Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

revista fútbol femenino novembro 2015

915 views

Published on

revista fútbol femenino novembro 2015

Published in: Sports
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

revista fútbol femenino novembro 2015

  1. 1. Contidos Editorial ………………………...…. Érase unha vez 2008/09 .………….. Galiza nas orixes do futfem venezolano ………..………..……… Polo mundo...…………………….... Máis perto ………………………….. Lesións do bíceps femoral en futbolistas …………………………... Carolina, o estilete do líder ……....... A competición en outubro .…….…… Galegas no exterior ……………..….. Relación técnico deportista ……….... As competicións: XX.OO. 2004 …… Resultados de outubro ..….………... FF Revista do fútbol feminino galego Director: Carlos Castro Pinhão Consello de redación: Carlos Castro Pinhão Óscar Losada Castro Manuel Julián Jiménez Josu Imanol Julián Fandiño Colaboracións: Mabel Ramos Aguirre Adrián González Conde Verónica Giráldez Costas Diego Fernández Meijide Moisés Campos Maneiro Foto capa: Revista FF Maquetación: Carlos Castro Pinhão Publicidade: Gracia Pérez Sanxoán Enderezo electrónico: revistaff@outlook.es © Revista FF FF 2 Editorial 2 3 6 9 .. 11 . 13 16 … 19 ... 23 . 25 … 26 28 o mes de outubro case nos dá un sobresalto. Titulares da prensa colocaban unha lista de nomes de políticos e empresarios relacionados cunha nova investigación xudicial sobre corrupción. Desde a instauración da democracia, debeu ser o caso Flick o primeiro gran escándalo do goberno neste caso o de González corrupción. Logo virían máis que se estenderon por distintos eidos. Por iso, e estamos falando de 1984, levamos 31 anos nos que se exerce unha mala praxe política, ben sexa polo financiamento ilegal dos partidos, ou polo abuso, desde o poder, do uso do diñeiro público con contratas que teñen derivacións entre bastidores Hai varias semanas as cúpulas da FIFA e da UEFA saltaban polos aires logo da imputación en casos de aceptación de subornos. Hai uns anos, a FGF entraba nunha crise logo dunha fuga de documentos que puxo contra as cordas ao entón secretario, Aquilo permitiu a inhabilitación temporal, posteriormente revocada, de Julio Meana final derivou na perda da estrutura clientelar xerada desde o ente federativo eleccións ante a candidatura do político Liñares. Se a estrutura de poder creada por Meana Llano saíu cunha pésima imaxe de xestión, a de García Liñares tampouco acabou mellor parada. Na súa xunta de goberno incluíu unha persoa imputada no caso Campeón e o seu breve mandato acabou salpicado pola cuestionada novo edificio e campos federativos en San Pedro de Visma, pola denuncia sobre a FGF por parte d dous vicepresidentes e o elevado cobro de dietas do seu acólito, Pérez Muíño, amén doutras minucias en comparación co sinalado. Desde este ano entrou na FGF Louzán Abal con dúas imputacións nas costas, unha delas relacionadas cos custos remodelación de Pasarón. Hai semanas engadiu a terceira. Do Campeón pasamos á Patos. Polo ben do fútbol, oxalá poida xustificar a súa inocencia. No mes de outubro case nos dá un sobresalto. Titulares da prensa colocaban unha lista de nomes de políticos e empresarios relacionados cunha nova investigación xudicial Desde a instauración da democracia, debeu ser o caso Flick o primeiro gran escándalo do goberno, González, relacionado con corrupción. Logo virían máis que se estenderon istintos eidos. Por iso, e estamos falando de 1984, levamos 31 anos nos que se exerce unha mala praxe política, ben sexa polo financiamento ilegal dos partidos, ou polo abuso, desde o poder, do uso do diñeiro público con contratas que teñen bastidores. Hai varias semanas as cúpulas da FIFA e da UEFA saltaban polos aires logo da imputación en casos de aceptación de subornos. Hai uns anos, a FGF entraba nunha crise logo dunha fuga de documentos que puxo contra as cordas ao entón secretario, Moncho de Llano. permitiu a inhabilitación temporal, posteriormente revocada, de Julio Meana, que no final derivou na perda da estrutura clientelar xerada desde o ente federativo coa perda das eleccións ante a candidatura do político Liñares. strutura de poder creada por Meana-De Llano saíu cunha pésima imaxe de xestión, a de García Liñares tampouco acabou mellor parada. Na súa xunta de goberno incluíu unha persoa imputada no caso Campeón e o seu breve mandato acabou salpicado pola cuestionada xestión do novo edificio e campos federativos en San Pedro denuncia por impago que caeu sobre a FGF por parte de Aegon, a dimisión de dous vicepresidentes e o elevado cobro de dietas Pérez Muíño, amén doutras aración co sinalado. te ano entrou na FGF Louzán Abal con dúas imputacións nas costas, unha delas relacionadas cos custos adicionais da remodelación de Pasarón. Hai semanas engadiu a terceira. Do Campeón pasamos á Patos. Polo ben oida xustificar a súa inocencia. Carlos Castro
  2. 2. FF 3 Érase unha vez 2008/09 Carlos Castro Se mirásemos as cousas só desde o punto de vista cuantitativo, poderiamos dicir que, no relativo á presenza de clubs galegos na chamada Primeira División, acababamos de dar marcha atrás retrocedendo tres temporadas e é que, acostumados a un crecemento case permanente dos nosos equipos na elite, o descenso na campaña anterior do Friol e do Aguiño, colocaban á FGF con cinco equipos no segundo chanzo do fútbol hispano. Por outro lado, perdíase un referente histórico. Se había dous anos fora o Bértola quen volvía á categoría autonómica, desta vez sumábaselle o Aguiño polo que, dos históricos, só o At. Arousana, por outra banda o primeiro club da nosa terra que ascendera á categoría estatal, era o único que mantiña o tipo e, malia que xa non eran aqueles tempos nos que o equipo, primeiro de xeito sorprendente, logo moito máis consolidado, loitaba entre os favoritos polo lugar na fase de ascenso. Como noutras campañas, o mellor tiña nomes individuais e así, Vero e Joana proseguían as súas carreiras na Superliga, neste caso no Espanyol, equipo ao que se incorporaba Vane Hermida. Leti permanecía no Transportes Alcaine zaragozano, Míriam Domínguez marchaba de Oviedo para enrolarse no L’Estartit, onde coincidía con Sarita, no primeiro contacto da xogadora de Tui coa elite ao nivel de clubs, pois xa estaba nas seleccións españolas de base, e no Barcelona, que acababa de subir logo de deixar no camiño a El Olivo, fichaba Mari Paz para iniciar un proxecto de cor blaugrana, que acabaría por dar o mellor equipo da Liga española dos últimos tempos. Con estas xogadoras, non é estraño que a irmandiña absoluta goleara con facilidade a Baleares no partido de Nadal. No apartado das seleccións de base, o máis salientable foi a creación da primeira sub’15 que competiu no primeiro Campionato de España da categoría. A Liga da segunda categoría española non tivo a mesma significación que o ano anterior para os equipos galegos. Influíron notablemente dous feitos: o descenso do Oviedo Moderno, un equipo de superior nivel aos mellores galegos como El Olivo ou o Pontevedra, e o convenio do Reocín co Racing de Santander, preparándose para dar o salto, pola vía deportiva ou polo chamado “Decreto Quereda” á Superliga á que tería acceso, sen competir, aqueles equipos que se integraran nos masculinos pertencentes á Liga de Fútbol Profesional. Un galo e tres galiños que loitarían na parte alta da táboa, e por abaixo, un Val do Ulla con estrutura familiar ao que o inexorable paso do tempo e da evolución, malia que pequena, do fútbol feminino, o volvía notablemente inferior aos seus rivais que, xunto aos estreantes Barcia e Orzán, tiñan que procurar como fose asociar a outro equipo para implicalo na loita pola permanencia, e repartiren entre os catro un 25 por cento de billetes que levaran impresos a palabra salvación. A xornada inaugural, celebrada o 7 de setembro, foi na liña das previsións. O Pontevedra caeu diante do Oviedo Moderno, no que xa apuntaba maneiras Irene del Río, autora do 2-0 que fechaba o partido. El Olivo pasou a incógnita de Mareo fronte un equipo sportinguista que representaba a maior das dúbidas sobre o seu papel no torneo, o At. Arousana varreu ao Barcia no asturiano campo de San Sebastián (0-5) e o Orzán estreábase na categoría con outra goleada sobre un rival directo, o Val do Ulla. Míriam, aos 26 minutos, pasou á historia do cadro aurinegro por ser a autora do primeiro gol do equipo dirixido por Manu Sánchez na categoría estatal. Dous goles de Isabel colocaron ao Pontevedra en posición de aspirante ao derrotar ao Reocín na segunda data. Na primeira fin de semana de outubro o Val do Ulla non viaxaba a Ponte San Miguel, dándoselle por perdido o partido contra o Reocín.
  3. 3. Na xornada 4, El Olivo ficou só na cabeza da táboa tras derrotar, no duelo de invictos, ao Oviedo Moderno. As viguesas gañaron con suficiencia no Monte da Mina ás descendidas da Superliga. Tamy no minuto 5, Ana Buceta, de penalti, ao cuarto de hora, e Anita no comezo do segundo acto, resolveron sen problemas un partido que tiña o valor engadido de derrotar ao máximo aspirante ao primeiro lugar. O At. Arousana, dirixido por outro estreante, Róger Barragáns, deixou a zona de privilexio tras caer na Lomba contra o Amigos del Duero xornada 5. Foi unha xornada dura derrotas galegas, na que El Olivo perdía a invencibilidade e o liderado nunha mala media hora final en Ponte San Miguel. Anair empatara o tanto de Sandra e, catro minutos despois vía como Alba volvía a adiantar ás cántabras no 62 e Marta sentenciaba no 82. Máis dolorosa foi, dúas xornadas despois, a derrota en Ávila. As Martas, Pérez e García, dominaron o partido na primeira metade para o Casa Social e, aínda que Anair puxo o 32 a falta de 39 minutos, as galegas foron incapaces de empatar. Na xornada 8 o peor chegou no Arsenio Iglesias, coa derrota grave do Orzán fronte ao Barcia (4 O Orzán inaugurara cun gol de Melania, pero logo caéronlle catro antes do intermedio. Dalgún xeito, as de Manu Sánchez compensa sete días despois en El Seminario, derrotando ao Casa Social cun último cuarto de hora brillante, no que viraron o resultado cos tantos de Aldara e Míriam, este no derradeiro instante. Deixaron os tres últimos lugares e seguiron ascendendo ao derrotar despois ao Gijón na Coruña. Na metade da Liga, Oviedo Moderno avantaxaba nun punto a El Olivo, o Pontevedra era terceiro, pero a sete puntos do líder, o At. Arousana ía noveno, con quince puntos e, en zona de descenso, FF 4 ou só na cabeza da rrotar, no duelo de invictos, ao As viguesas gañaron con suficiencia no Monte da Mina ás descendidas da Superliga. Tamy no minuto 5, Ana Buceta, de O At. Arousana, dirixido por outro estreante, deixou a zona de privilexio tras caer na Lomba contra o Amigos del Duero na xornada 5. Foi unha xornada dura, con cinco na que El Olivo perdía a invencibilidade e o liderado nunha mala media hora final en Ponte San Miguel. Anair empatara o tanto de Sandra e, catro minutos despois vía como r ás cántabras no 62 e Marta Máis dolorosa foi, dúas xornadas despois, a derrota en Ávila. As Martas, Pérez e García, dominaron o partido na primeira metade para o Casa Social e, aínda que Anair puxo o 32 a falta s foron incapaces de Na xornada 8 o peor chegou no Arsenio Iglesias, coa derrota grave do Orzán fronte ao Barcia (4-6). O Orzán inaugurara cun gol de Melania, pero logo Dalgún xeito, as de Manu Sánchez compensaron sete días despois en El Seminario, derrotando ao Casa Social cun último cuarto de hora brillante, no que viraron o resultado cos tantos de Aldara e Míriam, este no derradeiro instante. Deixaron os tres últimos lugares e seguiron ascendendo ao Na metade da Liga, Oviedo Moderno avantaxaba nun punto a El Olivo, o Pontevedra era terceiro, o At. Arousana ía noveno, con quince puntos e, en zona de descenso, Orzán con doce, a un da salvación que Mareo, e o Val do Ulla con cero. Unha das grandes sorpresas da temporada foi o triunfo orzanista en Vigo. Un “dobrete” de Míriam virou o gol inicial de Loreto. minutos. A Liga foi perdendo interesa na parte alta. O Pontevedra miraba cara arriba pero desde a primeiras xornadas sen opcións, e o At. Arousana navegaba pola zona media con moita tranquilidade en todo o ano. Por abaixo, o Val do Ulla xogaba o seu derradeiro encontro na xornada 22, recibindo unha goleada máis, desta fronte ao Pontevedra. Despois xa non iría a Mareo descualificado. Coas de Arnois descendidas, tamén o Barcia logo de caer nesas mesma data en Oviedo (16-0) a última Mareo ou o Orzán. Ao final de penúltima xornada a vantaxe da salvación tíñaa o Mareo, cu máis que o cadro galego abeiro dos seus seareiros. As sportinguistas recibían ao Casa Social e o Orzán fechaba cun derbi contra o Pontevedra. Foi un domingo nefasto. Mentres que de Asturias chegaban boas novas, pois o conxunto d na Coruña, os piques no campo descentraron ás coruñesas, motivaron ás granate e, en media hora, Andrea Carid, Isabel e Rut puñan ao Orzán na Liga Autonómica. No último cuarto de hora do primeiro tempo e o primeiro do segundo, Míria pasou de heroína a vilá. Puxo o 2 52, errou un penalti e no 55 outro. Pouco despois Natalia fixo o 2-4 e, cara ao remate, a propia atacante viguesa, o 2- malia perder 1-3 na casa, celebraba a permanencia. No individual, Maite, a guardarredes do Pontevedra, foi a menos batida do grupo. Orzán con doce, a un da salvación que marcaba o e o Val do Ulla con cero. Unha das grandes sorpresas da temporada foi o triunfo orzanista en Vigo. Un “dobrete” de Míriam virou o gol inicial de Loreto. Foi o comezo da fin na loita pola fase de ascenso para o conxunto de José Estévez, que logo caería en Oviedo por 2-0 nun partido sentenciado nos primeiros 36 A Liga foi perdendo interesa na parte alta. O Pontevedra miraba cara arriba pero desde as primeiras xornadas sen opcións, e o At. Arousana navegaba pola zona media con moita tranquilidade en todo o ano. Por abaixo, o Val do Ulla xogaba o encontro na xornada 22, recibindo , desta fronte ao Pontevedra. non iría a Mareo, sendo alificado. Coas de Arnois descendidas, e tamén o Barcia logo de caer nesas mesma data en última praza tiñan que eludila o Mareo ou o Orzán. Ao final de penúltima xornada a vantaxe da salvación tíñaa o Mareo, cun punto máis que o cadro galego. Os dous xogaban ao abeiro dos seus seareiros. As sportinguistas recibían ao Casa Social e o Orzán fechaba cun derbi contra o Pontevedra. Foi un domingo nefasto. Mentres que de Asturias chegaban boas pois o conxunto de Ávila gañaba ao Mareo, na Coruña, os piques no campo descentraron ás coruñesas, motivaron ás granate e, en media hora, Andrea Carid, Isabel e Rut puñan ao Orzán na Liga Autonómica. No último cuarto de hora do primeiro tempo e o primeiro do segundo, Míriam pasou de heroína a vilá. Puxo o 2-3 no 48 pero, no 52, errou un penalti e no 55 outro. Pouco despois 4 e, cara ao remate, a propia 5. No entanto, o Mareo, 3 na casa, celebraba a dual, Maite, a guardarredes do Pontevedra, foi a menos batida do grupo.
