Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Revista F.Femenino Galego (Diciembre 2016)

315 views

Published on

Revista del Fútbol.Femenino Galego (Diciembre 2016)

Published in: Sports
  • DOWNLOAD THIS BOOKS INTO AVAILABLE FORMAT (2019 Update) ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... Download Full PDF EBOOK here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download Full EPUB Ebook here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download Full doc Ebook here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download PDF EBOOK here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download EPUB Ebook here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download doc Ebook here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ................................................................................................................................... eBook is an electronic version of a traditional print book THIS can be read by using a personal computer or by using an eBook reader. (An eBook reader can be a software application for use on a computer such as Microsoft's free Reader application, or a book-sized computer THIS is used solely as a reading device such as Nuvomedia's Rocket eBook.) Users can purchase an eBook on diskette or CD, but the most popular method of getting an eBook is to purchase a downloadable file of the eBook (or other reading material) from a Web site (such as Barnes and Noble) to be read from the user's computer or reading device. Generally, an eBook can be downloaded in five minutes or less ......................................................................................................................... .............. Browse by Genre Available eBooks .............................................................................................................................. Art, Biography, Business, Chick Lit, Children's, Christian, Classics, Comics, Contemporary, Cookbooks, Manga, Memoir, Music, Mystery, Non Fiction, Paranormal, Philosophy, Poetry, Psychology, Religion, Romance, Science, Science Fiction, Self Help, Suspense, Spirituality, Sports, Thriller, Travel, Young Adult, Crime, Ebooks, Fantasy, Fiction, Graphic Novels, Historical Fiction, History, Horror, Humor And Comedy, ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... .....BEST SELLER FOR EBOOK RECOMMEND............................................................. ......................................................................................................................... Blowout: Corrupted Democracy, Rogue State Russia, and the Richest, Most Destructive Industry on Earth,-- The Ride of a Lifetime: Lessons Learned from 15 Years as CEO of the Walt Disney Company,-- Call Sign Chaos: Learning to Lead,-- StrengthsFinder 2.0,-- Stillness Is the Key,-- She Said: Breaking the Sexual Harassment Story THIS Helped Ignite a Movement,-- Atomic Habits: An Easy & Proven Way to Build Good Habits & Break Bad Ones,-- Everything Is Figureoutable,-- What It Takes: Lessons in the Pursuit of Excellence,-- Rich Dad Poor Dad: What the Rich Teach Their Kids About Money THIS the Poor and Middle Class Do Not!,-- The Total Money Makeover: Classic Edition: A Proven Plan for Financial Fitness,-- Shut Up and Listen!: Hard Business Truths THIS Will Help You Succeed, ......................................................................................................................... .........................................................................................................................
       Reply 
    Are you sure you want to  Yes  No
    Your message goes here
  • Be the first to like this

Revista F.Femenino Galego (Diciembre 2016)

  1. 1. Contidos Editorial ………………………...…. Calquera serve …………………….. Polo mundo...…………………….... Máis perto …………………………. O perfil: Noemi ……………..…….... gVerreiras ………………………...... A Milagrosa presenta aos técnicos …. Amuletos, ritos e supersticións …….. Galegas no exterior ..………………… Resistencia no fútbol ………………… Expectativas dos pais ao practicar fútbol. IV Gala do Fútbol Feminino Galego ... Campionatos Comarcais …………….. As competicións: Eurocopa 2005 …… Resultados de novembro …….……… FF Revista do fútbol feminino galego Director: Carlos Castro Pinhão Consello de redacción: Carlos Castro Pinhão Óscar Losada Castro Manuel Julián Jiménez Josu Imanol Julián Fandiño Colaboracións: Mabel Ramos Aguirre Sara Pita Arcones Verónica Giráldez Costas David Rodríguez Fernando Currás Capa: © Revista Fútbol Feminino Galego Maquetación: Carlos Castro Pinhão Publicidade: revistaff@outlook.es Enderezo electrónico: revistaff@outlook.es © Revista do Fútbol Feminino Galego FF 2 Editorial 2 3 7 9 .. 11 .. 13 A Milagrosa presenta aos técnicos …. 16 Amuletos, ritos e supersticións …….. 17 ………………… 19 Resistencia no fútbol ………………… 21 Expectativas dos pais ao practicar fútbol. 22 IV Gala do Fútbol Feminino Galego ... 24 Campionatos Comarcais …………….. 25 … 26 ……….. 28 ibadumia vai converterse do fútbol feminino galego, por outro lado, quinta edición dos premios. Despediremos o ano felicidade, recoñecendo unha vez máis os esforzos das nosas xogadoras e dos nosos dirixentes. nosos equipos, grazas ao Concello ribadumiense por crer no deporte feminino e ao sector feminino do Umia C.F. O club de Barrantes veces o seu entusiasmo con este evento e, decididamente, fan moi agradable a acollida que nos dan este ano. Queremos citar nomes, cla está, que fiquen reflectidos coñezan. Nomes de persoas que cren no deporte e na muller deportista. Polas razón do cargo e por proximidade coa organización dun evento destas características que ten un claro elemento transversal, queremos apuntar ao alcalde, David Castro, ao concelleiro de deporte e cultura, Juan Carlos Esperón, á concelleira de turismo, María do Pilar Martínez, quen por certo vive o día a día do fútbol feminino galego, e María del Moimenta, concelleira de evento deixar a escuras outro nome importante: Félix González. Talvez sexa unha das persoas cun sentido máis humanístico na concepción do valor que representa o club de Barrantes e creo que felizmente non vai tardar moito en volver a mostrárnolo nun traballo que xa estamos expectantes. Grazas a eles e elas, desde Mari Paz, como mellor xogadora galega da temporada, até Carmen e Trabazos, como guardarredes menos batida e maior goleadora da Segunda División Galega, volverán ter un específico recoñecemento público. O acto será no Auditorio Municipal da vila pontevedresa e tanto desde o Concello como desde a Revista estamos a propoñernos un reto. Que tal se coa vosa masiva presenza conseguimos bater un récord de asistencia a un evento deste tipo que ten que ver exclusivamente co fútbol feminino? Esperámosvos tentando facervos pasar un moi agradable. Ribadumia vai converterse na cuarta capital do fútbol feminino galego, por outro lado, quinta edición dos premios. Despediremos o ano con recoñecendo unha vez máis os esforzos das nosas xogadoras e dos nosos dirixentes. dos ao Concello ribadumiense por crer no deporte feminino e ao sector feminino O club de Barrantes mostrou moitas veces o seu entusiasmo con este evento e, decididamente, fan moi agradable a acollida que nos dan este ano. Queremos citar nomes, claro está, que fiquen reflectidos e que todos e todas os coñezan. Nomes de persoas que cren no deporte e na muller deportista. Polas razón do cargo e por proximidade coa organización dun evento destas características que ten un claro elemento eremos apuntar ao alcalde, David Castro, ao concelleiro de deporte e cultura, Juan Carlos Esperón, á concelleira de turismo, María do Pilar Martínez, quen por certo vive o día a día do fútbol feminino galego, e María del Mar Moimenta, concelleira de eventos. Non podemos deixar a escuras outro nome importante: Félix González. Talvez sexa unha das persoas cun sentido máis humanístico na concepción do valor que representa o club de Barrantes e creo que felizmente non vai tardar moito en volver a traballo de memoria local polo xa estamos expectantes. Grazas a eles e elas, desde Mari Paz, como mellor xogadora galega da temporada, até Carmen e Trabazos, como guardarredes menos batida e maior goleadora da Segunda División Galega, volverán ter un específico recoñecemento público. O acto será no Auditorio Municipal da vila pontevedresa e tanto desde o Concello como desde a Revista estamos a propoñernos un reto. Que tal se coa vosa masiva presenza conseguimos bater un récord de o deste tipo que ten que ver exclusivamente co fútbol feminino? Esperámosvos tentando facervos pasar unha noite Carlos Castro
  2. 2. FF 3 Calquera serve Carlos Castro Quin Balbuena e Susú Cores, á fronte da irmandiña Hai poucas semanas a FGF, logo de procurar absurdamente o inexistente, técnicos ou técnicas galegas con sona vinculadas ao fútbol feminino, tomaron a decisión de darlle un dos mellores premios que se poden conceder a un treinador, o cargo de seleccionador absoluto, a Quin Balbuena e a Susú Cores. A partir dese momento as chamadas do futfem sucedéronse, pedíannos resgardar a intimidade das súas manifestacións, que mostraban un malestar moi acusado. A través deste artigo, pulsando unha actualidade rabiosa, nunca mellor dito, queremos analizar este feito. A moita xente, o nomeamento pareceulle unha frivolidade, cando non unha inxustiza. Como mínimo, a decisión do trío Louzán, Falque e Manu Fernández é o resultado dun desleixo. Outra pregunta asáltanos para comprobaar a desigualdade de atención que se lle dá ao fútbol feminino en relación ao masculino. No caso que no masculino non houbera técnicos galegos como os que coñecemos, porían aos Lucas, Iago Aspas, Joselu ás ordes dos seleccionadores galegos da sub’18 e da sub’12? E ollo que non facturará máis, pero no contexto do fútbol mundial, por exemplo, Vero é máis importante, a teor das listas FIFA e UEFA, que calquera dos tres citados. Antes de comezar a ler este artigo é moi importante que o lector non esqueza, sobre todo de tratarse dalgún citado, as seguintes cinco cousas. Primeira. Este é un artigo de opinión, aínda que teña a información obxectiva necesaria para sustentalo. Segunda. Non se trata dun artigo contra as persoas, senón dunha valoración reflexiva da traxectoria no fútbol dos novos seleccionador e seleccionadora. Terceira. En base ás dúas anteriores, elevar á reflexión pública se é xusto que Quin Balbuena e Susú Cores ostenten esa representatividade. Sobre todo tras a cantidade de mensaxes que recibimos de seguidores do fútfem galego, incomodados con ese nomeamento. Cuarta. Como queremos facer crítica construtiva, aportamos alternativas de persoas con curricula máis importantes para optaren ao exercicio do cargo. Quinta. O texto non pretende escurecer o valor do partido. Polo contrario, entendemos que a recuperación do encontro de Nadal da absoluta é necesario, axuda ao progreso. Pensamos que o evento é unha das manifestacións anuais máis importantes do futfem galego e, nese sentido, felicitamos á FGF pola iniciativa. Sen embargo, con independencia disto, os acertos non deben disimular o que parte do noso futfem considera desacertado. Até nós chegaron moitas críticas realizadas por persoas vinculadas directamente co fútbol feminino galego (aquí “moitas” non é unha esaxeración, senón un adverbio de cantidade). Por iso, este artigo vólvese un compromiso cos nosos lectores, un medio para que se escoite a súa voz, interactuando con eles, e unha voz que reforzamos cos nosos datos, que fan o seu desacordo máis contundente. O día 22 a selección galega absoluta xogará contra Cataluña un partido amigable. O partido está cargado de simbolismo porque se recupera a irmandiña tras oito anos e con ela a posibilidade de ver, xunto ás mellores que aínda seguen nos nosos equipos, a Vero, a Mari Paz, a Anair, a Sarita, a Carolina, a Andrea Mirón, a Clo, a Pauleta, a Natalia Sánchez, a Sheila, a Belén ou a Patri – certo que algunhas non poderán vir, Carla González e Ana Buceta están lesionadas e a Maria Vidal probablemente non a chamen pois, malia deixar coa boca aberta a todas as compañeiras no seu único treino coa sub’18, Balbuena non volveu chamala – defender xuntas un mesmo emblema: o de todas/os nós. A FGF cumpriu a súa palabra. Cando no pasado verán a masculina xogou contra Venezuela, Louzán dixo que habería partido da feminina e ímolo ter. Será a terceira vez que xoguemos contra a cuatribarrat e o lugar escollido tamén é acertado: o campo da Lomba, que ademais é o único da nosa terra que chegou a albergar un partido internacional oficial de seleccións femininas absolutas. Seguro que será unha nova festa para o fútbol galego, sen matiz de xénero, na que todos imos pasalo ben. Pera vaiamos ao “érase unha vez”, ao comezo da historia. Deberiamos ir uns anos atrás. Sen dúbida, o dúo Louzán-Falque sabía que cando destituíron a Pili Neira, hai un par de anos, tiña que escoller unha nova inquilina para o cargo se querían recuperar á absoluta. A dificultade estaba en atopar a adecuada e establecer
