Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

REVISTA FUTBOL FEMENINO GALEGO mayo 2017

889 views

Published on

Publicación mensual dedicada al fútbol femenino en general con especial dedicación a este deporte en Galicia.

Published in: Sports
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

REVISTA FUTBOL FEMENINO GALEGO mayo 2017

  1. 1. Contidos Editorial ………………………...…. Derradeira xornada …………..…..... Polo mundo...…………………….... Máis perto …………………………. O perfil: Piroja .……………..……... Luci, a antítese da especialista ….…. A sub’12 para nos cuartos ……….... Comarcal sub’12: segunda volta …… Galegas no exterior ..………………. A forza no fútbol (e II) …………….. Partidos a cara e cruz ……………… Crer e crear ……………....………… As competicións: Copa Europa 2002/0 Resultados de abril .....…….……….. FF Revista do fútbol feminino galego Director: Carlos Castro Pinhão Consello de redacción: Carlos Castro Pinhão Óscar Losada Castro Manuel Julián Jiménez Josu Imanol Julián Fandiño Colaboracións: Sara Pita Arcones David Rodríguez Rey Mabel Ramos Aguirre Capa: © Pablo Vázquez Maquetación: Revista do Fútbol Feminino Galego Publicidade: revistaff@outlook.es Enderezo electrónico: revistaff@outlook.es © Revista do Fútbol Feminino Galego FF 2 Editorial 2 3 7 9 11 13 17 arcal sub’12: segunda volta …… 18 19 . 21 22 ………… 24 /03 25 28 eixar os deberes para o último día. A expresión deixa entrever a sensación de ansiedade que envolve aos equipos que decidirán o seu futuro inmediato na derradeira xornada dunha competición ligueira. Realmente, non facer os deberes non acostuma a ser unha forma adecuada para resumir o traballo feito ao longo dun exercicio. Tanto é así que só debería valer para aqueles equipos que se vén en situación de apuro cando as expectativas xeradas pola calidade dos seus planteis ficaron anuladas pol da competición ou por unha mala xestión deportiva durante a mesma. Que equipos como o Femiastur, El Olivo ou o Monte decidiran a sorte minutos de rematar un partido, máis que engadirlle esa carga con matices preg debería ser todo o contrario. Equipos como o santanderino deberían sentirse orgullosos de alongar a súa esperanza de continuidade no fútbol estatal até o asubío final do derradeiro partido. Pero o mesmo acontece co Arcadia, co Torre, co San Miguel ou co Alertanavia, que por riba poden ser punidos cun descenso provocado polas baixadas doutros; ou co Orzán, co Victoria B compostelá, ou o Tomiño, que alentaron as súas esperanzas de subir de categoría clasificándose para unha fase que decidirá o derrad da campaña entre tres bos competidores. O fútbol é fermoso porque está enchido de emocións, de alegrías e decepcións. As lágrimas das xogadoras do Monte mesturadas coas das xogadoras de El Olivo resumen o que ten o fútbol. Amba serán repetidas con outras xogadoras doutros equipos no futuro, igual que as deste último domingo de abril repetiron as de todos os finais de liga pasados nalgún lugar semellante Todos tiñan feito os deberes, pero igual que acontece coas notas despois dos exames, uns aproban e outros suspenden, porque neste caso non había outra posibilidade. Grazas a elas, á súa contribución, o fútbol seguirá sendo grande. Deixar os deberes para o último día. A expresión deixa entrever a sensación de ansiedade que envolve aos equipos que decidirán o seu futuro inmediato na derradeira xornada dunha competición ligueira. Realmente, non facer os ostuma a ser unha forma adecuada para resumir o traballo feito ao longo dun exercicio. Tanto é así que só debería valer para aqueles equipos que se vén en situación de apuro cando as expectativas xeradas pola calidade dos seus planteis ficaron anuladas polas circunstancias da competición ou por unha mala xestión deportiva durante a mesma. Que equipos como o Femiastur, El Olivo ou o Monte decidiran a sorte de dous deles a un par de minutos de rematar un partido, máis que engadirlle esa carga con matices preguizosos, debería ser todo o contrario. Equipos como o santanderino deberían sentirse orgullosos de alongar a súa esperanza de continuidade no fútbol estatal até o asubío final do derradeiro partido. Pero o mesmo acontece co Arcadia, co Torre, co ou co Alertanavia, que por riba poden ser punidos cun descenso provocado polas ou co Orzán, co Victoria B compostelá, ou o Tomiño, que alentaron as súas esperanzas de subir de categoría clasificándose para unha fase que decidirá o derradeiro ascenso da campaña entre tres bos competidores. O fútbol é fermoso porque está enchido de emocións, de alegrías e decepcións. As lágrimas das xogadoras do Monte mesturadas coas das xogadoras de El Olivo resumen o cocktail máxico que ten o fútbol. Ambas son estampas épicas que serán repetidas con outras xogadoras doutros equipos no futuro, igual que as deste último domingo de abril repetiron as de todos os finais de nalgún lugar semellante. Todos tiñan feito os deberes, pero igual que ece coas notas despois dos exames, uns aproban e outros suspenden, porque neste caso non había outra posibilidade. Grazas a elas, á súa o fútbol seguirá sendo grande. Carlos Castro
  2. 2. FF 3 30/04: derradeira xornada 30 de abril. Derradeiro día do mes e derradeira xornada do Campionato de Liga na Segunda División española. Co primeiro lugar definido na xornada anterior a favor do Oviedo Moderno, que será o representante do noroeste ibérico na fase de ascenso, tres equipos decidían neste día quen sería o que acompañaría ao Tordoia e ao At. Arousana, que tamén fechaban a competición xuntándose na Lomba, no descenso á categoría Autonómica. É habitual que a xornada final das ligas teñan estas cousas. Así, os ollos e ou ouvidos de todos os seareiros estaban postos en tres lugares, nomeadamente no campo federativo de Roces, en Xixón, onde o Gijón recibía ás veciñas avilesinas do Femiastur; no campo de San Juan, en Santander, onde o estreante Monte recibía ás galegas do Friol, e en Arteixo, sede do Deportivo feminino, onde o conxunto herculino recibía ao mellor club do fútbol feminino da década, El Olivo, que se xogaba o primeiro descenso da súa historia. O todos contra todos Para comezar, Femiastur e El Olivo dependían de si mesmos. Un simple empate liberábaos de estar pendentes do móbil. Pola contra, o Monte precisaba gañar e esperar combinacións baseadas nos erros de asturianas e galegas, tal como se desprendía da clasificación xeral: 10. Femiastur, 23 (49-67) 11. El Olivo, 22 (33-78) ---------- 12. Monte, 20 (40-71) Unha situación que podería propiciar unha tripla empate, por iso os resultados dos partidos entre elas volvíanse igualmente importantes. Xornada 2: Femiastur – Monte: 1-0 Xornada 5: Femiastur – El Olivo: 0-1 Xornada 8: El Olivo – Monte: 4-0 Xornada 15: Monte – Femiastur: 3-2 Xornada 18: El Olivo – Femiastur: 3-1 Xornada 21: Monte – El Olivo: 2-1 Diante desa hipótese, o extracto clasificatorio relativo aos tres que loitaban pola salvación beneficiaba ás galegas. 1. El Olivo, 9 (9-3) 2. Monte, 6 (5-8) ---------- 3. Femiastur, 3 (4-7) As posibilidades de cadaquén Con estes números, a salvación de cadaquén dependía do seguinte: O Femiastur garantía a permanencia: a) Puntuando. b) Perdendo sempre que El Olivo perdera. c) Perdendo sempre que o Monte perdera ou empatara. d) Perdendo por un gol sempre que se El Olivo gañara, o Monte non vencera ao Friol por doce ou máis (se perdera por dous o Monte podería gañar por once e así sucesivamente até perder por doce e o Monte gañar ao Friol por un, sempre que as avilesinas marcaran máis goles a favor que as cántabras ao longo da Liga). El Olivo seguiría en Segunda: a) Puntuando. b) Perdendo sempre que o Monte non gañara. O Monte mantería a categoría: a) Gañando sempre que El Olivo perdera. b) Gañando sempre que El Olivo empatara e o Femiastur perdera. c) Gañando sempre que se El Olivo gañara, as cántabras gañaran por un mínimo de doce goles ao Friol e o Femiastur perdera pola mínima en Xixón (se gañaran por once o Femiastur tería que perder por dous, e así sucesivamente até gañar por un sempre que o Femiastur perdera por doce en Roces e sempre que o superara no número xeral de goles a favor). El Olivo rompera os prognósticos na penúltima xornada Nada sería igual se na penúltima xornada non saltaran as sorpresas. A máis importante de todas acontecera en Navia, onde contra todo prognóstico El Olivo superou ao Ave Fénix. Tras a derrota con certa dose de surrealismo da xornada 24 (o gol de Tomy no saque de centro que continuou ao 2-1 de Natalia (foto) que sacaba ás de Vigo do partido con media hora por diante), o conxunto dirixido por Tony Pazó vía a salvación como unha milagre. Malia todo,
  3. 3. FF 4 foron quen de sacar o espírito vitorioso que tradicionalmente impregnou ao club para adiantarse cun gol de Natalia aos 14 minutos. A de Ourense apareceu como a líder que ten que estar nos momentos importantes e mostrou o camiño ao resto, que axiña foi seguido por Marta, pois no minuto 24 fixo o 2-0. A viguesa esperou a ese día para marcar o seu único gol da temporada, que valeu media permanencia. No segundo tempo, Rebeca puxo un nó na gorxa das galegas, pero montaron unha defensa numantina diante de Ainhoa Guijarro para sumar tres puntos desexados pero inesperados. O do Ave Fénix foi un erro grave para a formulación estrutural a curto prazo do fútbol cántabro. O cadro de Tanos viaxaba coa clara intención de ficar o máis arriba posible e, de paso, axudar ao seu cadro amigo do Monte, con varias xogadoras emprestadas polas de Torrelavega. Relativa foi a sorpresa do empate do Femiastur fronte ao Sárdoma en La Toba. As avilesinas poderían ir a Xixón de excursión na derradeira data pero estragaron o esforzo feito até a hora de partido. Con 2-0 deixaron de competir como antes e o Sárdoma igualou cos tantos de Ceci e Nerea Cruz, que en once minutos fixeron máis que en sesenta. O único incapaz de sorprender foi o Monte. O conxunto santanderino visitaba Mareo e o Sporting foi claro gañador por 3-0. Con eses resultados, El Olivo asomaba a cabeza por riba da liña de auga meténdolla dentro ao conxunto do campo de San Juan, que xa non conseguiría sacala máis. Cronoloxía dunha permanencia Como vén sendo habitual nestes casos, os equipos implicados no descenso disputaron os seus encontros con horario unificado. A R.F.E.F. sinalou que os mesmos tiveran lugar o domingo 30 de abril a partir das 12 horas. Así foi a secuencia cronolóxica do descenso segundo o que ía acontecendo en cada campo: 12,00: Comezan o Gijón – Femiastur e o Monte – Friol. Clasificación provisional: 10. Femiastur, 24; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 12,03: Gijón – Femiastur. Min. 3: 0-1, Marina bate a Vane. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 12,06: Comeza o Deportivo – El Olivo. 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 23 // 12. Monte, 21. 12,21: Gijón – Femiastur. Min. 21: 0-2, Marina bate a Vane. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 23 // 12. Monte, 21. 12,35: Deportivo – El Olivo. Min. 29: 1-0, Nuria bate a Ainhoa Guijarro. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 12,39: Deportivo – El Olivo. Min. 33: 2-0, Nuria bate a Ainhoa Guijarro. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 12,45: Descanso no Gijón – Femiastur (0-2) e no Monte – Friol (0-0). Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 12,51: Descanso no Deportivo – El Olivo (2-0). Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,00: Comeza o segundo tempo no Gijón – Femiastur (0-2) e no Monte – Friol (0-0). Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,10: Comeza o segundo tempo no Deportivo – El Olivo (2-0). Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21.
