HEXEMONÍA MACEDONA   Límites históricos  da nación, e territorios do Imperio á morte  de Filipo II Na batalla de Queronea ...
IMPERIO DE ALEXANDRE MAGNO
Os REINOS HELENÍSTICOS asumen  a herdanza cultural grega
<ul><li>Expansión da língua e cultura gregas </li></ul><ul><li>Desaparición das Pólis e da cidadanía </li></ul><ul><li>Esv...
<ul><li>Nun mundo amalgama ensanchado, convulso.. </li></ul><ul><li>Perdidas as clásicas referencias que daban sentido… </...
<ul><li>Cosmopolita  capital do mundo heleno </li></ul><ul><li>Infuencia da Cª oriental </li></ul><ul><li>Modelo do Peripa...
-A + influinte, fúndaa na Stoa Zenón de Citio (brilla cos romanos Séneca, Epícteto e Marco A.)  -Cosmos organismo divino c...
<ul><li>Epicuro de Samos funda o Xardín e inicia o Hedonismo: a busca do pracer e fuxida da dor corporal e da perturbación...
Manter a dúbida ás costas. Suspender os xuizos - epojé - que son causa da nosa perturbación de temor e avidez. Os Escéptic...
Os Cínicos Os membros da seita do can coma Dióxenes e Crates fan caso omiso dos convencionalsimos sociais  e das glorias d...
S.-V e –IV S.-III S.-II S.-I anteriores a Cesar Conquistas de Cesar Conquistas durante Octavio Augusto Conquistas até a mo...
RECEPTIVIDADE ROMANA <ul><li>Influencia vella das polis da Magna Grecia  </li></ul><ul><li>Asimilan deuses gregos cando a ...
O intercambio entre cultura grega e xudía xa se vera favorecido coa  Traducción dos LXX  da biblia hebrea no  helenismo -I...
Roma e Cristianismo <ul><li>Unha + das relixións de Oriente. </li></ul><ul><li>Perigosidade emancipadora cos desfavorecido...
NOVAS  IDEAS   <ul><li>Culto ao emperador e Politeismo grego e romano </li></ul><ul><li>Sociedade desigual e escravista </...
Novas Ideas II <ul><li>Mundo e Materia eternos </li></ul><ul><li>Necesidade das cousas </li></ul><ul><li>Demiurgo modelado...
NOVAS IDEAS III <ul><li>Sh substancia da physis (A) </li></ul><ul><li>Alma inmortal xulgada tras morte (P)  </li></ul><ul>...
O Neoplatonismo:  adversario e soporte da fe O Un  = Deus Nous =Intelecto coas Formas Alma do Mundo Mundo corpóreo Plotino...
<ul><li>Parte na fª antiga do mundo romano coa  patrística  (I-V) + o medievo (continua patrística até VIII e xermola a  e...
División e caída do I. de Occidente No 395 Teodosio deixáralle a Honorio Occidente con Roma, que cai no 476,  e a Arcadio ...
A patrística <ul><li>O Evanxeo era saber de  salvación revelado , non sustentado por fª. Pero na loita  contra o paganismo...
<ul><li>A  corrente platónico-agostiña  dominará  até o XIII </li></ul><ul><li>354 Tagaste . Pai pagán, nai cristiá. Estud...
<ul><li>Primeira conciliación cristianismo-fª como  sistema completo de pensamento cristiá que dominará mil  anos. </li></...
Interpretación platonizante do cristianismo Sintetiza  neoplatonismo+cristianismo   Esta fª valía,  mudando : -Emanación p...
A Relación Fe-Razón ou Relixión-Fª <ul><li>A  fª  é un coñecemento que  busca a verdade  coa luz natural da  razón </li></...
A Relación nos primeiros  Pais <ul><li>Incompatibles!  Medo a que a linguaxe racionalista desvirtue a pureza da fe.  Tertu...
A relación en S. Agostiño I <ul><li>Conciliación : valora a razón, que  serve   á fe. Élle útil pois axuda a facer compren...
A relación en S. Agostiño II A evolución intelectual de Agostiño seguiu tamén este movemento   “ Cre para entender” Ao coñ...
<ul><li>INTERIORIZACIÓN:  de filiación platónica, a impermanencia do sensible non sacia o saber, cómpre repregarse e achar...
A creación <ul><li>Contra Tª emanación,  libre vontade . Mundo continxente (dependencia ontolóxica) </li></ul><ul><li>O  E...
Antropoloxía <ul><li>A orde do mundo, acorde ao  Plan , maniféstase na  xerarquía de seres  segundo grao de perfección:  e...
Sh e moral <ul><li>Culpa herdada =  pecado corruptor da natureza perfecta do Paraiso (intoduce males + que non comprendemo...
Dúas Cidades <ul><li>Cidade Terreal </li></ul><ul><li>Ámanse a si  até o desprezo de Deus (amor própio) </li></ul><ul><li>...