  3. 3. FF 4 un criterio para iso. O problema está en que mentres o fútbol galego é capaz de exportar xogadoras, non fai o mesmo cos técnicos e apenas ten técnicas. Ser o seleccionador que represente a un país (non imos entrar no concepto de país porque para este texto é un tema irrelevante) ten unha responsabilidade, igual que o seu nomeamento. Todo o mundo entende que, como mínimo, quen ocupe ese cargo, deberá ter un percorrido e uns resultados. Debe ser dos mellores e estar avalado por un pasado. Neste caso non foi así. Debeu ser que como Louzán, Falque e/ou Manu Fernández (Ruiz nisto non pinta nada porque simplemente non sabe), non atoparon algún técnico galego afamado (certo que non o hai), tomaron a do medio e decidiron nomear como responsables da absoluta a Quin Balbuena e Susú Cores. Para que romperse os miolos? Quin Balbuena e Susú Cores promovidos á absoluta por desleixo? O nomeamento demostra que os responsables da FGF parecen máis amigos da vaidade da foto (ao non habela, tanto ten quen sexa o seleccionador), que de recoñecer, valorar e premiar co cargo o traballo silencioso de técnicos galegos humildes, brillantes, pero descoñecidos do gran público. Ás veces que coincidín con Quin Balbuena e con Susú Cores atendéronme coa máxima corrección e con amabilidade. Non teño dúbidas, en ningún dos casos, que sexan unhas boas persoas, xente de ben por riba de todo. No caso do primeiro, ademais, polos avatares da vida, un ser humano digno de todo o cariño do mundo. Pero quen son Balbuena e Cores no mundo do fútbol? Son os mellores? Non. Existen técnicos con mellores curricula, incluso no seo da FGF? Rotundamente, si. Mesmo que non existen técnicos galegos que formen parte da beautiful people do fútbol, que carezan dunha condición mediática para arrastrar a atención dos xornais, das televisións, das radios e da rede, hainos cun valor recoñecido dentro da aínda pequena familia do futfem galego, con tantos ou máis anos de traballo que os citados, con mellores resultados e con moita máis aceptación. O partido da irmandiña absoluta é un partido especial, con xogadoras especiais, que debe ter un seleccionador/a en consonancia ou, cando menos, en xustiza. Roma, entre tantas cousas, deixounos dous termos: auctoritas e potestas. Sen dúbida, Quin Balbuena e Susú Cores son técnicos con potestas. O seu cargo van exercelo polo menos un día, simplemente por unha decisión da FGF que lles dá o poder de elixir xogadoras e de dirixir á nosa selección. Unha decisión chea de polémica porque non convence a moitos/as, tal vez demasiados, dos que forman parte da pequena familia citada. Existen técnicos con auctoritas? É probable que non, pero neste momento hai técnicos en activo, dentro ou fóra do fútbol feminino, que tiveron o recoñecemento dos seus colegas polo traballo feito nos últimos anos. Algúns deles conseguiron acaparar o interese de futbolistas ás que, nalgún momento, lles gustaría traballar ás súas ordes. Sen que equivalla á auctoritas, pero alimentando o prestixio curricular, desde o ano 2010 existe o premio ao mellor técnico galego do ano. A elección faise entre eles, sen elementos alleos que poidan interferir o criterio. Nomes como Manu Sánchez (na actualidade no Deportivo), Pili Neira (retirada dos bancos), David Iglesias (na actualidade no Victoria e no Bergantiños) e Marcos Canle (na actualidade no Sárdoma) foron escollidos cos votos dos seus colegas como mellores técnicos galegos do ano. Se botamos unha ollada á historia. Que nomes estiveron antes no cargo de seleccionador da irmandiña? Os curricula do tándem Balbuena-Cores tampouco están en consonancia cos dos anteriores. O primeiro seleccionador foi José Mañana. É un dos pais do fútbol feminino federado en España. Ademais da importancia das súas xestións con María Teresa Andreu para a normalización federativa do fútbol feminino, cando Pablo Porta dirixía a RFEF, foi campión de España oficioso, e posteriormente oficial, co Karbo coruñés. O segundo seleccionador foi Quinocho, quen ademais de ser bicampión de España co Karbo, levou á irmandiña ao título español de seleccións territoriais. A terceira foi Pili Neira. A coruñesa subira ao Orzán á Segunda División española e como xogadora fora campioa de España co Karbo e coa selección galega. A comparación é cruel pero necesaria para sustentar a nosa opinión e a dunha parte dos nosos lectores. Quin Balbuena é o único técnico galego en dirixir un equipo en Primeira División. O vigués pasou do Alertanavia, de fútbol 8, á máxima categoría española nun abrir e fechar de ollos. El Olivo xa xogaba no Municipal Pahíño, en Navia. Edu González fora quen ascendera a El Olivo. El Olivo só estivo un ano na Primeira División e baixou coa dirección de Quin Balbuena. Tras unha difícil temporada en varios sentidos, non continuou no club. Malia todo, Milucho, entón seleccionador galego da afeccionada, e integrado no equipo municipal do edil socialista de deportes de
  4. 4. Vigo, Manel Fernández, e García Liñares, alcalde socialista de Cerceda, entón presidente da FGF, lle abriron as portas da galega sub’18 na campaña seguinte. O papel de Balbuena á fronte da galega xuvenil no Campionato de España é o seguinte: 2012/13: Noveno. Vitorias: 1; empates: 1; derrotas: 2. Os dous sectores tiveron lugar en Santiago. A irmandiña chegou eliminada ao segundo dos mesmos tras o empate logrado no primeiro. 2013/14: Décimo. Vitorias: 1; empates: 1; derrotas: 2. O primeiro sector fora na Coruña. 2014/15: Décimo. Vitorias: 1; empates: 0; derrotas: 3. O combinado galego volvía a estar eliminado ao remate do primeiro sector. 2015/16: Décimo terceiro. Vitorias: 0; empates: 1; derrotas: 3. De mal en peor. Terceira eliminación no primeiro sector. A irmandiña xuvenil só estivo por riba de Cantabria, Aragón, Murcia e Castela peor clasificación na historia da nosa xuvenil, primeira vez que o combinado non era capaz de sumar unha mínima vitoria e, como consecuencia disto, a campaña na que menos puntos conseguiu. O premio a estes números foi a renovación no cargo para esta campaña no pasado mes de outubro e o ascenso á dirección da irmandiña absoluta a finais de novembro. Traxectoria de Quin Balbuena á fronte da sub’18: Partidos xogados: 16 - Vitorias: 3 - Derrotas: 10 Isto coincide cun dos momentos nos que as nosas xogadoras crecen, emigran e se consolidan nos seus novos equipos, no estranxeiro ou na Primeira española e contrasta cos resultados obtidos pola galega sub’18 antes da súa chegada: 2005/06: Décimo segunda na primeira vez que houbo sub’18 (1 vitoria-0 empates-3 derrotas). 2006/07: Novena (1-1-2). 2007/08: Terceira (3-1-1). 2008/09: Oitava (1-2-1). 2009/10: Terceira (3-1-1). 2010/11: Oitava (1-1-2) 2011/12: Décima (1-0-3). FF 5 Vigo, Manel Fernández, e García Liñares, alcalde socialista de Cerceda, entón presidente da FGF, lle abriron as portas da galega sub’18 na campaña ega xuvenil no 2012/13: Noveno. Vitorias: 1; empates: 1; derrotas: 2. Os dous sectores tiveron lugar en Santiago. A irmandiña chegou eliminada ao segundo dos mesmos rias: 1; empates: 1; derrotas: 2. 2014/15: Décimo. Vitorias: 1; empates: 0; derrotas: 3. O combinado galego volvía a estar eliminado ao 2015/16: Décimo terceiro. Vitorias: 0; empates: 1; : 3. De mal en peor. Terceira eliminación no primeiro sector. A irmandiña xuvenil só estivo por riba de Cantabria, Aragón, Murcia e Castela-León. Foi a peor clasificación na historia da nosa xuvenil, primeira vez que o combinado non era capaz de sumar unha mínima vitoria e, como consecuencia disto, a campaña na que menos puntos conseguiu. O premio a estes números foi a renovación no cargo para esta campaña no pasado mes de outubro e o ascenso á dirección da irmandiña absoluta a finais de novembro. ria de Quin Balbuena á fronte da sub’18: Empates: 3 - Isto coincide cun dos momentos nos que as nosas xogadoras crecen, emigran e se consolidan nos seus novos equipos, no estranxeiro ou na Primeira española, e contrasta cos resultados obtidos pola galega sub’18 2005/06: Décimo segunda na primeira vez que houbo Non vamos falar da relación de nomes de todas as boas futbolistas que convocou. Algunhas que tivo pasaron polas Rozas, como Belén, Nuria, Ari ou Tere, ademais de Pauleta, que ninguén entende por como as outras. A xente pregúntase, e trátase dunha pregunta textual que nos chegou en varios dos whatsapps: “Por que a Quin Balbuena lle dan todos os caramelos?” Ninguén o entende logo dunha traxectoria deportiva tan deficiente no fútbol feminino. Susú Cores leva ano e medio como técnica tras a fin da súa carreira no Victoria. O positivo da súa presenza ten que ver cun criterio social máis que profesional. Desde o punto de vista do equilibrio de xénero pode ser correcto que ela ocupe ese cargo. Desde a perspectiva futbolística é unha mágoa que ese sexa o único argumento válido. Susú Cores tamén naceu cun pan baixo o brazo se por iso entendemos que nada máis deixar de Victoria coruñés, e co nivel 1, a FGF lle seleccionadora sub’12. Non podemos establecer un xuízo de traxectoria sobre a ex xogadora nacida no Concello de Ribeira, por certo, un concello ben querido por Louzán, porque non a ten. Est facendo unha liga impecable á fronte do Ural, o equipo máis forte no grupo I da Segunda Autonómica Galega. De aplicarse un criterio obxectivo, con base curricular, para outorgar o cargo de seleccionador Balbuena aparecerían na me considerados mellores técnicos galegos do ano, citados nun parágrafo anterior, presentamos a aqueles que lograron algo importante no fútbol feminino. Técnicos galegos que xogaron unha fase de ascenso a Primeira División: Celso Couso Martínez (At. Arousana 2005/06 do futfem na actualidade). José Estévez Solla (El Olivo 2007/08 sen equipo). Eduardo “Edu” Miguel González Cerdán (El Olivo 2010/11 – actual seleccionador galego sub’16). Juan Carlos “Charli” García (El Olivo 2012/13 e 2013/14 actualidade no fútbol masculino). David Ferreiro Cameselle (El Olivo 2014/15 e 2015/16 fútbol masculino). Algúns deles fan parte de colectivos de técnicos dedicados ao estudo do xogo tendo traballos publicados. David Ferreiro, por exemplo, forma parte do Grupo de Investigación Hi20, da Universidade de Vigo. E dos citados na Non vamos falar da relación de nomes de todas as boas futbolistas que convocou. Algunhas que tivo pasaron como Belén, Nuria, Ari ou Tere, ademais de Pauleta, que ninguén entende por que non pasou , e trátase dunha pregunta textual que nos chegou en varios dos whatsapps: “Por que a Quin Balbuena lle dan todos os caramelos?” nguén o entende logo dunha traxectoria deportiva tan deficiente no fútbol feminino. Susú Cores leva ano e medio como técnica tras a fin da súa carreira no Victoria. O positivo da súa presenza ten que ver cun criterio social máis que profesional. Desde unto de vista do equilibrio de xénero pode ser correcto que ela ocupe ese cargo. Desde a perspectiva futbolística é unha mágoa que ese sexa o único Susú Cores tamén naceu cun pan baixo o brazo se por iso entendemos que nada máis deixar de xogar no Victoria coruñés, e co nivel 1, a FGF lle deu o cargo de seleccionadora sub’12. Non podemos establecer un xuízo de traxectoria sobre a ex xogadora nacida no Concello de Ribeira, por certo, un concello ben querido por Louzán, porque non a ten. Este ano está facendo unha liga impecable á fronte do Ural, o equipo máis forte no grupo I da Segunda Autonómica Galega. De aplicarse un criterio obxectivo, con base curricular, para outorgar o cargo de seleccionador, nin Cores nin Balbuena aparecerían na mesa de debate. Xunto aos considerados mellores técnicos galegos do ano, citados nun parágrafo anterior, presentamos a aqueles que lograron algo importante no fútbol feminino. Técnicos galegos que xogaron unha fase de ascenso a o Martínez (At. Arousana 2005/06 – fóra do futfem na actualidade). José Estévez Solla (El Olivo 2007/08 – na actualidade Eduardo “Edu” Miguel González Cerdán (El Olivo actual seleccionador galego sub’16). Juan Carlos “Charli” García Fernández (El Olivo 2012/13 e 2013/14 – na actualidade no fútbol masculino). David Ferreiro Cameselle (El Olivo 2014/15 e 2015/16 – na actualidade no fútbol masculino). Algúns deles fan parte de colectivos de técnicos dedicados ao estudo do xogo, raballos publicados. David Ferreiro, por exemplo, forma parte do Grupo de Investigación Hi20, da Universidade de Vigo. E dos citados na
  5. 5. FF 6 relación de premiados, Manu Sánchez publicou artigos específicos sobre fútbol feminino nunha das plataformas máis importantes do estado neste eido, a dixital Fútbol Táctico. Curiosamente, se só sumamos resultados, quen tería mellor curriculum no fútbol feminino téñeno na casa: Edu González. González, que estivera de segundo de Estévez na fase de ascenso que xogara El Olivo na 2007/08, ascendeu ás olivas á Primeira División na 2010/11, sendo o único galego con ese mérito. Coa galega sub’12 foi terceiro no Campionato de España 2011/12. No polo oposto, no de loitar por salvacións, foi quen de evitar o descenso a Preferente do Erizana tras coller ás vermellas por debaixo da liña de auga na 2013/14. Curiosamente, tendo agora todos os lectores a posibilidade de comparar os curricula de Quin Balbuena, Susú Cores e Edu González, ollen a decisión tomada pola FGF e publicada no sitio web do ente federativo: “A dirección deportiva da Federación decidiu que sexan os propios adestradores das seleccións galegas femininas de base os que asuman tamén a dirección técnica da Selección Absoluta. Quin Valbuena (seleccionador Sub-18) e Susú Cores (seleccionadora Sub-12) formarán un tándem técnico, mentras que Edu González (seleccionador Sub-16 e licenciado en INEF) realizará a función de preparador físico do equipo.” Quen ten máis derrotas e quen acaba de comezar son os xefes, quen ten máis percorrido e a traxectoria máis brillante é o preparador físico. Non teñen a sensación de que isto é o mundo ao revés? Acabamos de dar nove nomes cuns méritos maiores que Balbuena e Cores, e incluso poderiamos aportar outros de técnicos que están no noso fútbol feminino facendo un brillante traballo, que tamén inclúe resultados, e tiveron a posibilidade de estar en clubs de renome internacional. Imos engadir outro que merece unha valoración máis longa: o da técnica Aurora Feros. É curioso que hai un ano a FGF entregou un premio á traxectoria á ex xogadora do Mayador, do Karbo e do Lavadores. Aurora Feros é unha muller importantísima na historia do fútbol feminino galego. Ademais de estar nos momentos importantes nos que Galiza era o referente, ademais de gañar títulos co grande equipo coruñés, gañou o título de campioa de España coa irmandiña. Unha vez aniquilada Pili Neira por Falque e Louzán, quen mellor que ela, nun partido simbólico, para demostrar que o agasalliño que lle deron hai un ano tiña un sentimento real. Tampouco esquezamos que Aurora Feros é a técnica galega con máis anos de actividade no cargo e foi unha das mellores futbolistas do noso país na súa época como futbolista. Sen dúbida está no top ten galego dos anos oitenta. E xa que damos unha reviravolta ao staff, retirando á anterior delegada, Lis Franco, que menos que levar como tal á axudante de Feros no último ano, Pili Besada, outra das históricas da selección que tamén estivo naquel partido do título no campo do F.C. Barcelona. Un partido simbólico, unha seleccionadora simbólica. Un partido para pensar no futuro sen perder os lazos co pasado. Unha sociedade que non respecta o seu pasado, un dos momentos máis gloriosos do seu pasado, non pode respectar nada. Até o título gañado en Portonovo pola selección galega afeccionada no 2010, o da feminina era o único título en categoría sénior obtido por unha irmandiña e o terceiro en calquera categoría, tras os Campionatos de España da xuvenil na Coruña (1983) e a da cadete en Palma, conseguido con posterioridade ao das nosas futbolistas (1990). Só podemos rematar expresando a nosa mágoa de que un partido tan bonito sexa xestionado pesimamente no que atinxe ao nomeamento de seleccionadores por un presunto desleixo, por unha presunta ignorancia, por unha moitas veces estúpida presunta inocencia. Cadro histórico d@s seleccionadores/as da irmandiña José Mañana (1975) Quinocho (1985/86) Pili Neira* (2007/08) *Foi destituída no 2014 pero desde o 2008 non houbo máis partidos da absoluta.