  4. 4. FF 5 13,15: Gijón – Femiastur. Min. 60: 0-3, Miri bate a Lore. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,17: Deportivo – El Olivo. Min. 52: 3-0, Nuria bate a Ainhoa Guijarro. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,22: Gijón – Femiastur. Min. 67: 0-4, Líber bate a Lore. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,33: Monte – Friol. Min. 78: 1-0, Mónica bate a Sheila. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. Monte, 23 // 12. El Olivo, 22. 13,40: Gijón – Femiastur. Min. 85: 0-5, Líber bate a Lore. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. Monte, 23 // 12. El Olivo, 22. 13,43: Monte – Friol. Min. 88: 1-1, Laura bate a Gema. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,44: Deportivo – El Olivo. Min. 79: 4-0, Estefanía bate a Ainhoa Guijarro. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. Monte, 23 // 12. El Olivo, 22. 13,44: Gijón – Femiastur. Min. 89: 0-6, Marina bate a Lore. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,47: Gijón – Femiastur: 0-6. Final. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,50: Monte – Friol: 1-1. Final. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. Tony Pazó chora abrazado a un colaborador. Acaban de coñecer o remate do Monte - Friol que dá a permanencia a El Olivo. Foto: © Revista do Fútbol feminino Galego 13,50: Deportivo – El Olivo. Min. 85: 5-0, Estefanía bate a Ainhoa Guijarro. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,51: Deportivo – El Olivo. Min. 86: 6-0, Alba Suárez bate a Ainhoa Guijarro. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,52: Deportivo – El Olivo. Min. 87: 7-0, Rosalía bate a Ainhoa Guijarro. Clasificación provisional: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. 13,53: Deportivo – El Olivo: 7-0. Final. Clasificación final: 9. Femiastur, 26; 10. Gijón, 25; 11. El Olivo, 22 // 12. Monte, 21. Curiosidades El Olivo, dez minutos no inferno Durante toda a xornada foi o Monte quen estivo máis tempo en posición de descenso. Antes de confirmar definitivamente o seu descenso viviron nel un total de 80 minutos. As xogadoras do equipo dirixido por Manuel Gestera rozaron o soño entre o minuto 78 e o 88 do partido de San Juan. Probablemente foran os dez minutos máis dramáticos, referíndonos a aspectos deportivos, na historia de El Olivo. Monte, décimo cuarto estreante que descende no grupo noroeste
  5. 5. FF 6 Desde que na temporada 2001/02 se producira a segunda creación do segundo chanzo do fútbol español, o Monte é o décimo cuarto conxunto que non resiste a estrea na categoría dentro do grupo noroeste. A entidade santanderina foi antecedida por Milagrosa (2015/16). Llanera (2011/12), La Braña (2010/11), Barbadás (2010/11), Langreo (2009/10), Barcia (2008/09), Orzán (2008/09), Friol (2007/08), Rondilla (2006/07), Victoria Valladolid (2005/06), S.D. Zamora (2005/06), Peña Ath. Bilbao (2003/04) e La Carisa (2002/03). Record de asistencia en San Juan O ambiente vivido no campo de San Juan foi moi bonito. Uns 400 seareiros locais non deixaron de apoiar ás xogadoras do Monte, no que pode considerarse como a mellor entrada da historia nese recinto para asistir a un partido de fútbol feminino. Foto: © Sara Pita. Un apelido galego case manda a El Olivo a Preferente Son esas ironías que ten o fútbol. Corría o minuto 78 cando un córner pola dereita de Sheila non foi rexeitado polo Friol e o Monte facía un tanto que momentaneamente deixaba ao seu equipo en Segunda, provocando o descenso de El Olivo. O nome da autora é Mónica Barreiro Ruiz. Un golpe impediulle a Cris xogar todos os minutos da Liga Un golpe no xeonllo dereito privou a Cris Oreiro (Friol) de ser a única futbolista galega en acumular a totalidade de minutos da temporada. No derradeiro encontro non puido chegar aos 2.340. A forte dor logo dun choque contra unha futbolista do Monte mandouna ao vestiario para ser substituída por Saínza. Nese momento, o primeiro lugar na táboa en minutos acumulados pasou de ter a referencia no campo de San Juan para trasladarse a Arteixo. A olívica Natalia, de volta da Primeira División tras o paso polo Santa Teresa, foi quen encabezou esa táboa ao sumar 2.339. A dianteira das verdes só perdeu un ao ser substituída para asegurar o triunfo sobre o Victoria na xornada 21. Jessy reemprazouna no minuto 89. Estefanía, a mellor goleadora A xogadora do Deportivo Estefanía chegaba á derradeira data como mellor goleadora do grupo, unha clasificación que liderara durante trece xornadas. Faltaba colocar a guinda logo que na penúltima recuperara a cabeza desa táboa cos seus catro tantos ao Tordoia, que lle permitían superar a Isina, do Oviedo Moderno. As súas 28 dianas non eran un seguro ante o poder goleador do cadro asturiano. Isina contaba con 26, pero tamén andaban perto as xogadoras do Ave Fénix Athenea (25) e Silvia (24). Antes de chegar ao descanso do partido de Tanos, Isina reduciu a diferenza a un gol ao marcar no 42. Despois non fixo máis, mentres que Estefanía foi sumándose á goleada a El Olivo conseguindo dous. A punta mexicana engadiu o mérito de abrir o marcador en nove das 21 vitorias do seu equipo. Como di Manu Sánchez, o seu técnico, “ela é capaz de meter a cabeza onde algunha non se atrevería nin a meter o pé”. Foto: © Revista do Fútbol feminino Galego Unha descoordinación da colexiada impide ao Deportivo superar o récord do Oviedo Moderno Na temporada 2012/13, un Oviedo Moderno liderado ofensivamente por Isina e Irene chegou aos 120 goles ao remate da liga. Ademais delas, outras quince compañeiras colocaran o coiro dentro dos marcos rivais. En Arteixo, con El Olivo máis pendente do remate en Santander que de evitar máis goles, a súa defensa converteuse nun festín para cada ataque deportivista. Así, no minuto 87, Rosalía anotaba o 7-0, ou o que é o mesmo, o gol 120 das herculinas na Liga. No derradeiro minuto produciuse un córner a prol das branco e azuis. Carmela puxo o balón na área, Estefanía entrou ao remate e Ainhoa Guijarro ao despexe e o esférico entrou mansamente perto do pau dereito da portería tras ser disputado por ambas. A colexiada, Tania Fente Pena, asubiou, pero cando todos pensabamos que sinalaba o centro do campo, os seus brazos estendéronse cara aos vestiarios, non dando validez ao 8-0, que permitiría ao Deportivo superar o récord do equipo de Vetusta.
  6. 6. FF 7 Polo mundo Marta ficha por Orlando Pride Marta Vieira da Silva deixa o Rosengård para xogar nos próximos meses no Orlando Pride, da NWSL, a principal liga profesional dos Estados Unidos. A brasileira asina polos próximos dous anos como “testemuña da fe neste equipo, os nosos seareiros e a paixón polo fútbol na Florida Central”, indicou Alex Leitão, un dos responsables da entidade, que tamén se declarou seguidor da futbolista “durante moitos anos”. Marta confirmou o seu regreso á liga norteamericana pouco despois de que o seu equipo fora eliminado polo Barcelona na Copa de Europa. Foto: © Wikipedia O AEM de Lérida gaña unha liga masculina infantil O conxunto feminino do AEM, inscrito no grupo 3 da Segunda División infantil masculina catalá, proclamouse campión da súa liga catro xornadas antes de que rematara, tras derrotar ao Pardinyes B por 1-2, no primeiro dos partidos que lle podían dar o campionato. O conxunto de Lérida rematou o torneo con 67 puntos, sacando quince de vantaxe ao segundo, Esc. La Noguera. Durante a temporada só cedeu catro empates e a única derrota do AEM produciuse na xornada 13, última da primeira volta, cando caera no seu campo de Recasens fronte ao Fondarella por 1-2, que remontara o 1-0 inicial marcado por Andrea Gómez. Precisamente foi esta xogadora, igualada a 47 dianas con Biel Guasch, do Ivars d’Urgel, quen liderou a táboa de goleadores/as. Andrea Gómez fíxoo xogando un partido menos que o colíder e metendo un gol menos de penalti que el. Foto: © S.E. AEM O fútbol feminino distensiona ás Coreas Nun dos puntos máis complicados do planeta, o do paralelo 38, o fútbol feminino serviu para incorporar un toque conciliador ao problema político entre Corea do Norte e Corea do Sur. Por primeira vez na historia unha selección do sur competiu coa do norte en Pyongyang, capital das norteñas, con motivo do partido de clasificación para a Copa de Asia disputado entre ambos países. Os anteriores enfrontamentos tiveran lugar en zona neutral, pola negativa de Corea do Norte a que no seu territorio sexa erguida a bandeira do veciño ou escoitado o himno nacional sureño. O partido rematou con empate (1-1), deixando a incógnita de quen será o clasificado para a fase final. O acontecemento, xogado o 7 de abril e presenciado por 40.000 seareiros no campo Kim Il-Sung, foi un convite á conciliación. Foto: © A.F.C. Kellermann será substituído por Lerch no Wolfsburg Todo un peso pesado do fútbol feminino como Ralf Kellermann, bicampión de Europa co Wolfsburg, deixará o banco da entidade propiedade da Wolkswagen para exercer como director deportivo do cadro feminino logo de que remate a presente campaña. O seu substituto será Stephan Lerch, quen exerceu como o seu principal axudante nos últimos anos. O anuncio foi feito a comezos de abril, días despois de que o conxunto xermano ficara eliminado da Copa de Europa polo O. Lyonnais nos cuartos de final. Foto: Ralf Kellermann. © Wikipedia Sorteo da Euro sub’17 Celebrouse no Park Hotel de Pilsen (Chequia), o sorteo da fase final do campionato de Europa sub’17. O torneo, que enfrontará ás mellores seleccións da categoría entre o 2 e o 14 de maio, deparou as seguintes chaves: Grupo A: Alemaña, Chequia, España e Francia. Grupo B: Holanda, Inglaterra, Irlanda e Noruega. Os dous primeiros de cada grupo pasan a semifinais. A competición dispútase nas localidades de Pilsen, cuxo estadio Doosan acollerá a final, Prestice, Domazlice e Pribram.
  7. 7. Primeiros clasificados para a Euro sub’19 Inglaterra, Holanda, Escocia e Italia, que lideraron os seus respectivos grupos na Rolda de Elite, uníronse a Irlanda do Norte, anfitrioa, na clasificación para a fase final do Campionato de Europa sub’19 que terá lugar no Ulster. Faltan por concretar dúas seleccións, que serán a primeira do grupo 1, que se xogará a finais de maio en Budapest e no que loitarán Bélxica, España, Hungría e Rusia, e a primeira do 6, que sairá da pelexa entre Alemaña, Islandia, Polonia e Suíza, a xogar no primeiro dos últimos catro países citados entre o 7 e o 12 de xuño. O oitavo clasificado será o segundo mellor dos seis grupos da Rolda de Elite. Estados Unidos acolle un torneo en xullo e agosto Estados Unidos acollerá un dos mellores trofeos amigables do verán do hemisferio norte logo de confirmar definitivamente a presenza das seleccións de Australia, Brasil e Xapón. O torneo aínda non ten sedes e vai ser xogado no formato de liguilla de todos contra todos a unha volta. A competición comezará o 27 de xullo e poñerá o punto final o día 3 de agosto. Será o momento de contrastar o momento futbolístico das campioas do mundo, logo de perder a Shebelieves Cup no pasado mes. O P.S.G. gaña o M.I.C.’17 A XVII Mediterranean International Cup, competición para futbolistas de base que se disputa na Costa Brava, viu como o Paris St.