Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Xéneros%20menores.[1]

1,538 views

Published on

Published in: Education
  • Be the first to comment

Xéneros%20menores.[1]

  1. 2. <ul><li>A pastorela é un xénero de orixe provenzal que glosa o encontro entre un cabaleiro e unha pastora nun ambiente bucólico (a primavera e o campo). </li></ul><ul><li>Conservamos 8 textos con estrutura semellante: </li></ul><ul><li>Comezo narrativo que explica o encontro. </li></ul><ul><li>Establecemento dun diálogo </li></ul><ul><li>Aceptación ou rexeitamento final da pastora. </li></ul><ul><li>Estes textos considéranse xéneros híbridos ou contaminados: </li></ul><ul><li>Temas e léxico comúns á cantiga de amigo. </li></ul><ul><li>Recursos e punto de vista masculino igual que a cantiga de amor. </li></ul><ul><li>Carácter narrativo igual que a cantiga de escarnio. </li></ul><ul><li>A marca definidora de xénero será a palabra PASTOR , que aparece nos primeiros versos. </li></ul>PASTORELA
  2. 3. <ul><li>O sirventés moral adoita incluírse na cantiga de escarnio e maldicir, pero non ten finalidade burlesca nin é un ataque persoal. </li></ul><ul><li>Expresa: </li></ul><ul><li>un rexeitamento radical pola marcha do mundo e lamenta a dexeneración e corrupción dos costumes en que cae a sociedade da época. </li></ul><ul><li>a desaparición de virtudes ou valores específicos: a verdade, o amor, etc. </li></ul><ul><li>Deixan un pouso de melancolía e amargura. </li></ul><ul><li>Os autores demostran refinamento e erudición, varios deles son do ámbito eclesiástico. </li></ul>SIRVENTÉS
  3. 4. O lai : conservamos 5 textos transmitidos polo Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa que coñecemos como “ lais de Bretaña ”, que traducen libremente ao galego-portugués poemas franceses incluídos no Libro de Tristán . A temática é amorosa e as voces líricas son os personaxes do ciclo artúrico. LAI
  4. 5. <ul><li>O pranto : son lamentos fúnebres, a súa orixe remóntase ao planctus latino e ao planh provenzal. </li></ul><ul><li>Segue un esquema moi ríxido coas seguintes partes: </li></ul><ul><li>Invitación ao lamento pola perda do defunto. </li></ul><ul><li>Eloxio hiperbólico das virtudes do defunto. </li></ul><ul><li>Enumeración dos que choran a súa perda. </li></ul><ul><li>Oración pola alma do falecido. </li></ul><ul><li>Breve loanza final ao sucesor. </li></ul><ul><li>En galego-portugués conservamos só 5 textos; catro de Pero da Ponte e unha dun xograr leonés. A escaseza pode deberse á prohibición da igrexa das manifestacións de dor nas honras fúnebres. </li></ul>PRANTO
  5. 6. <ul><li>A tenzón é unha composición dialogada , na que interveñen dúas voces que van defendendo, de estrofa en estrofa e/ou de fiinda en fiinda, a súa posición sobre un tema. </li></ul><ul><li>O autor da primeira cobra, o retador, establece o tipo de estrofa, as medidas dos versos e o esquema de rima que o outro debe seguir. </li></ul><ul><li>O interlocutor retoma o tema e os trazos formais da primeira cobra e constrúe a súa réplica. </li></ul><ul><li>Os temas máis comúns son semellantes aos das cantigas de burla pero con series léxicas propias: </li></ul><ul><li>Aldraxes de xograres. </li></ul><ul><li>Afirmacións presuntuosas dos trobadores. </li></ul><ul><li>Censuras de distintas persoas. </li></ul><ul><li>Cando os textos dialogados debaten algún punto relativo ao tema do amor cortés chamámoslle PARTIMEN ou JOI-PARTIT , conservamos 2 textos. </li></ul>TENZÓN
  6. 7. O descordo provén do descort provenzal. Formalmente, presenta isometría estrófica. Polo tema, podemos dicir que é unha variedade da cantiga de amor, na que o trobador expresa a turbación interior froito dun sufrimento desesperado. Na nosa tradición literaria só o texto de Nuno Eanes Cerzeo “ Agora me quero eu ja espedir” se axusta ás características do descordo. DESCORDO
  7. 8. <ul><li>A cantiga de seguir é un xénero popular que segue o modelo doutro texto. </li></ul><ul><li>E pode facelo de tres maneiras: </li></ul><ul><li>Seguir a melodía e estrutura silábica doutra composición. </li></ul><ul><li>Seguir os versos , as rimas , a estrutura métrico-estrófica e a música do modelo. </li></ul><ul><li>Seguir as palabras da composición orixinal, pero cun significado diferente. </li></ul><ul><li>Para captar o sentido mimético e paródico, a composición orixinal debe ser coñecida polo público. Este carácter humorístico fai que, tematicamente, as relacionemos coas cantigas de escarnio. </li></ul>CANTIGA DE SEGUIR

×