Wellermagazine: Alle Smaken

1,180 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Wellermagazine: Alle Smaken

  1. 1. GAAF TE gek! Vergissing Lekker Lief LELIJK SOLIDE Mwah ... WOW Aantrekkelijk AardigWaar heb ik dat eerder gezien? Da’s een goeie! ALLE Hahaha SMAKEN WellermagazineOooh... GOED! december 2010 FOUT!Plezier KWAAD KWALITEIT LachenNeeee,... Jaaaa,... Prachtig FOUTLOOS
  2. 2. Krista’s Column Informatie en service 2 4smaak Taal van de mam Muze Anouk 6 81 zintuig waarmee men proeft Wellerwens Familiewapens 22 122 hetgeen de smaak prikkelt: ijs in Wellerjazz Vroegeracht verschillende smaken; ergens 15 16een nare smaak van in zijn mond Makan makankrijgen, er ongunstig over denken 19 Versieren3 trek, eetlust: met smaak eten 22 Pleegkinderen 264 schoonheidsgevoel, kunstzin: Leraar of zanger? 28 Heerlerheide 30met smaak uitgevoerd; in de smaakvallen, goed bevallen, gewaardeerd Bromaworden 32 Wellerhebbes 36
  3. 3. < 2Wellermagazine ALLE Krista’sSMAKEN Column> 3 BITTER De SMAAK ZUUR ZUUR van… Je hebt ze in alle soorten en maten: Mensen, ieder met zijn eigen ditjes en datjes, gewoontes én smaken. En zelf heb ik nog wel de meest uitgesproken smaak. Ik geef toe, dat is niet altijd even gemakkelijk voor mijn omgeving… Na een warm welkom door de eigenaar volgt het voor mij inmiddels vertrouwde ritueel. Eerst de gebruikelijke plichtplegingen: een nietszeggend Laatst ging ik met een stel vrienden naar een restaurantje in Geverik. praatje over het weer, hoe gaan de zaken, de toestand in de wereld, het ZOUT ZOUT Dat dit geen voor de hand liggende locatie voor een ‘Mestreechse’ dame klimaat en een aantal bedreigde diersoorten. Daarna de gastheer gunstig is, behoeft geen betoog. Maar ja, soms moet je je aanpassen aan het stemmen met een paar bemoedigende en lieftallige woordjes: mooi gezelschap. interieur, mooie kaart, heerlijk aperitiefje. Vervolgens sla ik genadeloos toe en zet de menukaart volledig naar eigen hand. Met mijn richtingsgevoel zit het normaal wel goed: ik loop blindelings naar de Bijenkorf, in het pikkedonker naar Douglas en slaapwandelend Ook bij deze chef mist mijn strategie zijn uitwerking niet. De uitkomst is naar alle juweliers in Zuid-Limburg. Maar Geverik... of all places!! Het voor mij voorspelbaar. De arme man kijkt beteuterd naar zijn notitieblokje kost wel enige moeite om een plaats te vinden, waarvan je het bestaan en kan alleen maar constateren dat zijn met veel zorg samengestelde niet eens kent. Na drie verwoede pogingen, waaronder een confrontatie menukaart volledig door elkaar gehusseld is. Voor-, bij-, tussen- en hoofd- ZOET met een opengebroken weg en een ruzie met ‘mevrouw TomTom’, weet gerechten wisselen moeiteloos van plaats. Als een grootmeester schuif ik ik mijn eindbestemming te bereiken. met de tot schaakstukken gedevalueerde ingrediënten over het bord. Na deze inspannende reis, hunkert mijn maag naar het exquise eten waar En het resultaat? ‘Gewoon’ een heerlijk bordje maatwerk. Tja, over dit Geverikse restaurant om bekend staat. De ultieme sensaties van smaak valt nu eenmaal niet te twisten. Limburgse smaken, prikkelend op je tong! Watertandend stap ik de auto uit. Nu komt de grootste uitdaging! Want hoe krijg je de juiste gerechten op je bord, als je zo’n expliciete smaak hebt? Krista
  4. 4. < 4Wellermagazine ALLE Prijsje winnen? Wijken en buurtenSMAKEN Maak nu kans op een Irischeque van 20 euro! Uw woonomgeving is belang-> 5 Mail voor 1 januari 2011 het antwoord op onderstaande vraag rijk om u thuis te voelen in de naar Yvetteverhooren@wellernet.nl. Wij verloten onder de goede woning. Wij zetten ons graag inzendingen 5 Irischeques. Wellerkids in voor een optimaal woon- Nieuws Ook de kleine Wellerklanten genot en informeren u over de Er gebeurt elke dag weer iets Bij verhuizen komt veel kijken. Wij helpen daar graag een vinden wij belangrijk. Op onze ins en outs van uw wijk. Kijk nieuws. In de wereld, ons land handje bij. Zo mag u op kosten van Weller een dagje bij Boels een website hebben we een rubriek op onze website en klik op maar ook zeker in uw eigenEr valt heel aanhangwagen huren, kunt u verhuisdozen lenen en krijgt u speciaal voor de jeugd (én uw eigen wijk. Heeft u nog Wellerbeleid buurt. Wij houden u graag op gratis 10 leuke verhuiskaarten. hun ouders). Van een voorlees- leuke tips? Wij horen het Afspraken hoe we met de hoogte van Wellernieuws. sprookje en kleurplaat tot een graag van u! bepaalde zaken omgaan zijn Op de homepage vindt u het Vraag: hoeveel verhuisdozen kunt u bij ons lenen? stoere e-card om te versturen. belangrijk. Niet alleen voor laatste nieuws, maar neem Check this out… onze medewerkers, maar ook ook eens een kijkje in ons wat te Het antwoord op deze vraag vindt u terug op onze site. voor u! Wist u bijvoorbeeld nieuwsarchief. U hoeft niks Succes! dat Weller een eigen gedrags- meer te missen! en integriteitscode heeft? Of dat er veel mogelijkheden zijn om uw woning te veranderen ‘PROEVEN’ naar úw eigen smaak? Op onze site vindt u de voorwaarden hiervoor bijvoorbeeld terug in ons ZAV- (Zelf Aangebrachte MijnWeller Voorzieningen) beleid. Ook Geen mogelijkheid gehad om op onze informatie over het indienen tijdens openingstijden contact van klachten vindt u terug op op te nemen met Weller? onze website. Neem gerust Geen nood! Via de website eens een kijkje. kunt u 24 uur per dag uw reparatieverzoek of een andere website boodschap aan ons doorgeven. Maak uw eigen account aan op www.wellernet.nl/mijnweller en u kunt uw reparatieverzoek Verschillende smaken direct en makkelijk aan ons Natuurlijk kunnen we niet alles doorgeven wanneer het ú uit- Onze nieuwe website is alweer één jaar oud. Misschien heeft u vermelden dat u kunt vinden komt. Wij verzorgen de rest! al eens een kijkje genomen. Op www.wellernet.nl kunt u veel op onze website. Sommige informatie vinden maar ook dingen beleven. dingen moet u gewoon zelf zien, lezen en beleven. Wij nodigen u uit, welke smaak u ook heeft, www.wellernet.nl te ervaren.
