazarus Island in Venice where he acquainted himself with Armenian culture with the help of the abbots belonging to the Mekhitarist Order. With the help of Father H. Avgerian, he learned the Armenian language,[34] and attended many seminars about language and history. He wrote English Grammar and Armenian (Qerakanutyunangghiakanyevhayeren) in 1817, and Armenian Grammar and English (Qerakanutyunhayerenyevangghiakan) in 1819, where he included quotations from classical and modern Armenian. Byron also participated in the compilation of the English Armenian dictionary (Barraranangghierenyevhayeren, 1821) and wrote the preface in which he explained the relationship of the Armenians with and the oppression of the Turkish "pashas" and the Persiansatraps, and their struggle of liberation. His two main translations are the Epistle of Paul to the Corinthians, two chapters of MovsesKhorenatsi'sHistory of Armenia and sections of Nerses of Lambron'sOrations.[42] His fascination was so great that he even considered a replacement of the Cain story of the Bible with that of the legend of Armenian patriarch Haik.[42] He may be credited with the birth of Armenology and its propagation.[42] His profound lyricism and ideological courage has inspired many Armenian poets, the likes of GhevondAlishan, SmbatShahaziz, HovhannesTumanyan, Ruben Vorberian and others.[42]<br />
  12. 12. 1816թ. ԲայրոնըայցելեցՍուրբՂազարկղզի, որըգտնվում է վենետիկում, որտեղնածանոթացավհայկականմշակույթին`վանահորօգնությամբ, ովծառայումէրՄիխիթարյանՄիաբանությունում: ՀայրԱվգերյանիօգնությամբսովորեցհայերեն, հաճախեցշատհավաքույթներիհայոցլեզվի և պատմությանվերաբերյալ: ՆագրեցԱնգլերենՔերականությունը և Հայերենը, 1817թվականին և ՀայերենՔերականությունը և Անգլերենը 1819-ին, որտեղնաներառումէրմեջբերումներժամանակակից և դասականհայերենից: Բայրոնըմասնակցում է նաևհայերեն-անգլերենբառարանիհավաքմանը: Գրել է նաևնախաբան,որումնաբացատրումէրհայերիկապըթուրքականճնշման և պարսկականկառավարիչներիհետ, և նրանցազատագրականպայքարը: Նրաերկուկարևորագույնթարգմանություններնեն` ՊողոսառաքյալիգրերըԿորնթացիներին, ՄովսեսԽորենացու <<ՀայոցՊատմության>> 2 գլուխները և ՆերսեսԼաբրոնիճառերիցհատվածներ: Նրահիացմունքըայնքանմեծէր, որնանույնիսկմտածումէրհամալերելԿայենիպատմությունըաստվածաշնչիցհայոցնախահայրՀայկիլեգենդով: Նրանկարելի է համարելհայագիտությանծնունդի և զարգացմանսկզբնաղբյուրը:<br />Նրախորըլիլիկան և գաղափարականխիզախությունըներշնչանքիաղբյուր է եղելշատհայկականպոետներինինչպիսինեն` ՂևոնդԱլիշանը, ՍմբատՇահազիզը, ՀովհաննեսԹումանյանը, ՌուբենՈրբերյանը և այլն: <br />
  13. 13. In the Greek town of Missolonghi Byron fell ill with typhus and died in April in 1824. His friend brought Byron’s body to England. They wanted to bury him in Westminster Abbey, where many of England’s great writers are buried. But the English government did not let them do it and Byron was buried in Newstead, his native place. <br />
  14. 14.
  15. 15.
