Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Sachetti praca resocjalizacyjna z mordercami

  • Login to see the comments

  • Be the first to like this

Sachetti praca resocjalizacyjna z mordercami

  1. 1. PRACA RESOCJALIZACYJNA ZMORDERCAMIMichał Sachetti
  2. 2. Omówienie specyfiki diagnozyresocjalizacyjnej wymaga odwołania się doogólnych wskazań związanych z diagnozą, jejrodzajami i warunkami poprawności, możnapowiedzieć, że problem dobrej diagnozy występujęwe wszystkich dziedzinach działalności praktycznej.
  3. 3. Przez podjęcie diagnozy rozumiemyrozróżnienie, osadzanie, a dokładniej –rozpoznanie jakiegoś stanu rzeczy i jego tendencjirozwojowych na postawie objawów i znajomościogólnych prawidłowości.
  4. 4. Diagnoza jest, to działanie celowe, ale musisię opierać na rozpoznawaniu sytuacji wyjściowej.Rozpoznawanie to polega nie tylko na opisieistotnych cech aktualnego stanu rzeczy, ale takżena jego zbadaniu genetycznym, nasuwającymsposoby zmiany, na ustaleniu znaczenia w ramachpewnej całości, której występuje, co z kolei pozwalaocenić, czy jest on korzystny czy szkodliwy, naustalenie fazy i przewidywalnego rozwoju, coprowadzi do zaprojektowania działaniareformującego istniejące braki lub zapobiegającegona przyszłość powstawaniu szkód.
  5. 5. DIAGNOZA W DZIAŁANIU PEDAGOGICZNYM MOŻEPEŁNIĆ TRZY PODSTAWOWE FUNKCJE: Stanowić punkt wyjścia w czynnościachzwiązanych z projektowaniem, Umożliwić systematyczną kontrolę przebieguprocesu wychowawczego, Służyć ocenie wyników i korygowania podjętych.
  6. 6. Powyższe rozważania nasuwają wniosek, że wdiagnozowaniu zabójstw popełnionych w stanieafektu można zróżnicować czyny wywołanezaburzeniami o podłożu ograniczonym (afektpatologiczny) oraz przez czynniki zewnętrzne (np.stan długo trwałego lęku).
  7. 7. Rozwiązania prawne obowiązujące zarówno wPolsce, jak i w wielu innych państwach na całymświecie przyjmują, jako priorytetową zasadęizolowania sprawców najgroźniejszychprzestępstw, w tym zabójców, stosując wobec nichkary całkowicie eliminujące lub długoterminowepozbawienia wolności.
  8. 8. To właśnie kryterium można potraktować, jakopierwsze, zasadniczo różnicujące sprawcówzabójstw. Wykazuje ono, bowiem, że ogół populacjizabójców można wyodrębnić tych, którzy niestanowią zagrożenia dla społeczeństwa, ponieważpopełniony przez nich czy był raczej wyrazemlęku, a nie agresji, obronnej determinacji, a niepremedytacji.
  9. 9. Poszukując efektywnych oddziaływańresocjalizacyjnych, które można stosować takżewobec sprawców zabójstw, należy wspomnieć, żedotychczasowe działania opierają się przedewszystkim na trzech koncepcjachpsychologicznych. Mowa tu opodejściu, psychodynamicznym, behawioralnym ikognitywno-behawioralnym.
  10. 10. Odnosząc się do problemu możliwościresocjalizacji sprawców zabójstw, w szczególnościnieletnich i młodocianych, analizuje się przedewszystkim prawne możliwości tych działań.Wskazuje, że podstawowym problemem, jestwłaściwe dokonanie rozmieszczenia nieletnichsprawców w celach, tak by uniknąć negatywnegomodelowania.
  11. 11. W resocjalizacji nieletnich sprawcówzabójstw, poza blokowaniem negatywnychwpływów innych skazanych i tym samym ochronąprzed demoralizacją, należy położyć nacisk naintensywne kształcenia, pracę, racjonalnewykorzystywanie czasu wolnego i kontakty zrodzicami, o ile oczywiście nie przejawiają cechdestrukcyjnych.
  12. 12. ISO’SJednym z programów zasługujących na uwagęjest wprowadzony w Wirginii programISOs, który, przeznaczony jest dla osadzonychnieletnich sprawców zabójstw. Program tenwystępuje w dwóch wersjach i realizowany jest jużod 10 lat.
  13. 13.  Pierwsza wersja, obejmująca wzmożone działaniawychowawcze (ISOs self-contained), Druga wersja programu (ISO prescriptive)
  14. 14. Nieletni poddani działaniem ISOs self-contained wykazują mniejszą powrotność doprzestępstwa, również w ich przypadku upływawięcej czasu między opuszczeniem zakładu akolejnym zatrzymaniem.