  5. 5. < 6 De taal van En ’t ganse dörp sjteet wie inne man achter de VV Vuuroet! Ja went Wellermagazine ALLE de mam die voetballe sjteet jónk en aod langs d’r lijn en weëd d’r gesjreid en SMAKEN aagemoedigd. Zónger oetzundering vingt jieëkerinne dat ózze ege grens- > 7 rechter geliek houw en dat die gool van ós elftal wal degelik telde. Dat ós Sjefke mieë wie vief meter boetesjpel sjtóng, houw ózze man mit vaan einfach ’neet gezieë’….Is dat neet um te sjmulle? Zows te da nog urgesonze moedertaal:dialect is in relatietaal is, die in nietstaal – het Neder-echte en erkendedialect, zoals hetTen opzichte van angesj wille woeëne?onze standaard-’taal’ omdat hettot het handels-het Nederlands.Nederlands eenonderdoet voorhet dialect. Ween diplomatiekDe taal van degeschreven inlands – is hetLimburgs eenLimburgs eenspreken overmam wordt As d’r ganse wedstrijd nog ins dik en dun weëd uëvergedoa in de wieëdsjafEngels. en mit roeë köp gediscussieerd weëd, dan is ’t moment aagebroake vuur de supporters… Woeë d’r sjeidsrechter ing ’bling doef’ weëd genumd, d’r inne sjpieler d’r hieëmel in weëd geprieëze en d’r angere as sjtómme sibbedeus weëd betiteld, dan veuls te das te hei bei mós zieë. Hei zint de deskundige anGeluk ’t woad, hei wils te noeëts mieë weg! Wens te hei inne kienoavend mitmaks mit zelde beleëfde vurigheed en fanatisme um de prieze in natura, dan begrieps te wat de Romeine al zagte: ’Gef ’t volk broeëd en sjpieële’. D’r noa gónt de lüj wer-al of neet ge-ermd-wer vredig óp heem aa….. Is dit gemeensjapsleëve of neet? Dörp Ós dörpke, versjoale in ’t greun en wied voet van drukte en kabaal hat alles As de biljarters ins per joar ’t veld mótte rume vuur ’t vasteloavesfes, da wat ’t mót han. Dat ’alles’ is betrekkelik, want vier hant gee poskantoer sjteet ’t ganse dörp óp d’r kop. Traditoneel kumt ’t Elly elk joar as mieë en óch ging bank en vuur boodsjappe mótte vier noa de sjtad ’e Roodkapje en d’r Leo – volkome in teëgesjtelling mit wie heë is- as ’boze paar kielemeter wier. wolf’ en vier zage elke kier wer: wat orizjineel! Boete ing kafee, zint ee kirksjke – mit inne oetzendpestoer – en inne Plezerig is ’t ouwwieverbal: ofsjoeën jieëkerinne wit weë weë is, deet me Juus in ’t klinge dokter mit ege apethieëk de enige ’algemene vuurzieninge’ i gen dörp. of me va nieks wit as um 12 oer de maskers aafgónt, en da huët me: ’neë En toch… en toch is ’t ing echte gemeensjap woe-in de lüj zich óngeree dat houw ich noeëts gedach das dich dat woasj’. Vasteloavend is ee sjpel zit ’t groeëte. kinne en mit ee leëve. en dat weëd hei kónsekwent gesjpild bis in de F…. D’r óptoch is mar kling en kót, ging praalwages wie in de sjtad, mè Dink neet dat de lüj neet van dizze tied zint! Wat dach d’r van d’r Haarie simpel kerkes Bónt verkleide grüpkes en einselgenger numme mit sjpitse deë as computerfreak haof daag twittert en ee gans rezjiment facebook- sjprietsige sjpontaan tekste d’r actuele poletiek duchtig ónger heng. vrung dróp noa hilt. D’r is zoegaar ing ’hangplek’ vuur de jeug bei de Al hant vier óch ginne sjouwburg, dit is theater van de böävesjte plank! frieteboet. Óch hant vier de letste Handy’s en alle ’ai’-sjmake: i-Pods, i-Pads en i-Phones…. Alle sjmake vertier i gen dorp dus en alle soate lüj: knotterbere en vruntlige lüj, rieke, modale, wirklüj en ambtenare. ’t Is ing gemengde gemeensjap van jònk en aod en dat mak woeëne juus De charme van ós dorp is dat vier groeët zint in ’t klinge. hei aantrekkelik. Sjmake versjille: anger lüj in de sjtad en vier? Vier blieve lekker hei, ós Zieëker, vier hant van alles neet, wie gezag, mè waal de luste van ee dorp sjmak noa mieë… dörp en neet de laste van de sjtad. Dat me zich óngeree kint hat mieë vuur- dan noadele en went ’t dróp aa kumt is me vuur ee doa. Ger Prickaerts Wat inne sfeer went de fanfaar oettruk mit de notabele achter de vaan Heëlesj sjiek en sjtram in zjwatte pakke, witte häösje en hoeëge hood…. Ze marsjere waal neet allemoal eëve good in de moat, mè ze loate zich toch mar wer zieë an de gemeensjap.
  6. 6. < 8 Wellermagazine ALLE SMAKEN > 9 Ik hou van ECHTE MENSEN Anouk, mijn“Het was niet alleen vanwege de foto’s die haarprecies weergeven zoals zij is: een mooie, integeresexy vrouw met een fantastische stem. Ook tussenons beide was er meteen die klik. Als ‘soulmates’ MUZEhalen we het beste in elkaar naar boven. Ze ishelemaal mijn smaak.”
