Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

5321

456 views

Published on

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

5321

  1. 1. ‫ﺘﺄﻟﻴﻑ‬ ‫ﺃﲪﺪ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻜﺮﱘ‬
  2. 2. ‫ﻃﺒﻘﺎ ﻟﻘﻮﺍﻧﲔ ﺍﳌﻠﻜﻴﺔ ﺍﻟﻔﻜﺮﻳﺔ‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫.‬ ‫אא‬ ‫א‬ ‫)ﻋـﱪ ﺍﻻﻧﱰﻧـﺖ ﺃﻭ‬ ‫א‬ ‫אא‬ ‫ﻟﻠﻤﻜﺘﺒــﺎﺕ ﺍﻻﻟﻜﱰﻭﻧﻴــﺔ ﺃﻭ ﺍﻷﻗــﺮﺍﺹ ﺍﳌﺪﳎــﺔ ﺃﻭ ﺍﻯ‬ ‫א‬ ‫ﻭﺳﻴﻠﺔ ﺃﺧﺮﻯ (‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫.‬ ‫.‬ ‫א א‬
  3. 3. ‫ﺍﻟﻔﻬﺭﺱ‬ ‫أوﻓﺮﺗﻴﺮ .................................................................................................................... ٥‬ ‫ﻗﺼﺔ ﺑﺸﺎرة ............................................................................................................... ٨‬ ‫ﻗﺼﺔ )ﻣﻴﺴﻮ اﻟﻘﺮد( .................................................................................................... ٦١‬ ‫٣‬
  4. 4. ‫ﺒﺴﻡ ﺍﷲ ﺍﻟﺭﺤﻤﻥ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ‬ ‫- ﺸﺎﺭﻉ ﺁﺩﻡ ﻫﻭ ﻤﺤﺎﻭﻟﺔ ﻭﺘﺠﺭﺒﺔ ﻓﻲ ﻤﻨﻬﺞ ﺍﻟﺤﻜﻲ ﺍﻟﺘﻤﺜﻴﻠﻲ.. ﺍﻋﺘﻤﺩ ﺒﺸﻜل ﻜﺒﻴﺭ ﻋﻠﻰ‬ ‫ﺍﻟﺤﻜﺎﺀ ﻭﻋﻨﺎﺼﺭ ﻜﺴﺭ ﺍﻹﻴﻬﺎﻡ ﺍﻹﺨﺭﺍﺠﻴﺔ.‬ ‫- ﺤﺎﻭل ﺍﻟﻨﺹ ﺒﻘﺩﺭ ﺍﻹﻤﻜﺎﻥ ﻋﺩﻡ ﺍﻻﻋﺘﻤﺎﺩ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻬﻭﺍﻤﺵ ﻭﺍﻟﺸﺭﺡ ﺍﻹﺨﺭﺍﺠﻲ.. ﺘﺎﺭﻜﺎ‬ ‫ﻟﻠﻤﺨﺭﺝ ﻭﻤﺠﻤﻭﻋﺔ ﺍﻟﻌﻤل ﺘﺨﻴل ﺍﻟﻤﻜﺎﻥ ﻭﺍﻟﺸﺨﺼﻴﺎﺕ..‬ ‫- ﺍﻋﺘﻤﺩ ﺍﻟﻨﺹ ﺃﻴﻀﺎ ﻋﻠﻰ ﺃﺸﻌﺎﺭ ﺘﺘﻘﺎﺭﺏ ﻤﻊ ﺍﻟﻔﻠﻜﻠﻭﺭ ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺍﻟﻤﺼﺭﻱ ﻭﻤﺩﻋﻤﺔ‬ ‫ﻟﻠﻤﻌﺎﻨﻲ ﺍﻟﺘﻲ ﻴﻘﺩﻤﻬﺎ ﺍﻟﻨﺹ.. ﻜﺫﻟﻙ ﻴﺤﺎﻭل ﺍﻟﻨﺹ ﺘﺭﻙ ﻤﺴﺎﺤﻪ ﻟﻼﺭﺘﺠﺎل ﻓﻲ ﻤﺴﺎﺤﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﺤﻜﻲ ﺍﻟﺯﻤﻨﻴﺔ..‬ ‫- ﻜﺫﻟﻙ ﺭﺍﻋﻴﻨﺎ ﺍﻟﺘﺒﺎﻴﻥ ﻭﺍﻻﺨﺘﻼﻑ ﻓﻲ ﺍﻟﺒﻨﻴﺔ ﺒﻴﻥ ﺍﻟﻠﻭﺤﺎﺕ ﺍﻟﻘﺼﺼﻴﺔ ﻟﻴﺱ ﻓﻘﻁ ﻟﻜﺴﺭ ﺍﻟﻤﻠل‬ ‫ﻟﺩﻯ ﺍﻟﺠﻤﻬﻭﺭ ﻭﺘﺸﻭﻴﻘﻪ.. ﻭﻟﻜﻥ ﺃﻴ ‪‬ﺎ ﺤﺎﻭﻟﻨﺎ ﺒﻘﺩﺭ ﺍﻹﻤﻜﺎﻥ ﺍﻟﻤﺯﺝ ﺒﻴﻥ ﺍﻟﺤﻜﻲ ﻭﺍﻟﺘﻤﺜﻴل‬ ‫ﻀ‬ ‫ﺒﻁﺭﻕ ﻤﺨﺘﻠﻔﺔ.‬ ‫- ﻨﻔﺫ ﺍﻟﻌﻤل ﻓﻲ ﻜل ﻤﻥ ﺍﻟﻤﺭﻜﺯ ﺍﻟﺜﻘﺎﻓﻲ ﺍﻟﺭﻭﺴﻲ ﺒﺎﻹﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ.. ﻭﺍﻟﻤﺭﻜﺯ ﺍﻟﺜﻘﺎﻓﻲ ﺍﻟﻔﺭﻨﺴﻲ‬ ‫ﺒﺎﻟﻘﺎﻫﺭﺓ.‬ ‫٤‬
  5. 5. ‫ﺃﻭﻓﺭﺘﻴﺭ‬ ‫ﻤﻥ ﻭﺭﺍ ﻭﺭﺍ ﺍﻟﺒﻴﻭﺕ ﺸﻤﺱ ﻫﻭﺠﺔ ﻨﺎﻤﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻴﺔ.. ﻋـﺴﻜﺭﺕ ﺍﻟﻤﺭﺍﻜـﺏ ﻭﻋـﺴﻜﺭﺕ‬ ‫ﺍﻟﻴﺨﻭﺕ.. ﻭﺍﺼﻔﺭ ﺸﺎﺭﻉ ﺍﻟﻌﺭﺒﻴﺎﺕ.. ﺯﻗﺯﻗﺕ ﻤﺭﺠﻴﺤﺔ ﻋﻠﻰ ﺃﻭل ﺸﺎﺭﻋﻨﺎ ﺨﻴﺎﻟﻬـﺎ ﺭﺍﻴـﺢ ﺠـﻲ‬ ‫ﻴﻤﺴﺢ ﻭﺵ ﺍﻟﺒﻴﻭﺕ.. ﻭﺍﻜﻤﻨﻬﺎ ﺴﺎﻋﺔ ﻤﻐﺭﺒﻴﺔ.. ﺭﻤﻰ ﺍﻟﻔﺎﻨﻭﺱ ﺒﻨـﻭﺭﻩ ﻋﻠـﻰ ﺍﻟﺤﻴﻁـﺎﻥ ﻨـﻭﺭﺕ‬ ‫ﺍﻟﺤﺠﺎﺭﺓ.. ﻭﺍﻨﻔﺘﺢ ﺒﻴﻨﻬﺎ ﺍﻟﻜﻼﻡ..‬ ‫)ﻜﻼﻡ ﺃﻫل ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ(‬ ‫ﺃﺤﺩﻫﻡ: - ﺤﻴﺔ ﻁﺭﺸﺔ ﻟﻁﺸﺕ ﺤﺒﻴﺸﺔ.. ﻭﺒﻘﻌﺔ ﺩﻤﻪ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﺴﺎﻟﺕ.‬ ‫ﻏﻴﺭﻩ: - ﻫﻭ ﺍﷲ.. ﻤﻌﻤﺭ ﻭﺒﺎﻗﻲ.‬ ‫ﺁﺨﺭ: - ﻤﺭﺍﺘﻪ ﻨﺎﻤﺕ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺘﺭﺏ.. ﻭﻗﺎﻟﺕ ﻴﺎ ﻤﻭﺤﺩﻴﻥ ﻏﻴﺘﻭﻨﻲ‬ ‫- ﺠﺎﺒﻭ ﺍﻟﻠﻭﻡ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺤﻴﻁﺎﻥ.‬ ‫- ﻭﻫﻲ ﻤﺎﻟﻬﺎ ﺍﻟﺤﻴﻁﺎﻥ.. ﺼﻭﺕ ﺍﻵﺩﺍﻥ ﻤﺠﻠﺠل ﻓﻲ ﺒﻴﺘﻨﺎ ﻭﻜﻑ ﻤﺭﻴﻡ ﻤﺯﺭﻉ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺒﺎﺏ.‬ ‫- ﺃﻴﻭﻩ ﺍﷲ.. ﻤﻥ ﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﻁﻠﺕ ﻋﻤﺎﻴﺭ ﺍﻟﻤﻴﺩﺍﻥ ﻭﺸﻤﺱ ﺴﺎﻗﻌﺔ ﻤﺎﻟﺕ ﻋﻠﻴﻨﺎ.‬ ‫- ﻟﻭ ﻜﺎﻥ ﺒﺈﻴﺩﻨﺎ ﻤﺎ ﻜﻨﺎ ﺒﻘﻴﻨﺎ.. ﺩﻩ ﺠﻭﻉ ﺍﻟﻭﻟﺩﻩ ﻋﻁﺵ ﻓﻲ ﻋﻴﻨﻴﻨﺎ.‬ ‫- ﺠﻭﻉ ﻤﺘﻤﺴﻤﺭ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺸﺒﺎﺒﻴﻙ ﻭﺠﻭﻩ ﺍﻟﻠﻘﻤﻪ ﺃﻟﻑ ﺸﺭﻴﻙ.‬ ‫- ﻴﺠﺭﻯ ﺍﻟﺭﻴﻕ ﻫﺭﺒﺎﻥ ﻤﻥ ﺫﻭﻗﻨﺎ.. ﻭﻴﺒﻬﺕ ﻭﺵ ﺍﻷﺭﺽ ﻋﻠﻴﻨﺎ.‬ ‫- ﻟﻭ ﻜﺎﻥ ﺒﺈﻴﺩﻨﺎ ﻤﺎ ﻜﻨﺎ ﺒﻘﻴﻨﺎ...‬ ‫ﺯﻗﺯﻗﺕ ﺍﻟﻤﺭﺠﻴﺤﺔ ﻤﻥ ﻋﻔﺭﺘﺔ ﺍﻟﻌﻴﺎل.. ﺼﺭﺥ ﺭﺍﺠل ﻋﺠﻭﺯ.‬ ‫- ﺍﺘﺭﺒﻰ ﻴﺎ ﻭﻻ.. ﺼﺤﻴﺢ ﻋﻴﺎل ﻤﺎ ﺘﺨﺘﻴﺸﻴﺵ.. ﺒﻜﺭﺓ ﺘﺸﺭﺒﻭﺍ ﺤﺸﻴﺵ.‬ ‫ﺍﻟﻌﻴﺎل ﺠﺭﻴﺕ ﻭﺒﺘﻘﻭل:‬ ‫- ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ.. ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ‬ ‫ﻭﺴﺭﻴﻨﺎ ﻫﺎﺠﺭﺕ ﻋﻡ ﻨﻭﻴل ﻟﻬﺎ ﺒﻠﻜﻭﻨﻪ ﻓﻲ ﻭﺵ ﺍﻟﻤﺭﺠﻴﺤﺔ‬ ‫ﻭﻻ ﻋﻴل ﻤﻥ ﺩﻭل ﺸﺎﻓﻬﺎ ﻏﻴﺭﺵ ﻜل ﻭﺍﺤﺩ ﻁﻠﻊ ﻟﻘﻰ ﺃﺨﻭﻩ ﺒﻴﻘﻭل ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ‬ ‫ﻭﻗﺎﻟﺕ ﻟﻨﺎ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﺼﺎﺤﺒﺔ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ‬ ‫- ﺴﺭﻴﻨﺎ ﻴﺎ ﻭﻻﺩ.. ﻜﺎﻨﺕ ﺘﺤﺩﻑ ﻟﻨﺎ ﻭﺍﺤﻨﺎ ﺼﻐﺎﺭ ﺍﻟﺤﻠﻭﻴﺎﺕ‬ ‫ﻭﺃﺨﺩﻨﺎ ﻨﻨﺩﻫﻪ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﻤﻥ ﻓﻭﻕ ﺍﻟﻤﺭﺠﻴﺤﺔ ﻭﻨﻘﻭﻟﻬﺎ ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ.. ﺍﺤﺩﻓﻲ ﺤﻼﻭﺓ ﻴﺎ ﺴﺭﻴﻨﺎ‬ ‫٥‬
  6. 6. ‫ﻭﻫﻭ ﺩﻩ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ.. ﺒﺘﻔﻜﺭﻩ ﺍﻟﺒﻴﻭﺕ ﻭﺍﻟﺤﻴﻁﺎﻥ ﺩﺍﻴﻤﺎ ﺒﺎﻟﺭﺍﺡ ﻭﻴﺘﻤﻨﻰ ﻴﺭﻭﺡ ﻭﺭﺍﻩ.. ﻭﻫﻨﺎﻙ ﻋﻠﻰ ﺸﻁ‬ ‫ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻜﺎﻨﺕ ﺸﻤﺱ ﻫﻭﺠﻪ ﺒﺘﻐﻴﺏ.. ﻭﻜﻨﺕ ﺃﻨﺎ ﺍﻟﺠﺎﻟﺱ ﺍﻟﻭﺤﻴﺩ... ﻤﺘﺠﻤﻌﻪ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺍﻟﺫﻜﺭﻴﺎﺕ.. ﺒﻔﻜﺭ‬ ‫ﻓﻲ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﻭﺤﻜﺎﻭﻴﻪ..‬ ‫٦‬
  7. 7. ‫ﻗﺼﺔ )ﺒﺸﺎﺭﺓ(‬ ‫ﺃﻏﻨﻴﺔ:-‬ ‫ـﻪ‬ ‫ـﺎﻭﻱ ﻋﺠﻤﻴـ‬ ‫ـﺎ ﺍﻡ ﺍﻟﺤﻜـ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ﻴﺎ ﻤﺼﺭ ﻴﺎ ﺍﻡ ﺍﻟﻬـﻭﺍ ﻭﺍﻟﻨـﻭﺭ ..‬ ‫ﻤﺎﺘﻭﺍ ﻤﺎ ﺸﺭﺒﻭﺍ ﻤـﻥ ﺍﻟﻤﻴـﻪ‬ ‫ﺩﻭﺭﻱ ﻴﺎ ﺴﺎﻗﻴﺔ ﺒﻤﻠﻴـﻭﻥ ﺘـﻭﺭ ..‬ ‫ﻤﺎﺘﻭﺍ ﻤﺎ ﺸﺭﺒﻭﺍ ﻤـﻥ ﺍﻟﻤﻴـﻪ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻗﺎﻟﺕ ﺍﻟﺤﻼﻭﺓ ﻓـﻲ ﻋﻴﻨﻴﻨـﺎ‬ ‫ـﻭﺭﺓ ـﺕ ـﻰ ـﺔ ..‬ ‫ﻤﺎﻟـ ﻋﻠـ ﺯﻴﻨـ‬ ‫ﺃﻤـ‬ ‫ـﺘﻬﻡ ﺒﺈ ـﺩﻴﻨﺎ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ـﻡ ﻜﺎﺴـ‬ ‫ﻭﻨﺭﺴـ‬ ‫ﻨﺭﻤـﻲ ﺸـﺒﻜﻨﺎ ﺒـﻀﻲ ﺍﻟﻌـﻴﻥ ..‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ـ ـ‬ ‫ـﺘﻬﻡ ﺒﺈ ـﺩﻴﻨﺎ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ـﻡ ﻜﺎﺴـ‬ ‫ﻭﻨﺭﺴـ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻴﺤﺭﻕ ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ ﻓﻲ ﺴـﻴﺠﺎﺭﺓ‬ ‫ﺤﻤﻭﺩﺓ ﺩﺍﺨـل ﻋﻠـﻰ ﺍﻟﺤـﺎﺭﺓ ..‬ ‫ﺃﺼ ـل ـﻼﻭﺓ ـﺴﺎﺭﺓ‬ ‫ﺒﺨـ‬ ‫ـ ﺍﻟﺤـ‬ ‫ﺸﺎﻑ ﺍﻟﺤـﻼﻭﺓ ﻭﻴﻌﻤـل ﻜﻴـﻑ ..‬ ‫ـﻰ ـﻼﻭﺓ ـﺴﺎﺭﺓ‬ ‫ﺒﺨـ‬ ‫ﺘﺒﻘـ ﺍﻟﺤـ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ﺃﺨﺩﻙ ﻭﻨﺴﻜﻥ ﻓـﻲ ﺍﻟﻌـﺎﻟﻲ‬ ‫ـﺯﺓ ﻭﺍﷲ ـﻰ ـﺎﻟﻲ ..‬ ‫ﻋﻠـ ﻏـ‬ ‫ﻋﺯﻴـ‬ ‫ﺒﺎﺼﺹ ﻋﻠﻰ ﻗﺼﺭ ﺍﻟـﻭﺍﻟﻲ‬ ‫ـﻊ ـﻴﻥ ..‬ ‫ـﺎﻟﻲ ـﻪ ﻴﻁﻠـ ﻓـ‬ ‫ﺩﻴـ‬ ‫ﻭﺍﻟﻌـ‬ ‫ﺒﺎﺼﺹ ﻋﻠﻰ ﻗﺼﺭ ﺍﻟـﻭﺍﻟﻲ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻋﺎﻴﺵ ﺒﻁﺒﻌﻲ ﻜـﺩﻩ ﻤـﺩﺍﺡ‬ ‫ـﻡ ـﺎﻍ ..‬ ‫ـﺔ ﻋﻤﻠﻠـ ﺼـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻨﻜﻠـ‬ ‫ﻨﻜﻠـ‬ ‫ﻤﺨﻠﻭﻕ ﺒﻁﺒﻌﻲ ﺼﻭﺘﻲ ﺴﻼﺡ‬ ‫ﻋﺎﺸﻕ ﻨـﻭﺭ ﻭﺠﻤـﺎل ﺍﻟـﺯﻴﻥ ..‬ ‫ﻤﺨﻠﻭﻕ ﺒﻁﺒﻌﻪ ﺼﻭﺘﻪ ﺴﻼﺡ‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟ ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫ـﻪ‬ ‫ـﺎﻭﻱ ﻋﺠﻤﻴـ‬ ‫ﻴﺎ ﻤﺼﺭ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺍﻟﻬـﻭﺍ ﻭﺍﻟﻨـﻭﺭ ... ـﺎ ﺃﻡ ﺍﻟﺤﻜـ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ﻋﺭﻓﻙ ﻭﺭﺴﻤﻙ ﻓـﻲ ﺇﻴـﺩﻴﺎ‬ ‫ﻴﺎ ﺸﺭﺨﻪ ﺯﻴﺩﻱ ﻓﻲ ﺼﻑ ﻁﺎﺒﻭﺭ ..‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫ـﺔ ـﺎﻥ ..‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ ﻜﻤـ‬ ‫ـﺔ ﻭﻟﻴﻠـ‬ ‫ﻟﻴﻠـ‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫"‬ ‫٧‬
