O DISCURSO DO MÉTODO René Descartes <ul><li>Daniel Rivera Ramos </li></ul><ul><li>Filosofía e Cidadanía. Curso 09-10 </li>...
<ul><li>O  Discurso do método  é a principal obra escrita por René Descartes e é a obra fundamental do Racionalismo (S.XVI...
<ul><li>René Descartes  naceu en A Haye en Touraine, 31 de marzo de 1596 e morreu en Estocolmo, 11 de febreiro de 1650) fo...
<ul><li>RACIONALISMO </li></ul><ul><li>El  racionalismo  é unha corrente filosófica que apareceu en Francia no S.XVII, for...
ESTUDIO PRELIMINAR
<ul><li>1. Situación histórica </li></ul><ul><li>Ca publicación do Método do Discurso (1637) comeza a filosofía moderna. <...
<ul><li>B) Crítica ó siloxismo </li></ul><ul><li>Bacon:  O siloxismo non é aplicable ós principios das ciencias. Sólo serv...
<ul><li>B) As matemáticas e as verdades de razón. </li></ul><ul><li>As verdades matemáticas non se basean na experiencia. ...
<ul><li>A) Dúbida metódica. </li></ul><ul><li>Descartes duda de todas as cousas e considera falso o que se poida poñer en ...
<ul><li>B) Penso, logo existo ( cogito ergo sum ) </li></ul><ul><li>- Primeira verdade indudable,arranque da súa filosofía...
<ul><li>C) A existencia de Deus </li></ul><ul><li>Certeza da propia existencia como cousa pensante </li></ul><ul><li>Pensa...
<ul><li>D) Existencia das cousas materiais </li></ul><ul><li>A proba da existencia das cousas e do mundo físico supón a pr...
<ul><li>B) O método cartesiano </li></ul><ul><li>A evidencia como criterio de verdade definido pola claridade e a distinci...
<ul><li>Concepto de dificultade como todo aquello que se atopa entre a verdade e a falsedade.A división das dificultades t...
VIDA E OBRAS DE DESCARTES
Infancia e adolescencia <ul><li>Descartes naceu o 31 de marzo de 1596 na Haye en Touraine. </li></ul><ul><li>Terceiro fill...
Educación <ul><li>Dende 1606 ata 1614 estudiou na Flèche. </li></ul><ul><li>Enseñanza do primeiro ano baseada en textos de...
Universidade <ul><li>Os 18 anos,ingresa na  Universidade de Poitiers. </li></ul><ul><li>En 1616 aproba a licenciatura en D...
Etapa investigadora <ul><li>Conoceu a Isaac Beeckman que o iniciou nas matemáticas e na física. </li></ul><ul><li>Dende 16...
Falecemento <ul><li>En setembro de 1649 a  raíña Cristina de Suecia chamouno a Estocolmo. </li></ul><ul><li>Debido a unha ...
Obras de Descartes <ul><li>1629:  Reglas para a dirección do espírito   (publicado póstumamente en 1671), </li></ul><ul><l...
ESTAS SON ALGUNHAS DAS OBRAS MÁIS IMPORTANTES DE DESCARTES
Discurso do método para dirixir ben a razón e buscar a verdade nas ciencias
Contido do Discurso <ul><li>Primeira parte: Diferentes consideracións sobre as ciencias. </li></ul><ul><li>Segunda parte: ...
Primeira parte <ul><li>Autobiografía intelectual na que Descartes pon en dúbida todos os coñecementos aprendidos ó longo d...
Segunda parte <ul><li>Sinala que as ciencias ó haber sido realizadas por múltiples autores, cada un coa súa diferente opin...
<ul><li>Exposición dos fundamentos do seu novo método, encontrados na lóxica, no análise xeométrico y na álxebra. </li></u...
Terceira parte <ul><li>Mentres se dedica a dudar de todo, ten que crear unha moral provisional que rixa a sua vida. Esta m...
<ul><li>A terceira máxima consistía en cambiar os propios desexos antes que o orde do mundo. Afirma que nada agás os pensa...
Cuarta parte <ul><li>É o capítulo central do  Discurso do método  .Descartes crea unha nova filosofía. Crea un primeiro pr...