-Germain conseguía por primeira vez facerse co trofeo despois de derrotar na final ao At. Madrid. A Copa, que tivo participación feminina en trece edicións, recuperou a presenza de equipos formados integramente por mulleres no 2015. Nesta edición participaron doce equipos que se repartiron en tres grupos de catro na primeira fase. Os oito mellores entraron na fase de eliminatorias que concluíron na final, xogada en Palamós, na que as parisienses venceron ás madrileñas cun gol feito por Vanessa de Matos. Lydi Fraga, do At. Madrid, foi a mellor guardarredes e Sandy Baltimore, do P.S.G., a mellor xogadora. As galas cetro do Cabanes, equipo catalán que vencera n Comeza a liga rusa O Yenisey converteuse no primeiro líder da liga rusa unha vez xogada a primeira xornada da mesma. Valeulle a sorprendente vitoria sobre o vixente campión, Rossiyanka (2-0), agora último clasificado. Bykov no minuto 36 e Zhukov FF 8 Primeiros clasificados para a Inglaterra, Holanda, Escocia e Italia, que raron os seus respectivos grupos na Rolda de Elite, uníronse a Irlanda do Norte, anfitrioa, na clasificación para a fase final do Campionato de Europa sub’19 que terá lugar no Ulster. Faltan por concretar dúas que serán a primeira do grupo e se xogará a finais de maio en Budapest e no que loitarán Bélxica, España, Hungría e Rusia, e a primeira do 6, que sairá da pelexa entre Alemaña, Islandia, Polonia e Suíza, a xogar no primeiro dos últimos catro países citados entre o 7 e o 12 de itavo clasificado será o segundo mellor dos seis Estados Unidos acolle un torneo en xullo e agosto acollerá un dos mellores trofeos amigables do verán do hemisferio norte logo de confirmar definitivamente a za das seleccións de Australia, Brasil e Xapón. O torneo aínda non ten sedes e vai ser xogado no formato de liguilla de todos contra todos a unha volta. A competición comezará o 27 de xullo e poñerá o punto final o día 3 de agosto. Será o star o momento futbolístico das campioas do mundo, logo de perder a Shebelieves Cup no pasado mes. O P.S.G. gaña o M.I.C.’17 A XVII Mediterranean International Cup, competición para futbolistas de base que se disputa na Costa Brava, viu como o Germain conseguía por primeira vez facerse co trofeo despois de derrotar na final ao At. Madrid. A Copa, que tivo participación feminina en trece edicións, recuperou a presenza de equipos formados integramente por mulleres no on doce equipos que se repartiron en tres grupos de catro na primeira fase. Os oito mellores entraron na fase de eliminatorias que concluíron na final, xogada en Palamós, na que as parisienses venceron ás madrileñas cun gol feito por Vanessa de Matos. Lydia Fraga, do At. Madrid, foi a mellor guardarredes e Sandy As galas recollen o cetro do Cabanes, equipo catalán que vencera no 2016. O Yenisey converteuse no primeiro líder xogada a primeira xornada da mesma. Valeulle a sorprendente vitoria sobre o vixente 0), agora último . Bykov no minuto 36 e Zhukov no 47 foron as autoras dos goles do encontro. O C.S.K.A. de Moscova e o Zvezda de Perm foron os outros fronte ao Chertanovo e ao Donchanka Azov,e por 1-0. O único empate produciuse entre o Kubanochka e o Ryazan, que non conseguiron ver porta. A liga rusa é disputada por oito equipos. Lucy Bronze, a mellor entre as pross inglesas Lucia Roberta Tough “Lucy” Bronze, defensa do Manchester City, foi proclamada por segunda vez na súa carreira como a mellor xogadora de fútbol de Inglaterra para a Asociación de Futbolistas Profesionais (P.F.A.) do país do Reino Unido. Bronze repite un premio que xa recollera no ano 2014. Jess Carter, do Birmingham City, foi considerada como a mellor promesa e o premio á traxectoria histórica tivo como receptora a Kelly Smith. Foto: Lucy Bronze. © Wikipedia Europa comeza o camiño ao Mundial 2019 Tivo lugar na sede da UEFA, en Nyon, o sorteo de grupos da zona europea para a clasificación cara ao Mundial do 2019 que terá lugar en Francia, que como anfitrioa, xa está clasificada. A distribución dos grupos quedou do seguinte xeito: Grupo 1: Inglaterra, Rusia, Casaquistán. Grupo 2: Suíza, Escocia, Polonia, Bielorrusia e Albania. Grupo 3: Noruega, Holanda, Irlanda, Eslovaquia e Irlanda do Norte. Grupo 4: Suecia, Dinamarca, Ucraína, Hungría e Croacia. Grupo 5: Alemaña, Islandia, Chequ Feroe. Grupo 6: Italia, Bélxica, Romanía, Portugal e Moldavia. Grupo 7: España, Austria, Finlandia, Serbia e Israel. Pasan os sete primeiros e os catro mellores segundos disputarán dúas eliminatorias para definir un oitavo clasificado. O Valencia afección Máis de 17.000 persoas presenciaron en Mestalla o derbi da cidade do Turia. Gañaron as locais por 6-0, pero a cifra de seareiros marcou un fito no fútbol levantino, pois até a data nunca xuntaran tanta xente nun partido. A galega Mari Paz foi testemuña do feito. Foto: © LaLiga no 47 foron as autoras dos goles do encontro. O C.S.K.A. de Moscova e o Zvezda de Perm foron os outros gañadores, fronte ao Chertanovo e ao Donchanka Azov,en ambos casos 0. O único empate produciuse entre o Kubanochka e o Ryazan, que non conseguiron ver porta. A liga rusa é Lucy Bronze, a mellor entre inglesas cia Roberta Tough “Lucy” Bronze, defensa do Manchester City, foi proclamada por segunda vez na súa carreira como a mellor xogadora de fútbol de Inglaterra para a Asociación de Futbolistas Profesionais (P.F.A.) do país do Reino Unido. Bronze repite un o que xa recollera no ano 2014. Jess Carter, do Birmingham City, foi considerada como a mellor promesa e o premio á traxectoria histórica tivo como Lucy Bronze. © Wikipedia Europa comeza o camiño ao ar na sede da UEFA, en Nyon, o sorteo de grupos da zona europea para a clasificación cara ao Mundial do 2019 que terá lugar en Francia, que como anfitrioa, xa está clasificada. A distribución dos ou do seguinte xeito: Grupo 1: Inglaterra, Rusia, Gales, Bosnia e Hercegovina e Grupo 2: Suíza, Escocia, Polonia, Bielorrusia e Albania. Grupo 3: Noruega, Holanda, Irlanda, Eslovaquia e Irlanda Grupo 4: Suecia, Dinamarca, Ucraína, Hungría e Croacia. Grupo 5: Alemaña, Islandia, Chequia, Eslovenia e Illas Grupo 6: Italia, Bélxica, Romanía, Portugal e Moldavia. Grupo 7: España, Austria, Finlandia, Serbia e Israel. Pasan os sete primeiros e os catro mellores segundos disputarán dúas eliminatorias para definir un oitavo alencia-Levante fai no fútbol levantino, pois até a data nunca xuntaran tanta a Mari Paz foi testemuña do feito.
  8. 8. Máis perto Sheila fica ás portas da final da Copa de Austria A galega Sheila, na súa segunda temporada en Austria, non poderá xogar a final da Copa do país centroeuropeo logo equipo, o Vorderland, da Segunda División, perdera a semifinal contra o Neulengbach, da Primeira, por 1-4. A derrota non impide o recoñecemento maior para ela e o seu equipo, que por primeira vez na súa historia alcanzou ese nivel na competición do K.O. O Neulengbach disp contra o St. Pölten, nun partido que terá lugar o 20 de maio no estadio Schuberth, da cidade de Melk. Foto: © Franz Kopf. Tere, convocada para a Eurocopa sub’17 A mediacentro do Deportivo, Tere Abelleira, foi convocada por Antonia Is para formar parte da selección española que dispute a fase final da Eurocopa sub’17 entre o 2 e o 14 de maio en Chequia. Por esa razón, a pontevedresa perdeu o derradeiro partido de liga co seu equipo. Tere levará o número 16 nas súas costas. Se a seleccionadora o considerar oportuno, na primeira fase poderá xogar contra Alemaña (02/05), Chequia (05/05) e Francia (08/05). Foto: © U.E.F.A. Non haberá Copa F.G.F. para os equipos estatais O feito de que só o Deportivo e o Tordoia se inscribiran para participar na competición de Copa que organiza a F.G.F. por categorías, determinou que a mesma ficara deserta na actual temporada. Por iso, tanto o Deportivo como o Victoria, ambos coruñeses, dan por fechada a súa campaña no que respecta a competicións oficiais. Diferente é o caso dos outros seis equipos que aínda poderán disputar as competicións organizadas polas súas delegacións, ou do At. Arousana, que poderá seguir competindo na oficiosa que organiza a Deputación de Pontevedra. FF 9 Sheila fica ás portas da final A galega Sheila, na súa segunda temporada en Austria, non poderá xogar a final da Copa do país centroeuropeo logo de que o seu and, da Segunda División, perdera a semifinal contra o Neulengbach, da 4. A derrota non impide o recoñecemento maior para ela e o seu equipo, que por primeira vez na súa historia ese nivel na competición do K.O. O Neulengbach disputará a final contra o St. Pölten, nun partido que terá lugar o 20 de maio Foto: © Franz Kopf. para a A mediacentro do Deportivo, Tere Abelleira, foi convocada por formar parte da selección española que dispute a fase final da Eurocopa sub’17 entre o 2 e o 14 de maio en Chequia. Por esa razón, a pontevedresa perdeu o derradeiro partido de liga co seu equipo. Tere levará o número 16 nas súas ora o considerar oportuno, na primeira fase poderá xogar contra Alemaña (02/05), Chequia Non haberá Copa F.G.F. para O feito de que só o Deportivo e o Tordoia se na competición de Copa que organiza a F.G.F. por categorías, determinou que a mesma ficara deserta na actual temporada. Por iso, tanto o Deportivo como o Victoria, ambos coruñeses, dan por fechada a súa campaña no que respecta a competicións erente é o caso dos outros seis equipos que aínda poderán disputar as competicións organizadas polas súas delegacións, ou do At. Arousana, que poderá seguir competindo na oficiosa que organiza a Deputación de Selección da Costa da Morte Unha nova selección comarcal vai dar os seus primeiros pasos. Trátase da selección da Costa da Morte, que disputará o seu primeiro encontro contra a sub’15 da delegación da Coruña. O partido vai ter lugar no primeiro de maio no campo da Xaviña, en Buño. A primei dirixida por David Castro, que terá como axudante a unha histórica como María Bardanca. A creación da selección da Costa da Morte é unha idea perseguida pola asociación Vidú e continúa os pasos comezados hai anos pola do Baixo Miño, que anualmente acostuma as datas do Nadal en Tomiño. Cambados acollerá a V Gala do Fútbol Feminino Galego O Concello de Cambados, a través da súa Concellería de Xuventude e Deporte, acollerá no seu Auditorio Municipal a V Gala do Fútbol Feminino Galego. O evento volve recuperar as súas datas tradicionais de final de temporada grazas á dilixencia mostrada polo concelleiro primeiro tenente de alcalde, Víctor Manuel Caamaño Rivas. No evento van ser premiadas xogadoras de todas as categorías, o mesmo que os clubs e técnico máis salientado, na maior parte dos casos, polas votacións realizadas pola propia familia do fútbol feminino galego. A V Gala vai ter lugar na tarde do 25 de xuño, pero non será o único acto preparado para Pola mañá haberá outro importante acontecemento que será presentado oficialmente en días próximos e que vai encamiñado a que, se ten continuidade no futuro, poda crearse o Día do Fútbol Feminino Galego este tipo de actividades especiais e festivas. Selección da Costa da Morte ova selección comarcal vai dar os seus primeiros pasos. Trátase da selección da Costa da Morte, que disputará o seu primeiro encontro contra a sub’15 da delegación da Coruña. O partido vai ter lugar no primeiro de maio no campo da Xaviña, en Buño. A primeira selección vai estar dirixida por David Castro, que terá como axudante a unha histórica como María Bardanca. A creación da selección da Costa da Morte é unha idea perseguida pola asociación Vidú e continúa os pasos comezados hai anos pola do Baixo que anualmente acostuma xogar o seu partido durante as datas do Nadal en Tomiño. Cambados acollerá a V Gala do Fútbol Feminino Galego O Concello de Cambados, a ía de Xuventude e Deporte, acollerá no seu Auditorio Municipal a V ala do Fútbol Feminino Galego. recuperar as súas datas tradicionais de final de temporada grazas á dilixencia mostrada polo concelleiro e primeiro tenente de alcalde, Víctor Manuel Caamaño Rivas. No evento van ser das as categorías, o mesmo que os clubs e técnico máis salientado, na maior parte dos casos, polas votacións realizadas pola propia familia do fútbol feminino galego. A V Gala vai ter lugar na tarde do 25 de xuño, pero non será o único acto preparado para ese día. Pola mañá haberá outro importante acontecemento que será presentado oficialmente en días próximos e que vai se ten continuidade no futuro, poda crearse o Día do Fútbol Feminino Galego, ao facer coincidir peciais e festivas.
