Successfully reported this slideshow.
Your SlideShare is downloading. ×

As cordas líricas de curros

Upcoming SlideShare
pondal
pondal
Loading in …3
×

Check these out next

1 of 14
1 of 14

As cordas líricas de curros

Download to read offline

Notas de Benito Varela Jácome sobre as liñas temáticas de Aires da miña terra.

Notas de Benito Varela Jácome sobre as liñas temáticas de Aires da miña terra.

More Related Content

As cordas líricas de curros

  1. 1. N O TAS D A E D I C I Ó N D E B E N I TO VAR E L A J Á C O M E As cordas líricas de Curros Foto de Amazon
  2. 2. As cordas líricas de Curros Enríquez  Os fondos sentimentos do poeta.  Os vínculos amorosos.  A interpretación da natureza, das festas ou dos traballos do mundo rural.  O compromiso co subdesenvolvemento, cos atrancos sociais.  A xenreira fronte á inxustiza, as forzas opresoras e os arroiadoras dos caciques.
  3. 3. O folclore e o costumismo  “O gueiteiro” , composición que recorda á de Rosalía, pero aquí a imaxe do músico non é a dun “don Xoán” senón a de músico virtuoso.  “Unha boda en Einibó”, romance que recorda a Rosalía máis alegre, describe toda a festa e mesmo o remate feliz do proceso amoroso.
  4. 4. Etnografía  “Tangaraños”, relata as tensión dos ofrecidos a San Benito da Coba do Lobo, lugar ao cal acoden eivados xa que no lugar hai un furado con “rara virtude ortopédica” que parece curalos. O poema remata cun ataque aos caciques xa que Curros desexaría que o San Benito tamén actuara sobre os “xorobados da ialma” para desentangarañe a sociedade.
  5. 5. O sentimentalismo  “Cantiga”, tópicos dos saloucos, o desespero, a emigración ou a saudade. Afastamento dos namorados e morte.Por un lado a nena, no xardín, chora porque on vai volver ver o namorado (“unha cova nun outeiro”) Polo outro o mozo que vai nun “negreiro vapor” cara América, quiexera voar para ver a namorada pero remata “cadavre no fondo do mar”.  “Os teus ollos”, amor.  “Ben chegado”, alegría polo nacemento do seu primeiro fillo.  “¡Ai...!”, tristeza pola morte do 2º fillo, Leopoldo.
  6. 6. Compromiso social FUCNIONS IDEOLÓXICAS POESÍA CÍVICA CURROS ENRÍQUEZ FUNCIÓNS SOCIO- POLÍTICAS Librepensamento Caciquismo Republicanismo Posesión da terra Escurantismo Impostos Clerofobia Infradesenvolvemento Liberdade Inxustiza Progreso Emigración INFLUENCIAS Víctor Hugo Carducci Bérenger Guerra Junqueiro
  7. 7. “Os mozos” Soidade Pedrazo ALDEA Sen brazos para traballar Sen flor na semente Tristeza Sen herba no prado Sen nenos na escola Sen pan os labregos Manadas de lobo Agoiros e fame Poema no que o poeta apela aos mozos para que se ergan e loiten contra os “lobos” que rillan no país. Describe a marxinación da aldea:
  8. 8. “Nouturnio” Imaxe dun vello indixente, sentado nunha pedra, mira cara a afastada aldea e consómese de anguria pola mala sorte do pasado e do presente. Converxencia fatal pasado presente Queimáronme a casa VELLO Esmoleiro polo mundo Ardeume a besta Péchanlle as portas Ardeume a xugada Fano fuxir os cans Morte da muller Dorme entre as feras Perda da semente Moi vello Venta terras pago tributos Non atopa a morte
  9. 9. “A emigración” O poema vemos o abraio de Curros pola situación dos emigrantes galegos, imposta por unha economía adversa, polo subdesenvolvemento, pola explotación agrícola, polos atrancos dos poderes. Vemos uns labregos afectados polos “trabucos”, a xustiza, ameazas, a fame, e a marxinación. Nin a fe nin a resignación acougan os seus soños e buscan liberdade na emigración a América. Traballo Problemas Opresións LABREGOS Milleiral sen rego Rendas ao señor Lume sen leña Contribucións Gando sen herba O servizo do Rei Home sen tarefa Ameazas sacras e inxustizas Liberdade
  10. 10. Máis emigración en…  “Alborada”, os oprimidos esperan a liberdade (“alba de groria”) para alumear o porvir, domear os verdugos e déspotas e disipar as néboas.  “Crebar as liras”, aquí a liberdade contraponse á Xustiza, á escravitude, ás violencias e ás vellas teogonías.
  11. 11. “Diante dunha imaxe de Íñigo Loyola” “tratos co demo” ÍÑIGO DE LOYOLA “lei treidora do Evanxeo” “mística alegría” “xenio da intolerancia” “trenca virtú” Tracaches a “Cristo nun tirano”; “ ós verdugos en xuíces” e “a Dios en fouce do pensamento” “no peito a ira” “católico bergante” “parásito trunfante” Neste poema vemos a cisma clerófoba do poeta. É unha sátira negra, áspera e mordante, de personaxes históricos e institucións tradicionais, que vinculan a Curros con poetas europeos comprometidos: Víctor Hugo, Bérenger, Giosué Carducci ou Guerra Junqueiro. Foto da web: colsanpedro9.blogspot.com
  12. 12. “A igrexa fría” No poema hai unha crítica dos privilexios eclesiásticos e desesperación dos pobres e das “virxes forzadas” por parte da xustiza. Metáforas que transmiten arrepío e medo “o lombo do vello mosteiro” “érguese” “hidrópico e negro” “cal xigante hipopótamo morto” “de vermes cuberto” “rodeado de trebas”
  13. 13. “Mirando ao chau” Nesta composición temos unha imitación dun poema de Béranger (poeta francés, temática política, estivo preso por ir contra a política establecida) co cal se intenta demostrar que o mundo está desartellado e abafado por unha cadea de atrancos, pauliñas, pantasmas, cregos corruptos (“toupeiras humanas”), etc. e Deus nin sequera recoñece que ese sexa o mundo que el creou (“_Si eu fixen tal mundo / que o demo me leve”). Foto da web de radioguadalupe.org
  14. 14. “No convento” Aquí o autor introdúcese no discurso como condenado pola Igrexa e os santos. Isto é un pretexto para atacar con aleivosía os pecados capitais, o roubo, a luxuria, o fariseísmo, etc. Pola contra, o autor identifícase co demo e bosquexa ao longo de varios versos a loita entre Deus e Lucifer. Foto do blog elalquimistadeverdad.blogspot.com

×