  7. 7. < 10In het dagelijks leven werkt Wellerklant Joseph alias Jos Wellerwens Wellermagazine ALLEVoncken als schoolfotograaf en reprograaf op de Praktijkschool SMAKENin Heerlen. Daarnaast heeft hij een mooie carrière opgebouwd > 11als popfotograaf en ‘huisfotograaf’ van Nederlands enig echte‘rockdame’ Anouk. Of zoals Joseph haar omschrijft: het beste‘live-product’ van ons land. Geluk is er in alle klankenJoseph rolde per toeval in het fotografievak. Omgeven door zijn hondenen familie vertelt hij openhartig over het prille begin: “Een goede bekende Geluk is er in alle geurenvan mij was aan drugs verslaafd en ik wilde daar iets mee doen. Omdatik dyslexie heb en daardoor slecht ben met woorden, wilde ik het lichamelijkverval van de verslaving in beelden vatten. Dit idee voerde mij – muziek- Geluk is er in alle smakenliefhebber pur sang – naar de Keulse rockband ‘Brings’ die zich op hetpodium met hetzelfde thema bezighield. Met enkele goede tips op zakvan een bevriende fotograaf, ben ik de groep gaan fotograferen. Niet Geluk is er in alle kleurenzonder succes. De band, was helemaal weg van mijn foto’s en niet langdaarna was ik hun vaste fotograaf.”Grote meisjes Wat uw geluk ook is,Het balletje begint pas echt te rollen in 1999, als het ZondagsnieuwsJoseph op pad stuurt voor een fotoreportage van Anouk. De rockdamepresenteert dan haar tweede cd. Joseph: “Anouk had mij meteen te pakken.Ze heeft een fantastische uitstraling: mooi, kwetsbaar, stoer en sexy Weller wenst u een stralende kersttegelijk. Maar, ze had én heeft ook een pittige reputatie. Al die tegen-strijdigheden probeerde ik in mijn reportage te doorgronden. Ik wilde de Nieuwe deurenechte Anouk leren kennen. Het interview ging samen met de nodige “Sinds dat bewuste eerste interview hebdrankjes. Maar ach, wat maakte het uit, ik had toch mijn dictafoon aan- ik vrijwel elk optreden van Anouk in en een geweldig gelukkig 2011.gezet. Alles werd dus opgenomen. Bleek ik in mijn overmoed echter op Nederland vastgelegd. Voor en achter dehet verkeerde knopje te hebben gedrukt, waardoor ik een deel van het schermen laat zij mij toe om vanuit allegesprek achteraf kwijt was. Ik heb dat in mijn reportage eerlijk toegegeven mogelijke invalshoeken een beeld teonder het motto: ‘Drinken met dit grote meisje heeft mij geen goed geven van haar werk. Duizenden foto’sgedaan.’ Anouk vond het geweldig. Maar vooral was zij enthousiast over heb ik zo al van haar gemaakt. Een aantalmijn foto’s. Ik was blijkbaar de eerste die haar écht wilde begrijpen. En daarvan is gebruikt voor cd’s, presentaties,daarin slaagde.” posters en de website. Het merendeel wacht nog rustig af in mijn gigantische archief om een plaats te krijgen in een fotoboek over Anouk dat we wil- len gaan maken. Daarmee vieren we ons samenwerkingsverband waarin we al jaren het beste uit elkaar weten te halen. Ik ben voor Anouk een goede vriend die haar laat zien zoals zij is, als artiest en als mens. Zij heeft deuren voor mij geopend als fotograaf. Van Bospop tot Pinkpop: ik mag er werken. En van Alice Cooper tot de nieuwste topband uit Zuid- Afrika, The Parlotones: ik ken ze. Te gek toch voor een ‘amateur’ uit Heerlen!”
  8. 8. < 12 Wellermagazine ALLE SMAKEN De Ik hou van > 13 GESCHIEDENIS SMAAK van een Meteen al bij de eerste indruk zie je dat Piet geen doorsneeRuim 50 jaar is vrijwel geen meubelstuk, 87-jarige is, voor zover deze bestaat. In een chique zijden kamerjas opent hij de voordeur. Ook is snel duidelijk dat zijnschilderij of beeldje zijn woning aan de flat allesbehalve een doorsnee seniorenflat is. In de hal pronkt een verzameling historische wapens. “Die zijn van mijn zoonHeerlerbaan uitgegaan. Integendeel: geweest”, duidt Piet. “Na zijn overlijden heeft mijn schoondochter heer ze aan mij gegeven, wetende dat ik vrijwel alles verzamel water zijn alleen maar stukken bijgekomen. met historie en heraldiek te maken heeft.”Elk verbonden aan een herinnering. De woonkamer van Piet maakt de verrassing compleet, zeker voor een liefhebber van kunst en literatuur. Zoveel boeken, zoveel kunst. Ik zieSmaakvol gesitueerd, als in een authentieke prenten, beroemde iconen – “replica’s natuurlijk”, lacht Piet – penteke- ningen, bustes, schilderijen, ridders te paard, een houten globe uit deEngelse herenkamer. middeleeuwen – ook een replica – en nog veel meer, mooi gerangschikt rond een klassiek bureau. De wanden zijn gevuld met boeken: de verzamelde werken van Michelangelo, kunst uit de Renaissance, historische romans, geschiedenisboeken en een aanzienlijke reeks leren banden die verwijzen naar wapens. Niet het oorlogstuig, maar de historische symbolen waarmee koningshuizen, belangrijke families, instanties en religieuze ordes zich in het roemrijke verleden onderscheidden van anderen. Zoals het wapen van Limburg met zijn leeuw dat zo nu en dan het straatbeeld bepaalt.
  9. 9. < 14 Verzamelaar Onze smaak? Dat iedereen, jong en oud, zijn eigen Wellermagazine ALLE Piet is een specialist in de heraldiek, de wapenkunde. Hij bestudeert wapens, SMAKEN hij verzamelt ze en hij tekent ze. In de loop der jaren heeft hij een collectie smaak kan ontdekken en verfijnen. In wonen en leven, > 15 opgebouwd van ruim 15.000 wapens, een van de grootste particuliere verzamelingen in Nederland. Bovendien is hij de derde Nederlander die op het gebied van muziek en cultuur. Wij houden van het ‘Wapenboek van Gelre’ gekopieerd heeft: met de hand! “Het begon allemaal met een geschiedenisleraar op de lagere school”, vertelt Piet. al het moois dat onze regio te bieden heeft. En als “De man kon zo prachtig vertellen dat je via zijn verhalen meegenomen werd naar andere tijden. Gezegend met een goede portie fantasie ging dat nodig is, dragen we een steentje bij. voor mij een wereld open. Het gaat mij bij het tekenen van de wapens dan ook niet alleen om de symboliek, maar om het hele verhaal dat erbij WELLERJAZZ op hoort. Uit welke tijd is het wapen, wie horen erbij, hoe leefden deze mensen. Vrijwel alle Europese ordes heb ik zo bestudeerd: van de Orde van het Gulden Vlies tot de Ridders van de Kousenband en natuurlijk ook ons eigen Oranjehuis. De verzamelde informatie heb ik inclusief de wapens per orde gebundeld in grote leren boeken. De liefhebber likt hier inderdaad zijn vingers bij af.” zondag Mooie reizen “Gelukkig hield mijn vrouw ook van reizen en geschiedenis. Menig kasteel hebben we samen bezocht, van Frankrijk tot Egypte en van Schotland tot Rusland. Voor een bijzonder kasteel reden we desnoods Huiskamer honderden kilometers om, en van elke reis