  9. 9. Nuria, convocada de novo pola española sub’19 Outro mes máis a interior esquerda do Deportivo, Nuria Rábano, foi convocada pola selección española para as sesións que desenvolve nas Rozas, con vistas a atopar o grupo que en maio loite na Rolda de Elite da categoría para clasificar a España na fase final da categoría. Na sesión, a galega tivo un papel importante, pois no partido que xogaron contra o Rayo Vallecano, da Primeira División, marcou dous dos tres goles que lle deron o triunfo a “la roja”. Foto: © Revista do Fútbol Feminino Galego O Deportivo incorpora a imaxe do feminino na tenda A tenda oficial do Deportivo mostrou un cambio de imaxe dándolle un espazo ao fútbol feminino. Calquera que entre na mesma, no baixo da Tribuna máis pegado a Pavillón inferior, poderá ver entre as fotos dos futbolistas da Primeira División masculina, a imaxe de dúas das internacionais deportivistas, nomeadamente Tere e Nuria, portando a segunda equipación do equipo, como un reclamo máis da aposta que tamén fai en imaxe a entidade herculina coas súas xogadoras. Foto: © R.C. Deportivo. I Copa Gallaecia Magín López Lobeiras, presidente da Milagrosa, hai anos que pensara nunha competición feminina galega de categoría infantil. De feito, nos últimos anos do torneo de Reis que organiza a entidade luguesa, estivo presente. Por fin, a F.G.F. tomou cartas no asunto e deu forma á idea do dirixente creando a I Copa Gallaecia. Na mesma participan seis equipos infantís que xogarán todos contra todos, a dobre volta, en catro xornadas de concentración que culminarán coa fase final a celebrar en xuño na Coruña. O 17 de abril tivo lugar a primeira reunión que deu estes resultados: FF 10 de novo Revista do Fútbol Feminino Galego O Deportivo incorpora a imaxe do feminino na tenda en imaxe a entidade Magín López Lobeiras, presidente da Milagrosa, hai anos que pensara nunha competición feminina galega de anos do torneo de Reis que organiza a entidade luguesa, estivo presente. Por fin, a F.G.F. tomou cartas no asunto e deu forma á idea do dirixente creando a I Copa Gallaecia. Na mesma participan seis equipos infantís que xogarán todos contra todos, a dobre volta, en catro xornadas de concentración que culminarán celebrar en xuño na Coruña. O 17 de abril tivo lugar a primeira reunión que deu estes resultados: Xornada 1: Milagrosa-Orzán: 0 2-0; Victoria F.C.-Chispa: 0- Xornada 2: Milagrosa-Victoria C.F.: 0 0-2; Orzán-Victoria F.C.: 2-2 Xornada 3: Milagrosa-Sárdoma: 1 C.F.: 0-2; Chispa-Orzán: 1-1 Foto: Milagrosa© S. Cult. D. Milagrosa Diego Fernández deixa o Friol O técnico coruñés Diego Fernández chegou a un acordo co Friol para deixar o club co remate da Liga. Ambas partes concordaron en non renovar o vínculo que os uniu esta temporada. Debido que o cadro da Reigosa afrontará os seus partidos da Copa de Lugo sen sesións preparatorias, tanto o técnico como Geluco Villar, presidente do club, entenderon que esta era a mellor opción. Foto: © Revista do Fútbol Feminino Galego Ural e Mos, os que faltaban por subir a Primeira Galega Ural, vencedor no grupo primeiro, e Mos, no terceiro, acompañarán ao Conc. Boiro no ascenso á Primeira División Galega, na que farán a súa estrea na próxima temporada. cuarto equipo que os acompañe sairá da fase de ascenso entre os segundos clasificados, e por ela loitarán Orzán, Victoria B de tres, só o último coñece o que é figurar no terceiro chanzo do fútbol español. Santiago volverá ter equipo na Segunda española División española. Será o terceiro cadro da zona de Santiago que o faga tras o desaparecido Compostela, o Villestro, ao que o propio Chivi levara a esa condición Foto: © Victoria F.C. Orzán: 0-1; Victoria C.F.-Sárdoma: -2 Victoria C.F.: 0-3; Sárdoma-Chispa: 2 Sárdoma: 1-2; Victoria F.C.-Victoria 1 S. Cult. D. Milagrosa Diego Fernández deixa o o coruñés Diego Fernández chegou a un acordo co Friol para deixar o club co remate da Liga. Ambas partes concordaron en non renovar o vínculo que os uniu esta ebido que o cadro da Reigosa afrontará os seus partidos da Copa de Lugo sen sesións preparatorias, tanto o técnico como Geluco Villar, presidente do club, entenderon que esta era a mellor Revista do Fútbol Feminino Galego os que faltaban a Primeira Galega Ural, vencedor no grupo primeiro, e terceiro, acompañarán ao Conc. Boiro no ascenso á Primeira na que farán a súa estrea na próxima temporada. O cuarto equipo que os acompañe sairá da fase de ascenso entre os segundos clasificados, e por Victoria B de Santiago e Tomiño. Dos tres, só o último coñece o que é figurar no terceiro chanzo Santiago volverá ter equipo na Segunda española Logo dunha pugna con equipos como o Valladares, o Portonovo, e cunha U.D. Ourense que tamén tivo cousas que dicir, o Victoria, dirixido por Chivi, xogará na Segunda División española. Será o terceiro cadro da zona de Santiago que o faga tras o desaparecido Compostela, o Villestro, ao que o propio Chivi levara a esa condición.
  10. 10. FF 11 O perfil: Piroja
  11. 11. FF 12 Coñecín a Piroja grazas ao fútbol. Xa xogara partidos contra ela pero ata que xogamos no mesmo equipo, nun torneo, nunca paráramos a falar. Ese día deime conta de que era moi boa rapaza e que sempre che fai rir con parvadas. A pesar de que sexa a persoa máis despistada que coñezo, sabe cando debe estar centrada e seria. No campo considéroa moi boa futbolista, sempre quere seguir aprendendo. Xoga de central, que é onde máis lle gusta, pero se quixera podería xogar en case calquera posición do campo. Sabe repartir moi ben o xogo e nunca se esconde ante as adversidades. É moi perseverante, e aínda que vaiamos perdendo de goleada, ela sempre o dá todo ata o último minuto de partido. Ánima a todas as compañeiras e nunca reprocha nada. Teño a sorte de poder contar con ela tamén fóra do campo. Agora mesmo é unha persoa realmente moi importante na miña vida. Non sempre tes o privilexio de atopar a alguén tan igual a ti, coa que poidas compartir de todo, incluíndo a afección polo fútbol. Podo contar con ela para calquera cousa e dá gusto que sexa así porque é tan igual a min en todo, ata na forma de pensar, que dá igual o que diga e como o diga, ela vaino entender sempre e vai opinar coma min e iso non hai cartos que o paguen. Espero seguir téndoa preto de min moito tempo máis, aínda que sexa difícil de aturar. E por certo Piro, de festa en festa sempre xuntas! Es unha meeer!! Zeltia Bello González (Bergantiños F. C. ) Fotos: © Bergantiños F.C. Andrea Domínguez Calviño “PIROJA” Baio 09/02/1999 Defensa central Equipos 2016/17 Bergantiños F.C. (Liga Galega – 2ª División)
  12. 12. FF 13 Luci, a antítese da especialista Luci Fernández é o exemplo do fútbol efectivo e escuro. A súa posición no campo está ligada, consciente ou inconscientemente, a aquel concepto da vixilancia que desenvolvera Menotti e do que o arxentino sacara tanto partido no 1978. O fútbol de Luci, malia non ir asociado á idea popular do espectáculo, si ten que ver coa espectacularidade das harmonías tácticas, do esforzo físico, do desequilibrio do centro do campo rival por imposición física, ou pola orde posicional. Por se fora pouco, está acostumada a aparecer cando o equipo necesita algo tan especial como un gol que salve, non un partido, senón que proporcione a permanencia nunha liga, como fixera na súa etapa de Baiona. Por iso, a mediacentro inventada no Nieto é unha futbolista universal, que tanto pode recoller no balcón da propia área para finalizar cun disparo no balcón da área allea, como xogar de lateral esquerda e seguro que se llo pediran, até de porteira. No fútbol moderno de polivalencias, Luci Fernández Rodríguez (Vigo, 1990) é xustamente iso, a antítese da especialista. Cando comezaches a xogar no Nieto, pensabas que a túa vida futbolística ía pasar por tantos lugares? A verdade é que non. Cando comezas a xogar e atopas un equipo no que estás a gusto, cres que vas estar aí moitos anos. No Nieto pasei por todas as categorías, desde benxamíns a cadetes. Pero nisto do fútbol, por desgraza, nunca se sabe que pode pasar dunha temporada a outra. As cousas cambian tanto que ao final se dan circunstancias polas que tes que cambiar de equipo. Pero desde logo non é algo que levas premeditado. Cando comezas unha etapa normalmente non sabes cal será o final da mesma. Naquela época estabas en equipos mixtos. Cal é a perspectiva que ten unha rapaza pequena nun vestiario no medio de rapaces? Para min o obxectivo sempre foi xogar e divertirme. En definitiva, pasalo ben. Desde o primeiro día sempre fixeron que me sentira unha máis, tanto no club coma entre os meus compañeiros. Iso deume moita confianza e axudoume a crecer, pasándoo ben facendo o que me gustaba. Vigo é a delegación con máis equipos femininos. A que se debe que desde hai moito tempo a muller estea máis integrada no fútbol que no resto das comarcas? Creo que o que máis inflúe nisto é a maneira que ten a sociedade viguesa de ver as cousas. Antes non se vía como tan normal que as rapazas xogaran ao fútbol. Por sorte, agora iso está cada vez máis normalizado e xa non resulta raro ver rapazas xogando ou arbitrando. A túa experiencia mestura o fútbol e o fútbol sala, incluso en períodos non formativos. Cres que no fútbol feminino moderno vai ser posible compatibilizar ambos deportes? Creo que na etapa formativa si que é importante a combinación de ambas cousas, xa que de cada unha sacas uns beneficios para o teu xogo, pero cando queres competir a alto nivel debes elixir e centrarte só nunha cosa. Imos repasar equipos da túa vida. Na temporada 2006/07 fichas por El Olivo. Como defines ese momento da túa carreira? Si, fichei na temporada 2006/07 e a verdade é que foi un cúmulo de sensacións para min. Primeiro de tristeza porque me custaba deixar o equipo onde xogara toda a miña vida e aos meus compañeiros; segundo porque tamén deixaba o equipo de fútbol sala no que levaba catro anos, pero á vez era un reto importante para min porque pasaba dunha liga local a competir a nivel nacional nun equipo que en cada temporada aspiraba ao máximo. No primeiro ano ficamos segundas por detrás do Reocín Racing. No segundo gañamos a Liga e xogamos a fase de ascenso contra o Pozuelo e o Barcelona e na terceira campaña fomos terceiras por detrás de Oviedo e Reocín Racing. Como era aquel equipo emerxente e que papel xogabas dentro do equipo? Dentro do equipo sempre tiven un papel importante pola miña facilidade para adaptarme a calquera posición do campo. Desde a miña formación comprendín a importancia de sacrificarme para axudar ao equipo en todo o que puidese. É unha filosofía que asimilei e da que gusto para un xogo colectivo como o fútbol. Creo que a miña actitude facilitoume ser o comodín do equipo. Desde que xogo vin como un reto participar en distintas posicións. Lembro que na estrea na segunda categoría española a lateral esquerda lesionouse. Non había tempo para buscar alternativas antes do partido e o adestrador decidiu colocarme aí. Comecei nese posto de forma circunstancial e logo acabei na banda esquerda da defensa media temporada máis. Ao longo deses tres anos xoguei en todas as posicións, incluso un partido de porteira.