Cesaropapismo Tutela  espiritual  de Igrexa sobre Estado . Ningún Estado realizará a xustixa se non se conduce acorde a mo...
O Feudalismo;  sacralizado pola Igrexa <ul><li>Sistema económico-político  do  IX-XIII.  Xéstase no Baixo I.R. e imponse t...
Escolástica e Universidades <ul><li>Escolas  Monacais, Episcopais, Palatinas . Renacemento Carolínxeo no VIII co Sacro I. ...
O Imperio Árabe
Recuperación de Aristóteles <ul><li>Exiliados pagás  levan clásicos e Cª helenística a oriente cando Roma oficializa crist...
Fª musulmá;  “ O Comentarista” <ul><li>Aristotelismo  depurado  de platonismo  </li></ul><ul><li>A  Verdade é Única  -Corá...
Averroismo latino; Razón quérese ceivar <ul><li>Separación ou Tª dobre verdade </li></ul><ul><li>-Filosófica ou de razón (...
Síntese de S.Tomé de Aquino; Cristianismo + Aristóteles <ul><li>+ imp da Escolástica </li></ul><ul><li>1224  de  nobreza  ...
Conciliación de Cñtos Autónomos Produto Divino Infalible.  Produto humano fiable -da sabedoría divina- pero falible. subor...
Preambula fidei da Teoloxía natural Certas verdades reveladas racionalmente demostrables  (necesario á própia fe)  Raciona...
Demostración da existencia de Deus Se concibimos Deus como idea do Ser Supremo tal que non pode pensarse outro maior, pois...
Voluntarismo franciscano <ul><li>Deus </li></ul><ul><li>Infinita </li></ul><ul><li>Vontade  </li></ul><ul><li>Libre  </li>...
<ul><li>Seres Continxentes  </li></ul><ul><li>-complexos- </li></ul><ul><li>Esencia / Existencia </li></ul><ul><li>POT  “A...
Debate sobre Universais Extramental-Realismo Esaxerado:  Independentes dos individuos e trascendentes a eles como Substanc...
ENTENDEMENTO PACIENTE materia concreto singular Especie Intelixible Impresa Imaxes Especie Sensible Impresa ENTENDEMENTO A...
Lei Eterna:   Providencia   infalible   decretada por Deus, goberno que rexe necesariamente e  ordea o universo e os seres...
<ul><li>x Substancia: conservar existencia </li></ul><ul><li>x Animal: normas de procreación e crianza </li></ul><ul><li>x...
Lei Positiva <ul><li>Códigos lexislativos que son convencionais,  produto humano, han ser só  concreción da Lei Moral Natu...
Ademais os filósofos-teólogos medievais tratan: -As relacións fe-razón -O debate sobre os Universais -A demostración da ex...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Fª cristiá

2,217 views

Published on

presentacion sobre Historia de las Religiones 2º Bach

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
2,217
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1,482
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide
  • Gramática, retórica, dialéctica Xeometría, aritmética, astronomia e música Boloña dereito Oxford ciencias naturais
  • Fogar da Cª de O Cairo Casa da Sabedoría en Bagdad centos de miles de libros (en Europa até Renacemento non pasan de 2500)
  • Contra innatismo (Platón) todo coñecemento parte da sensación a tarvés do contacto sensorial con entes materiais-concretos. Estes márcanse coma un selo na cera quente e a seguir gárdanse estas imaxes ou formas sensibles na memoria a disposición do entendemento que é quen propiamente actua nelas separando a forma intelixibel ou idea común a varias imaxes semellantes, universais que almacena separados coma conceptos lóxico-mentais cando a súa existencia real era misturada conformando a substancia individual.
  • Fª cristiá

    1. 1. HEXEMONÍA MACEDONA Límites históricos da nación, e territorios do Imperio á morte de Filipo II Na batalla de Queronea -338 vence á fraca alianza de polis (Atenas-Tebas)
    2. 2. IMPERIO DE ALEXANDRE MAGNO
    3. 3. Os REINOS HELENÍSTICOS asumen a herdanza cultural grega
    4. 4. <ul><li>Expansión da língua e cultura gregas </li></ul><ul><li>Desaparición das Pólis e da cidadanía </li></ul><ul><li>Esváese a oposición Heleno(libre)/Bárbaro (escravo) </li></ul><ul><li>Grecia permeble ás influencias orientais </li></ul><ul><li>Súbditos de Imperio e Reinos </li></ul><ul><li>Hibridación e Cosmopolitismo </li></ul>DA CULTURA HELÉNICA Á HELENÍSTICA Etapa final da fª Antiga, a Helenística vai da morte de Alexandre M. -323 á incorporación de Exipto ao I.R -31 coa batalla de Actium, pero amplíase aos primeiros séculos da era no mundo romano mentras non se fai hexemónica a fª cristiá
    5. 5. <ul><li>Nun mundo amalgama ensanchado, convulso.. </li></ul><ul><li>Perdidas as clásicas referencias que daban sentido… </li></ul><ul><li>O individuo reprégase pescudando en si a paz que non topa fóra </li></ul><ul><li>Escíndese da política a ética, pois agora o central é: </li></ul>Orientar o comportamento do individuo na busca de consolo e dunha realización imposibilitada como cidadán Estoicos, Epicureos, Escépticos, cínicos, neoplatónicos… Como podo ser Feliz?