  6. 6. Polo mundo Javier Márquez deixa o Tacuense Javier Márquez deixou o banco U.D. Tacuense, na Liga española, tras sumar tan s tres puntos nas dez prime xornadas de competición n campaña da estrea do club na máxima categoría. “Hoxe é un día duro n Deixo de ser trei Tacuense, club ao polo que me desviv miña traxectoria como técnico. Comecei n podo dicir que vivín moitas alegrías. A maior, en Barcelona, co ascenso a Primeira División cun equipo humilde, de barrio, polo que nunca ninguén Fico con ese momento, de ver á miña familia, a todos sempre están ao meu lado, ás miñas nenas, a vida, todos felices polo logro tan importante que conseguimos”, sinalou Marquez nun texto publicado a través das redes sociais. Como substituto foi designado Fanfi Herrera. Foto: Javier Márquez © U.D. Tacuense Luismi Marín entra por Polidano no Espanyol Malia ser inexperimentado no fútbol feminino, os responsables do Espanyol, Titi Camúñez, Ramón Robert e Mao Ye Wu decidiron que Luismi Marín era a que mellor se asentaba á formulación feita pola entidade. O novo responsable das azul e brancas estaba como segundo técnico do Santfeliuenc, da Terceira División española masculina. No período de transición entre a marcha de Toni Polidano e a súa chegada, o equipo foi dirixido no encontro contra o Santa Teresa por Álex Martínez, axudante do saínte. Foto: Luismi Marín © R.C.D. Espanyol Emily Lima reempraza a Vadão en Brasil Brasil celebrará o principal torneo amigable de América do Sur, que este ano se xoga en Manaus, con Emily Lima no banco. Emily Alves da Cunha Lima substitúe a Vadão para se converter na primeira muller da historia que dirixe a canarinha. Lima tivo pasado europeo. Xogou no Estudiantes e no Sp. Huelva antes de marchar a L’Estartit FF 7 olo mundo Javier Márquez deixa o ixou o banco da . Tacuense, na última praza da tras sumar tan só nas dez primeiras rnadas de competición na campaña da estrea do club insular na máxima categoría. un día duro na miña vida. nador da U.D. o que quixen e que me desvivín ao longo de no 2006 e hoxe or, o 19/06/2016, ivisión cun equipo ninguén daba un duro. ña familia, a todos os que as, ao amor da miña logro tan importante que sinalou Marquez nun texto publicado a través Como substituto foi designado Fanfi smi Marín entra por Malia ser inexperimentado no fútbol feminino, os responsables do Espanyol, Titi Camúñez, Ramón Robert e Mao Ye Wu a opción de Luismi Marín era a que mellor se asentaba á formulación feita pola entidade. O novo responsable das azul e brancas estaba como segundo técnico do Santfeliuenc, da Terceira División española masculina. No Toni Polidano e a súa chegada, o equipo foi dirixido no encontro contra o Santa Teresa por Álex Martínez, axudante do saínte. Emily Lima reempraza a Brasil celebrará o principal torneo amigable de América do Sur, que este ano se xoga en Manaus, con Emily Lima no banco. Emily Alves da Cunha Lima substitúe a Vadão para se converter na primeira muller da historia que dirixe a ogou no Estudiantes e no Sp. Huelva antes de marchar a L’Estartit e ao Napoli italiano, onde fechou a súa carreira por unha lesión de xeonllo. Como técnica, comezou no Juventus do popular barrio paulista da Mooca, pasou á brasileira sub’17, despoi á sub’15 e neste ano dirixiu os destinos dun dos mellores clubs brasileiros, o São José. No 2015 foi unha das homenaxeadas polo Museu do Futebol da súa cidade, San Paulo. Foto: © C.B.F. Finalistas a mellor técnico do ano da FIFA A Federación Internacional de Fútbol Asociado (FIFA) fixo pública a lista dos dez candidatos ao premio de mellor técnico do 2016 no fútbol feminino. A relación de aspirantes é a que segue: Philippe Bergeroo (francés Francia), Jill Ellis (inglesa Estados Unidos), John Herdman (inglés-Canadá), Silvia Neid (alemá-Alemaña), Vera Pauw (holandesa do Sur), Gérard Prêcheur (francés Sundhage (sueca-Suecia), Oswaldo Vadão (brasileiro Brasil), Martina Voss (alemá (alemán-FC. Bayern). Tamén fixo o propio coas dez futbolistas que optan a ser considerada mellor xogadora do 2016: Camille Abily (francesa), Melanie Behringer (alemá), Sara Däbritz (alemá), Amandine Henry (francesa), Saki Kumagai (xaponesa), Carli Lloyd (estadounide Marozsán (alemá), Marta Vieira (brasileira), Lotta Schelin (sueca), Christine Sinclair (canadense). A Cyprus Cup seleccións Non quixo pasar polos problemas da pasada edición e a organización da competición insular apurou ninguén para fechar o cartel dunha das competicións de Pascua que van volvéndose tradicionai súa décima edición. O torneo do 2017 comezará o 27 de italiano, onde fechou a súa carreira por unha lesión de xeonllo. Como técnica, comezou no Juventus do popular barrio paulista da Mooca, pasou á brasileira sub’17, despois á sub’15 e neste ano dirixiu os destinos dun dos mellores clubs brasileiros, o São José. No 2015 foi unha das homenaxeadas polo Museu do Futebol da súa cidade, San Finalistas a mellor xogadora e técnico do ano da FIFA Federación Internacional de Fútbol Asociado (FIFA) fixo pública a lista dos dez candidatos ao premio de mellor técnico do 2016 no fútbol feminino. A relación de aspirantes é a que segue: Philippe Bergeroo (francés- Francia), Jill Ellis (inglesa- os), John Canadá), Alemaña), Vera Pauw (holandesa-África do Sur), Gérard Prêcheur (francés-O. Lyonnais), Pia cia), Oswaldo Vadão (brasileiro- Brasil), Martina Voss (alemá-Suíza) e Thomas Wörle Tamén fixo o propio coas dez futbolistas que optan a ser considerada mellor xogadora do 2016: Camille Abily (francesa), Melanie Behringer (alemá), Sara Däbritz (alemá), Amandine Henry (francesa), Saki Kumagai (xaponesa), Carli Lloyd (estadounidense), Dzsenifer Marozsán (alemá), Marta Vieira (brasileira), Lotta Schelin , Christine Sinclair (canadense). Cyprus Cup 2017 ten datas e Non quixo pasar polos problemas da pasada edición e a organización da competición insular apurou máis que ninguén para fechar o cartel dunha das competicións de Pascua que van volvéndose tradicionais e que xa alcanza a súa décima edición. O torneo do 2017 comezará o 27 de
  7. 7. febreiro e rematará o 9 de marzo coa final. ficaron distribuídos deste xeito: Grupo A: Bélxica, Corea do Norte, Italia e Suíza. Grupo B: Austria, Corea do Sur, Escocia e Nova Celandia. Grupo C: Chequia, Gales, Irlanda e Tailandia. Daniuska Rodríguez aspira ao Puskás A dianteira venezolana, Daniuska Rodríguez, é finalista premio de mellor gol do ano na Gala da FIFA correspondente ao 2016. O gol marcoullo a Colombia na primeira xornada do cuadrangular final do campionato sub’17 de América do Sur. Rodríguez recolleu área un centro pasado, acción para irse nun recorte de Sofía Montoya, pisou o coiro fintou buscando o espazo para ir cara ao fondo e deixar atrás a Manuela Vanegas, driblou por segunda vez a Montoya, buscou a perpendicular do pau e co pé esquerdo, bateu por alto á meta colombiana. Era o 14 de marzo do 2016. Rodríguez é a segunda muller finalista ao Puskás tras a irlandesa Stephanie Roche, que o fo Foto: © FIFA. Algarve Cup 2017 A Algarve Cup, salvo imprevistos de última hora, ficou definida en canto a datas e participantes. Foron sorteados os grupos así: Grupo A: Canadá, Dinamarca, Portugal e Rusia. Grupo B: España, Islandia, Noruega e Xapón. Grupo C: Australia, China, Holanda e Suecia. Faltan un par de clásicas como Francia e Estados Unidos e aparece España, que tras o mandato Quereda sae do ostracismo e comeza a figurar tamén nos grandes torneos amigables de seleccións. A competición terá lugar entre o 1 e o 8 de marzo. Gerhardsson substitui Sundhage tras a Eurocopa O cargo de seleccionador de Suecia trocará de propietario tras a renuncia da lonxeva Pia Sundhage para cando remate a fase final da Eurocopa de Holanda. A Federación Sueca xa decidiu o nome do seu substituto, que será Peter Gerhardsson. O novo seleccionador procede do Häcken e o seu contrato prolongarase até o remate da Eurocopa do 2021. Foto: © Wikipedia FF 8 Os doces países Grupo A: Bélxica, Corea do Norte, Italia e Suíza. Grupo B: Austria, Corea do Sur, Escocia e Nova Celandia. Grupo C: Chequia, Gales, Irlanda e Tailandia. Daniuska Rodríguez aspira ao dianteira venezolana, Daniuska é finalista a recibir o premio de mellor gol do ano na Gala da FIFA correspondente ao O gol marcoullo a Colombia primeira xornada do final do campionato de América do Sur. no lateral da pasado, demorou a acción para irse nun recorte de Sofía Montoya, pisou o coiro e o espazo para ir Vanegas, driblou por segunda vez a Montoya, buscou a perpendicular do pau e co eta colombiana. Era o 14 de . Rodríguez é a segunda muller finalista ao Puskás tras a irlandesa Stephanie Roche, que o foi no 2014. A Algarve Cup, salvo imprevistos de última hora, ficou definida en datas e participantes. Foron sorteados os grupos, que quedaron Grupo A: Canadá, Dinamarca, Grupo B: España, Islandia, Noruega Grupo C: Australia, China, Holanda e Suecia. un par de clásicas como Francia e Estados Unidos e aparece España, que tras o mandato Quereda sae do ostracismo e comeza a figurar tamén nos grandes torneos amigables de seleccións. A competición terá lugar entre o 1 Gerhardsson substituirá a Sundhage tras a Eurocopa Irlanda derrota ao País Vasco A selección de Irlaandaa derrotou en Dublín á do País Vasco por 2-1. O partido representaba a devolución da visita feita ao norte da Península polas insulares hai un ano. A dianteira do Shlebourne, Roche, foi quen abriu o marcador. A atacante do Athletic, Yulema Corres, empatou e ao comezo segundo tempo, a local Kiernan bateu establecendo o resultado que sería definitivo. Copa de África Comeza en Camaróns a Copa de África de Nacións. O torneo vai disputarse entre o 19 de novembro e o 3 de decembro en dúas cidades, Limbe e a capital do país, Iaoundé. No grupo A compiten por dúas prazas para as semifinais, xunto á selección local, as de África do Sur, Exipto e Zimbabue. No grupo B están Gana, Kenia, Mali e Nixeria. Uruguai acolle a Libertadores As cidades de Montevideo e Colonia son as sedes da edición deste Libertadores, a competición na que participan os clubs campións das ligas dos países de América do Sur. participantes foron repartidos en tres grupos: Grupo A: Colón (URY), Limpeño (PRY), Urquiza (ARG) e Universitario (PER). Grupo B: Foz Cataratas (BRA), Generaciones Palmiranas (COL), Nacional (URY) e San Martín de Porres (BOL). Grupo C: Colo-Colo (CHL), Estudiantes de Guárico (VEN), Ferroviária (BRA) e U. Española (ECU). A competición desenvolverase entre os días 6 e 20 de decembro. Os primeiros de cada grupo e o mellor segundo pasan a semifinais. A liga portuguesa modifica o calendario Unha das primeiras consecuencias da clasificación da selección portuguesa para a próxima fase final da Eurocopa é a modificación de datas no calendario da liga de Primeira División do país veciño. A F.P.F. decidiu rematar a competición dúas semanas antes do establecido, polo que anticipou as datas desde a xornada 22. O torneo rematará agora o 28 de maio en lugar da decisión inicial, que marcaba o punto e final o 11 de xuño. da derrota ao País Vasco A selección de Irlaandaa derrotou en Dublín á do País partido representaba a devolución da visita feita ao norte da Península polas insulares hai un ano. A dianteira do Shlebourne, Roche, foi quen abriu o marcador. A atacante do Athletic, Yulema Corres, empatou e ao comezo segundo tempo, a local Kiernan bateu a Ainhoa, establecendo o resultado que sería definitivo. Copa de África 2016 Comeza en Camaróns a Copa de África de Nacións. O torneo vai disputarse entre o 19 de novembro e o 3 de decembro en dúas cidades, Limbe e a capital do país, compiten por dúas prazas para as semifinais, xunto á selección local, as de África do Sur, Exipto e Zimbabue. No grupo B están li e Nixeria. Uruguai acolle a Libertadores As cidades de Montevideo e Colonia son as sedes da edición deste ano da Copa Libertadores, a competición na que participan os clubs campións das ligas dos países de América do Sur. Os doce participantes foron repartidos en tres grupos: Grupo A: Colón (URY), Limpeño (PRY), Urquiza (ARG) e Universitario (PER). Grupo B: Foz Cataratas (BRA), Generaciones Palmiranas San Martín de Porres (BOL). Colo (CHL), Estudiantes de Guárico (VEN), Ferroviária (BRA) e U. Española (ECU). A competición desenvolverase entre os días 6 e 20 de cembro. Os primeiros de cada grupo e o mellor segundo A liga portuguesa modifica o Unha das primeiras consecuencias da clasificación da selección portuguesa para a próxima fase final da Eurocopa é a modificación de calendario da liga de Primeira División do país veciño. A F.P.F. decidiu rematar a competición dúas semanas antes do polo que anticipou as datas desde a xornada 22. O torneo rematará agora o 28 de maio en lugar da decisión a o punto e final o 11 de xuño.