<ul><li>O último argumento que dá para xustificar a existencia de Deus é que Deus, entendido éste como a perfección, é o m...
Quinta parte <ul><li>Abarca a explicación da formación do mundo organizándo todo en torno ó problema da  luz : o sol produ...
Sexta parte <ul><li>Descartes establece unha serie de reflexions sobre o alcance da investigación científica e se cuestion...
<ul><li>Todas estas razons levan a Descartes a publicar tan só o  Discurso do método  e os ensaios que o acompañan.  </li>...
Opinión persoal <ul><li>Non estou de acordo con Descartes coas meditacións que fixo para demostrar a idea de Deus, non me ...
<ul><li>Non hai nada repartido de modo máis equitativo no mundo que a razón: todo o mundo está convencido de ter suficient...
Finalizamos cunha famosa frase do primeiro filósofo e matemático moderno que tivo tanto prestixio o longo da historia: “ A...
FIN Daniel Rivera Ramos Filosofía e Cidadanía. Curso 2009-2010 Profesor: Luis Martínez Costas
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

O discurso do método

9,057 views

Published on

0 Comments
1 Like
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total views
9,057
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
6,992
Actions
Shares
0
Downloads
51
Comments
0
Likes
1
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

O discurso do método

  1. 1. O DISCURSO DO MÉTODO René Descartes <ul><li>Daniel Rivera Ramos </li></ul><ul><li>Filosofía e Cidadanía. Curso 09-10 </li></ul><ul><li>Profesor: Luis Martínez Costas </li></ul>
  2. 2. <ul><li>O Discurso do método é a principal obra escrita por René Descartes e é a obra fundamental do Racionalismo (S.XVII) con implicacións para o desenvolvemento da filosofía e da ciencia. </li></ul><ul><li>Publicouse de forma anónima en Leiden (Holanda) no ano 1637. Constituía, en realidade, o prólogo a tres ensaios: Dióptrica , Meteoros e Xeometría ; agrupados baixo o título conxunto do Ensaios filosóficos . </li></ul>
  3. 3. <ul><li>René Descartes naceu en A Haye en Touraine, 31 de marzo de 1596 e morreu en Estocolmo, 11 de febreiro de 1650) foi un filósofo, matemático e científico francés </li></ul><ul><li>Considerado o pai da filosofía moderna e do Racionalismo </li></ul><ul><li>As súas principais obras son:O Discurso do método e Meditacións metafísicas </li></ul>René Descartes
  4. 4. <ul><li>RACIONALISMO </li></ul><ul><li>El racionalismo é unha corrente filosófica que apareceu en Francia no S.XVII, formulada por René Descartes </li></ul><ul><li>É un sistema de pensamento que acentúa o papel da razón na adquisición do coñecemento. </li></ul><ul><li>Características: </li></ul><ul><li>Confianza no poder da razón </li></ul><ul><li>Postulación de ideas innatas </li></ul><ul><li>Utilización do método lóxico-matemático </li></ul><ul><li>Recuperación de doutrinas clásicas </li></ul><ul><li>Crítica e revisionismo </li></ul><ul><li>Outros representantes: Spinoza e Leibniz </li></ul>Baruch Spinoza Gottfried Leibniz
  5. 5. ESTUDIO PRELIMINAR
  6. 6. <ul><li>1. Situación histórica </li></ul><ul><li>Ca publicación do Método do Discurso (1637) comeza a filosofía moderna. </li></ul><ul><li>Definición da razón como fonte principal de coñecemento e seguro criterio de verdade. </li></ul><ul><li>A) Búsqueda dun “Ars inveniendi” (novo método) </li></ul><ul><li>Búsqueda dun método que caracteriza o comezo da Idade Moderna. </li></ul><ul><li>Caída da Escolástica e das súas autoridades (Aristóteles e Tomé de Aquino) debido á incapacidade do sistema de crenzas e ideas e xorde unha nova concepción do mundo e da vida. </li></ul><ul><li>Reemplazamento do siloxismo. É un razoamento deductivo que ten a súa orixe nunha verdade xeral. Hai dúas premisas: maior (enuncia o principio xeral) e a menor (caso particular do principio xeral). Das premisas extráese unha conclusión. </li></ul>