namen we een aandenken Het zijn voornamelijk regionale en beginnende artiesten die in Lexor een mee naar huis: een beeldje, een prent of een mooi boek. Zo hebben we professioneel podium en een trouw publiek vinden. Bekende namen, zoals een mooie collectie opgebouwd. Niet met dure spullen maar met beelden Gé Reinders en Jack Vinders, komen er langs voor hun intieme programma’s die wij mooi vonden. Iedere dag geniet ik zo nog na van de mooie en try-outs. De eerste zondagavond van de maand is steevast gereserveerd momenten die wij beleefd hebben. Onze eigen geschiedenis. De collectie voor Wellerjazz. Lex Nelissen: “Samen met Jazz Heerlen zorgen we voor is nog niet af. Ik reis nog steeds, zij het in groepsverband, en ik studeer Heerlens kleinste theater, Lexor, presenteert dit seizoen een de programmering waarin we de mooiste jazzmuziek naar Parkstad willen en teken ook nog altijd. Elk jaar komt er zo nog allerlei moois in mijn nieuw muziekprogramma op de zondagavond: Wellerjazz. Elke halen. Omdat wij in Lexor kwaliteit maar met name ook jonge artiesten klein privémuseum bij.” eerste zondagavond van de maand staat er een jazzy act op het uit de eigen regio, Nederland en de Euregio een kans willen geven, zijn we toneel van het vestzaktheater aan de Willemstraat. Bekende en enorm blij met de steun van Weller. Want daardoor kunnen we behalve minder bekende namen uit de jazzwereld komen langs. Graag nieuwe ook grotere namen aan het publiek presenteren.” Houd voor het zelfs, vanwege de gastvrije en heerlijk jazzy sfeer die zo bij programma vanaf 2011 www.theaterlexor.nl in de gaten. De concerten Lexor hoort. beginnen steeds om 20.15 uur. Toegangskaarten zijn verkrijgbaar bij de kassa van Lexor voor € 5,-. Een tip: reserveer snel, want het minitheater Weller en Theater Lexor kennen elkaar al een tijdje. Het theater was één is met zijn 64 stoelen zó uitverkocht. van de locaties tijdens het verhalenfestival dat Weller in 2008 organiseerde; Lex Nelissen, de man áchter het theater, was één van de vertellers. Daarnaast ligt het minitheater vlakbij het Maankwartier waarvoor de“Het begon allemaal met een geschiedenisleraar op de lagere school” gemeente Heerlen en Weller grootse plannen hebben. In dit grootschalige project spelen niet alleen stenen maar ook leefbaarheid en cultuur een belangrijke rol. En op dit vlak kom je in Heerlen niet om Lexor heen. Hoe klein dan ook, het theater is een onmisbare speler binnen de podium- kunsten in Heerlen en Parkstad Limburg.
  10. 10. < 16Wellermagazine ALLE Door Roelof Braad, stadshistoricus bij Vroeger Smakelijke feesten als traditie…SMAKEN Historisch Goud – Rijckheyt, centrum voor Tradities werden in ere gehouden. Wanneer een pasgeboren kind vier> 17 regionale geschiedenis in Heerlen. weken oud was, dan werden de vriendinnen van de vrouw bij haar thuis uitgenodigd voor een gastmaal. Bij een ondertrouw nodigde de bruidegom Illustraties: collecties Rijckheyt, Heerlen. zijn vrienden uit om ‘s avonds wijn of bier te komen drinken. Bij de huwelijksinzegening moesten zes paren aan de feestmaaltijd deelnemen. En bij een sterfgeval mochten in totaal vierentwintig personen aan de maaltijd deelnemen en ‘groevebier’ drinken. Op nieuwjaarsdag werden in ‘Laat het alle huizen wafels gebakken. En in de 18de eeuw liet de pastoor in de Goede Week door de koster en zijn huishoudster van huis tot huis eieren ophalen. Een deel van de eieren was voor de koster bestemd, een deel voor de pastoor en een deel werd geverfd en uitgedeeld aan de kinderen die de catechismusles volgden. En bij de echte kinderfeesten als Sint smaken’ Maarten en Sinterklaas werd door de respectievelijke heiligen te paard lekkers uitgedeeld aan de verzamelde dorpsjeugd. Sint Maarten werd zeker al in de 13de eeuw in onze regio gevierd, vooral in Welten waar St. Martinus kerkpatroon was, en Sinterklaas bracht al vanaf de 19de eeuw ook lekkers door de schoorsteen. Vaak was dat een man of een haan is van ALLE van peperkoek, dat hij op het bord legde dat de kinderen hiervoor hadden klaargezet. In een advertentie in de Limburger Koerier uit de tweede helft van de 19de eeuw lezen we dat de firma H. Merckelbagh-Roumen uit Heerlen speciaal aan Sinterklaas de ‘Fijnste Akener Prenten, per 1 / 2 kg à 42 cent. Beste ordinaire, per 1 / 2 kg à 20 cent, Fijnste Belgische Speculatie, TIJDEN per 1 / 2 kg. I à 50, IIe à 40, IIIe à 30 cent, Suikergoed enz.’ verkocht. Kermis Het grootste feest in het dorp was elk jaar de kermis. Gezelligheid was troef tijdens zo’n familiefeest, waar vaak ook de buurt bij elkaar kwam om de feestvreugde te versterken. Tijdens de feesten wisselde men alle Eten en drinken doe je normaal gesproken om in leven en ook gezond te blijven. Dat was in ieder geval het uitgangspunt van het grootste deel van de bevolking in vroegere tijden. Als het dan ook nog smaakte, dan was nieuwtjes en weetjes uit en nam men de gelegenheid te baat om vrolijk te dat mooi meegenomen. Het rijkere deel van de bevolking had wel vaker de worden, want men had in de spaarzame vrije tijd maar weinig tijd om te gelegenheid ‘spekkie naar het bekkie’ te zoeken en niet alleen te eten wat kletsen, te schertsen en te zingen. Het was een noodzakelijke ontspanning ‘de pot schaft’. Toch gold ook voor hen, dat lekker eten vooral gereserveerd na maanden van eentonige arbeid, en was vooral ook een festijn voor deHierboven – Impressie van Mathieu Kessels van de kermis in Heerlen werd voor de hoogtijdagen, de feesten van het kerkelijk jaar zoals maag, als op zondag het familiediner werd gehouden. Al dagen van te Nieuwjaar, Pasen en Kerstfeest. Bij al die feesten speelden eten en drinken voren was men in de weer om vlaaien te bakken, de huizen te witten, deRechterpagina, rechtsboven – Leden van een toneelvereniging op de binnenplaats van boerderij een belangrijke rol. De wat beter gesitueerden konden het zich veroorloven vloer te schrobben en de varkens te slachten. Mogelijk dat het jaarfeesten café W. Franssen aan de Heerlerbaan, vlak voor hun feestmaal. Zittend van links grote feestmalen te houden. Dat gebeurde ook wel bij een armer deel in onze regio al in de negende eeuw is ontstaan. De Heerlenaar Mathieunaar rechts: dhr. Peters en M. Odekerken. Rechtsonder – De feestelijke familiemaaltijd (bron: van de bevolking, maar dan sporadisch en alleen bij een bruiloft of een Kessels blikt in zijn boekje ‘Kermis in Heerlen’ uit 1922 met genoegen‘Kermis in Heerlen’). Linksonder – Kermismaandag 1905. Aan de Pancratiusstraat wacht het belangrijk jubileum. Toch blijkt dat de mensen in oostelijk Zuid-Limburg terug op zo’n familiebijeenkomst, zoals deze nog rond 1870 in zwang was.publiek op de feestelijke optocht van de schutterij. ondanks de armoede rijk aan innerlijk leven waren, tevreden in hun lot en De ´middag´ op kermiszondag mocht er zijn, vooral voor hen die ´van een dat feestvieren tot de meest geliefde bezigheden behoorde. Dat bericht goede maag zijn voorzien´, want aan het diner mocht niets ontbreken. althans de bisschop van Luik in 1538. ´De eer van het huis was er mee gemoeid´, bericht Kessels. De minder