    6. 6. <ul><li>Cosmopolita capital do mundo heleno </li></ul><ul><li>Infuencia da Cª oriental </li></ul><ul><li>Modelo do Peripatos </li></ul><ul><li>Autonomía de investigación </li></ul><ul><li>Apoio do Estado. </li></ul><ul><li>Matemáticas (Euclides) Astronomía (Aristarco de Samos, Ptolomeo) Física (Arquímides) mediciña (Herófilo), xeografía, historografía, filoloxía… </li></ul>Museo e biblioteca de Alexandría: auxe da Cª especializada
    7. 7. -A + influinte, fúndaa na Stoa Zenón de Citio (brilla cos romanos Séneca, Epícteto e Marco A.) -Cosmos organismo divino composto de materia (pasiva) e pneuma ou providencia, ppio racional que rexe con absoluto determinismo e imprime unha orde racional inmutable con… -Ciclo do Eterno Retorno no Grande Ano. -A resistencia á orde necesaria é van, por iso propugnan a apatheia e actuar conforme a esa orde, que o sabio ha recoñecer; niso consiste a liberdade. Vivir resignados conforme á natureza e á razón, así se acada a felicidade ESTOICOS Perdida a pequena orde da polis e aceptada a orde da inmensidade, defenden o cosmopolitismo e que non hai máis escravitude que a ignorancia
    8. 8. <ul><li>Epicuro de Samos funda o Xardín e inicia o Hedonismo: a busca do pracer e fuxida da dor corporal e da perturbación do ánimo para acadar a ataraxia e con ela a felicidade. </li></ul><ul><li>Cálculo racional da máxima cantidade de praceres compatibles </li></ul><ul><li>A liberdade a través da física atomista permite esvaer os temores (ao determinismo do destino, aos Deuses, á morte) </li></ul>Epicureismo
    9. 9. Manter a dúbida ás costas. Suspender os xuizos - epojé - que son causa da nosa perturbación de temor e avidez. Os Escépticos Inaugurado por Pirrón de Elis (continuado polos derradeiros académicos, e defendido por Sexto Empírico) Antidogmáticos: negación das doutrinas por inconsistentes e enganosas. Abstéñense de calquera tese. Esténdese da moral ao coñecemento
    10. 10. Os Cínicos Os membros da seita do can coma Dióxenes e Crates fan caso omiso dos convencionalsimos sociais e das glorias deste mundo e dan conta da desafección cara ao político no helenismo
    11. 11. S.-V e –IV S.-III S.-II S.-I anteriores a Cesar Conquistas de Cesar Conquistas durante Octavio Augusto Conquistas até a morte de Trajano Límite máximo do Imperio (Trajano) Límites de provincias do
    12. 12. RECEPTIVIDADE ROMANA <ul><li>Influencia vella das polis da Magna Grecia </li></ul><ul><li>Asimilan deuses gregos cando a ocupan no –II (zeus-xúpiter, crono-saturno…) </li></ul><ul><li>Da Grecia Helenística divinidades orientais coas que tamén topan ao se expandir, traidas por escravos e lexionarios (Mitra -persa, Isis-exipcia) </li></ul><ul><li>Coas relixións monoteistas. A irrupción da cristiá é o fenómeno de mais trascendencia para Occidente, cuxo pensamento será predominante os primeiros XIV séculos da era. </li></ul>
    13. 13. O intercambio entre cultura grega e xudía xa se vera favorecido coa Traducción dos LXX da biblia hebrea no helenismo -III Xa no S.I Filón de Alexandría fai a síntese platonismo-fe xudía: Idea de Ben = Deus e Mundo Intelixible= Modelos da Creación na Mente Divina Deus establece unha relación especial co home a través da Alianza que sela co Pobo Elixido dos hebreos que escoitan a Promesa e responden gardando fielmente a súa palabra. O cristianismo aparece no seo do xudaismo a partir da vida e mensaxe de Xesús de Nazaret, aceptado como mesías por unha parte. Importantes diferenzas: ecuménico e Deus feito home (trinitario) Xudaísmo
