Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

037. revista futbolfemenino. outubro 2016

551 views

Published on

037. revista ff. outubro 2016[1]

Published in: Sports
  • DOWNLOAD THIS BOOKS INTO AVAILABLE FORMAT (2019 Update) ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... Download Full PDF EBOOK here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download Full EPUB Ebook here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download Full doc Ebook here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download PDF EBOOK here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download EPUB Ebook here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... Download doc Ebook here { https://soo.gd/irt2 } ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ................................................................................................................................... eBook is an electronic version of a traditional print book THIS can be read by using a personal computer or by using an eBook reader. (An eBook reader can be a software application for use on a computer such as Microsoft's free Reader application, or a book-sized computer THIS is used solely as a reading device such as Nuvomedia's Rocket eBook.) Users can purchase an eBook on diskette or CD, but the most popular method of getting an eBook is to purchase a downloadable file of the eBook (or other reading material) from a Web site (such as Barnes and Noble) to be read from the user's computer or reading device. Generally, an eBook can be downloaded in five minutes or less ......................................................................................................................... .............. Browse by Genre Available eBooks .............................................................................................................................. Art, Biography, Business, Chick Lit, Children's, Christian, Classics, Comics, Contemporary, Cookbooks, Manga, Memoir, Music, Mystery, Non Fiction, Paranormal, Philosophy, Poetry, Psychology, Religion, Romance, Science, Science Fiction, Self Help, Suspense, Spirituality, Sports, Thriller, Travel, Young Adult, Crime, Ebooks, Fantasy, Fiction, Graphic Novels, Historical Fiction, History, Horror, Humor And Comedy, ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... .....BEST SELLER FOR EBOOK RECOMMEND............................................................. ......................................................................................................................... Blowout: Corrupted Democracy, Rogue State Russia, and the Richest, Most Destructive Industry on Earth,-- The Ride of a Lifetime: Lessons Learned from 15 Years as CEO of the Walt Disney Company,-- Call Sign Chaos: Learning to Lead,-- StrengthsFinder 2.0,-- Stillness Is the Key,-- She Said: Breaking the Sexual Harassment Story THIS Helped Ignite a Movement,-- Atomic Habits: An Easy & Proven Way to Build Good Habits & Break Bad Ones,-- Everything Is Figureoutable,-- What It Takes: Lessons in the Pursuit of Excellence,-- Rich Dad Poor Dad: What the Rich Teach Their Kids About Money THIS the Poor and Middle Class Do Not!,-- The Total Money Makeover: Classic Edition: A Proven Plan for Financial Fitness,-- Shut Up and Listen!: Hard Business Truths THIS Will Help You Succeed, ......................................................................................................................... .........................................................................................................................
       Reply 
    Are you sure you want to  Yes  No
    Your message goes here
  • Be the first to like this