  8. 8. ‫ﻗﺼﺔ ﺒﺸﺎﺭﺓ‬ ‫ﻜﺎﻥ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺩﺍﻴﺏ ﻓﻲ ﺍﻷﺤﻼﻡ ﺼﺎﺤﻲ ﻨﺎﻴﻡ ﻋﻠﻴﻬﺎ، ﻟﻭ ﻏﺭﺒﺕ ﺍﻟﻨﻬـﺎﺭﺩﻩ ﺘـﺸﺭﻕ ﺒﻜـﺭﻩ‬ ‫−‬ ‫ﺃﺤﻼﻡ ﻜﺘﻴﺭ.. ﻜﺘﻴﺭ ﻋﺎﻴﻡ ﻓﻴﻬﺎ، ﻭﻁﺒ ‪‬ﺎ ﻜﺎﻨﺕ ﺃﻭل ﺃﺤﻼﻤﻪ ﻫﻲ ﻤﺎﺭﻱ ﺃﻭ ﻤﺎﺭﻴﺎ‬ ‫ﻌ‬ ‫)ﻨﺩﺍﺀ ﺒﺎﻋﺔ ﻤﺘﺠﻭﻟﻴﻥ(‬ ‫- ﻴﺎ ﺤﻼﻭﻩ... ﻴﺎ ﻁﻌﺎﻤﻪ... ﻴﺎ ﺤﻼﻭﻩ ﻋﺴﻠﻴﻪ‬ ‫- ﺃﺤﻼﻡ ﺒﺘﺩﻭﺭ ﻓﻲ ﻁﺒﻕ ﺒﻨﻭﺭ.. ﻻ ﻨﻴل ﻭﻻ ﺴﻤﺎ ﻭﻻ ﺯﻫﻭﺭ... ﻴﻜﻔﻲ ﺤﺴﻨﻙ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ.. ﻴﺎ‬ ‫ﺸﺭﺒﺎﺕ ﺍﻟﻠﻭﺯ.‬ ‫- ﻗﺎﻟﻭﺍ ﻫﺎﺕ ﺍﻟﺼﻭﺍﻨﻲ... ﻭﻤﻨﻴﻥ ﺃﺠﻴﺏ ﺍﻟﺼﻭﺍﻨﻲ... ﻭﺤﺴﻨﻙ ﺨﻼﻨﻲ... ﻤﻘﺭﻤﺵ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ‬ ‫- ﺩﻯ ﻓﻘﻴﺭﻩ ﻭﺃﻤﻴﺭﻩ... ﻋﺼﻔﻭﺭﺓ ﺒﻀﻔﻴﺭﻩ‬ ‫- ﻭﺍﻟﻌﻴﻥ ﻨﻌﺴﺎﻨﻪ... ﻤﻭﻟﻭﺩﺓ ﻋﺴﻠﻴﻪ‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻤﺎﺭﻴﺎ ﺒﺘﺎﻜل ﻓﺼﻭﺹ ﺍﻟﻌﻘل‬ ‫- ﻴﺎ ﺴﻼﻡ ﻟﻭ ﺃﻜﻭﻥ‬ ‫- ﻗﺎﻟﻭﺍ ﻗﻠﺒﻬﺎ ﻤﺸﻐﻭل... ﻤﺸﻐﻭل ﺒﺒﺸﺎﺭﺓ‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻭﺍﺩ ﺤﺭ ﻭﻋﺎل‬ ‫- ﺼﻨﺎﻴﻌﻲ ﻋﺩﺩﺍﺕ ﻤﻔﻴﺵ ﺃﺨﻭﻩ‬ ‫- ﺘﺭﻴﺯ ﺃﻤﻬﺎ ﻗﺎﻟﺕ ﻤﺎﻟﻴﻬﺎ ﻏﻴﺭ ﺍﺒﻥ ﺨﺎﻟﺘﻬﺎ ﺒﻭﻟﻭ‬ ‫- ﻭﺃﺯﺍﻱ ﻴﻜﻭﻥ... ﻭﺃﺒﻭ ﺠﻭﺭﺝ ﻴﻭﺍﻓﻕ‬ ‫ﺃﺒﻭ ﺠﻭﺭﺝ ﻗﺎل :‬ ‫- ﻜﻴﻑ ﻴﺎ ﻭﻟﻴﻪ ﺃﺠﻭﺯﻫﺎ ﻟﻠﻭﺍﺩ ﺍﻟﻔﺴﺩﺍﻥ ﺩﻩ‬ ‫- ﻓﺴﺩﺍﻥ؟‬ ‫- ﻓﺴﺩﺍﻥ.. ﺘﻠﻔﺎﻥ.. ﺤﺎﻟﻪ ﻀﺎﻴﻊ ﺒﻴﻥ ﻨﻭﺍﺼﻲ ﺃﺘﻴﻨﺎ ﻭﺇﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ.‬ ‫- ﺒﻭﻟﻭ ﺍﺒﻥ ﺃﺨﺘﻲ.. ﻭﻫﻭ ﺃﻭﻟﻰ ﺒﻴﻬﺎ‬ ‫ﺸﻐﺎل ﻤﻊ ﺃﺒﻭﻩ ﻓﻲ ﺍﻟﺠﻤﺭﻙ.... ﻭﺒﻜﺭﻩ ﻴﻌﻘل ﻭﻴﺒﻘﻰ ﻋﺎل‬ ‫- ﻭﻭﺍﻜﻴﻡ ﺩﻩ ﻜﺎﻥ ﻴﺎﻜل ﻭﺸﻰ‬ ‫ﻭﺵ ﻜﻔﺎﻴﻪ ﻤﺎ ﺴﻤﻌﺘﺵ ﻨﺼﻴﺤﺘﻪ ﻤﻥ ٠٢ ﺴﻨﻪ... ﻴﺎ ﻤﺎ ﻨﺼﺤﻨﻲ ﻭﺍﷲ ﺍﻟﺭﺍﺠل.‬ ‫٨‬
  9. 9. ‫- ﻜﻴﻑ ﻴﺎ ﻋﺩﻟﻲ ﺘﺘﺠﻭﺯ ﻤﻥ ﺠﺭﻴﺠﻴﻪ... ﺩﻱ ﻤﺵ ﺘﻭﺒﻨﺎ‬ ‫- ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﺩﻱ ﻤﺵ ﺠﺭﻴﺠﻴﻪ... ﺩﻱ ﻋﺎﺸﺕ ﻤﻌﺎﻨﺎ ﺃﻜﺘﺭ ﻤﺎ ﻋﺎﺸﺕ ﻓﻲ ﺒﻠﺩﻫﻡ ﺼﺎﺭﺕ ﻤﻨﺎ ﻴﺎ‬ ‫ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻭﻋﺎﺩﺍﺘﻬﻡ ﺯﻴﻨﺎ‬ ‫- ﻤﺎ ﺠﻴﻨﺎ ﻤﻥ ﺃﺴﻴﻭﻁ ﻋﺸﺎﻥ ﻜﺩﻩ‬ ‫- ﺨﺒﺭ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﺍﻟﺠﻭﺍﺯ ﻨﺹ ﺍﻟﺩﻴﻥ ﻴﺎ ﺃﺨﻲ.‬ ‫- ﻤﻔﻴﺵ ﻓﺎﻴﺩﻩ.. ﻜﻠﺕ ﻋﻘﻠﻙ ﺍﻟﺤﺭﻴﻤﺎﺕ.‬ ‫*****‬ ‫- ﻴﺎ ﺭﻴﺘﻨﻲ ﺴﻤﻌﺕ ﻜﻼﻤﻙ ﻴﺎ ﺨﻭﻱ.‬ ‫- ﻋﺎﺠﺒﻙ ﻗﻭﻱ ﻜﻼﻡ ﺍﻟﻤﻜﻭﺠﻲ... ﺃﻫﻭ ﻟﺤﺩ ﺍﻟﻴﻭﻡ ﻤﻜﻭﺠﻲ ﻭﺃﻨﺎ ﻭﻗﻔﺕ ﺠﻨﺒﻙ ﻟﺤﺩ ﻤﺎ ﺒﻘﻴﺕ‬ ‫ﺭﻴﺱ ﻤﺼﻨﻊ ﺍﻟﺒﻭﺘﺠﺎﺯ ﻤﺵ ﺼﻨﺎﻴﻌﻲ ﺃﺠﺭﻱ ﻤﺸﺤﻡ.‬ ‫- ﺨﻠﻴﻨﺎ ﻓﻲ ﺤﻜﺎﻴﺔ ﺍﻟﺒﺕ.‬ ‫- ﺍﻟﺒﺕ ﺤﺘﺘﺠﻭﺯ ﺒﻭﻟﻭ.‬ ‫- ﻭﺃﻗﻭل ﺇﻴﻪ ﻟﺒﺸﺎﺭﺓ ﻟﻤﺎ ﻴﻌﺎﻭﺩ... ﺃﻭﺩﻱ ﻭﺸﻲ ﻤﻥ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻓﻴﻥ ﺒﺱ؟ ﻴﻘﻭل ﻋﻠﻴﻪ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﻨﺎﺱ؟‬ ‫************‬ ‫** ﺭﺍﺠل ﻤﺠﺩﻭﺏ... ﺩﺍﻴﺭ ﻓﻲ ﻤﻠﻜﻭﺕ ﺍﷲ‬ ‫ﺍﺴﻤﻪ ﺤﺴﻥ ﺍﻟﺩﺒﻭﺱ... ﺩﻴﺎﺭ ﻴﻘﻭل.....‬ ‫- ﺴﻴﺩﻨﺎ ﻋﻤﺭ ﻗﺎل ﺇﻴﻪ... ﺴﻴﺩﻨﺎ ﻋﻤﺭ ﻗﺎل ﺇﻴﻪ...‬ ‫- ﺍﷲ ﻴﻜﺭﻡ ﺤﺎﻟﻙ ﻴﺎ ﺩﺒﻭﺱ.‬ ‫- ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ...... ﺍﻨﺕ ﺒﻠﻐﺔ ﻭﻻ ﺒﻴﺎﺩﺓ.... ﻫﻪ... ﻫﻪ... ﺴﻴﺩﻨﺎ ﻋﻤﺭ ﻗﺎل ﺇﻴﻪ....‬ ‫- ﺍﺨﺹ ﻋﻠﻴﻙ ﺭﺍﺠل ﻗﻠﻴل ﺍﻟﺤﻴﺎ.... ﻴﻌﻨﻲ ﺃﻤﺩ ﺇﻴﺩﻱ ﻋﻠﻴﻙ.‬ ‫- ﺴﻴﺒﻪ ﻴﺎ ﻋﺒﺩﻩ ﺭﺒﻙ ﻋﻼﻡ ﺒﺎﻟﻨﻔﻭﺱ.... ﻫﻭ ﺩﺍﺭﻱ ﺒﺤﺎﻟﻪ.‬ ‫- ﺭﺒﻨﺎ ﻴﺨﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺠﻤﺎل.‬ ‫- ﺨﺵ ﺍﻟﺩﻜﺎﻥ ﻴﺎ ﺤﺴﻥ ﺸﻭﻑ ﺤﺎﺠﺔ ﺘﺎﻜﻠﻬﺎ... ﺩﻩ ﺍﻨﺕ ﺤﺒﻴﺏ ﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫٩‬
  10. 10. ‫** ﺤﺴﻥ ﺩﺨل ﺍﻟﺩﻜﺎﻥ ﺨﺩ ﺍﻷﻜل ﻭﺨﺭﺝ ﻁﺎﻴﺭ ﻤﻥ ﺍﻟﻔﺭﺡ ﻴﻐﻨﻲ ﻭﻴﻘﻭل:‬ ‫ﺒﻌﺩ ﺍﻟﺭﺠﺎل ﻤﺎ ﻨﺎﻤـﺕ ﻓـﻲ ﺍﻟـﺩﺍﺭ‬ ‫ـﺎل‬ ‫ـﺎ ﺃﻡ ـﺎل ـﻲ ﺍﻟﺨﻠﺨـ‬ ‫ﺠﻤـ ﺭﻨـ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺍﻟـﻭﻻ ﺸـﻴﻼﻩ ﻓـﻲ ﻋﻴـﻭﻨﻲ‬ ‫ـﺩﺍ ـﻴﻔﻬﻡ ـﺎﺭ‬ ‫ﺒﺘـ‬ ‫ـﺕ ﺍﻟﻌـ ﺴـ‬‫ﻗﺎﻟـ‬ ‫ـﻲ ـﺩﻭﻤﻲ‬ ‫ـل ـﻼ ﻗﻠﻌﻨـ ﻫـ‬ ‫ﺃﺼـ ﺍﻟﻐـ‬ ‫ـﺎ ﺃﻡ ـﺎل ـﺯﻯ ـﻭﻤﻲ‬ ‫ﻭﻗـ‬ ‫ﺠﻤـ ﻓـ‬ ‫ﻴـ‬ ‫ﻟﻜــﻥ ﺍﻟﻌــﺩﺍ ﺴــﻴﻔﻬﻡ ﺒﺘــﺎﺭ‬ ‫ﻗﺎﻟﺕ ﺍﻟﻭﻻ ﺸـﻴﻼﻩ ﻓـﻲ ﻋﻴـﻭﻨﻲ‬ ‫** ﻗﺎﺒل ﺸﺭ ﺍﻟﺒﺭﻴﻪ ﻭﺭﻤﺯ ﺍﻷﺫﻴﻪ... ﻁﺒﻌﺎ ﺒﻭﻟﻭ.‬ ‫- ﺨﺩ ﺴﻴﺠﺎﺭﺓ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻗﺎل ﺍﻨﺕ ﻷ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻜﻼﻤﻪ ﻋﻠﻰ ﺤﻕ... ﻟﻭ ﺨﺕ ﺴﻴﺠﺎﺭﻩ ﻜﻨﺕ ﺤﻀﺭﺒﻙ ﻋﻠﻰ ﻗﻔﺎﻙ ﻭﻟﻭ ﻤﺨﺘﺵ‬ ‫ﺒﺭﻀﻭﺍ ﺤﻀﺭﺒﻙ ﻋﻠﻰ ﻗﻔﺎﻙ.‬ ‫** ﻴﺠﺭﻱ ﺤﺴﻥ ﺍﻟﻤﺠﺩﻭﺏ ﻤﺭﻋﻭﺏ ﻭﻫﻭ ﻴﻘﻭل:‬ ‫- ﺒﻠﻐﺔ ﻭﻻ ﺒﻴﺎﺩﺓ.. ﺒﻴﺎﺩﺓ ﻭﻻ ﺒﻠﻐﺔ...‬ ‫- ﻋﺎﺭﻑ ﻟﻭ ﺠﺒﺕ ﺴﻴﺭﺓ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺩﻱ ﺘﺎﻨﻲ.‬ ‫ﺤﻀﺭﺒﻙ ﺒﺎﻟﺒﻠﻐﺔ ﻴﺎ ﻤﺠﺩﻭﺏ ﻴﺎ ﻤﻌﺘﻭﻩ.‬ ‫ﻤﺎﺭﻴﺎ – ﻜل ﺩﻩ ﻋﺸﺎﻥ ﻗﺎل ﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻋﻠﻰ ﻟﺴﺎﻥ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﻜﻠﻪ.... ﻤﻠﻘﺘﺵ ﻏﻴﺭ ﺤﺴﻥ ﺍﻟﻐﻠﺒﺎﻥ.‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻴﻥ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ؟‬ ‫- ﻟﻴﻪ؟‬ ‫- ﻤﺵ ﻜﺩﻩ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ.. ﺩ ﺍﻨﺎ ﺒﺭﻀﻭﺍ ﺍﺒﻥ ﺨﺎﻟﺘﻙ.‬ ‫- ﺭﺍﻴﺤﻪ ﺒﻴﺕ ﺍﻷﺭﻤﻥ.‬ ‫- ﻤﻌﺎﻜﻲ ﻟﻭﺍﺯﻡ ﺍﻟﻜﺤﻙ.‬ ‫- ﻓﺎﻟﺢ.‬ ‫- ﻤﺎ ﺍﻟﻌﻴﺩ ﺒﻌﺩ ﻴﻭﻤﻴﻥ... ﺤﺘﺴﻬﺭﻱ ﺒﺎﻟﻴل ﻤﻌﺎﻫﻡ.. ﺤﺘﻜﻭﻨﻲ ﻤﻭﺠﻭﺩﻩ... ﺃﻨﺎ ﺤﺎﺠﻲ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺨﺎﻴﻑ ﻤﻥ ﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫٠١‬
  11. 11. ‫- ﻫﻭ ﺤﻴﻜﻭﻥ ﻤﻭﺠﻭﺩ... ﻷ ﻷ... ﻜﻠﻜﻭﺍ ﺴﺘﺎﺕ ﻓﻲ ﺒﻌﺽ.‬ ‫ﻭﺒﻌﺩﻴﻥ ﻫﻭ ﺭﺠﻊ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻤﻭﺠﻭﺩ ﺃﻭ ﻤﺵ ﻤﻭﺠﻭﺩ ﻫﻭ ﻤﻌﺎﻴﺎ.‬ ‫- ﻤﺎﺭﻴﺎ... ﺩﻗﺕ ﻤﺯﺍﻤﻴﺭﻙ ﻓﻲ ﻗﻠﺏ ﺍﻟﻠﻴل... ﻭﺍﷲ ﺒﺘﺎﻜل ﻓﺼﻭﺹ ﺍﻟﻌﻘل.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻓﻲ ﻗﻠﺏ ﺍﻟﻠﻴل ﻭﻫﻭ ﺒﺫﺭﺓ ﺍﻟﻔﺠﺭ ﺍﻟﺠﻲ.. ﻭﺒﻴﻁﺭﺩ ﺍﻟﺠﻥ ﻭﺍﻟﺴﻡ ﻭﺍﻟﻬﻡ... ﻫﻭ ﺍﻟﻤﻭﺍل‬ ‫ﻭﺍﻷﺤﻼﻡ.‬ ‫- ﺒﻨﺸﺎﻫﺩ ﺍﻟﻌﺩﺭﺍ ﻓﻲ ﺠﻤﺎﻟﻙ... ﻭﺍﻟﻠﻴل ﻨﻔﺴﻪ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ ﺒﻴﺴﺠﺩ ﻗﺩﺍﻤﻙ.‬ ‫- ﺒﺸﻭﻓﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﻌﺘﻤﻪ ﻭﺍﻟﻐﻴﻤﻪ ﻭﺍﻟﻠﻴل ﻭﺍﻟﻨﻬﺎﺭ.‬ ‫- ﺒﻴﻐﻨﻲ ﻟﻴﻜﻲ ﺍﻟﻨﺴﻴﻡ ﻭﺍﻟﻬﺩﻴﺭ ﻭﻗﻠﺏ ﺍﻟﻠﻴل ﻭﺍﻟﻘﻨﺎﺩﻴل.‬ ‫- ﻤﻭﺠﻭﺩ ﻴﺎ ﺒﻭﻟﻭ ﻤﻭﺠﻭﺩ ﺒﺒﺭﻜﺔ ﻴﺴﻭﻉ ﺍﻟﺭﺏ.‬ ‫- ﻤﺎﺭﻴﺎ ﻟﻴﻪ ﺒﺘﻔﻀﻠﻲ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻋﻨﻲ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺒﻔﻀﻠﻪ ﻫﻭ ﻓﺎﺭﺽ ﻨﻔﺴﻪ ﺯﻱ ﻤﻭﺝ ﺍﻟﺒﺤﺭ.‬ ‫- ﺒﻠﻐﻪ ﻭﻻ ﺒﻴﺎﺩﻩ... ﺒﻠﻐﻪ.. ﺒﻠﻐﻪ...‬ ‫- ﺍﻨﺕ ﺭﺠﻌﺕ ﺘﺎﻨﻲ ﻴﺎ ﺨﺭﻓﺎﻥ... ﻤﺎ ﻟﻴﻙ ﻏﻴﺭ ﺍﻟﺒﻠﻐﻪ.‬ ‫- ﺴﻴﺒﻪ ﻓﻲ ﺤﺎﻟﻪ.‬ ‫- ﺁﻤﺭﻙ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺒﺄﻤﺭﻙ... ﻟﻜﻥ ﺤﺎﻗﻭل ﻟﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ... ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺒﺸﺎﺭﺓ... ﻤﺎﺭﻴﺎ... ﻟﻴﻪ ﺒﺸﺎﺭﺓ.‬ ‫**************‬ ‫** ﻋﻡ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻁﻭل ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﻗﺩﺍﻡ ﺍﻟﺩﻜﺎﻥ ﻴﺠﺎﻟﺱ ﺠﺎﺭﺓ ﻋﻡ ﺼﻼﺡ ﺍﻟﺨﺭﺩﻭﺍﺘﻲ.‬ ‫ﻋﻡ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻁﻭل ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﻴﺒﺹ ﻓﻲ ﺍﻟﺭﺍﻴﺢ ﻭﺍﻟﻠﻲ ﺠﺎﻱ ﻜﺄﻨﻪ ﺒﻴﺩﻭﺭ ﻋﻠﻰ ﺤﺎﺠﻪ.. ﻭﻋﻡ ﺼﻼﺡ ﻁﻭل‬ ‫ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﻴﺄﻜل ﻭﻴﺸﺭﺏ ﻜﻠﺒﺘﻪ ﺍﻟﻌﺯﻴﺯﺓ ﻜﻴﻤﺎ ﻟﻜﻥ ﺍﻟﻴﻭﻡ ﺍﻻﺘﻨﻴﻥ ﻤﺸﻐﻭﻟﻴﻥ.. ﻤﺸﻐﻭﻟﻴﻥ ﻓﻲ ﺇﻴﻪ... ﻓﻲ‬ ‫ﱢ‬ ‫ﻤﺭﺴﺎل.‬ ‫** ﻋﻡ ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻴﻘﻭل: ﻗل ﻟﻪ‬ ‫- ﻗﻠﺔ ﺨﺎﻟﻙ ﺒﻴﻘﻭﻟﻙ ﺍﻟﻠﻴل ﺨﻴﺎﻁ ﻗﻠﻭﺏ.‬ ‫ﻭﺨﺎﻟﻙ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ.. ﻗﻠﺒﻪ ﻤﺘﺴﺭﻓل ﺒﻘﻠﺒﻙ.. ﺤﺎﻓﻅ ﻋﻠﻰ ﻨﻔﺴﻙ.‬ ‫١١‬