  4. 4. FF 5 A Liga Galega mantivo o formato parecido á edición anterior. Desta, polo aumento de equipos, tres grupos, clasificándose para a fase final os dous primeiros de cada un. Na primeira fase, o Friol non tivo moitos atrancos para liderar o grupo primeiro, seguido do Dubra de Rebeca, que acabou distanciándose dos seus rivais: Escola do Racing de Ferrol, At. Melide, Orzán B e o Santa Minia. Outro candidato claro, o Galicia Gaiteira, retirouse logo da xornada dez, coas xogadoras envolvidas nunha polémica coa xunta directiva do club pola venda de rifas sen permiso do club, que rematou coa expulsión das futbolistas da entidade coruñesa. No grupo segundo, tres equipos loitaron pola clasificación. Aguiño, acabado de descender, Bértola e o emerxente Ciudad de Santiago, pelexaron até o final, ficando fóra as compostelás. Por último, Erizana gañou con certa folgura o terceiro grupo. A loita fechada estivo pola outra praza, que rexistrou un empate entre Coruxo e Guardesa. O pase das do Bao determinouse pola súa vitoria na Sangriña por 3-4, pois o partido en Vigo rematara empatado (3-3). Na fase definitiva o Erizana mostrouse moi poderoso. Gañaron todos os partidos cedendo un único empate contra o Friol en Lugo. Os dous equipos conseguiron o ascenso. Na Copa FGF a sorpresa foi maiúscula. O Rápido de Bouzas, un equipo do medio da táboa, sorprendeu a todos. Liderou o grupo 1 da primeira fase, gañando a Sp. San Mateo e Onza de Lira, e na fase de eliminatorias chantouse na final tras ir derrotando á Escola do Racing e a Guardesa. Oito partidos e oito triunfos. O rival, Ciudad de Santiago, que chegara ao último choque da campaña tras gañar o grupo 6 con tres vitorias e un empate, por diante do At. Melide e O Condado, e derrotar ao Alondras e ao Barbadás en cuartos e semifinais, foi un xoguete nos pés das xogadoras boucenses, que arrasaron cun clarísimo 5-0. No que atinxe ás seleccións, a absoluta volveu facer a súa aparición por segundo ano consecutivo. A irmandiña, baixo as ordes de Pili Neira, goleou en Pasarón á feble Baleares. 7-1 con dous goles de Mari Paz, Míriam Ríos e Vero, e outro de Anair. No partido xogou Rita, a defensa expulsada do Galicia Gaiteira que para o partido non tiña ficha federativa. As seleccións de base tiveron un papel aceptable tirando a bo. A sub’18 gañou un partido, perdeu outro e empatou dous, ficando oitava na táboa xeral tras os sectores de Catarroxa e Xixón. A sub’16, que iniciaran ben o seu sector en Marbella con triunfo sobre Aragón (2-1), ficaron aí pola derrota no partido decisivo contra, precisamente, Baleares (3-2). A sub’15, de nova creación, estreouse cun triunfo sobre Murcia (3-0) no Mundial’82 de Catarroxa, perdendo polo mesmo tanteo contra Valencia. Despois, en Xixón, rozaron as semifinais logo de gañar a Asturias (1- 0) e a Aragón (2-1). Ao final, excelente quinto lugar no I Campionato de España desta categoría. O remate da temporada tivo tamén un sabor especial, ese que foron capaces de darlle tres galegas na final da Copa de España. Gañara o Espanyol, con Vero e Joana, ou gañara o Transportes Alcaine, con Leti, o título ía ter unha parte nosa. Gañaron as pericas de Diego Morata nun campo de La Romareda con 8.000 persoas. Vero xogou toda a final, Joana os últimos 33 minutos ao entrar por Sara e Leti substituíu a Claudia no 71. O resultado, malia que se adiantaran as aragonesas, foi 5-1 para as catalás cun festival goleador de Adriana, autora de catro dianas. Plantel do Orzán, en Riazor, no seu primeiro ano en estatal. © Orzán S.D.
  5. 5. FF 6 Galiza nas orixes do futfem venezolano Manu Julián Hai unhas semanas, o xornalista venezolano, Eliézer Pérez, asinaba un artigo para o xornal Líder, do seu país, sobre as orixes do fútbol feminino venezolano. O artigo tiña unha transcendencia inevitable para o futfem galego ao sinalar que o primeiro partido na historia do país de América do Sur tivo un arrecendo moi ibérico. O mesmo foi xogado polo Deportivo Galicia e o Deportivo Portugués. Estamos a piques de cumprir o cincuentenario daquilo. De non ser polo xornalista venezolano, a da orixe do fútbol en Venezuela podería ser unha desas tantas historias de galegos da emigración perdidas no tempo. A historia da emigración galega a Caracas viña de antigo, o suficiente como para consolidar un amplo grupo de orixinarios que, como tamén fixeran noutros lugares da xeografía de América Latina, crearon os seus Centros ou Irmandades. Na capital venezolana chegou a haber tres. Aproveitando a data simbólica do 12 de outubro, neste caso de 1960, os dirixentes das mesmas tiveron unha visión moito máis global e así fóronse a xuntar na sede do Club Casablanca, en Maripérez, para fundar a Hermandad Gallega de Caracas. Hoxe, a irmandade presume de ser a principal realización colectiva da Galiza exterior. Os obxectivos da nova asociación eran obvios. Tal e como falaban os seus estatutos, a irmandade era unha organización sen fins de lucro creada para fomentar a cultura, os costumes e o espírito de Galiza. Ás veces parece que o deporte vaia por diante da sociedade. O que podería parecer é que a Hermandad Gallega fose o fundamento para a creación dun club de fútbol que viviría a súa época dourada entre os anos sesenta e setenta, o Deportivo Galicia F.C. O preámbulo, simplemente serve para constatar unha idea que circulaba polas mentes dos galegos caraqueños desde había tempo e que foi plasmada case un mes antes, o 19 de setembro, coa fundación do equipo de fútbol que sería representativo de todos eles. Co paso do tempo, antes que a entidade futbolística mudase para Maracai, no estado de Aragua, e trocara o nome polo de Galicia de Aragua, logrou catro títulos da Primeira División (1964, 1969, 1970 e 1974) e cinco da Copa (1966, 1967, 1969, 1979 e 1989 e 1991), o que lle supón ser o rei da competición, en solitario até 2013 e, compartido co Caracas F.C. desde ese ano. Cando no 1966 se formula a idea de crear un torneo local con equipos femininos no país de América do Sur, o D. Galicia xa está na boca de todos os afeccionados. En calquera caso, ese torneo non vai ser exactamente a primeira competición futbolística xogada por mulleres en Venezuela. Naquela época, realmente unha década antes, Caracas era sede dun gran torneo amigable masculino que se deu chamar Pequeña Copa del Mundo, ou Mundialito de Clubs. Entre 1952 e 1957, R. Madrid dúas veces, Los Millonarios, Corinthians, São Paulo e Barcelona repartiron as seis edicións. Aquel xermolo non esmoreceu e a competición tentou relanzarse no 1963 co chamado Trofeo Ciudad de Caracas. Entre medias, no 1959, na capital venezolana organizouse unha competición moito máis curiosa tendo en conta a falta de estruturación do fútbol feminino por parte da FIFA e das federacións estatais. Foi o tamén chamado Campeonato Mundial de Fútbol Feminino no que participaron dúas seleccións europeas, Inglaterra e Portugal, e dous equipos costarriqueños, o América e o Independiente, ambos de San Xosé. Gañaron as inglesas, segundas foron as ticas do América, terceiras as lusas e cuartas as rapazas do Independiente.
