Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Οι Κομνηνοί και η μερική αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας.

Σημειώσεις για το μάθημα της β' Γυμνασίου.
2ο Γυμνάσιο Κιλκίς

  • Login to see the comments

Οι Κομνηνοί και η μερική αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας.

  1. 1. Οι Κομνηνοί και η μερική αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας (Ισαάκιος Α΄ Κομνηνός, 1057-1059) Αλέξιος Α΄ Κομνηνός, 1081-1118 Ιωάννης Β΄ Κομνηνός, 1118-1143 Μανουήλ Α΄ Κομνηνός, 1143-1180 Αλέξιος Β΄ Κομνηνός, 1180-1183 Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός, 1183-1185 http://kioufeistoriologia.blogspot.gr/
  2. 2. Οι εχθροί του Βυζαντίου (τέλη 11ου αι.) Οι Νορμανδοί: Απειλούν τις ακτές της Ηπείρου Κουμάνοι και Πατζινάκες: Λεηλατούν τα Βαλκάνια Σελτζούκοι Τούρκοι: Κατακτούν μέρος της Μ. Ασίας
  3. 3. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1081 Νορμανδοί Πατζινάκες και Κουμάνοι Σελτζούκοι Τούρκοι
  4. 4. Εσωτερική πολιτική Οι Κομνηνοί στηρίχτηκαν στους ευγενείς, εφαρμόζοντας το θεσμό της Πρόνοιας. Παραχωρούσαν δηλαδή, ισόβια, αγροκτήματα και φορολογικά έσοδα στους ευγενείς, με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικών υπηρεσιών. Οι ευγενείς αυτοί ονομάστηκαν προνοιάριοι και έγιναν η άρχουσα τάξη, ενώ οι απλοί αγρότες βυθίστηκαν στην αθλιότητα.
  5. 5. “Με την πρόνοια ο βυζαντινός αυτοκράτορας έδινε σε έναν ανώτερο στρατιωτικό, συνήθως αριστοκράτη (προνοιάριο), το δικαίωμα να εκμεταλλεύεται κρατική γη. Οι πάροικοι που εργάζονταν στα χωράφια αυτά έδιναν πια στον προνοιάριο το μερίδιο από την παραγωγή, τους φόρους και ό,τι άλλο χρωστούσαν. Για αντάλλαγμα ο προνοιάριος έπρεπε να προσφέρει στον αυτοκράτορα στρατιωτικές υπηρεσίες. Η πρόνοια δείχνει ότι το βυζαντινό κράτος δε στηρίζεται πια στους μικροκαλλιεργητές αλλά στους μεγάλους γαιοκτήμονες.”
  6. 6. “Με την πρόνοια στην αρχή δυναμώνει ο βυζαντινός στρατός. Τελικά όμως αυτοί που βγαίνουν κερδισμένοι είναι οι αριστοκράτες: εκμεταλλεύονται όλο και περισσότερη γη και παίρνουν φόρους που πριν πήγαιναν στο κράτος. O βυζαντινός αυτοκράτορας προσπάθησε να μειώσει τη δύναμή τους. Οι αριστοκράτες όμως αντέδρασαν με εξεγέρσεις”
  7. 7. Αλέξιος Α' Κομνηνός ● Έκανε συμφωνίες με τους Σταυροφόρους και ανέκτησε τη δυτική Μ. Ασία (Νίκαια, Σμύρνη, Έφεσος, Σάρδεις) ● Με πόλεμο και διπλωματία απαλλάχθηκε από τις επιδρομές Πατζινάκων και Κουμάνων Μικρογραφία από χειρόγραφο του 12ου αι. (Βατικανό, Biblioteca Apostolica).
  8. 8. Ιωάννης Κομνηνός ● Κατέλαβε ξένα κρατίδια στη Μ. Ασία, έφτασε μέχρι την Αντιόχεια (Συρία) ● Επέβαλε την κυριαρχία του στους Σέρβους ● προσπάθησε να θέσει υπό βυζαντινή κηδεμονία το Ουγγρικό Βασίλειο
