O noso planeta, a terra corrixido

1,689 views

Published on

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,689
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
918
Actions
Shares
0
Downloads
13
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

O noso planeta, a terra corrixido

  1. 1. Tema 2. O noso planeta, a Terra
  2. 2. Índice1. A Terra, un planeta dinámico2. A Terra sólida3. Wegener, a Deriva Continental4. Da Deriva á Tectónica global5. A máquina Terra6. Historias dun vello planeta
  3. 3. A Terra, un planeta dinámico A Terra é un planeta cambiante debido á interacción entre a súa atmosfera e a superficie terrestre. Os océanos interveñen no ciclo da auga, ó mesmo tempo que interfiren na dinámica da propia atmosfera e na do planeta en xeral. A parte sólida do planeta, a xeosfera, así mesmo é dinámica, cambiando continuamente grazas ós procesos xeolóxicos, internos e externos. PROCESOS XEOLÓXICOS INTERNOS VS PROCESOS XEOLÓXICOS EXTERNOS
  4. 4. Os océanosA presenza de auga líquida é o que fai do noso planeta unhailla de vida no Sistema Solar. Os factores que o fan posibleson: Distancia adecuada ó Sol Existencia de atmosfera cuxa presión limita a evaporación da auga Efecto invernadoiro que impide a totalconxelaciónXunto coa atmosfera formaun sistema dinámico que permiteo ciclo da auga.
  5. 5. A xeosferaA superficie sólida do planeta interacicona coa atmosfera e a auga noschamados procesos xeolóxicos externos: Meteorización Erosión Transporte SedimentaciónEstes procesos destrúen o relevo e, se fosen únicos, a Terra deberíaser plana. Por que non o é?
  6. 6. Métodos de estudio do interior da TerraDirectos: Sondaxes Emisións volcánicasIndirectos: Método gravimétrico Gradiente xeotérmico Estudio de meteoritos Densidade Método sísmico
  7. 7. O interior da Terra
  8. 8. Estrutura da Terra
  9. 9. Teorías sobre a dinámica terrestrePrimeiras teorías: Teoría do arrefriamento e contracción (fixista). Finais do século XIX. A Terra ó arrefriar contráese, prégase e fractúrase, igual que unha uva que se convirte en pasa. Os continentes móvense por acción de correntes convectivas do manto (movilista). Os materiais ascenderían ó quentarse na zona inferior e logo afundiríase ó arrefriar na superficie.
  10. 10. Wegener e a deriva continentalProbas da deriva continental:Xeográficas. Coincidencia entre as formas da costa•dos continentes, sobre todo se se teñen en conta asplataformas continentais.Paleontolóxicas. Existen fósiles de organismos•idénticos en lugares que hoxe distan milleiros dekilómetros, o que fai pensar en pontes continentais nopasado (Sudamérica, África, India, Australia).Xeolóxicas e tectónicas. Existen rochas do•mesmo tipo e idade a ambos lados do Atlántico, así comocoincidencia de cadeas montañosas.• Paleoclimáticas. Existen zonas da Terra cuxosclimas non coinciden cos que tiveron no pasado, o que sereflicte por rexistros xeolóxicos. India e Australia estiveroncubertas por xeo, mentres Norteamérica e Europa eranbosques cálidos.A ORIXE DOS CONTINENTES E OS OCÉANOS, 1915Problema: Non puido explicar que for zaera capaz de mover os continentesmilleiros de kilómetros
  11. 11. DERIVA CONTINENTAL PROBAS XEOGRÁFICAS: Existe unha grande coincidencia entre as formas da costa dos continentes, especialmente entre Sudamérica e África. Se no pasado estes continentes estiveron unidos formando un só, é lóxico que os fragmentos encaixen. A coincidencia é aínda maior se se teñen en conta non as costas actuais, senón os límites das plataformas continentais.