    14. 14. Roma e Cristianismo <ul><li>Unha + das relixións de Oriente. </li></ul><ul><li>Perigosidade emancipadora cos desfavorecidos e Nerón no 64 inicia as persecucións que variarán en intensidade </li></ul><ul><li>Espállase clandestina entre os miserentos que achan nela consolo </li></ul><ul><li>Persecución en aumento na época da anarquía militar e despois masiva (con Diocleciano 303) </li></ul><ul><li>313 Edicto de Milán; liberdade de culto (Constantino) para cohesionar, sobretodo oriente, celeiro do Imperio </li></ul><ul><li>380 Edicto Tesalónica relixión oficial do Imperio con Teodosio </li></ul><ul><li>Edicto de Constantinopla ordea persecución das relixións pagás. </li></ul>
    15. 15. NOVAS IDEAS <ul><li>Culto ao emperador e Politeismo grego e romano </li></ul><ul><li>Sociedade desigual e escravista </li></ul><ul><li>Valores e virtudes do guerreiro </li></ul><ul><li>Tolerancia entre escolas e diversidade pagá </li></ul><ul><li>Autonomía da razón para buscar a verdade </li></ul><ul><li>Do cosmopolitismo </li></ul><ul><li>Culto a Deus e monoteismo trinitario Cristiá/ puro Xudeu- musulmán </li></ul><ul><li>Igualdade e dignidade de todas as persoas </li></ul><ul><li>Rexeitan o militar; amor, piedade e perdón a todos </li></ul><ul><li>Exclusivismo e única vía de redención </li></ul><ul><li>Fe cristiá e verdade (xa) revelada </li></ul><ul><li>Ao Ecumenismo / (Alianza co pobo elexido hebreo) </li></ul>
    16. 16. Novas Ideas II <ul><li>Mundo e Materia eternos </li></ul><ul><li>Necesidade das cousas </li></ul><ul><li>Demiurgo modelador (P) </li></ul><ul><li>Deus descoñecedor do mundo e Shs (A) </li></ul><ul><li>Deus inmutable e perfecto </li></ul><ul><li>Preeminencia da natureza celeste (divinos) </li></ul><ul><li>Creación ex nihilo do mundo </li></ul><ul><li>Todo continxente. Débenlle a existencia á vontade divina. </li></ul><ul><li>Creador </li></ul><ul><li>Deus persoal, providente, misericordioso e redentor </li></ul><ul><li>Deus feito home, morre e é martirizado por homes </li></ul><ul><li>Preeminecia do Sh pola dimensión espiritual </li></ul>
    17. 17. NOVAS IDEAS III <ul><li>Sh substancia da physis (A) </li></ul><ul><li>Alma inmortal xulgada tras morte (P) </li></ul><ul><li>Corpo = cárcere, morte separación definitiva (P) </li></ul><ul><li>Ética intelectualista do mal coma ignorancia </li></ul><ul><li>Visión cíclica do tempo (eterno retorno) </li></ul><ul><li>Nova antrop. Fillos de Deus a imaxe e semellanza </li></ul><ul><li>Adóptana (sen transmigración) e iso malia… </li></ul><ul><li>Resurrección da carne e revalorización do corpo </li></ul><ul><li>Nova moral de culpa-pecado escollido. </li></ul><ul><li>Visión lineal dunha Hª única na que entra Deus: creación-caída-redención-apocalipse </li></ul>
    18. 18. O Neoplatonismo: adversario e soporte da fe O Un = Deus Nous =Intelecto coas Formas Alma do Mundo Mundo corpóreo Plotino (205) “ As Enéadas” Xunta mística con fª para conciliar a idea relixiosa de cración coa eternidade grega do mundo na Tª da Emanación. Sh Habemos voltar cara a éxtase mística de identificación co Un mediante a busca da Verdade, a práctica do Ben e a purificación ascética (Katarse) que supera o corporal Fª pagá enchoupada de relixión
    19. 19. <ul><li>Parte na fª antiga do mundo romano coa patrística (I-V) + o medievo (continua patrística até VIII e xermola a escolástica XI-XIV) </li></ul><ul><li>A caida do I.R. Occ inicia a I.Media até a de Bizancio (1453). Invasións xermanas > decaimento da cultura, económico, das comunicacións e cidades coa dispersión feudal. A cultura confinada nos mosteiros , onde transcriben clásicos. No VI Boecio verte ao latín obras gregas e Xustiniano pecha as escolas pagás. </li></ul><ul><li>Oriente-Occidente dende o V civilizacións diferentes (Cisma 1054). A primeira, máis fecunda e en grego, ten parte de Arist, escasísimo en Occ (traerano os musulmáns), e menos de Platón, si asumido en Occ a través de Plotino e cristianizado por Agostiño. </li></ul>Fª Cristiá; patrística + escolástica
    20. 20. División e caída do I. de Occidente No 395 Teodosio deixáralle a Honorio Occidente con Roma, que cai no 476, e a Arcadio a Oriental con Constantinopla, que perdura mil anos máis.
