A novela no século xx

329 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
329
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
4
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

A novela no século xx

  1. 1. A novela no século XX
  2. 2. Os profundos cambios que tiveron lugar durante o século XX van aexercer influencia sobre a concepción das artes e, por suposto, tamén daliteratura.
  3. 3. Continuando unha tendencia que xa viña do século XIX, a novela converteusena xénero literario de máis difusión…
  4. 4. …pero experimentou grandes innovacións, tanto na temática como nastécnicas literarias. As correntes de pensamento do século XX –procedentes case todas doXIX- tiveron bastante que ver con estas innovacións.
  5. 5. Psicoanálise En moitas novelas, a análise psicolóxica dos personaxesé máis importante que a intriga ou a descripción. Os narradores austríacos da primeira metade do XX –Arthur Schnitzler, Hermann Broch, Stephan Zweig- manifestaron un gran interés pola psicoloxía A técnica do monólogo interior axudará a profundizar na psique do individuo.
  6. 6. Na literatura en lingua alemana de principios do XX predominan as inquietudesfilosóficas. O estudio en profundidade do individuo combínase coa análise dasociedade. Estos dous autores foron galardoados no seu día co premio Nobel de literatura Thomas Mann Hermann Hesse (1875-1955) (1877-1962)
  7. 7. Existencialismo A angustia vital, a soedade, a dúbida, o medo, son sentimentos que abruman aos protagonistas das novelas do XX. Este filósofo danés foi un precursor do existencialismo. O sentido da existencia converteuse na súa principal preocupación. O ser humano é libre e responsable das súas propias decisións; ao mesmo tempo é consciente da brevedade da súa existencia. Sören Kierkegaard (1813-1855)
  8. 8. Franz Kafka Non é un existencialista stricto sensu, aínda(1883-1924) que a súa obra reflicte o ángulo absurdo e angustioso da vida humana.
  9. 9. Jean Paul Sartre 1905-1980 Na concepción de Sartre, o ser humano é responsable do sentido da súa vida, xa que éel mesmo quen o constrúe. O seu pensamento está tamén influido polo marxismo. O home está condeado a ser libre. Condeado, porque non se creou a si mesmo; porén libre, porque unha vez que otiran no mundo é responsable de todo o que fai. (Jean Paul Sartre)
  10. 10. Simone de Beauvoir (1908-1986) Novelista e filósofa, abordou o existencialismo desde o punto de vista feminista. Foicompañeira de Jean Paul Sartre
  11. 11. Albert Camus(1913-1960)
  12. 12. O marxismo A literatura non foi allea aos movementos sociais de base marxista que tiveron lugar durante todo o século XX. A novela de influencia marxista caracterízase por plantexar os problemas dos desfavorecidos e polo concepto de “protagonista colectivo” .
  13. 13. George Orwell (1903-1950) George Orwell criticou na súa obra todo tipo de totalitarismos.
  14. 14. Marguerite Duras (1914-1996) Marguerite Duras militou no partido comunista ata 1955, ano no queexpulsada. Durante a Segunda Guerra Mundial formou parte da resistenciafrancesa, que combatía aos nazis no territorio ocupado.
  15. 15. Unha nova forma de escribir na novela A partir da primeira década do século XX, a novela, como o resto das artes, experimentou grandes cambios desde o punto de vista técnico e formal. Ruptura cronolóxica, espacial e argumentativa O significado da trama adquire moitas veces carácter simbólico Céntrase máis nos personaxes que nos feitos Novedades en canto ao “punto de vista”, á modalización O narrador non soe ser omniscente Liberdade no emprego da persoa gramatical Monólogo interior Contrapunto Experimentación lingüística de todo tipo: gráfica, sintáctica, fonética Tendo en conta todas estas novidades, boa parte da novela do XX é herdeira da do XIX, xa que amosa un profundo interés polo individuo e a sociedade que o rodea.
  16. 16. Marcel Proust (1871-1922)“Á procura do tempo perdido”, obra basicamente autobiográfica, está construidasobre unha estrutura pouco tradicional, na que acción avanza a saltos temporais,baséandose no fluir da memoria.
  17. 17. Virginia Woolf (1882-1941) Nas súas novelas, a trama practicamente desaparece; hai un profundo análiseda conciencia dos personaxes. Xogos temporais, monólogos interiores e outro tipo de experimentosnarrativos fan dela unha das grandes renovadoras da novela
  18. 18. James Joyce (1882-1941) O máis característico da súa súa obra son os novedosos recursos formais:saltos temporais, mestura entre realidade e ensoñación, experimentaciónlingüística, monólogo interior. A obra que lle deu fama universal foi o Ulysses. Nela, tomando comoreferencia remota a Odisea de Homero, traza un retrato do mediocre homecontemporáneo. O libro conta unha única xornada (16 de xuño) na vida devarios dublineses.