  12. 12. DERIVA CONTINENTAL PROBAS PALEONTOLÓXICAS: Existen varios exemplos de fósiles de organismos idénticos que se atoparon en lugares que hoxe distan milleiros de kilómetros, como a Antártida, Sudamérica, África, India e Australia. Os estudos paleontolóxicos indican que estes organismos prehistóricos non serían capaces de cruzar os océanos que hoxe separan eses continentes. Esta proba indica que os continentes estiveron reunidos nalgunha época pasada.
  13. 13. DERIVA CONTINENTAL  PROBAS XEOLÓXICAS: Se se unen os continentes nun só, pódese observar que os tipos de rochas, a cronoloxía das mesmas e as cadeas montañosas principais terían continuidade física.
  14. 14. DERIVA CONTINENTAL PROBAS PALEOCLIMÁTICAS: Existen zonas na Terra cuxos climas actuais non coinciden cos que tiveron no pasado. Así, zonas actualmente cálidas estiveron cubertas de xeo no pasado (India, Australia), mentres que nesa época o norte de América e Europa eran bosques moi cálidos. Isto só se podería explicar supoñendo que esas zonas se atopaban en latitudes diferentes ás actuais e coas costas en diferentes ubicacións.
  15. 15. DERIVACONTINENTAL
  16. 16. De Wegener á tectónica de placas Probas paleomagnéticas  Minerais que conteñen ferro coma os basaltos  Ángulo de orientación dos minerais férricos en función da latitude Probas oceanográficas  Descubrimento das dorsais oceánicas, con elevada actividade volcánica  A capa de sedimentos marinos é moi inferior ó esperable, sobre todo nas zonas próximas á dorsal.  A idade do fondo mariño diminúe ó achegarnos á dorsal, e nunca pasa dos 200 M.A. Hipótese da expansión do fondo oceánico de Harry Hess, anos 70. Paleomagnetismo e polaridade invertida  Obsérvanse bandas paralelas, de similar idade e composición a ambos lados das dorsais oceánicas, con inversión periódica da polaridade, o que apoia a teoría da expansión do fondo oceánico e contribúe a explicar o movemento dos continentes.
  17. 17. Da deriva á tectónica de placas As placas están formadaspola litosfera e parte domanto e desprázanse. As placas interaccionanunhas coas outras nosseus bordes provocandocordilleiras e dorsais. Nos bordes tamén sexeran fenómenos coma ovulcanismo e asismicidade, así comodistintos tipos de rochasendóxenas (magmáticas emetamórficas).
  18. 18. EXPANSIÓN DO FONDOOCEÁNICO As dorsais son zonas onde se expulsa magma desde o manto, que pasa a formar parte da codia oceánica, é dicir, son zonas donde se constrúe codia oceánica. Esa codia destrúese, introducíndose de novo no manto, nas zonas de subducción. Probas:  Cartografía do fondo oceánico.  Idade do fondo oceánico.  Paleomagnetismo.
  19. 19. EXPANSIÓN DO FONDOOCEÁNICO
  20. 20. EXPANSIÓN DO FONDOOCEÁNICO
  21. 21. Quen move as placas? Modelo 1: Correntes de convección na astenosfera.  Os materiais quentes, menos densos, ascenden até a superficie onde arrefrían, facéndose de novo máis densos e afundíndose nas zonas máis alonxadas das dorsais. Modelo desbotado. Modelo 2. Arrastre das placas.  O peso da propia placa, ó subducir, fai de arrastre dos materiais cara ó manto. Modelo 3. Empuxe de placas.  O empuxe dos materiais que aparecen continuamente nas dorsais desplaza a placa que ó colisionar con zonas continentais menos densas afúndese.
  22. 22. A máquina Terra• Bordes diverxentes• Bordes converxentes: • Dúas placas continentais: obducción • Placa oceánica con placa continental: subducción • dúas oceánicas: fosas• Bordes transformantes
  23. 23. Creación e destrución do relevo
  24. 24. TECTÓNICA DE PLACAS:CÉLULAS CONVECTIVAS
  25. 25. TECTÓNICA DE PLACAS: BORDES CONVERXENTES
  26. 26. TECTÓNICA DE PLACAS: BORDES DIVERXENTES
  27. 27. TECTÓNICA DE PLACAS: BORDES TRANSFORMANTES

×