  16. 16. Robert Burns<br />
  17. 17. Born 25 January 1759(1759-01-25)Alloway, Avrshire,Scotland<br />Died 21 July 1796(1796-07-21) (aged 37)Dumfries,Scotland<br />Occupation Poet, lyricist, farmer, exciseman<br />Nationality Scottish<br />Literary movement Romanticism<br />Notable work(s) : “ John Barleycorn”, “The tree of Liberty”, “ Jolly Beggars”, “ My Heart’s in the Highlands”, “ A Man’s a Man for All That”, “ Auld Lang Syne”, and some others.<br /> Influenced[show]<br /> Charlotte Brontë, John Clare, Samuel Taylor Coleridge, Percy Bysshe Shelley, Bob Dylan, James Whitcomb Riley, Frank Lebby Stanton, John Steinbeck, William Wordsworth, J. D. Salinger<br />Signature <br />
  18. 18. Robert Burns is the national pride of Scotland. He was born in the family of a small tenant farmer and grew up in poverty. Still a child, he had to do a man’s work in the fields. Burns was a self- educated poet. He began writing poetry at the age of seventeen, but he was twenty- seven when his first volume- “ Poems: Chiefly in the Scottish Dialect”- was published(1786), which won him immediate success. It contained some of his celebrated popular poems and songs. The source of Burn’s poetry is the life of common toilers and Scottish falkore. His democratic sympathies always remain unaltered. A manly sense of liberty is the animating force of his genius. <br />
  19. 19. His sympathy for the Great French Revolution is well known. Burns is deeply aware of the dignity and equality of men. In his poetry we find rebelliousness, dream of political justice and social equality, subtle humour and biting satire. He wrote epigrams on idle noblemen and composed tender lyrical verses as well. An essential feature in the poetry of Burns is the inborn gift of quiet mirth and gaiety which brings with it a touch of fine irony. In households where books have been few, an edition of Burns’ poetry has often stood on a shelf with the Bible. Ralph Waldo Emerson wrote, "The people who care nothing for literature and poetry care for Burns." <br />
  20. 20.
  21. 21.
  22. 22. He is regarded as a pioneer of the Romantic movement, and after his death he became a great source of inspiration to the founders of both liberalism and socialism. A cultural icon in Scotland and among the Scottish Diaspora around the world, celebration of his life and work became almost a national charismatic cult during the 19th and 20th centuries, and his influence has long been strong on Scottish literature. In 2009 he was voted by the Scottish public as being the Greatest Scot, through a vote run by Scottish television channel STV.<br />
  23. 23. A Red, Red Rose<br />
  24. 24. A Red, Red Rose<br />O MY Luve 's like a red, red rose<br />That 's newly sprung in June:<br />O my Luve 's like the melodie<br />That's sweetly play'd in tune!<br />As fair art thou, my bonnie lass,     <br />So deep in luve am I<br />And I will luve thee still, my dear,<br />  Till a' the seas gang dry:<br />Till a' the seas gang dry, my dear,<br />  And the rocks melt wi' the sun;<br />I will luve thee still, my dear,<br />  While the sands o' life shall run.<br />And fare thee weel, my only Luve,<br />  And fare thee weel a while!<br />And I will come again, my Luve,<br />  Tho' it were ten thousand mile.<br /> <br /> <br />
  25. 25. Իմսերընման է Հունիսինբացվածալկարմիրվարդի,Իմսերընման է քաղցրմիերգի,Որհնչում է ինչպեսանուշմիմեղեդի:Որքանանբիծ. Անարատես, թանկագինս,Որքանխորնեմսիրահարվածքեզիմ, սերս,Ուկսիրեմքեզայնքաներկար, թանկագինս, Մինչևցամաքենծովերըբոլոր:Մինչևցամաքենծովերըբոլոր,ՈւժայռերնանգամհալվենարևիցԵսչեմդադարիսիրելքեզէլի,Որքանիմանհոգկյանքըտևի:Մնասբարով, սերիմմիակ,Մնասբարով, մնասբարով,Բայցեսկգամքեզմոտնորից,Թեկուզհազարմղոնհեռվից:<br />
  26. 26.