  8. 8. Máis perto Clo e Pauleta perto da cabeza O mes de novembro deixou a Clo e a Pauleta colocando a nota galega na parte alta da táboa de goleadoras da liga portuguesa. Clo ficou colocada no sexto lugar, con oito goles, igualada coa súa compañeira de equipo, Ottília Lívia, e con Ana Capeta, do Sporting de Lisboa. Pola súa parte, Pauleta contabiliza un tanto menos que Clo e está situada en solitario no noveno lugar. Ambas están algo lonxe en número de tantos da líder, Solange Carvalhas, do Sporting lisboeta, que acumulou 16 goles. Foto: © Revista do Fútbol feminino Galego Anaír ás portas do mellor gol catalán da temporada Un disparo cruzado desde a frontal, que se foi á escuadra da portería do Rayo Vallecano no partido da xornada 12 da pasada campaña, celebrado na Dani Jarque o 13 de decembro de 2015, serviu para que a guardesa entrase entre os tres finalistas que optaban ao premio ao mellor gol catalán da temporada. Anaír foi a única muller que chegou a aspirar ao galardó competiu polo premio con Pitu Comadevall, da Llagostera, da Segunda División española masculina, e David Romo, do Rubí. Anair ficou segunda, a menos de dous por cento de votos de distancia de Pitu, o gañador. Curiosamente, o gol da espanyolista tamén estivo seleccionado entre os dez mellores pola Revista do Fútbol Feminino Galego premio ao mellor gol galego da pasada campaña. Yanire, lesionada e operada Unha das que peor lembrará o mes de novembro será a central do Friol, Yanire Reimóndez. Nun lance fortuíto, producido aos 16 minutos do partido que xogaba co seu equipo contra o Deportivo, sufriu a rotura do ligamento cruzado da súa perna dereita. A xogadora pasou pola sala de cirurxías e tras unha intervención satisfactoria iniciou a fase de rehabilitación. Foto: © Revista do Fútbol feminino Galego FF 9 Clo e Pauleta perto da cabeza O mes de novembro deixou a Clo e a Pauleta colocando a nota galega na parte alta da táboa de goleadoras da liga portuguesa. Clo ficou colocada no sexto lugar, con igualada coa súa compañeira de equipo, Ottília Lívia, e con Ana Capeta, do Sporting de Lisboa. Pola súa parte, Pauleta contabiliza un tanto menos que Clo e está situada en solitario no noveno lugar. Ambas están algo lonxe en número de nge Carvalhas, do Sporting lisboeta, que Anaír ás portas do mellor gol Un disparo cruzado desde a frontal, que se foi á escuadra da portería do Rayo Vallecano no xornada 12 da pasada campaña, celebrado na Dani Jarque o 13 de decembro de 2015, entre os tres finalistas que optaban ao premio ao mellor gol catalán da temporada. Anaír foi a única muller que chegou a aspirar ao galardón e competiu polo premio con Pitu Comadevall, da Llagostera, da Segunda División española masculina, e David Romo, do Anair ficou segunda, a menos de dous por cento de Curiosamente, o gol stivo seleccionado entre os dez Revista do Fútbol Feminino Galego para o premio ao mellor gol galego da pasada campaña. lesionada e operada Walenga, a estadounidense da Milagrosa Kira Katheryn Irena Walenga, centrocampista estadounidense, f a nova adquisición da Milagrosa mes de novembro. A futbolista estreouse na xornada novena, na que as luguesas visitaban ao Victoria compostelán no campo do Sergas. A súa entrada no equipo non puido ser mellor en canto ao resultado porque as branco e vermellas sorprenderon ao lograr empatar a un tanto. Walenga ingresou no campo aos 57 minutos en substitución de Vicky. conxunto da capital das murallas beneficiouse dunha situación de intercambio, allea ao fútbol, para contar cos seus servizos. Foto: © S. Cult. D. Milagrosa Sheila, no once ideal da metade da temporada Sheila Sánchez Pose está asombrando no campionato do medio-oeste da Segunda División austríaca. A regularidade da coruñesa foi acompañada dun cambio de posición. Nesta temporada, Thomas Bernhardt está utilizándoa máis adiantada, o que deu como resultado que explotase unha faceta goleadora que Sheila non experimentaba desde a súa época de formación. O seu notable aumento de rendemento axudou a que o seu equipo, Vorderland, malia que cun partido máis que o seu perseguidor, lidere a táboa no seu grupo. Aínda máis salientable é o papel das branco e azuis na Copa, unha competición na que por primeira vez están nas semifinais. A irmandiña absoluta xogará en Vilagarcía Volveremos ter partido de Nadal da selección galega absoluta. Finalmente, a FGF chegou un acordo coa catalá para que ambas seleccións xoguen un partido amigable como fixeran hai nove anos en Balaídos. Será a ocasión de ver xuntas ás nosas mellores futbolistas nun escenario con connotacións históricas para o fútb Walenga, a estadounidense da Kira Katheryn Irena Walenga, centrocampista estadounidense, foi Milagrosa no mes de novembro. A futbolista estreouse na xornada novena, na que as luguesas visitaban ao Victoria compostelán no campo do Sergas. A súa entrada no equipo non puido ser mellor en canto ao resultado porque as branco e vermellas sorprenderon ao lograr mpatar a un tanto. Walenga ingresou no campo aos 57 minutos en substitución de Vicky. O conxunto da capital das murallas beneficiouse dunha situación de intercambio, allea ao fútbol, para contar cos S. Cult. D. Milagrosa once ideal da metade da temporada Sheila non experimentaba desde a súa época de formación. O seu notable aumento de rendemento axudou a que o seu equipo, Vorderland, malia que cun partido máis que o seu , lidere a táboa no seu grupo. Aínda máis salientable é o papel das branco e azuis na Copa, unha competición na que por primeira vez están nas semifinais. A irmandiña absoluta xogará Volveremos ter partido de Nadal da selección galega ta. Finalmente, a FGF chegou un acordo coa catalá para que ambas seleccións xoguen un partido amigable, como fixeran hai nove anos en Balaídos. Será a ocasión de ver xuntas ás nosas mellores futbolistas nun escenario con connotacións históricas para o fútbol feminino galego, o
  9. 9. campo da Lomba, en Vilagarcía, onde xoga os seus partidos o At. Arousana e onde se celebrara o único partido oficial de femininas absolutas celebrado en Galiza. O encontro está marcado para o día 22 de decembro e comezará ás 19,00 horas. Castelldefells, primeiro sector para as galegas de base Seguindo coas seleccións, pero neste caso coas de base, xa está definido o lugar no que a Federación Catalá de Fútbol vai organizar o primeiro sector do Campionato de España sub’18 e sub’16. Será en Castelldefells entre o 16 e o 18 de decembro. As nosas ca o sábado contra Baleares e o domingo contra as locais, en partidos que comezarán ás 10 de mañá. Dúas horas máis tarde, contra os mesmos rivais e nos mesmos días, as xuvenís. O escenario será o campo municipal de Els Canyars, onde xoga a U.E. Castelldefells. Ambas seleccións manteñen á fronte a Edu González e a Quin Balbuena de seren conformados por Manu Fernández, coordinador da FGF, no mes de outubro. Foto: © Revista do Fútbol feminino Galego Alejandra, do Silva, fractúrase o radio Alejandra López Utriz é outra das lesionadas do mes. A guardarredes do Silva, foi sometida a probas médicas tras retirarse do partido que o seu equipo disputou no Rodrigo García Vizoso contra o Ural, debido a unha dor no brazo dereito. A futbolista sufre unha fractura de radio sen desprazamento. O Sp. Braga renova ás galegas por outra campaña O Sporting de Braga renova ás cinco futbolistas galegas por outra temporada máis. O extraordinario rendemento, a marcha do equipo, que contabiliza os seus partidos por vitorias contra o Sporting de Lisboa e a facilidade de adaptación axudaron aos FF 10 campo da Lomba, en Vilagarcía, onde xoga os seus partidos o único partido oficial de femininas absolutas celebrado en Galiza. O encontro está marcado para o día 22 de decembro e comezará ás 19,00 Castelldefells, primeiro sector para as galegas de base Seguindo coas seleccións, pero neste caso coas de base, xa está definido o lugar no que a Federación Catalá de Fútbol vai organizar o primeiro sector do Campionato de España sub’18 e sub’16. Será en Castelldefells entre o 16 e o 18 de decembro. As nosas cadetes iniciarán o sábado contra Baleares e o domingo contra as locais, en partidos que comezarán ás 10 de mañá. Dúas horas máis tarde, contra os mesmos rivais e nos mesmos días, loitarán O escenario será o campo municipal de Els Ambas seleccións manteñen á fronte a Edu González e a Quin Balbuena, logo de seren conformados por Manu Fernández, coordinador da Alejandra, do Silva, fractúrase O Sp. Braga renova ás galegas O Sporting de Braga renova ás cinco futbolistas galegas por outra temporada máis. O extraordinario rendemento, a marcha do equipo, que contabiliza os partidos por vitorias, o empate contra o Sporting de Lisboa e a facilidade de adaptación axudaron aos dirixentes arsenalistas a dar continuidade ao proxecto contando con Andrea Mirón, Clo, Natalia, Pauleta e lesionada Carla González. No mesmo día tamén renovadas as súas compañeiras Andreia Norton e Sílvia Rebelo. As futbolistas galegas aseguran deste xeito xogar a UEFA Women’s Champions League no caso proclamen campioas de liga portuguesa a finais do mes de maio. A F.G.F. asume os Silva en Abellá O xuíz da competición da Segunda División Galega ditou sentencia en relación á reclamación feita polo Silva en relación a asunción dos gastos ocasionados ao club pola viaxe a Santo Estevo de Abellá para disputar o partido de liga que non se presentou o árbitro. O xuíz considerou que a Federación Galega de Fútbol deberá resarcir ao club herculino os gastos ocasionados relacionados con ese partido, fundamentalmente os do desprazamento. Melanie, C. Boiro, goleadora nas once xornadas iniciais A dianteira do Conc. Boiro, Melanie García, está salientándose como unha das goleadoras desta temporada ao marcar en cada unha das once primeiras xornadas de liga. Dos 28 goles sumad até o remate de novembro son para lembrar os cinco que Estrada, ao Armenteira na 9. Esa fertilidade ofensiva levou á boirense a liderar a táboa de goleadoras do seu grupo, pero tamén da categoría, empatada a dianas con Tamara, do Santo Estevo de Abellá Xa somos 2.500 No pasado mes de novembro quebramos outra marca e vós, os nosos lectores e seguidores sodes os protagonistas da mesma. Entre todos xa somos 2.500 os seguidores da Revista do Fútbol Feminino na súa páxina de Facebook. dirixentes arsenalistas a dar continuidade ao proxecto contando con Andrea Mirón, Clo, Natalia, Pauleta e a lesionada Carla González. No mesmo día tamén foron renovadas as súas compañeiras Andreia Norton e Sílvia As futbolistas galegas aseguran deste xeito xogar a UEFA Women’s Champions League no caso de que se proclamen campioas de liga portuguesa a finais do mes de A F.G.F. asume os gastos do Silva en Abellá O xuíz da competición da Segunda División Galega ditou sentencia en relación á reclamación feita polo Silva en gastos ocasionados ao club pola viaxe a Santo Estevo de Abellá para disputar o partido de liga e ao que non se presentou o árbitro. O xuíz considerou que a Federación Galega de Fútbol deberá resarcir ao club herculino os gastos ocasionados relacionados con ese partido, fundamentalmente os do desprazamento. Melanie, C. Boiro, goleadora adas iniciais A dianteira do Conc. Boiro, Melanie García, está salientándose como unha das goleadoras desta temporada ao marcar en cada unha das once primeiras xornadas de liga. Dos 28 goles sumados até o remate de novembro son para lembrar os cinco que lle fixo ao At. na xornada 3, e os outros cinco ao Armenteira na 9. Esa fertilidade ofensiva levou á boirense a liderar a táboa de goleadoras do seu grupo, pero tamén da categoría, empatada a dianas con Tamara, do Santo Estevo de Abellá 2.500 No pasado mes de novembro quebramos outra marca e vós, os nosos lectores e seguidores sodes os protagonistas da mesma. Entre todos xa somos 2.500 os seguidores da na súa páxina de Facebook.