037. revista futbolfemenino. outubro 2016

  1. 1. Contidos Editorial ………………………...…. Fase de ascenso: mellor segundo …. Polo mundo...…………………….... Máis perto …………………………. O perfil: Lucía Pardo …………….... Tony Pazó: un técnico de retos …….. Apuntamento sobre o futfem no cine Fractura de escafoides en porteiras (II) Galegas no exterior ………………… A comunicación (II) ……….………. As competicións: Eurocopa 1997 …… A competición en setembro ………… Resultados de setembro …….……… FF Revista do fútbol feminino galego Director: Carlos Castro Pinhão Consello de redacción: Carlos Castro Pinhão Óscar Losada Castro Manuel Julián Jiménez Josu Imanol Julián Fandiño Colaboracións: Mabel Ramos Aguirre Verónica Giráldez Costas David Rodríguez Sara Pita Arcones Capa: Almu Pazó Maquetación: Carlos Castro Pinhão Publicidade: revistaff@outlook.es Enderezo electrónico: revistaff@outlook.es FF 2 Editorial 2 3 7 9 11 .. 13 . 17 I) 19 Galegas no exterior ………………… 20 23 … 24 ………… 26 ……….. 27 era da dixitalización documentos só debería aportar velocidade, rigor transparencia e accesibilidade. Iso é así maioritariamente salvo excepcións como a do fútbol feminino nas categorías organizadas pola RFEF. Se hai meses denunciabamos a discriminación administrativa que sufrían os equipos galegos de Segunda División cando xogaban en Asturias, e posteriormente en Castela León, un ano despois a mesma prolóngase aos encontros xogados na propia casa. O feito de que territoriais como a galega ou a cántabra n desenvolvido na súa totalidade o Proxecto Fénix, que teñan optado por modelos de comunicación dixital diferentes, fai que os equipos a elas adscritos non dispoñan dunha caixa de correo na intranet do sistema da española para poder recibir as actas. Así, as mesmas cheg vontade do funcionario federativo correspondente desde As Rozas. A comezos de outubro, o presidente da Cántabra, José comunicounos que tomara cartas no asunto na procura dunha solución urxente para que to clubs dispuxeran das actas de xeito inmediato. Pasadas tres semanas, o estado das cousas non se modificou. Hai clubs que aínda non teñen a primeira, moitos técnicos oficial sobre o número de cartóns recibidos polas súas xogadoras e, polo medio, unhas alegacións sobre unha aliñación indebida que pode ficar en nada e na que, máis que mala vontade unha presunta neglixencia do colexiado tanto lle deu anotar un nome que outro, un dato que o involuntario equipo transg comprobar unha vez que recibiu a notificación para responder ás alegacións vía RFEF límite de verse nun estado de indefensión. Acaba de entrar diñeiro para profesionalizar o fútbol feminino, pero ese paso ten que darse desde todos os lados, incluído o continúa sen estar á altura, documental, que o futfem español se o comparamos co tratamento que dá á Segunda, Segunda B, Copa de España e Supercopa masculinas, desde o seu siti A xitalización online de documentos só debería aportar velocidade, rigor, e accesibilidade. Iso é así maioritariamente salvo excepcións como a do fútbol feminino nas categorías organizadas pola RFEF. Se hai meses denunciabamos a administrativa que sufrían os equipos galegos de Segunda División cando xogaban en Asturias, e posteriormente en Castela- León, un ano despois a mesma prolóngase aos encontros xogados na propia casa. O feito de que territoriais como a galega ou a cántabra non teñan desenvolvido na súa totalidade o Proxecto Fénix, que teñan optado por modelos de comunicación , fai que os equipos a elas adscritos non dispoñan dunha caixa de correo na intranet do sistema da española para poder recibir as mesmas chegan dependendo da vontade do funcionario federativo correspondente A comezos de outubro, o presidente da Cántabra, José Ángel Peláez, comunicounos que tomara cartas no asunto na procura dunha solución urxente para que todos os clubs dispuxeran das actas de xeito inmediato. o estado das cousas non se ai clubs que aínda non teñen a moitos técnicos carecen de confirmación o número de cartóns recibidos polas oras e, polo medio, unhas alegacións sobre unha aliñación indebida que pode ficar en e na que, máis que mala vontade, houbo unha presunta neglixencia do colexiado, ao que tanto lle deu anotar un nome que outro, un dato que o involuntario equipo transgresor só puido comprobar unha vez que recibiu a notificación para responder ás alegacións vía RFEF ficando no límite de verse nun estado de indefensión. Acaba de entrar diñeiro para profesionalizar o pero ese paso ten que darse desde os lados, incluído o do organizador que sen estar á altura, informativa e tfem español merece, e máis tratamento que dá á Primeira, Segunda, Segunda B, Copa de España e Supercopa masculinas, desde o seu sitio web. Carlos Castro