    21. 21. A patrística <ul><li>O Evanxeo era saber de salvación revelado , non sustentado por fª. Pero na loita contra o paganismo e as heresias (gnósticos...) recurren ao instrumento dos adversários: o pensamento racional. Tentaron, por iso conciliala coa fª grega , ao comezo platónica e neoplatónica , pero ecléctico. </li></ul><ul><li>O cristianismo romano - latinos - atribuía importancia maior à fé ; pero entre os pais da igrexa oriental - gregos - o papel da razón filosófica era maior. </li></ul><ul><li>Os Pais da Igrexa pasan por un periodo apoloxista (I-IV) defendéndo de ataques pagás e desviacións heréticas, e outro de apoxeo (IV-V), cando cede a presión, no que fixan o dogma, destacando S. Agostiño. </li></ul>A Biblia, simbólica, é de diferentes autores-épocas. Moitas seitas polemizaban. Compría articular un corpo único de revelación Fixérono os iniciadores da fª cristiá, os Pais da Igrexa , entre o II e VIII.
    22. 22. <ul><li>A corrente platónico-agostiña dominará até o XIII </li></ul><ul><li>354 Tagaste . Pai pagán, nai cristiá. Estuda retórica en Cartago e ensinaraa en Roma e Milán. </li></ul><ul><li>Cando le a fª de Cicerón busca a verdade: no cristianismo (decepciónao), maniqueismo (abandónao), escepticismo (amósa a limitación da razón), en Plotino (convídao á éxtase mística) e definitivo no cristianismo grazas aos sermóns alegóricos de S.Ambrosio. Convírtese no 387. </li></ul><ul><li>Bispo de Hipona, onde morre no 430, mentres os bárbaros asedian a cidade. Testemuña da ruina do I.R. de Occ. </li></ul>Aurelius Agustinus interpreta seu devecer por saber como influencia interna divina que a El guíao Agostiño de Hipona: do paganismo ao cristianismo
    23. 23. <ul><li>Primeira conciliación cristianismo-fª como sistema completo de pensamento cristiá que dominará mil anos. </li></ul><ul><li>Non de xeito sistemático, senon nunha ampla obra en discusión con interpretacións heréticas nas que fixa as formulacións que serán doutrina oficial. Concibida para ensinar a fe e defendela, fixa o sentido correcto dos conceptos. </li></ul><ul><li>Recurre a ideas do pensamento helenístico: platonismo, estoicismo e sobre todo neoplatónismo . </li></ul><ul><li>Contra académicos </li></ul><ul><li>Soliloquios </li></ul><ul><li>A cidade de Deus </li></ul><ul><li>Confesións (autobiografía) </li></ul>A Obra
    24. 24. Interpretación platonizante do cristianismo Sintetiza neoplatonismo+cristianismo Esta fª valía, mudando : -Emanación por Creación libre. -Engade a fe (e elementos da salvación cristiá) para acceso ao divino Cómpre completar a fª coa perspectiva cristiá: “ A miúdo os filósofos non cristiás decatáronse de que hai un cume glorioso pero están cegos ante o camiño para subir” Se para o Neoplatonismo é posible o coñecemento de Deus-Un e convida á purificación da alma racional para a reunificación, para a tradición platónico-agostiña, grazas á nosa dimensión espiritual, hai acceso da razón á divinidade x a que a alma está emparentada co sobrenatural.
    25. 25. A Relación Fe-Razón ou Relixión-Fª <ul><li>A fª é un coñecemento que busca a verdade coa luz natural da razón </li></ul><ul><li>A fe dá coñecemento por medio da luz sobre-natural de verdades (xa) reveladas </li></ul>O uso relixioso da fª altera a posición da Razón ¿Quédalle espazo a esta noutrora ferramenta única e incansable cuestionadora, se está obrigada a se mover nos límites prefixados do dogma, verdade única incuestionable?
    26. 26. A Relación nos primeiros Pais <ul><li>Incompatibles! Medo a que a linguaxe racionalista desvirtue a pureza da fe. Tertuliano no II reivindica a fe como incomprensible racionalmente: “creo porque é absurdo” Abóndase. A fª sería amiga do erro. </li></ul><ul><li>Outros pais (II S.Xustino e III S. Clemente) entendían a fª coma pre-revelación preparatoria da mensaxe cristiá </li></ul>Razón
    27. 27. A relación en S. Agostiño I <ul><li>Conciliación : valora a razón, que serve á fe. Élle útil pois axuda a facer comprensibles as verdades cristiás pero tamén no sentido de mantela sumisa xa que por si soa non pode acadar a sabedoría. </li></ul><ul><li>Compleméntanse como partes dun camiño único que leva ao mesmo: a fª busca a verdade e Deus di “Eu son a Verdade ” </li></ul>
    28. 28. A relación en S. Agostiño II A evolución intelectual de Agostiño seguiu tamén este movemento “ Cre para entender” Ao coñecemento do divino non pode accederse por vías só racionais. Só a fe ilumina o sentido correcto do mundo e da existencia e actua como faro De seguida a razón tenta esclarecer a fe pois queremos asimilar Intelectualmente aquilo no que cremos “ Entende para crer” A razón conduce á fe; ao se revelar limitada clama pola graza da revelación
    29. 29. <ul><li>INTERIORIZACIÓN: de filiación platónica, a impermanencia do sensible non sacia o saber, cómpre repregarse e achar alén da nosa natureza cambiante-continxente as Verdades Inmutables. </li></ul><ul><li>AUTOTRASCENDENCIA: non puiden orixinalas eu! Para chegar ao permanente hai que ir alén do impermanente ¿de onde senon do Ser Inmutable veñen? </li></ul><ul><li>ILUMINACIÓN: Deus absconditus no interior. Reflíctese na nosa alma e ilumína a razón superior para que poidamos coñecer un rastro das Verdades Eternas que el concibe e que sen esa axuda superan a nosa capacidade </li></ul>Tª Cñto; polo interior ao superior “ Non te derrames fóra… no home interior habita a verdade” Deus é a permanencia do Ser (sen devir) e a fonte do noso Ser e do noso Coñecer.