  7. 7. <ul><li>B) Crítica ó siloxismo </li></ul><ul><li>Bacon: O siloxismo non é aplicable ós principios das ciencias. Sólo serve para impoñer o asentimento. </li></ul><ul><li>Descartes: O siloxismo é inútil para a investigación da verdade das cousas,serve para expoñer outras razóns coñecidas con facilidade. </li></ul><ul><li>Se non hai verdades xerais,non hai premisa maior e non hai siloxismo. </li></ul><ul><li>A Escolástica adquiría os principios xerais mediante a fé,cando caeu o siloxismo perdeu a súa validez. </li></ul><ul><li>2. A razón como criterio de verdade </li></ul><ul><li>A) Que é un criterio de verdade? </li></ul><ul><li>É o patrón que utilizamos para determinar a verdade ou falsedade dun xuízo. </li></ul><ul><li>Dentro dos criterios de verdade destacan:o de autoridade e o empírico. </li></ul>
  8. 8. <ul><li>B) As matemáticas e as verdades de razón. </li></ul><ul><li>As verdades matemáticas non se basean na experiencia. </li></ul><ul><li>As proposicións matematicas dependen da razón e denomínanse verdades da razón. </li></ul><ul><li>Aritmética e Xeometría son as únicas ciencias capaces de proporcionar un coñecemento certo e indudable. </li></ul><ul><li>Uso das matemáticas para a búsqueda das primeiras verdades certas. </li></ul><ul><li>3. A filosofía cartesiana </li></ul><ul><li>Os primerios principios teñen que ser evidentes e indudables. </li></ul><ul><li>Uso da “dúbida metódica” para eliminar toda falsa verdade e observar se queda algo que realmente sexa capaz de resistir a dúbida. </li></ul>
  9. 9. <ul><li>A) Dúbida metódica. </li></ul><ul><li>Descartes duda de todas as cousas e considera falso o que se poida poñer en duda. </li></ul><ul><li>As cousas simples e universais son verdadeiras e existentes,de cuxa mestura están formadas as imaxes das cousas que residen no noso pensamento (natureza corporal, extensión, figura, magnitude e unidade). </li></ul><ul><li>As cousas compostas son dudosas e incertas(astronomía,física,mediciña…) </li></ul><ul><li>Aritmética, xeometría…tratan de cousas simples e xerais que son certas e indudables. </li></ul>
  10. 10. <ul><li>B) Penso, logo existo ( cogito ergo sum ) </li></ul><ul><li>- Primeira verdade indudable,arranque da súa filosofía. </li></ul><ul><li>- Verdade inmediata captada polo espírito. </li></ul><ul><li>- Non é unha novidade:San Agostiño (“Se me engaño,existo”). </li></ul><ul><li>A proposición do cogito ergo sum alcánzase coa duda metódica. </li></ul><ul><li>- Función dobre: </li></ul><ul><li>Señala o tipo exemplar de proposición verdadeira e prepara a radical distinción entre corpo e alma. </li></ul><ul><li>O criterio de verdade é o de evidencia racional que se caracteriza pola claridade e a distinción. </li></ul><ul><li>- Paso do pensamento como actividade a cousa que pensa. </li></ul><ul><li>- Pensamento como actividade exclusiva do entendemento e estado psíquico. </li></ul><ul><li>- Pensamento como actividade exclusiva do entendemento e estado psiquico. </li></ul><ul><li>- O ser humano é unha cousa que pensa ( res cogitans). </li></ul>
  11. 11. <ul><li>C) A existencia de Deus </li></ul><ul><li>Certeza da propia existencia como cousa pensante </li></ul><ul><li>Pensamento como imaxes das cousas (ideas). Poden ser:innatas,adventicias ou ficticias. </li></ul><ul><li>Deus como substancia infinita,eterna,inmutable,independente,omnisciente e omnipotente. </li></ul><ul><li>Probas da existencia de Deus:basadas no principio de causalidade </li></ul><ul><li>Presenza en nós da idea de perfecto e infinito. </li></ul><ul><li>Feito de que poseemos a idea do perfecto,polo tanto existimos. </li></ul><ul><li>Terceira proba.Argumento ontolóxico: teño a idea dun ser perfecto,a súa existencia é inseparable da súa esencia. </li></ul>