  10. 10. FF 11 O perfil Noemi
  11. 11. FF 12 Somos das poucas persoas que quedamos desde que a sociedade nos deu a oportunidade de pertencer a ela. Pasou de nena a muller ao noso lado, ten unha esquerda de ouro e día a día esfórzase por mellorar. Non só é xogadora, senón que tamén é adestradora do equipo prebenxamin do Val. É unha gran futbolista, vive por e para este deporte. Eu penso que é o seu grande amor. Xoga no primeiro equipo, pero tamén nos axuda cando precisamos dela no grupo de fútbol 8. Marca goles, dá asistencias, comeza a animar ás demais, pero tamén necesita do apoio das súas compañeiras cando as cousas non lle saen. Para min é unha crack. Sei que con esforzo conseguirá o que se propoña. Para min sempre será esa pequena guerreona e moi boa persoa, tanto dentro como fóra do campo. Rosa Valentina Taboada Brea “Rosi” (S.D.O Val) Fotos: © Noemi García Rey Noemi García Rey Interlaken (Suíza) 20/07/1996 Dianteira Equipos 2008/09 Esc. F. Racing C. (Liga Autonómica) 2009/10 S.D. O Val (2ª Autonómica) 2010/11 S.D. O Val (Preferente Autonómica) 2011/12 S.D. O Val (Preferente Autonómica) 2012/13 S.D. O Val (Liga Galega – 1ª División) 2013/14 S.D. O Val (Liga Galega – 1ª División) 2014/15 S.D. O Val (Liga Galega – 1ª División) 2015/16 S.D. O Val (1ª División Galega) Xogou coa selección galega sub’18
  12. 12. FF 13 gVerreiras Esta historia comezou hai pouco máis dun ano grazas ao investimento financeiro da multinacional Allianz e tivo unha consecuencia sobre o fútbol galego que naquel momento ninguén podía determinar: que cinco das nosas mellores futbolistas, todas elas en El Olivo, estarían hoxe xogando a liga portuguesa co Sporting de Braga. Tamén houbo outros feitos determinantes, como que o conxunto vigués volvera ficar ás portas da Primeira División española. Andrea Mirón, Carla González, Clo, Natalia e Pauleta son, desde hai medio ano, cinco Guerreiras do Minho. Destino Braga Clo: Unha persoa de Vigo sabía que o Sp. Braga quería facer un equipo con aspiracións e faloulles de nós, era unha moi boa oportunidade e non o pensei. Natalia: Si, hai momentos nos que pasa o tren por diante da túa porta e non podes deixar que marche. Andrea Mirón: Parece ser que viñeron vernos xogar ao final da liga pasada e viron que eramos futbolistas que lles resultaban interesantes. Era unha proposición inmellorable para crecer persoal e profesionalmente. Estar aquí só ten vantaxes, por riba, estannos atendendo moi ben, cun trato de futbolistas profesionais. Pauleta: Con 18 anos non podía desaproveitar esta ocasión, que tamén ía a aumentar a miña madurez ao vivir fóra da casa, máis distanciada da protección familiar. Clo: É ter un contrato profesional e desenvolver un traballo programado, semanal, como unha futbolista profesional ou semiprofesional. Isto sería algo imposible que o puideramos vivir tanto en Galicia coma en España. Carla González: Ademais, era difícil que nos ofreceran algo semellante en España, que incluíra tamén as opcións de gañar títulos como aquí. Natalia: Non é habitual que te chame un club ofrecéndoche unhas condicións profesionais no fútbol feminino e que che permita aspirar a títulos. Só había unha resposta, dicir que si. Sen referencias de Portugal Andrea Mirón: Case non sabía como era o fútbol portugués e tampouco sabía con que ía atoparme. Tiña escasas referencias e vira algún partido, pero nada o suficientemente importante como para facer un xuízo. Unha vez aquí sorprendinme positivamente co nivel. Carla González: Eu son das que se dedican a xogar sen mirar moito fóra do que son as competicións que xogo, así que tamén todo ía ser unha novidade. Un cambio de metodoloxía Andrea Mirón: Vexo que estamos traballando de acordo a un plan de adestramentos que nunca imaxinei. Clo: Contamos cunhas instalacións e un tempo para que o equipo poda facer o seu traballo sen problemas. Competir por idénticos obxectivos Pauleta: Existen grandes diferenzas entre os anos en El Olivo e este, pero os obxectivos non variaron. Nos dous casos as metas están en gañar, en estar nun equipo moi bo que ten como obxectivo ser primeiro. En Vigo era ficar campioas de grupo, clasificarnos para a fase de ascenso e loitar por subir a Primeira División. Aquí é exactamente o mesmo, só que ser primeiras é vencer a liga de Portugal. Natalia: En El Olivo parecía que o primeiro posto era incuestionable, mentres que no Sporting de Braga non. A meta é a mesma, pero existen outras dificultades, con rivais moi poderosos que, como o Sporting de Lisboa, ten tantas posibilidades coma nós. Clo: Exactamente é así. Vir aquí e que nos formulen que os obxectivos sexan gañar os títulos de liga ou de copa non nos condiciona para competir pois é o que viñamos facendo cando estabamos en El Olivo, onde
  13. 13. FF 14 durante toda a temporada traballabamos para meternos, primeiro na fase de ascenso como primeiras e despois tentar subir á máxima categoría en España. Carla González: Para min a meta é integrarme ao equipo, superar o período de rehabilitación da lesión o antes posible, facerme un espazo dentro dun grupo competitivo para poder xogar e devolverlle a este club todo o que me está dando. O Sporting de Lisboa, o outro aspirante Pauleta: Si, é o gran rival da liga. Despois do partido que xogamos contra elas confirmouse que somos dous equipos parellos. O empate creo que foi un bo resultado, porque sempre o é cando puntúas contra un rival directo. Creo que non demos todo o que podemos ofrecer nese partido porque por unhas ou outras circunstancias estamos aínda coñecéndonos. Somos un equipo novo e malia que o plantel ten moita calidade é inevitable que pase o tempo, xogando máis partidos xuntas, para conseguir dar o máximo como colectivo. Natalia: O Sporting de Lisboa é outro grande equipo, pero confío moito nas nosas xogadoras. Atreveríame a dicir que podemos gañar todo, a Liga e a Copa. Clo: Con independencia que os dous Sporting sexamos favoritos, non podes descoidarte porque en calquera partido sofres un contratempo. A min gustaríame engadir ao Albergaria. Non vai ser un aspirante ao título, pero xa demostrou que nun partido pode darche problemas. Nas primeiras xornadas sorprendeu ao Sporting de Lisboa. O mesmo sucede co Valadares- Gaia, outro quipo forte que nos puxo en dificultades hai unhas xornadas. Carla González: O que levo visto é que, aínda que teñamos vencido en todos os partidos e empatado contra o Sporting Lisboa, estar arriba precisa unha concentración permanente. Non podes errar en ningún partido porque se te despistas, o Sporting de Lisboa vai estar moi atento para sobrepasarte. Andrea Mirón: O Sporting de Lisboa é o que ten máis nivel en todas as liñas e o que che xoga con máis intensidade. Gran plantel de xogadoras Clo: Temos un equipo forte, con xogadoras de calidade e capacitadas para conseguir as metas que foron formuladas. Jéessica Silva é unha gran xogadora que en canto se recupere vai aportarnos moitas cousas, o mesmo que Vanessa Marques, que é outra que salientaría, e Edite Fernandes, unha futbolista moi experimentada. Carla González: Se tivera que apostar por un equipo para gañar a Liga sería polo noso. Creo que as cousas están a saír ben en cuestión de resultados porque temos un gran plantel. E iso que aínda non está plenamente conxuntado porque vimos de diferentes lugares e aínda hai xogadoras que non entramos por diversas razóns que espero, cando o fagamos, elevemos máis o potencial. Penso que temos recursos para vencer tamén na copa, facer un ano moi bo e estar no que vén na Champions. É un soño que teremos que conseguir a base de traballo. A min gústanme moito Vanessa e Norton Andrea Mirón: Unha das cousas que me gustou é o ambiente que temos no equipo e o nivel competitivo das xogadoras. Non as coñecía pero, por exemplo, a miña compañeira de zaga, Sissi, é moi boa e síntome moi cómoda con ela ao lado. Edite, coa a idade que ten, demostra ser un exemplo de profesionalidade, un portento físico e acumula moita calidade nos pés. Abráiame o seu rendemento físico. O mesmo pásame atrás, con Rute Costa, que é unha excelente porteira ou diante con Jéssica ou Norton. Temos futbolistas ao noso lado que nos fan crecer, que teñen unha experiencia internacional defendendo á selección de Portugal e das que aprendemos a través do traballo conxunto. Boas xogadoras como rivais Clo: Entre os rivais hai futbolistas con moita calidade na liga. No Sporting de Lisboa eu salientaría a Diana Silva, ou a capacidade física e calidade de Fátima Pinto. Andrea Mirón: Si, estou de acordo. Diana Silva é moi boa. Non é o mesmo que che falen dela que xogar contra ela. Custoume moito defendela porque ten moitos fundamentos. O mesmo pasa con Fátima Pinto, cando estás no campo xogando contra ela decátaste inmediatamente do boa futbolista que é pola súa calidade técnica e a súa velocidade de xogo.