  6. 6. FF 7 Venezuela era un país de expectativas para moitos e, mesmo do seu expansionismo económico, era tamén un país convulso no que converxían a chamada “democracia representativa e o Pacto de Punto Fijo”, que quería dar a estabilidade civil a un país que até 1957 estivera suxeito a ditaduras militares, e os momentos axitados que vivía unha Lationoamérica non exenta da represión gubernamental, como a exercida por máis dun presidente que ordenou asaltar militarmente a Universidad Central de Venezuela, tomada por estudantes revolucionarios. En todo caso, dentro destas revoltas sociais, víase como Venezuela xa quebrara unhas cantas barreiras de prexuízos que imperaban nunha gran parte do mundo e nos principais estamentos futbolísticos. Non hai que esquecer, por exemplo, que o fútbol feminino desa época estaba reservado en España a partidos na programación das festas populares dos pobos, xogados entre solteiras e casadas, ou máis extraordinariamente entre distintas Facultades da Universidade, e non hai que esquecer que cando un equipo francés, a finais dos sesenta, quixo facer unha pequena xira polo estado español chegaron a enviarse cartas desde Gobernos Civís prohibindo baixo pena de sanción sobre os dirixentes dos clubs, que calquera equipo do estado organizase algún encontro. O fútbol, para a Sección Femenina de la Falange Española, era un deporte inadecuado para a muller. O corolario daquel camiño de progreso no país americano foi, como diciamos, a creación dese torneo no ano 1966. Foi unha cousa modesta. Realmente, malia que lle foi dado o cualificativo de “torneo”, tratouse, inicialmente, da celebración dun partido nun escenario inigualable, o estadio Olímpico. Tampouco se tratou dun partido como todo o mundo imaxina. Simplemente pactouse un choque de corenta minutos dividido en dous tempos de vinte. Eléazar Pérez, a nosa referencia, recolle á súa vez toda a referencia da crónica aparecida no xornal “Últimas Noticias”. Os dous equipo que loitarían naquel primeiro partido do fútbol venezolano foron, o citado D. Galicia e o equipo que se formara noutro dos equipos importantes de Caracas no fútbol masculino de entón, o D. Portugués. Que o torneo se limitara a un partido e que este tivese unha duración de corenta minutos, e non noventa, non foi a única circunstancia infrecuente. Outra foi a do número de compoñentes dos equipos. Inicialmente estaba previsto que xogaran once contra once. Sen embargo, non todas as compoñentes do Portugués chegaron a tempo, así que as once “galegas” loitaron contra un equipo composto por oito rivais. O que si houbo foi emoción pola incerteza do resultado. Gañou o Galicia cunha diana de Mercedes lograda a falta de cinco minutos para o remate, polo tanto, no 35. O conxunto galego, que xogou coa súa camisola clásica daqueles anos, branca coa faixa diagonal azul, estivo formado por Toñita, Cera, Norma, Beatriz, Maricarmen, Samarí, Camaira, Mercedes, Belén, María Julia e María del Rosario (foto: © Revista Sport Gráfico). As oito rivais lusas foron Iora, Nancy, María C., Leida, Esmeralda, Sonia, Consuelo e Mabel. No medio dunha Liga masculina profesional, as rapazas venezolanas eran estudantes de bacharelato,
  7. 7. FF 8 universitarias, secretarias e amas de casa. Pérez sinala no seu relato que naquel partido non houbo o recoñecemento dun título, non houbo nin un trofeo conmemorativo, pero o que si se provocou foi un interese polo fútbol feminino na cidade. A Federación Venezolana de Fútbol non quixo atender aquela inusitada expectación, mesmo que o partido deu lugar a un segundo pouco despois no que as galegas aínda estiveron mellor, derrotando ao D. Portugués por 2-0 cun dobre de Charito González. E o futfem comezou a crecer creándose máis equipos. Outros de orixe portugués, como os donos da rede de supermercados Central Madeirense, fundaron o seu propio club que levaba o nome da empresa. Noutra parte de Caracas, nos municipios de Chacao e Sucre, naceu o Internacional F.C., o Español F.C. fundouse na Avenida Victoria e o canle Venevisión montou un equipo denominado Tigritas. Durante ese ano organizáronse varios partidos entre estes conxuntos que foron xogados en recintos como o propio Olímpico de la Universidad Central de Venezuela, na actualidade recoñecido, como todos os espazos dentro do recinto, como Patrimonio da Humanidade, o Nacional de El Paraíso, no da Hermandad Gallega de Maripérez, no Sebucán de Los dos Caminos e no da Escuela Industrial. As consecuencias de todo iso deron pé á formación da oficiosa selección nacional de Venezuela, convocada para disputar un partido contra Colombia. Realmente, o de selección foi un xeito de falar no que se refire a Venezuela porque aquelas futbolistas que representan os alicerces do fútbol venezolano deberon ollar pasmadas como algo que fixeran co seu propio esforzo acabou perverténdose cunha espuria selección formada por cantantes, actrices e modelos da radio e televisión do país. Como o que serían en España aqueles partidos de actrices contra folclóricas. O resultado, malia que foi o de menos, rematou con vitoria colombiana por 2- 1. En calquera caso, o fútbol feminino venezolano desapareceu até renacer no ano 1991 cando unha selección do país participou na primeira Copa América, entón chamada pola CONMEBOL, Campionato Sudamericano. O mesmo foi celebrado en Maringá (Brasil), servía como todos os posteriores como clasificatorio para a Copa do Mundo que se celebrou en China, e a vinotinto perdeu os seus dous encontros da liguilla contra Brasil (6-0) e contra Chile (1-0). Nesa relación Galiza-Venezuela, curiosamente, deuse unha situación inversa, cando menos parcialmente. Como en Caracas, non foi no primeiro de existencia de fútbol feminino en Galiza, pero si nos seguintes. Así, dúas futbolistas nacidas en Caracas, como a popular Lis Franco, que xogou na primeira selección galega da historia, a que loitou no Manuel Rivera de Ferrol contra Castela o 30 de agosto de 1975, e tamén na primeira selección española, a que perdeu contra Portugal no Tecla da Guarda, o 5 de febreiro de 1983, e a centrocampista Lucía Abreu Soto, ambas xogadoras do Karbo. Tanto Lis como Lucía formaron parte da selección galega que gañou a Guipúscoa o I Campeonato de España de Selecciones Territoriales celebrado no campo do F.C. Barcelona. Cidade Deportiva da UCV, onde naceu o futfem venezolano. Bibliografía: Informes: consejoderechoshumanos.gob.ve: La represión estudiantil durante el puntofijismo. Años 60-70- 80-90. Artigos: CALVO, R: “El fútbol femenino enel primer plano”, La Nación, 16/03/2014. PÉREZ, E.: “Fútbol femenino criollo gritó gol desde 1966”. Líder, 16/03/2014. Webs: venezuelasite.com: La Hermandad Gallega – Caracas, Venezuela www.federacionvenezolanadefutbol.org
  8. 8. Polo mundo Alicia, 300 partidos co Rayo Doce campañas co cadro da faixa vermella e 300 partidos é a marca que xa estableceu a guardarredes madrileña, Alicia Gómez, cando defendeu o marco do equipo no primeiro partido do mes. O feito foi acompañado da vitoria que o seu equipo conseguiu na Liga tras derrotar ao Levante. A homenaxe de recoñece mento a tantos encontros produciuse despois, diante de toda a familia rayista, nos prolegómenos do Rayo Vallecano-Betis, da Primeira División masculina. Al nunca foi internacional con España nin nos momentos máis brillantes do seu club, cando os títulos de Liga, de Copa ou da participación na Champions, sendo protagonista daquel inesquecible triunfo sobre o Arsenal en Vallecas diante de 8.000 seareiros. Foto: © Revista do Fútbol Feminino Galego. Antonio Toledo gaña o Ramón Cobo O trofeo Ramón Cobo, co que se premia ao mellor técnico español da temporada, segundo a RFEF, foi entregado a Antonio Toledo, do Sporting Huelva, como o mellor da temporada 2014/15. Toledo, sen o cal non se entendería o conxunto onubense, no que está desde a súa fundación, logrou na pasada campaña, contra prognóstico, o título de Copa tras derrotar na final ao Valencia. O premio, creado polo Comité de Entrenadores de la RFEF, inaugurou o palmarés na temp aínda que o fútbol feminino foi incorporado n está dividido en distintas categorías, Primeira, Segunda e Segunda División B, no fútbol masculino, fútbol feminino e as dúas primeiras categorías de fútbol sala. gañadores foron Juan Luis Fuentes (Athletic, 2012 Xavi Llorens (Barcelona, 2014/15). Antonio Toledo é o técnico con más partidos dirixidos na Primeira División, 300, por diante de Xavi Llorens e de Alberto Berna (Transportes Alcaine). Foto: © Sp. C. Huelva. FF 9 olo mundo Alicia, 300 partidos co Rayo Doce campañas co cadro da faixa vermella e 300 partidos é a marca que xa estableceu a guardarredes madrileña, Alicia Gómez, cando defendeu o marco do equipo no primeiro partido do mes. O feito foi acompañado da primeira vitoria que o seu equipo conseguiu na Liga tras derrotar ao Levante. A homenaxe de recoñece- mento a tantos encontros produciuse despois, diante , nos prolegómenos do Rayo Betis, da Primeira División masculina. Alicia foi internacional con España nin nos momentos máis brillantes do seu club, cando os títulos de Liga, de Copa ou da participación na Champions, sendo protagonista daquel inesquecible triunfo sobre o Arsenal en Vallecas diante de Antonio Toledo gaña o Comité de Entrenadores de a temporada 2010/11, incorporado na 2012/13, e está dividido en distintas categorías, Primeira, Segunda e Segunda División B, no fútbol masculino, fútbol feminino e as dúas primeiras categorías de fútbol sala. Os anteriores gañadores foron Juan Luis Fuentes (Athletic, 2012/13) e Xavi Llorens (Barcelona, 2014/15). Antonio Toledo é o técnico con más partidos dirixidos na Primeira División, 300, por diante de Xavi Llorens e de Alberto Berna Candidatas ao Balón de Ouro Nadine Angerer (Alemaña: Thorns e Brisbane Roar), Ramona Bachmann (Suíza: Rosengård), Kadeisha Buchanan (Canadá: Virginia Univ.), Amandine Henry (Francia: O. Lyonnais), Eugénie Le Sommer (Francia: O. Lyonnais Lloyd (Estados Unidos: Houston Dash), Aya (Xapón: Yunogo Belle), Megan Rapinoe (E Seattle Reign), Célia Okoyino Solo (Estados Unidos: Seattle Reign) Bota de Ouro 2014/15, que recoñece á mellor xogadora do mundo na pasada campaña. Tamén foron anunciados os concorrentes ao pr mellor treinador do ano que corresponderá a un destes candidatos: Calle Barrling (S Bell (Inglaterra: Frankfurt), Farid Benstiti (F Saint-Germain), Jill Ellis ( Laura Harvey (Inglaterra: S (Inglaterra: Canadá), Gérard Prêcheur (F Lyonnais), Mark Sampson (G (Xapón: Xapão) e Thomas Worle (A Torneo de Nat Brasil, Canadá, Mexico e Croacia disputarán entre o 9 e o 20 de Decembro o Torneo de Natal, a competición amigable de seleccións que se celebra en América do Sur desde o 2009. O torneo, que inicialmente se disputou en San Paulo e posteriormente en Brasilia, troca por terceira vez de escenario marchando, nesta ocasión, ao norte do país, concretamente ao Arena das Dunas, da capital do estado de Río Grande do Norte. Será a sétima edición do evento que foi gañado por Brasil en cinco delas (2009, 2001, 2012, 2013 e 2014) e unha por Canadá (2010). Foto: Arena das Dunas. © Wikipedia. Chalupny, Boxx e Cheney deixan a selección USA Tres campioas do mundo, Lori Christine Chalupny, Shannon Leigh Boxx e Lauren Nicole Cheney, na actualidade Holliday, anunciaron a súa marcha da selección dos Estados Unidos logo dos partidos xogados no pasado mes co seu combinado nacional fronte Brasil. Ch Candidatas ao Balón de Ouro Alemaña: Portland Thorns e Brisbane Roar), Ramona Rosengård), anadá: West ), Amandine Henry ), Eugénie Le nais), Carli Houston Dash), Aya Miyama Yunogo Belle), Megan Rapinoe (Estados Unidos: Okoyinoc (Alemaña: Francfurt) e Hope Seattle Reign), son as nomeadas á Bota de Ouro 2014/15, que recoñece á mellor xogadora do anunciados os concorrentes ao premio de que corresponderá a un destes Calle Barrling (Suecia: Suecia sub’19), Colin Frankfurt), Farid Benstiti (Francia: Paris ), Jill Ellis (Inglaterra: Estados Unidos), nglaterra: Seattle Reign), John Herdman Canadá), Gérard Prêcheur (Francia: O. ), Mark Sampson (Gales: Inglaterra), Norio Sasaki apão) e Thomas Worle (Alemaña: Bayern). Torneo de Natal Brasil, Canadá, Mexico e Croacia disputarán entre o 9 e o 20 de Decembro o Torneo de Natal, a competición amigable de seleccións que se celebra en América do Sur desde o 2009. O torneo, que inicialmente se disputou en San Paulo e lia, troca por terceira vez de escenario marchando, nesta ocasión, ao norte do país, concretamente ao Arena das Dunas, da capital do estado de Río Grande do Norte. Será a sétima edición do evento que foi gañado por Brasil en cinco delas (2009, 2001, 2012, 2013 e 2014) e unha por Canadá (2010). Foto: Arena das Dunas. © Wikipedia. Chalupny, Boxx e Cheney deixan a selección USA Tres campioas do mundo, Lori Christine Chalupny, Shannon Leigh Boxx e Lauren Nicole Cheney, na actualidade Holliday, anunciaron a súa marcha da selección dos Estados Unidos logo dos partidos xogados no pasado mes co seu combinado nacional fronte Brasil. Chalupny,
