Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

More Related Content

You Might Also Like

Related Books

Free with a 30 day trial from Scribd

See all

Related Audiobooks

Free with a 30 day trial from Scribd

See all

Monhemius januari 2021, corona footprint lmra

  1. 1. Monhemius Nieuwsbrief januari 2021 Corona Footprint, laatste loodjes; Schat je eigen bijdrage aan de R0 waarde met LMRA. . Net als het klimaat is corona een cri- sis met een looptijd. Bestuurders wachten op urgentie, maar die ontstaat pas als de sympto- men zichtbaar zijn. Bij Corona lopen de ziekenhuizen vol, maar al drie maanden eerder begonnen de be- smettingen per week te verdubbe- len. Bij het klimaat is nu al de tempera- tuur te hoog en is CO2 van 300 ppm naar 420 ppm gestegen, maar al 50 jaar geleden waarschuwde de Club van Rome dat het zo niet verder kon. Corona footprint kan helpen om na de golf de draad weer op te pakken, zon- der weer van golf naar golf te leven. Zouden we nu ook leren om anders met het klimaat om te gaan? We draaien de crisis bin- nenste buiten, van algeme- ne informatie op de televi- sie naar jouw persoonlijke situatie. Een trucje uit de LEAN ge- reedschapskist. We schatten jouw bijdrage aan R0 uit je gedrag de af- gelopen twee weken. Je kunt daarmee je eigen ge- drag vandaag en de ko- mende twee weken nog veranderen. Het is ook bekend uit de veiligheidskun- de, Last Minute Risk Assessment of LMRA. Is de bijeenkomst van- daag wel handig? Ook al voldoen we aan alle regels?
  2. 2. De tweede golf Hoe heeft het zover kunnen komen. Bij het schrijven van mijn vorige nieuwsbrief hoopten we nog in rustig vaarwater te blijven. Maar ondanks alle kennis hebben we het gewoon weer laten ge- beuren; een tweede golf en zelfs een derde. In deze nieuwsbrief pas ik een LEAN techniek toe: het probleem binnenste buiten trekken. Je kunt er zelf immers niets aan veranderen? Maar je kunt wel zelf anders reageren. Ik stop dus met algemene filosofie maar kijk alleen hoe je kunt schatten waar jezelf van- daag staat door je eigen gedrag van de afgelopen twee weken. Zodat je daar vandaag en de volgende twee weken iets mee kunt doen. Het lijkt een beetje op een techniek uit veiligheidskunde: Last Minute Risk As- sessment, of kortweg LMRA. Opstapeling van risico’s ! We gaan uit van het reproductiegetal R0 dat on- der de 1 moet blijven om een besmetting in de hand te houden, en een stuk lager dan 1 om de verspreiding flink te doen dalen. Maar wanneer je vandaag gaat doen wat je van plan was, wat is dan je bijdrage? We hebben regels. Maar iedere schakel heeft toch een risi- co; straks proberen we het opgestapelde risico te schat- ten. Juist het opgestapelde risico is belangrijk. Wanneer je iedere dag binnen de regels blijft kan toch alles sa- men te veel worden. Dus bij alle vragen gaat het niet alleen om vandaag maar om de afgelopen twee weken voor de eventuele incubatietijd. 1 Heb je klachten? (0,1 - 0,4) Makkelijker gezegd dan gedaan, en als je a zegt moet je ook b zeggen: laten testen! Er is best een drempel om hardop klachten uit te spreken want je kunt dan niet meer terug. Je bent in quarantaine tot de uit- slag. Misschien heb je wel met je familie besproken dat je waarschijnlijk gewoon een beetje verkouden bent? Maar wanneer ze er op je werk lacherig over doen, ver- tel je het daar ook? Zolang je niemand ziet kun je het uitstellen. Tenslotte kun je ook besmettelijk zijn zonder klachten? Dus hoe schuldig zou je je voelen wanneer je een besmettingsbron blijkt te zijn….. 2 Had je contacten? (0,1 - 0,4) Ben je alleen naar de supermarkt geweest voor de weekboodschappen? Of ook een paar keer naar je werk geweest? Misschien twee keer met kennissen een hapje gegeten en geborreld, keurig met 1,5 meter na- tuurlijk! En een keer met de trein geweest, waar een medereiziger achter je kriebelhoest had….. 3 Gedrag van je bubbel? (0,1 - 0,4) Bij kinderen is de infectiekans kleiner dan bij vol- wassenen, maar hoe zit dat met kinderen van 12 waar de halve school ziek is? En bij kinderen die bijna 18 zijn? Of wanneer je partner in de verpleging of het on- derwijs werkt, en druk voelt om met klachten toch te gaan werken? Wat als je in een groot huishouden woont met een aantal volwassen kinderen? Je loopt niet alleen zelf risico, maar je lift mee op je bubbel….. 