  12. 12. <ul><li>D) Existencia das cousas materiais </li></ul><ul><li>A proba da existencia das cousas e do mundo físico supón a proba da existencia de Deus e a imposibilidade de que Deus nos engane. </li></ul><ul><li>Orde da exposición: </li></ul><ul><li>Dúbida metódica. </li></ul><ul><li>Afirmación da primeira verdade (cogito ergo sum). </li></ul><ul><li>Derivación da evidencia como criterio de verdade. </li></ul><ul><li>Demostración da existencia de Deus e das cousas materiais. </li></ul><ul><li>4. O Método. </li></ul><ul><li>A) Importancia do método. </li></ul><ul><li>Bacon: A escaseza de coñecementos logrados ó longo da historia foi debido a falta dun método seguro. </li></ul><ul><li>O método é necesario para a investigación da verdade e é moito mais satisfactorio non pensar xamais en buscar a verdade que buscala sen método. </li></ul>
  13. 13. <ul><li>B) O método cartesiano </li></ul><ul><li>A evidencia como criterio de verdade definido pola claridade e a distinción: </li></ul><ul><li>Claro e todo aquelo manifesto nun espirito atento </li></ul><ul><li>Distinto é todo aquello preciso e diferente dos demais </li></ul><ul><li>A evidencia caracteriza o coñecemento científico e se opón á probabilidade e a verosimilitude. </li></ul><ul><li>A través da intuición se alcanza un coñecemento evidente </li></ul><ul><li>Evitar a precipitación e a prevención. </li></ul><ul><li>A precipitación é tomar como verdadeiro unha idea confusa,non distinta. </li></ul><ul><li>A prevención é negar a aceptación dunha idea distinta pero clara. </li></ul><ul><li>A través da evidencia xorden tres preceptos: </li></ul><ul><li>Non xuzgar antes antes de que o xuízo aparezca como evidente. </li></ul><ul><li>Non xuzgar a base das ideas preconcibidas. </li></ul><ul><li>Non xuzgar mais alá do que sexa claro e distinto. </li></ul>
  14. 14. <ul><li>Concepto de dificultade como todo aquello que se atopa entre a verdade e a falsedade.A división das dificultades ten un límite representado polas naturezas simples. </li></ul><ul><li>A finalidade da división é alcanzar as naturezas simples(elementos indivisibles que forman o último termo do coñecemento e do análise e o primeiro termo da síntese.Son captados por intuición). </li></ul><ul><li>O rematar a intuición,comeza a dedución (operación pola cal se infire unha cousa de outra) Simple,directa e inmediata.Implica unha sucesión de intuicións. Permite o paso da evidencia dunha verdade a evidencia doutra nova. </li></ul><ul><li>Uso das Matemáticas como modelo,porque so ela logra alcanzar demostracións certas e evidentes. </li></ul><ul><li>Pasos do sistema cartesiano: </li></ul><ul><li>Dividir as difcultades para alcanzar as naturezas simples. </li></ul><ul><li>Alcanzar por deducción o coñecemento complexo. </li></ul><ul><li>Revisar a cadea deductiva para comprobar que non houbo erros. </li></ul>
  15. 15. VIDA E OBRAS DE DESCARTES
  16. 16. Infancia e adolescencia <ul><li>Descartes naceu o 31 de marzo de 1596 na Haye en Touraine. </li></ul><ul><li>Terceiro fillo dunha familia acomodada </li></ul><ul><li>A súa nai morre en 1597 </li></ul><ul><li>Pasa a infancia coa súa avoa </li></ul>Haye en Touraine
  17. 17. Educación <ul><li>Dende 1606 ata 1614 estudiou na Flèche. </li></ul><ul><li>Enseñanza do primeiro ano baseada en textos de Aristóteles. </li></ul><ul><li>Estudio do segundo ano baseado en física e matemáticas. </li></ul><ul><li>O terceiro ano estudio da Metafísica de Aristóteles. </li></ul>A Flèche
  18. 18. Universidade <ul><li>Os 18 anos,ingresa na Universidade de Poitiers. </li></ul><ul><li>En 1616 aproba a licenciatura en Dereito </li></ul><ul><li>Foi un alumno sobresainte </li></ul>Universidade de Poitiers