  9. 9. centrocampista, acumulou 106 encontros desde 2001 nos que logrou dez tantos, Boxx, que case duplica a anterior, deixa o equipo das barras e estrelas con 195 encontros nas costas, tendo logrado 27 goles, unhas cifras que se foron acumulando desde a súa primeira participación co absoluta no 2003. Cheney, despois do seu casamento Holiday, foi a que máis tarde alcanzou a internacionalidade absoluta pero desde o 2007 sumou 133 encontros tendo feitas 24 dianas. Son tres ilustres do fútbol feminino mundial principais competicións, a última a Copa do Mundo celebrada hai uns meses en Canadá. Fotos: Chalupny, Boxx e Cheney. © Wikipedia. O Lillestrøm gaña a Liga en Noruega O Lillestrøm proclamouse por terceira vez, segunda consecutiva, campión da Liga norueguesa. Logo das vinte xornadas nas que se distribuíu a competición, as campioas avantaxaron en oito puntos (53-45) ao segundo, Avaldsnes Desde o 2009 ningún equipo conseguira revalidar o título conseguido no ano anterior. Daquela fora o Røa un feito máis complicado, facerse co seu último título ligueiro nun campionato que fixera seu por tres anos consecutivos. Precisamente o Røa asegurara o terceiro lugar a dúas datas da fin para rematar con 37. Foto: © Lillestrøm S.K. Full Bloom 2015 Por terceiro ano consecutivo está a disposición dos afeccionados un dos mellores anuarios do mundo. A Full Bloom, a espectacular Guía sobre a Liga xaponesa traballo de 106 páxinas no que se recolle todo o acontecido no país nipón coas estatísticas individuais das futbolistas que participaron nas tres categorías estatais da Liga do país FF 10 centrocampista, acumulou 106 encontros desde 2001 nos , que case duplica a anterior, deixa o equipo das barras e estrelas con 195 encontros nas costas, tendo logrado 27 goles, unhas cifras que se foron súa primeira participación co absoluta no 2003. Cheney, despois do seu casamento Holiday, foi a que máis tarde alcanzou a internacionalidade absoluta pero desde o 2007 sumou 133 encontros tendo feitas 24 dianas. con vitorias nas principais competicións, a última a Copa do Mundo Lillestrøm gaña a Liga en por terceira vez, segunda consecutiva, campión da Liga norueguesa. Logo das vinte xornadas nas que se distribuíu a competición, as campioas 45) ao segundo, Avaldsnes: Desde o 2009 ningún equipo conseguira revalidar o título Røa que lograra un feito máis complicado, facerse co seu último título ligueiro nun campionato que fixera seu por tres anos asegurara o terceiro lugar Por terceiro ano consecutivo está a disposición dos afeccionados un dos mellores anuarios do mundo. A Full Liga xaponesa, é un traballo de 106 páxinas no que se recolle todo o acontecido no país nipón coas estatísticas individuais das futbolistas que participaron nas tres categorías estatais da Liga do país asiático. O denso e extenso traballo non esquece os campionatos menores, de carácter rexional, nin as categorías de base. Por suposto, as principais competicións de Copa como un dos torneos máis importantes na historia do fútbol nadeshiko, a Copa Emperatriz que, curiosamente, neste mes de novembro arranca na súa 37ª edición. Para facerse co exemplar nada mellor que entrar no sitio web de Full Bloom e descargala gratuitamente desde a ligazón: http://fullbloomfootball.blogspot.com.es/search/label/Full% 20Bloom%20Guidebook Quen non tivera as Guías editadas no 2013 e no 2014 tam poderá facerse con elas desde ese enderezo. Orlando Pride franquicia NWSL A National Women Soccer League comunicou que a próxima Liga contará con dez equipos logo de aceptarse a solicitude do Orlando Pride. sociedade nace do concepto expansivo instalado no Orlando City, o masculino da cidade da Florida que compite na Major Soccer League. O novo equipo xogará os seus partidos no Citrus Bowl, a súa data de fundación marcouse o 20 do pasado mes de outubro e o presidente é Phil Rawlins. As cores son púrpura e azul celeste e no escudo do club, como asunto central figura a famosa fonte existente no L Park. O técnico será Tom Shermani, que na pasada Copa do Mundo dirixiu os destinos deportivos da selección australiana. Alex Morgan, Kaylyn Kyle e Sarah Hagen as primeiras xogadoras que asinaron pola entidade de Florida. Xa hai datas para Chipre Dous dos torneos amigables máis prestixiosos do mundo, xa teñen as súas datas. En Portugal, a Algarve Cup, que se xoga desde 1994 e que ten aos Estados Unidos como último campión, comezará o 1 de marzo e rematará o 9 dese mes. Pola súa parte, se xoga na illa mediterránea desde o 2008, a competición comezará o día 2 de marzo para concluír, como en Portugal, o 9. No que respecta á competición do país insular tamén foron anunciadas as sedes dos encontros de Nicosia, o Ammochostos e o GSZ de Larnaca, e o Tasos Markou de Paralimni. O denso e extenso traballo non esquece os campionatos menores, de carácter rexional, nin as categorías de base. Por suposto, as principais competicións de Copa como un dos torneos máis importantes na historia do fútbol , a Copa Emperatriz riosamente, neste mes de novembro arranca na súa 37ª edición. Para facerse co exemplar nada mellor que entrar no sitio web de Full Bloom e descargala gratuitamente desde http://fullbloomfootball.blogspot.com.es/search/label/Full% Quen non tivera as Guías editadas no 2013 e no 2014 tamén poderá facerse con elas desde ese enderezo. Orlando Pride, nova NWSL A National Women Soccer League comunicou que a próxima Liga contará con dez equipos logo de aceptarse a solicitude do Orlando Pride. A nova nace do concepto expansivo instalado no Orlando City, o conxunto masculino da cidade da Florida que compite na Major o equipo xogará os seus partidos no Citrus Bowl, a súa data de fundación marcouse o 20 do pasado mes de outubro e o presidente é Phil Rawlins. As cores son púrpura e azul celeste e no escudo do club, como asunto central figura a famosa fonte existente no Lake Eola Park. O técnico será Tom Shermani, que na pasada Copa do Mundo dirixiu os destinos deportivos da selección australiana. Alex Morgan, Kaylyn Kyle e Sarah Hagen son que asinaron pola entidade de Xa hai datas para Algarve e Dous dos torneos amigables máis prestixiosos do mundo, xa teñen as súas datas. En Portugal, a Algarve Cup, que se xoga desde 1994 e que ten aos Estados Unidos como último campión, comezará o 1 de marzo e rematará o 9 dese mes. Pola súa parte, na Cyprus Cup, que se xoga na illa mediterránea desde o 2008, a competición comezará o día 2 de marzo para concluír, como en Portugal, o 9. No que respecta á competición do país insular tamén foron anunciadas as sedes dos encontros, que serán o GPS de Nicosia, o Ammochostos e o GSZ de Larnaca, e o Tasos
  10. 10. Máis perto A III Gala será en Ames O Concello de Ames será a sede da III Gala do Fútbol Feminino Galego que organiza esta Revista. O evento levarase, por primeira vez, a xaneiro. Celebrarase, probablemente, o sábado día 2 ou o sábado día 9, e o lugar será nun dos dous auditorios que crean os núcleos máis poboados do Concello, Bertamiráns ou o Milladoiro. En relación ás anteriores, vai haber un novo premio, o da proclamación da mellor xogadora galega da temporada, que será quen se leve o trofeo maior que, até a data, levaba a mellor xogadora dun equipo galego da Segunda División. O resto de seccións mantéñense e, tamén como n ocasións, os premios da mellor xogadora da Primeira División Galega, da mellor xogadora entre os equipos galegos da Segunda División española, e de mellor técnico galego da campaña 2014/15 serán coñecidos no transcurso do propio acto. Deixounos Higinio Outubro comezou mal. Deixounos Higinio, probable- mente o seareiro máis curioso e pintoresco do fútbol galego. Higinio sempre foi orixinal, sempre chamou a atención coas súas exhibicións de flexibilidade. O Betanzos, pero sobre todo Montañeros, na época da Segunda B, e o Orzán feminino foron os clubs aos que apoiou. Sempre o fixo dando unha lección de respecto polos rivais. Nunca un insulto, nunca unha mala palabra. Seareiros significados hainos en todas as épocas, en todos os deportes e en todos os lugares. O gordiño Serafino na Italia dos setenta nos partidos dos equipos italianos, na azzurra da Copa Davis ou nos partidos europeos do Varese no baloncesto, Pacheco, nos dos conxuntos lusos, Manolo “el del bombo” nos da selección española, as trompetas de Rudy Ventura ou de Ramón Chousa nos partidos do Barça ou do Deportivo, aquel peculiar “¡Hala Madrid!” de “El Tiri” no Bernabéu e na Ciudad Deportiva, ou a entrañable Concha co seu puro nos partidos do Couto. Higinio, cos seus spagat máscaras de loitador mexicano, a súa xestualidade de técnico e o seu “¡Ándele!” nunca marchará da nosa lembranza. DEP. Foto: © Orzán S.D. FF 11 O Concello de Ames será a sede da III Gala do Fútbol a Revista. O evento levarase, por primeira vez, a xaneiro. Celebrarase, probablemente, o sábado día 2 ou o sábado día 9, e o lugar será nun dos dous auditorios que crean os núcleos máis poboados do Concello, Bertamiráns ou o Milladoiro. En riores, vai haber un novo premio, o da proclamación da mellor xogadora galega da temporada, que será quen se leve o trofeo maior que, até a data, levaba a mellor xogadora dun equipo galego da Segunda División. O seccións mantéñense e, tamén como nas anteriores ocasións, os premios da mellor xogadora da Primeira División Galega, da mellor xogadora entre os equipos galegos da Segunda División española, e de mellor técnico galego da campaña 2014/15 serán coñecidos no transcurso exhibicións de flexibilidade. O Betanzos, pero sobre todo , na época da Segunda B, e o Orzán feminino foron os clubs aos que apoiou. Sempre o fixo dando unha lección de respecto polos rivais. Nunca un insulto, nunca unha mala palabra. Seareiros significados hainos en todas as os os lugares. O gordiño Serafino na Italia dos setenta nos partidos dos equipos italianos, na azzurra da Copa Davis ou nos partidos europeos do Varese no baloncesto, Pacheco, nos dos conxuntos lusos, Manolo “el del bombo” nos da selección mpetas de Rudy Ventura ou de Ramón Chousa nos partidos do Barça ou do Deportivo, aquel peculiar “¡Hala Madrid!” de “El Tiri” no Bernabéu e na Ciudad Deportiva, ou a entrañable Concha co seu puro nos spagat, as súas máscaras de loitador mexicano, a súa xestualidade de técnico e o seu “¡Ándele!” nunca marchará da nosa Rafael Louzán, imputado na Operación Patos O presidente da FGF, Rafael Louzán, foi imputado pola titular do Xulgado de Instrución número 7 de Vigo, Carmen García Campos. A xuíza instrutora investiga supostas irregularidades en contratacións públicas de diversas administracións que foi nomeada como Operación Patos. A mesma estourou no mes de febreiro do 2014 cando a polic detivo a cinco persoas. A imputación de Rafael Louzán remóntase a unha presunta concesión irregular de obras relativa a tres campos de fútbol cando era presidente da Deputación de Pontevedra. con Louzán tamén foi imputado seu ex vicepresidente e xefe de gabinete FGF acumula a súa terceira imputación en pouco tempo. Á da Operación Patos súmase outra relativa a uns presuntos sobrecustos na remodelación do campo de Pasarón e outra máis nun presunto delito de su e aluguer de tres baixos propiedade do presidente no vigués barrio de Navia. Foto: © Revista do Fútbol Feminino Galego. Tere e Nuria caen da española sub’17 para o clasificatorio en Portugal Teresa Abilleira (Lérez) e Nuria Rábano (At. Arousana) caeron da convocatoria definitiva da española sub’17 que foi a Portugal para clasificarse á Rolda de Elite e manter opcións de defender o título continental logrado no pasado verán en Islandia. Tere, aínda sub’16, no pasou o primeiro corte, sendo unha das seis que Pedro López descartou para a convocatoria definitiva. Pola contra, Nuria tiña a confirmación de formar parte do grupo definitivo pero molestias nos isquios da perna dereita logo do At. Arousana Ave Fénix e a inflamación no bí cadro de Vilagarcía en Navia, acabou por descartala tras a revisión pertinente, o día 19 nas Rozas, por parte do médico da selección española, que aconsellou o seu regreso a casa ao atopala moi contractura profunda. Foto: Nuria. © Revista do Fútbol Feminino Galego. Rafael Louzán, imputado na O presidente da FGF, Rafael Louzán, foi imputado pola titular e Instrución número 7 de Vigo, Carmen García Campos. A xuíza instrutora investiga supostas irregularidades en contratacións públicas de diversas administracións que foi nomeada como Operación Patos. A mesma estourou no mes de febreiro do 2014 cando a policía detivo a cinco persoas. A imputación de Rafael Louzán remóntase a unha presunta concesión irregular de obras relativa a tres campos de fútbol cando era presidente da Deputación de Pontevedra. Xunto Louzán tamén foi imputado José Manuel Figueroa, o eu ex vicepresidente e xefe de gabinete. O presidente da FGF acumula a súa terceira imputación en pouco tempo. Á da Operación Patos súmase outra relativa a uns presuntos sobrecustos na remodelación do campo de Pasarón e outra máis nun presunto delito de suborno relacionado coa compra e aluguer de tres baixos propiedade do presidente no vigués Revista do Fútbol Feminino Galego. Tere e Nuria caen da española sub’17 para o clasificatorio en Portugal Teresa Abilleira (Lérez) e Rábano (At. Arousana) caeron da convocatoria definitiva da española sub’17 que foi a Portugal para clasificarse á Rolda de Elite e manter opcións de defender o título continental logrado no pasado verán en Islandia. Tere, aínda sub’16, no pasou sendo unha que Pedro López descartou para a convocatoria definitiva. Pola contra, Nuria tiña a confirmación de formar parte do grupo definitivo pero molestias nos isquios da perna dereita logo do At. Arousana- Ave Fénix e a inflamación no bíceps femoral tras o xogo do cadro de Vilagarcía en Navia, acabou por descartala tras a revisión pertinente, o día 19 nas Rozas, por parte do médico da selección española, que aconsellou o seu regreso a casa turada e para evitar unha rotura Revista do Fútbol Feminino Galego.