4 Zoek je de grens op? (0,1 - 0,4) Natuurlijk volgen we de regels maar misschien heb je korte tijd met je moeder van 90 gepraat en ben je toen te dichtbij geweest? Of gestoeid met een puber- zoon die het allemaal even teveel werd met al het thuis- blijven. Je werd een ochtend hoestend wakker, en ging bellen voor een test. Maar na een uur in de wacht ging het eigenlijk weer beter. Je bent toen wel twee dagen thuis gebleven….. De grenzen zijn niet hard, maar het is wel zo dat tegen de grenzen aan het risico snel toe- neemt, daarom komt deze apart in de score voor. 5 Motivatie grote geheel? (0,1 - 0,4) Ook de motivatie is een belangrijke factor. Ik ken veel mensen die bij een lage besmettingsgraad vinden dat de teugels weer gevierd kunnen worden. De kans om ziek te worden mag dan klein zijn, maar op die ma- nier is de tweede golf begonnen. En zo is er ook weer een derde golf gekomen. Daarom is motivatie een apar- te factor. De brandwerende deken moet ook het eerste vonkje kunnen doven. Motivatie en gevoel voor urgentie zijn daarom bepalend voor het afzwakken van gedrag zodra de nieuwberichten weer wat hoopvol worden….. Betekenis voor een groep Stel dat je met een groepje gaat vergaderen, een dag op de hei. Wat zou je dan hebben aan deze LMRA? Je zou het een dag tevoren samen kunnen in- vullen tijdens een virtuele workshop. Stel dat één per- soon R0=0,5 scoort en vertelt dat hij een kwetsbaar ge- zinslid heeft. En er is ook iemand die R0=1,5 scoort, vooral dankzij zijn puberkinderen uit de eerdere relatie van zijn vrouw. Kun je als leidinggevende een veilige dag garanderen door je aan alle regels te houden? Of zou je de conclusie trekken dat het nog te vroeg is voor een fysieke bijeenkomst….. ? En kun je dit als leidinggevende wel vrij beslissen? Of is er een voelbare druk van bovenaf? Het is belangrijk dat iedereen het veilig kan invullen, vooral omdat scores van persoonlijke omstandigheden afhangen. Hoe werkt het? Anders dan bij het voldoen aan de regels meten we nu ook het opgestapelde risico. En omdat het alle- maal vage grenzen zijn, proberen we ook de sociale druk en motivatie te schatten. Met een korte instructie vullen we het kaartje in en tellen gewoon de gestapelde score op. Wanneer je het binnen een organisatie wilt toepassen is het de moeite waard om deze grove schatting te verfij- nen en de scores te ijken met de echte getallen. Maar … het belangrijkste is het binnenste buiten draai- en van het probleem; stoppen met algemeenheden en richten op je eigen invloed. Van het omgaan met gren- zen naar het doel: minder besmet- tingskansen. Vriendelijke groeten Leo Monhemius leo@monhemius.nl www.monhemius.nl +31-655174905 Bij een grote bouwonderneming start het werk vanuit “de keet”. Maar het aantal mensen is op maximaal 4 gesteld als “Corona- maatregel”. Wie wel eens binnen is geweest weet dat je bijna met de neuzen tegen elkaar zit aan een piepklein tafeltje. Volgens de regels? Maar is het verstandig? In een ziekenhuis worden natuurlijk alle regels gevolgd. Toch zie ik achter de balie medewerkers over elkaars schouder naar beeldschermen kijken en formulieren invullen. Bedrijfsblindheid? Juist hier wil je geen onderlinge besmettin- gen bij personeel. In het kantoor van een snel groeiend bedrijf ontstaat druk om toch elkaar te zien. Er zijn veel nieuwe medewerkers. De CEO houdt iedereen aan alle regels, maar in de kanti- ne zie ik toch gezelligheid. En veel personeel reist met openbaar vervoer. Dat risico komt er dus bij.
  3. 3. Monhemius Newsletter January 2021 Corona Footprint, home stretch; Estimate your own contribution to the R0 value with LMRA. . Like the climate, corona is a crisis with a delay or lag. Politicians wait for urgency, but this only arises when the symptoms are becoming visible. The hospitals at Corona are filling up, but three months earlier the infections per week started to double. With the climate, the temperature is already too high and atmospheric CO2 has risen from 300 ppm to 420 ppm, but 50 years ago the Club of Rome warned that corrective action was urgently required. Corona footprint can help to pick up the thread again after the pandemic, without living from crisis to crisis again. Would we now also learn to deal with the climate differently? We turn the crisis inside out, from general informa- tion on television to your personal situation. A trick from the LEAN toolbox. We estimate your contri- bution to R0 from your be- havior over the past two weeks. You can use it to change your own behavior today and for the next two weeks. It is also known from safety science, Last Minute Risk Assessment or LMRA. Is the meeting today wise to proceed? Even when we comply with all the rules?
  4. 4. Second Wave How did it come to this. When writing my last newsletter, we hoped to stay in calm waters. But despite all the knowledge, we just let it happen again; a second and even third wave. In this newsletter I apply a LEAN technique: pull- ing the problem inside out. After all, you can't change it yourself? But you can react differently yourself. So I will stop with general philosophy, but only look at how you can estimate where you are today by your own behavior over the past two weeks. Such that you can do some- thing with it today and for the next two weeks. It looks a bit like a technique from safety science: Last Minute Risk Assessment, or LMRA for short. Accumulation of risks ! We assume the reproduction number R0 must remain below 1 to control the pandemic, and a lot lower than 1 to reduce the spread considerably. But if you are going to do what you intended to do today, what is your contri- bution? We have rules. But each activity still has a risk; later we will try to estimate the accumulated risk. It is precisely the accumulated risk that is important. If you stay within the rules every day, everything together can become too much. So all questions are not just about today, but about the past two weeks before any incuba- tion period. 