  27. 27. CHARLES DICKENS<br />Charles Dickens - English Victorian novelist <br />Born: February 7, 1812<br />Birthplace: Portsmouth, England<br />Died: June 9, 1870 in Kent, England (stroke)<br />Best Known Work: Oliver Twist, A Christmas Carol, David Copperfield, Great Expectations, Bleak House...<br />
  28. 28. CHARLES DICKENS (1812-1870)<br /> Dickens’s world- wide popularity is immense and enduring.More than a century has passed since the publication of his first novel- “The Posthumous Papers of the Pickwick Club”(1837). In our days this book is known all over the world as well as many others by Dickens. In the books by Dickens we have an astonishing combination of creative vigour, inimitable humour and abundant variety. Every personality Dickens describes is full of life: Mr. Pickwick’s cabman as well as Pip Pirrip in “ Great Expectations”. Dickens is one of the novelists representing critical realism in English literature. He showed the life of English society of his time, but he was never an indifferent story- teller. The writer touched upon the most significant sacial problems, drawing the reader’s attention to work-houses, the ruling classes’hypocrisy, lack of rights of the poor, and the cruelty of state laws. <br />
  29. 29. He always took the side of honest and kind poor people. He struggled for virtue and hated vice. But Dickens was under a delusion thinking that sacial injustice could be changed in a moral way. The reader is touched to a great extent by the humanity reflected in every page of Dickens’s novels. The writer arouses kind and pure feelins imperceptibly giving the lessons of love for man. The well-known novels by Dickens are: “ The Posthumous Papers of the Pickwick Club:, “ The Adventures of Oliver Twist” (1838), “ The Life and Adventures of Martin Chuzzlewit” (1844), “ Dealings with the Firm of Dombey and Son Wholesale, Retail and for Exportation” (1848), “ The Personal History of David Copperfield” (1850), “ Bleak House” (1853), “ Little Dorrit” (1857), “ Great Expectations” (1861), and “ Our Mutual Friend”(1865).<br />
  30. 30.
  31. 31. An extract from “OLIVER TWIST”<br />
  32. 32. Oliver Twist was born in a workhouse, and when he arrived in this hard world, it was very doubtful whether he would live beyond the first three minutes. He lay on a hard little bed and struggled to start breathing. Oliver fought his first battle without much assistance from the two people present at his birth. One was an old woman, who was nearly always drunk, and he other was a busy local doctor, who was not paid enough to be very interested in Oliver’s survival. After al, death was a common event in the workhouse, where only the poor and homeless lived.However, Oliver managed to draw his first breath, and then announced his arrival to the rest of the workhouse by crying loudly.Hismother raised her pale youbg face from the pillow and whispered, ‘Let me see the child, and die’.The doctor turned away from the fire, where he had been warming his hands. ‘You must not talk about dying yet.’ He said to her kindly. He gave her the chld to hold. Lovingly, she kissed the baby onitsforhead with her cold white lips, then stared wildly around the room, feel back and died. ‘Poor dear!’ said the nurse, hurriedly putting a green glass bottle back in the pocket of her skirt.<br />
  33. 33. The doctor began to put on his coat. ‘The baby is weak and will probably have difficulties,’ he said. ‘ If so, give it a little milk to keep it quiet.’ Then he looked at the dead woman. ‘ The mother was a good looking girl. Where did she come frm?’.‘She was brought here last night,’ replied the old woman. ‘ She was found lying in the street. She’d walked some distance, judging by her shoes, which were worn to pieces. Wher she came from, where she was going to, or what her name was, nobody knowes.’Te doctor lifted the girls left hand. ‘ The old story,’ he said sadly, shaking his head, ‘ No wedding ring, I see. Ah! Good night.And so Oliver was left with only the drunken nurse . Without clothes, under his first blanket, he could have been the child of a king or a beggar. But when the woman dressed him later in rough cotton clothes, yellow with age, he looked exactly what he was- an orphan in a workhouswe, ready for a life of misery, hunger, and neglect.<br />
  34. 34.
