Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Podstawy neurostymulacji.

2,595 views

Published on

Published in: Health & Medicine
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Podstawy neurostymulacji.

  1. 1. Parestezja (podra nienie nerwu) jako szeroko znany i od dawna stosowany sposób lokalizacji nerwów w RA: Zbli enie końca igły do nerwu powoduje wra enie określane przez pacjenta jako „prąd elektryczny” lub „wstrząśnięcie”. Neurostymulacja - stosunkowo nowa technika (1912?): Zastosowanie prądu elektrycznego w celu wywołania pobudzenia włókien ruchowych i tym samym wywołania skurczu mięśniowego.
  2. 2. Bezpieczeństwo obydwu technik? Obecnie lege artis nie powinno się stosować lokali- zacji nerwu metodą parestezji w adnej blokadzie z wyjątkiem blokady splotu barkowego (Hadzic, Vloka). Stwierdzono, e lokalizacja metodą parestezji zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia neuropatii po blokadzie (Selander, Plevak). Nie mo na jednak zupełnie jednoznacznie stwierdzić, e blokada splotu ramiennego z zastosowaniem techniki parestezji jest naganna.
  3. 3. Von Perthes – 1912r. Taka niespodzianka. Stosunkowo prosta budowa urządzenia: Zegar referencyjny Mikroprocesor Regulator Wyświetlacz Źródło prądu referencyjnego Źródło prądu stałego
  4. 4. Standardowo, naszej kontroli podlegają trzy parametry: Częstotliwość Czas trwania (szerokość) impulsu Natę enie prądu Regulacja analogowa lub cyfrowa Regulacja zdalna, pozwalająca na sterylne przeprowadzenie procedury oraz samodzielną kontrolę neurostymulatora: Przycisk no ny Regulatory dłoniowe, zakładane pod rękawiczkę
  5. 5. Tym się dzisiaj bawimy.
  6. 6. Aby wywołać stymulacją nerwu musi zostać do niego przyło ony bodziec o pewnej wartości progowej. Prąd pobudza nerw poprzez wywołanie przepływu jonów przez błonę komórkową neuronu. Istotne pojęcia: Reobaza – minimalne natę enie prądu, które jest niezbędne do pobudzenia nerwu długotrwałym impulsem. Chronaksja – czas przepływu prądu konieczny do uzyskania pobudzenia dwukrotnie większego ni przy u yciu reobazy.
  7. 7. Wniosek – stosowanie bodźców o czasie trwania ~100 ms pozwala na uzyskanie odpowiedzi ruchowej bez znacznego dyskomfortu pacjenta. Przy du ych prądach stymulacji (>1mA) zasada ta nie obowiązuje. Im ni szy czas trwania impulsu, tym większe natę enie potrzebne do uzyskania stymulacji przy stałej odległości od nerwu.
  8. 8. Najogólniej – wyró niamy 2 typy igieł: Izolowane (przewodzi tylko koniec igły) Nieizolowane (prąd rozchodzi się z całej długości igły) Izolowane są zdecydowanie lepsze – bardziej ukierunkowany ładunek powoduje zmniejszenie potrzebnego natę enia impulsu.
  9. 9. PNS nie słu y do poszukiwania nerwów. Uzyskanie stymulacji du ym prądem nie lokalizuje w aden sposób włókien nerwowych – nie mamy informacji płaszczyźnie w jakiej nale y dalej prowadzić igłę. Stymulacja prądem o wysokim natę eniu jest nieprzyjemna dla pacjenta.
  10. 10. Zbyt du a odległość końca igły od nerwu – mierna szansa na powodzenie blokady. Zbyt mała odległość / poło enie śródnerwowe – uszkodzenie nerwu w wypadku podania LA. Cel – uzyskanie wyraźnej odpowiedzi ruchowej przy zastosowaniu prądu 0,2-0,5mA. Odpowiedź ruchowa obserwowana przy natę eniu prądu <0,2mA sugeruje wewnątrznerwową lokalizację końca igły. Nale y wycofać igłę na nieco mniejszą głębokość Odpowiedź ruchowa uzyskana przy stymulacji prądem o natę eniu >0,5mA nie daje gwarancji na powodzenie blokady – koniec igły jest najprawdopodobniej w zbyt du ej odległości od nerwu.
  11. 11. Podanie niewielkiej ilości LA lub roztworu elektrolitu powoduje ustanie lub znaczne zmniejszenie stymulacji (test Raja). Mechanizm : Niegdyś uwa ano, e odsunięcie nerwu od igły. Aktualna interpretacja – roztwory elektrolitowe wpływają na elektrostymulację. Spróbujcie glukozy… Wielokrotna próba aspiracji gwarancją uniknięcia donaczyniowego podania LA. Ciśnienie injekcji – du y opór to zawsze objaw niepokojący.
  12. 12. Neurostymulatory nie zastępują wiedzy anatomicznej. Są jej bardzo dobrym uzupełnieniem. Szukajmy ner- wów tylko w atlasie lub za pomocą USG. Jedyną odpowiedzią na stymulację nerwów czysto czuciowych będą parestezje. Stosujmy impuls o długości zbli onej do chronaksji włókien A (100-200 ms) – zmniejszymy tym samym dyskomfort pacjenta. Starajmy się uzyskać wyraźną odpowiedź ruchową przy natę eniu bodźca 0,2-0,5 mA. Stosujmy częstotliwość impulsu 1-2Hz. Im większa częstotliwość, tym wolniejszy powinien być ruch igły.

×