  11. 11. < 18 Ik hou vanWellermagazine ALLE PITTIGSMAKEN> 19gegoede heeft wat minder gasten en wat minder eten op tafel dan dewelgestelde, maar voor ieder is er volop en goed te eten! Zo was ook Wij houdenKessels eens uitgenodigd voor de kermismaaltijd bij een voornameHeerlense boer. En de gastheer en gastvrouw hadden het goed voor metde 37 gasten die zij aan tafel hadden uitgenodigd en die met al ‘enigeHeerlense wachtmeesters’ (borrels) op aan tafel schoven. Zoals in die tijdgebruikelijk had de maaltijd heel wat gangen, want kermis vier je ook in ongeveer één en vijf uur in de middag naar binnengeslagen, waarbijje maag! Na een seintje van de boerin, maakte de boer staand een Kessels waarnam dat zijn ‘nonk Nahdes’ zoveel at, dat hij vreesde dat gewoonkruisteken en bad hardop een maaltijdgebedje. Iedereen wenste elkaar zijn oom uit elkaar zou ploffen… En natuurlijk was de sfeer vrolijk en‘inne gowwe appetit’. Zo’n goede eetlust hadden de aanwezigen voorwaar gemoedelijk. Na de tiende gang was er een kleine pauze en werden denodig, want de boerenkermismaaltijd bestond uit maar liefst elf gangen! sigaren aangestoken. Men was even naar buiten gewandeld “om deKijk maar eens naar de samenvatting van het menu! Dat alles werd tussen verorberde porties wat ‘in elkaar te doen zakken’” om daarna de bekende koffie met Limburgse vlaai aan te spreken. Daarbij kon men kiezen uit wel tien verschillende soorten. Voordat met de vlaai werd begonnen, van nam men vooraf nog een plakje van de ‘kermismik’ en bij de laatste kop koffie hoorde je nog een ‘pletske’ te eten. Genoeg gegeten? Menu van de kermismaaltijd bij de Heerlense boerenfamilie 1 Soep met mergballetjes. 2 Mals soepvlees met aardappels, daarover gesmolten boter als saus LEKKER met klein gesneden peterselieblaadjes. Groene komkommers erbij. 3 Kalfsvlees met pruimen. 4 Gebraden worst met gedroogde/gestoofde appeltjes. 5 Varkensribben met spinazie. 6 ‘Zoerbroam’ (zuur- en braadvlees) met in saus bruin gebraden Gado-gado, Nasi Goreng, Urapan, hete kip; Evita aardappelen. eten 7 Ham met savooiekool en dikke bonen. van Selow draait er haar hand niet voor om. Alleen 8 Schapenbout met nieuwe aardappelen, erwtjes en worteltjes. 9 Speenvarkentje gevuld met gehakt versierd met witte papieren ringen die Hollandse erwtensoep: die krijgt zij maar niet en franjes. 10 Gebraden haantjes versierd met kransjes van snoffels en madeliefjes, op smaak. roosjes en rozenbladeren, compote van gedroogde appelen. 11 Koffie met vla en taarten. Links – Boerenhoeven uit het landelijke Heerlen van de 19de eeuw. Hierboven – Ook nu nog wordt er bij feesten gezellig gegeten. Hier een gezelschap aan de feestdis bij het zilveren jubileum van Publieke Werken in Heerlen, 1941.
  12. 12. < 20Wellermagazine ALLE En ik mag daar meteen van meegenieten. Ik heb mijn jas nog niet uit ofSMAKEN Evita, die in het dagelijkse leven liever Evi wordt genoemd, tovert een> 21 overheerlijke kippensoep op tafel. Rijk van smaak met heerlijk knapperige groente. “Veel mensen denken dat de Indonesische keuken lastig is omdat er zoveel kruiden en ingrediënten in zitten. Dat is een misverstand”, legt zij uit. “Gerechten zoals Nasi of Bami Goreng, Gado-gado en Urapan zijn juist heel makkelijk te maken en ze lukken ook altijd, op voorwaarde dat je goede, verse producten gebruikt. Wij eten dan ook elke dag verse groente. Niet alleen omdat het zo gezond is, vers is gewoon lekkerder.” Thuis op tafel “Ik heb het koken van mijn oma geleerd. Als kind al keek ik naar haar terwijl zij in de weer was met al die kleurrijke groentes en kruiden. DatGer en Evita van Selow zijn beiden in Indonesië geboren: hij in was een mooi gezicht. Toen ik naar Nederland kwam, had ik nog nooit1935 op Midden-Java, zij in 1951 in Surabaya op Oost-Java. In gekookt. Eenmaal achter het fornuis ben ik gewoon begonnen, met hetNederland leerden zij elkaar kennen. De liefde voor hun geboorte- beeld van oma voor ogen. Dat lukte. Tegenwoordig haal ik veel receptenland, de Indonesische geschiedenis en cultuur en vooral ook de van internet en ik heb nog dagelijks contact met mijn familie in Indonesië.Indonesische keuken zijn aan de orde van de dag in hun gastvrije Vaak gaan de gesprekken over eten. De Nederlandse pot komt natuurlijkhuis in Heerlen. Kleurrijke maskers en foto’s hangen aan de wand. ook wel eens op tafel. Het is een vooroordeel dat de Hollandse keukenGeen dag gaat er voorbij zonder Indonesisch eten. niet goed zou zijn. Sommige gerechten vinden wij wel lekker, maar meestal kan ik het niet laten om extra kruiden toe te voegen waardoor het vlees en de groente nèt iets meer smaak krijgen. Of ik maak een lekkere saus. Alleen de erwtensoep is mij nog nooit gelukt. Ik krijg ‘m maar niet op smaak en de structuur blijft korrelig. Tja, gelukkig is er voor die ene keer lekkere kant en klare soep te krijgen. Maar het liefst eten wij toch Benodigdheden voor de Benodigdheden voor de Indonesisch, dat voelt voor ons een beetje als thuis.” marinade voor ca. 1 kilo saté satésaus: van schouderkarbonade. • 2 teentjes knoflook Lekker recept • ½ kopje ketjap manis van het • 1 eetlepel sambal oelek Dé Indonesische keuken bestaat volgens Evi niet: elk eiland, zelfs elke merk ABC • ca. 1 eetlepel azijn streek heeft zijn eigen smaak. Evi’s favoriete gerecht is Javaanse saté. • 3 eetlepels olie • potje pindakaas (fijn) Benieuwd? Met liefde deelt Evi haar recept met ons. Alle ingrediënten • 1½ eetlepel azijn zijn verkrijgbaar bij de toko. • 1 eetlepel korianderpoeder Fruit de teentjes knoflook in olie. • ¼ theelepel komijn Blus de knoflook met 2 of 3 kopjes • 2 of 3 fijngehakte teentjes heet water. ½ potje of meer knoflook pindakaas toevoegen, roer met de garde vervolgens 1 eetlepel Meng de verschillende ingrediënten sambal en 1 lepel azijn door het in een grote kom. Voeg het vlees mengsel. De saus op zacht vuur toe en laat dit een nachtje in de langzaam verwarmen, intussen marinade staan. Het vlees voor het blijven roeren. braden goed droog deppen. Eet smakelijk!