  19. 19. O nacemento do heroe contemporáneo O heroe tradicional caracterízabase por posuir unhas virtudes extraordinarias que lle permitían realizar fazañas relacionadas coa xustiza, a vinganza, a liberdade… Estos heroes soen combinar a forza, a beleza física, a intelixencia, a bondade…
  20. 20. Este tipo de heroe segue aparecendo nas narraciónscontemporáneas, de xeito moi destacado na banda deseñada ounovela gráfica, onde aparece o concepto de super-heroe.
  21. 21. Pero a partir do século XIX aparece outro tipo de heroe / heroína, con característicasque o apartan do tradicional É un home / muller común, sen virtudes extraordinarias, en moitas ocasións con defectos importantes. A súa heroicidade pode consistir simplemente en enfrontarse á vida na procura da súa propia identidade, enfróntandose ás convencións sociais. A heroe contemporáneo plantéxanselle dúbida. Os seus valores non están claramente definidos como no heroe antigo Podemos considerar a Hamlet como un antecedente do heroe moderno.
  22. 22. Tamén é característico da novela contemporánea que o protagonistasexa un antiheroe; o antiheroe esperta sentimentos contrarios aos deadmiración: lástima, desprezo e mesmo odio. Leopold Bloom (Ulysses) ou Raskolnikov (Crime e castigo), poderían responder ao prototipo de antiheroe.
  23. 23. A trama policíacaA argumento baseado no crime e na súa resolución é moi antigo na literatura
  24. 24. Pero ata o século XIX non se pode falar propiamente de xénero policíaco Aglomeracións urbanas Nacemento da prensa sensacionalista Aparición da policía científica
  25. 25. Edgard Allan Poe (1809-1849)Coa publicación en 1841 de Os crimes da rúa Morgue, Allan Poe sentou as bases danovela policíaca, cun argumento articulado en torno a un detective protagonista.
  26. 26. Arthur Conan Doyle Sherlock Holmes encarna ao detective privado (1859-1930) que a través do seu método deductivo e quen de deixar en ridículo aos inspectores de Scotland Yard.
  27. 27. Moi influida por Conan Doyle, creou aos “universalmente coñecidos” detectives Hercules Poirot e Miss MarpleAgatha Christhie (1890-1976)Xunto con Shakespeare, é a escritora inglesa máis lida no mundo
  28. 28. Dashiel Hammet (1894-1961) É un dos creadores da novela negra, caracterizada polo seu realismo nadescripción dos crimes e no proceso de investigación que os rodea.
  29. 29. Patricia Highsmith (1921-1995)Nas obras desta autora americana, os criminais soen ser enfermos mentais.
  30. 30. O inspector Kurt Wallander é o protagonista da serie negra deste autor sueco Henning Mankell (1948)Nas novelas de Mankell, a trama policíaca serve para dar unha visióncrítica da sociedade contemporánea.
  31. 31. A novela negra en español Primeira novela policíaca enalcanzou un alto nivel coa galegoobra de Montalbán e o seudetective Pepe Carvalho.
  32. 32. A xeración perdida da literatura norteamericana Chámase así a un grupo de escritores norteamericanos que, despois de vivir a Gran Guerra, e desencantados do novo rumbo da sociedade estadounidense, buscaron na bohemia de París unha saída ás súas inquetudes culturais e políticas O término acuñouno a norteamericana Gertrude Stein; a súa casa parisina servía de punto de encontro destes autores, así como de moitos outros artistas e intelectuais europeos. Gertrude Stein Rose is a rose is a rose is (1874-1946) a rose
  33. 33. A librería Shakespeare & Company, da estadounidense Sylvia Beach, servíatamén como punto de encontro dos escritores anglosaxóns en París
  34. 34. Características da “xeración perdida” Participaron ou foron testemuñas da Gran Guerra Visión crítica da guerra e do capitalismo consumista Desprezo da sociedade burguesa e dos valores tradicionais A vida é a súa principal fonte de inspiración Mantiveron unha estreita relación co cine: algúns deles mesmo foron guionistas de Hollywood.
  35. 35. Hemingway Stricto sensu Scott Fitzgerald John dos PassosXeración perdida William Faulkner Lato sensu John Steinbeck
  36. 36. Ernst Hemingway (1899-1961)Boa parte da súa obra é a plasmación literaria das súas intensas experiencias vitais
  37. 37. As súas obras foron levadas ao cine en multitude de ocasións.
  38. 38. Scott Fitzgerald (1896-1940)Scott Fitzerald retratou o lado obscuro da alta sociedade estadounidense.
  39. 39. John dos Passos (1896-1970)Nas súas obras máis coñecidas fai un retrato da sociedade neoiorkina. Empregouas técnicas literarias máis innovadoras.
  40. 40. Faulkner foi o guionista da adaptación cinematográfica da novela de Hemingway Tener y no tener William Faulker (1897-1962)Foi o gran innovador da prosa norteamericana e un dos grandes novelistas doséculo XX. A súa obra exerceu moita influencia en autores do boomhispanoamericano como García Márquez ou Mario Vargas Llosa.
  41. 41. John Steinbeck (1902-1968)É algo máis novo que os anteriores, e non tomou parte na Gran Guerra, pero oespíritu que anima a súa literatura é semellante ao dos da Xeración perdida.
  42. 42. Algunhas escenas da última película deWoody Allen recrean o París da Xeraciónperdida

×