  11. 11. A U.D. Ourense abre o seu sitio no facebook O 30 de outubro foi o día no que a U.D. Ourense abriu o seu espazo no facebook. Quen queira seguir a actualidade do conxunto da cidade das Burgas poderá facelo en U.D.OURENSE.FEMINAS. Para comezar xa teñen a relación do plantel cos dorsais, informacións con horarios dos partidos, vídeos, resultados e clasificacións. Silvia Suárez, ao Santiso A defensa Silvia Suárez Soutiño fichou pola U.D. Santiso. A defensa procede do Friol, equipo ao que defendeu en seis partidos de Liga da pasada temporada na Segunda División española. A futbolista vinculouse ao club unionista nos últimos días do mes, polo que a súa estrea producirase no mes de novembro. Yolanda Parga suma á súa carreira outro feito histórico A asistenta coruñesa, Yolanda Parga Rodríguez, malia ter chegado á cimeira á que pode chegar calquera colexiada, formar parte dun trío arbitral nunha final da Copa do Mundo, sumou ao seu curriculum un novo feito: formar parte do primeiro trío arbitral integramente feminino e dunha territorial diferente da do equipo local que dirixe un encontro da Primeira División feminina. O partid enfrontou ao At. Madrid e ao Espanyol, correspondente á xornada 5, e o trío de colexiadas, ademais da galega, estivo composto pola árbitra tinerfeña Marta Huerta de Aza e a outra acompañante de bando de Parga Rodríguez foi a internacional, e tamén tinerfeña, Belinda Castilla Mesa Foto: Parga Rodríguez , Huerta de Aza e Castilla Mesa. FF 12 A U.D. Ourense abre o seu sitio no O 30 de outubro foi o día no que a U.D. Ourense abriu o seu espazo no facebook. Quen queira seguir a actualidade do Burgas poderá facelo en U.D.OURENSE.FEMINAS. Para comezar xa teñen a relación do plantel cos dorsais, informacións con horarios dos partidos, vídeos, resultados e clasificacións. A defensa Silvia Suárez Soutiño fichou Santiso. A defensa procede do Friol, equipo ao que defendeu en seis partidos de Liga da pasada temporada na Segunda División española. A futbolista vinculouse ao club unionista nos últimos polo que a súa estrea producirase no mes de novembro. Yolanda Parga suma á súa carreira outro feito histórico A asistenta coruñesa, Yolanda Parga Rodríguez, malia ter chegado á cimeira á que pode chegar calquera colexiada, formar parte dun trío arbitral nunha final da Copa do n novo feito: formar parte do primeiro trío arbitral integramente feminino e dunha territorial diferente da do equipo local que dirixe un partido foi o que enfrontou ao At. Madrid e ao Espanyol, correspondente á rnada 5, e o trío de colexiadas, ademais da galega, estivo composto pola árbitra tinerfeña Marta Huerta de Aza e a outra acompañante de bando de Parga Rodríguez foi a internacional, e tamén tinerfeña, Belinda Castilla Mesa. Parga Rodríguez , Huerta de Aza e Castilla Mesa. © As. Irene, no álbum de mulleres Irene González, a primeira futbolista galega recoñecida, acaba de ser incorporada ao “Álbum de mulleres” que elabora a Comisión Técnica de Xénero do Consello da Cultura Galega, integrada na Comisión de Igualdade desta institución presidida por Ramón Villares. A pioneira, que xogara en clubs como o Orillamar ou aquel ao que deu o seu nome de pila, Irene F.C., é a única deportista que aparece entre 124 referentes que na actualidade aparecen reflectidas no “Álbum”. Sárdoma e El Olivo, por un xoguete Unha demostración de que a rivalidade non é antónimo de cooperación é o que vai pasar no campo das Relfas o día 29 de novembro. Nesa data xuntaranse os dous principais equipos de Vigo, Sárdoma e El Olivo, para disputar un partido benéfico coa intención de xuntar a maior cantidade de xoguetes posibles. Nunha sociedade na que o estado do benestar foi duramente golpeado tanto polos recortes sociais como a crise económica, d fútbol feminino mostran a cara amable e solidaria do deporte para se xuntaren, co Nadal á vista, pensando nos máis pequenos. Os asistentes ao derbi amigable, que comezará no día sinalado ás 12,15 horas, poderán entrar ao recinto deportivo entregando un xoguete novo ou pagando unha entrada de tres euros. Irene, no álbum de mulleres Irene González, a primeira futbolista galega recoñecida, acaba de ser incorporada ao “Álbum de mulleres” que elabora a Comisión Técnica de Xénero do Consello da ntegrada na Comisión de Igualdade desta institución presidida por Ramón Villares. A pioneira, que xogara en clubs como o Orillamar ou aquel ao que deu o seu a, Irene F.C., é a única deportista que aparece actualidade aparecen reflectidas Sárdoma e El Olivo, por un que o estado do benestar foi duramente golpeado tanto polos recortes sociais como a crise económica, dous clubs de fútbol feminino mostran a cara amable e solidaria do deporte para se xuntaren, co Nadal á vista, pensando nos máis pequenos. Os asistentes ao derbi amigable, que comezará no día sinalado ás 12,15 horas, poderán entrar ao recinto egando un xoguete novo ou pagando unha
  12. 12. FF 13 Lesións do bíceps femoral en futbolistas: Contextualización e protocolo (1ª parte) Adrián González Conde (Estudante CAFYD, Preparador físico Sardoma C.F. Feminino) Verónica Giráldez Costas (Estudante CAFYD, Adestradora Poio fútbol sala) O seguinte traballo pretende emular unha readaptación físico-deportiva ou reeducación funcional deportiva dunha lesión do bíceps femoral sendo conscientes que ao que damos máis valor nesta sección é sempre á prevención primaria. O motivo polo que eliximos o bíceps femoral e non outro, é por datos empíricos e científicos que nos revelan que esta lesión é a que máis se produce a nivel muscular no fútbol en xeral durante a temporada. Na seguinte táboa podemos observar o número e porcentaxe relativo de todas as lesións comunicadas do estudo UEFA no período das temporadas 2007-2012. Táboa 1 (Modificada de estudio UEFA) Na primeira parte do traballo realizarase unha análise anatómica do paquete isquiosural así como de aspectos biomecánicos e cinéticos máis relevantes para poder afondar e entender a suxestión que se fai nel. Cremos que é necesario, para poder abordar unha lesión, un coñecemento moi profundo a nivel fisiolóxico, anatómico, biomecánico e incluso psicolóxico, un coñecemento integral da deportista e da lesión. Pretendemos dar apoio e consolidar aínda máis o papel e funcións dunha figura moi nova no mundo do fútbol e máis no fútbol feminino como é a do readaptador físico ou readaptador funcional deportivo. Este papel é fundamental na recuperación do lesionado e se complementa co do fisioterapeuta e o medico, todos, imprescindibles na recuperación da deportista. Como xa falamos en traballos anteriores, algo importante a ter en conta son os factores hormonais que dan lugar á menarquia tardía, a menarquia hipoestroxénica- hipotalámica, as alteracións ovulatorias (por baixo nivel de estróxenos que ocasiona osteopenia e aumento da reabsorción ósea) e os niveis de testosterona baixos son factores predispositivos a unha lesión ósea e tamén a unha lesión muscular. Burkket (1970), en Best, (1996) atopou que en xogadoras de fútbol con lesións dos músculos isquiotibiais tiñan desequilibrios de forza, sendo a forza de aqueles menor do 60%. Tamén, atopou que as lesións ocorrían nos últimos momentos das prácticas ou partidos de fútbol, sendo o inapropiado quecemento e a fatiga as principais causas de lesión (Doman, 1971, en Best, 1996). Á hora de definir e entender un músculo hai que ter en conta a súa situación, características e funcións. En moitas ocasións os nomes destes nos aportan certa información sobre eles acerca dos seus puntos de orixe, inserción, etcétera. Os nomes dos músculos aparecen máis lóxicos, e polo tanto máis fáciles de aprender, cando se coñecen as razóns da súa denominación (Thibodeau &Patton, 2003 ). O grupo dos músculos isquiosurais atravesan dúas articulacións (músculos biarticulares), a do cadril e a do xeonllo, polo tanto terán unhas características especiais diferentes aos músculos monoarticulares. A primeira articulación que atravesan é a do cadril. Esta é unha articulación multiaxial (movementos en tres ou máis eixos) respecto ás funcións que este grupo muscular desempeña principalmente (kapandji, 1998) Centrándonos xa no músculo do que trata este traballo é importante salientar tres cousas moi importantes á hora da recuperación, a acción que desempeña, sendo flexor de xeonllo á vez que executa unha mínima rotación externa, pola porción longa é extensor da coxa sobre a pelvis. A inervación sendo a porción longa inervada por dúas vías da porción tibial do nervio ciático, baixan da S1 á S3. A porción corta é inervada por vías que nacen máis arriba, no nervio ciático. Fibras provenientes de L5, S1 e S2. E a arquitectura muscular: Definíndose como a disposición das fibras musculares dentro do músculo relativa ao eixo de Tipo de lesión Número Porcentaxe 1.Músculos isquiosurais (isquiotibiais) 396 14 2. Músculos adutores 260 9 3.Escordaduras/roturas ligamento nocello 203 7 4. Músculo cuadríceps 160 6 5.Escordaduras/roturas ligamento xeonllo 153 5 6. Músculo tríceps sural 124 4 7. Lumbalxia 100 4 8. Tendinopatía aquilea 82 3 9. Contusión muscular 82 3 10. Pé 74 3
  13. 13. FF 14 xeración da forza (Lieber & Frieden, 2001). Destes mesmos autores e outros (Fukunaga, Ichinos, Ito, Kawakami, & Fukashiro, 1997) podemos extraer que as principales variables da arquitectura muscular son: o grosor muscular, o ángulo de penación e a área de sección transversal (CSA e PCSA) que vén inducida pola lonxitude da fibra muscular (Fukunaga et al., 1992). Dúas variables determinantes como a PCSA (proporcional á forza máxima) e a lonxitude da fibra (proporcional ao máximo recorrido muscular) poden servirnos para falar do deseño muscular de diversos grupos musculares. Segundo os mesmos autores e polo comentado anteriormente parece ser que a arquitectura muscular repercute nas propiedades mecánicas do músculo, proporcionando aos isquiosurais unha gran capacidade para xerar velocidade, xa que a lonxitude das fibras musculares correlacionan coa velocidade de acurtamento (Fukunaga, et al., 1992). Á hora de falar dos movementos combinados comezaremos describindo a dinámica da marcha e como esta musculatura actúa de diferentes formas atendendo á fase na que se atope dentro dun ciclo completo da marcha. Viel (2002) fai referencia a dúas fases durante o ciclo: a fase de apoio e a fase oscilatoria. • A fase de apoio: Tamén denominada fase de carga, o membro inferior vese sometido a forzas de compresión porque todo o peso descansa sobre un só pé. Os músculos tenden a unha actividade bastante pronunciada. Aos músculos activos durante esta fase se denominan músculos de apoio. As accións musculares se reparten entre o amortecemento de impactos, o freado viscoelástico de estabilización, a aceleración de segmentos e a protección do esqueleto óseo mediante contraccións estabilizadoras. • Fase de oscilación: Permite o movemento cara adiante do pé que se despegou do chan, o membro inferior está libre e se comporta como un dobre péndulo. A lonxitude do membro inferior se reduce para permitir o avance do pé. O traballo muscular da oscilación consiste no freado coa acción dos isquiotibiais, ben nun axuste da rixidez activa en anticipación á necesidade de asegurar o amortecemento dun impacto ou na prevención dunha inestabilidade potencial coa acción dos cuadríceps. Analizando a acción da musculatura isquiotibial nun movemento máis específico do fútbol, e máis concretamente durante o sprint, os estudos de Thelen en atletas, revelan que durante o sprint, a unidade músculo-tendinosa sufre un alongamento, atopou que o tendón do músculo bíceps femoral se somete a un alongamento entre un 45-90% do ciclo da marcha a sprint, con lonxitudes máximas na fase de vo antes do contacto co pé. En relación aos movementos específicos da disciplina deportiva, imos describir brevemente como a musculatura isquiosural actúa nas accións específicas do futbolista. No fútbol, como noutros deportes, a carreira con cambios de ritmo direccionais, freadas, saltos, etc. teñen unha importancia e a musculatura isquiosural está implicada dunha maneira ou outra en todos eles. Na seguinte táboa (Táboa 3) mostraramos as diferentes lesións musculares onde se poden observar as súas