  13. 13. FF 14 Tras dous anos vives a túa primeira saída futbolística de Vigo e fichas polo Pontevedra. O fútbol feminino era moi secundario na entidade granate, ou estaba moi integrado na súa estrutura? Ao principio eramos un equipo máis dentro do club. Logo as prioridades cambiaron. Por que desaparece o conxunto da cidade do Lérez? Preferiron dar prioridade a outras categorías antes que á feminina e a continuidade volveuse inviable xa que todas as xogadoras eran de fóra de Pontevedra. Ir a adestramentos e partidos supúñalles demasiado gasto. Sete ou oito xogadoras chantámonos antes por non estar de acordo con que á xente de lonxe, como as que viñan desde A Coruña, tiveran que soportar esa situación. Para elas eran demasiados sacrificios, tanto persoais como económicos, ten que vir adestrar e xogar. Nesa mesma temporada o equipo xa non rematou ben e ao final desfíxose. Aquel comportamento do Pontevedra foi entendido pola maioría de nós como un xeito de deixar de apostar polo fútbol feminino desde dentro do club. Logo da desaparición deste equipo pasas un ano desvinculada do fútbol. Logo de todo o que pasou en Pontevedra preferín desconectar, pero a miña idea non significaba estar sen xogar. Ofrecéronme fichar por un equipo de fútbol sala en Autonómica e non o pensei. Cando rematei a temporada co Pontevedra incorporeime inmediatamente a ese equipo, co que xa xoguei a Copa. Nese verán recibín varias chamadas para volver ao fútbol 11, incluso de El Olivo, que ascendera a Primeira, pero preferín pasar un ano desconectada e centrarme no reto de xogar na Segunda División de fútbol sala. E o teu reencontro co fútbol prodúcese tamén fóra de Vigo. Que che di o Erizana para recuperarte e regresar dos pavillóns aos campos? Era un proxecto serio, con xente comprometida nel, que confiaba na sección feminina. Coñecía a parte das xogadoras. Alí estaban Carolina, Sara ou Kily, entre outras, e sabía que era un equipo que tomaba o fútbol en serio, con futbolistas que tamén daban o nivel nos adestramentos, así que decidín ir. No primeiro ano en Baiona asinades a mellor clasificación da historia do club. Onde estiveron as claves para serdes o equipo revelación da temporada con aquel cuarto lugar? Non tiñamos xogadoras que salientasen por riba doutras. Traballábamos todas para o equipo e esa foi a clave dese bo ano. Aínda así, até neses equipos, sempre hai quen tira máis cando se loita por conseguir os obxectivos deportivos. Aínda así, insisto no que dixen na pregunta anterior. Como dixen, non tiñamos futbolistas que destacasen por riba das outras, pero se tivera que sinalar nomes quizais podería citar a Carolina. Cárol dábanos algo que só tiña ela naquel equipo, pois a súa calidade proporcionábanos unha maneira fácil de chegar á portería contraria. Aínda así, nese equipo hai moitos nomes que non podería silenciar. Uxia, Laudit, (Sandra) Serrano, Laura … É que era un equipo no que todas aportaban. Tes razón. E mirando os datos de entón, para reforzar o que dis, vemos aquela columna vertebral espectacular, con Kily ou Anita de guardarredes, Sara, que a citabas antes, no centro da defensa, ti no medio e Tania na punta. A proba da valía está en que sodes nomes propios que agora estades en calquera gran equipo de Segunda e algunha, como Carolina, en Primeira. Como ves é o que che dicía. Fíxate que con todas as que levamos nomeando había máis dunha por liña. Era un equipo moi equilibrado e moi compacto. Vós fostes as primeiras da “outra liga” e Oviedo Moderno, El Olivo e Friol loitaron pola fase de ascenso. Eran tan superiores? Nese momento, a gran diferenza con eses equipos estaba en que eles tiñan xogadoras que por si soas podían marcar a diferenza. Nós eramos un equipo con xente dun nivel semellante, pero ningunha tiña un nome como aqueles que xa eran importantes naquela época. Un ano despois o equipo sufre e só se salva na derradeira xornada. A chegada de Edu González foi tan decisiva para cambiar a inercia negativa collida no comezo da Liga? O equipo estaba mal e roto, sen confianza, porque as cousas non saían como queriamos. O grupo necesitaba algo diferente e Edu deullo. Provocou un cambio de chip nas xogadoras, fixo que volveramos confiar en que era posible, convenceunos de que eramos capaces de salvarnos e conseguiu que todas remaramos na mesma dirección e así logramos o obxectivo. Non es unha goleadora pero tes marcado goles decisivos, sobre todo en Baiona. Cal foi para ti o máis importante na túa carreira? Ficaría con dous pola súa importancia. Ambos corresponden á temporada 2014/15. Un no minuto 90, no campo do Villestro, que nos daba esperanzas de seguir loitando por non descender e, sen dúbida, un na casa, no Aral contra o Mareo, nun partido que comezamos perdendo e necesitabamos gañar para salvarnos. Metín no minuto 87 o que sería o 2-1, que nos daba a salvación. Foi un balón longo que loitei e mandei por riba da porteira cando saíu a taparme o tiro. Foi unha alegría para min e
  14. 14. FF 15 para todas porque significaba que nos quedariamos outro ano máis en Nacional. N. da R.: O Villestro-Erizana correspondía á xornada 22 e xogouse na Barrosa o 22/03/2015. Antes do gol de Luci, Raquel adiantara ás locais no minuto 33 e Catu igualara para as vermellas no 77. O Erizana-Mareo, da penúltima xornada (25), xogouse o 19/04/2015. No minuto 87, Luci fixo o 2-1 superando a Candy, a defensa sportinguista que facía de guardarredes porque Roci fora expulsada no minuto 21 e as asturianas non levaran meta suplente. Dous minutos despois, Álex sentenciou o partido co 3-1. O Erizana sumaba 32 puntos e os dous primeiros equipos da zona de descenso, Oviedo Moderno B e Gijón, este matematicamente en Autonómica fronte a calquera combinación de empates, 28. En pouco tempo, o Erizana pasa do seu tope á desaparición. Que factores salientarías nese proceso de desintegración? Que se empezou a dar prioridade a outros equipos do club que non eran o feminino. Por certo, xa que fuches xogadora de El Olivo. Que opinas deste mal momento do club vigués? Que unha mala xestión trae consecuencias, igual que nos casos anteriores. Crear equipos ás présas ao único que leva é a erros e ao desprestixio do fútbol feminino. Esas cousas réstanlle importancia e seriedade ao Futfem. Hai feitos que levan a pensar. Así, cando un grupo de persoas marchan en bloque dun sitio debe ser porque teñen motivos coherentes para facelo. Desde fóra dá a sensación de que no fútbol feminino sempre sodes as xogadoras as que tendes a tixola agarrada polo mango en calquera negociación porque aínda sodes poucas e os clubs vense limitados se os ameazades con irvos. Creo que non é así. O que se tenta é que xogar non supoña cargas para as futbolistas. As futbolistas non poden asumir gastos económicos persoais por xogar. Non estou nin falando de cobrar, pero si de que, como mínimo, teñen que recibir axudas para os seus desprazamentos cando percorren moitos quilómetros para adestrar e xogar. Formaches parte de proxectos deportivos ambiciosos, como en El Olivo e en Pontevedra, sen embargo non tiveches a proxección doutras xogadoras. Por que? Dentro dos equipos hai xogadoras que destacan máis polas súas características individuais e outras realizan máis un traballo para o equipo: o traballo sucio. Sempre me considerei dentro deste segundo grupo. A miña recompensa é sumar minutos todas as semanas, o demais non me inflúe. Facer o traballo sucio no centro do campo recoñéceno uns poucos e os técnicos. Con tanto fútbol como se ve, por que hai tan pouca cultura táctica entre os afeccionados? Creo que porque moita xente interpreta o fútbol en relación aos goles que metes e recibes, ou aos caneos que fas, pero non ve o fútbol como todo o que o forma, cos seus sistemas, posicións, movementos e a importancia de todo isto dentro dos partidos e dos adestramentos. En todos os equipos nos que estás es titular indiscutible. Como te defines como futbolista? Son moi ambiciosa, esixente comigo mesma, loitadora e cun bo trato de balón. Tamén hai quen che define como unha futbolista dura. Non me definiría como dura, pero si intensa e que non dá un balón por perdido. Un dos técnicos máis importantes do fútbol moderno cos que traballaches foi José Estévez. Con el estiveches en El Olivo, no Pontevedra e no Erizana. Cres que o fútbol o tratou inxustamente? Creo que no fútbol todo vai cambiando e evolucionando. Tanto técnicos como xogadoras van cambiando. Esa evolución é boa para o seu crecemento. El, desde que comezou, loitou moito para que o fútbol feminino fose tratado como se merece, pero o fútbol non ten memoria e ao final xúlgaseche polos resultados. Estévez tiña sona de ser moi esixente e Chicho Val tamén. Son perfís de técnicos aos que te adaptas con facilidade? Si, creo que para mellorar é importante que ti sexas esixente contigo mesma, que o técnico sexa esixente co equipo e que o equipo se esixa a si mesmo. Só así poderá sacarse o mellor de cada parte.
  15. 15. FF 16 A vosa marcha ao Atlántida Matamá foi unha das novas de hai dous veráns polo barullo que se armou. Ao final, en que medida as do Erizana cambiastes a vida deste club? Creo que a ambas partes cambioulle a vida. Ás que viñemos do Erizana porque queriamos seguir xogando xuntas e ao club porque lle deu a oportunidade de seguir competindo formando un plantel amplo, ao sumarnos ao grupo de xogadoras que xa estaban aquí. Iso permitiunos intentar aspirar a un pouco máis e ampliar a pequena historia dun club humilde como é o Matamá, que desde a súa formación sempre competiu con nivel na categoría. O ascenso era un obxectivo irrenunciable na pasada campaña? Creo que tiñamos esa etiqueta porque parte das xogadoras víñamos de Nacional, pero paréceme unha falta de respecto para as futbolistas que xa pertencían a este club, polo que loitaran temporada a temporada para estar onde estaban e que ao longo da campaña acabaron sendo igual, ou máis importantes, que as que viñemos, como Lore, Noelia (Pereira) e as demais. Pouco a pouco fomos demostrándonos que ese sería un bo obxectivo e o conseguimos. Sempre hai que intentar poñerse metas e superalas. O ascenso e a Copa da Primeira Galega da pasada temporada convértena na mellor da túa carreira? Si, deportiva e persoalmente foi unha temporada incrible, cun grupo de persoas excepcional. Pelexamos de principio a fin en todas as competicións, incluso chegando a empatar e perder pola mínima contra El Olivo nas copas Vigo e Deputación. Cal é a explicación para que o Matamá sexa tan competitivo na súa estrea na Segunda española? Creo que en Matamá as cousas están a facerse moi ben. O club está apostando polo fútbol feminino intentando darnos as mellores instalacións e material para traballar, loitando por ter un gran corpo técnico con persoas como Dani, Jesu, David, Chicho e Mar. Por outro lado, conservamos case todo o grupo que tiñamos sumándolle grandes fichaxes, que sen ter o nome dos doutros equipos e sen ter experiencia na categoría, encaixaron perfectamente a base de traballo nos adestramentos. Creo que a competitividade se gaña a base de traballo diario e neste grupo non falta. Sacando que ao mellor non tendes xogadoras de calidade individual como o Oviedo Moderno e o Deportivo, pensas que sodes o equipo cunha maior disciplina táctica do grupo? Si, creo que niso si estamos por riba doutros rivais grazas á sorte de contar con xente como Chicho, co que levamos xa traballando dous anos con magníficos resultados, ou con David que saben preparar e ler os partidos xunto ao máis importante: transmitirnos ás xogadoras o que temos que facer e como o temos que facer. Creo que cando traballas e cres no traballo que realizas, os resultados acaban chegando. Tes unha experiencia importante. Antes falabamos de evolución do fútbol feminino. Onde a percibes? Hoxe os adestradores están máis preparados, pero un dos factores determinantes da evolución é que se comezan a traballar conceptos desde a base e iso xa o estamos empezando a notar coas novas futbolistas. Polo que vimos, desde que chegaches ás ligas femininas es unha xogadora de dous anos en cada equipo. Quebrarás a norma e estarás un terceiro en Matamá, ou o futuro está noutro lugar? A miña intención é seguir aquí porque, como xa dixen antes, o club está facendo as cousas ben e conseguiron un patrocinador como AIG, que tamén aposta de verdade polo fútbol feminino. O Matamá é un club que trata moi ben ás futbolistas e o grupo que se conseguiu formar é estupendo. Fotos: © Pablo Vázquez