  12. 12. ‫ﺍﻟﻠﻴل ﻓﻲ ﺍﻟﺤﺯﻥ ﻁﻭﻴل.. ﻭﺨﺎﻟﻙ ﻤﺎ ﻋﺎﺩ ﻴﺘﺤﻤل ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﻭﺴﻼﻤﻲ ﻟﻴﻙ ﻭﺴـﻼﻡ ﻤﺎﺭﺜـﺎ‬ ‫ﻤﺭﺍﺕ ﺨﺎﻟﻙ.‬ ‫- ﻗﻠﻪ ﻜﻤﺎﻥ ﻴﻘﻭل ﻟﻤﺤﻤﺩ ﺍﻥ ﺍﻟﻭﺍﺩ ﺼﺒﺤﻲ ﺃﺨﻭﻩ ﻤﻠﻤﻭﻡ ﺍﻟﻴﻭﻤﻴﻥ ﺩﻭل ﻋﻠـﻰ ﺍﻟـﻭﺍﺩ ﺒﻭﻟـﻭ‬ ‫ﺍﻟﺼﺎﻴﻊ ﻭﺩﻩ ﻭﺍﺩ ﺘﻠﻔﺎﻥ ﺤﻴﺘﻠﻑ ﺃﻤﻠﻪ... ﻋﺎﻜﺴﻭﺍ ﺩﻴﻜﻲ ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﺃﺒﻠﻪ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﻤﺩﺭﺴﺔ ﺍﻟﺤﻀﺎﻨﻪ‬ ‫ﻭﺃﻨﺕ ﻋﺎﺭﻑ ﻋﺒﺩﻩ ﻏﻔﻴﺭ ﺍﻟﺤﻀﺎﻨﻪ ﺭﺍﺠل ﻜﻔﻴﻑ ﻤﻌـﺭﻓﺵ ﻴﻌﻤـل ﺤﺎﺠـﻪ ﻟـﻭﻻ ﺃﺒﻠـﻪ‬ ‫ﻤﺎﺭﺠﺭﻴﺕ ﺒﺨﺕ ﻓﻴﻪ ﻓﻠﻡ ﻨﻔﺴﻪ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻜﺘﺭ ﺍﻟﻜﺘﺎﺒﻪ ﻤﺎ ﺤﻴﻔﻴﺩ ﻴﺎ ﺼﻼﺡ ﻴﺎ ﺨﻭﻱ.. ﺒﻜﺭﻩ ﻴﻌﺎﻭﺩ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻭﻴﻌﺩل ﺍﻟﻤﺎﻴل ﻴﺴﻨﺩ‬ ‫ﺍﻵﻴل ﻭﻻ ﻴﻬﺩﻩ.‬ ‫- ﻴﺭﺠﻊ ﺒﺎﻟﺴﻼﻤﻪ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ.‬ ‫- ﺍﻟﻔﻁﺎﺭ ﻗﺭﺏ ﻭﺍﻟﻤﻐﺭﺏ ﻋﻠﻰ ﻭﺸﻙ... ﺘﻔﺘﻜﺭ ﻤﺎﺭﺜﺎ ﻤﺤﻀﺭﻩ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﺍﻟﺠﻭﺩﻩ ﺒﺎﻟﻤﻭﺠﻭﺩﻩ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ.‬ ‫*********‬ ‫** ﺒﻌﺩ ﺍﻟﻔﻁﺎﺭ ﺍﻟﺼﻭﺍﺭﻴﺦ... ﺍﻟﺯﻴﻨﻪ.. ﻟﻌﺏ ﺍﻟﻜﻭﺭﻩ.. ﺍﻟﻔﻭﺍﻨﻴﺱ.. ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻤﺸﻐﻭل ﻓﻲ ﻤﻜﻭﺓ ﺍﻟﻌﻴﺩ‬ ‫ﻟﻠﺤﻲ ﻜﻠﻪ.. ﻭﺼﻼﺡ ﻓﻲ ﺍﻟﺼﻼﺓ.. ﺃﺒﻭ ﺠﻭﺭﺝ ﻤﺭﻴﺢ ﻓﻲ ﺍﻟﺒﻴﺕ.. ﻤﺎﺭﺠﺭﻴﺕ ﺭﺍﺤﺕ ﻤﻊ ﺩﺍﺩﺍ‬ ‫ﺁﻨﺎ ﺒﻴﺕ ﺍﻷﺭﻤﻥ.. ﺃﻭﺴﻊ ﺒﻴﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺘﺘﻌﻠﻡ ﻤﻨﻬﺎ ﻋﻤﺎﻴل ﺍﻟﻜﺤﻙ ﻷﻡ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﻭﺃﻡ ﺼﺒﺤﻲ‬ ‫ﻭﻤﻌﺎﻫﻡ ﺘﺭﻴﺯ ﻭﻤﺎﺭﺜﺎ ﻭﺃﻡ ﺭﻭﺯ....‬ ‫- ﺇﺯﺍﻱ ﻤﺎﺭﻴﺎ ﺘﺘﺠﻭﺯ ﺒﻭﻟﻭ... ﺩﻩ ﻜﻼﻡ ﻭﻻ ﻴﻘﻭﻟﻭﺍ ﻤﻘﺩﺱ ﻭﻻ ﺸﻤﺎﺱ... ﺍﻋﻘﻠﻲ ﻴﺎ ﺘﺭﻴﺯ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺩﺍﺩﺍ... ﺒﻭﻟﻭ ﻭﻟﺩ ﺘﻤﺎﻡ ﺒﺱ ﻫﻭ ﻁﺎﻴﺵ ﺸﻭﻴﻪ.‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻴﺎ ﺒﺕ ﺠﺩﻉ ﻤﻴﺘﻌﻭﻀﺵ.. ﻭﺒﻨﺘﻙ ﺒﺘﺤﺒﻪ... ﻭﻤﺎ ﺘﻠﻭﻤﻬﺎﺵ.‬ ‫ﻤﺎ ﺍﻨﺘﻲ ﺤﺒﺘﻲ ﺍﺒﻥ ﻋﺭﺏ ﺒﺭﻀﻭ.‬ ‫- ﺒﻜﺭﻩ ﻟﻤﺎ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻴﻌﺎﻭﺩ.. ﺤﻴﻔﺘﺢ ﻤﺤل ﻟﺤﺎﻟﻪ... ﻭﺤﻴﺒﻘﻰ ﻋﺎل.‬ ‫- ﺍﺨﺭﺠﻲ ﻤﻨﻬﺎ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﺜﺎ.‬ ‫- ﻤﺎ ﺘﻜﻠﻤﻨﺎ ﻴﺎ ﺩﺍﺩﺍ ﺍﻟﻤﻘﺩﺱ ﻴﺸﻭﻑ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﺒﺘﻲ.‬ ‫- ﻭﻤﺎﻟﻬﺎ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﺩﻱ ﺯﻱ ﺍﻟﻘﻤﺭ ﻭﺒﻜﺭﺓ ﻴﺠﻴﻠﻬﺎ ﻋﺩﻟﻬﺎ.‬ ‫- ﻤﻨﻜﺴﺭﻩ ﺍﻷﻴﺎﻡ ﺩﻱ... ﻭﻤﺒﺘﻜﻠﻤﺵ ﺤﺩ.‬ ‫- ﺨﻠﻲ ﺍﻟﺸﻴﺦ ﺤﺎﻤﺩ ﻴﺸﻭﻓﻬﺎ.‬ ‫- ﻤﺴﺎﻓﺭ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺭﻭﺯ ﻤﺴﺎﻓﺭ... ﺯﻱ ﺒﺎﻗﻲ ﺍﻟﻤﺴﺎﻓﺭﻴﻥ.‬ ‫٢١‬
  13. 13. ‫- ﺒﻜﺭﺓ ﻴﻌﺎﻭﺩ ﺒﺸﺎﺭﺓ.. ﻭﻴﻌﺎﻭﺩ ﺍﻟﻜل.‬ ‫- ﺍﻟﺸﻴﺦ ﺩﻋﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﻌﺸﺎ.‬ ‫- ﺍﻟﻤﻘﺩﺱ ﻓﻲ ﺍﻟﻘﺩﺍﺱ.‬ ‫- ﺠﻤﻴﻠﻪ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﻪ ﺸﺎﻓﺕ ﺍﻟﺒﺨﺕ ﻟﻤﺎﺭﻴﺎ ﻭﻗﺎﻟﺕ ﻋﻥ ﻗﺭﻴﺏ ﺍﻹﻜﻠﻴل ﻭﺍﻟﻔﺭﺡ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻤﺎ ﻴﺯﻴﻥ ﻤﺎﺭﻴﺎ ﻭﻓﺎﻁﻤﻪ ﻏﻴﺭﻱ... ﻭﺍﻨﺘﻲ ﻋﺭﻓﺎﻨﻲ ﻓﻲ ﺍﻟﺯﻭﺍﻕ.‬ ‫- ﺘﺴﻠﻤﻲ ﻴﺎ ﺍﻡ ﺭﻭﺯ.‬ ‫ﺒﻜﺭﻩ ﻨﺸﻭﻑ ﺍﻟﻭﻟﺩ ﻭﻟﺩ ﺍﻟﻭﻟﺩ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺴﻼﻡ ﻭﺍﷲ ﻟﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﻴﺩ ﻤﻔﺘﺭﺠﻪ.‬ ‫** ﻋﻠﻰ ﺴﻠﻡ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻗﺎﺒﻠﺕ ﻓﺎﻁﻤﺔ ﻤﺎﺭﻴﺎ.‬ ‫- ﺍﺯﻴﻙ ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﺔ.‬ ‫- ﺃﻫﻼ ﻤﺎﺭﻴﺎ.‬ ‫- ﻓﻲ ﺤﺎﺠﺔ؟ ﺤﺩ ﻴﻜﺸﺭ ﻓﻲ ﺍﻟﻌﻴﺩ؟‬ ‫- ﻻ.. ﺃﺒﺩﺍ.‬ ‫- ﺇﺫﺍ ﻜﻨﺕ ﺯﻋﻼﻨﺔ ﻤﻥ ﺍﻟﻠﻲ ﻋﻤﻠﻪ ﺒﻭﻟﻭ... ﺃﻨﺎ ﻤﻠﻴﺵ ﺩﻋﻭﺓ ﺤﺘﻰ ﻟﻭ ﻜﺎﻥ ﺍﺒﻥ ﺨﺎﻟﺘﻲ.‬ ‫- ﺍﺫﺍ ﻜﺎﻥ ﻋﻠﻰ ﺒﻭﻟﻭ ﺘﻬﻭﻥ.‬ ‫- ﻴﺒﻘﻰ ﻓﻴﻪ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﺍﻨﺘﻲ ﺃﺨﺒﺎﺭﻙ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﺴﻌﻴﺩﺓ ﺠﺩﺍ... ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺒﻌﺕ ﻟﻲ ﺠﻭﺍﺏ.‬ ‫- ﺇﻤﺘﻰ؟‬ ‫- ﻤﻥ ﺯﻤﺎﻥ... ﺒﺱ ﺃﻨﺎ ﺒﻘﺭﺍﻩ ﻜل ﻴﻭﻡ... ﻜﺄﻨﻪ ﻟﺴﻪ ﺠﻲ.‬ ‫- ﻭﺃﺒﻠﻪ ﺘﺭﻴﺯ ﺒﺘﺸﻭﻓﻙ.‬ ‫- ﻤﺭﺓ ﺸﺎﻓﺘﻨﻲ.. ﻭﻗﺎﻟﺕ ﻟﻲ... ﻋﺠﺒﻙ ﺇﻴﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﻭﺍﺩ ﺩﻩ ﻟﻜﻥ ﻅﺒﻁﺘﻬﺎ ﻤﺭﺓ ﺒﺘﻘﺭﺍ ﻫﻲ‬ ‫ﺍﻟﺠﻭﺍﺏ.‬ ‫- ﺭﺒﻨﺎ ﻴﺴﻌﺩﻙ ﻴﺎ ﻤﺎﺭﻴﺎ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺒﺘﻲ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻤﻔﻴﺵ ﻭﺍﺤﺩﺓ ﻤﺘﺤﺒﻬﻭﺵ.. ﺤﺘﻰ ﺃﻤﻲ.. ﺒﺱ ﺠﻤﻴﻠﻪ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﺔ ﻗﺎﻟﺘﻠﻲ ﻫﻭ‬ ‫ﻟﻴﻜﻲ.‬ ‫٣١‬
  14. 14. ‫- ﻓﺎﻁﻤﻪ.... ﺇﻴﻪ ﺭﺃﻴﻙ ﻓﻲ ﺒﺸﺎﺭﺓ؟‬ ‫*****‬ ‫** ﻋﻠﻰ ﺃﻭل ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺤﺴﻥ ﺍﻟﺩﺒﻭﺱ ﺯﻋﻕ ﺒﺄﻋﻠﻰ ﺤﺴﻪ:‬ ‫- ﻤﺤﻤﺩ ﻭﺼل ﻴﺎ ﻭﻻﺩ.‬ ‫- ﺇﺯﻴﻙ ﻴﺎ ﺤﺴﻥ... ﻭﺤﺸﺘﻨﻲ ﻴﺎ ﺭﺍﺠل.‬ ‫** ﻤﻥ ﺒﻴﺕ ﺍﻷﺭﻤﻥ ﻁﻠﺕ ﺍﻟﺴﺘﺎﺕ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻤﻨـﺎﺩﻱ ﻭﺴـﺎﻴﺒﻴﻥ ﺼـﻭﺍﻨﻲ ﺍﻟﻜﺤـﻙ ﻟﻠﻨـﺎﺭ‬ ‫ﻓﻲ ﺍﻟﻔﺭﻥ.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻗﻠﺕ ﻟﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﻴﺩ ﻤﻔﺘﺭﺠﻪ.‬ ‫- ﻤﺤﻤﺩ ﻴﺎ ﺒﻨﻲ ﺤﻤﺩ ﷲ ﻉ ﺍﻟﺴﻼﻤﻪ.‬ ‫** ﻋﻡ ﺼﻼﺡ ﺨﺎﺭﺝ ﻤﻥ ﺍﻟﺠﺎﻤﻊ ﻓﺎﺠﺄﻩ ﺍﻟﺨﺒﺭ ﻭﺃﺒﻭ ﺠﻭﺭﺝ ﺴﻤﻊ ﻨﺯل ﺠﺭﻱ ﻤﻥ ﺍﻟﺒﻴـﺕ‬ ‫ﻭﻤﺎﺭﻴﺎ ﺴﺎﺒﺕ ﻓﺎﻁﻤﺔ ﻭﻁﻠﻌﺕ ﺘﺠﺭﻱ ﻭﻭﺍﻜﻴﻡ ﺴﺒﻕ ﺍﻟﻜل...‬ ‫- ﻋﺎﺩ ﺍﻟﺭﺠﺎل ﻴﺎ ﻭﻻﺩ.‬ ‫- ﺴﻼﻤﺎﺕ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.‬ ‫- ﺃﻤﺎل ﻓﻴﻥ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.. ﺨﺩ ﺃﺠﺎﺯﺓ ﻤﻌﺎﻙ.‬ ‫- ﻁﺏ ﻗﺎﻟﻙ ﺃﺠﺎﺯﺘﻪ ﺇﻤﺘﻰ ﻭﻻ ﻤﺘﻌﺭﻓﺵ.‬ ‫- ﺃﺼل ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺭﺍﺠل ﻴﻌﺘﻤﺩ ﻋﻠﻴﻪ.‬ ‫- ﺃﺼل ﺩﻱ ﺤﺭﺏ ﻴﺎ ﺍﺨﻭﺍﻨﺎ ﻤﺵ ﺃﻱ ﻜﻼﻡ.‬ ‫** ﻟﻜﻥ ﻤﺤﻤﺩ ﺒﺹ ﻓﻲ ﻋﻴﻭﻥ ﺍﻟﻜل ﻭﻗﺎل:‬ ‫- ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺒﻴﺒﻌﺕ ﻟﻜﻡ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻭﺍﺤﺩ.. ﻭﺍﺤﺩ... ﻤﻥ ﻋﻨﺩ ﺍﻟﺭﺏ.‬ ‫** ﺼﺭﺨﺕ ﺃﻡ ﺼﺒﺤﻲ:‬ ‫- ﻤﻥ ﻋﻨﺩ ﺍﻟﺭﺏ.‬ ‫ﺇﺨﺹ ﻋﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺩﻩ ﺨﺒﺭ ﺘﻘﻭﻟﻪ ﻓﻲ ﻟﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﻴﺩ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﺍﻟﺭﺏ ﻤﺎ ﻴﺠﻴﺏ ﺍﻟﺭﺩﻯ.. ﺠﻴﺘﻨﺎ ﺒﺎﻟﺒﺸﺎﺭﺓ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ )ﺩﺍﺩﺍ ﺁﻨﺎ ﻗﺎﻟﺕ(.‬ ‫- ﺤﺯﻨﻲ ﻋﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ )ﻤﺎﺭﺜﺎ ﻗﺎﻟﺕ(.‬ ‫٤١‬