  14. 14. FF 15 O nivel da Primeira portuguesa Clo: Non é unha competición á que che custe moito adaptater. Eu diría que está nunha situación intermedia entre a Segunda e a Primeira española Andrea Mirón: Creo que os mellores equipos de aquí poderían competir con certas garantías na Primeira española e os equipos medios da Primeira portuguesa están á altura dos mellores da Segunda española. Pauleta: Para min foi moi bo vir aquí. Manexábame ben na Segunda española e a Primeira portuguesa supón un aumento de nivel. Hai xogadoras moi boas, os partidos teñen máis ritmo e a intensidade mantense durante os 90 minutos. E ademais … Andrea Mirón: Que é o que máis valoras desta experiencia? Desde o punto de vista humano, o trato que nos dan. Sempre están preocupados por nós, mímannos moito. E desde o punto de vista deportivo a programación do traballo. Nunca imaxinei que un día podería estar facendo cousas deste xeito. Clo: Es a principal goleadora do equipo e das mellores da liga. A túa capacidade goleadora demóstrala tamén nunha Primeira División na que fuches a mellor goleadora na primeira xornada. É algo circunstancial. Nunca me formulei ese obxectivo. De feito, son das que me gusta moito dar pases de gol. Os meus goles son consecuencia do traballo do equipo, por iso, os tres goles da primeira xornada que me colocaron de primeira na táboa, só pode ser un mérito compartido con todas as compañeiras. Pauleta: Es unha futbolista dun gran nivel técnico. A todos nos asombra que nunca, sobre todo sendo sub’18, te chamaran para unha proba na selección española. Por que? Non o sei. A min gustaríame moito. O meu lema é traballar. Todos os días que toca adestramento ou partido poño o máximo interese en facelo: traballar e progresar. Será que os técnicos das seleccións galegas non souberon proxectarte? Tampouco o sei. Xoguei varios anos os Campionatos de España coas seleccións galegas, pero puxéronme de lateral e de central. Eran posicións diferentes ás das miñas características e da posición que ocupei no meu club, no centro do campo. Aí, no club, tamén é complicado. Se cando es nova non destacas coas seleccións da túa comunidade é máis complicado que chames a atención dos técnicos porque o fútbol feminino non é como o masculino, os equipos de Primeira non acostuman ter un traballo de scouting e Galicia queda moi afastada de todo. Natalia: O outro día, contra o Sporting de Lisboa, vimos unha Natalia que nos lembrou á do Compostela de Manolo Buján e da selección galega. Que cambiou? Basicamente que aquí ou corres, ou corres. O nivel de esixencia é moito máis alto a todos os niveis. Estamos sendo tratadas como profesionais e somos un grupo de futbolistas semellantes en calidade e con moita competitividade. Se queres xogar cada domingo tes que traballar constantemente nos adestramentos e nos partidos, dalo todo. Carla González: Chegas a formar parte dun gran proxecto e te lesionas de gravidade no primeiro treino. Como foi e como te adaptas para superar isto? Foi na metade do primeiro adestramento. Estabamos xogando un partido, fun a un balón, pisei, cravei os tacos, xirei e rompín o ligamento. Foi moi duro porque é a primeira vez que estou fóra da casa e víame ante unha intervención cirúrxica que, de saír ben, ía deixarme seis meses fóra da competición. Sabía que tiña que ser forte psicoloxicamente para afrontar esta realidade e traballar moito nunha rehabilitación que está indo polo bo camiño. Agora hai que empezar de novo coas sensacións e integrarme no xogo ao grupo. Fotos: © Revista do Fútbol Feminino Galego
  15. 15. FF 16 A Milagrosa presenta aos técnicos Fernando Currás Responsable de prensa da S. Cult. D. Milagrosa A S. Cult. D. Milagrosa presentou tres áreas de traballo implicadas directamente co fútbol feminino, con independencia que dúas delas, as da preparación física e a de guardarredes, vaian referidas a un traballo que se fai extensivo a todos os cadros da entidade luguesa. A innovación, a preocupación por estar adaptado sempre aos novos tempos desde a base, é unha constante desde hai anos nunha das entidades deportivas máis populares da capital amurallada. O retorno á Primeira División Galega, tras un ano na Segunda española, máis que unha posible crise acabou derivando nunha reconstrución do equipo feminino e a incorporación de tres persoas con funcións técnicas determinantes que, salvando os naturais aspectos de adaptación, están sendo capaces de integrar a súa concepción do traballo sen perder a forza dinámica da inercia anterior sen crear fracturas que acaben prexudicando a evolución das futbolistas. O equipo de Primeira División Galega vai estar dirixido por un ex futbolista profesional de orixe hispano-francesa. Vivian Dors parte cunha experiencia notable en diferentes cadros que van desde o Montpellier B até o E.S.P.P., pasando polo Castellón, Avilés Ind. ou Sète. Hai pouco comezou o seu periplo como técnico e unha das súas primeiras estacións é a do conxunto branco e vermello que ten por hábitat o Luis López Gorgoso. Nesta estrea no fútbol feminino, Dors ve ás xogadoras “evolucionando bastante ben. As rapazas veñen con ganas e ilusión, o que permite un traballo moi eficiente. Considero que é un comezo de temporada interesante e bo”. En canto ás metas, Dors espera conseguir “consolidar as bases técnicas, tácticas e de coordinación. Quero aportarlles tamén un espírito competitivo". “As rapazas non teñen todas o mesmo nivel, pero con traballo, seriedade e compañeirismo chegamos a nivelar as cousas”, engadiu o coordinador. Para rematar, Dors espera que as xogadoras aprendan “a situarse tacticamente, que melloren e quero consolidar as bases técnicas para engadir velocidade ao xogo. Pretendo que aprendan que o fútbol é tocar o balón e non pegarlle ao balón”. Na preparación física, Manu Rodríguez engade que está “vendo progresos. Estamos aproveitando os froitos do traballo realizado sobre todo por Miguel Rego durante a temporada pasada e progresamos en liña ascendente. As condicións dos xogadores e xogadoras das distintas categorías están nun bo estado de forma e esperamos que siga indo a máis para que podan pasalo ben co deporte que máis lles gusta da forma axeitada”. En canto ao nivel atopado, Manu aclara “que a base suxerida por Miguel Rego e o equipo directivo foi moi boa e axeitada, só queda crecer a partires de todo o traballo. En canto ás xogadoras, sempre te atopas con que aproveitaron o seu período de lecer estival ao máximo e descoidaron o estado de forma, pero nada que non se poda solucionar cunha pretemporada ben formulada”. Para rematar, Manu Rodríguez conclúe co que espera que aprendan as futbolistas: “Pretendo seguir traballando as habilidades motrices e capacidades motoras con metodoloxías dispares, facendo transferencias do traballo físico ao xogo que beneficien ás nosas futbolistas. Tamén pretendemos facer un traballo compensatorio preventivo en canto ás lesións e de introdución de hábitos de vida saudable, tanto hixiene postural, alongamentos, hábitos alimenticios … A idea é poder aportar un punto de vista novo e complementario de cara a mellora íntegra das nosas futbolistas”. Por último, na área de preparación de guardarredes a Milagrosa aproveitará o saber do meta do primeiro equipo, Roy Varela. O novo responsable desta área atopou ás futbolistas “moito mellor do que esperaba. Tómano moi en serio e até as máis pequenas se corrixen unhas a outras. Con esa actitude é moito máis fácil traballar. Espero conseguir, sobre todo, que lles guste a posición de porteira e que teñan seguridade nelas mesmas; tanto no fútbol coma noutros aspectos. Ser porteira é a posición que máis responsabilidade ten, aínda que logo sexa igual de partícipe na vitoria a dianteira que marca tres goles coma a porteira que non recibe gol”. Roy Varela espera espremer o máximo das súas pupilas tendo en conta que, en xeral, “hai bo nivel e o factor de integración tamén o teñen avanzado porque moitas xa estaban o ano pasado. Hai tanto nivel que incluso me corrixen a min (risas)”. O guardarredes do primeiro plantel e técnico de porteiros do club espera que as súas xogadoras especializadas nesta posición “aprendan a realizar ben o seu traballo, desde chapar ben un balón a dirixir e ordenar ao equipo no campo, xa que é o xogador que mellor ve todo; pero sobre todo quero que gocen desta minoritaria aínda que gratificante posición”. Vivian Dors Manu Rodríguez Roy Varela
  16. 16. FF 17 Amuletos, ritos e supersticións Sara Pita Se buscamos no dicionario da Real Academia Galega as tres palabras que dan título a este artigo, obtemos os seguintes resultados: Amuleto: obxecto que se leva para atraer o bo e preservar contra o malo. Rito: acto non relixioso que se realiza de maneira habitual, costume case sagrado. Superstición: sentimento á marxe da razón, polo que se cre que certas cousas ou signos teñen misteriosamente boas ou malas consecuencias. Na definición dos amuletos encaixan algúns obxectos que seguramente moitas de nós temos sempre antes de disputar os encontros: as fotos da xente querida, as estampas relixiosas, as fitas para o pelo (algo tan sinxelo pode desencadear traxedias de non atopar as que nos gustan), as botas fetiche levadas ao zapateiro durante anos e anos (e aínda máis anos), as moedas, chapas de cervexa e a roupa térmica ou interior da sorte. Dentro dos amuletos, concedémoslle unha categoría especial aos chamados “placebos”. Moi de moda nos últimos anos son as tiras de kinesiotape colocadas incluso cando non hai lesións, cun efecto máis decorativo que terapéutico. Outro efecto placebo é o das vendaxes e proteccións cando tampouco existen lesións coma as protección para mans e nocellos (misteriosamente, o esparadrapo dos botiquíns sempre se esgota). Un clásico neste apartado son os sprays de frío ou calor, que empregamos antes, durante e despois dos partidos, cunha sensación de desabafo inmediato sexa cal sexa o noso problema. Os ritos, polo tanto, son aqueles costumes que levamos ao cabo coma un reloxo: levantámonos a unha hora determinada, almorzamos sempre o mesmo, no mesmo prato e no mesmo sitio, seguimos a mesma ruta para chegar ao campo, atamos as botas dun determinado xeito e mesmo tres ou catro veces -algunha fai e desfai as lazadas e anoa de novo os cordóns-, temos os nosos asentos no vestiario e colocamos a roupa sempre igual, peiteámonos seguindo tamén un xeito e saudamos a algunha compañeira de forma especial e igual que en todos os encontros. Na categoría das supersticións encaixaríamos entón, manías como non mirarnos ao espello, entrar co pé dereito ao campo ou dar tres pasos coa mesma perna, vendar o nocello dereito antes que o esquerdo ou saudar coa mesma man a todas as compañeiras e coa outra as rivais. Tamén existen moitas supersticións arredor das cores coas que conxugamos os nosos equipamentos deportivos. Tiven unha compañeira que sempre vestía con algo vermello por debaixo da roupa de xogar e nunca, baixo ningún concepto, podía levar algo amarelo. Polo que a min respecta, sempre levo a roupa interior da sorte e nunca quento coas caneleiras, só as coloco xusto antes de xogar. Non falarei de nomes propios para preservar o anonimato e salvagardarme dunha posible guillotina, pero si dalgún dos casos que máis me impactaron en todos estes anos. Un dos máis peculiares foi o dunha compañeira que xogaba coas bragas da súa avoa. Seguramente non existe cousa máis antiestética -e incómoda- que aquelas bragas de cor rosada. Non se sabía onde comezaban e onde remataban e eran dun tamaño superlativo. Pero a ela dábanlle unha vitalidade e unha forza, que non sei que faría de esquecelas algún día. Tamén tiven algunha compañeira que sempre tiña que facer as súas necesidades antes de xogar no baño do vestiario -daba igual o campo que fose ou o estado dos lavabos-, ou outra que rezaba varias oracións en privado antes de saltar ao verde. Pero non somos as únicas que levamos a cabo estas prácticas. Corpo técnico e afección tamén teñen as súas manías. O amuleto máis extravagante que coñezo de primeira man por parte dun adestrador foi un que levaba un feixe de pelo da súa mascota no peto do chándal. Respecto dos seareiros, lémbrome dunha nai que asistía a todos os encontros pero non os vía. Ía camiñando en procura da igrexa que estivese máis preto do campo a acendía algunhas velas para que gañásemos. En caso de non atopar igrexa, volvía e pasaba o partido rezando, pero nunca ollando para el. Como grupo, recordo as nosas estampas da “Virxe das Angustias”. Empregámolas nun mal momento deportivo e cando comezaron a “funcionar”, todas e cada unha de nós tiña que ter polo menos unha delas no partido, nas caneleiras ou onde fósemos capaces de levalas. Se alguén do filial entraba na convocatoria por primeira vez, era vital atopar unha estampa para ela. A verdade é que non nos foi nada mal dende que todas comezamos a crer na “forza das Angustias”. Incluso algunha de nós volveu ao ano seguinte á procesión
  17. 17. FF 18 desa Virxe para ”agradecerlle” a xeira de bos resultados do ano anterior. Todo isto deixando ao lado a nosa condición de ateas, agnósticas ou crentes. Por moi raras que sexan as manías, penso que posúen unha parte positiva, e é que nos aportan seguridade e confianza. Tamén é certo que dentro da escala do fanatismo, podemos situarnos nun chanzo máis alto ou máis baixo. No máis alto atopariamos ás neuróticas, que pensan que o rendemento deportivo depende unicamente de ter seguidas as pautas dos ritos, de non esquecerse dos seus amuletos, nin ter un mínimo erro na planificación previa ao partido. A obsesión é plena en caso de fallar nun dos pasos e seguramente influirá negativamente no rendemento dese día. No chanzo máis baixo estarían as que a pesares de ter certas supersticións, fetiches ou rituais, non as converten en algo vital para o rendemento deportivo. Interiorizamos o poder dos amuletos, ritos e supersticións até tal punto que chegamos a convencernos de que nos axudarán a gañar, e se non seguimos algún dos pasos, a perder. Os patróns asociados a boas situacións perduran no tempo e os vinculados a derrotas ou malos momentos, tenderán a desaparecer. Cando levamos moito tempo cun amuleto e as cousas comezan a torcerse, desbancamos o antigo e buscamos un novo na procura da sorte. O que hoxe consideramos infalible para gañar, mañá perde o seu poder místico e comezamos a procura dun novo. Hai quen pensa que a sorte non existe e que unicamente os resultados se conseguen con traballo e esforzo , mentres outros pensan que para conseguir levar os tres puntos toda axuda é pouca; e si levar un amuleto, cumprir unhas rutinas antes dos partidos ou algunhas supersticións axudan a ter algo máis de confianza, pois benvidos sexan. As dúas posturas son totalmente respectables. E vós, que tipo de xogador, adestrador ou afeccionado sodes? Tendes costumes previas aos partidos que se podan contar?