  13. 13. < 22 Wellermagazine ALLE SMAKEN Ik hou van > 23 KLEUR “Het is als een ‘verslaving’. Mijn huis, mijn lijf: ik vind het mooi om er iets extra’s aan toe te voegen. Het mooier te maken. En ik heb de smaak goed te pakken.” Op haar 26ste ging Andrea Houben voor het eerst naar de‘VERSIEREN is tattooshop om samen met haar man Gaston een tatoeage te laten zetten. Allebei hetzelfde grafische teken, een ‘tribal’, als het ultieme bewijs van hun liefde. Belangrijker nog dan een ring. “Twee weken later ging ik terug voor een tweede tatoeage. Mijn ‘verslaving’ was geboren.” Andrea lacht vrolijk als ze vertelt over haar grote passie die op haar lijfmijn passie’ intussen vijftien tattoo’s en negentien piercings telt. Elk lichaamsdeel is beschilderd en voorzien van zilveren knopjes of ringetjes. “Ik houd gewoon enorm van versieren. En dat geldt zowel voor mijn huis als voor mijn lijf. Geen feestje gaat aan onze deur voorbij. En elk feest wordt in stijl gevierd. Halloween met spinrag, spoken en geesten, Sinterklaas, Kerstmis, Pasen: de versieringen zorgen voor kleur in het leven en voor sfeer. En zo vind ik mijn lijf ook mooier met al zijn kleurrijke tekeningen en versiersels. Ik ben daar echt trots op. Zoals het er nu naar uitziet, ben ik dan ook nog lang niet klaar met versieren.” Ieder zijn stijl Nu is het voor de uitbreiding van haar passie een groot voordeel dat Andrea van haar hobby haar beroep heeft gemaakt. Ze werkt als ‘piercer’ in de Bodycorner in hartje Heerlen, waar het behoorlijk druk is sinds de tatoeage gemeengoed is geworden. Andrea: “Samen met al die mensen
  14. 14. < 24Wellermagazine ALLESMAKEN> 25die in onze winkel komen, en dat zijn niet alleen ‘rockers’ maar ook “Ik houd gewoon enorm van versieren.directeuren en huisvrouwen, trekken de meest fascinerende tatoeage-wensen aan mijn neus voorbij. Dat inspireert enorm. Ik ben zelf een fan En dat geldt zowel voor mijn huis alsvan de zogenaamde ‘new skool-stijl’, de afbeeldingen. Zoals vroeger ookzeevaarders hun lijf met vrouwenfiguren en avonturen lieten tatoeëren, voor mijn lijf. Geen feestje gaat aanmaar dan uitgevoerd met moderne technieken, scherpe tekeningen enfelle kleuren. Een andere stijl die je veel in het straatbeeld ziet, is de ‘tribal’. onze deur voorbij. En elk feest wordt inDat zijn grafische figuren, die soms een symbolische lading hebben ofverwijzen naar een tekening uit de oudheid. Deze tattoo’s zijn bijna altijd stijl gevierd.”zwart. Ik vind ze mooi. Ik heb er zelf ook één, maar ik houd toch net ietsmeer van kleur!”Onze keuze“Alle tatoeages op mijn lijf vind ik mooi. Vier tekeningen zijn echter méérdan een versiersel en erg dierbaar geworden. Op mijn bovenarm pronkteen mooi, sexy vrouwtje: deze tekening is écht prachtig. Ik heb een hartlaten maken voor mijn ouders die allebei ziek zijn geweest. Op mijnbovenbeen staan de sterrenbeelden van mijn man en zoon. En aan debinnenkant van mijn pols staat de naam van mijn zoon Jay getatoeëerd.Hij is daardoor altijd zichtbaar aanwezig. Jay moet zelf nog wachten. Ikzou het absoluut afkeuren als hij té jong een tattoo of piercing zou latenzetten. Daar moet je als volwassene een afgewogen keuze voor maken.Mijn man heeft intussen wel al wat meer tatoeages op zijn lijf verzameld.In de zomer vallen we daardoor behoorlijk op, zeker als we met Jay gaanzwemmen. Mensen vinden het mooi of keuren het af. Ons maakt hetniets uit: wij zijn zoals wij zijn.”