  15. 15. ‫** ﻭﺍﻜﻴﻡ ﻗﺎل:‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻁﻤﻨﺘﻨﻲ ﻋﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﻭﺍﻨﺕ ﺠﻨﺏ ﻴﺴﻭﻉ ﺍﻟﺭﺏ.‬ ‫ﻴﺒﻘﻰ ﺃﻜﻴﺩ ﻭﺼﻠﻙ ﺍﻟﻤﺭﺴﺎل.‬ ‫ﻭﺍﷲ ﻭﺍﻟﻠﻴل ﻤﺎ ﻴﻌﺭﻑ ﺍﻟﺴﻜﺎﺕ.. ﻭﺃﻜﻴﺩ ﺭﺍﺡ ﻴﺘﻜﻠﻡ ﻤﻊ ﻗﻠﺒﻲ ﺍﻟﻤﻠﻀﻭﻡ ﺒﻘﻠﺒﻙ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ.‬ ‫- ﺠﻤﻴﻠﻪ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﻪ ﻗﺎﻟﺕ ﺍﻟﻔﺭﺡ ﻋﻥ ﺍﻟﻘﺭﻴﺏ ﻭﺍﻹﻜﻠﻴل ﺤﻀﻨﻙ ﻴﺎ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﻗﻭل ﻴﺎ ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺠﻲ‬ ‫ﻭﻻ ﻤﺵ ﺠﻲ ﻗﻭل.. ﻗﻭل.‬ ‫** ﺍﻨﺨﺭﻁ ﺍﻟﺒﻌﺽ ﻓﻲ ﺍﻟﺒﻜﺎﺀ ﻭﺍﻓﺽ ﺍﻵﺨﺭﻭﻥ ﺇﻟﻰ ﺍﻟﻤﻘﺎﻫﻲ ﻭﺍﻟﻁﺭﻗﺎﺕ ﻭﺴﻤﻊ ﺍﻟﺠﻤﻴـﻊ‬ ‫ﺤﺴﻥ ﺍﻟﺩﺒﻭﺱ ﻴﻘﻭل:‬ ‫ﺠﻤﻌﺕ ﻤﻨﻭﻑ ﺘﻼﺘﺎﺕ‬ ‫ﻀﺭﺏ ﺍﻟﺒﺭﻭﺠﻲ ﻓﻲ ﺘﻼ‬ ‫ﺍﺴ ـﺘﺩﻋﺕ ﺍﻻﺠ ـﺎﺯﺍﺕ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ﺴﻤﻌﺕ ﻗﻭﻴـﺴﻨﺎ ﺍﻟﺨﺒـﺭ‬ ‫ﻗﺎل ﺍﻨﺘﺒﺎﻩ ﻴﺎ ﺴـﺎﺩﺍﺕ‬ ‫ﻁﺎﻟﻊ ﺤﻤﺎﺭ ﻤـﻥ ﺍﻟﻐـﻴﻁ‬ ‫ﺍﻟﺠﻤــﻊ ﺒﺎﻟﺒﻴــﺎﺩﺍﺕ‬ ‫ـﻊ ـﺵ ـﺎﻟﺒﻠﻎ‬ ‫ﺍﻟﺠﻤـ ﻤـ ﺒـ‬ ‫ﺍﻟﺠﻤـ ـﻊ ﺍﻟﺒﻴـ ـﺎﺩﺍﺕ‬ ‫ـ‬ ‫ـ‬ ‫ـﻊ ـﺵ ـﺎﻟﺒﻠﻎ‬ ‫ﺍﻟﺠﻤـ ﻤـ ﺒـ‬ ‫** ﺠﺭﻴﺕ ﻓﺎﻁﻤﻪ ﻋﻠﻰ ﻤﺤﻤﺩ:‬ ‫- ﺇﺯﻴﻙ ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﻪ؟‬ ‫- ﻋﺎﻤل ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ؟‬ ‫- ﻋﺎﻤل ﺇﻴﻪ... ﻤﺵ ﻋﺎﺭﻑ ﺃﻋﻤل ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﺔ.‬ ‫- ﺍﻟﺼﺒﺭ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.‬ ‫- ﻜل ﻤﺭﺓ ﻜﺩﻩ. ﺴﻼﻤﺎﺕ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ... ﻓﻴﻥ ﺒﺸﺎﺭﺓ... ﺒﺸﺎﺭﺓ ﺒﻴﺒﻌﺕ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﻤﻥ ﻋﻨﺩ ﺍﻟﺭﺏ‬ ‫ﻭﻓﻲ ﺍﻵﺨﺭ ﺍﺨﺹ ﻋﻠﻴﻙ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.‬ ‫- ﻤﺵ ﺤﻴﻘﺩﺭﻭﺍ ﻴﻨﺴﻭﻩ.... ﻤﻥ ﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﻤﺎﺕ ﻭﻫﻤﺎ ﺒﻴﺩﻭﺭﻭﺍ ﻋﻠﻴﻪ.‬ ‫- ﻭﺍﻟﺤل ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﺔ.‬ ‫- ﺘﻔﺭﺝ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ.‬ ‫- ﺃﻻ ﻗﻭﻟﻴﻠﻲ ﻴﺎ ﻓﺎﻁﻤﺔ ﺴﻴﺩﻨﺎ ﻋﻤﺭ ﻗﺎل ﺇﻴﻪ....‬ ‫*****‬ ‫٥١‬
  16. 16. ‫ﻗﺼﺔ )ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ(‬ ‫- ﻴﻭﻡ ﻭﺍﻟﺘﺎﻨﻲ ﺍﺘﺸﺩ ﺨﺸﺏ ﺍﻟﺸﺎﺩﺭ... ﻜﺎﻨﺕ ﻟﻴﻠﺔ ﻷﻫل ﺍﷲ.‬ ‫ﻏﻨﻰ ﻓﻴﻬﺎ ﺍﻟﻤﻨﺸﺩ ﻭﻗﺎل:‬ ‫ﺼﺒﺢ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻴـﺎ ﺨـﻲ‬ ‫ﺸﺎﻴﻔﻙ ﻓﻲ ﻟﻴﻠﻲ ﻀـﻲ‬ ‫ـﻭﺭﻙ ـﻼ ـﻲ‬ ‫ﻴﻤـ ﺍﻟﺤـ‬ ‫ﻨـ‬ ‫ـﺎ ـﻭﺕ‬ ‫ـﺎ ﻨﻬﺎﺭﻨـ ﻴﻔـ‬ ‫ﻟﻤـ‬ ‫ﺼﺒﺢ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻴـﺎ ﺨـﻲ‬ ‫ﺍﺘﻨﻁﻁﺕ ﺍﻟﻌﻴﺎل ﻭﻗﺎﻟﺕ... ﻴﺎ ﺭﺍﺠل ﻴﺎ ﻋﺠﻭﺯ... ﻴﺎ ﺭﺍﺠل ﻴﺎ ﻋﺠﻭﺯ...‬ ‫−‬ ‫ﺼﺭﺥ ﺍﻟﻌﺠﻭﺯ ﻭﻗﺎل... ﺍﺘﺭﺒﻰ ﻴﺎ ﻭﻻ....‬ ‫−‬ ‫ﻭﻋﺠﻭﺯ ﺍﻟﺤﺘﻪ ﻜﺎﻥ ﺍﺴﻤﻪ ﺍﻟﻤﻠﻙ... ﺍﻟﻤﻠﻙ ﻓﺎﺭﻭﻕ.. ﻗﺎﻋﺩ ﻗﺩﺍﻡ ﺩﻜﺎﻨﻪ.. ﻴﻬﻭﻱ ﻋﻠﻰ ﻨﻔـﺴﻪ‬ ‫ﺒﻤﻨﺸﺔ ﻭﺴﺄﻟﻨﺎﻩ ﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﻜﺎﻥ ﺇﻴﻪ ﺍﻟﻠﻲ ﺴﻤﺎﻙ ﻤﻠﻙ... ﻗﻠﻨﺎ:‬ ‫ﻜﺎﻥ ﻓﻭﺍﻋﻠﻲ ﺃﺤﻤﺭ ﻨﻭﺒﻲ ﻗﺎﻟﻲ ﻴﺎ ﻓﺎﺭﻭﻕ.. ﺤﻤﻴﺩﻩ ﺃﺤﻤﺭ ﻁﻭﺒﻲ ﻭﺍﻨﺎ ﺯﻱ ﻤﺎ ﺍﻨﺕ ﺸﺎﻴﻑ..‬ ‫−‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺍﻨﺕ ﻫل ﻫﻼﻟﻙ ﻴﺎ ﻤﻠﻙ ﻭﻜﺎﻤل ﺍﻷﻭﺼﺎﻑ... ﺤﻘﻙ ﻤﻘﺎﻡ ﻭﻨﺩﻋﻴﻠﻙ...‬ ‫ﻤﻊ ﺼﻭﺕ ﺍﻟﻤﻨﺸﺩ... ﺴﻨﺩ ﺩﻗﻨﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻌﺼﺎﻴﺎ.. ﻭﻗﺎل...‬ ‫−‬ ‫- ﺒﺨﻭﺭ ﻭﺠﺎﻭﻱ ﻴﺎ ﻤﺠﺎﻭﺭﻴﻥ... ﺒﺱ ﻴﻌﻭﺩ ﺍﻟﻤﺴﻜﻴﻥ...‬ ‫ﻭﺍﻟﻤﺴﻜﻴﻥ ﻋﻴﺎﻟﻪ ﺴﺎﻓﺭﻭﺍ ﻭﺍﺤﺩ ﻭﺭﺍ ﺍﻟﺘﺎﻨﻲ.. ﻭﻤﻌﺎﻫﻡ ﻋﻴﺎل ﺍﻟﺤﺘﻪ...‬ ‫ﻭﻤﻔﻀﻠﺵ ﻤﻨﻬﻡ ﻏﻴﺭ ﻤﻴﺴﻭ... ﺍﻟﻠﻲ ﻜل ﻤﺎ ﻴﻘﻭﻡ ﺸﺎﺩﺭ ﻓﻲ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺍﻟﻠﻲ ﻏﺎﻭﻱ ﺸـﻭﺍﺩﺭ‬ ‫ﺒﻴﺼﺭﺥ ﻭﻴﻘﻭل:‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫ﺴﺠﻴﻥ ﻫﺫﻩ ﺍﻟﻐﺭﻓﺔ.‬ ‫ﺃﺭﻯ ﺍﻷﻀﻭﺍﺀ ﻋﺒﺭ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ.‬ ‫ﺒﻴﻨﻤﺎ ﺫﻜﺭﻴﺎﺕ‬ ‫ﺍﻟﻁﻔﻭﻟﺔ ﺘﺠﺭﻱ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺠﺩﺭﺍﻥ.‬ ‫٦١‬
  17. 17. ‫- ﻻﻋﺒﻨﻲ ﻭﺍﻻﻋﺒﻙ... ﻭﺍﻜﺴﺭ ﺼﻭﺍﺒﻌﻙ.‬ ‫- ﻜﻴﻠﻭ ﺒﺎﻤﻴﻪ.‬ ‫- ﺍﻟﺴﺭﻴﺭ ﻁﻭﺍﺡ ﻁﻭﺍﺡ ﻤﻴﺨﻠﻴﺵ ﺤﺩ ﻴﺭﻭﺡ.‬ ‫- ﻤﺼﺭ.... ﺴﻭﺭﻴﺎ... ﻤﺼﺭ... ﺴﻭﺭﻴﺎ.... ﻤﺼﺭ.‬ ‫- ﺘﺠﺭﻱ ﻫﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺠﺩﺭﺍﻥ.‬ ‫ﺒﻴﻨﻤﺎ ﺼﻭﺕ ﺃﻤﻲ ﻴﺄﺘﻲ‬ ‫ﻋﺒﺭ ﺜﻘﺏ ﺍﻟﺒﺎﺏ:‬ ‫- ﻨﻔﺴﻲ ﺃﺯﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﻨﺒﻲ ﻴﻠﻲ ﺒﻼﺩﻙ ﺒﻌﻴﺩﺓ.‬ ‫)ﺼﻭﺕ ﺍﻟﺤﻀﺭﺓ ﻴﺄﺘﻲ(‬ ‫ﺸﻔﻴﻌﻲ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﻫﺎﺸﻤﻲ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺒﺎﻟﺭﺤﻤﺔ ﺘﻌﺎﻟﻰ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺃﺩﻴﺕ ﺍﻟﺭﺴﺎﻟﺔ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﻓﺎﻁﻤﺔ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﻋﻠﻲ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺨﺎﺘﻡ ﻴﺎ ﻤﺤﻤﺩ ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫)ﻜﻼﻡ ﺭﻭﺍﺩ ﺍﻟﺤﻀﺭﺓ(‬ ‫- ﻗﺎﺩﻡ ﻤﻥ ﺍﻷﺭﺍﻀﻲ ﺍﻟﺤﺠﺎﺯﻴﺔ.‬ ‫- ﻨﺯﻴل ﺸﻌﺒﺔ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫- ﺸﻲ ﺍﷲ ﻴﺎ ﺒﻨﻲ ﻫﺎﺸﻡ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺩﻱ ﺍﻟﻨﻭﺭ.... ﻴﺎ ﺩﻱ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫- ﺴﻴﺩﻨﺎ ﺃﺒﻭ ﺍﻟﻌﺩل ﺍﻟﺩﻨﺩﺭﺍﻭﻱ.‬ ‫- ﻜﺭﻤﺎﺘﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﺒﺭ ﻤﺼﺭ ﻨﻭﺭ.‬ ‫٧١‬
  18. 18. ‫- ﺍﻟﺒﺎﻤﻴﺔ ﻗﺭﻭﻨﻬﺎ ﻁﺎﻟﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﻐﻴﻁﺎﻥ.‬ ‫- ﺤﻠﺕ ﺍﻟﻔﻼﻴﻙ ﻓﻲ ﺍﻟﺨﻼ.‬ ‫- ﻭﺍﻟﺸﺭﻋﺎﻥ ﻁﺎﻴﺭﺓ... ﻁﺎﺭﺕ ﻤﺎ ﻟﻘﺕ ﺍﻟﻠﻲ ﻴﻘﺒﻀﻬﺎ.. ﺒﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﺍﻟﺨﻴﺭ ﺃﺼﻨﺎﻑ ﺃﺼﻨﺎﻑ.... ﻭﺤﻤل ﺍﻟﺩﻗﻴﻕ ﻭﺍﺼل.‬ ‫ﻤﻥ ﺒﺭ ﺍﻟﺸﺎﻡ ﻤﻥ ﻜﻨﻌﺎﻥ... ﺒﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﻋﻁﺎﻴﺎﻙ ﻴﺎ ﺠﻭﺍﺩ... ﺴﻔﺭﻨﺎ ﺍﻟﺤﺠﺎﺯ ﻭﻨﻭﺍﺤﻴﻬﺎ.. ﺒﺠﻭﺍﺭ ﺍﻟﺤﺒﻴﺏ ﺍﻟﻬﺎﺩﻱ‬ ‫ﻤﺎﻫﺭ: ﺃﻨﺎ ﻤﺴﺎﻓﺭ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ.. ﺴﻴﺩﻨﺎ ﺍﻟﻭﻟﻲ ﺒﻴﻨﺎﺩﻱ.. ﻗﻭﻡ ﻤﻌﺎﻴﺎ ﻨﻭل ﺍﻟﺒﺭﻜﺔ.‬ ‫ﺤﻲ... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫******************‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫ﺩﻩ ﻜﺎﻥ ﻤﺎﻫﺭ... ﻭﺩﻱ ﻜﺎﻨﺕ ﺩﻨﺩﺭﺓ... ﺩﻨﺩﺭﺓ.. ﻟﻤﺎ ﻜﻨﺕ ﺃﻨﺎ ﻭﻫﻭ ﻫﻨﺎﻙ...‬ ‫)ﻋﻭﺩﺓ ﺍﻟﺫﻜﺭﻴﺎﺕ(.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﺁﻻﻑ ﺍﻷﻋﻭﺍﻡ.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﺭﻜﻥ ﺍﻟﺼﻼﺓ.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﻗﻠﺏ ﺍﻟﺠﺒل.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﺒﻌﺜﺔ ﺍﻟﺭﺴﻭل.‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ ﻴﺎ ﺃﺭﺽ ﺍﻟﻤﻌﺒﺩ.‬ ‫- ﺤﻴﺙ ﺤﻜﻡ ﺍﻟﻤﻠﻙ.‬ ‫- ﻴﺎ ﻤﻥ ﺨﺎﻥ ﺍﻟﻤﻠﻙ ﻭﺼﺎﺭ ﻋﺸﻴﻘﺎ ﻟﻠﻤﻠﻜﺔ.. ﺨﻠﻘﺘﻙ ﺘﻤﺴﺎﺤﺎ ﺃﺯﻟﻴﺎ ﻤﻥ ﺃﺠل ﺍﻟﺨﻭﻨﺔ.‬ ‫- ﺴﻴﺩﻱ... ﻨﺩﺭ ﺍﻟﺨﻭﻨﺔ ﻋﻠﻰ ﺃﺭﺽ ﺍﻹﻟﻪ... ﺍﻟﺨﻭﻨﺔ ﻴﻔﺭﻭﻥ.‬ ‫- ﻨﻌﻡ.... ﺴﻴﺘﻀﻭﺭ ﻫﺫﺍ ﺍﻟﺘﻤﺴﺎﺡ ﺠﻭﻋﺎ.‬ ‫- ﺴﻴﺩﻱ.... ﺇﻥ ﻟﻡ ﻴﺠﺩ ﻫﺫﺍ ﺍﻟﺘﻤﺴﺎﺡ ﺨﻭﻨﺔ ﺴﻴﺄﻜل ﻋﺸﺎﻗﺎ.‬ ‫ﺃﻟﻡ ﺘﻜﻥ ﺍﻟﻤﻠﻜﺔ ﺨﺎﺌﻨﺔ ﻭﻋﺎﺸﻘﺔ.‬ ‫- ﻗﻠﺕ ﺃﺯﻟﻴﺎ ﻤﻥ ﺃﺠل ﺍﻟﺨﻭﻨﺔ... ﻭﻟﺘﻜﻥ ﺍﻟﻤﻠﻜﺔ ﺃﻭل ﻁﻌﺎﻡ ﻟﻪ.‬ ‫- ﺴﻴﺩﻱ... ﻜﻠﻤﺔ ﻤﻥ ﻭﺯﻴﺭﻙ.‬ ‫ﻻ ﺃﺭﻯ ﺴﻭﻯ ﺼﺭﺨﺎﺕ ﻓﻲ ﺠﻨﺒﺎﺕ ﺍﻟﻤﻌﺒﺩ.‬ ‫٨١‬