    30. 30. A creación <ul><li>Contra Tª emanación, libre vontade . Mundo continxente (dependencia ontolóxica) </li></ul><ul><li>O Exemplarismo compaxina creación con Formas eternas. As Ideas Eternas platónicas na Divina Intelixencia son modelos que as cousas que crea copian, dotándoas de existencia singular. </li></ul><ul><li>Crea nun principio todo, materia ex nihilo e tempo , nun acto único que inclue latentes as razóns seminais do que se manifestará segundo o seu Plan . </li></ul><ul><li>O mal non ten entidade , non é obxecto de creación, só é carencia de ser -privación, non realidade- das substancias corruptibles. </li></ul><ul><li>Omnisciente e providente, vixía, coida e goberna a creación </li></ul>Ú-la liberdade humana?
    31. 31. Antropoloxía <ul><li>A orde do mundo, acorde ao Plan , maniféstase na xerarquía de seres segundo grao de perfección: existir, vivir e entender . </li></ul><ul><li>O Sh é o cume , a imaxe de Deus participamos de perfeccións, pero non somos perfectos, senon limitados e finitos, aínda con razón e libres. </li></ul><ul><li>“ Unha alma racional que se serve dun corpo mortal” - dualismo antropolóxico- . Previo ao Pecado Orixinal o corpo era dócil aos ditados da alma. </li></ul>
    32. 32. Sh e moral <ul><li>Culpa herdada = pecado corruptor da natureza perfecta do Paraiso (intoduce males + que non comprendemos). </li></ul><ul><li>A vontade inclínase ao mal . Non implica obrar mal. Sempre conservamos o - liberum arbitrium- Perdimos a liberdade orientada ao ben -libertas- que só recuperamos grazas á Redención de Cristo. Fronte ao pelaxianismo, precisamos da graza . </li></ul><ul><li>Deus, pre-vendoo, provee irrupción na Hª e tamén Redención final. Ao manterse a libre escolla somos responsables de salvación/condena, aínda que xa a coñeza. </li></ul><ul><li>A felicidade depende da proximidade -amor- a Deus, só n´El saciámos ser e saber. Cómpre orientarnos segundo o espírito , liberándonos da vida terreal “val de bágoas”. </li></ul>
    33. 33. Dúas Cidades <ul><li>Cidade Terreal </li></ul><ul><li>Ámanse a si até o desprezo de Deus (amor própio) </li></ul><ul><li>Oriéntanse segundo a carne </li></ul><ul><li>Cidade de Deus </li></ul><ul><li>Aman Deus até o desprezo de si (amor divino) </li></ul><ul><li>Oriéntanse segundo o espírito </li></ul>O deber de todo cristiá é preparar o camiño para a instauración do Reino de Deus na terra, que se dará cando se separen definitivamente no Xuizo Final Clasifica os Shs segundo uso do libre albedrío en dúas categorías en loita permanente en toda sociedade. O sentido da Hª parausía
    34. 34. Cesaropapismo Tutela espiritual de Igrexa sobre Estado . Ningún Estado realizará a xustixa se non se conduce acorde a moralidade cristiá. Tamén convén o apoio do Estado nun mútuo beneficio. Senta as bases da unión da autoridade relixiosa e política no Papa . Responde ao baleiro político por se mudar a capital a Constantinopla e ficar en Roma de referencia política, non só relixiosa, o Papa, nun momento de inestabilidade.