  15. 15. Het < 26 Wellermagazine ALLE SMAKEN > 27 Een van de mooiste films uit de Nederlandse film- 150 kinderen “Vlak na ons huwelijk werden we gevraagd om een pleegkind in huis te Ik hou van geschiedenis is misschien wel ‘De smaak van water’, nemen. Zonder enige twijfel hebben we ja gezegd. Voor we het wisten leven COMPASSIE hadden we er vier in huis plus de wens om nog meer kinderen te helpen. over een maatschappelijk werker wiens leven verandert Om dit financieel te kunnen dragen hebben we de Stichting Pleegkinderen Onderdak opgericht. Zo konden we een boerderij en een oude bus kopen als hij geconfronteerd wordt met een meisje dat en hadden we alle ruimte voor elk kind dat tijdelijk een liefdevol thuis nodig had. Meer dan 150 kinderen hebben we in de loop der jaren opgevangen, verwaarloosd is door haar ouders. Een film over een naast onze eigen vijf kinderen. Met 24 kinderen in huis waren we op een gegeven moment het grootste gezin in Nederland. Het was een drukke groot, liefdevol hart. maar vooral ook erg mooie tijd waarin alles op rolletjes liep.” Vakantie voor minima “In 1997 werd ik ziek. Vermoedelijk was ik toch uitgeput, want de ene na van een de andere chronische ziekte kondigde zich aan. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Samen met Michael en Hugo, die samen met ons naar Brunssum zijn verhuisd, helpen we nu zieke mensen en gezinnen die van een kleine beurs rond moeten komen aan een stukje ontspanning. ‘Paul Kempers wil de eenzamen helpen’ kopt de krant in 1971. Hiervoor hebben we bij St. Vith in de Ardennen een oude boerderij En in een eerdere editie lezen we: ‘Jeugd heeft belangstelling verbouwd tot een vakantieverblijf. Als mijn lijf het even aankan help ik voor zieken en bejaarden’, met op de foto een 16-jarige Paul de jongens mee. Niet met verbouwen, maar met het regelen van gratis Kempers uit Schiedam. “Regelmatig trok ik als jonge jongen materiaal en ondersteuning. Zodat we de kosten voor onze gasten laag naar ziekenhuizen met speelgoed en boeken voor de kinderen. kunnen houden en zij een paar dagen vakantie zorgeloos kunnen genieten. Met een halfuurtje kwartetten maakte je hun dag al goed.” Dan geniet ik ook. Ik ben en blijf een dromer, die elke gelegenheid Dit ogenschijnlijk kleine gebaar houdt Paul, inmiddels 60 jaar aangrijpt om mensen te helpen.”DROMER oud en chronisch ziek, nog steeds op de been. “Ik kom uit een sociaal nest”, vertelt Paul, terwijl hij terugkijkt op zijn Meer informatie over het laatste project van de familie Kempers is te bewogen leven. Twee pleegzonen, Michael (45) en Hugo (19), zitten naast vinden op www.waterloo-paradise.nl. hem. “Moeder stond voor iedereen klaar, vader werkte voor het Rode Kruis. Ik leerde zo van jongs af aan dat ik niet alleen op deze wereld was, maar anderen kon helpen. Daar probeerde ik dan ook zo veel mogelijk mensen in mijn omgeving van te overtuigen. Vandaar dat ik als 16-jarige een groep oprichtte van jongeren die eenzame mensen bezochten. Dat ik tijdens mijn werk bij de marine met collega-matrozen speelgoed repareerde en overal ter wereld uitdeelde. En dat ik regelmatig acties op touw zette om spullen in te zamelen. Voor onze club vrijwilligers was geen berg te hoog, geen brug te ver. Zo heb ik ook mijn vrouw leren kennen.”
  16. 16. < 28 Wellermagazine ALLE SMAKEN > 29 Marc zingt Ik hou van “Het liefst wilde ik na de middelbare school naar de kleinkunstacademie”, KLEINKUNST vervolgt Marc. “Maar mijn ouders vonden het toch beter dat ik eerst een ‘vak’ leerde. Ik ben naar de Pabo gegaan, waar veel aandacht uitgaat Het is die combinatie van theater, muziek en tekst, de naar expressie. Daarna heb ik Nederlands gestudeerd om beter te worden in het schrijven. In de tussentijd ben ik zangles gaan volgen. Al deze finesse van de kleinkunst die veel Nederlandstalige jaren in het teken van voorbereiden en leren werden beloond toen ik opIEDER zoek naar nieuwe liedteksten de schrijver Wim Hogenkamp tegenkwam, liederen zo bijzonder maken. Een zin die tot het de schrijver van onder andere ‘De Mallemolen van het leven’. Deze teksten raakten mij net zoals die van Nijgh enorm. Ik heb ze in het diepst van je ziel doordringt, begeleid door de Limburgs bewerkt en daar vervolgens een cd van opgenomen: ‘Marc Didden zingt Wim Hogenkamp’. Geweldig vind ik het om met deze mooiste melodie. mooie liedjes op het podium te staan. Ze zijn zo puur en sfeervol. Een operatie aan mijn bijholtes gooide een tijdje roet in het eten. Tijdens mijn revalidatie kon ik niet zingen, maar gelukkig wel schrijven. Zo zijn uit deze tamelijk negatieve periode toch mooie dingen voortgekomen.zijn Intussen heb ik mijn stem terug en kan ik weer aan optreden denken.” Wellerklant Marc Didden is 31 jaar. Leraar Nederlands aan het Charlemagne-college in Landgraaf en van jongs af aan gek van Marc regelt muziek. Niets vreemds aan, zou je zeggen. Ware het niet dat Behalve Astrid Nijgh helpt Marc ook Ria Valk met presentatiewerkzaam- het niet de moderne muziek van de jaren ’80 en ‘90 was die heden, de dame van de carnavalskraker ‘Worstjes op mijn borstjes’. Marc als kind al beroerde, maar de liedjes van Gerard Cox, “Via de platenmaatschappij ben ik met Ria in contact gekomen: een Robert Long, Ria Valk en Conny van de Bos. heerlijk mens dat dit jaar zowel haar 70ste verjaardag als haar 50-jarig artiestenjubileum viert. Hiervoor hebben we een mooi verzamelalbum De muzikale smaak van Marc ligt niet voor de hand. Het Nederlandstalige gemaakt en ik ben er zelfs in geslaagd om een gastrolletje voor haar tesmaak! lied heeft hem zelfs zodanig in zijn greep, dat hij er zelf eveneens goed regelen in de comedy ‘Kinderen geen Bezwaar’. Gewoon met een mail in wil worden. Ook helpt hij artiesten van toen in het muzikale naar de schrijver van de serie. Mijn netwerk bij radio, tv en theater wordt wereldje van nu. Een bijzonder verhaal dus dat begint met Rob de Nijs alleen maar groter. Dat is geweldig. Voor andermans maar vooral ook en Boudewijn de Groot. “Of nee,” verbetert Marc zichzelf meteen, voor mijn eigen lied.” “het begint met Lennaert Nijgh, de tekstdichter achter de artiesten. Ik bewonder zijn teksten, vanwege de diepgang die hij in alledaagse woorden en zinnen weet te vatten. Al op de middelbare school wilde ik meer van hem weten. Dus trok ik de stoute schoenen aan en zocht ik via internet contact met hem. Ik vond een telefoonnummer, belde en kreeg onverwacht zijn vrouw Astrid Nijgh aan de lijn. Het echtpaar werkte meteen mee en daarna hebben we contact gehouden. Nu werk ik samen met Astrid. Ik help haar met haar website en mag zelfs mee- werken aan nieuw repertoire.”