  2. 2. Fase de ascenso: mellor segundo Carlos Castro Acaba de comezar un novo exercicio ligueiro pero xa estamos pensando no remate, na fase de ascenso a Primeira División, dado que un ano máis, nun tipo de competición suxeita a reiteradas remodelacións ao longo dos últimos anos, vemos que non se fixo nada para ser equitativo na hora de outorgar unha praza de ascenso ao segundo equipo mellor clasificado dos sete grupos da di prata. Este artigo naceu paralelo ás primeiras xornadas de liga ao ver como o probable mellor subcampión de Segunda volverá a ter cor canaria ollando a desigualdade de nivel nos dous grupos exclusivamente insulares que comezar extravagantes resultados como Achamán 14-0, Castillo-Viera, 0-24 ou Femarguín 0, nas dúas primeiras datas do subgrupo de Las Palmas, ou ver a presenza de só trece equipos no tinerfeño. A mala praxe desta década Co fracaso do segundo proxecto de Superliga e 2010/11), aquela que foi despectivamente como a Superliga do “decreto Quereda”, por atribuírse a idea ao antigo español, deuse paso á enésima remodelación estrutura competitiva para a nova Primeira División española de 16 equipos (a liga hispana é a que ten máis equipos de todas as máximas categorías dos países máis importantes no universo futfem) modificacións non só afectaron á Primeira División pois desde a RFEF decidiuse ampliar os grupos de Segunda División nun máis. Dos seis que existiron desde a 2001/02 á 2010/11, pasouse a sete desde a 2011/12. Con isto tivo lugar outro cambio que atinxiu ás fases de ascenso. A Segunda División foi creada na temporada 2001/02, cando a antiga División de Honor de catro grupos recuperara a idea de reducir e unificar, tal como nos comezos. Así, a maior parte dos que non ascenderon foron distribuídos en seis grupos de todo o territorio español. Desde entón e até a creación do sétimo, na 2011/12, ao final da temporada disputábase unha fase de ascenso con formato de FF 3 Fase de ascenso: mellor segundo Carlos Castro Acaba de comezar un novo exercicio ligueiro pero xa estamos pensando no remate, na fase de ascenso dado que un ano máis, nun tipo de competición suxeita a reiteradas remodelacións ao longo dos últimos anos, vemos que non se fixo nada para ser equitativo na hora de outorgar unha praza de ascenso ao segundo equipo asificado dos sete grupos da división de Este artigo naceu paralelo ás primeiras e liga ao ver como o probable mellor subcampión de Segunda volverá a ter cor canaria ollando a desigualdade de nivel nos dous grupos e comezaron xa con extravagantes resultados como Achamán-Castillo, Femarguín-Iregui, 12- 0, nas dúas primeiras datas do subgrupo de Las ce equipos no Superliga (2009/10 popularizada como a Superliga do “decreto Quereda”, por atribuírse a idea ao antigo seleccionador remodelación da estrutura competitiva para a nova Primeira División é a que ten máis s de todas as máximas categorías dos países máis importantes no universo futfem). As modificacións non só afectaron á Primeira División, desde a RFEF decidiuse ampliar os grupos de os seis que existiron 10/11, pasouse a sete desde a . Con isto tivo lugar outro cambio que atinxiu A Segunda División foi creada na temporada 2001/02, cando a antiga División de Honor de catro grupos e reducir e unificar, tal como fora a maior parte dos que non grupos ao longo de todo o territorio español. Desde entón e até a ao final da temporada disputábase unha fase de ascenso con formato de liguilla a unha volta, na que os seis campións, o cando se trataba de filiais, o conxunto con capacidade para ascender que estivera mellor clasificado nese grupo, eran repartidos noutros novos de tres equipos cada un. O formato estaba argumentado sobre do poucas datas que deixaba libres o calendario (algo sorprendente dado que a competición regular xornadas, só ocupaba a metade dun ano) e nos aforros orzamentarios que permitía longo aos clubs implicados. O sistema de liguillas de tres equipos a unha volta caeu en desgraza, pois permitía a intervención de circunstancias que, no transcurso das mesmas, motivadas pola orde de partidos e, en casos, os resultados que se producían, funcionamento natural da Sen querer restar méritos a El Olivo, no ano do seu ascenso (2010/11), ás galegas foron presentándoselles unhas circunstancias favorables como a ningún dos outros dous rivais. Na primeira xornada o Tacuense vencera pola mínima ao Girona en C intermedia as galegas conseguiran empatar en Navia fronte ao poderoso equipo insular e, cara a xornada final, o conxunto de Taco ficaba a expensas do que fixera un desmotivado Girona, sen opcións de ascenso, na recepción en Fontajau da esc lle abondaba gañar marcando un mínimo de dous tantos para ascender, como así foi (0 protestaron oficiosamente o Tacuense e o Girona. Os incomprensibles sete grupos canarios iguilla a unha volta, na que os seis campións, ou se trataba de filiais, o conxunto con capacidade para ascender que estivera mellor clasificado nese grupo, eran repartidos noutros novos de tres equipos argumentado sobre dous alicerces: as poucas datas que deixaba libres o calendario (algo sorprendente dado que a competición regular, de 26 xornadas, só ocupaba a metade dun ano) e nos aforros orzamentarios que permitía evitar un desprazamento longo aos clubs implicados. tema de liguillas de tres equipos a unha volta caeu pois permitía a intervención de , no transcurso das mesmas, motivadas pola orde de partidos e, en casos, os resultados que se producían, afectaban ao competición. Sen querer restar méritos a El Olivo, no ano do seu , ás galegas foron presentándoselles unhas circunstancias favorables como a ningún dos . Na primeira xornada o Tacuense vencera pola mínima ao Girona en Canarias. Na data intermedia as galegas conseguiran empatar en Navia fronte ao poderoso equipo insular e, cara a xornada final, o conxunto de Taco ficaba a expensas do que fixera un desmotivado Girona, sen opcións de ascenso, na recepción en Fontajau da escuadra olívica, a quen lle abondaba gañar marcando un mínimo de dous tantos para ascender, como así foi (0-2). Naquela fase protestaron oficiosamente o Tacuense e o Girona. Os incomprensibles sete grupos cos subgrupos