  19. 19. Etapa investigadora <ul><li>Conoceu a Isaac Beeckman que o iniciou nas matemáticas e na física. </li></ul><ul><li>Dende 1619 a 1628 dedícase o estudo das matemáticas e a viaxar. </li></ul><ul><li>Pasa gran parte da súa vida en Holanda e visitou ás veces, Francia. </li></ul><ul><li>Durante esta etapa da súa vida escribe a maioria das súas obras </li></ul>Lugares por onde viaxa Descartes
  20. 20. Falecemento <ul><li>En setembro de 1649 a raíña Cristina de Suecia chamouno a Estocolmo. </li></ul><ul><li>Debido a unha pulmonía morre Descartes o 11 de febreiro de 1650. </li></ul><ul><li>Foi enterrado en Estocolmo e en 1666 os seus restos foron levados a París e sepultados en Santa Xenoveva. </li></ul>Sepultura de Descartes(centro)
  21. 21. Obras de Descartes <ul><li>1629: Reglas para a dirección do espírito (publicado póstumamente en 1671), </li></ul><ul><li>1633: Tratado do mundo (publicado tras a súa morte en 1667) </li></ul><ul><li>1637: Discurso do método (obra máis importante) </li></ul><ul><li>1641: Meditacións da filosofía primera (en latín)(en 1647 en francés </li></ul><ul><li>A edición do 47 incorpora as Obxecions e Respostas : 1644 en latín e 1647, edición francesa </li></ul><ul><li>1649: Principios de filosofía </li></ul><ul><li>1637: As pasións da alma </li></ul><ul><li>1664: Xeometría (primeira edición en francés ) </li></ul>
  22. 22. ESTAS SON ALGUNHAS DAS OBRAS MÁIS IMPORTANTES DE DESCARTES
  23. 23. Discurso do método para dirixir ben a razón e buscar a verdade nas ciencias
  24. 24. Contido do Discurso <ul><li>Primeira parte: Diferentes consideracións sobre as ciencias. </li></ul><ul><li>Segunda parte: Reglas principais do método </li></ul><ul><li>Terceira parte: Reglas da moral extraídas do método </li></ul><ul><li>Cuarta parte: Probas da existencia de Deus e da alma humana </li></ul><ul><li>Quinta parte: Orde das cuestións de física e mediciña que investigou e diferencia entre a nosa alma e a dos animais. </li></ul><ul><li>Sexta parte: Requisitos necesarios para a investigacion da natureza que se logrou e motivos polos que escribiu. </li></ul>
  25. 25. Primeira parte <ul><li>Autobiografía intelectual na que Descartes pon en dúbida todos os coñecementos aprendidos ó longo da súa educación. </li></ul><ul><li>Descartes propón un novo método para chegar a un saber que sexa seguro. </li></ul><ul><li>Realiza una rotunda crítica das ciencias e da filosofía escolástica do seu tempo. </li></ul><ul><li>Admite que só as matemáticas e o coñecemento de outras persoas, mediante os viaxes, ofrecen un saber seguro. </li></ul><ul><li>Descartes termina rexeitando tamén os viaxes debido a que as contradiccións que existen entre uns pobos y outros non lle permiten descubrir a verdade. </li></ul><ul><li>Conclúe dicindo que a única forma de encontrar a verdade é en un mesmo. </li></ul>
  26. 26. Segunda parte <ul><li>Sinala que as ciencias ó haber sido realizadas por múltiples autores, cada un coa súa diferente opinión, non son portadoras dun verdadeiro saber. </li></ul><ul><li>Propón a renuncia desta diversidade de opinions que nos foron ensinadas e no seu lugar elexir outras coa nosa propia razón. </li></ul><ul><li>As crenzas ás que nos educaron dependen do entorno no que nos desenvolvimos e das persoas que nolas inculcaron. </li></ul><ul><li>Intento de reforma das crenzas distinguindo o verdadeiro do falso pero mantendo un cimento persoal. </li></ul><ul><li>A reforma expón cómo Descartes levou a cabo unha reforma do seu propio pensamiento. </li></ul><ul><li>Duda metódica: Descartes duda de forma metódica e provisional de todo o que lle rodea. </li></ul>