  14. 14. FF 15 diferentes manifestacións e diferenzas, así como distintos criterios de valoración para diagnosticar a lesión. Detallaremos os criterios diagnósticos das lesións musculares agudas, sendo a determinación clave na recuperación da mesma. Táboa 3 (Criterios diagnósticos das lesións musculares agudas. Tomado e modificado de Ballesteros, 2002). En definitiva, o que tratamos con este traballo é contextualizar, na medida do posible, a lesión en si e salientar a importancia dun readaptador físico ou readaptador funcional deportivo para a recuperación desta. É unha labor fundamental debido á esixencia da actividade física e a perseveranza do deportista por aumentar o seu rendemento que, en muchas ocasiones, supón un incremento na incidencia lesional, provocando desta maneira a necesidade de establecer programas coordinados por un equipo de traballo interdisciplinar de acordo ás necesidades individuais de cada deportista. Tipo de lesión Inspección Palpación Mobilización Probas musculares RMN Ecografía Contusión Tumefacción de todo o músculo Dolor difuso Mobilización pasiva dolorosa Contraccións contra resistencia dificultosas Edema ou hematoma Normal ou hematoma Contractura Fascículo muscular indurado e doloroso Sensibilidade muscular Alongamento e contracción muscular dolorosa Alongamento e contracción contra resistencia dolorosas Normal Normal Distensión Non tumefacción non esquimose Dor localizada Dor Alongamento e contracción contra resistencia dolorosa Edema ou hematoma Pequena zona de hipoecoxénica, intramuscular condensada. Desgarro Tumefacción ou mosca Punto doloroso moi focalizado Dolorosa Dolorosa Edema, hematoma, solución de continuidade Imaxe en badal de campá Rotura Muscular Deformidade muscular Solución de continuidade Moi dolorosa Moi dolorosa Edema, hematoma, solución de continuidade Hematoma voluminoso con solución de continuidade
  15. 15. FF 16 Carolina, o estilete do líder Case dous goles por partido, once en seis, é o rexistro de Carolina González (Vigo, 31/12/1991), a dianteira de El Olivo, no seu mellor arranque de campaña. Ademais, polo menos nas últimas oito temporadas, representa o mellor rexistro dunha xogadora galega na Segunda División, por riba dos nove da orzanista Míriam, que compartía a cabeza da táboa de mellores realizadoras coa dianteira do Amigos del Duero, Garzón, ambas con nove dianas. Neste tempo, só dúas grandes especialistas como Rocío (trece tantos no Reocín da 2009/10) e Eva (doce no Ponferrada da 2012/13), superaban esa cifra. Logo de varios anos perforando as defensas co seu veloz movemento diagonal desde a dereita ao centro, en El Olivo atopou un novo espazo no que atopou a chave mestra para rebentar todos os cadeados das portas rivais. Quen viñera ao mundo de última, nun día de Fin de Ano, é agora a primeira marcando os goles dun equipo, El Olivo, no que renace unha vez máis esperanza de ascenso. Comecemos polo teu primeiro día de vida. Naces nun fin de ano de 1991. Cres que se esperaras un día máis terías máis oportunidades? (Pola lexislación, Carolina sería do 1992 para estar en convocatorias de seleccións, ou xogar como a maior do seu ano en lugar de ser a menor). Pois a verdade, en ningún momento pensei neste tema, pero agora que o dis, o ser a pequena da categoría fai que podías aprender das maiores. Os teus comezos son no fútbol sala. Comecei xogando a fútbol sala no equipo do barrio, o Breogán Limpiezas Chama. Neses comezos, cando era infantil, e tamén en idade cadete, fun convocada primeiro coa selección de Vigo e, con posterioridade, algunha coa selección galega. Quen te leva a El Olivo? Pancho, o técnico do Breogán Fútbol Sala. Era moi amigo de Enrique Cons, que daquela adestraba ao equipo infantil de fútbol sala de El Olivo. A través desa relación que tiñan facilitouse a miña cesión para xogar os torneos do verán. Pasou varias veces e, ao final dun verán, o adestrador falou comigo para que dera o paso. Deste xeito é que fun xogar a El Olivo de fútbol sala. Quen é a persoa máis te inflúe no fútbol? As persoas do meu arredor porque me apoian sempre en todo. En especial os meus pais, que fan todo o posible para estar en cada un dos meus partidos. Na túa casa debe vivirse o fútbol dun xeito diferente. Tes un irmán árbitro. Discutides sobre xogadas e as regras do xogo? Ademais do meu irmán, meu pai tamén foi árbitro. Nalgunha ocasión discutimos algunha xogada pero eles miran o fútbol dunha maneira distinta. En relación ao meu irmán si, nalgunha ocasión me asubiou, pero dentro do campo cada un ten claro o seu papel. O teu irmán chegou a exercer como o teu representante. Como o valoras nesa función? Representante non sería a palabra exacta, simplemente é a persoa coa que falo de fútbol e quen considero que me pode aconsellar mellor nas decisións importantes. No 2007, cando aínda estás xogando a fútbol sala vas a adestrar dous días co equipo de fútbol de El Olivo a probar o fútbol e, sen embargo, ao pouco marchas a Pontevedra. Por que non quedas en Vigo? Fun a adestrar porque daquela o técnico chamarame para probar. Por aquel entón, nunca tiña xogado a fútbol. Gustoume e quixen seguir nel. Para evolucionar, xogar e aprender todo o que necesitaba para facelo, pensei que El Olivo non era a mellor opción. Había moi boas xogadoras coas que eu non podía competir e necesitaba minutos para aprender. Foi un tempo no que estaba xogando a fútbol sala no Mosteiro, polo que esas circunstancias me levaron a
  16. 16. FF 17 interpretar que a miña mellor opción para crecer estaba no Pontevedra C.F. En Pontevedra estás catro temporadas con xente que xa non está no fútbol feminino. Vamos recuperalos para a memoria. Como era Juan Carlos Corrales? Foi o primeiro adestrador que tiven no fútbol e teño un bo recordo del, tanto dentro do campo como fóra, xa que hoxe en día sigo tendo contacto con el e sempre que pode venme a ver. No teu terceiro ano comezas coa confianza de Kata García, pero cando este é destituído, perdes a titularidade con Lino Sanmartín. Que pasou? Cada adestrador ten o seu esquema de xogo. Cando se produciu a substitución no banco esforceime ao máximo para intentar que contara comigo. No último estás con xogadoras como Natalia, que estivera no L’Estartit, ou Andrea Carid, e gañas a confianza de Estévez. Foi un dos teus grandes momentos como futbolista saber que podías competir ao nivel de dúas futbolistas importantes? Para min pelexar contra elas non foi unha competición, pois na realidade elas xogaban nunha posición distinta da miña. Estévez marcha en decembro do 2010, ti en febreiro do 2011 e o Pontevedra desaparece ao final de temporada. Como un gran equipo pode desintegrarse dese xeito? Que pasou? Eramos un gran equipo, con grandes xogadoras, pero problemas coa directiva fixeron que o grupo desaparecese. O fútbol feminino ten o seu futuro dentro do masculino ou hai que apostar por equipos femininos independentes? Depende na cidade na que vivas, depende dos concellos e das empresas que se involucren. Por sorte ou mágoa, o fútbol feminino ten unha gran dependencia económica. Penso que en Galicia podería haber un gran equipo galego en Primeira División pero ningún ten os recursos suficientes para poder facer esa selección. A pena é que, por mor do diñeiro, non se poden xuntar todas as xogadoras nun equipo. Tras marchar do Pontevedra vives un dos veráns máis intensos, coa posibilidade de volver a El Olivo na Primeira División. Por que non fichas polo equipo vigués? Nunca cheguei a valorar esta opción, porque en ningún momento me chamaron. Alguén nos falou que, en contraposición ao que dis, podería ter sido o momento máis frustrante da túa carreira deportiva? Non, non foi o momento máis frustrante, porque realmente non esperaba que me chamaran. O único no que pensaba era que tiña que seguir formándome noutros clubs para logo dar o salto a un equipo con opcións de ascender. En todo caso, esperas até a derradeira semana da pretemporada para volver con Estévez, agora ao Erizana. É Estévez o técnico que confiou máis en ti? Estevez, aparte de ser unha moi boa persoa, foi un gran técnico para min. A verdade só teño palabras de agradecemento porque grazas a el empecei a coller a confianza que necesitaba. Pensas que tes un lugar na Primeira División? Hai que ir pouco a pouco e traballar ao cento por cento. Se un día chegase a oportunidade terei que aproveitala ao máximo. En dous anos en Baiona alcanzades os mellores resultados na historia do club. Como era ese equipo? Que pasou para que fixerades un quinto e un sexto posto? Tiñamos un bo grupo, unha gran piña, adestrabamos con moita intensidade, os partidos preparábanse minuciosamente. Foi un traballo duro, lévome un moi bo recordo desa época de compañeiras, corpo técnico e afeccionados. Charli García lévate a El Olivo. Volver ao equipo para xogar a fútbol era un obxectivo persoal? Volvín a El Olivo porque un dos meus obxectivos era xogar nun dos equipos de primeiro nivel da categoría e ter a opción de xogar unha fase de ascenso. E consigues ese obxectivo de xogar fase de ascenso. Por que non se ascende? Chega mal o equipo a este momento da temporada?
  17. 17. FF 18 Concretamente, de momento, foron dúas fases de ascenso. A primeira, contra o Granadilla, tivémolo moi complicado. O conxunto canario estaba moi reforzado e foi un gran rival. Tivémolo moi difícil. Na segunda demos un paso máis. Xogamos unha primeira eliminatoria contra o Femarguín e superamos a este equipo. Despois, na definitiva, tocounos o Oiartzun. O equipo vasco tiña moitas futbolistas experimentadas, foron máis fortes ca nós. Levas xogando contra o conxunto vigués desde que comezaches nisto e agora estás no equipo. Cal foi o mellor El Olivo da historia? Dende o meu punto de vista todos os equipos que tivo El Olivo foron bos, non podería dicir ningún en especial. E a mellor xogadora que pasou polo equipo? Das que xogaron comigo, non podería salientar unha soa. Por exemplo, Lombi, que agora xoga no Espanyol, na Primeira División, foi unha gran xogadora da que aprendín moito. E a outra é Sara Tui, unha gran amiga que agora esta no Granadilla, tamén na Primeira División. De Sara, como digo, aprendín moito pero, sobre todo, a non tirar a toalla nunca e a loitar ata o final. As túas principais características son velocidade e potencia de disparo. Como se melloran esas calidades no fútbol? Con esforzo e dedicación. O adestrador fainos exercicios para que cada unha mellore as súas calidades. No lado negativo están os teus centros. Concordas con isto? Cando era xogadora de banda, precipitábame moito porque tiña moito medo a errar. Por iso, ás veces, os meus centros non me saían moi ben. Nestes anos mudan a túa posición ofensiva. Estás máis cómoda xogando de punta? É unha posición nova para min, onde tiven que aprender moitísimas cousas, pero estou mais cómoda e iso fai que goce máis e que me saia todo mellor, aínda que, insisto, me queda moitísimo por aprender. Xa xogabas aí na pasada temporada, pero este ano estás mostrando un poder goleador descoñecido. Estás no teu mellor comezo de Liga? A temporada pasada só xoguei a segunda volta da Liga. Esa experiencia penso que foi a que levou a David, o adestrador, a pensar que nesta posición aportaría moito máis ao equipo. Todo o mundo ten claro que xogaredes a cuarta fase de ascenso consecutiva. Si, é unha opinión da que se fala, pero a Liga é moi longa e aínda quedan moitos partidos que xogar. Hai que ir pouquiño a pouco para que chegue a gran recompensa. Xoguemos a imaxinar. Primeiro, que xogades a fase. Que darías polo ascenso a Primeira División? Non podería mollarme a dicir que daría polo ascenso porque é algo que aínda temos que traballar para conseguilo, pero podo dicir que é un dos meus soños. E unha vez na máxima categoría, a que equipo che gustaría máis facerlle un gol? Non teño unha preferencia, o mellor sería facérllelos a todos os rivais. Por riba diso, o que realmente me gustaría sería xogar contra cada un deles.