  15. 15. Wracając do polskich doświadczeń w zakresieresocjalizacji dorosłych sprawców zabójstwskazanych na długoterminowekary, najpoważniejszym problemem jestpostępujący proces prizonizacji, który zwykledominuje nad procesem resocjalizacji.
  16. 16. W tych dwóch etapach, cechujących sięnajwiększą podatnością na wpływyresocjalizacyjne, należy odwołać się do poczuciawiny, które może być traktowane, jako punktzwrotny w karierze przestępczej i stanowićpłaszczyznę oporu, która pozwoli kształtować nowąwizje przyszłości.
  17. 17. W ZALEŻNOŚCI OD FAZY UWIĘZIENIA, W JAKIEJ AKTUALNIE ZNAJDUJE SIĘSKAZANY, PROPONUJE SIĘ PODEJMOWANIE ODPOWIEDNICHZRÓŻNICOWANYCH ŚRODKÓW ODDZIAŁYWAŃ. W pierwszej fazie, która następuje w okresietymczasowego aresztowania i na początkuodbywania kary pozbawienia wolności, czyli w faziekryzysu. Natomiast w fazie buntu, która zwykle następuje pouprawomocnieniu się wyroku, skazani prezentująpostawy roszczeniowe, izolują się od otoczenia, sąagresywni i wykazują brak krytycyzmu wobecpopełnionej zbrodni.
  18. 18.  W fazie przystosowania działania powinny zmierzaćdo modyfikacji postaw i przekonań skazanego orazwyznaczenia realistycznych celów zapobiegającychskutkom długotrwałej izolacji, w tym utratyzainteresowania przyszłością, poczuciabeznadziejności u wyuczonej bezradności. W ostatniej fazie przygotowania do działaniapowinny kontynuować realizacje działań zpoprzedniego okresu i przygotowywać skazanegodo ewentualnego odbywania kary w warunkachmniejszej samodyscypliny.
  19. 19. Inna propozycja skutecznego oddziaływaniawobec niektórych sprawców zabójstw może byćmodel oddziaływań opracowany przez O.P. deHassa. Osobowość i stan psychiczny Uwarunkowania sytuacyjne Związki społeczne Ogólne zdolności i umiejętności
  20. 20.  Osobowość i stan psychiczny: Obszary problemów: zaburzeniaosobowości, zaburzenia ego, psychozy, Możliwość interwencji: pomocpsychiatryczna, psychoterapia, Uwarunkowania sytuacyjne Obszary problemów: alkoholizm, narkomania, Możliwość interwencji: scenariusz przestępstw, Związki społeczne Obszary problemów: braki, wady w relacjachspołecznych, etykietowanie, Możliwość interwencji: pracownicy socjalni, terapiazajęciowa, Umiejętności Obszary problemów: ogólnospołeczne i zawodoweumiejętności, Możliwość interwencji: socjoterapia, terapia zajęciowa.
  21. 21. Podstawowym warunkiem osiągnięciajakichkolwiek rezultatów jest jednak wytworzenieodpowiedniej motywacji u sprawców, wobec którychpodejmowane będą projektowane działania. Brakwystarczająco silnej motywacji, przy zwyklepoważnych zaburzeniach ujawnianych przezsprawców, może wpływać demobilizująco na innychi zniechęcać do podejmowania konkretnychdziałań.
  22. 22. Program „Uzdrawiający oddech” w odniesieniudo wnioskowania moralnego oczekiwanymskutkiem jest rozwój refleksyjności i poczuciaodpowiedzialności za własne czyny, co wprzypadku sprawców zabójstw jest szczególnieistotne, zwłaszcza, że – jak wykazano – cechuje ichbezrefleksyjne podejście do swoich czynów i niskipoziom odpowiedzialności za dokonane zbrodnie.
  23. 23. Skazani zasadniczo żałują, że jedynie wwyniku popełnionej zbrodni znaleźli się w izolacji.
  24. 24. PROGRAM „SZKOŁA ŻYCIA”, OPRACOWANYJEST PRZEZ KSIĘDZA J. TABAKĘ.Głównymi celami są: Uświadomienie sobie przez skazanych, jakich cierpień przysporzyłyinnym uch dotychczasowe wybory życiowe, Budzenie motywacji do zmiany orientacji życiowej, Rozwijanie dojrzałej osobowości poprzez: Modyfikowanie dotychczasowego systemu wartości, Nabywanie umiejętności panowania nad emocjami, Poznawanie metod właściwej komunikacji interpersonalnej, Poszukiwanie sposobów radzenia sobie ze stanami przygnębienialub depresyjnymi, Uczenie się reagowania na stresy i strategii ich przezwyciężania, Odchodzenie od egoistycznego pojmowania otaczającejrzeczywistości, Dostrzeganie problemów drugiej osoby oraz niesienie skutecznejpomocy potrzebującym, Rozbudzanie poczucia odpowiedzialności za własne życie, Uczenie się właściwego zagospodarowania czasu wolnego, Poznawanie funkcji sumienia.
  25. 25. W polskich jednostkach penitencjarnychrealizuje się około 650 takich programów.
  26. 26. DZIĘKUJEMY ZA UWAGĘ

×