  19. 19. ‫ﻭﻨﺩﻋﻭ ﺍﻹﻟﻪ ﺃﻥ ﻴﻔﻲ ﺍﻟﻨﻬﺭ ﺒﺤﺠﻤﻪ.‬ ‫ﺤﻲ.... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫)ﻋﻭﺩ ﺍﻟﺤﻀﺭﺓ(.‬ ‫- ﻨﻁﻬﺭ ﺍﻟﻤﺭﺠﻭﻡ ﻭﺍﻟﺯﺍﻨﻲ.‬ ‫ﻻ ﻨﺭﻴﺩﻙ ﺃﻥ ﺘﺒﻴﻊ ﺃﻭ ﺘﺸﺘﺭﻱ.‬ ‫ﻨﺠﻭﺩ ﺒﺎﻟﻤﻔﺭﻭﻡ ﻭﺍﻟﻀﺎﻨﻰ.‬ ‫ﻭﻤﻥ ﺩﺨل ﺭﺤﻤﺘﻨﺎ ﻨﺎل ﺍﻟﺸﻤﺒﺭﻱ.‬ ‫- ﺃﻨﺕ ﻓﻲ ﺸﻌﺒﺔ ﺍﻟﻨﻭﺭ.... ﺍﻨﺕ ﻓﻲ ﺸﻌﺒﺔ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫ﺍﷲ... ﺍﷲ.‬ ‫- ﺘﻼﺕ ﺃﻴﺎﻡ ﺒﻠﻴﺎﻟﻴﻬﻡ ﺃﻜل ﻭﺒﺭﺘﻌﺔ ﻭﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﺒﺭﻜﺎﺘﻙ ﻴﺎ ﺩﻨﺩﺭﺓ... ﺒﺭﻜﺎﺘﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫ﻨﻅﺭﺓ ﻟﻬﺫﺍ ﺍﻟﻭﺍﺩﻱ... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺤﻘﻕ ﻟﻲ ﻤﺭﺍﺩﻱ... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﺘﻌﻠﻡ ﺤﻕ ﺍﻵﺘﻲ...... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫ﻤﻥ ﺨﻠﻑ ﺍﻟﻤﺂﺘﻲ..... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫***********‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫ﻤﺎ ﺯﺍﻟﺕ ﺍﻷﻀﻭﺍﺀ ﺘﻌﺒﺙ ﺒﻌﻴﻨﻲ.‬ ‫ﻭﻤﺎ ﺯﺍﻟﺕ ﺃﻤﻲ ﺘﺜﺭﺜﺭ ﻋﺒﺭ ﺜﻘﺏ ﺍﻟﺒﺎﺏ.‬ ‫)ﻤﻥ ﺤﺠﺭﺓ ﺃﺨﺭﻯ(.‬ ‫- ﺒﻜﺭﺓ ﺘﺭﺠﻊ ﺒﺎﻟﺴﻼﻤﺔ.‬ ‫- ﻤﻥ ﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﺴﺎﻓﺭﺕ ﺭﻭﺯ ﺒﺘﻲ.. ﻤﺎ ﻋﺩﺵ ﻟﻴﺎ ﻏﻴﺭ ﻀﺎﻀﺎ.‬ ‫- ﺩﻩ ﺒﺭﻀﻭﺍ ﺍﺴﻤﻪ ﻜﻼﻡ.‬ ‫- ﻀﺎﻀﺎ ﻜﻠﺏ ﺼﺤﻴﺢ ﻟﻜﻥ ﺍﺒﻥ ﺃﺼل.‬ ‫- ﺤﺩ ﻴﻁﻭل ﻴﺭﻭﺡ ﺍﺴﺘﺭﺍﻟﻴﺎ.‬ ‫- ﻤﻨﻪ ﷲ ﻤﺤﺭﻭﺱ ﺤﺭﻤﻨﻲ ﻤﻥ ﺒﺘﻲ ﺒﺩﺭﻱ.‬ ‫ﻜﺎﻥ ﻤﺎﻟﻪ ﺒﺱ ﺍﻟﺩﻜﺎﻥ... ﻤﻘﻠﻰ ﻤﺤﺘﺭﻡ ﻭﻤﻌﺘﺒﺭ.‬ ‫٩١‬
  20. 20. ‫- ﺍﻁﻤﻨﻲ ﻴﺎ ﺍﻡ ﺭﻭﺯ ﺒﺘﻙ ﺒﺨﻴﺭ.‬ ‫- ﻭﺍﻟﻭﻻﺩ ﻴﻜﺒﺭﻭﺍ ﻻ ﺇﻨﺠﻴل ﻭﻻ ﺘﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻴﻭﻩ ﻴﺎ ﺍﻡ ﺭﻭﺯ.‬ ‫- ﻤﺤﺭﻭﺱ ﺩﻩ ﻤﺵ ﺍﺒﻥ ﺒﻁﻥ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺃﺨﺘﻲ ﻴﻌﻨﻲ ﻭﻻﺩ ﺍﻟﺒﻁﻥ ﻜﺎﻨﻭﺍ ﻋﻤﻠﻭﺍ ﺇﻴﻪ.‬ ‫- ﻟﻴﻪ..... ﺭﺒﻨﺎ ﻴﺨﻠﻲ ﻟﻙ ﻤﻴﺴﻭ.‬ ‫- ﻤﻴﺴﻭ.... ﺃﻨﺎ ﻋﺎﺭﻓﻪ ﺠﺭﺍﻟﻙ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﺒﻨﻲ.‬ ‫- ﻤﻌﻠﺵ.... ﻴﻤﻜﻥ ﻤﻭﺕ ﻤﺎﻫﺭ ﺯﻋﻠﻪ.... ﺃﺼﻠﻬﻡ ﻜﺎﻨﻭﺍ ﺃﺼﺤﺎﺏ.‬ ‫- ﺤﻘﻪ..... ﻜﺎﻨﻭﺍ ﻤﺴﺎﻓﺭﻴﻥ ﺴﻭﺍ.... ﺤﺩ ﻴﺼﺩﻕ.‬ ‫)ﺍﻟﺤﻀﺭﺓ(‬ ‫ﺤﻲ... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫- ﺘﻼﺕ ﺃﻴﺎﻡ ﺒﻠﻴﺎﻟﻴﻬﻡ ﺃﻜل ﻭﺒﺭﺘﻌﺔ ﻭﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﻤﺎﺕ ﻭﺍﺤﺩ ﻤﻥ ﺍﻟﻤﺭﻴﺩﻴﻥ... ﻤﻥ ﺍﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ... ﺠﻪ ﻴﻤﻭﺕ ﻋﻠﻰ ﺒﺎﺒﻙ... ﻴﺘﻜﻔﻥ ﺒﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ‬ ‫ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫ﺤﻲ.... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫*******‬ ‫)ﻜﻼﻡ ﻤﻥ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ(‬ ‫- ﺁﻩ ﻴﺎ ﺒﻠﺩ ﻁﻤﻊ.‬ ‫- ﺃﻫﺩﺍ ﻴﺎ ﻋﺒﺩﻩ... ﻋﻴﺎل ﻻ ﺭﺒﺎﻴﻪ ﻭﻻ ﺨﺸﺎ.‬ ‫- ﻤﻴﻥ ﻴﺭﺒﻲ...... ﺍﻟﺘل ﺨﺭﺒﺎﻥ.‬ ‫- ﺩﻩ ﻜﻼﻡ.... ﺍﻟﻌﻴﺎل ﻴﺸﺘﻤﻭﺍ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻓﻴﻨﻙ ﻴﺎ ﻁﻴﻁﺎ.... ﺸﻭﻑ ﻭﻟﺩﻙ ﻴﺴﺒﻭﺍ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻁﻴﻁﺎ ﺇﻴﻪ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺠﻤﺎل... ﺍﷲ ﻴﺭﺤﻡ ﻋﻘﻠﻪ... ﺃﺨﺩﺘﻪ ﺒﻨﺎﺕ ﺍﻷﺘﺭﺍﻙ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﺍﻷﺘﺭﺍﻙ ﻤﺎ ﻋﻤﻠﻭﺍ ﻜﺩﻩ.‬ ‫- ﺃﺘﺭﺍﻙ ﻭﺒﺱ ﻴﺎ ﻭﺍﻜﻴﻡ... ﻗﻭل ﻋﻴﺎل ﺍﻟﺨﻭﺍﺠﺎﺕ ﻋﻠﻰ ﻜل ﺸﻜل ﻭﻟﻭﻥ ﺩﺨﻠﻭﺍ ﻭﻁﻠﻌﻭﺍ ﻤﺎ‬ ‫ﺸﺘﻤﻭﺍ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ.‬ ‫- ﻓﻘﺭ ﻭﺠﻭﻉ.... ﻭﻜﻤﺎﻥ ﻗﻠﺔ ﺭﺒﺎﻴﻪ.... ﻭﺍﷲ ﺍﻟﺩﻨﻴﺎ ﻁﻤﺕ ﻴﺎ ﻨﺎﺱ.‬ ‫٠٢‬
  21. 21. ‫- ﺩﺭﻴﺕ ﻴﺎ ﻋﺒﺩﻩ.... ﺒﺴﻁﺎﻭﻱ ﺍﻟﻤﺅﺫﻱ ﻏﻭﻯ ﺍﻟﺒﺕ ﺇﺤﺴﺎﻥ.‬ ‫- ﻭﻋﻠﻡ ﺤﺴﻭﻨﻪ ﺍﻟﻜﻴﻑ.‬ ‫- ﻭﻤﺄﺩﻥ ﺍﻟﺠﺎﻤﻊ ﺍﻹﺯﺍﺯﻩ ﻋﻠﻰ ﺒﻘﻪ.‬ ‫- ﺍﻟﺘل ﺨﺭﺒﺎﻥ... ﺨﺭﺒﺎﻥ ﻴﺎ ﻓﺭﺍﻓﻴﺭﻭ.‬ ‫- ﺩﻋﻴﻨﺎﻜﻲ ﻴﺎ ﻋﺩﺭﺍ ﻤﺎ ﻟﺒﻴﺘﻲ.‬ ‫*************‬ ‫)ﻏﺭﻓﺔ ﺍﻷﻡ(.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫- ﻤﻴﺴﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭ.‬ ‫- ﻻ ﻴﺎ ﻤﻭﺭﻴﻪ....... ﺒﺭﺍﺤﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻭﻟﺩ... ﺍﻟﻭﻟﺩ ﺒﺘﺎﻉ ﺭﺒﻨﺎ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺍﺒﻨﻲ ﻗﻭﻟﻲ ﺒﺱ ﺒﺘﻜﻠﻡ ﻤﻴﻥ...... ﺁﻩ ﻟﻭ ﺍﻋﺭﻑ.... ﺭﻴﺤﻨﻲ ﻴﺎ ﺒﻨﻲ.‬ ‫- ﻗﻁﻊ ﺒﻪ ﺨﺎﻟﻪ ﻨﺠﻴﺏ ﻴﺎ ﻓﻬﻴﻤﻪ..... ﺴﺎﺒﻪ ﻭﺴﺎﻓﺭ ﻭﻫﻭ ﺍﻟﻠﻲ ﻤﺭﺒﻴﻪ.‬ ‫- ﺩﻩ ﻜﻼﻡ ﺒﻘﻰ ﻟﻪ ﺯﻤﺎﻥ.‬ ‫- ﺃﻻ ﻗﻭﻟﻲ ﻟﻲ.... ﻫﻭ ﻋﻤل ﺇﻴﻪ ﻓﻲ ﻤﺤل ﺍﻟﻔﺯﺏ؟‬ ‫- ﺒﺎﻋﻪ.... ﻴﺸﺘﻐل ﻤﻊ ﺍﻟﺨﻭﺍﺠﺎﺕ ﺃﻀﻤﻥ ﻴﺎ ﺃﻡ ﺭﻭﺯ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻜﺎﻥ ﺍﺒﻥ ﺤﻼل.... ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﻓﻴﻥ ﺃﺭﺍﻀﻴﻪ.‬ ‫- ﻜﺎﻥ ﻭﺍﺨﺩ ﺒﺎﻟﻪ ﻤﻥ ﻤﻴﺴﻭ.‬ ‫- ﺭﺒﻨﺎ ﻴﻌﻴﻨﻪ ﻭﻴﻌﻴﻥ ﻤﻴﺴﻭ.... ﺍﻟﻠﻲ ﻴﺭﻭﺡ ﻋﺩﻴﻠﻪ ﻴﺎ ﻓﻬﻴﻤﻪ.‬ ‫- ﻤﺵ ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ ﻤﺴﺎﻓﺭ ﺍﻟﺤﺠﺎﺯ.‬ ‫- ﻤﺎ ﺸﺎﺀ ﺍﷲ......... ﻋﻤﺭﻩ ﻴﺎ ﻓﻬﻴﻤﻪ.‬ ‫- ﻻ..... ﻴﻔﺼل ﻟﻼﻤﺭﺍ ﻫﻨﺎﻙ.‬ ‫- ﻋﺒﺩﻩ ﺘﺭﺯﻱ ﻤﺤﺘﺭﻡ..... ﺘﻼﻗﻴﻪ ﺯﻋﻼﻥ..... ﺒﺭﻀﻭﺍ ﺍﻷﻫل ﻭﺍﻟﺨﻼﻥ ﻭﺍﻟﻨﺎﺱ.‬ ‫- ﺯﻋﻼﻥ.... ﺩﻭل ﻋﻨﺩﻫﻡ ﺍﻟﻤﺎل ﻭﻤﺎل ﺍﻟﻤﺎل...... ﻋﺎﻤل ﻟﻴﻠﻪ ﻷﻫل ﺍﷲ... ﻭﺍﻟﺯﻴﻨﺎﺕ‬ ‫ﻭﺍﻟﺸﺭﺒﺎﺕ.... ﻭﺤﺒﺎل ﺍﻟﻨﻭﺭ... ﻤﺎﻟﻴﻪ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ.‬ ‫- ﺤﺒﺎل ﺍﻟﻨﻭﺭ........ ﻗﻭﻟﻲ ﻜﺭﺍﺒﻴﺞ ﺍﻟﻨﻭﺭ ﻴﺎ ﻓﻬﻴﻤﻪ.... ﻗﻭﻟﻲ ﻜﺭﺍﺒﻴﺞ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫ﺤﻲ..... ﺍﷲ ﺍﷲ.‬ ‫)ﻏﺭﻓﺔ ﻤﻴﺴﻭ(.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫١٢‬
  22. 22. ‫- ﺸﺘﻤﻭﺍ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺍﻟﻜﺒﻴﺭ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭﺍ.‬ ‫- ﻤﺎﻫﺭ... ﺍﻨﺕ ﺠﻴﺕ.‬ ‫- ﻓﻴﻥ ﻋﻘﻠﻙ؟ ﺴﺎﻓﺭ ﻤﻊ ﺍﻟﻠﻲ ﺴﺎﻓﺭﻭﺍ؟ ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺕ... ﺍﻨﺕ ﻨﺎﺴﻲ؟‬ ‫- ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ ﻤﺴﺎﻓﺭ ﺍﻟﺤﺠﺎﺯ.... ﻋﺎﻤل ﻟﻴﻠﻪ... ﺸﻭﻑ... ﻓﻜﺭﺘﻨﻲ ﺒﺼﻭﺍﻥ ﺍﻟﻌﺯﺍ ﺒﺘﺎﻋﻙ..‬ ‫- ﺸﺎﻴﻑ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺸﺎﻴﻑ.... ﻤﺵ ﻫﻲ ﺩﻱ ﻜﺭﺍﺒﻴﺞ ﺍﻟﻨﻭﺭ.‬ ‫ﻜﻠﻬﻡ ﺴﺎﻓﺭﻭﺍ ﻭﺴﺎﺒﻭﻨﺎ... ﻜﺎﻥ ﻻﺯﻡ ﺘﺠﻥ ﺍﻨﺕ ﻭﺃﻤﻭﺕ ﺃﻨﺎ.‬ ‫- ﻓﺎﻜﺭ ﺃﻴﺎﻤﻨﺎ ﻓﻲ ﺩﻨﺩﺭﺓ؟‬ ‫- ﺩﻨﺩﺭﺓ.... ﺃﺭﺽ ﺍﻟﻤﻌﺒﺩ.... ﺃﺭﺽ ﺍﻹﻟﻪ... ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ... ﺍﻟﺘﻤﺴﺎﺡ ﻜﺎﻥ ﺒﻴﺎﻜل‬ ‫ﻋﺸﺎﻕ ﻭﻻ ﺨﻭﻨﻪ؟‬ ‫- ﻤﺎﻫﺭ.... ﺍﻨﺕ ﻤﺵ ﺤﺘﺭﺠﻊ؟‬ ‫- ﺒﺹ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺒﺹ ﻤﻥ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ... ﺸﺎﻴﻑ ﺍﻟﺤﻀﺭﻩ؟ ﺸﺎﻴﻑ ﺍﻟﻨﻭﺭ؟ ﺴﺎﻤﻊ ﺍﻟﻨﺎﺱ‬ ‫ﺒﻴﻘﻭﻟﻭﺍ ﺇ ﻴﻪ؟‬ ‫- ﺍﻟﺒﺎﻤﻴﺔ ﻗﺭﻭﻨﻬﺎ ﻁﺎﻟﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﻐﻴﻁﺎﻥ.‬ ‫- ﻭﺍﻟﺸﺭﻋﺎﻥ ﻁﺎﻴﺭﻩ.‬ ‫- ﺩﻋﻴﻨﺎﻜﻲ ﻴﺎ ﻋﺩﺭﺍ ﻤﺎﻟﺒﻴﺘﻲ.‬ ‫- ﺃﻜل ﻭﺒﺭﺘﻌﻪ ﻭﻨﻭﺭﻙ ﻴﺎ ﺃﻤﻴﺭ.‬ ‫- ﺤﻤل ﺍﻟﺩﻗﻴﻕ ﻭﺍﺼل.‬ ‫- ﺤﺘﻰ ﺍﻟﻨﺒﻲ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﻁﻠﻌﺕ ﺒﻼﺩﻩ ﺒﻌﻴﺩﺓ.‬ ‫ﺴﺭﺍﻴﺭ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﻁﻭﺤﺕ ﺍﻟﻜل... ﻤﺤﺩﺵ ﻋﺎﺭﻑ ﻴﺭﻭﺡ.‬ ‫ﻨﺎﺩﻱ ﻴﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﻋﻠﻰ ﺃﻤﻙ ﻭﻗﻭﻟﻬﺎ.‬ ‫ﺒﺭﺍﺤﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻭﺍﺩ... ﺩﻩ ﺒﺘﺎﻉ ﺭﺒﻨﺎ.‬ ‫ﻨﺎﺩﻱ ﻭﻗﻭﻟﻬﺎ... ﻻﻋﺒﻨﻲ ﻭﺍﻻﻋﺒﻙ ﻭﺍﻜﺴﺭ ﺼﻭﺍﺒﻌﻙ.. ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ.‬ ‫)ﺍﻟﻜل ﺒﻴﻨﺎﺩﻱ ﻭﻴﻘﻭل(.‬ ‫- ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ... ﺃﻨﺎ ﻤﻴﺴﻭ ﺍﻟﻘﺭﺩ...‬ ‫**************‬ ‫٢٢‬