  18. 18. FF 19 A competición en outubro Primeira División Josu Julián (Revista do Fútbol Feminino Galego) A Primeira División comezou a atopar a lóxica esperada pola parte alta. Os tres triunfos do At. Madrid e o Barcelona e os enfrontamentos do Transportes Alcaine contra blaugranas e Athletic colocaron tamén ás aragonesas nunha posición máis propia do seu nivel futbolístico. Malia todo, no derradeiro encontro do mes, tanto barcelonistas como colchoneras sufriron para sacar os seus partidos fronte a Rayo Vallecano e Santa Teresa. As primeiras grazas aos goles de Míriam e Torrejón, que logo foron reducidos por outro de Marian no comezo do segundo acto; e as segundas cun solitario de Sosa aos catorce minutos. O Athletic pasou con nota o mes. Moi ben asentado defensivamente, sumou 270 minutos sen recibir goles e gañou os tres partidos xestionando moi ben as súas limitacións ofensivas. Tivo tres partidos trampa que resolveu para estar metido no pelotón de cabeza cos mesmos puntos que At. Madrid, Barcelona e a nova revelación, R. Sociedad. As txuri urdin, con dous encontros fóra de Zubieta e o derbi contra o Oiartzun, fixeron nove de nove, salientando o triunfo en Paterna cun gol de Cirauqui a falta dun cuarto de hora. Revelación tamén é o Granadilla. Logo de seis partidos só suma unha derrota, a da primeira xornada, porque en outubro tamén acumularon as tres vitorias, unha delas de prestixio, como a lograda en Huelva contra o Sporting. O equipo saíu ileso da ausencia por lesión en dous partidos da galega Sarita. María José, Paloma Lázaro e a defensa aumentaron o crédito do equipo dirixido por Toni Ayala. Só un pasiño por atrás anda o Espanyol. As pericas cumpriron o expediente gañando onde se esperaba. Son un equipo da zona media alta ao que, se as lesións o respectan, non debe esperar a última hora para entrar na Copa de España, como acontecera na pasada temporada. En todo caso, as rapazas dirixidas por Antonio Polidano deberán estar ao seu máximo nivel para logralo. Unha proba disto deulla o Oiartzun. Dous goles de Paloma antes da media hora de partido parecía que lles proporcionarían unha vitoria cómoda, pero complicaron o partido ao final, primeiro polo gol de Arene Altonaga a falta de oito minutos e logo, metidas na súa parcela, coa incerteza da polémica dun presunto penalti por mans dunha defensa local, reclamado polas vascas nunha das derradeiras accións. O equipo vasco iluminou o seu obxectivo de permanencia unha semana despois, cando derrotou pola mínima ao Santa Teresa, no Karla Lekuona. Foi un partido tolo que resolveu Esti Bajo na prolongación. O fútbol foi moi cruel co Santa Teresa, que acababa de conseguir a igualada no minuto 90 por medio de Joana Arranz. Por outro lado, ollo á escaseza de efectivos competitivos que ten Jon Alkorta. Contra a estremeñas xogaron as once titulares todo o partido. Na parte baixa, o Rayo Vallecano, en posición comprometida, aproveitou o duelo de históricos na cidade deportiva vallecana para asinar a primeira vitoria da campaña a costa do Levante, que comeza a afastarse da área de perigo tras golear ao Sp. Huelva e ao Fundación Albacete. Houbo varios encontros entre equipos que loitarán pola salvación. As manchegas golearon ao Oviedo Moderno en Albacete e as asturianas non pasaron do empate sen goles contra o Collerense, no Manuel Díaz Vega, no que representa o primeiro punto do equipo balear. No apartado numérico, a guardarredes rayista, Alicia, cumpriu, no partido contra o Levante, o seu xogo 300 defendendo a meta vallecana na máxima categoría. O Barcelona, o Atheltic, o Granadilla; o At. Madrid e a R. Sociedad gañaron os tres partidos do mes e o Transportes Alcaine, Sp. Huelva e Santa Teresa, perdéronos. Puntuaron, pero non gañaron, o Oviedo Moderno e o Collerense. No apartado goleador, a donostiarra María Díaz Cirauqui foi a única futbolista que viu porta nos tres partidos do mes, pero quen máis dianas anotou foi Charlyn Corral, do Levante, constituíndose na goleadora do mes tras facerlle tres tantos a Sarita (Sp. Huelva) e dous a Elena de Toro (Albacete). En canto ás porteiras, só Ainhoa (Athletic) xogou os tres encontros mantendo a súa meta sen recibir goles. Espanyol-Oiartzun. © R.C.D. Espanyol.
  19. 19. FF 20 Segunda División – Grupo I Diego Fernández (Orzán S.D.) El Olivo: As de Navia seguen con paso firme e repiten pleno de vitorias neste mes de Outubro. É cedo para dicilo, pero polos resultados avultados que están sacando parece que están un ou dous chanzos por riba do resto. As fichaxes que fixeron lles permite ter un plantel máis completo que o da temporada pasada. Mareo: O esvarón contra el Friol na derradeira xornada de outubro impediulles igualar o pleno de vitorias das de Navia, se ben é certo que con resultados máis axustados, pero ata a data parece que é o único equipo que é capaz de seguir o ritmo das olivas. Moi bo conxunto, no que Señas marca a diferenza. Sárdoma: As ausencias a respecto da temporada pasada están pasándolles factura, sobre todo a da goleadora Natalia. Dous empates nestas últimas dúas xornadas contra rivais teoricamente inferiores impediulles estar máis perto do Mareo e de El Olivo. É un equipo moi competitivo, máis profundo e directo que a temporada pasada ao que é difícil facerlle gol. Estará nos postos altos da clasificación. At. Arousana: Cumpriron coas expectativas deste mes de Outubre superando a Erizana e Fénix. Só o intratable El Olivo puido con elas. Acaba de ascender pero conformou un bo equipo, novo e con varias internacionais nas súas filas. Está salientando pola facilidade para facer gol e é que arriba ten dúas desas internacionais. Friol: Mes complicado para as de Geluco, con dúas derrotas e unha vitoria, pero no que demostraron o que poden dar na súa visita a Mareo. Bo equipo, sobre todo, na parte de arriba, que salienta pola facilidade para facer gol pero tamén para recibilos. No intre que aseguren a portería poderá sacar mellor os partidos adiante. Femiastur: Reforzado con fichaxes do Oviedo Moderno B está sacando moi bo proveito que o manteñen na zona media da táboa. Os resultados obtidos con El Olivo, Mareo e Sárdoma, os tres primeiros clasificados, mostran que é un equipo moi competitivo, rochoso e difícil de vencer. Orzán: Mes de Outubro un pouco agridoce. En canto a xogo, polas malas sensacións da última xornada – antes foran boas contra Femisatur e Friol – e en canto a resultados, porque dous goles (Femiastur e Zamora) custáronnos cinco puntos, como antes nos que outros dous, contra Sárdoma e Tordoia, xa nos custaran seis. Temos claro que hai que mellorar a parcela ofensiva, para que recibir un gol non nos supoña a perda dos tres puntos. Zamora: Por agora o rei dos empates, o que demostra o equipo que é, e cunha única derrota contra o todopoderoso El Olivo. Ata a data, parece que lle custa sacar os partidos adiante, pero á vez é un equipo difícil de bater. Milagrosa: Un dos ascendidos ao que se lle deu ben o mes, con dúas vitorias sobre rivais, ata a data, directos que lle permiten respirar. É un equipo moi traballado, sobre todo a nivel defensivo, e que tratará de sacar partido dos campos de dimensións reducidas como o seu, onde poida defenderse, deixando poucos espazos, para logo chegar rápido á portería contraria. Ave Fénix: Outro ascendido que neste mes só sumou un punto de seis posibles. Un meritorio empate, contra un Zamora que sempre é difícil de dobregar, permítelle sumar e manterse fóra dos postos perigosos. Tordoia: Tamén acaba de subir e, ao igual que a Milagrosa, vaise facer forte no seu campo polas dimensións reducidas do mesmo, e no que terá que sumar o maior número de puntos posibles. O punto contra o Sárdoma tivo que deixarlle un bo sabor de boca, pero a avultada derrota contra o Victoria, ata a data rival directo, déixaas ao bordo dos postos de descenso. Victoria: A súa primeira vitoria da temporada na derradeira xornada de outubro, e contra o Tordoia, ata a data rival directo, dálles un respiro e ollar os postos de salvación máis perto. A derrota contra a Milagrosa na anterior xornada seguro que levantara as alarmas na praza de Santa Lucía malia que aínda é moi cedo. Equipo novo, con calidade, onde Tomy é quen marca a diferenza. Cos seus goles daralles moitos puntos. Erizana: As dúas derrotas deste mes colócanas soas no último posto da clasificación, e a derrota contra a Milagrosa, rival directo, abre moitas dúbidas. Mesmo que están a catro puntos da salvación, terán que mellorar a bagaxe ofensiva, pero sobre todo o aspecto defensivo porque son demasiados os goles recibidos. Zamora-El Olivo. © zamora24horas.com
  20. 20. Primeira División Galega Moisés Campos (Umia C.F.) A loucura botou raíces na Liga, desnortada polos continuos trocos perdida en busca de identidade. Neste segundo mes de competición levamos poucas sorpresas, os dous mesmos equipos encabezan a táboa dunha catego os equipos procuran unha vitoria para comezar a escalar p Outubro deparou algúns xogos entre equipos de forzas parellas, salientando a sorpresa do O conseguiu nove dos doce puntos posibles un no campo do Valladares por un resultado m axustado. O filial está dando un moi bo nivel. segue sen sumar puntos. É o equipo que dá mostras de custarlle moito poder facelo. A parte media da clasificación é a zona típica onde se xuntan máis equipos dun poder semellante e na que, cando se dan enfrontamentos entre estes cadros, os puntos acaban tendo un sentido cualitativo máis importante para ficar mellor ou peor ao final da Liga. E Lavadores, Alertanavia, San Miguel, Sárdoma B só remataron o mes separa puntos entre eles. O Val, que a priori entrarí postos de arriba baixou moito porque des nove puntos nas primeiras xornadas, neste segundo mes de competición só acadou sete dos doce posibles, o que o levou a descolgarse dos de arriba cada partido cun triunfo. As distintas formas de poder gañar nótanse moito nesta categoría. As características de cada plantel fai que se adapten ás mellores condicións das súas respectivas xogadoras. Así, están os que coidan moito a posesión para chegar outros que buscan un fútbol máis directo, segunda xogada. Logo do visto, se non hai sorpresas, o máis seguro é que o Valladares e o Atlántida Matamá lograrán o ascenso de categoría. Máis dúbidas hai na parte central da táboa, unha confusión que deixa os prognósticos abertos para máis adiante no que se refire á zona baixa na que, salvando ao Noalla sabe quen poden ser os outros equipos que o acompañen. Monte Forte-Orzán B. © A.D. Cult. Monte Forte. FF 21 Galega A loucura botou raíces na Liga, desnortada polos continuos trocos de formato, en busca de . Neste segundo mes de competición levamos poucas sorpresas, os dous smos equipos encabezan a categoría na que de abaixo zar a escalar postos. equipos de forzas Orzán B, que puntos posibles, só perdendo alladares por un resultado moi . O filial está dando un moi bo nivel. O Noalla quipo que dá mostras de o. A parte media da n é a zona típica onde se xuntan máis equipos dun poder semellante e na que, cando se dan enfrontamentos entre estes cadros, os puntos acaban is importante para ficar Equipos como iguel, Aguiño e separados por tres , que a priori entraría nos o porque despois de ter neste segundo os doce posibles, dos de arriba, que suman cada partido cun triunfo. As distintas formas de poder As características de cada plantel fai que se adapten ás mellores condicións das súas respectivas xogadoras. Así, están os que coidan moito a posesión para chegar arriba e s directo, loitando pola visto, se non hai sorpresas, o máis seguro é que o Valladares e o Atlántida Matamá . Máis dúbidas hai na parte central da táboa, unha confusión que deixa os prognósticos abertos para máis adiante no que se refire oalla, aínda non se tros equipos que o A.D. Cult. Monte Forte. Moledo-Valladares. © Moledo C.F. Valladares-Alertanavia. © Cír. Cult. Art. Rec. Valladares. Moledo C.F. Cír. Cult. Art. Rec. Valladares.
  21. 21. FF 22 Segunda División Galega Revista do Fútbol Feminino Galego Grupo I O Victoria de Santiago continúa o seu imparable camiño cara á Primeira Galega. Só debeu deixar pasar un mes, incluso un mes de relativa complicación pois xogaba contra rivais da parte alta, para desprenderse dos seus acompañantes no primeiro lugar da táboa. É o único equipo do grupo que conta os seus partidos por vitorias, quitoulle esa condición no propio campo ourensán ao Rúa Valdeorras, e até se permite frivolidades como que a guardarredes, Carmen, probe a facer goles tirando penaltis. O Victoria acabará gañando vantaxe na medida que os seus perseguidores vaian restándose posibilidades entre eles. Así foi en outubro, cando o Rúa, sorprendentemente, goleou a unha das mellores defensas do torneo, a do Torre. Un partido que abriu feridas no conxunto arlequinado e provocou distanciamentos entre o plantel e o técnico Fuko García.E iso que nos dous seguintes partidos, derbis locais, as do Torre arrasaron ao Portazgo e golearon ao Orzán C. Finalmente, o Imperator, con menor potencial ofensivo que os anteriores, foi pasando os partidos gañando pola mínima, salvo os oito que lle marcou ao Sar, pero non puido aguantar o ritmo do Victoria ao caer contra o Abellá en feudo herculino. Varios equipos viviron un mes histórico en canto os feitos significativos de teren acadado as primeiras vitorias oficiais nos seus palmarés. O 8 de outubro poderá conmemorarse en Asados como o do 2-0 ao Portazgo. Este equipo parece que se empeñara en facer parte da historia dos seus rivais porque lle aconteceu o mesmo co Sp. Burgo unha semana máis tarde. Por último, o 25, foi o do primeiro triunfo do Obrero contra o Unión. O conxunto que máis mellorou na táboa foi o Santo Estevo de Abellá. Nove puntos de doce leváronas desde o décimo ao sexto lugar. O seus éxitos viñeron do lado da efectividade de Tamara Varela, que coa futbolista do Victoria, María Nogueira, foron as únicas que marcaron en todos os partidos de outubro. Marta Mosteiro (Torre), con once acertos, foi a goleadora do mes grazas aos sete, que marcou na xornada sete, a Lía Losada. Grupo II A noticia é que xa non hai equipos que sumaran un pleno de vitorias nos seus choques. O último en manter esa condición era o Portonovo, pero na derradeira fin de semana do mes o Tyde lle inflixiu unha axustada derrota. Precisamente, o equipo de Tui é o único invicto do grupo. Por iso sorprendeu que non pasara do empate na recepción do Ciudad de Pontevedra no sintético do Álvarez Durán. Outubro foi un mes con moitos partidos importantes entre equipos da zona nobre. O Ourense caeu contra o At. Arousana B. As rapazas dirixidas por Rubén García pagaron as arroutadas propias dos filiais. As atléticas viraron o gol de Helena no segundo acto cun de Elena a falta de quince minutos e outro de Alejandra na prolongación. O arranque de campaña do segundo equipo de Vilagarcía está sendo excelente. Foi o equipo do mes, pois conseguiu traducir catro encontros en doce puntos, curiosamente, tres deles pola mínima. Na parte baixa só o Balaídos mantén o cadro de puntos baleiro. No duelo de colistas, contra o Mamis, gañaron as nais nas Travesas por 1-2 grazas aos dous tantos conseguidos por Mariem Laarbi no minuto cinco de cada tempo. Malia o erro na última xornada das xogadoras que goberna Luis Treviño, o Portonovo é o equipo máis goleador do grupo cunha media espectacular de 5,5 tantos por encontro. Tanto como o sistema defensivo do Racing Vilariño, que só apañou dous en seis, cunha Silvia Álvarez, que podería ser considerada a xogadora do mes, tanto como Diana Otero, do modesto Salcedo, autora de nove goles, marcando nos catro encontros. Ou a ourensanista Helena, que aumentando a súa conta goleadora cada fin de semana, fixo sete no total do mes. As dúas son as mellores artilleiras de outubro. Sp. San Mateo-Racing Vilariño no campo do Cruceiro, un dos que ten máis arrecendo a futfem de toda Galiza. © Racing Vilariño.