  35. 35. Օլիվերը ծնվեց անկելանոցում և երբ նա <<մուտք գործեց>> այս դժվարություններով լի աշխարհ շատ կասկածելի էր, թե արդյոք նա կարող էր ապրել երեք րոպեից ավել: Նա պառկած էր կոշտ ու փոքրիկ մահճակալին և պայքարում էր շնչելու համար:Օլիվերն իր առաջին ճակատամարտն էր տալիս ծնվելիս` առանց այն երկու մարդկան օգնության, ովքեր ներկա էին:Ներկաներից մեկը մի ծեր կին էր, ով գրեթե միշտ հարբած էր, մյուսը` տեղական զբաղված բժիշկն էր, ում չէինվճարել այնքան, որ հետաքրքրվեր Օլիվերի կյանքով: Բացի այդ, անկելանոցում, որտեղ միայն աղքատներն ու անտուններն էին ապրում, մահը սովորոկան երևույթ էր:Այնուամենայնիվ Օլիվերին հաջողվեց քաշել առաջին շունչը և բարձր բղավոցով հայտարարել իր գալուստը անկելանոց: Նրա մայրը իր երիտասարդ դեմքը բարձրացրեց բարձից և շշնջաց.- Թույլ տվեք մահանալուց առաջ տեսնել երեխային:Բժիշկը կրակի մոտից, որտեղ մինչ այդ տաքացնում էր իր ձեռքերը, շրջվեց:- Դեռ վաղ է մահանալուց խոսելու համար,- բարյացակամորեն ասաց նրան:Նա տվեց երեխային, որ մայրը գրկի: Կինըիր սառը, գունատ շուրթերով սիրաբուխ համբուրեց երեխայի ճակատը, զննեց շուրջը, ետ ընկավ բարձին ու մահացավ:- Խեղճ կին,- ասաց բուժքույրը, շտապելով կանաչ շիշը խոթել երկար շրջազգեստի ծալքերի տակ: <br />
  36. 36. Բժիշկը հագավ իր վերարկուն.- Երեխան թույլ է, և կարող է դժվարություններ ունենալ,-ասաց նա, - եթե այդպես լինիմի քիչ կաթ տվեք:Հետո նայեց մահացած կնոջը.- Մայրըսիրուն աղջիկ է: Որտեղի՞ց է նա եկել:- Նրան անցած գիշեր են այստեղ բերել,- պատասխանեց ծեր կինը,- նրան գտել են փողոցում` անգիտակից վիճակում ընկած,- դատելով նրա մաշված կոշիկներից, նա ոտքով երկար ճանապարհ էր անցել: Որտեղացի էր նա և ու ո՞ւր էր գնում կամ ի՞նչ էր նրա անունը` ոչ ոք չգիտեր:Բժիշկը բարձրացրեց կնոջ ձախ ձեռքը:- Հին պատմությունէ,- ասաց նա` տխուր թափահարելով գլուխը, - հասկանալի է, ոչ մի ամուսնական մատանի… Ինչևէ, բարի գիշեր:Այսպիսով Օլիվերը մնաց միայն հարբած բուժքրոջ հետ:Առանց հագուստների, իր առաջին ծածկոցի տակ, նա կարող էր լիներ թագավորի կամ մուրացկանի երեխա: Բայց երբ կինը հագցրեց նրան բամբակյա, կոպիտ, տարիներից դեղնած շորեր , նա ընդունեց հենց այնպիսի տեսք, ինչ իրականում էր` մի որբ անկելանոցում. պատրաստ թշվառ, սոված ու մերժված կյանքի:<br />
  37. 37.
  38. 38.
  39. 39. William Wilkie Collins <br />
  40. 40. (8 January 1824 – 23 September 1889) was an English novelist,playwright, and author of short stories. Collins was born in London, the son of a well-known Royal Academician landscape artist, William Collins. He was hugely popular during the Victorian era and wrote 30 novels, more than 60 short stories, 14 plays, and over 100 pieces of non-fiction work. His best-known works are The Woman in White, The Moonstone, Armadale and No Name.<br /> An instrumental event in Collins' career occurred in March 1851 when he was introduced to Charles Dickens by a mutual friend, Augustus Egg. They became lifelong friends and collaborators.<br /> Collins never married, but lived, on and off from 1858, with a widow, Mrs. Caroline Graves, and her daughter, Elizabeth (whom Collins called "Carrie"). He also fathered three children by another woman, <br /> His works were classified at the time as 'sensation novels', a genre seen nowadays as the precursor to detective and suspense fiction. He also wrote penetratingly on the plight of women and on the social and domestic issues of his time. <br />
  41. 41.