  23. 23. ‫ﻗﺼﺔ )ﻤﻭﺍل ﺍﻟﻠﻴل(‬ ‫ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺒﻨﺕ ﺼﻌﻴﺩﻴﺔ ﻤﺘﻌﺭﻓﺵ ﺍﻟﻠﻭﻉ.. ﻤﺤﺒﺘﺵ ﻏﻴﺭ ﺭﺍﺠل ﻭﺍﺤﺩ ﻭﺍﺘﺠﻭﺯﺘﻪ ﻫـﻭ ﻋﺒـﺩ‬ ‫ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ... ﻟﻜﻥ ﻴﻭﻡ ﻭﺍﻟﺘﺎﻨﻲ ﺭﻜﺏ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﺍﻟﻬﻡ.. ﻜﺎﻥ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻴﻁﻠﻊ ﻜل ﻟﻴﻠـﺔ‬ ‫ﻓﻭﻕ ﺴﻁﺢ ﺍﻟﺩﺍﺭ ﻴﻐﻨﻲ ﻭﻴﻘﻭل:‬ ‫ﻓﻲ ﻟﻴﻠﻪ ﻤﻥ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻠﻴﺎﻟﻲ‬ ‫ﻓﺎﺘﻨﻲ ﺤﺒﻴﺏ ﻜﺎﻥ ﻋﻨﺩﻯ ﻏﺎﻟﻲ‬ ‫ﻭﺃﻗﻭل ﻴﺎ ﻟﻴل ﻜﻠﻔﺕ ﺨﺎﻁﺭ‬ ‫ﺨﻠﻲ ﺤﺒﻴﺒﻲ ﻴﺤﻀﺭ ﻗﺒﺎﻟﻲ‬ ‫ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺍﺴﺘﻐﺭﺒﺕ ﻤﻭﺍل ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﺍﻟﺤﺯﻴﻥ ﻭﻜﺎﻨﻭﺍ ﺒﻴﺴﺄﻟﻭﺍ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺩﺍﻴﻤﺎ:‬ ‫- ﻤﺎﻟﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻭﻟﻴﻪ ﺤﺯﻴﻥ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ؟‬ ‫- ﺘﺭﺩ ﺸﺎﺩﻴﻪ ﻭﺘﻘﻭل:‬ ‫- ﺁﻩ ﻟﻭ ﺭﺒﻨﺎ ﻴﺠﻭﺩ ﺒﺎﻟﺨﻠﻑ... ﻜﺎﻥ ﻴﻔﺭﺡ ﻤﻭﺍل ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ.‬ ‫ﻜﺎﻥ ﺤﻠﻡ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻓﻲ ﺍﻟﺨﻠﻑ... ﻭﺍﺴﺘﻨﺕ ﺴﻨﺔ ﻭﺍﻟﺘﺎﻨﻴﺔ ﻭﻤﺠﺎﺵ ﺍﻟﺨﻠﻑ ﻭﻫﻲ ﻤـﺵ ﻗـﺎﺩﺭﺓ‬ ‫ﺘﻌﻤل ﺤﺎﺠﺔ. ﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﻗﺎﻟﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻷﻤﻬﺎ:‬ ‫- ﺍﺴﻤﻌﻲ ﻴﺎﻤﺎ ﺍﺤﻨﺎ ﻤﻥ ﺍﻟﺼﺒﺢ ﻨﺭﺤل ﻟﺒﻼﺩ ﺍﷲ ﻭﻟﺨﻠﻕ ﺍﷲ ﻭﻨﺸﻭﻑ ﺤل ﻟﻠﻤﺸﻜل ﺩﻩ.‬ ‫- ﻭﺒﻌﺩﻫﺎﻟﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻫﻭ ﺍﻟﻬﻡ ﻭﺍﺤﺩ.. ﻤﻭﺍﻟﻙ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻭﺤﺯﻥ ﻗﻠﺒﻙ ﻭﺼﻭﺍﺘﻲ.‬ ‫- ﺍﺴﻤﻌﻲ ﺍﺤﻨﺎ ﻤﻥ ﺍﻟﺼﺒﺢ ﻨﺒﺤﺭ ﻋﻠﻰ ﺍﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ.‬ ‫- ﻭﻨﺠﻴﺏ ﻤﻨﻴﻥ.. ﻭﻻ ﻓﻜﺭﻙ ﺨﺎﻟﻙ ﻋﺒﺩﻩ ﺤﻴﺼﺭﻑ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻤﻥ ﺼﻨﺩﻭﻕ ﺍﻟﺴﺎﻗﻊ.‬ ‫- ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺘﺼﺭﻑ ﻋﻠﻴﻜﻲ ﻭﻋﻠﻴﻬﺎ ﻴﺎﻤﺎ.‬ ‫ﺒﺤﺭﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ ﻭﻓﻲ ﺍﻟﻁﺭﻴﻕ ﺴﺄﻟﺕ ﻜل ﺍﻟﻠﻲ ﻗﺎﺒﻠﺘﻬﻡ ﻭﺃﻭل ﻤﺎ ﺴﺄﻟﺕ ﺴﺄﻟﺕ‬ ‫ﺸﻴﺦ ﺍﻟﺠﺎﻤﻊ ﺭﺩ ﻭﻗﺎل:‬ ‫- ﺨﻁﺎ ﻋﻴﺴﻰ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻤﺎﺀ... ﻭﺘﻜﻠﻡ ﻤﻭﺴﻰ ﻓﺠﺎﺀﻩ ﺍﻟﺭﺩ ﺩﻋﻭﺓ ﻟﻴﻜﻲ ﻤﺨﺼﻭﺹ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻓﻲ‬ ‫ﻴﻭﻡ ﺍﻟﺠﻤﻌﺔ ﻴﻭﻫﺒﻙ ﺭﺒﻙ ﺍﻟﺨﻠﻑ ﺍﻟﺼﺎﻟﺢ.‬ ‫ﻓﻜﺭﻫﺎ ﻜﻼﻤﻪ ﺒﻜﻼﻡ ﺍﻷﻡ ﺭﻴﺤﺎﻨﺔ ﻟﻤﺎ ﻋﺩﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺩﻴﺭ:‬ ‫- ﻴﺎ ﻤﻥ ﻭﻫﺏ ﺍﻟﻌﺩﻭﺍ ﻴﺴﻭﻉ ﺃﻭﻫﺏ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺨﻠﻔﻪ ﺘﺭﻴﺤﻬﺎ.‬ ‫٣٢‬
  24. 24. ‫ﻜﺎﻥ ﺍﻟﻘﻁﺭ ﺒﻴﻁﺦ ﺍﻟﻤﺸﻭﺍﺭ ﺒﻘﻠﺒﻪ ﺍﻟﺤﺩﻴﺩ... ﻻ ﻴﻜل ﻭﻻ ﻴﻤل.. ﻭﻤﻥ ﺸﺒﺎﻙ ﺍﻟﻘﻁﺭ ﻤل ﺍﻟﺤﺠﺭ‬ ‫ﻭﺍﻟﺸﺠﺭ ﻤﻥ ﻜﺘﺭ ﻤﺎ ﻓﺎﺘﻭﺍ ﻓﻲ ﻋﻴﻭﻥ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻭﻤﻥ ﺒﻌﺩ ﺍﻟﻠﺕ ﻭﺍﻟﻌﺠﻥ ﻭﻜﺘﺭ ﺍﻟﻜﻼﻡ ﻤﻠﺕ‬ ‫ﻭﺸﻭﺵ ﺍﻟﻘﻁﺭ ﺒﻌﻀﻴﻬﺎ.. ﻭﻤﻥ ﺒﻴﻥ ﺍﻟﻭﺸﻭﺵ ﺸﺎﻓﺕ ﻭﺵ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻭﺍﻓﺘﻜﺭﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻟﻴﻠﺔ‬ ‫ﺠﻭﺍﺯﻫﺎ.‬ ‫- ﻓﺭﺤﺔ ﺍﻟﺠﻭﺍﺯ ﻤﺎ ﺘﺴﺎﻭﻴﻬﺎ ﻓﺭﺤﺔ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫- ﺼﺢ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ... ﻤﺎ ﻜﺎﻨﺕ ﻓﺭﺤﺎﻨﻪ ﻜﺩﻩ... ﻻ ﻓﻲ ﺍﻟﺨﻁﻭﺒﻪ ﻭﻻ ﺍﻟﺠﻬﺎﺯ.‬ ‫- ﺃﻴﺎﻤﻴﻬﺎ ﺃﻤﻲ ﻗﺎﻟﺕ.. ﺩﻱ ﻤﺎ ﺒﺘﻌﺭﻓﺵ ﺘﻁﺒﺦ ﻭﻻ ﺘﻌﺩل ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ.. ﺒﺱ ﺃﻨﺎ ﻗﻠﺕ ﻤﻔﻴﺵ‬ ‫ﻏﻴﺭ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫- ﺃﻤﻙ ﻗﺭﺸﺎﻨﻲ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ.‬ ‫- ﺃﻤﻲ ﺒﺘﺤﺒﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺒﺱ ﺍﻟﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ ﺍﻤﻬﻡ ﻋﻨﺩﻴﻬﺎ.‬ ‫- ﻜﻴﻑ ﻴﻌﻨﻲ ﺍﻤﻬﻡ.‬ ‫- ﺍﻟﻭﻟﺩ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﺍﻟﻭﻟﺩ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺓ ﺒﺘﺤﺒﻪ.‬ ‫ﻭﻭﺼﻠﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺍﺴﻜﻨﺩﺭﻴﺔ.. ﻭﻨﺯﻟﺕ ﻋﻨﺩ ﺨﺎﻟﻬﺎ ﻋﺒﺩﻩ ﺼﺎﺤﺏ ﺜﻼﺠﺔ ﺍﻟﺴﺎﻗﻊ ﻓﻲ ﺸﺎﺭﻋﻨﺎ..‬ ‫ﻗﺎﺒل ﺍﻟﺭﺍﺠل ﺒﻨﺕ ﺍﺨﺘﻪ ﻭﺍﻤﻬﺎ ﺒﺎﻟﺘﺭﺤﺎﺏ ﻭﺍﻟﻔﺭﺡ ﻭﻗﺎﻟﻬﺎ:‬ ‫- ﻤﺎﻟﻙ ﺩﺒﻼﻨﻪ ﻜﺩﻩ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫ﻗﺎﻟﺕ ﺴﺤﺭ ﻤﺎ ﺒﺎﻟﻴﺩ ﺤﻴﻠﻪ ﻴﺎ ﺨﺎل.. ﺁﻩ ﻟﻭ ﺭﺒﻙ ﻴﺠﻭﺩ ﺒﺎﻟﺨﻠﻑ.‬ ‫- ﻗﻠﻨﺎ ﺍﻟﻁﺏ ﻭﺍﻟﺩﻭﺍ.‬ ‫- ﻗﺎﻟﻭﺍ ﺴﻠﻴﻤﺔ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫- ﺯﻱ ﺒﺎﻗﻲ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺍﺤﺘﺎﺭ ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ ﻓﻲ ﺃﻤﺭ ﺒﺕ ﺍﺨﺘﻪ.. ﻟﻜﻥ ﺍﻟﺭﺍﺠل ﻋﻤل ﺍﻟﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺸﺎﻑ‬ ‫ﺸﻐﻼﻨﺔ ﺘﻌﻴﺵ ﻤﻨﻬﺎ ﻷﻥ ﺸﻜل ﺍﻟﺤﻜﺎﻴﺔ ﺤﺘﻁﻭل.‬ ‫ﻭﺍﺸﺘﻐﻠﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻨﺩ ﺩﺍﺩﺍ ﺁﻨﺎ ﺠﺎﺭﺓ ﻋﻡ ﻋﺒﺩﻩ.. ﻭﺃﻫﻲ ﺴﺕ ﻜﺒﻴﺭﺓ ﻭﻤﺤﺘﺎﺠﺔ ﻟﺤﺩ ﻴﺨﺩﻤﻬﺎ..‬ ‫ﺩﺍﺩﺍ ﺁﻨﺎ ﺤﺒﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﺤﺎﻭﻟﺕ ﺘﺴﺎﻋﺩﻫﺎ ﻓﻲ ﻤﺸﻜﻠﺘﻬﺎ ﻭﺍﻟﺼﺭﺍﺤﺔ ﺍﻟﺴﺕ ﻋﻤﻠﺕ ﺍﻟﺒﺩﻉ ﻭﺴﺄﻟﺕ‬ ‫ﻜل ﺼﺤﺎﺒﻬﺎ ﻭﻤﻌﺎﺭﻓﻬﺎ ﻭﺠﻴﺭﺍﻨﻬﺎ... ﻤﻨﻬﻡ ﺍﻟﻠﻲ ﻗﺎل:‬ ‫- ﺭﻗﻰ ﻤﻥ ﺒﺸﺭﻯ ﺍﻟﻤﻘﺩﺱ.. ﺘﻔﻙ ﺍﻟﻌﻤل.‬ ‫- ﻭﻻ ﻭﺼﻔﺔ ﻤﻥ ﻭﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﺸﻴﺦ ﺤﺎﻤﺩ.‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺃﻡ ﺭﻭﺯ ﻨﺼﺤﺘﻬﻡ ﻨﺼﻴﺤﺔ ﺘﻤﺎﻡ.‬ ‫- ﻤﻔﻴﺵ ﻏﻴﺭ ﺠﻤﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﺔ.. ﺩﻱ ﻗﺎﺩﺭﺓ.‬ ‫٤٢‬