  18. 18. Galegas no exterior (novem ANA BUCETA (Levante U.D. © Levante U.D. En período de rehabilitación. ANAIR (R.C.D. Espanyol-ESP) Foto: © 02/11, Espanyol-Barcelona (1- minutos do aprazado da xornada 6, até ser substituída por Pomares. Non o pasou ben no derbi local porque o Barcelona arrasou e o Espanyol só se limitou a capear o temporal como mellor soubo. 06/11, Transportes Alcaine-Espanyol (2-1): Xogou os 90 minutos. Na primeira fase do xogo deu un pase de gol a Paloma que a compañeira non conseguiu aproveitar. Tras recibir o primeiro gol contou con dúas oportunidades para empatar. Na primeira non superou a Mariajo no man a man e na segunda concluíu cun disparo seco unha acción colectiva do seu equipo. Aínda tería outra co 2-0, pero Mariajo volveu salvar o seu remate. 13/11, Espanyol-Santa Teresa (2-0): Entrou no minuto 67 en lugar de Pomares. O seu escaso tempo de xogo non lle impediu reafirmar o seu fútbol gañador rebentando un partido enquistado no 0-0 e sentenciándoo co 2 cabeza a Mainguy. 20/11, Espanyol-Fund. Albacete (3-3): O novo técnico, Luismi Marín, confiou en Anair para a tit guardesa tivo a primeira ocasión do choque pero Elena de Toro atallou o seu tiro. Foi substituída por Pomares no minuto 80. ANDREA MIRÓN (Sp. C. Braga Foto: © Sp. C. Braga 06/11, Viseu 2001-Sp. Braga (0 unha pequena rotura muscular causada no partido contra o Sporting de Lisboa. 13/11, Sp. Braga-Albergaria (3 participou ao estar na última fase da recuperación. 20/11, A-dos-Francos-Sp. Braga (0-6): Regresou tras integrarse aos treinos do grupo o xoves 17. Volveu facer bo partido tendo actuacións defensivas destacadas como o corte do minuto 24 que salvou o empate. Aguantou o partido completo. 27/11, Os Belenenses-Sp. Braga (0-8): Xogou os 90 minutos. O equipo foi tan superior que non tivo ocasión de brillar por falta de traballo. BELÉN (Valencia C.F. B- Valencia C.F. 05/11, Transportes Alcaine B-Valencia B (1 Entrou no minuto 68 substituíndo a Genma. O emprego de xogadoras do primeiro equipo FF 19 Galegas no exterior vembro) (Levante U.D.-ESP) Foto: Foto: © R.C.D. Espanyol -6): Xogou 75 minutos do aprazado da xornada 6, até ser substituída por Pomares. Non o pasou ben no derbi local porque o Barcelona arrasou e o Espanyol só se limitou a capear o temporal como 1): Xogou os 90 minutos. Na primeira fase do xogo deu un pase de gol a Paloma que a compañeira non conseguiu aproveitar. Tras recibir o primeiro gol contou con dúas oportunidades para uperou a Mariajo no man a man e na segunda concluíu cun disparo seco unha acción colectiva pero Mariajo volveu 0): Entrou no minuto 67 en escaso tempo de xogo non lle impediu reafirmar o seu fútbol gañador rebentando un 0 e sentenciándoo co 2-0 ao bater de 3): O novo técnico, Luismi Marín, confiou en Anair para a titularidade. A guardesa tivo a primeira ocasión do choque pero Elena de Toro atallou o seu tiro. Foi substituída por Pomares no (Sp. C. Braga-PRT) Sp. Braga (0-6): Baixa por muscular causada no partido contra o Sporting de Lisboa. Albergaria (3-0): No participou ao estar na última fase da recuperación. 6): Regresou tras integrarse aos treinos do grupo o xoves 17. Volveu facer un bo partido tendo actuacións defensivas destacadas como o corte do minuto 24 que salvou o empate. Aguantou o partido 8): Xogou os 90 minutos. O equipo foi tan superior que non tivo ocasión de -ESP) Foto: © Valencia B (1-2): Entrou no minuto 68 substituíndo a Genma. O emprego de xogadoras do primeiro equipo condicionou a titularidade da galega. No escaso tempo no que estivo no campo tivo unha ocasión que lle desbaratou a meta do cadro aragonés, Isabel. Con ela no campo o conxunto valencianista fixo o gol da vitoria na prolongación. 12/11, Valencia B-Almassora (4 a Olga para desenvolverse dúas ocasións de gol, nunha delas o balón bateu na trabe. 19/11, Alhama-Valencia B (0 anterior, participou no encontro durante todo o segundo tempo ao substituír a Cintia. Dadas as boas prestacións da xornada anterior volveu a colocarse perto da banda. Unha vez máis rozou o gol cun xute que pasou a rentes da barra. CARLA GONZÁLEZ PRT) Foto: © Sp. C. Braga En período de rehabilitación. CAROLINA (Oiartzun Kir. Elk. Foto: © Oiartzun Kir. Elk. 05/11, At. Madrid minuto 65 substituíndo a Silvia. Tres minutos despois o At. Madrid fixo o 3 calquera posibilidade de reacción. 13/11, Oiartzun- minutos, sendo substituída por Quiñones cando o encontro apuntaba ao empate. Case logra o empate a un tanto ao comezo do segundo tempo, p rentes da escuadra da meta de Sandra Torres. 19/11, Granadilla-Oiartzun (2 abriu o marcador cunha vaselina precisa sobre a saída de Noelia Ramos. Segundo gol da temporada para a viguesa. CLO (Sp. C. Braga-PRT Foto: © Sp. C. Braga 06/11, Viseu 2001-Sp. Braga (0 90 minutos. Regresou á cita co gol á media hora de partido. Fixo o 5-0 cun disparo potente e colocado. Na parte final estivo a segundo no choque. 13/11, Sp. Braga-Albergaria (3 substituída por Susana Silva. Tivo a primeira ocasión do partido ao pouco de comezar o xogo. 20/11, A-dos-Francos-Sp. Braga (0 disparo á trabe no minuto 16.Logo fixo o 0 no campo até o asubío final. 27/11, Os Belenenses-Sp. Braga (0 até ser substituída por Adriana. Puido ma cun disparo ao pau e no oito con outro que se lle foi alto. No minuto 55 materializou o 0 pisou a área. MARI PAZ (Valencia C.F. 06/11, Santa Teresa-Valencia (0 por Esther Romero no minuto 57. Ti ocasións de gol. Na segunda cabeceou á madeira, no que puido ser a vitoria do seu equipo. 12/11, Valencia-At. Madrid (1 fixo o gol do empate, que sería definitivo, culminando unha acción de estratexia montada polo equipo de Cristian Toro. condicionou a titularidade da galega. No escaso tempo no stivo no campo tivo unha ocasión que lle desbaratou a meta do cadro aragonés, Isabel. Con ela no campo o conxunto valencianista fixo o gol da vitoria na prolongación. Almassora (4-1): No descanso substituíu na posición de extrema. Tivo s ocasións de gol, nunha delas o balón bateu na trabe. Valencia B (0-1): Como no encontro anterior, participou no encontro durante todo o segundo tempo ao substituír a Cintia. Dadas as boas prestacións da anterior volveu a colocarse perto da banda. Unha vez máis rozou o gol cun xute que pasou a rentes da barra. CARLA GONZÁLEZ (Sp. C. Braga- Sp. C. Braga En período de rehabilitación. (Oiartzun Kir. Elk.-ESP) Oiartzun Kir. Elk. 05/11, At. Madrid-Oiartzun (4-0): Entrou no minuto 65 substituíndo a Silvia. Tres minutos despois o At. Madrid fixo o 3-0 fechando calquera posibilidade de reacción. -Levante (1-2): Xogou 88 sendo substituída por Quiñones cando o encontro apuntaba ao empate. Case logra o empate a un tanto ao comezo do segundo tempo, pero o seu disparo pasou a rentes da escuadra da meta de Sandra Torres. Oiartzun (2-1): Xogou os 90 minutos e abriu o marcador cunha vaselina precisa sobre a saída de Noelia Ramos. Segundo gol da temporada para a viguesa. PRT) Sp. Braga (0-6): Xogou os 90 minutos. Regresou á cita co gol á media hora 0 cun disparo potente e colocado. Na parte final estivo a piques de facer o seu Albergaria (3-0): Xogou 83 minutos até ser substituída por Susana Silva. Tivo a primeira ocasión do ar o xogo. Sp. Braga (0-6): Puido facer o 0-2 cun disparo á trabe no minuto 16.Logo fixo o 0-3 no 55 e ficou Sp. Braga (0-8): Xogou 66 minutos, até ser substituída por Adriana. Puido marcar no minuto tres cun disparo ao pau e no oito con outro que se lle foi alto. No minuto 55 materializou o 0-4 cun xute colocado en canto Valencia C.F.-ESP) Foto: © Valencia C.F. Valencia (0-0): Entra Esther Romero no minuto 57. Tivo dúas ocasións de gol. Na segunda cabeceou á no que puido ser a vitoria do seu At. Madrid (1-1): Xogou todo o partido e fixo o gol do empate, que sería definitivo, culminando unha estratexia montada polo equipo de Cristian Toro.
  19. 19. 19/11, Levante-Valencia (2-1): Xogou todo o derbi. No primeiro tempo puido empatar nun disparo alto e nunha vaselina que sacou Oli Oprea entre os paus. No segundo tempo, co 2-1, tocou coa cabeza un centro de co que case iguala o choque. MARÍA VIDAL (Mercyhurst Lakers USA) Foto: © Mercyhurst Lakers Rematou a liga. NATALIA (Sp. C. Braga-PRT) Foto: © 06/11, Viseu 2001-Sp. Braga (0-6): Xogou os 60 minutos, até ser substituída por Susana Silva. No minuto 3 obrigou á meta local a facer unha gran parada. Logo marcaría o 3-0 no 24. 13/11, Sp. Braga-Albergaria (3-0): Xogou os 90 minutos. Non tivo fortuna cara ao gol. Volveu a participar das variantes de ataque no xogo arsenalista. 20/11, A-dos-Francos-Sp. Braga (0-6): Xogou os 90 minutos. No minuto 81 deu o pase do 0-6 a Edite. 27/11, Os Belenenses-Sp. Braga (0-8): Xogou os 90 minutos. Fechou o mes como o comezou, marcando. Nesta ocasión fixo o 0-6 aos 64 minutos nunha gran xogada individual. PATRI (C. At. Madrid B-ESP) Foto: © C. At. Madrid 06/11, Madrid-At. Madrid B (2-1): Recuperada da lesión, xogou na segunda parte. Saíu no minuto 55 no lugar de Prieto. 13/11, At. Madrid B-Torrelodones (1-0):Non foi convocada por unha sobrecarga. 20/11, Guadamur-At. Madrid B (2-2): Xogou os 90 minutos. Mal partido de todo o equipo no que o mellor foron os tres puntos. PAULETA (Sp. C. Braga-PRT) Foto: © 06/11, Viseu 2001-Sp. Braga (0-6): Xogou os 90 minutos. Fixo os dous primeiros gol minutos 8 e 16. O primeiro tras recoller un rexeite da porteira tras tiro de Edite Fernandes e o segundo tras rematar colocado coa cabeza. 13/11, Sp. Braga-Albergaria (3-0): Xogou os 90 minutos. De novo volveu a ter o control do encontro. O dominio, ás veces asfixiante, do seu equipo tiña moito que ver coa súa claridade na lectura. 20/11, A-dos-Francos-Sp. Braga (0-6): Xogou os 90 minutos. No minuto 69 fixo o 0-5 cun gran disparo desde fóra da área. 27/11, Os Belenenses-Sp. Braga (0-8): Xogou os 90 minutos, nos que volveu a regalar fútbol enfeitado cun trick. Abriu o partido marcando os dous primeiros tantos nos minutos 27 e 34 e completou o terceiro, que era o 0 zapatazo espectacular desde fóra da área. Está noutro nivel! SARITA (U.D. Granadilla Tenerife Sur © Richard Dani 05/11, Granadilla-Betis (4-0): Segundo partido completo da tudense. O seu papel no centro, ao lado de Silvia Doblado, foi impecable. FF 20 1): Xogou todo o derbi. No primeiro tempo puido empatar nun disparo alto e nunha vaselina que sacou Oli Oprea entre os paus. No segundo 1, tocou coa cabeza un centro de Esther Romero Mercyhurst Lakers- Foto: © Sp. C. Braga 6): Xogou os Susana Silva. No minuto 3 obrigou á meta local a facer unha 0): Xogou os 90 minutos. Non tivo fortuna cara ao gol. Volveu a participar 6): Xogou os 90 6 a Edite. 8): Xogou os 90 marcando. Nesta 6 aos 64 minutos nunha gran xogada C. At. Madrid 1): Recuperada da lesión, xogou na segunda parte. 0):Non 2): Xogou os 90 minutos. Mal partido de todo o equipo no que o mellor foron os tres Foto: © Sp. C. Braga 6): Xogou os 90 minutos. Fixo os dous primeiros goles nos tras recoller un eite da porteira tras tiro de Edite Fernandes e o segundo tras rematar colocado coa cabeza. 0): Xogou os 90 minutos. De novo volveu a ter o control do encontro. O ás veces asfixiante, do seu equipo tiña moito que 6): Xogou os 90 5 cun gran disparo desde 8): Xogou os 90 nos que volveu a regalar fútbol enfeitado cun hat- . Abriu o partido marcando os dous primeiros tantos nos minutos 27 e 34 e completou o terceiro, que era o 0-7, cun zapatazo espectacular desde fóra da área. Está noutro nivel! anadilla Tenerife Sur-ESP) Foto: 0): Segundo partido completo da tudense. O seu papel no centro, ao lado de Silvia Doblado, 13/11, Athletic-Granadilla (2 todo o encontro. Foi de menos a o seu equipo. O seu mellor momento foi na segunda parte, cando o seu xogo fluído axudou a que as canarias dominaran facendo recuar ás vascas. 19/11, Granadilla-Oiartzun (2 parte fundamental no dominio exercido polo c sobre o vasco. Dispuxo dunha ocasión aos 36 minutos cun disparo desde fóra da área que non concluíu na rede. SHEILA (FFC. Vorderland 05/11, Rankweil-Vorderland (1 Partidazo de Sheila e do seu equipo eliminando fantasmas do pasado ao derrotar cun final de partido espectacular ao seu rival do outro lado da ponte. A futbolista coruñesa abriu o marcador en territorio inimigo aos 4 minutos. Gran invernal. 17/11: Sheeila é incluída no equipo da liga no grupo centro-oeste. 