  22. 22. Galega exterior (outu O mes comezou con tres galegas fóra de competición, recuperándose aínda dos seus problemas físicos, nomeadamente Ana Buceta, Vero e Patri, e rematou co mesmo número de xogadoras indispostas, que non as mesmas, porque cando padeciamos a caída de Sarita, con molestias nun dos seus pés, a estrea de Patri co At. Madrid B compensaba a baixa da tudense. Outubro foi moi completo para Mari Paz a xira chinesa de España volveu ao internacional para vestir as cores vermellas no triunfo de España en Finlandia, o seu principal rival para conseguir a clasificación para a Eurocopa. Tamén o foi para Sheila, último encontro, o más transcendente do mes, contra o Rankweil, foi substituída por primeira vez desde que marchara a Austria. A galega sufriu un forte golpe no ombreiro. Anair comeza a coller o ritmo da competición porque Polidano máis partidos seguidos completos, mentre Natalia, en Badaxoz, alterna titularidades con suplencias. A viguesa está integrándose plenamente co cadro estremeño e incluso está dirixindo un dos equipos de base do club. ANA BUCETA (Levante U.D.) Foto: Levante U.D. Continúa lesionada. ANAIR (R.C.D. Espanyol) Foto: R.C.D. Espanyol 04/10, Espanyol 0): Titular. Foi substituída por Cotado no minuto 79. Participou na presión intensa que permitiu ás espanyolistas dominar o partido. Logo de ser substituída o Oiartzun recortou ficando o partido cun final incerto. 11/10, At. Madrid 0). Xogou os 90 minutos. No FF 23 Galegas no exterior ubro) O mes comezou con tres galegas fóra de competición, recuperándose aínda dos seus problemas físicos, nomeadamente Ana Buceta, Vero e Patri, e rematou co mesmo número de indispostas, que non as mesmas, porque Sarita, con molestias , a estrea de Patri co At. Madrid B foi moi completo para Mari Paz, que tras a xira chinesa de España volveu ao fútbol internacional para vestir as cores vermellas no triunfo de España en Finlandia, o seu principal rival para conseguir a clasificación para a malia que no último encontro, o más transcendente do mes, il, foi substituída por primeira vez desde que marchara a Austria. A galega sufriu un o ombreiro. Anair comeza a coller o e Polidano xa lle dá máis partidos seguidos completos, mentres que titularidades con suplencias. A viguesa está integrándose plenamente co cadro estremeño e incluso está dirixindo un dos Foto: R.C.D. Espanyol spanyol-Oiartzun (2- Titular. Foi substituída por Cotado no minuto 79. Participou na presión intensa que permitiu ás espanyolistas dominar o partido. Logo de ser substituída o Oiartzun recortou ficando o partido cun final 11/10, At. Madrid-Espanyol (3- 0). Xogou os 90 minutos. No segundo tempo, xunto ao seu equipo, estivo máis activa pero non gozou de ocasións de gol. 18/10. Espanyol-Oviedo Moderno (4 todo o partido e fixo o primeiro gol da t o 2-0, cando ían 21 minutos porta defendida por Ane. Antes, Anair asistira a Elba para que inaugurara o marcador. A galega tamén ollou o seu primeiro cartón nesta Liga. 31/10. Granadilla-Espanyol (2 primeira vitoria perica lonxe da Dani Jarque. Virou o partido ao facer o 1-2 cando rematou con forza un centro de Laura. Faltaban tres minutos para o descanso. Co resultado definitivo, foi substituída por Aroa aos 88 minutos. MARI PAZ (Valencia C.F.) 04/10, Barcelona-Valencia (2 Entra por Willy no minuto 53. O seu equipo acababa de recibir o 2 súa presenza axudou a que o Valencia chegara máis e o partido se abrise. 11/10, Valencia-R. Sociedad (1 Xoga os 90 minutos e fai momentáneo cunha cabezada á escuadra na terceira ocasión da que dispuña. 18/10, Transportes Alcaine partido completo, no tempo e na eficacia. Puido facer o 0-2 para as valencianas antes do descanso. A historia demorou até o 67, cando aproveitou un rexeite para bater, coa cabeza, a Patricia Larque e sentenciar o choque. 27/10. Finlandia-España (1 minutos reemprazando a Jenny. O partido estaba 1 puxo nome á última acción ofensiva do encontro cun disparo a porta. NATALIA (Santa Teresa C.D.) Vázquez Díaz-Blanco 04/10, Santa Teresa- Sociedad (1-3): Substitúe a Amanda Bodión aos 59 minutos. Entrou nunha fase do partido no que o seu equipo xogaba repregado baixo o dominio txuri urdin. 11/10, Oiartzun-Santa Teresa (3-2): Substitúe a Estefa aos 86 minutos. Participou nun final totalmente segundo tempo, xunto ao seu equipo, estivo máis activa pero non gozou de ocasións de gol. Oviedo Moderno (4-0). A da Guarda xogou todo o partido e fixo o primeiro gol da temporada. Foi cando ían 21 minutos, tras un control e disparo á porta defendida por Ane. Antes, Anair asistira a Elba para que inaugurara o marcador. A galega tamén ollou o seu primeiro cartón nesta Liga. Espanyol (2-3). Partícipe activa da lonxe da Dani Jarque. Virou o 2 cando rematou con forza un centro de Laura. Faltaban tres minutos para o descanso. Co resultado definitivo, foi substituída por a C.F.) Foto RFEF alencia (2-0): Entra por Willy no minuto 53. O seu equipo acababa de recibir o 2-0. A súa presenza axudou a que o Valencia chegara máis e o partido se R. Sociedad (1-2): Xoga os 90 minutos e fai o empate momentáneo cunha cabezada á escuadra na terceira 18/10, Transportes Alcaine-Valencia (0-2). Outro partido completo, no tempo e na eficacia. Puido facer o 2 para as valencianas antes do descanso. A historia 7, cando aproveitou un rexeite para bater, coa cabeza, a Patricia Larque e sentenciar o España (1-2). Xoga os últimos cinco minutos reemprazando a Jenny. O partido estaba 1-2 e puxo nome á última acción ofensiva do encontro cun NATALIA (Santa Teresa C.D.) Foto Miguel Ángel -R. Substitúe a Amanda Bodión aos 59 minutos. Entrou nunha fase do partido no que o seu equipo xogaba repregado txuri- Santa 2): Substitúe a Estefa aos 86 minutos. Participou nun final totalmente
  23. 23. enlouquecido no que o seu equipo perdía por 2 empatou e, na prolongación, acabou recibindo o gol da derrota. 18/10, Santa Teresa-At. Madrid (0-1): A viguesa volveu á titularidade. Aguantou 76 minutos de xogo até ser substituída por Carmen. Gozou da primeira ocasión do partido, pero Lola Gallardo intuíu o seu disparo, sacándoo co pé, no minuto sete. Antes de deixar o partido estivo a piques de empatar pero non chegou a un remate na boca do gol. Foi a atacante máis activa do seu equipo na primeira metade. PATRI (C. At. Madrid B) Foto: C. At. Madrid 18/10, At. Madrid B Moratalaz (3-1). Patri regresa aos campos logo da súa lesión no dedo medio do pé dereito. Substituíu a Cárol no minuto 60 de partido xogando os seus primeiros trinta minutos oficiais da campaña. Chegou a participar en accións combinadas de ataque. SARITA (U.D. At. Granadilla) Foto: Hernández Mendoza 05/10, Sp. Huelva-Granadilla (0-2): Debe retirarse aos 23 minutos polas molestias ocasionadas por unha fascite plantar. Foi reemprazada por Paloma Lázaro. O resto do mes pasa por un período de repouso. SHEILA (FFC Vorderland – AUT) Vorderland 05/10, Bergheim (2-1): O Vorderland sufre a primeira derrota en Liga contra outro invicto. Sheila actúa todo o partido de lateral dereita. 11/10, Vorderland (7-3): O conxunto de Sheila reaccionou a tempo logo dun mal primeiro tempo n perdía por 1-2. Ao final acabou goleando coa galega xogando, máis unha vez, os 90 minutos. 18/10, Geretsberg (1-4). A galega, e as súas FF 24 enlouquecido no que o seu equipo perdía por 2-1, empatou e, na prolongación, acabou recibindo o gol da 1): A viguesa volveu á titularidade. Aguantou 76 minutos de xogo até ser substituída por Carmen. Gozou da primeira pero Lola Gallardo intuíu o seu disparo, sacándoo co pé, no minuto sete. Antes de de empatar pero non chegou a un remate na boca do gol. Foi a atacante máis activa do seu equipo na primeira metade. Foto: C. At. Madrid 18/10, At. Madrid B-O. 1). Patri regresa aos campos logo da súa lesión medio do pé dereito. Substituíu a Cárol no minuto 60 de partido xogando os seus primeiros trinta minutos oficiais da campaña. Chegou a participar en accións combinadas de ataque. Foto: Richard Dani AUT) Foto: FFC 05/10, Bergheim-Vorderland 1): O Vorderland sufre a primeira derrota en Liga contra outro invicto. Sheila actúa todo o partido de lateral dereita. 11/10, Vorderland-Wacker B 3): O conxunto de Sheila reaccionou a tempo logo dun mal primeiro tempo no que 2. Ao final acabou goleando coa galega xogando, máis unha vez, os 90 minutos. 18/10, Geretsberg-Vorderland 4). A galega, e as súas compañeiras, impóñense con claridade no feudo dun equipo da zona media. Como nos partidos anteriores, Bernhard Summer colocou a Sheila atrás, mandando no carril dereito, tendo unha actitude tan sobranceira como o resto do equipo sobre minutos. 25/10, Vorderland-Rankweil (0 primeiro tempo lesionada logo de recibir un go ombreiro. No descanso debeu ser substituída por Laura Petrić. O Vorderland perdeu contra o seu gran inimigo perto do final, co equipo moi diminuído fisicamente. VERO (FC Bayern - DEU) Foto: FC Bayern Lesionada nos isquiotibiais de recuperación. Os seus problemas físicos impedíronlle defender ao equipo na Copa de Europa, competición na que non poderá participar por mor da sorpresa da eliminación do cadro bávaro fronte ao Twente holandés. compañeiras, impóñense con claridade no feudo dun equipo da zona media. Como nos partidos anteriores, ernhard Summer colocou a Sheila atrás, mandando no carril dereito, tendo unha actitude tan sobranceira como o resto do equipo sobre o Geretsberg. 90 Rankweil (0-1). Xogou a metade do primeiro tempo lesionada logo de recibir un golpe no ombreiro. No descanso debeu ser substituída por Laura . O Vorderland perdeu contra o seu gran inimigo perto do final, co equipo moi diminuído fisicamente. DEU) Foto: FC Bayern nos isquiotibiais. Continúa co seu proceso de recuperación. Os seus problemas físicos impedíronlle defender ao equipo na Copa de Europa, competición na que non poderá participar por mor da sorpresa da eliminación do cadro bávaro fronte ao

×