  25. 25. ‫ﺠﻤﻴﻠﺔ ﺍﻟﻌﺭﺍﻓﺔ ﺒﺼﺕ ﻓﻲ ﻋﻴﻥ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﻗﺎﻟﺕ:‬ ‫- ﺭﻗﻴﺘﻙ ﻭﺍﺴﺘﺭﻗﻴﺘﻙ ﻤﻥ ﻜل ﻋﻴﻥ ﺸﺎﺭﺩﺓ.‬ ‫ﻤﻥ ﻋﻴﻥ ﺍﻟﺒﺎﺭﻭﺩ ﻭﺍﻟﻌﻨﻜﺒﻭﺕ ﻭﻜل ﻋﻴﻥ ﺒﺎﺭﺩﺓ.‬ ‫ﺤﻠﻡ ﺍﻟﺨﺭﻴﻑ ﻤﺎ ﻴﺨﺒﺯ ﺭﻏﻴﻑ.‬ ‫ﻭﺭﻏﻴﻔﻙ ﻁﺎﻴﺵ ﻻ ﻤﻠﺩﻥ ﻭﻻ ﻓﺎﻴﺵ.‬ ‫ﻴﺎ ﻤﻘﺴﻡ ﺍﻟﻤﻌﺎﻴﺵ.. ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺭﻭﻴﺎﻨﺔ.‬ ‫ﺫﻱ ﺍﻟﺒﺢ ﺸﺒﻌﺎﻨﺔ.. ﺨﻠﻴﻬﺎ ﺘﺨﻠﻑ ﺤﺩﺍﻨﺎ.‬ ‫ﻭﺒﻘﺩﺭﺘﻙ ﻴﺎ ﻤﻘﺴﻡ ﺘﺼﺒﺢ ﻤﻠﻴﺎﻨﺔ.‬ ‫ﻭﻓﻀﻠﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺩﻱ ﺍﻟﺤﺎل ﻟﺤﺩ ﻤﺎ ﺒﻘﻴﺕ ﺍﻟﺴﺤﺎﺭﺓ ﻓﻲ ﺃﻭﺩﺓ ﻨﻭﻤﻬﺎ ﻤﻠﻴﺎﻨﺔ ﻟﺤﺩ ﻁﻤﺔ ﻋﻴﻨﻬﺎ‬ ‫ﺯﻱ ﻤﺎ ﻫﻲ ﺒﺘﻘﻭل... ﻟﻜﻥ ﻤﻔﻴﺵ ﻓﺎﻴﺩﺓ.. ﻭﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﻤﻥ ﺍﻷﻴﺎﻡ ﺤﻠﻤﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺤﻠﻡ.‬ ‫ﻟﻴل ﻭﺭﺍ ﻟﻴل ﻭﺍﻟﺒﺤﺭ ﻭﺍﺴﻊ... ﻭﻓﻲ ﺍﻟﻨﺹ ﻤﺄﺩﻨﺔ‬ ‫ﻭﺸﺎﺏ ﺃﺴﻤﺭ ﺴﺎﻨﺩ ﻋﻠﻴﻬﺎ.. ﻤﺠﺭﻭﺡ ﺍﻷﻴﺩ ﻭﺍﻟﻘﺩﻡ ﻗﺎل:‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻴﻥ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫ﻗﻠﺕ ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻭﺍﺴﻊ.‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻴﻥ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫ﻗﻠﺕ ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻭﺍﺴﻊ.‬ ‫- ﻋﻠﻰ ﻓﻴﻥ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻻ ﺘﺸﺭﻗﻲ ﻭﻻ ﺘﻐﺭﺒﻲ ﺒﺎﻟﻁﻭل ﺃﻭ ﺒﺎﻟﻌﺭﺽ.. ﻭﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﺘﺒﺤﺭﻱ‬ ‫ﺒﺤﺭﻱ ﻟﺒﻁﻥ ﺍﻷﺭﺽ... ﺠﺒﺭﻱ ﺠﺒﻴﺭﺓ ﺘﺒﻘﻰ ﺃﻤﻴﺭﺓ ﻭﺨﻠﻔﻙ ﺯﻴﻥ.‬ ‫ﻭﺤﻜﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺤﻠﻤﻬﺎ ﻟﺴﺕ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﺼﺎﺤﺒﺔ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ ﻋﻠﻰ ﺃﻭل ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺴﺕ ﻏﻠﺒﺎﻨﺔ‬ ‫ﻭﻭﺤﺩﺍﻨﻴﺔ.. ﻟﻜﻥ ﺍﻷﻫﻡ ﺍﻨﻬﺎ ﺯﻱ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﻤﻌﺭﻓﺘﺵ ﻟﻠﺨﻠﻑ ﻁﺭﻴﻕ... ﻭﻗﺎﻟﺘﻠﻬﺎ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ...‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻴﺎ ﺒﺘﻲ ﺤﻠﻤﻙ ﻴﺨﻭﻑ.. ﻋﻠﻴﻙ ﻤﺭﺴﺎل ﺘﻜﺘﺒﻴﻪ ﻭﺼﺎﺤﺒﻪ ﻤﻜﺴﻭﺭ ﺍﻟﻘﻠﺏ ﻭﺃﻤﺎﻨﺔ ﻋﻠﻴﻙ‬ ‫ﻴﺎ ﺒﺘﻲ ﻟﻤﺎ ﺃﻤﻭﺕ ﻭﺯﻋﻲ ﻋﻠﻰ ﺭﻭﺤﻲ ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ ﻭﺍﻟﻨﺤﻭﺭ ﺘﻜﻭﻥ ﺘﻼﺘﺔ ﻭﺍﻟﺒﺴﻭﺍ ﺃﺒﻴﺽ‬ ‫ﻓﻲ ﺃﺒﻴﺽ.‬ ‫- ﻟﻜﻥ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻤﺎ ﻓﻬﻤﺘﺵ ﺤﺎﺠﺔ ﻤﻥ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﻭﻓﻀل ﺍﻟﺤﻠﻡ ﻤﺤﻴﺭﻫﺎ.. ﻭﻫﻲ ﻤﺵ ﻨﺎﻗﺼﺔ ﺤﻴﺭﺓ‬ ‫ﻭﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﺴﺄﻟﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺴﺕ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ.‬ ‫- ﺇﻴﻪ ﺭﻤﺎﻙ ﻴﺎ ﺤﺎﺠﺔ ﻋﻠﻰ ﻜﺎﺭ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ.‬ ‫- ﺭﺩﺕ ﻋﻠﻴﻬﺎ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﻭﻗﺎﻟﺕ.‬ ‫٥٢‬
  26. 26. ‫ﺭﺒﻨﺎ ﺤﺭﻤﻨﻲ ﻤﻥ ﺍﻟﻭﻟﺩ.. ﻭﻓﻴﻥ ﺃﻻﻗﻴﻬﻡ ﻏﻴﺭ ﺘﺤﺕ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ ﻭﻜﻤﺎﻥ ﺒﻘﻴﺕ ﺃﺴﻘﻴﻬﻡ ﺸﺎﻱ‬ ‫ﻭﺤﻠﻴﺏ ﺍﻟﻭﻟﺩ ﺍﻟﺼﻐﻴﺭﺓ ﺒﺘﺤﺒﻪ.‬ ‫- ﻜﺄﻨﻙ ﺍﻤﻬﻡ ﺒﺼﺤﻴﺢ.‬ ‫- ﻭﻓﻜﺭﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻓﻲ ﻜﻼﻡ ﺍﻟﺤﺠﺔ ﻭﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﺤﻴﻌﺩﻱ ﺒﻬﺎ ﺍﻟﻌﻤﺭ ﺯﻴﻬﺎ ﺘﺘﻔﺭﺝ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻭﻟﺩ‬ ‫ﻭﺘﺴﻘﻴﻬﻡ ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ.. ﻭﻗﺎﻟﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻟﻨﻔﺴﻬﺎ:‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﺍﻷﻴﺎﻡ ﺍﺴﻭﺩﺕ ﻓﻲ ﻋﻴﻨﻴﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.‬ ‫ﺠﺎﻫﺎ ﺍﻟﻤﻭﺍل ﻤﻥ ﺁﺨﺭ ﺍﻟﺼﻌﻴﺩ ﺒﻴﻘﻭل:‬ ‫ﻓﻲ ﻟﻴﻠﺔ ﻤﻥ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻠﻴﺎﻟﻲ‬ ‫ﻓﺎﺘﻨﻲ ﺤﺒﻴﺏ ﻜﺎﻥ ﻋﻨﺩﻱ ﻏﺎﻟﻲ‬ ‫ﻭﺃﻗﻭل ﻴﺎ ﻟﻴل ﻜﻠﻑ ﺨﺎﻁﺭ‬ ‫ﺨﻠﻲ ﺤﺒﻴﺒﻲ ﻴﺤﻀﺭ ﻗﺒﺎﻟﻲ‬ ‫ﻓﻲ ﻟﻴﻠﺔ ﻤﻥ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻠﻴﺎﻟﻲ‬ ‫- ﻓﻴﻨﻙ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ.‬ ‫- ﻓﻜﺭﻙ ﺭﺍﻴﻕ.. ﻭﺒﻤﺩﺡ ﺍﺴﻤﻙ ﻓﻲ ﻭﺭﺍﻴﻕ...‬ ‫ﻤﺤﺒﻭﺱ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ.. ﺒﻴﻥ ﺴﻁﺢ ﺍﻟﺩﺍﺭ ﻭﺍﻟﻤﻭﺍل.‬ ‫- ﻤﺵ ﻜﻨﺕ ﺒﺤﺭﺕ ﻤﻌﺎﻱ.‬ ‫- ﻴﻔﺘﺢ ﺍﷲ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ... ﺒﺤﺭﻙ ﻤﺎ ﺤﻴﻘﺭﺒﺵ ﻓﻼﻴﻙ.. ﻭﺍﻟﻠﻴل ﻤﺵ ﻤﻀﻤﻭﻥ ﺤﺘﻰ ﺒﻬﺎﻴﻡ ﺍﻟﺩﺍﺭ‬ ‫ﺍﻋﺸﺎﺭ ﻭﻤﻥ ﺒﺩﺭﻱ ﻗﺎﻁﻌﻪ ﺍﻟﺤﻠﻴﺏ.‬ ‫ﻭﻓﻲ ﻴﻭﻡ ﻤﻥ ﺍﻷﻴﺎﻡ ﺴﻤﻌﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻤﻥ ﺸﺒﺎﻙ ﺍﻟﻤﻁﺒﺦ ﻓﻲ ﺒﻴﺕ ﺩﺍﺩﺍ ﺁﻨﺎ.‬ ‫- ﻴﺎ ﺤﻭل ﺍﷲ.‬ ‫- ﻭﻗﻌﺕ ﻓﻲ ﻋﺯ ﺍﻟﻀﻬﺭ.‬ ‫- ﻤﺎﺘﺕ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ.‬ ‫ﺠﺭﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﻤﻜﺎﻥ ﺍﻟﺨﺒﺭ ﺘﺘﺄﻜﺩ ﻭﺍﺘﺄﻜﺩﺕ ﻭﻗﺎﻟﺕ:‬ ‫- ﻭﺼﻴﺘﻙ ﻤﺤﻔﻭﻅﺔ ﻴﺎ ﺤﺎﺠﺔ.. ﺸﺎﻱ ﻭﺤﻠﻴﺏ ﻟﻠﺨﻠﻕ ﻜﻠﻬﻡ.. ﻭﺍﻟﻨﺤﻭﺭ ﺘﻜﻭﻥ ﺘﻼﺘﻪ ﻭﺍﻟﻠﺒﺱ‬ ‫ﺃﺒﻴﺽ ﻓﻲ ﺃﺒﻴﺽ.. ﻟﻜﻥ ﺤﻴﻔﻴﺩ ﺒﺈﻴﻪ.‬ ‫ﺨﻠﺼﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﺼﻴﺔ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ ﻭﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﻜﻠﻪ ﺸﺭﺏ ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ ﻭﻟﺒﺱ ﺃﺒﻴﺽ ﻓﻲ ﺃﺒﻴﺽ ﻭﻓﻲ‬ ‫ﺁﺨﺭ ﺍﻟﻨﻬﺎﺭ ﺭﻭﺤﺕ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻭﻜﺘﺒﺕ ﺠﻭﺍﺏ.. ﻗﺎﻟﺕ ﻓﻴﻪ:‬ ‫٦٢‬
  27. 27. ‫- ﻋﺯﻴﺯﻱ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ.‬ ‫ﻜﻔﻴﺎﻨﺎ ﺸﺎﻱ ﺒﺤﻠﻴﺏ.. ﻭﻻ ﻓﻜﺭﻙ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻜﻤﺎﻥ ﺘﻤﻭﺕ ﺘﺤﺕ ﺍﻟﻤﺭﺍﺠﻴﺢ... ﻟﺴﺎﻙ ﺒﺘﻐﻨﻲ ﻤﻭﺍﻟﻙ..‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺴﻁﺢ ﺍﻟﺩﺍﺭ.. ﺨﺎﻴﻑ ﻤﻥ ﺍﻟﻠﻴل.. ﻤﻬﻤﻭﻡ ﻤﻥ ﺍﻟﺒﺤﺭ.. ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺒﺤﺭﺕ ﻭﻟﻘﻴﺕ ﺍﻟﺩﺍﺭ.. ﺍﻨﻬﺎ‬ ‫ﺘﻔﻀل ﻤﻌﺎﻙ.. ﻜﻴﻑ ﺍﻟﺨﻠﻑ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻭﺍﺤﻨﺎ ﺒﻌﺎﺩ.. ﺃﻨﺎ ﻤﻌﺎﻭﺩﺓ..‬ ‫ﺸﺎﺩﻴﺔ‬ ‫ﻋﻠﻰ ﺭﺼﻴﻑ ﺍﻟﻤﺤﻁﺔ ﻭﺩﻉ ﺸﺎﺭﻉ ﺁﺩﻡ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻭﻗﺎل ﺤﺴﻥ ﺍﻟﺩﺒﻭﺱ.‬ ‫- ﻭﺍﷲ ﻴﻌﺯ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻓﺭﺍﻗﻙ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ... ﺭﺍﺡ ﻨﻌﻤل ﺇﻴﻪ ﻤﻥ ﻏﻴﺭﻙ.‬ ‫- ﻗﺎل ﺸﺎﺭﻉ ﺁﺩﻡ ﻓﻲ ﺼﻭﺕ ﻭﺍﺤﺩ.‬ ‫- ﻻ ﻨﺸﺭﻕ ﻭﻻ ﻨﻐﺭﺏ ﺒﺎﻟﻁﻭل ﺃﻭ ﺒﺎﻟﻌﺭﺽ.. ﺇﺤﻨﺎ ﻴﻭﻡ ﻤﺎ ﻨﺒﺤﺭ.. ﻨﺒﺤﺭ ﻟﺒﻁﻥ ﺍﻷﺭﺽ‬ ‫ﻷﺠل ﻨﺸﻭﻕ ﺍﻟﻌﻤﺎﺭ ﻭﺍﻟﺨﻀﺎﺭ.‬ ‫ﻭﺍﻨﺘﻰ ﻴﺎ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﺠﺒﺭﻱ ﺠﺒﻴﺭﺓ ﺘﺒﻘﻰ ﺃﻤﻴﺭﺓ.. ﻭﺨﻠﻔﻙ ﺯﻴﻥ.‬ ‫- ﻭﺴﺎﻋﺘﻬﺎ ﻜﺎﻥ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻌﺎﻁﻲ ﻓﻭﻕ ﺴﻁﺢ ﺍﻟﺩﺍﺭ ﺒﻴﺒﺹ ﻟﺒﻌﻴﺩ ﻤﺴﺘﻨﻲ ﺸﺎﺩﻴﺔ ﻟﻤﺎ ﺘﻭﺼل‬ ‫ﻭﻴﻐﻨﻲ ﻭﻴﻘﻭل:‬ ‫ﺠﻼﺏ ﺍﻟﺨﻴﺭ ﻗﺎﻴﻡ ﻓﻲ ﺍﻟﻠﻴل ﻴﻌﺘﺏ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻘﻠﺏ ﻓﻲ ﺍﺤﺴﺎﺴﻪ‬ ‫ﻭﻴﻘﻭل ﻤﻭﺍل ﻭﻜﻤﺎﻥ ﻤـﻭﺍل ﺃﺼل ﺍﻟﻤﻭﺍﻭﻴل ﺼﻨﻌﺔ ﻨﺎﺴـﻪ‬ ‫ﻗﻨﺎﺩﻴل ﺍﻟﺨﻴﺭ ﻗﺎﺩﺕ ﻓﻲ ﺍﻟﻠﻴل ﺒﺘﻨﻭﺭ ﺸـﻤﻊ ﻓـﻲ ﺤﺎﺭﺘﻨـﺎ‬ ‫ﻭﺃﻨﺎ ﺃﻗﻭل ﻴﺎ ﺴﻼﻡ ﺩﻩ ﺍﻟﺤﻠﻡ ﻏﺯﺍل ﻭﻤﺩﻭﺭ ﺭﻤﺢ ﻓﻲ ﺤﺘﺘﻨﺎ‬ ‫ﻜﺭﻭﺍﻥ ﺍﻟﺨﻴﺭ ﺩﺍﻴﺭ ﻓﻲ ﺍﻟﻠﻴل ﺒﻴﻘﻭل ﻴـﺎ ﻤﻐـﺎﺭﺏ ﻋـﺩﻴﻨﺎ‬ ‫ﻭﺃﻨﺎ ﺃﻗﻭل ﻓﻲ ﺍﻟﻠﻴل ﻤـﻭﺍل ﻭﺍﺘﻨﻴﻥ ﻭﺤﻴﺠﻲ ﺍﻟﻔﺠﺭ ﻴﺼﺤﻴﻨﺎ‬ ‫٧٢‬