  16. 16. A sub’12 para nos cuartos A irmandiña máis pequena, dirixida por Susú Cores, disputou o Campionato de España sub’12 na cidade madrileña de Guadarrama. O seleccionado, que estivo n grupo máis aberto da fase previa, topouse nos cruces co noso verdugo habitual, Cataluña, que unha vez máis impediu o avance das pequenas galegas na procura de algo importante. A selección comezou a competición moi ben. Aos cinco minutos do primeiro partido, Sharon Freire adiantou ao noso equipo fronte ao de Castela-A Mancha. Tras outros cinco máis, Marta Rico ampliou unha distancia que recortarían as manchegas no 22. As galegas caeron no segundo encontro por un gol recibido aos dous minutos de xogo. A vasca Nadia Fernández lograba a única diana do choque, que deixaba ás nosas coa necesidade de gañar na derradeira xornada contra Baleares. No derradeiro partido do grupo D para a irmandiña, Sharon Freire abriu o marcador cun tanto logrado aos oito minutos, o único que houbo ao longo do xogo. O empate no primeiro lugar da táboa coas vascas e a maior diferenza de goles a favor destas (4 contra 1) condicionaba a un cruce con Cataluña, primeira do grupo C, nos cuartos de final. Cataluña, como hai dous anos, foi unha pedra no camiño insalvable para o combinado galego. As comezaron marcando aos seis minutos cunha diana de Andrea Cano, pero a reacción das da franxa azul celeste non tardou en manifestarse logo que dous minutos despois Laura Testa, aproveitando o rebote dun disparo ao pau, colocaba as táboas coas que remataría a primeira metade. Tras o descanso, Meritxell Martín volveu adiantar ás catalás no minuto 25, pero a diferenza do acontecido no acto inicial, as galegas non foron quen de colleitar un mellor resultado. A selección das catro barras pasou ás semifinais, nas que foi eliminada por Madrid (3-0). As locais repetirían idéntico marcador na final, na que derrotaron a Asturias, que compartiu o terceiro lugar con Andalucía. XVI CAMPIONATO DE ESPAÑA SUB’12 PRIMEIRA FASE (GRUPO D) – XORNADA 1 VENRES 21/04/2017 (10,50) Campo: EL RASO (Guadarrama) () CASTELA-A MANCHA : 1 - GALIZA : 2 (0 MAN : Laura Sánchez, Sofía Cepeda, Blanca Gómez, Sara González, Carla González, Beatriz Pérez, Paula González, Ana Cava, Luna Zenaida, Elena García, Lucía Navarro, Carla Parreño, Elena de Lahuz, Zaira Diestro. Sel. Beatriz Sánchez. FF 17 A sub’12 para nos cuartos A irmandiña máis pequena, dirixida por Susú Cores, disputou o Campionato de España sub’12 na cidade madrileña de Guadarrama. O seleccionado, que estivo no grupo máis aberto da fase previa, topouse nos cruces co noso verdugo habitual, Cataluña, que unha vez máis impediu o avance das pequenas galegas na procura de algo importante. A selección comezou a competición moi ben. Aos cinco ido, Sharon Freire adiantou ao noso A Mancha. Tras outros cinco máis, Marta Rico ampliou unha distancia que recortarían as As galegas caeron no segundo encontro por un gol recibido sca Nadia Fernández lograba a única diana do choque, que deixaba ás nosas coa necesidade de gañar na derradeira xornada contra Baleares. No derradeiro partido do grupo D para a irmandiña, Sharon Freire abriu o marcador cun tanto logrado aos oito minutos, único que houbo ao longo do xogo. O empate no primeiro lugar da táboa coas vascas e a maior diferenza de goles a favor destas (4 contra 1) condicionaba a un cruce con Cataluña, primeira do grupo C, nos cuartos de final. nha pedra no camiño insalvable para o combinado galego. As cuatribarrats comezaron marcando aos seis minutos cunha diana de Andrea Cano, pero a reacción das da franxa azul celeste non tardou en manifestarse logo que dous minutos despois Laura itando o rebote dun disparo ao pau, colocaba as táboas coas que remataría a primeira metade. Tras o descanso, Meritxell Martín volveu adiantar ás catalás no minuto 25, pero a diferenza do acontecido no acto inicial, as n mellor resultado. A selección das catro barras pasou ás semifinais, nas que foi 0). As locais repetirían idéntico marcador na final, na que derrotaron a Asturias, que PAÑA SUB’12 XORNADA 1 VENRES 21/04/2017 (10,50) Campo: EL RASO-2 GALIZA : 2 (0-2) Laura Sánchez, Sofía Cepeda, Blanca Gómez, Sara , Paula González, Ana Cava, Luna Zenaida, Elena García, Lucía Navarro, Carla Parreño, Elena de Lahuz, Zaira Diestro. Sel. Beatriz GAL : Martina Rivas, Leylen Robledo, Paula Novo, Laura Testa, Ana Bugallo, Adelaida González, Carmen Carballada, Candela Vázquez, Sharon Freire, Marta Rico, Claudia Barreiro, Abril Pazos, Lola García, Ana M. Verdeal. Sel. Susú Cores. Goles: 0-1 Sharon Freire 5'; 0 Diestro 22'. Árbitra: Verónica García García (Madrileño). PRIMEIRA FASE (GRUPO D) VENRES 21/04/2017 (17,00) Campo: EL RASO (Guadarrama) () PAÍS VASCO : 1 - GALIZA : 0 (1 VAS : Argia García, Garazi Maroto, Garazi Alonso, Marina Artero, Omaya El Amraoui, Gabriela Caballero, Enara Losada, Jone Amezaga, Eneritz Mentxakatorre, Nadia Fernández, Naroa Usandizaga, Eunate Astralaga, Nora Linazasoro. Sel. Nekane Quiñones. GAL : Martina Rivas, Leylen Robledo, Paula Novo, Laura Testa, Ana Bugallo, Adelaida González, Carmen Carballada, Candela Vázquez, Sharon Barreiro, Abril Pazos, Lola García, Ana M. Verdeal. Sel. Susú Cores. Goles: 1-0 Nadia Fernández 2'. Árbitra: Lydia María Tejeda Herrero (Madrileño). PRIMEIRA FASE (GRUPO D) SÁBADO 22/04/2017 (10,50) Campo (Guadarrama) () GALIZA : 1 - BALEARES : 0 (1 GAL : Martina Rivas, Leylen Robledo Paula Novo, Laura Testa, Ana Bugallo, Adelaida González, Carmen Carballada, Candela Vázquez, Sharon Freire, Marta Rico, Claudia Barreiro, Abril Pazos, Lola García, Ana M. Verdeal. Sel. Susú Cores. BAL : Blanca Noguera, Paula Solé, Victoria Chica, Laura Martínez, Joana María Valcaneras, Jade Díaz, Lucía Corrales, Ana Martínez, Amai Sanchís, Neus Perelló, Rut Vanessa Henares, Catalina Coll, Alba Salazar, Marquet. Sel. Miquel Santandreu. Goles: 1-0 Sharon Freire 8'. Árbitra: Daniela Elena Postolache (Madrileño). CUARTOS DE FINAL SÁBADO 22/04/2017 (14,10) Campo: EL RASO (Guadarrama) () CATALUÑA : 2 - GALIZA : 1 (1 CAT : Isabel Asensio, Maria Calderón, Meritxell Martín, Adriana Ranera, Noah Bezis, Andrea Cano, Magalí Capdevila, Ylenia Estrella, Eva Sancho, Maria Requena, Carla Casellas, Renata Cavilli, Iris González, Judit Pujols. Sel. Paloma Vidal. GAL : Martina Rivas, Leylen R Testa, Ana Bugallo, Adelaida González, Carmen Carballada, Candela Vázquez, Sharon Freire, Marta Rico, Claudia Barreiro, Abril Pazos, Lola García. Sel. Susú Cores. Goles: 1-0 Andrea Cano 5'; 1 Martín 19'. Árbitra: Marta Massó Gómez (Madrileño). Fonte: Federación Galega de Fútbol. GAL : Martina Rivas, Leylen Robledo, Paula Novo, Laura Testa, Ana Bugallo, Adelaida González, Carmen Carballada, ndela Vázquez, Sharon Freire, Marta Rico, Claudia Barreiro, Abril Pazos, Lola García, Ana M. Verdeal. Sel. 1 Sharon Freire 5'; 0-2 Marta Rico 10'; 1-2 Zaira Verónica García García (Madrileño). UPO D) – XORNADA 2 VENRES 21/04/2017 (17,00) Campo: EL RASO-2 GALIZA : 0 (1-0) Argia García, Garazi Maroto, Garazi Alonso, Marina Artero, Omaya El Amraoui, Gabriela Caballero, Enara a, Eneritz Mentxakatorre, Nadia Fernández, Naroa Usandizaga, Eunate Astralaga, Nora Linazasoro. Sel. Nekane Quiñones. GAL : Martina Rivas, Leylen Robledo, Paula Novo, Laura Testa, Ana Bugallo, Adelaida González, Carmen Carballada, Freire, Marta Rico, Claudia Barreiro, Abril Pazos, Lola García, Ana M. Verdeal. Sel. 0 Nadia Fernández 2'. Lydia María Tejeda Herrero (Madrileño). PRIMEIRA FASE (GRUPO D) – XORNADA 3 SÁBADO 22/04/2017 (10,50) Campo: EL RASO-2 BALEARES : 0 (1-0) GAL : Martina Rivas, Leylen Robledo Paula Novo, Laura Testa, Ana Bugallo, Adelaida González, Carmen Carballada, Candela Vázquez, Sharon Freire, Marta Rico, Claudia ola García, Ana M. Verdeal. Sel. BAL : Blanca Noguera, Paula Solé, Victoria Chica, Laura Martínez, Joana María Valcaneras, Jade Díaz, Lucía Corrales, Ana Martínez, Amai Sanchís, Neus Perelló, Rut Vanessa Henares, Catalina Coll, Alba Salazar, Julia Marquet. Sel. Miquel Santandreu. Daniela Elena Postolache (Madrileño). SÁBADO 22/04/2017 (14,10) Campo: EL RASO-2 GALIZA : 1 (1-1) sensio, Maria Calderón, Meritxell Martín, Adriana Ranera, Noah Bezis, Andrea Cano, Magalí Capdevila, Ylenia Estrella, Eva Sancho, Maria Requena, Carla Casellas, Renata Cavilli, Iris González, Judit Pujols. GAL : Martina Rivas, Leylen Robledo, Paula Novo, Laura Testa, Ana Bugallo, Adelaida González, Carmen Carballada, Candela Vázquez, Sharon Freire, Marta Rico, Claudia Barreiro, Abril Pazos, Lola García. Sel. Susú Cores. 0 Andrea Cano 5'; 1-1 Laura Testa 7'; 2-1 Meritxell Árbitra: Marta Massó Gómez (Madrileño). Fonte: Federación Galega de Fútbol.
  17. 17. FF 18 Comarcal sub’12: segunda volta A Coruña volve impoñerse na segunda fase do Comarcal sub’12, na que Pontevedra ficou á marxe da fase final A selección comarcal da Coruña, dirixida por Gueli Cotelo, mantivo o liderado gañado na primeira fase do Campionato Galego de Seleccións Comarcais na categoría sub’12. Tres vitorias máis confírmana como máxima candidata a revalidar un título que nas edicións anteriores acabou nas vitrinas da súa delegación. A segunda volta do torneo, celebrado o día 11 de abril nos vilalbeses campos da Madalena, deparou a supremacía do combinado herculino, malia que nesta ocasión deberon ceder unha derrota diante do combinado vigués por 2-1. As coruñesas derrotaron nos outros encontros a Ferrol e Santiago por 1-0 e con máis comodidade ao rival máis frouxo dos outros catro competidores, Pontevedra, por 3-0. Vigo, por peor goal average con Santiago, foi a terceira. O triunfo contra as primeiras non tivo efectos cualitativos na táboa porque non foron capaces de superar ás compostelás, segundas, que grazas ao empate (1-1) fixeron bo o 1-0 co que superaran ás olívicas na vila ourensá hai catro meses. O cuarto clasificado, lugar que lle dá dereito a entrar nas semifinais, foi Ferrol. O cadro da cidade naval resolveu a continuidade no torneo cunha goleada sobre o grupo das beiras do Lérez (4-0). Resultados da segunda volta: Ferrol – Santiago: 1-2 Pontevedra – Vigo: 0-1 A Coruña – Ferrol: 1-0 Santiago – Pontevedra: 3-1 Vigo – A Coruña: 2-1 Pontevedra – Ferrol: 0-4 Santiago – A Coruña: 0-1 Vigo – Ferrol: 3-0 Pontevedra – A Coruña: 0-3 Santiago – Vigo: 1-1 Clasificación final: 1. A Coruña, 21 2. Santiago, 16 3. Vigo, 16 4. Ferrol, 6 5. Pontevedra, 0 Xogan as semifinais: A Coruña, Santiago, Vigo e Ferrol. Foto: A Coruña sub’12 2016/17 en Vilalba. © D.I.
  18. 18. Galegas no exterior (ab ANA BUCETA (Levante U.D. Levante U.D. En período de rehabilitación. ANAIR (R.C.D. Espanyol-ESP) Foto: © R.C.D. Espanyol En período de rehabilitación. ANDREA MIRÓN (Sp. C. Braga-PRT) Foto: © Sp. C. Braga 14/04, Sp. Braga-A-dos-Francos (5-0): Xogou todo o partido. Recibiu un cartón amarelo no minuto 50. 22/04, Sp. Braga-Os Belenenses (17-0): Nu dos partidos máis cómodos da temporada permitiuse marcar o seu segundo gol en Portugal nun remate de cabeza que significou o 9 minutos. Xogou todo o partido. 25/04, Casa do Povo de Martim-Sp. Braga (0 principio a fin. Como se esperaba para toda a zaga, a ida das semifinais da Taça sería un encontro con escasas dificultades. 30/04, Pontinha-Sp. Braga (0-13): Xogou todo o encontro. Seguindo aquela valoración clásica máis propia de guardarredes: sen cualificar por falta de traballo. BELÉN (Valencia C.F. B-ESP) Foto: © Valencia C.F. 02/04, Valencia B-Alhama (3-0): Non foi convocada ao estar na última semana de recuperación dunha lesión. 22/04, Villarreal-Valencia B (0-1): Xa recuperada, xogou os derradeiros vinte minutos do encontro ao entrar no lugar de Olga. Nese tempo puido asistir a Cárol nunha xogada que non rematou en gol porque a guardarredes amarela salvou o remate. 30/04, Valencia B-Aldaia (1-2): Últimos trinta minutos oficiais da temporada para Belén. A de Ames substituíu a Ali. Nese tempo revolucionou o choque dun equipo que coa inesperada derrota perdía o título do grupo fronte ao Levante B. Malia a triste noticia, produciu a asistencia do único gol do seu equipo, meténdoo no partido ao representar o 1 nun aporte ofensivo importante, deu dous novos pases de gol que non foron finalizados na rede polas súas compañeiras. CARLA GONZÁLEZ (Sp. C. Braga En período de rehabilitación. FF 19 Galegas no exterior bril) -ESP) Foto: © Foto: © Foto: © Sp. C. 0): Xogou todo o partido. Recibiu un cartón amarelo no 0): Nun s da temporada permitiuse marcar o seu segundo gol en Portugal nun remate de cabeza que significou o 9-0 aos 23 Sp. Braga (0-8): Actuou de aba para toda a zaga, a ida das sería un encontro con escasas 13): Xogou todo o encontro. Seguindo aquela valoración clásica máis propia de guardarredes: sen cualificar por falta de traballo. Foto: © Valencia C.F. 0): Non foi convocada ao estar na última semana de 1): Xa recuperada, xogou os derradeiros vinte minutos entrar no lugar de Olga. Nese tempo puido asistir a Cárol nunha xogada que non rematou en gol porque a guardarredes amarela salvou o remate. 2): Últimos trinta minutos oficiais da temporada para Belén. A de Ames substituíu a Nese tempo revolucionou o choque dun equipo que coa inesperada derrota perdía o título do grupo fronte ao Levante B. Malia a triste noticia, produciu a asistencia do único gol do seu equipo, meténdoo no partido ao representar o 1-2 e, o importante, deu dous novos pases de gol que non foron finalizados na rede polas súas compañeiras. CARLA GONZÁLEZ (Sp. C. Braga-PRT) CAROLINA (Oiartzun Kir. Elk. Kir. Elk. 01/04, Oiartzun- substituída por Silvia Ruiz no minuto 80. Forzou varias situacións de contraataque que non tiveron reflexo no marcador. 