  42. 42. The Woman in White Chapter 1<br />It was the last day of July, and the heat in London had been terrible all day. I was sitting in my room, trying to read, but I couldn’t concentrate on my book. It was too hot and the constant noises from the street disturbed me. So as I had many things to think about, I decided to go for a walk in the cool evening air.<br />My name is Walter Hartright and I’m an art teacher. This was my last night in London. Early the following morning I was due to travel to Cumberland in the north of England. I had been offered a job there- at a place called Limmeridge House, near the small village of Limmeridge.<br /> <br />
  43. 43. Translation<br />Հուլիսամսվավերջինօրնէր, և ամբողջօրըԼոնդոնումսարսափելիշոգէր: Եսնստածէիիմսենյակում, փորձումէիկարդալ, բայցչէիկարողանումկենտրոնանալգրքիվրա: Չափազանցշոգէր, և փողոցիցեկողանդադարաղմուկըխանգարումէրինձ: Եսմտածելուշատբանունեի, որոշեցիերեկոյանզովաշունչօդինգնալզբոսանքի:<br />ԻմանունըՎոլտերՀարթրայթ է, և եսնկարչությանուսուցիչեմ: ԴաիմվերջինգիշերնէրԼոնդոնում: Հաջորդառավոտյանեսպետք է ճանապարհընկնեիդեպիՔամբերլենդ` Անգլիայիհյուսիս: ԻնձառաջարկելէինաշխատանքփոքրիկԼիմերիջագարակինմոտ` միվայրում, որիանուննէրԼիմերիջՀաուս:<br />
  44. 44.
  45. 45. William Makepeace Thakeray<br />
  46. 46. William Makepeace Thackeray was born in Calcutta, India, in 1811, son of Richmond Thackeray, an Indian Civil Servant, and his wife Anne (néeBecher). Just a few years later his father died, his mother remarried, and the shy and retreating young William was sent to England where he would deal with the harsh realities of isolation and bullying at Charterhouse, a private school in London. He then went on to attend Trinity College, Cambridge, then studied law at the Middle Temple school, but soon after went to Paris to unsuccessfully try his hand at painting. It was in Paris that he met and married Isabella Shawe (1816–1893) in 1836, with whom he would have two surviving daughters, Anne Isabella (b.1837) [who would become a writer] and Harriet Marian `Minnie' (b.1840).<br />
  47. 47. Thackeray was an English realist-writer, Dickence’s contemporary. He began his career by writing in various papers and magazines. During 1846 and the beginning of 1847 he wrote for Punch the sketches entitled “ The Snobs of England, by one of Themselves”, afterwards published as “ The Book of Snobs”. Thackeray describes the history of Snobery, and the critical tendency of his works is distinctly expressed in this book. <br />A broad panorama of English life is given by Thackeray in three big novels: “Vanity Fair. A Novel Without a Heroe”1848, “ The History of Pendennis” and “The newcomes. Memoirs of a most Respectable Family”<br />
  48. 48.
  49. 49. Vanity FairChapter 2<br />Miss Sharp’s father was an artist, and, in that quality, had given lessons of drawing at Miss Pinkerton’s school. He was a clever man, a pleasant companion, careless student, with a grate propensity for running into debt, and partiality for the tavern. When he was drunk, he used to beat his wife and daughter, and the next morning, with a headache, he would rail at the world for its neglect of his genius, and abuse, with a good deal of cleverness, and some times with perfect reason, the fools, his brother painters. <br />
  50. 50. As it was with the utmost difficulty that he could keep himself, and as he owed money for a mile around Soho, where he lived, he thought to better his circumstances by marrying a young women of the French nation, who was by profession an opera-girl. The humble calling of her female parent Miss sharp never alluded to, but used to state subsequently that the entrechats where a noble family of Gascony, and took great pride in her dissent from them. And curios it is, that as she advanced in life this young ladye’s ancestors increased in rank and splendor.<br />