  28. 28. ‫ﻗﺼﺔ )ﺴﺕ ﺍﻟﺤﺎﺠﺔ(‬ ‫ﻤﻥ ﺒﻌﺩ ﺍﻟﺒﺤﺭ.. ﺭﺩﺕ ﺭﺠﻠﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ.. ﻭﻋﻠﻰ ﺃﻭل ﺍﻟﺸﺎﺭﻉ ﺯﻗﺯﻗﺕ ﺍﻟﻤﺭﺠﻴﺤﺔ ﻤﻥ‬ ‫ﻋﻔﺭﺘﺔ ﺍﻟﻌﻴﺎل.. ﻓﻜﺭﺘﻨﻲ ﺒﺤﺎﺠﺔ ﻜﺎﻨﺕ ﺼﺎﺤﺒﺘﻬﺎ.. ﻗﺎﺒﻠﺘﻨﻲ ﻓﻲ ﻴﻭﻡ.. ﻜﻨﺕ ﺭﺍﺠﻊ ﺯﻱ ﻜﺩﻩ ﻤﻥ ﻋﻨﺩ‬ ‫ﺍﻟﺒﺤﺭ....‬ ‫- ﻜﻨﺕ ﻓﻴﻥ ﻴﺎ ﻭﻻ؟‬ ‫- ﻋﻴﻨﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻴﺎ ﺤﺎﺠﺔ ﺸﻤﺱ ﻫﻭﺠﺔ ﺒﺘﻨﺎﻡ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻴﻪ ﻭﻟﻭﻥ ﺃﺤﻤﺭ ﻤﺎﻟﻲ ﺍﻟﺴﻤﺎ‬ ‫ﻭﺍﻷﺭﺽ.‬ ‫- ﺍﻭﻋﻰ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻴﻠﺤﺱ ﻋﻴﻨﻙ.. ﻻ ﺘﻼﻗﻲ ﺭﻏﻴﻑ ﺍﻟﻌﻴﺵ ﻭﻻ ﻤﺭﺍ ﺤﺭﻩ ﺘﺯﻴﻨﻙ..‬ ‫ﻗﺎﻟﻭﺍ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻠﻴل ﺍﻜﺘﻴﺭ ﺃﻋﺘﺎﺏ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﻤﻠﻌﻭﻥ.. ﻤﺨﻠﻭﻕ ﺒﻴﻥ ﺍﻟﺴﻤﺎ ﻭﺍﻷﺭﺽ..‬ ‫ﻭﺍﷲ ﺍﻟﻠﻴل ﻤﺎﻟﻪ ﺫﻥ.. ﻤﻠﻌﻭﻨﻪ.. ﻜﻤﺎﻥ ﺒﺘﻪ ﻨﺩﺍﻫﻪ ﺒﺘﻨﺎﺩﻱ ﻤﻥ ﺒﻌﻴﺩ.. ﺒﺘﻠﻡ ﻤﻥ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺨﺸﻡ‬ ‫ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻭﺒﺘﻪ.. ﻴﺎ‬ ‫ﺍﻟﻐﻨﺎﻭﻱ ﻭﺘﺯﻭﺩ ﺍﻟﺠﺭﻭﺡ ﻭﻤﺎ ﺘﺴﻴﺏ ﻤﺩﺍﻭﻱ.. ﺸﺭﻙ‬ ‫ﺨﻭﻓﻲ.. ﻟﻭ ﻏﻭﺘﻬﻡ ﻭﻻ ﺃﺫﺘﻬﻡ.. ﻭﺃﻨﺕ ﻴﺎ ﻭﻟﺩ ﻻ ﺯﺍﺩﻩ ﻭﻻ ﺯﻭﺍﺩ ﻴﺎ ﺨﻭﻓﻲ ﻟﻭ ﻁﺎﻟﻭﻙ ﻭﻻ‬ ‫ﺤﻜﻤﻭﻙ ﻭﻻ ﺘﻌﻤل ﺯﻱ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.. ﺭﺍﺠﻊ ﺁﺨﺭ‬ ‫ﺃﻴﺎﻤﻪ ﻓﻲ ﺤﺭﺍﺭﺓ ﺍﻟﺠﻭ‬ ‫ﻀﺎﻤﻡ ﻴﺩﻩ ﺒﻠﻔﺔ ﺴﻤﻙ.. ﻴﻘﻭل ﺇﻴﻪ ﻭﺍﺤﺩ ﺯﻴﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﻘﻴﺎﻟﻪ.‬ ‫- ﺤﺘﻰ ﺩﻡ ﺍﻟﻭﺍﺤﺩ ﺭﺍﻓﺽ ﻴﻜﻭﻥ ﻤﻨﻪ... ﺍﻟﺩﻡ ﺤﻴﻔﻁ ﻤﻥ ﺍﻟﻨﻔﻭﺥ ﺍﻟﻭﺵ ﻴﺘﺤﺭﻕ ﻓﻲ ﺍﻟﺼﻬﺩ...‬ ‫ﻭﺍﻟﺩﻡ ﻴﺘﺤﺭﻕ ﻤﻥ ﺍﻟﻤﺭﺍ ﻓﻲ ﺍﻟﺒﻴﺕ ﻭﺍﻟﻭﻟﺩ ﻤﺵ ﺤﺎﺴﻪ ﺒﺤﺎﺠﻪ.. ﺇﻻ ﻜل ﻴﻭﻡ ﻴﺎ ﺒﺎ ﻋﺒﺩ‬ ‫ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺯﻭﺩ ﻓﻲ ﺍﻟﺯﻭﺍﺩﺓ....‬ ‫- ﺘﻬﺎﻤﻲ ﺭﺴﺘﻕ ﺍﻟﺤﺎل ﻤﻥ ﻴﻭﻡ ﺴﺎﻓﺭ... ﻭﻤﺒﺭﻭﻙ ﺭﻤﻰ ﺍﻟﺤﻤل ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺴﻬﺭ ﻭﺍﻟﻔﺭﻓﺸﻪ ﻤﺎ‬ ‫ﻫﻭ ﻻ ﻋﻴل ﻭﻻ ﺘﻴل... ﺃﻤﺎ ﺯﻴﺩﺍﻥ.. ﻫﺞ.. ﺴﺎﺏ ﺍﻟﺠﻤل ﺒﻤﺎ ﺤﻤل ﻭﺭﺍﺡ ﺍﻟﻭﺍﺩﻱ ﺍﻟﺠﺩﻴﺩ ﻤﺎ‬ ‫ﺤﺩ ﺭﺍﻜﺒﻪ ﺍﻟﻬﻡ ﻭﻁﺎﻓﺢ ﺒﻪ ﺍﻟﻜﻴل ﺇﻻ ﺍﻨﺕ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻤﺎﺸﻲ ﻤﺵ ﺩﺍﺭﻱ ﺒﺎﻟﺩﻨﻴﺎ.. ﻏﺭﻗﺎﻥ ﻓﻲ ﻤﺸﺎﻜﻠﻪ....‬ ‫ﻅﻬﺭﺕ ﻗﻁﺔ ﻗﺎﻟﺕ )ﻨﻭ(.‬ ‫ﺠﺎﺩﺕ ﻴﺩﻩ ﺒﺭﻤﻴﺔ ﺴﻤﻙ.‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺍﻟﻘﻁﺔ ﻁﻠﺒﺕ ﺃﻜﺘﺭ ﻭﻗﺎﻟﺕ )ﻨﻭ(.‬ ‫- ﺒﺘﻁﻠﻊ ﺍﻟﻘﻁﻁ ﺒﺱ ﻤﻨﻴﻥ.. ﺒﻴﻥ ﺭﻴﺤﺔ ﺍﻟﺴﻤﻙ ﻤﻠﻴﻪ ﺍﻟﺠﻭ.‬ ‫٨٢‬
  29. 29. ‫ﻋﻠﻰ ﻋﻴﻨﻪ ﻓﻠﺘﺕ ﻴﺩﻩ.‬ ‫ﺴﻤﻜﻪ ﻜﻤﺎﻥ.‬ ‫ﻟﻜﻥ ﺍﻟﻘﻁﻪ ﻁﻠﺒﺕ ﺃﻜﺘﺭ ﻭﻗﺎﻟﺕ )ﻨﻭ(.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ:‬ ‫- ﻤﻠﻌﻭﻥ ﺃﺒﻭﻙ ﺒﻨﺕ ﻜﻼﺏ.‬ ‫ﺍﻟﻘﻁ ﺤﻴﺎﻜل.. ﻋﺸﺎ ﺍﻟﻭﻟﺩ.. ﻭﺍﷲ ﻤﺎﻟﻴﻜﻲ ﻏﻴﺭ ﺍﻟﻤﺭﻜﻭﺏ.‬ ‫ﻁﺎﺭﺕ ﺍﻟﻘﻁﺔ ﻤﻥ ﺃﺩﺍﻤﻪ.. ﺭﻭﺡ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻟﻌﻴﺎﻟﻪ ﻴﺘﻤﺩﺩ ﺸﻭﻴﻪ ﺴﺎﻋﺔ ﺍﻟﻌﺼﺭ... ﻭﺃﻜﻠﺔ ﺍﻟﺴﻤﻙ..‬ ‫ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻐﺭﺒﻴﺔ ﻟﻜﻥ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻨﺎﻡ.. ﻓﻲ ﺴﺎﻋﺔ ﺍﻷﺩﺍﻥ.. ﺩﺨل ﻋﻠﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.. ﻗﻭل ﻭﺍﺤﺩ.. ﻗﻭل‬ ‫ﺍﺘﻨﻴﻥ.. ﻗﻭل ﻤﻴﻪ.‬ ‫- ﻗﻭﻡ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.‬ ‫- ﻋﻠﻲ ﻓﻴﻥ.‬ ‫- ﻗﻭﻡ ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.‬ ‫- ﺒﺱ ﻋﻠﻲ ﻓﻴﻥ.‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﺠﻴﻨﺎ ﺠﻴﻨﺎ ﻜﺎﻟﻐﺭﺒﺎﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻁﺔ ﻓﻘﻴﺭﺓ ﻤﺎﻟﻬﺎ ﻗﻴﻤﺔ.‬ ‫−‬ ‫ﻁﻠﺒﺕ ﺤﺴﻨﺔ ﺴﻤﻜﺔ ﻴﺘﻴﻤﺔ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻠﺕ ﺭﺨﻴﺼﺔ ﻋﺎﻤل ﻫﻴﺼﺔ.‬ ‫−‬ ‫ﺒﺭﺠﻠﺔ ﻭﺸﻁﻬﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﻴﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻤﺎ ﻫﻲ ﺭﺨﻴﺼﺔ ﻭﺍﷲ ﻋﺯﻴﺯﺓ.‬ ‫−‬ ‫ﻋﺯﻴﺯﺓ ﻭﺍﷲ ﻴﺎ ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﺠﻴﻨﺎ ﺠﻴﻨﺎ ﻜﺎﻟﻐﺭﺒﺎﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻨﺎﺨﺩﻩ ﺍﻟﺤﻕ ﻟﻠﻐﻠﺒﺎﻥ.‬ ‫−‬ ‫٩٢‬
  30. 30. ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫ﻗﻭﻡ ﻗﻭﻡ ﻓﻲ ﺍﻷﺩﺍﻥ.‬ ‫−‬ ‫- ﻤﺤﻜﻤﺔ.‬ ‫- ﻴﺎ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ... ﺍﻨﺕ ﻤﺘﻬﻡ ﺒﻀﺭﺏ ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ ﺍﻟﻤﺎﺜﻠﺔ ﺃﻤﺎﻤﻙ...‬ ‫)ﺘﻼﻭﺍﺕ ﻋﻠﻰ ﺭﺃﺱ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ(.‬ ‫ﺍﻟﺤﻕ ﻴﺄﺘﻲ ﻤﻥ‬ ‫ﺨﻠﻑ ﺍﻟﻅﺎﻟﻡ ﻷﻨﻪ‬ ‫ﻋﺩل ﺍﻟﻤﻠﻙ‬ ‫ﺍﻟﻤﻠﻙ ﻴﺤﻜﻡ ﺍﻟﻌﺎﻟﻡ‬ ‫ﻟﻴﺠﻔﻑ ﺁﻨﻴﺔ ﺍﻟﻅﻠﻡ‬ ‫ﻤﻥ ﻗﻠﺏ ﺍﻟﻤﻌﺒﺩ‬ ‫- ﺍﻟﺴﻤﻙ.. ﻋﺸﺎ ﺍﻟﻭﻟﺩ...‬ ‫ﻜﻤﺎﺸﻪ ﻫﻲ ﻴﺩ ﺍﻟﻤﻠﻙ‬ ‫ﻟﻤﻥ ﻭﺯﻉ ﺍﻷﺭﺯﺍﻕ‬ ‫ﻓﻲ ﺤﻭﺯﺓ ﺍﻟﻅﻠﻡ‬ ‫ﺒﺩﻻ ﻤﻨﻰ ﺃﻨﺎ ﺍﻟﻤﻠﻙ‬ ‫ﺃﺒﺩﻱ ﺍﻟﻤﻴﻼﺩ‬ ‫ﺃﺒﺩﻱ ﺍﻟﺤﻴﺎﺓ‬ ‫- ﻤﺤﻜﻤﺔ.‬ ‫- ﺤﻜﻤﺕ ﺍﻟﻤﺤﻜﻤﺔ ﻋﻠﻰ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺍﻟﻤﺘﻬﻡ ﻓﻲ ﻗﻀﻴﺔ ﻀﺭﺏ ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ ﺍﻟﻤﺘﻤﺜﻠﺔ ﻓﻲ ﻗﻁ.‬ ‫ﺒﺄﻥ ﻴﺼﺒﺢ ﺍﻟﺴﻤﻙ ﺍﻟﻤﺫﻜﻭﺭ ﻤﺴﻤﻭﻤﺎ‬ ‫ﻓﺈﺫﺍ ﻀﺭﺏ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ ﻤﻥ ﺍﻟﻭﻫﻠﺔ ﺍﻷﻭﻟﻰ.. ﻓﻠﻴﻤﺕ ﻫﻭ ﻭﺯﻭﺠﺘﻪ ﻭﺃﻭﻻﺩﻩ.‬ ‫ﻭﺇﺫﺍ ﻜﺎﻥ ﻀﺭﺒﻬﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﺭﺓ ﺍﻟﺜﺎﻨﻴﺔ.. ﻓﻠﻴﻤﺕ ﻫﻭ ﻭﺯﻭﺠﺘﻪ ﻭﺃﻤﺎ ﺇﺫﺍ ﻜﺎﻥ ﻀﺭﺒﻬﺎ ﻓﻲ ﺍﻟﺴﻤﻜﺔ‬ ‫ﺍﻟﺜﺎﻟﺜﺔ... ﻓﻠﻴﻤﺕ ﻫﻭ ﻭﻋﻠﻰ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺤﺒل ﺍﷲ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻓﻁ ﻤﻥ ﺍﻟﻨﻭﻡ ﻤﻔﺯﻭﻉ.‬ ‫- ﺴﻼﻡ ﻗﻭﻻ ﻤﻥ ﺭﺏ ﺭﺤﻴﻡ... ﺴﻼﻡ ﻗﻭﻻ ﻤﻥ ﺭﺏ ﺭﺤﻴﻡ... ﺇﻴﻪ ﺍﻟﻠﻲ ﺠﺭﻯ.‬ ‫٠٣‬
  31. 31. ‫- ﺴﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ... ﺴﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.. ﻴﻼ ﺍﻟﺴﻤﻙ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻗﺎﻡ... ﻴﺄﻜل ﺍﻟﺴﻤﻙ... ﺸﺎﻑ ﻭﺸﻪ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﺭﺍﻴﺎ.. ﺤﺼل ﺍﻟﻤﺤﺫﻭﺭ.. ﺍﻟﻭﺵ ﻜﺭﻤﺵ..‬ ‫ﻭﺍﻟﺸﻌﺭ ﺍﺒﻴﺽ.. ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﺼﺭﺥ.‬ ‫- ﺤﺼل ﺍﻟﻤﺤﺫﻭﺭ.‬ ‫- ﺴﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.. ﺴﻲ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ.‬ ‫- ﻟﻜﻥ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻤﺭﺩﺵ.. ﺭﺠﻊ ﻟﺴﺭﻴﺭﻩ ﻨﺎﻡ.‬ ‫ﻏﺭﺒﺕ ﺒﺭﻭﺤﻪ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ.‬ ‫ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﺭﺍﺡ ﻓﻲ ﺁﺨﺭ ﺴﻤﻜﺔ....‬ ‫ﺃﺼل ﺒﻨﺕ ﺍﻟﺠﺎﻥ ﺍﺘﻌﻭﺩﺕ ﺘﻌﻤل ﺍﻟﺤﻴﻠﻪ ﻭﺍﻟﻠﻲ ﻴﻌﺩﻱ ﻭﺍﻟﻠﻲ ﻤﺎ ﻴﻌﺩﻴﺵ.‬ ‫ﻟﻜﻥ ﻴﺎ ﺘﺭﻯ ﺍﻟﺴﻤﻜﺔ ﺩﻱ ﻜﺎﻨﺕ ﺴﻤﻜﺔ ﺍﻟﻁﻤﻊ‬ ‫ﻭﻻ ﺴﻤﻜﺔ ﺍﻟﻘﺴﻭﺓ‬ ‫ﻭﻻ ﺴﻤﻜﺔ ﺍﻟﺨﻭﻑ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ؟‬ ‫ﻤﺎﺕ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﺭﺤﻴﻡ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﻭﺴﺭﻩ ﻤﻌﺎﻩ.‬ ‫ﻤﻠﻌﻭﻥ ﻴﺎ ﻭﻟﺩﻱ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﻭﺒﺘﻪ... ﻤﻠﻌﻭﻥ.‬ ‫ﻓﻲ ﻟﺤﻅﺔ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﺼﻭﺕ ﺍﻟﻨﺩﺍ ﻴﺩﻭﺏ‬ ‫ﻭﺃﺸﻭﻑ ﺍﻟﺤﻠﻡ ﻏﺎﺭﺏ ﺒﻴﻜﻲ ﻤﻥ ﺍﻷﻟﻡ‬ ‫ﻓﻲ ﻟﺤﻅﺔ ﺍﻟﻐﺭﻭﺏ ﺃﺤﺯﺍﻨﺎ ﻻﺒﺴﻪ ﺘﻭﺏ‬ ‫ﻭﺸﺎﻟﻬﺎ ﺤﺭ ﻁﺎﻴﺭ ﻤﻥ ﺍﻟﺒﺤﺭ ﻟﻠﺠﻨﻭﺏ‬ ‫*************‬ ‫ﺘﻤﺕ ﺒﺤﻤﺩ ﺍﷲ‬ ‫ﺃﺤﻤﺩ ﻋﺒﺩ ﺍﻟﻜﺭﻴﻡ‬ ‫١٣‬

×