15/04, Levante sendo substituída por Jone no minuto 79. A súa mellor ocasión foi antes disparo que marchou moi alto, o que impediu ao seu equipo adiantarse e condicionar o partido. 23/04, Oiartzun-Granadilla (1 Non marcou, pero a súa presenza no ataque vasco é fundamental. A súa vel expectativas cando o equipo xoga á contra. CLO (Sp. C. Braga-PRT) Foto: © Sp. C. Braga 14/04, Sp. Braga-A-dos- Substituíu a Jéssica Silva no minuto 68 e recibiu un cartón amarelo no derradeiro minuto. 22/04, Sp. Braga-Os Belenenses (17 Substituíu a Sara Brasil no descanso. A súa presenza serviulle para acumular minutos logo dunha lesión que lle fixo perder a titularidade. No minuto 54 puido facer o 13 trabe. 25/04, Casa do Povo de Marti 65 minutos no lugar de Vanessa Marques. Fechou o marcador cun gol no minuto 88. 30/04, Pontinha-Sp. Braga (0 olímpico. Foi o 0-4 cando se cumpría a media hora de xogo. Cinco máis tarde asistiría a para o 0-5. Logo desas pingas de calidade, deixou o seu lugar no descanso a Andreia Norton. MARI PAZ (Valencia C.F.- 01/04, Valencia os 90 minutos. Non marcou. A súa mellor ocasión desbaratoulla Mainguy no minuto 57. Aínda tivo dúas máis. No minuto 69, nunha vaselina que se lle escapou por arriba do marco, e no derradeiro instante atinou. 08/04, Bélxica-España (1-4): Xogou de titular durante 67 minutos, até ser substituída por Jenny. Nese tempo fixo un bo encontro movéndose ben entre as liñas rivais e marcou o 0-2 ao rematar de cabeza un balón no que se adiantou á defensa. 15/04, At. Madrid-Valencia (0 demostrando que tamén sabe estar a alta tensión. Traballou moito na primeira liña de presión. 23/04, Valencia-Levante (6-0): Partido completo en todos os sentidos. Ademais de disfrutar da goleada no derbi da cidade do Turia, fixo o 4-0 rematando un centro de Débora n minuto 35. 30/04, Tacuense-Valencia (1 Valencia pouco antes de que Ruiz Aguilera asubiara o descanso. O seu gol, rematando un centro de Débora, garantiu tranquilidade para o segundo tempo CAROLINA (Oiartzun Kir. Elk.-ESP) Foto: © Oiartzun -At. Madrid (1-4): Xogou até ser substituída por Silvia Ruiz no minuto 80. Forzou varias situacións de contraataque que non tiveron reflexo no marcador. 15/04, Levante-Oiartzun (2-1): Foi titular, sendo substituída por Jone no minuto 79. A súa mellor ocasión foi antes do cuarto de hora cun disparo que marchou moi alto, o que impediu ao seu equipo adiantarse e condicionar o partido. Granadilla (1-0): Xogou todo o partido. pero a súa presenza no ataque do conxunto vasco é fundamental. A súa velocidade sempre provoca expectativas cando o equipo xoga á contra. Foto: © Sp. C. Braga -Francos (5-0): Substituíu a Jéssica Silva no minuto 68 e recibiu un cartón amarelo no derradeiro Os Belenenses (17-0): Substituíu a Sara Brasil no descanso. A súa presenza serviulle para acumular minutos logo dunha lesión que lle fixo perder a titularidade. No minuto 54 puido facer o 13-0, pero o seu disparo foise á 25/04, Casa do Povo de Martim-Sp. Braga (0-8): Entrou aos 65 minutos no lugar de Vanessa Marques. Fechou o marcador cun gol no minuto 88. Sp. Braga (0-13): Fixo un espectacular gol 4 cando se cumpría a media hora de xogo. cabezada de Vanessa Marques 5. Logo desas pingas de calidade, deixou o seu lugar no descanso a Andreia Norton. -ESP) Foto: © Valencia C.F. 01/04, Valencia-Santa Teresa (2-0): Xogou os 90 minutos. Non marcou. A súa mellor ocasión desbaratoulla Mainguy no minuto 57. Aínda tivo dúas máis. No minuto 69, nunha vaselina que se lle escapou por arriba do marco, e no derradeiro instante tampouco 4): Xogou de titular durante 67 er substituída por Jenny. Nese tempo fixo un bo encontro movéndose ben entre as liñas rivais e marcou o 2 ao rematar de cabeza un balón no que se adiantou á Valencia (0-0): Xogou os 90 minutos demostrando que tamén sabe estar ao máximo en partidos de alta tensión. Traballou moito na primeira liña de presión. 0): Partido completo en todos os sentidos. Ademais de disfrutar da goleada no derbi da cidade 0 rematando un centro de Débora no Valencia (1-3): Fechou os tantos do que Ruiz Aguilera asubiara o descanso. O seu gol, rematando un centro de Débora, garantiu tranquilidade para o segundo tempo, no que
  19. 19. acabaron por certificar a mellor clasificación da historia do cadro levantino. Xogou todo o partido. MARÍA VIDAL (Mercyhurst Lakers Foto: © Mercyhurst Lakers Rematou a liga. NATALIA (Sp. C. Braga-PRT) Foto: © Sp. C. Braga 14/04, Sp. Braga-A-dos-Francos (5-0): Xogou todo o partido.Marcou 0 3-0 no minuto 42. 22/04, Sp. Braga-Os Belenenses (17-0): Foi substituída no descanso por Vanessa Marques. O partido estaba encamiñado coa ducia de goles na metade do encontro. 25/04, Casa do Povo de Martim-Sp. Braga (0 intensos e efectivos. No minuto 19 rematou perto do pau da portería de Rute Soares. No minuto 27 sacou un córner que se estrelou na trabe. Marcou o 0-2 no minuto 50 e o 0 62. Tamén asistiu a Clo no 88 para que a viguesa anotara o seu. 30/04, Pontinha-Sp. Braga (0-13): Xoga todo o encontro e fai dobrete ao subir o 0-2 no minuto 21, cun potente xute, e o 0-6 no 39, de libre directo. Ademais, no 25 deu o centro do 0-3 anotado por Sara Brasil. PATRI (C. At. Madrid B-ESP) Foto: © C. At. Madrid 02/04, At. Madrid B-Guadamur convocada pola lesión nun dedo. 23/04, Rayo Vallecano B-At. Madrid B (0 A coruñesa volveu ás convocatorias e a ter minutos logo da lesión no dedo e da folga competicional de dúas semanas, que axudou a que puidera estar no derbi de filiais. Saíu no minuto 62 no lugar de Sandra Calvo. Con ela no campo, tres minutos despois da súa entrada, Ana Marcos sentenciou o choque. 30/04, At. Madrid B-O. Madrid (6-0): Só sabemos que non foi titular. PAULETA (Sp. C. Braga-PRT) Foto: © Sp. C. Braga 14/04, Sp. Braga-A-dos-Francos (5 todo o partido. Rozou o 2-0 desviando unha falta de Sara Brasil no minuto 39, pero o coiro pasou por riba da barra. 22/04, Sp. Braga-Os Belenenses (17 Redondela fixo o 2-0 no minuto 8 e o 6 Terceira vez nesta liga que fai máis dun gol nun partido. Xogou o encontro ao completo. 25/04, Casa do Povo de Martim-Sp. Braga (0 principio a fin. Case marca no minuto 47 nun remate que sacou Rute Soares, a meta local. 30/04, Pontinha-Sp. Braga-Pontiña (0-13): Suplente no inicio, substituíu a Cristiana no arranque do segundo acto. SARITA (U.D. Granadilla Tenerife Sur- ESP) Foto: © Richard Dani 02/04, Betis-Granadilla (1-3): Xogou até ser substituída no minuto 62 por Paloma Lázaro. FF 20 ficación da historia do MARÍA VIDAL (Mercyhurst Lakers-USA) Foto: © Sp. C. Braga 0): Xogou 0): Foi substituída no descanso por Vanessa Marques. O partido estaba encamiñado coa ducia de Sp. Braga (0-8): 90 minutos vos. No minuto 19 rematou perto do pau da portería de Rute Soares. No minuto 27 sacou un córner que 2 no minuto 50 e o 0-6 no 62. Tamén asistiu a Clo no 88 para que a viguesa anotara o Xoga todo o encontro e 2 no minuto 21, cun potente xute, e 6 no 39, de libre directo. Ademais, no 25 deu o centro do Foto: © C. At. Madrid Guadamur (4-0): Non convocada pola lesión nun dedo. At. Madrid B (0-2): A coruñesa volveu ás convocatorias e a ter minutos logo da lesión no dedo e da folga competicional de dúas semanas, que axudou a que puidera Saíu no minuto 62 no lugar de Sandra Calvo. Con ela no campo, tres minutos despois da súa entrada, Ana Marcos sentenciou o choque. 0): Só sabemos que non Foto: © Sp. C. Braga Francos (5-0): Xogou 0 desviando unha falta de Sara Brasil no minuto 39, pero o coiro Os Belenenses (17-0): A de 0 no minuto 8 e o 6-0 no 16. vez nesta liga que fai máis dun gol nun partido. Sp. Braga (0-8): Actuou de principio a fin. Case marca no minuto 47 nun remate que 13): Suplente no a Cristiana no arranque do segundo acto. 3): Xogou até ser substituída no minuto 62 por Paloma 14/04, Granadilla-Athletic (4 Ramos aos 56 minutos. No 13 aproveitou un erro de concentración da zaga bilbaína para inaugurar o marcador. 23/04, Oiartzun-At. Granadilla (1 Estivo a piques de salvar o gol do rival contactar co coiro tras defender o córner no primeiro pau. 30/04, At. Granadilla-Valencia (1 por Tony Ayala, a número 14 do cadro insular non contou con minutos fronte ao Valencia. SHEILA (FFC. Vorderland 02/04, Wacker B-Vorderland (0 todo o encontro. Marcou o 0 17. Gran partido de Sheila e do seu equipo contra o filial do Wacker nunha xornada na que o Rankweil, o rival co que loita polo primeiro lugar, non pasou do empate o penúltimo. 17/04, Vorderland-Neulengbach (1 equipo da coruñesa rematou a participación da Copa caendo ante un dos favoritos ao título de liga austríaca. Sheila estivo os 90 minutos dun partido no que, xunto ás súas compañeiras, aguantaron o empate até o minuto 86. 23/04, Vorderland-Heeres Wals (5 Sheila, chegando a competir con Verena Müller como mellor goleadora do partido. Ficou a un da líder das torjägerinnen na liga. Os da galega foron marcados nos minutos 64 e 63, representando o 4 90 minutos. 30/04, Högl-Vorderland (0 ligueiro de Sheila. Cando non saían as cousas fronte ao penúltimo, botouse o equipo ás costas, asumiu funcións de killer e arrasou ao Högl co primeiro e os dous últimos goles do encontro, logrados nos minutos 39, 78 e 89. VERO (Paris Saint-Germain F.C. F.C. 02/04, Paris St.-Germain- Xogou todo o partido e marcou o 3 choque que acabou fatal para parisiense, deixándoo fóra das dúas posicións europeas na táboa clasificatoria diante dun equipo da zona media. 16/04, Paris St.-Germain-Saint convocatoria da semifinal copeira pensando na Copa de Europa. 23/04, Barcelona-Paris St.-Germain (1 para xogar en Barcelona seis anos despois da súa saída do Espanyol. Entrou no minuto 67 para reemprazar a Cruz, pouco despois que a costarriqueña fixera o 0 29/04/, Paris St.-Germain-B na súa terceira final continental. Xogou todo o segundo tempo tras substituír a Georges. Con ela no campo o cadro de París gañou fluidez e, sobre todo, eficacia. disparo á meta no minuto 60. Athletic (4-0): Substituída por Natalia No 13 aproveitou un erro de concentración da zaga bilbaína para inaugurar o marcador. At. Granadilla (1-0): Xogou todo o partido. Estivo a piques de salvar o gol do rival, pero non chegou a contactar co coiro tras defender o córner no primeiro pau. Valencia (1-3): Malia estar convocada por Tony Ayala, a número 14 do cadro insular non contou con minutos fronte ao Valencia. SHEILA (FFC. Vorderland-AUT) Foto: © Franz Kopf Vorderland (0-10): Xogou todo o encontro. Marcou o 0-3 no minuto Gran partido de Sheila e do seu equipo contra o filial do Wacker nunha xornada na que o Rankweil, o rival co que loita polo primeiro lugar, non pasou do empate contra Neulengbach (1-4): Non puido ser é o equipo da coruñesa rematou a participación da Copa caendo ante un dos favoritos ao título de liga austríaca. Sheila estivo os 90 minutos dun partido no que, xunto ás súas o empate até o minuto 86. Heeres Wals (5-1): Outro gran choque de Sheila, chegando a competir con Verena Müller como mellor goleadora do partido. Ficou a un da líder das a liga. Os da galega foron marcados nos minutos 64 e 63, representando o 4-0 e o 5-0. Disputou os Vorderland (0-4): Espectacular hat-trick ligueiro de Sheila. Cando non saían as cousas fronte ao penúltimo, botouse o equipo ás costas, asumiu funcións de Högl co primeiro e os dous últimos goles do encontro, logrados nos minutos 39, 78 e 89. Germain F.C.-FRA) Foto: © P.S.G. -Gingamp (3-3): Xogou todo o partido e marcou o 3-0 nun choque que acabou fatal para o cadro parisiense, deixándoo fóra das dúas posicións europeas na táboa clasificatoria diante dun Saint-Étienne (4-1): Non entrou na convocatoria da semifinal copeira pensando na Copa de Germain (1-3): A galega volvía para xogar en Barcelona seis anos despois da súa saída do Espanyol. Entrou no minuto 67 para reemprazar a Cruz, pouco despois que a costarriqueña fixera o 0-3. arcelona (2-0): A galega estará a súa terceira final continental. Xogou todo o segundo tempo tras substituír a Georges. Con ela no campo o cadro de París gañou fluidez e, sobre todo, eficacia. Fixo un no minuto 60.