20/11, Vorderland-Erlaa (3-0): Sheila tivo a ocasión de vivir unha situación moi especial. Estaba nun partido histórico para o Vorderland e participou activamente na clasificación do equipo para as semifinais da Copa de Austria. Bernhardt colocouna de interior dereita e desde a súa posición deu os pases dos dous primeiros goles, para Pomberger no minuto 66 e para Müller no 71. O partido tamén serviu para examinar o nivel do grupo en relación oriental, ao medirse ao líder do mesmo e así calibrar opcións de ascenso logo de que aumentaran as posibilidades do equipo tras as últimas xornadas. VERO (Paris Saint-Germain F.C Foto: © P.S.G. F.C. 06/11, Soyaux-Paris St.-Germain (0 outros 90 minutos a Vero no Camille de Angouleme. Puido inaug aos 18 minutos cun disparo que acabou rebotando na trabe. 10/11, BIIK.-Paris St.-Germain (0 partido en Casaquistán e inaugura o marcador da eliminatoria batendo a Oxana Zheleznyak no minuto 17. O PSG está ás portas dos cuartos de final da Copa de Europa. 17/11, Paris St.-Germain-BIIK. (4 tempo. No descanso foi substituída por Marie Marchou deixando o encontro cun 2 que resolta. Partido cómodo ocasións locais cun disparo a porta aos cinco minutos. 20/11, Girondins-Paris St.-Germain (0 90 minutos no campo. Aos 30 marcou o 0 pé dereito desde o balcón da área. Logo elaborou a primeira parte da xogada, pase incluído, para que Sarr fixera o 0 26/11, Francia-España (1-0). Titular. Estivo 56 minutos no campo. Foi substituída por Bárbara. A s indiscutible apareceu no minuto sete nunha acción individual rematada cun disparo desde lonxe. Deixou o partido tres minutos despois único gol do choque. Granadilla (2-0): Xogou todo o encontro. Foi de menos a máis, como o seu equipo. O seu mellor momento foi na cando o seu xogo fluído axudou a que as canarias dominaran facendo Oiartzun (2-1): Xogou os 90 minutos. Foi parte fundamental no dominio exercido polo cadro canario sobre o vasco. Dispuxo dunha ocasión aos 36 minutos cun disparo desde fóra da área que non concluíu na rede. Vorderland-AUT) Foto: © Franz Kopf Vorderland (1-4): Partidazo de Sheila e do seu equipo tasmas do pasado ao derrotar cun final de partido espectacular ao seu rival do outro lado da ponte. A futbolista coruñesa abriu o marcador en territorio inimigo aos 4 minutos. Grande imaxe para entrar na folga 17/11: Sheeila é incluída no equipo ideal da primeira parte oeste. 0): Sheila tivo a ocasión de vivir unha situación moi especial. Estaba nun partido histórico para o Vorderland e participou activamente na clasificación para as semifinais da Copa de Austria. Bernhardt colocouna de interior dereita e desde a súa posición deu os pases dos dous primeiros goles, para Pomberger no minuto 66 e para Müller no 71. O partido tamén serviu para examinar o nivel do grupo en relación ao outro, o sur- oriental, ao medirse ao líder do mesmo e así calibrar opcións de ascenso logo de que aumentaran as posibilidades do equipo tras as últimas xornadas. Germain F.C.-FRA) Germain (0-2). Lair dá outros 90 minutos a Vero no Camille-Lebon uido inaugurar o marcador aos 18 minutos cun disparo que acabou Germain (0-3): Vero xoga todo o Casaquistán e inaugura o marcador da eliminatoria batendo a Oxana Zheleznyak no minuto 17. O PSG está ás portas dos cuartos de final da Copa de Europa. BIIK. (4-1): Xogou o primeiro tempo. No descanso foi substituída por Marie-Laure Delie. Marchou deixando o encontro cun 2-0 e a eliminatoria máis que resolta. Partido cómodo no que inaugurou a serie de ocasións locais cun disparo a porta aos cinco minutos. Germain (0-6): Estivo durante os o. Aos 30 marcou o 0-2 cunha volea co pé dereito desde o balcón da área. Logo elaborou a primeira parte da xogada, pase incluído, para que Sarr fixera o 0-3. 0). Titular. Estivo 56 minutos no campo. Foi substituída por Bárbara. A súa calidade indiscutible apareceu no minuto sete nunha acción n disparo desde lonxe. Deixou o partido tres minutos despois de que Le Sommer fixera o
  20. 20. Resistencia no fútbol Contextualización e fundamentación teóric Verónica Giráldez Costas (Grado Ciencias da Actividade Física e do David Rodriguez (Grado Ciencias da Actividade Física e do Deporte, Master de Readaptación en Lesións Físico Coñecemos por resistencia a capacidade de soportar psíquica e fisicamente unha carga durante longo tempo producíndose finalmente un cansanzo insuperable debido á intensidade e á duración da mesma e/ou recuperarse rapidamente despois de esforzos físicos e psíquicos. Zintl (1991) recolle de forma esquemática as funcións da resistencia: • Manter durante o máximo tempo posible unha intensidade óptima da carga. • Manter ao mínimo as perdas inevitables de intensidade ante cargas prolongadas. • Aumentar a capacidade de soportar as cargas tanto en adestramentos como en competicións. • Recuperación acelerada tras adestramentos e competicións. • Estabilización da técnica deportiva e da capacidade de concentración. En canto ás diferentes fontes de obtención de enerxía, salientamos a vía aeróbica e a vía anaeróbica. Dentro desta última distínguese entre anaeróbico láctica e anaeróbica aláctica. A vía aeróbica permite esforzos de baixo a medio, isto quere dicir que o consumo de ácidos graxos ,comunmente coñecidos como graxas, é maioritario, que se combina xunto a hidratos de carbono conforme aumentamos a intensidade proporcionando enerxía para que o organismo realice as funcións establecidas (Gª - Verdugo, 2003). Tal e como di Gorostiaga (1993a,1993b), dentro da vía anaeróbica hai dous tipos: • Anaeróbica aláctica, que produce a máxima enerxía durante exercicios de máxima intensidade e período inferior a 4-8 segundos. • Anaeróbica láctica, que produce a máxima enerxía durante 30 segundos e 1-2 minutos. Denomínase así porque se necesita da glucólise anaeróbica para FF 21 Resistencia no fútbol Contextualización e fundamentación teórica Verónica Giráldez Costas (Grado Ciencias da Actividade Física e do Deporte) David Rodriguez (Grado Ciencias da Actividade Física e do Deporte, Master de Readaptación en Lesións Físico- Deportivas) Coñecemos por resistencia a capacidade de soportar psíquica e fisicamente unha carga durante longo tempo producíndose finalmente un cansanzo insuperable debido á intensidade e á duración da mesma e/ou recuperarse síquicos. Zintl (1991) recolle de forma esquemática as funcións da Manter durante o máximo tempo posible unha Manter ao mínimo as perdas inevitables de intensidade ante cargas prolongadas. de soportar as cargas tanto en adestramentos como en Recuperación acelerada tras Estabilización da técnica deportiva e En canto ás diferentes fontes de obtención de ntamos a vía aeróbica e a vía se entre anaeróbico láctica e anaeróbica aláctica. A vía aeróbica permite esforzos de baixo a medio, isto quere dicir que o consumo de ácidos graxos ,comunmente coñecidos como é maioritario, que se combina xunto a hidratos de carbono conforme aumentamos a proporcionando enerxía para que o organismo Verdugo, 2003). Tal e como di Gorostiaga (1993a,1993b), dentro da vía Anaeróbica aláctica, que produce a máxima enerxía durante exercicios de máxima intensidade e período Anaeróbica láctica, que produce a máxima enerxía 2 minutos. Denomínase sita da glucólise anaeróbica para a produción de enerxía, que produce á súa vez unha acumulación de ácido láctico, que perturba o óptimo funcionamento das células e é responsable directo da fatiga. Dentro destas divisións de vías enerxéticas temos que axustarnos ao obxectivo de cada deporte, neste caso no fútbol, dado o carácter de esforzo que é, primordialmente glucolítica. A partir do gasto enerxético nos diferentes postos propostos por Jiménez (1996), considérase útil un adestramento específico por posto que teñen máis gasto enerxético desde o punto de vista anaeróbico, outro grupo cos que estean en zona de transición aeróbica-anaeróbica, e os que case non utilizan este metabolismo noutro para facer así o adestramento máis específico. Como parte da planificación do técnico e do preparador físico do equipo, cada futbolista non debe ter nunca como obxectivo desenvolver ao máximo a súa capacidade de resistencia; senón que debe desenvolvela suficientemente, é dicir, de forma óptima, p futbolísticas. Un exceso de adestramento de Resistencia pode repercutir negativamente na velocidade do futbolista pois a adaptación do organismo ao adestramento de Resistencia o fará máis lento ao ir adquirindo paulatinamente as súas fibras musculares FT características das fibras ST (maior número de mitocondrias, maior capacidade oxidativa, ...). Á súa vez, o que se busca é crear esta base aeróbica para un óptimo desenvolvemento das demais calidades das que procederemos a falar máis detalladamente na segunda parte deste artigo, e na que afondaremos máis nas formas de desenvolvemento da resistencia óptima do futbolista. Dentro do adestramento debemos pautar unha forma de avaliar para poder medir o estímulo que aportamos na sesión. Para o control das distintas cargas debemos ter en conta os seguintes compoñentes (Meléndez 1995): • resistencia a adestrar) • unha sobrecarga fisiolóxica que provoque a supercompensación no tipo de resistencia. Para o seu control podemos utilizar a frecuencia cardíaca, a velocidade de execución, o consumo de osíxeno, a escala de Borg (figura 1) e lactato. • realización do exercicio. • de sesións por semana. A progresión ao longo do tempo: evolución da carga de adestramento para provocar a mellora a niveis desexados. A escala de Borg baséase na percepción s suxeito, polo que se require certa experiencia no adestramento como na utilización da escala por parte do suxeito, sendo fácil de utilizar e amplamente aceptada. Esta escala proporciona ao técnico ou ao preparador físico un feedback que é moi útil para as seguintes sesións. a produción de enerxía, que produce á súa vez unha acumulación de ácido láctico, que perturba o óptimo funcionamento das células e é responsable Dentro destas divisións de vías enerxéticas temos que tarnos ao obxectivo de cada deporte, neste caso no fútbol, dado o carácter de esforzo que é, primordialmente glucolítica. A partir do gasto enerxético nos diferentes postos propostos por Jiménez (1996), considérase útil un adestramento específico por postos onde se agrupen aqueles que teñen máis gasto enerxético desde o punto de vista anaeróbico, outro grupo cos que estean en zona de transición anaeróbica, e os que case non utilizan este metabolismo noutro para facer así o adestramento máis Como parte da planificación do técnico e do preparador físico do equipo, cada futbolista non debe ter nunca como obxectivo desenvolver ao máximo a súa capacidade de resistencia; senón que debe desenvolvela suficientemente, é dicir, de forma óptima, para as súas necesidades futbolísticas. Un exceso de adestramento de Resistencia pode repercutir negativamente na velocidade do futbolista, pois a adaptación do organismo ao adestramento de Resistencia o fará máis lento ao ir adquirindo as fibras musculares FT características das fibras ST (maior número de mitocondrias, maior Á súa vez, o que se busca é crear esta base aeróbica para un óptimo desenvolvemento das demais calidades das que s detalladamente na segunda parte deste artigo, e na que afondaremos máis nas formas de desenvolvemento da resistencia óptima do futbolista. Dentro do adestramento debemos pautar unha forma de avaliar para poder medir o estímulo que aportamos na ra o control das distintas cargas debemos ter en conta os seguintes compoñentes (Meléndez 1995): O tipo de exercicio (tipo de resistencia a adestrar) A intensidade: deberá supor unha sobrecarga fisiolóxica que provoque a supercompensación no tipo de resistencia. Para o seu control podemos utilizar a frecuencia cardíaca, a velocidade de execución, o consumo de osíxeno, a escala de Borg (figura 1) e A duración: tempo de realización do exercicio. A frecuencia semanal: número de sesións por semana. A progresión ao longo do tempo: evolución da carga de adestramento para provocar a mellora A escala de Borg baséase na percepción subxectiva do suxeito, polo que se require certa experiencia no adestramento como na utilización da escala por parte do suxeito, sendo fácil de utilizar e amplamente aceptada. Esta escala proporciona ao técnico ou ao preparador físico un útil para as seguintes sesións.

×