    35. 35. O Feudalismo; sacralizado pola Igrexa <ul><li>Sistema económico-político do IX-XIII. Xéstase no Baixo I.R. e imponse tras fracaso centralizador de Carlomagno. A xeralización de vínculos de dependencia: concesións de Beneficios ( Terras, Regalías, Privilexios ) a cambio de fidelidade e servizos, fraccionará o poder político. </li></ul><ul><li>Estamental por nacemento e realacións de vasalaxe. </li></ul><ul><li>Os privilexiados , donos das terras, teñen territorio independiente económica e políticamente, mandan e defenden, e os non-privilexiados (ligados á propiedade) mantéñen con colleita, impostos e servizos. </li></ul><ul><li>A Igrexa adóptao - mosteiros=feudos- . Ten o papel de lexitimación do poder e tamén de cohesionar unha organización social tan fragmentada. </li></ul>
    36. 36. Escolástica e Universidades <ul><li>Escolas Monacais, Episcopais, Palatinas . Renacemento Carolínxeo no VIII co Sacro I. R. Para xestionalo Alcuíno monta escolas de 7 artes liberais ( trivium-quadrivium ). O mestre=escolástico . </li></ul><ul><li>Dende o XI parello ao ascenso urbano e auxe no XIII , por entón tamén emerxen das escolas as Universidades como gremios corporativos. Facultades: Dereito, Mediciña, Artes e Letras, Teoloxía. Destaca París , que coincide coa recepción de Averroes. </li></ul><ul><li>Escolástico é quen ensina e despois é o método para o ensino da fª no dogma cristiá; pro et contra argumentado no que consiste a disputatio logo da lectio . Obxectivo: fundamentar e interpretar a Verdade Revelada co pensamento racional e rebater obxeccións. </li></ul><ul><li>No XIV crise da escolástica co nominalismo - a fe abóndase- parella á do feudalismo (produción, comercio, demográfica, peste, das cidades, revoltas, e loita papado-monarquías) </li></ul>
    37. 37. O Imperio Árabe
    38. 38. Recuperación de Aristóteles <ul><li>Exiliados pagás levan clásicos e Cª helenística a oriente cando Roma oficializa cristianismo. </li></ul><ul><li>Coa conquista árabe VII enriquécense da cultura helenística (+ chinesa e hindú). Co mecenado de Institucións foméntase cultura científica maior cá europea . Traen numeración, compás, pólvora, papel e tipos móbiles, e a Aristóteles!! </li></ul><ul><li>1ºAristotelismo árabe platonizado x traduciren de comentaristas neoplatónicos. Avicena X-XI influirá nos cristiás. </li></ul><ul><li>Averroes depúrao . A partir do XII achégano íntegro á cultura cristiá con moita polémica. </li></ul>
    39. 39. Fª musulmá; “ O Comentarista” <ul><li>Aristotelismo depurado de platonismo </li></ul><ul><li>A Verdade é Única -Corán- pero ten 2 partes : </li></ul><ul><li>-A Evidente; obriga a todos </li></ul><ul><li>-A ”Pura”, precisa interpretación e só obriga aos filósofos </li></ul><ul><li>Conflito? “ crente como crente (literal) e filósofo coma filósofo ” (alegórico o revelado) </li></ul>Averroes repudiado por defender o mundo eterno e creado e a alma mortal, e “ por cultivar máis a fª dos antigos cá verdadeira fe ”
    40. 40. Averroismo latino; Razón quérese ceivar <ul><li>Separación ou Tª dobre verdade </li></ul><ul><li>-Filosófica ou de razón (con Arist. mundo eterno, alma mortal) </li></ul><ul><li>-Teolóxica, revelada ou de fe (Biblia e autoridades- dogma) </li></ul><ul><li>Autónomas e = certas non se han inmiscir </li></ul><ul><li>Din atender aos acontecementos coma se non houber intervención divina e malia iso dura condena. </li></ul>Xorde coa recepción de Arist. na U.de París. Sixerico de Brabante expulsado e cadea perpetua. O Papa recrimínao, o Bispo condéao e os agostiños combáteno.