  51. 51. Սնափառությանտոնավաճառգլուխ 2<br />ՕրիորդՇարփիհայրընկարիչէր, և նանկարչությանդասերէրտվելօրիորդՊինկերտոնսիդպրոցում` նկարչիհաստիքով: Տղանխելացիէր, հաճելիզրուցակից, անհոգուսանող, որըպարտքերիմեջխրվելուբուռնհակումուներ և գինետներիհանդեպ` թուլություն: Երբնահարբածէրլինում, հաճախծեծումէրկնոջը և դստերը, իսկհաջորդառավոտգլխացավովկարթնանար, հայհոյելովաշխարհին, որմերժելէրիրնմանհանճարեղմեկին: Երբեմնէլկատարյալսթափվիճակում, բավականինլրջորենկվիրավորերիրնկարիչընկերներինանվանելովնրանց «այդհիմարները» :<br />
  52. 52. ՆապարտականէրՍոհոյումգտնվողմիփոքրիկ, ընդհամենըմիմղոնիչափհողակտորիդիմացստացվողփոքրիկգումարին և ապրումէրայնտեղ: Քանիորիրհամարծայրահեղդժվարէրիրգոյությունըքարշտալ, նաորոշեցբարելավելիրպայմանները` ամուսնանալովմիերիտասարդֆրանսուհուհետ, ովմասնագիտությամբօպերետայինաղջիկէր: ՎերջինսերբեքչէրվկայակոչումիրմայրականկողմիհամեստՇարփանունը: Բայցհետագայումհաճախէրնշում, որԷնտրեչաթների, որոնքԳասկնիայումմիազնվականընտանիքեն և շատէրհպօարտանում, որսերումէրնրանցից: Հետաքրքիրնայն է, երբնակյանքմտավորպեսերիտասարդաղջիկ, այսօրիորդիպապերիկոչումնուհամբավըավելիբարձրացավ և տարածվեց:<br />
  53. 53. Ռեբևկայիմայրըինչորկրթությունուներ և նրադուստրըխոսումէրֆրանսերեն` մաքուրփարիզղյանակցենտով: Դաայնժամանակմիհազվագյուտձեռքբերումէր, որնրանտարավ , հանգեցրեցուղղափառօրիորդՊինկերտոնիհետհանդիպմանը: Քանիորնրամայրըմահացածէր, իսկհայրըգտնելով, որինքըբավականաչափչիապաքինվի, իրմոլեգնությաներրորդնոպայիցհետոգրեցմիհամարձակ, պաթետիկնամակօրիորդՊինկետոնին, որովհանձնումէրիրորբերեխայիպաշտպանությունընրան: Եվգերեզմանիջավայնբանիցհետո, երբերկուդատականկատարածուներիըվիճարկումէինիրունեցվածքըիրդիակիվերևում:<br />
  54. 54.
  55. 55. Charlotte Bronte<br />
  56. 56. Biography<br />Charlotte Bronte, an English novelist of the 19th century, was a contemporary of Dickens,Thackeray and E. Gaskell.She was the daughter of a poor clergyman.There were six children in he famile, five girls and one boy.Their mother died when Charlolotte was a very smaillchild.The girls were sent to a charity-school which Charlotte Bronte described later in her novel “Jane Eyre”. The children lived at thatschool in cold gloomy rooms and were always hungty . Charlotte’s sisters, Mary and Elisabeth, died of tuberculosis there.After living school Charlotte Bronte becam a teacher and worked for some years a school for girls.She began to write poems at that time.In her best novel “Jane Eyre” Charlotte Bronte tells the readers the story of a poor governess.The author gave much attention in her novel to the problems of education . The pictures of life at a charity-school are among the best realistic description in English literature.Charlotte Bronte was considered by K. Marx to be one of the best writers of critical realism in 19 century English literature.<br />
  57. 57.
  58. 58. Jane Eyre<br />We come not go for a walk that afternoon.There was such a freezing cold wind, and such heavy rain, that we all stayed indoors.I was glad of it.I never liked long walks,especially in winter .I used to hate coming home when it was almost dark, with ice-cold fingers and toes, feeling miserable because Bessie , the nursemaid,was always scolding me. All the time I knew I was different from my cousins,Eliza,John and Georgiana Reed.They were taller and stronger than me, and they were loved.These three usually spent their time crying and quarrelling, but today thay were sitting quietly around their mother in the sitting-room. I wanted to join the family circle, but Mrs Reed, my aunt,refused. Bessie had complained about me.<br />
  59. 59. Մենքչենքկարողգնալզբոսնելուայսերեկո : Այնպիսիսառըցուրտքամիէր և այնպիսիուժեղանձրև, որմենքմնացինքտանը: Եսուրախէիդրահամար: Եսչեմսիրումերկարքայլել, հատկապեսձմռանը:Հաճախինձդուրչէրգալիստունվերադառնալ ,երբգրեթեմութէրլինում և ձեռքերիսուոտքերիսմատներըսառցիպեսսառնեինլինում, և եսինձթշվառէիզգում, երբԲեսսին`դայակը, ինձմիշտհանդիմանումէր:Եսզգումէիանընդհատ ,որեստարբերվումէիիմզարմիկ,զարմուհիներից`Էլիզա,Ջոն և ՋորջիանաՌիդերից: Նրանքինձանիցբարձրահասակէին և ավելիդիմացկուն, քանես, և նրանքսիրվածէինբոլորիկողմից:Այսերեքըսովորաբարիրենցժամանակնանցկացնումէինվիճելովուբարձրճչալով, բայցայսօրնրանքնստելէինհյուրասրահումհանգիստ, իրենցմորշուրջը: Եսցանկացամիանալընտանեկանայդշրջանին,բայցմիսիսՌիդը ` իմհորաքույրը, մերժեց: Բեսսինինձանիցբողոքելէր :<br />
  60. 60.