  27. 27. <ul><li>Exposición dos fundamentos do seu novo método, encontrados na lóxica, no análise xeométrico y na álxebra. </li></ul><ul><li>CATRO FUNDAMENTOS: </li></ul><ul><li>“ O primeiro, non admitir xamais cousa algunha como verdadeira sin haber coñecido con evidencia que así era.&quot; </li></ul><ul><li>“ O segundo, en dividir cada unha das dificultades que examinarei, en tantas partes fose posible e en cantas requirise a súa mellor solución.” </li></ul><ul><li>“ O terceiro, en conducir con orde os meus pensamentos, comezando polos obxetos máis simples e máis fáciles de coñecer, para ascender pouco a pouco, gradualmente, ata o coñecemento de os máis compostos, e incluso supondo un orde entre os que non se preceden naturalmente&quot; . </li></ul><ul><li>“ E o último, en facer en todo recontos tan integrais y unhas revisións tan xerais, que llegase a estar seguro de non omitir nada.&quot; </li></ul>
  28. 28. Terceira parte <ul><li>Mentres se dedica a dudar de todo, ten que crear unha moral provisional que rixa a sua vida. Esta moral provisional tiña unha serie de máximas: </li></ul><ul><li>A primeira consistía en obedecer as leis e costumes do seu país, conservar a relixión e guiarse polas opinions máis moderadas. </li></ul><ul><li>A segunda máxima consistía en ser o máis firme e o máis decidido nas accions e en seguir, ca mesma firmeza, as opinions máis dudosas como se foran verdadeiras. </li></ul>
  29. 29. <ul><li>A terceira máxima consistía en cambiar os propios desexos antes que o orde do mundo. Afirma que nada agás os pensamentos están enteiramente no noso poder. </li></ul><ul><li>Como conclusión a su moral provisional decide dedicar toda a sua vida a cultivar a razón e a avanzar no coñecemento mediante o uso do seu método. Para poñelo en práctica, Descartes decide poñerse a viaxar e conversar cos homes. Durante nove anos se encarga desta tarefa. Avanza moito no coñecemento da verdade pero non consigue encontrar os fundamentos dunha filosofía “máis certa que a vulgar”. </li></ul>
  30. 30. Cuarta parte <ul><li>É o capítulo central do Discurso do método .Descartes crea unha nova filosofía. Crea un primeiro principio para a sua nova filosofía. &quot;Penso, logo existo&quot;: a partir de este principio Descartes establece a existencia de Deus. </li></ul><ul><li>O primeiro argumento que dá para xustificar a existencia de Deus é, que se temos conciencia da nosa natureza imperfecta, é porque sabemos en qué consiste unha natureza perfecta. </li></ul><ul><li>O segundo argumento parte da nosa propia imperfección, posto que, se nós que coñecemos o que é perfecto, nos hubésemos creado a nós mesmos nos fixéramos perfectos. Polo tanto se require un creador do noso ser, que ten en sí esas perfeccions, Deus, do cal depende todo e sen o cal nada podría existir. </li></ul>
  31. 31. <ul><li>O último argumento que dá para xustificar a existencia de Deus é que Deus, entendido éste como a perfección, é o maior que pode pensarse. Deus ten que existir (&quot;argumento ontolóxico&quot; - tomado de San Anselmo) posto que si non, podría pensarse en algo máis perfecto e entón, eso sería Deus. </li></ul><ul><li>A existencia de Deus nos demostra a existencia do mundo, posto que Deus ó ser infinitamente bo e veraz non pode permitir que nos enganemos ó crer que o mundo non existe, é así como Deus nos garantiza a evidencia das nosas ideas. </li></ul><ul><li>Pero Descartes, ó final, ainda tendo en conta o dito, afirma que é noso deber y non o de Deus, librarnos das ilusions e evitar os erros . </li></ul>