  17. 17. < 30 Wellermagazine ALLE SMAKEN > 31 Het winkelcentrum van Heerlerheide is altijd geliefd geweest bij mensen vanuit de hele regio: vanwege het veelzijdige winkel-Heerlerheide aanbod, de goede bereikbaarheid en het parkeren lekker dicht bij de winkels. De herinrichting is nu zó ver gevorderd dat het centrum deze aantrekkelijke positie niet alleen wil maar ook kan heroveren. Het publiek, altijd benieuwd naar nieuwe smaken, kwam in de feestelijke decembermaand een kijkje nemen. CENTRUM De tijd dat Heerlerheide Centrum één grote bouwput was en grote bouw- Nieuwe woningen kranen de skyline rond de Corneliuskerk domineerden, lijkt alweer een In Heerlerheide heeft het verouderde en versnipperde winkelcentrum poos geleden. Het nieuwe plaatje went ook snel. Gen Coel is niet meer plaatsgemaakt voor een hypermodern centrumhart met nieuwe voor- weg te denken uit het straatbeeld. De kinderen van De Ganzerik voelen zieningen voor zorg, welzijn, onderwijs, cultuur en met nieuwe woningen. zich thuis in de brede school. Hetzelfde geldt voor de senioren in Ter Eyck Meer dan 250 zijn er gebouwd: senioren- en zorgwoningen in Ter Eyck, luxe en Icarus. Op de hoek van de Wannerstraat en Groeët Genheij heeft in appartementen in Gen Coel en Papero, de aanleunwoningen van Icarus het nieuwe Piazza de HEMA zijn deuren geopend. De Wannerstraat is en mooie woningen boven de winkels in Piazza. Vrijdag 17 december zijn opgeknapt. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Feit is dat het al deze nieuwbouwcomplexen feestelijk geopend met presentaties, rond- winkelcentrum in Heerlerheide een facelift heeft ondergaan die in Parkstad leidingen én poëzie op de muren. Heerlerheide Centrum heeft er zo een zijn weerga niet kent. Waar veel grootschalige nieuwbouwprojecten mooie wandelroute bij. onder druk staan vanwege de gevolgen van de bevolkingsafname, volgt Weller een andere strategie. Wij investeren juist nu in vernieuwing van het Kerstsfeer woningaanbod, een mooie woonomgeving en in goede voorzieningen, Het vernieuwde winkelcentrum viert zijn eerste decembermaand meteen zodat de regio aantrekkelijk blijft. in stijl. Winkels en straten zijn ondergedompeld in kerstsfeer. Lichtjes fonkelen tegen de donkere winternacht. Een mega kerstboom voor de nieuwe HEMA, versierd door kinderen uit de wijk, de geur van oliebollen, sfeervolle muziek en gezellige activiteiten doen de rest. Tijdens het weekend van 11 en 12 december opende heel Heerlerheide zijn deuren voor het publiek. Overal in het centrum was iets te doen: van een kookdemo in de Plus en kerstmuziek op het Corneliusplein tot glühwein en een bonte culturele markt in het Corneliushuis. Voor de kleintjes waren er leuke activiteiten in de bibliotheek, ouderen genoten van een film in het Mijn- waterinformatiecentrum. Een heerlijke sfeer. Heerlerheide Centrum is weer helemaal terug. Heerlerheide heeft een nieuw centrumhart gekregen. Nog niet klaar Maar het werk is nog niet klaar. Een aantal projecten is nog in uitvoering, Een mooi hart, ook al is het nog niet helemaal klaar, zoals de tweede fase van de brede school, en tussen de school en Ter Eyck komt nog een prachtig wijkpark. Ook de herstelwerkzaamheden aan het gebouwd volgens de smaak van nu. Corneliusplein moeten nog uitgevoerd worden. Het plein krijgt dan meteen een nieuwe uitstraling: als finishing touch van een mooi nieuw centrum waar veel mensen met plezier wonen, werken, winkelen, genieten.
  18. 18. < 32Wellermagazine ALLESMAKEN> 33 Ik hou van Lekker ZELFONTPLOOIING CREATIEF Bij de schildersclub in Klaver 4 is iedereen welkom: jong en oud, beginner en gevorderde. Kortom: iedereen die creatief bezig wil zijn. Een club voor alle smaken!
  19. 19. < 34Wellermagazine ALLESMAKEN> 35Het souterrain van het wijkgebouw Klaver 4 in Brunssum Noordis steevast gereserveerd voor een clubje creatievelingen. De eenschildert, de ander boetseert, weer een ander tekent of houdt zichbezig met grafisch werk. Wat je doet bij de schildersverenigingvan Klaver 4 is vrijblijvend: iedereen mag maken wat hij of zij wil.Sinds het overlijden van Broeder Marius, de oprichter van BROMA zoalsde vereniging officieel heet, is de creatieve begeleiding van de schilders-club in handen van kunstenares Claar Koenen uit Merkelbeek. Zij wilallereerst een misverstand de wereld uit helpen, want BROMA is geenonderwijsinstelling in de schilderkunst. Het is een vrijetijdsverenigingwaarin mensen zich zelfstandig ontplooien op het gebied van schilderen,tekenen en soms ook andere kunstvormen. “Ik geef dus géén les en ikverzorg ook geen workshops”, benadrukt Claar. “Ik ontvang de leden vande vereniging, zorg voor koffie en thee en als dat nodig is, help ik mensenverder als zij vastlopen in het creatieve proces.”Leermeester AfschakelenClaar Koenen heeft de kunstacademie in Genk afgerond. Pas op latere Tijdens de bijeenkomsten komen de meest uiteenlopende creaties totleeftijd, toen de kinderen al op de middelbare school zaten, is zij met de stand: stillevens, portretten, landschappen, noem maar op. Claar:opleiding begonnen. “Ik heb deze stap gezet, omdat ik graag beter wilde “Ieder werkt naar eigen smaak en voorkeur: de een realistisch, de anderworden in een kunstvorm die ik bewonder. Maar vooral ook omdat ik het abstract of expressief. Ook de materiaalkeuze is gevarieerd: pastel, krijt,heerlijk vind om met penselen en verf in de weer te zijn. Hoofdzakelijk olieverf, acryl, alles is mogelijk. Het gaat in onze schilderclub dan ookschilder ik portretten, van mensen én van dieren, het liefst echter werk ik niet om het beste of mooiste eindresultaat maar om het creatieve procesabstract. De club is mijn atelier. Ik schilder er dus ook zelf, al vraagt de en de ontspanning. Zonder uitzondering genieten de deelnemers van hetbegeleiding veel tijd. Dat beginners en gevorderden, opgeleide kunstenaars creatief bezig te zijn. Al schilderend schakel je af van de dagelijkseen autodidacten naast elkaar werken, vind ik het leukste van BROMA. beslommeringen. Bovendien zijn de bijeenkomsten altijd erg gezellig.”Sommige mensen haken bij voorbaat af omdat ze geen begeleiding krijgen.Ik denk juist dat je het meeste leert door goed naar anderen te kijken.Mensen helpen elkaar ook met tips en vaak erg verrassende ideeën. De schildersclub komt bij elkaar op maandag van 13.00 tot 16.30 uur enSommige leden zijn al 25 jaar lid: dat zijn vaak de beste leermeesters.” van 19.00 tot 23.00 uur, woensdag van 8.30 tot 11.30 uur en donderdag van 13.00 tot 17.00 uur. Deelname kost € 10,- per maand inclusief koffie en thee. Aanmelden kan via Claar Koenen (045-525 70 98) of Marcel Braeken (045-525 14 12).

×