  20. 20. A forza no fútbol (e I David Rodríguez Rey Graduado en ciencias do deporte Máster en optimización do rendemento e readaptación físico- Como continuación ao anterior artigo de forza, neste abordaremos temas máis específicos e orientados no traballo de preparación física para a mellora do rendemen deportistas. A mellora das condicións físicas conleva unha mellor expresión no xogo dentro do campo, e iso á súa vez incide nunha maior porcentaxe de éxito á hora de afrontar cada partido. Seirul.lo (1993), profesor na Universitat de Barcelona e referente a nivel mundial en preparación física, indícanos que, segundo o deporte elixido, hai unhas áreas e contidos de forza a tratar. Situándonos no contexto do fútbol temos: a forza de desprazamento, de salto, de golpeo e de contacto. Traballo das manifestacións específicas no fútbol. Estas manifestacións anteriormente citadas trabállanse coa metodoloxía de exercicios xerais, dirixidos, especiais e de competición. Nos exercicios xerais búscase: Desenvolver a forza de forma analítica en grupos musculares implicados na acción. Son exercicios que non simulan o xesto deportivo, pero sirve para acondicionar ese conxunto de músculos. Os exercicios dirixidos teñen como orientación: Traballo os contidos da forza específica no fútbol, búscase maior similitude ás accións do xesto especifico, A velocidade de execución próxima ao xesto. A carga non é tan alta como nos exercicios xerais No apartado especial incluiriamos aqueles exercicios: A velocidade de execución é maior ou igual ao xesto. Trabállanse especificamente os grupos musculares implicados. Os instrumentos teñen unha similitude idéntica ou un deseño que favorezan os puntos de contacto entre xogador e xogo. E no nivel último de competición: Realízanse xogos simulados con accións específicas para o traballo desa acción concreta, sempre co compoñente real de xogo, pero reducido. Dentro de cada nivel de aproximación diferéncianse tres tipos de exercicios para deseñar as tarefas, como di Tous (1999): Exercicio básico ou fundamental: colaboran na construción do traballo posterior. Exercicio de aplicación ou asimilación: cuxo obxectivo é transferir o exercicio básico ao exercicio técnico. FF 21 A forza no e II) David Rodríguez Rey en ciencias do deporte Máster en optimización do rendemento -deportiva Como continuación ao anterior artigo de forza, neste abordaremos temas máis específicos e orientados no traballo de preparación física para a mellora do rendemento dos A mellora das condicións físicas conleva unha mellor expresión no xogo dentro do campo, e iso á súa vez incide nunha maior porcentaxe de éxito á hora de afrontar cada Seirul.lo (1993), profesor na Universitat de Barcelona e ferente a nivel mundial en preparación física, indícanos que, segundo o deporte elixido, hai unhas áreas e contidos de forza a tratar. Situándonos no contexto do fútbol temos: a forza de desprazamento, de salto, de golpeo e de contacto. stacións específicas no fútbol. Estas manifestacións anteriormente citadas trabállanse coa metodoloxía de exercicios xerais, dirixidos, especiais e de Desenvolver a forza de forma analítica en grupos Son exercicios que non simulan o xesto deportivo, pero sirve para acondicionar ese conxunto de músculos. Os exercicios dirixidos teñen como orientación: Traballo os contidos da forza específica no fútbol, búscase accións do xesto especifico, A velocidade de execución próxima ao xesto. A carga non é tan alta como nos exercicios xerais No apartado especial incluiriamos aqueles exercicios: A velocidade de execución é maior ou igual ao xesto. e os grupos musculares Os instrumentos teñen unha similitude idéntica ou un deseño que favorezan os puntos de contacto entre xogador e xogo. Realízanse xogos simulados con accións específicas para o esa acción concreta, sempre co compoñente real de Dentro de cada nivel de aproximación diferéncianse tres tipos de exercicios para deseñar as tarefas, como di Tous Exercicio básico ou fundamental: colaboran na construción Exercicio de aplicación ou asimilación: cuxo obxectivo é transferir o exercicio básico ao exercicio técnico. Exercicio compensatorio ou complementario: reduce o carácter agresivo de certos exercicios (pliometría, etc). Progresión de adestramento segundo cada nivel e contido a traballar Unha vez visto cada apartado e saber como sería cada exercicio, coas súas cargas de traballo, e á súa vez o anterior artigo que tratou os diferentes métodos de traballo de forza, tratarase de explicar exemp tipo, como sería esta forma de achegamento á preparación física dalgún dos contidos específicos do fútbol, neste caso procederase a dar unha mostra de como se traballaría a forza de desprazamento e salto, suxerida por Domínguez (2013 Exercicio compensatorio ou complementario: reduce o carácter agresivo de certos exercicios (pliometría, etc). ramento segundo cada nivel e contido a Unha vez visto cada apartado e saber como sería cada exercicio, coas súas cargas de traballo, e á súa vez o anterior artigo que tratou os diferentes métodos de traballo de forza, tratarase de explicar exemplificando cunha sesión tipo, como sería esta forma de achegamento á preparación física dalgún dos contidos específicos do fútbol, neste caso procederase a dar unha mostra de como se traballaría a forza de desprazamento e salto, suxerida por Domínguez (2013):
  21. 21. FF 22 Partidos a cara ou cruz Sara Pita Atopámonos no final do curso, nos derradeiros exames. As cualificacións da temporada concédense da seguinte maneira: matrícula de honra para o ascenso directo, o sobresaínte para a fase de ascenso, o notable para os postos altos, o ben para a media táboa, o suficiente para a permanencia e o insuficiente para o descenso. A avaliación continua aplícase a todos aqueles equipos que fixeron os deberes durante o ano, e os exames finais chegan para valorar se o esforzo dos que deixaron as tarefas para o último sprint foi suficiente ou non. A estas alturas, a falta dunha xornada para rematar a competición da Liga, na maioría dos casos “o pescado xa está vendido” nos postos de arriba, e case todos os resultados condenarán aos equipos da zona baixa da táboa ao descenso ou axudarán a selar a permanencia. Mentres uns se xogan a vida, outros tratan de competir pese a non ter outra motivación que o seu afán por gañar incluso ás chapas, ou acadar o posto máis alto posible na competición. Cando nos situamos nos postos de descenso, resúltanos complexo tratar de simpatizar co equipo rival e coa súa forma de competir pese a súa situación acomodada na táboa. Chega a proba final, o desenlace da historia, que pode ter un final feliz ou un dos máis tristes. Xa non importa nada, é “o partido”. Un ou tres puntos separan aos equipos que se sitúan na corda frouxa de caer no fondo do pozo ou continuar na categoría un ano máis. A maior fortuna é poder depender dun mesmo e non ter que preocuparse dos resultados alleos. Aínda que a cualificación se obteña cos tres asubíos finais do colexiado, acadar a permanencia ou afundirse no descenso non son consecuencia só do último partido. Forman parte desa puntuación todos os ritos e amuletos da temporada, as lesións, as viaxes, os arbitraxes favorables e os inxustos, a afección, os fallos e os acertos de cara a portería, esa fe de todo o equipo, os abrazos, os choros, o traballo, o esforzo – incluso o físico dos adestramentos-, e milleiros de cousas máis que todas as xogadoras dun equipo compartimos en cada temporada. O pasado domingo o horario dos encontros foi unificado. Tres equipos, tres partidos e tres comunidades diferentes estábanse a xogar a permanencia. Tres partidos a cara ou cruz. Dúas prazas para a gloria e a outra para o inferno. Asistín como afeccionada a un encontro que condenou a un equipo cántabro de volta á categoría rexional. Ese resultado e esa tristeza convertíase na máis absoluta felicidade para o equipo galego que acadaba a permanencia na categoría de prata . O equipo asturiano, que xogaba as mellores cartas, salvouse a pesar de obter unha derrota no seu derbi. Acudín ao partido sabendo que podía presenciar unha escena do máis desoladora. O día estaba nubrado e moi chuvioso. Situeime arriba de todo, quizais porque quería ver o partido sola. A afección rival acompañaba as viraxes do balón e ás ganas que lle poñían as xogadoras pese ao seu horizonte escuro. Por momentos, a felicidade invadía a bancada, as xogadoras non deixaron de pelexar ata o último suspiro. Final. Escureceuse aínda máis o ceo.Sentir que os bos tempos quedaban atrás entristecían ao máis insensible. Esas camisetas e esas pancartas de ánimo non alcanzaron para secar as bágoas ao finalizar o encontro. A palabra máis dura que un namorado do fútbol pode pronunciar : descenso. Sentencia firmada . O deporte ten os cadros máis bonitos e alegres, pero tamén os máis tristes e grises. Pero esa afección estaba de pé, aplaudindo, animando e acompañando ás xogadoras nese momento tan duro. As súas esperanzas ficaron golpeadas e os santos non ouviron as súas pregarias. Os seus rostros devastados combinaban co verde, un verde que semellaba gris. Tiven a sorte de falar cun directivo do club que sentenciou o seu descenso e graváronseme as súas verbas: “Nos últimos partidos chega a unión ou a desunión, e o importante é manter a unión nos momentos difíciles. Todos cometemos erros, corpo técnico, directivos, afeccionados, xogadoras. O importante é analizar os erros e tratar de corrixilos, porque por enriba de todo, está o equipo e o club. Por enriba de calquera persoa e calquera nome”. As xogadoras ficaban tendidas no céspede, as súas bágoas corrían polas súas meixelas. Tratábase dun equipo de xogadoras moi noviñas, seguramente o seu primeiro ano en categoría nacional. As poucas veteranas que conformaban o equipo tomaron as rendas da situación e comezaron a tenderlle os seus ombreiros e as súas mans ás máis pequenas. O adestrador choraba desconsolado mentres intentaba animar ás súas xogadoras co resto do corpo técnico.
  22. 22. FF 23 Aínda así, sacaron as forzas para darlle un merecido aplauso ós seus seareiros entre bágoas e prantos. Recibiron de volta unha enorme ovación, máis de 400 persoas estaban de pé, aplaudindo e transmitíndolles todo o seu apoio ás rapazas. Todo un privilexio presencialo. Non é fácil facerse a idea de todo o que supón baixar de categoría no propio momento. Precísase tempo para reflexionar e empezar a corrixir os erros, repetir os acertos e comezar a traballar de cara ao próximo ano. É verdade que a procesión vai por dentro, pero as xogadoras máis experimentadas son as que primeiro superan esta pequena crise e volven aos adestramentos con moitas ganas. Ganas de volver a ilusionarse e ganas de contaxiar de ese espírito ás compañeiras máis aflixidas. Toca loitar e tentar volver o antes posible. Eu tiven o privilexio de vivir a outra cara da moeda. Un punto e a categoría estaba asegurada, unha derrota e o panorama ensombrecíase. Lémbrome daquel día coma se fose hoxe. Tiñamos a sorte de depender de nós mesmas para logralo, un pasiño máis e obxectivo cumprido. Non dubidabamos da nosa capacidade, tampouco o corpo técnico, pero eramos conscientes de que os nosos nervios poderían pasarnos malas xogadas. Tocábanos xogar fóra de Galicia. A viaxe no autobús fora das máis entretidas, pero xa ao chegar ao hotel comezaron os nervios. Na cea apenas falábamos entre nós, marchamos cedo para as habitacións e os pesadelos foron moi socorridos nos nosos descansos nocturnos. Tivemos a gran sorte de estar acompañadas por outro autobús cheo de seareiros. Xa pola mañá estábamos irrecoñecibles,a chegada foi unha procesión de nervios, apenas se escoitaba unha voz, tiñamos moitas ganas e tamén moito suor frío. Lémbrome da voz tremente dunha compañeira aos 10 minutos dicíndome “Sara, non podo respirar, en serio que non podo”. A ansiedade podía con nós, non éramos capaces nin de correr e o outro equipo, que a priori non se xogaba nada, corría coma se da fin do mundo se tratase. Chegamos cun empate a ceros ao descanso. Estábase dando outro resultado en Vigo que nos permitía acadar a permanencia incluso perdendo, pero ninguén nos comunicou nada. Saímos do descanso con máis ganas aínda. E chegou o primeiro, o segundo e o terceiro. Desexábamos o asubío final. Foi todo alegría. Alegría que se converteu en lágrimas de emoción, de rabia por todos eses partidos inxustos, por todas esas persoas que non confiaban na nosa capacidade. Rimos, choramos, cantamos, bailamos, comemos, bebemos e durmimos no autobús de volta. Non foi un título, pero logralo cando as cousas se tornaron feas celébrase máis que un título calquera. Neste exame final, no que os equipos podemos caer no inferno por un ano máis, como mínimo, caracterízase por posuír unha bancada chea, non hai un chanzo sen ocupar. Os seareiros vístense coas cores do equipo, píntanse as caras, amosan pancartas de ánimo, ondean as bandeiras, asubían as decisións arbitrais e coréanse os goles. Isto fai que as xogadoras sintamos a calor e nos sintamos arroupadas, sabendo que haberá xente disposta a consolarnos no caso de non conseguir a permanencia ou a celebración no caso de conseguila.É unha magoa que sexa un partido ao ano, que non haxa ese ambiente durante o resto de xornadas e que a afección non se apunte a dar ese apoio no resto de encontros. Parabéns aos equipos que militarán nunha nova categoría, moita sorte para os equipos que xogan as fases de ascenso e moito ánimo para os que teñen que vivir a cara amarga do fútbol, trátase dunha situación reversible, que vos fará volver moi pronto e incluso, se cabe, máis fortes. Foto: © Sara Pita

×