  32. 32. Quinta parte <ul><li>Abarca a explicación da formación do mundo organizándo todo en torno ó problema da luz : o sol producea, os ceos transmitena, a terra e os planetas reflexana, e o home é o seu espectador. </li></ul><ul><li>Establece as principais funciones dun ser vivo(nutrición,relación e reproducción) </li></ul><ul><li>Sosten que o corazon se dilata y se contrae debido ó calor que emana e grazas a eso os “espíritos animais” son transportados a os diferentes órganos. </li></ul><ul><li>Distinción do home frente aos animais porque carecen de pensamiento ou alma racional. Afirma que o organismo dos animais é unha complexa máquina automática. Demostra que a alma dos animais(alma sensitiva) é inferior á humana, debido a que os animais non usan a razón, e non son seres intelixibles, e que a alma do home é independente do corpo e inmortal. </li></ul>
  33. 33. Sexta parte <ul><li>Descartes establece unha serie de reflexions sobre o alcance da investigación científica e se cuestiona a publicación das suas investigacions debido as razons a favor e en contra: </li></ul><ul><li>reflexions sobre o alcance da investigación científica: </li></ul><ul><li>o progreso da ciencia reporta múltiples beneficios materiais y morais. </li></ul><ul><li>O progreso científico necesita a comunicación das experiencias de outras personas. </li></ul><ul><li>Descartes é reacio á publicación das suas investigacions, porque éstas poden verse mesturadas en grandes controversias co espírito relixioso emanado dos teólogos da época, que o levarían a malgastar o seu tiempo. </li></ul>
  34. 34. <ul><li>Todas estas razons levan a Descartes a publicar tan só o Discurso do método e os ensaios que o acompañan. </li></ul><ul><li>Ó final da obra, afirma que vai a consagrarse á mediciña e afirma que el non quere ser importante no mundo, para poder así dedicarse ó estudio sin obstáculos e sin distraccions. </li></ul><ul><li>Para finalizar explica a razón de por qué escribe en francés e esto é porque quere que as suas ideas cheguen a todo o mundo. </li></ul>
  35. 35. Opinión persoal <ul><li>Non estou de acordo con Descartes coas meditacións que fixo para demostrar a idea de Deus, non me parecen suficientes aínda que a través do seu razoamento fai que se vexa lóxico. </li></ul><ul><li>Descartes toca estos conceptos sobre os que todo ser humano reflexionou na súa vida alguna vez, son a base da filosofía (¿A onde vamos?, ¿De onde vimos?, ¿Quenes somos?, ¿Que facemos aquí?). </li></ul><ul><li>Non estou de acordo en que a través de Deus, podemos estar seguros dese algo por que Deus non nos enganaría. </li></ul><ul><li>Eu abstéñome de opinar sobre a existencia ou non de Deus porque iso é unha cuestión de fe. </li></ul><ul><li>Para finalizar podo dicir que o desenvolvemento da filosofía de Descartes me parece lóxica e que todo é crible. </li></ul>
  36. 36. <ul><li>Non hai nada repartido de modo máis equitativo no mundo que a razón: todo o mundo está convencido de ter suficiente. </li></ul><ul><li>O pouco que aprendin carece de valor, comparado co que ignoro e non desespero en aprender. </li></ul><ul><li>Penso, logo existo </li></ul><ul><li>Vivir sen filosofar é, propiamente, ter os ollos pechados, sen tratar de abrilos xamais. </li></ul><ul><li>Non hai alma, por pouco nobre que sexa, que permanezca tan aferrada a os obxetos dos sentidos que, a veces, non se aparte de eles para desexar un ben maior. </li></ul><ul><li>   Non basta ter bo inxenio; o principal é aplicalo ben. </li></ul><ul><li>As almas máis grandes son tan capaces dos maiores vicios como das maiores virtudes. </li></ul>FRASES CÉLEBRES DE DESCARTES
  37. 37. Finalizamos cunha famosa frase do primeiro filósofo e matemático moderno que tivo tanto prestixio o longo da historia: “ A filosofía é a que nos distingue dos salvaxes e bárbaros; as nacións son tanto máis civilizadas e cultas canto mellor filosofan os seus homes.”
  38. 38. FIN Daniel Rivera Ramos Filosofía e Cidadanía. Curso 2009-2010 Profesor: Luis Martínez Costas

×