1 Do you have symptoms ? (0,1 - 0,4) Easier said than done, and if you say take step 1 you should also take step 2: get tested! There is quite a barrier in speaking out complaints because you cannot step back then. You must go in quarantine until the re- sults are available. Maybe you have discussed with your family that you probably just caught a little cold? But when they laugh about the virus at work, do you tell them there too? As long as you don't see anyone, you can postpone it. After all, can you also be contagious without complaints? So how guilty would you feel if you turned out to be a source of contamination….. 2 Your contacts ? (0,1 - 0,4) Have you only been to the supermarket for the weekly groceries? Or have you also been to work a few times? Maybe twice a bite and a drink with acquaintanc- es, neatly distancing 1.5 meters of course! And you once travelled by train, where a fellow traveler behind you had ticklish cough….. 3 Behavior of your bubble? (0,1 - 0,4) The risk of infection between children is smaller than in adults, but what about children aged 12 where half the school is ill? And between children who are al- most 18? Or when your partner works in nursing or edu- cation, and feels pressure to go to work with symp- toms? What if you live in a large household with a num- ber of adult children? You not only run a risk yourself, but you also ride with your bubble….. 4 Close to the limits? (0,1 - 0,4) Of course we follow the rules, but maybe you talked to your 90-year-old mom for a short time and were too close? Or romped with an adolescent son who became just too much with all the stay at home. You woke up coughing one morning and called for a test. But after an hour on hold, things actually got better. You did stay at home for two days ..... The limits are not hard, but it is true that close to the limits the risk in- creases rapidly, which is why it appears separately in the score. 5 Motivation the sake of all?(0,1 - 0,4) Motivation is also an important factor. I know many people who think that the reins can be released when the infection is low. The chances of getting sick may be small, but that's how the second wave started. And so there has also been a third wave. That is why motivation is a separate factor. The fire-resistant blan- ket must also be able to extinguish the first spark. Moti- vation and sense of urgency are therefore decisive for weakening behavior as soon as the news reports be- come somewhat hopeful again….. Impact for a meeting Imagine you are planning a meeting with a group, a day in green. What would you gain from this LMRA? You could have a virtual workshop the day before. Im- agine that one person scores R0 = 0.5 and says that he has a vulnerable family member. And there is also someone who scores R0 = 1.5, mainly caused by his adolescent children from his wife's previous relation- ship. As a manager, can you guarantee a safe day by obeying all the rules? Or would you conclude that it is too early for a physical meeting…..? And can you as a manager decide freely? Or is there a tangible pressure from above? It is important that every- one can complete it safely, especially since scores de- pend on personal circumstances. How does it work? Unlike when complying with the rules, we now also measure the accumulated risk. And because the boundaries are all vague, we also try to estimate social pressure and motivation. With a short instruction we fill in the ticket and simply add up the stacked score. If you want to apply it within an organization, it is worth- while refining this rough estimate and calibrating the scores with the real numbers. But… the most important thing is turning the problem inside out; stop generalities and focus on your own in- fluence. From dealing with boundaries to the goal: re- ducing risk of infection. Kind regards Leo Monhemius leo@monhemius.nl www.monhemius.nl +31-655174905 At a large construction company, the work starts from “the shack”. But the number of people has been set at a maximum of 4 as a “Corona measure”. Anyone who has ever been inside knows that you are almost sitting with your noses together at a tiny table. Within the rules? But is it wise? Of course, all rules are followed in a hospital. Yet behind the desk I see employees looking over each other's shoulders at screens and filling in forms. It is precisely here that you do not want any mutual infections among personnel. In the office of a fast-growing company, there is pressure to meet in person and come to the office. There are many new employees. The CEO urges everyone to follow all rules, but I still see fun in the canteen. And many staff travel by public transport. So that risk is added.

×