  9. 9. Το Βυζαντινό κράτος στα χρόνια του Ιωάννη Β' Κομνηνού (1143) Σέρβοι Ούγγροι Αντιόχεια Τούρκοι
  10. 10. Μανουήλ Α' Κομνηνός ● Ακολούθησε φιλοδυτική εσωτερική πολιτική και στηρίχθηκε στις υπηρεσίες των Λατίνων. ● Συνήψε ειρήνη με τους Ούγγρους, κυριάρχησε στα βορειοδυτικά Βαλκάνια
  11. 11. Η στρατιωτική κατάρρευση ● Η εμπλοκή των Βυζαντινών σε μάχες στην Ν. Ιταλία έδωσε την ευκαιρία στους Σελτζούκους μα ξαναρχίσουν τις επιθέσεις. ● Όταν οι Βυζαντινοί προσπάθησαν να τους σταματήσουν υπέστησαν συντριπτική ήττα στο Μυριοκέφαλο της Φρυγίας
  12. 12. Συνέπειες της ήττας στο Μυριοκέφαλο ● Η νίκη αυτή παγίωσε τη θέση των Τούρκων επηρέασε καθοριστικά τη φυσιογνωμία της Μ. Ασίας. ● Οι καταλήψεις πόλεων ● οι σφαγές ● η φυγή των χριστιανών στις γειτονικές χώρες ● συνέπειες της πείνας και της πανούκλας Επέφεραν τον εξισλαμισμό (δηλαδή τη μεταστροφή στο Ισλάμ) των μικρασιατικών επαρχιών που άλλοτε αποτελούσαν τους πνεύμονες του Βυζαντινού κράτους.
  13. 13. Πρόνοιες, στρατός και χωρικοί Ο Μανουήλ [...] καταχράστηκε το θεσμό [της πρόνοιας] που είχε επινοηθεί από προηγούμενους αυτοκράτορες [...]. Ανεπαίσθητα, έκανε τη στρατιωτική τάξη χαλαρή, κατεύθυνε πληθώρα χρημάτων προς οκνηρές κοιλιές και δημιούργησε πολύ κακή κατάσταση στις ρωμαϊκές επαρχίες. Οι γενναίοι στρατιώτες είχαν αποβάλει το φιλότιμο μπροστά στους κινδύνους [...]. Οι κάτοικοι των επαρχιών υπέστησαν τα πάνδεινα από την απληστία των στρατιωτών (των προνοιάριων): δεν τους άρπαζαν μόνο τα χρήματα ως τον τελευταίο οβολό, αλλά τους αφαιρούσαν και τον τελευταίο τους χιτώνα [...]. Όποιος ήθελε μπορούσε να στρατολογηθεί [...]. Όσοι έφεραν μαζί τους ένα περσικό άλογο ή κατέθεσαν λίγα χρυσά νομίσματα, εγγράφηκαν αβασάνιστα στις στρατιωτικές ύλες και εφοδιάστηκαν αμέσως με αυτοκρατορική επιστολή που τους παραχωρούσε γόνιμα χωράφια και ρωμαίους φορολογούμενους που υπηρετούσαν ως δούλοι και κάποτε κατέβαλαν φόρους σε ημιβάρβαρα ανδρείκελα [...]. Η τύχη των επαρχιών ήταν ανάλογη με την απειθαρχία του στρατού: άλλες λεηλατήθηκαν μπροστά στα μάτια μας από τους εχθρούς και ενσωματώθηκαν στο κράτος τους, άλλες καταστράφηκαν και ερημώθηκαν σαν εχθρική χώρα από τους στρατιώτες μας. Νικήτας Χωνιάτης, Χρονική Διήγησις, VII, 4, εκδ. I. A. van Dieten, Βερολίνο 1975, 208- 209.
  14. 14. Η Αλεξιάδα Η Αλεξιάδα είναι ένα ιστορικό έργο. Το έγραψε η Άννα Κομνηνή, κόρη του Αλέξιου Α' Κομνηνού (1081—1118). Η Άννα Κομνηνή παινεύει τον πατέρα της και τον χαρακτηρίζει πολύ ικανό ηγεμόνα και υπέροχο άνθρωπο. Φαίνεται πάντως και από άλλες πηγές οργανώσει τη βυζαντινή διοίκηση. H πολιτική που ακολούθησε ο ίδιος και οι διάδοχοί του έκανε μικρότερο τον κίνδυνο από την οικονομική κρίση που απειλούσε το βυζαντινό κράτος από τα μέσα του 11ου αιώνα.

×