  61. 61. Part 1<br />I came into the room and saw a tall man who was standing near the fireplace. Mrs. Reed was sitting in her chair. She introduced me to the stranger with the words:“This is the little girl about whom we were talking”.The man looking at me and said,“She is small: what is her age?”“Ten years”.“Your name, little girl?”“Jane Eyre, sir.”“Well, Jane Eyre, and are you a good child? ”I was silent. Mrs. Reed answered for me by shaking her head.“It is better to say nothing about it, Mr. Brocklehurst. ”“Sorry to hear it! ”said he. “She and I must have a little talk”<br />
  62. 62. He sat down in the arm-chair, opposite Mrs.Reed“Come here”,he said.I came up to him. He placed me straight before him. Now his face was very near. What a great nose! And what a mouth! What large teeth ! He said it made him very sad to see a bad child,“Do you know were bad children go after death? ”“They go to hell,”was my ready answer,“And what is hell?Can you tell me that?”“A pit full of fire.”“Do you want to fall into that pit and burn there?”“No, sir.”“What must you do then?”“I must have good health and not die.”<br />
  63. 63. Եսմտասենյակ և տեսամիբարձրահասակտղամարդու, ովնստելէրբուխարումոտ: ՄիսիսՌիդընստածէրիրաթոռին : Նաինձներկայացրեցայդանծանոթին, հետևյալբառեռով.-Սաայնփոքրիկաղջիկն է, ումմասինմենքխոսումէինք:Տղամարդընայելովինձասաց.- Շա՜տփոքր է: Տարիքնինչքա՞ն է:-Տաս:-Քոանու՞նըփոքրիկաղջիկ:-ՋեյնԷյռ:-ԴեՋեյնԷյռ, դուլա՞վերեխաես:Եսլուռէի:ՄիսիսՌիդըգլուխըթափահարելովպատասխանեցիմփոխարեն:-ՊարոնԲռոքլհեռսթ, ավելիլավ է այդմասինոչինչչասել:<br />
  64. 64. -Ցավումեմ , որայդպեսէ.-ասացնա,-Նա և եսմիփոքրպիտիզրուցենք:Նանստեցբասկաթոռին` ՏիկինՌիդիդիմաց:-Արիայստեղ.-ասացնա:Եսմոտեցանրան ,նաինձտեղավորեցուղիղիրդիմաց:Հիմանրաերեսըշատմոտիկէրինձ:Այդինչմե՜ծքիթէր,ի՜նչբերան և ինչքա՜նմեծատամներ: Նաասաց, որինքըշատ է տխրումտեսնելուայդպիսիմիվատերեխայի : -Դուգիտե՞ս, թեուրենգնումվատերեխաներըմահվանիցհետո :-Նրանքդժողքենգնում.-եղավիմպատրաստիպատասխանը:-Իսկի՞նչ է դժողքը, կարո՞ղեսինձասել:-Կրակովլիմիփոս է:-Դուուզո՞ւմեսընկնելայդփոսը, և վառվելայնտեղ:-Ոչպարոն:-Այդդեպքումի՞նչպիտիանես :-Եսպիտիլավառողջությունունենամ, որչմահանամ:<br />

×