    41. 41. Síntese de S.Tomé de Aquino; Cristianismo + Aristóteles <ul><li>+ imp da Escolástica </li></ul><ul><li>1224 de nobreza napolitana </li></ul><ul><li>Dominico . Estuda na U. de Nápoles, París e Colonia. Mestre de Teoloxía </li></ul><ul><li>Innovador; adopta-modifica Aristóteles pero polemiza co averroismo e co conservadurismo franciscano . </li></ul><ul><li>“ Suma teolóxica”, “Suma contra xentís ”. </li></ul>
    42. 42. Conciliación de Cñtos Autónomos Produto Divino Infalible. Produto humano fiable -da sabedoría divina- pero falible. subordinación Conflito? A fe é regra do proceder da razón RAZÓN Cñto -Fª e Cª- Ámbito da Natureza, realidades materiais, e orixe na experiencia sensible. (fe só heurística) FE - Teoloxía fidei- Artigos só de revelación do sobre-natural -trinidade, encarnación, creación..- A razón só demostra que lle son inacadables (aclara-defende x analoxía)
    43. 43. Preambula fidei da Teoloxía natural Certas verdades reveladas racionalmente demostrables (necesario á própia fe) Racionalsimo x apoiar fe en fª, e crer que a razón desvela parte dos designios de Deus -Existe Deus un, omnipotente e providencial, unha alma inmortal, os mandamentos..- Conciliación-Intersección Razón: Fª e Cª Ámbito da natureza e orixe na experiencia sensible. -Teoloxía fidei- Artigos exclusivos de revelación-fe Inacadables para a razón
    44. 44. Demostración da existencia de Deus Se concibimos Deus como idea do Ser Supremo tal que non pode pensarse outro maior, pois entón existe necesariamente <ul><li>Cosmolóxica do movemento </li></ul><ul><li>Das causas eficientes </li></ul><ul><li>Posible-Nececesario </li></ul><ul><li>Graos de perfección </li></ul><ul><li>Goberno das cousas </li></ul>Se cñto comeza na experiencia forza demostrar Deus do posterior na orde do ser que é 1º para nós na orde do coñecer. 5 vías de efecto a causa tras negar ad infinitum. Argumento ontolóxico de S.Anselmo a priori por partir do anterior na orde do ser
    45. 45. Voluntarismo franciscano <ul><li>Deus </li></ul><ul><li>Infinita </li></ul><ul><li>Vontade </li></ul><ul><li>Libre </li></ul><ul><li>Imprevisible </li></ul>A finita razón humana non pode prever nin escrutar os designios divinos, nin deducir a orde natural nin moral Manda, Crea, Ordea o que lle peta! (agás contradicción) Separación: Ockham libera á teoloxía do racionalismo grego co efecto de orientar a razón cara a natureza FE RAZÓN
    46. 46. <ul><li>Seres Continxentes </li></ul><ul><li>-complexos- </li></ul><ul><li>Esencia / Existencia </li></ul><ul><li>POT “ACT </li></ul>Ser Necesario “ Eu son o que son” Esencia=Existir ACT puro de ser -simple- e de toda perfección ONTOLOXÍA “ don” crea x libre vontade Participan (P) DEUS Ppio único posibilidade con Plan racional e Ideas Exemplares polo cal a esencia é”
    47. 47. Debate sobre Universais Extramental-Realismo Esaxerado: Independentes dos individuos e trascendentes a eles como Substancias ou Ideas Modelo das que participan (platonico-agostiña) Moderado: Inmanentes como Formas dos individuos (as substancias 1ª) nunca separadas (aristotélico-tomista) Mental-Nominalismo Ideas confusas dos individuos sempre singulares + Ideas arquetipo para a creación na mente divina Nin na mente divina
    48. 48. ENTENDEMENTO PACIENTE materia concreto singular Especie Intelixible Impresa Imaxes Especie Sensible Impresa ENTENDEMENTO AXENTE memoria Especies sensibles expresas Especie Intelixible Expresa recoñecemento Abstracción Ente Substancial Singular creado e continxente Composto hylemórfico MAT+ FORM (Univ in re) Univ Post rem
    49. 49. Lei Eterna: Providencia infalible decretada por Deus, goberno que rexe necesariamente e ordea o universo e os seres cara o seu fin . Toda criatura estalle sometida x expresión desta na súa natureza (Existencia=progresiva actualización da Esencia) Lei Natural: Sh libre nas accións parte da Providencia. Libre albedrío non eliminado x ordenación finalista nin presciencia. Vontade orientada ao ben. Parte da lei eterna que fai referencia á conduta moral . Preceptos eternos, inmutables, evidentes e universais , descubertos e dictados como obrigas pola razón á vontade, fundamentados na nosa natureza, e que son as vías para desenvolver as súas tendencias e potencialidades, que ao = Arist é no que consiste a Felicidade. AS LEIS
    50. 50. <ul><li>x Substancia: conservar existencia </li></ul><ul><li>x Animal: normas de procreación e crianza </li></ul><ul><li>x Racional </li></ul>-Coñecemento da verdade (Fe-Razón e Tª Cñto) -Sociedade en xustiza. Lei Moral Natural <ul><li>Sh social x Nza (desvalido) + natural o poder político que dirixe as accións. O Estado é o medio de desenvolvemento da nosa Nza (=A) </li></ul><ul><li>Autonomía mundana (non total), vela polo temporal con medios para o Ben Común. Subordínase e non pode contravir a guía espiritual da Igrexa , que vela polo eterno (paralelismo razón-fe) e é medio para a nosa fin sobrenatural: a Beatitude Eterna no Gozo de Deus (Salvación) </li></ul>
    51. 51. Lei Positiva <ul><li>Códigos lexislativos que son convencionais, produto humano, han ser só concreción da Lei Moral Natural . De contravila pódense desatender. </li></ul><ul><li>A autoridade da lei provén da concordancia coa de Deus ( = razón/fe ) </li></ul>Tras autonomía racional, a política (espertando en S. Tomé), a máis conforme consolidan estados nacionais e se desfán do cesaropapismo. Ockham separación Igrexa/Estado.
    52. 52. Ademais os filósofos-teólogos medievais tratan: -As relacións fe-razón -O debate sobre os Universais -A demostración da existencia de Deus

    ×