  3. 3. A nova modificación da Segunda División seis a sete grupos, pareceu pensada sen perspectiva. Foi como se a única intención á ampliación estivese deseñada simplemente para acoller ao extra de equipos que había que recolocar procedentes da baixada masiva da finada Superliga. Algúns d preciso porque houbo clubs masculinos que tras integraren emblemas con tradición no feminino o Rayco (U.D. Las Palmas), Tortosa Ebre (C.G. Tarragona) ou Rondilla (R. Valladolid C.F.), deixáronnos morrer cando a máxima compet agoniou. FF 4 unda División, pasando de sen perspectiva. Foi como se a única intención á ampliación estivese implemente para acoller ao extra de equipos que había que recolocar procedentes da baixada lgúns deles nin foi preciso porque houbo clubs masculinos que tras o feminino, como o Rayco (U.D. Las Palmas), Tortosa Ebre (C.G. Tarragona) ou Rondilla (R. Valladolid C.F.), deixáronnos morrer cando a máxima competición O grande erro, como se España tive maior vertebración futbolística interterritorial, non estivo na creación de grupos impares para que a , como se España tivese límites a unha maior vertebración futbolística interterritorial, non estivo na creación de grupos impares para que a
  4. 4. competición concluíra cunha fase de ascenso formada por oito equipos. Os sete grupos serían un problema menor se o fútbol canario non fose dividido en dous subgrupos extremadamente desiguais, con dous conxuntos que van ficar campións, e aos que só se lles van contabilizar os puntos da campaña regular Se nos decatamos, os dous primeiros equipos canarios de cada grupo entran na súa fase final zonal cruzando ao primeiro tinerfeño co segundo de Las Palmas e ao primeiro provincial grancanario co segundo da provincia tinerfeña. Nesa altura do campionato a territorial interinsular conta con dous equipos que tiveron a capacidade para obter todos os puntos posibles das súas respectivas ligas, ademais doutros dous subcampións coa capacidade para ter tantos puntos como calquera subcampión dos seis grupos peninsulares (nos que tamén están os equipo e norteafricanos). Polo tanto, a diferenza dos seis grupos aos que lles chamamos peninsulares canarios chega con tres equipos á decisión para entrar na fase de ascenso como mellor segundo. Eses clubs tiveron a posibilidade de obter tantas ou máis unidades que os da Península. O factor de desigualdade na competición de obter unha praza de ascenso fica así moi condicionada e por iso custa moito ver a equipos de grupos máis competitivos converters segundo de toda a Segunda. A interinsular canaria non é só a única territorial que desde a temporada 2011/12 ten garantida a presenza dun dos seus equipos na fase de ascenso á Primeira División española porque só ela, ben sexa por razóns conxunturais de tipo xeoeconómico, ou por outras que escapen ao noso coñecemento, que a nivel de clubs é a máis privilexiada do fútbol feminino español. Por se FF 5 competición concluíra cunha fase de ascenso formada os serían un problema menor se o fútbol canario non fose dividido en dous subgrupos extremadamente desiguais, con dous conxuntos que van ficar campións, e aos que só se lles van contabilizar os puntos da campaña regular. s equipos canarios de cada grupo entran na súa fase final zonal cruzando ao primeiro tinerfeño co segundo de Las Palmas e ao primeiro provincial grancanario co segundo da provincia tinerfeña. Nesa altura do campionato a ous equipos que tiveron a capacidade para obter todos os puntos posibles das súas respectivas ligas, ademais doutros dous subcampións coa capacidade para ter tantos puntos como calquera subcampión dos seis grupos peninsulares (nos que tamén están os equipos baleares Polo tanto, a diferenza dos seis grupos aos que lles chamamos peninsulares, o dos canarios chega con tres equipos á decisión para entrar na fase de ascenso como mellor segundo. Eses clubs ou máis unidades factor de desigualdade na competición cando se trata de obter unha praza de ascenso fica así moi condicionada e por iso custa moito ver a equipos de se no mellor A interinsular canaria non é só a única territorial que desde a temporada 2011/12 ten garantida a presenza dun dos seus equipos na fase de ascenso á Primeira , ben sexa por razóns ou por outras que escapen ao noso coñecemento, que a nivel de clubs é a máis privilexiada do fútbol feminino español. Por se non abondara, segundo o apuntado, é á única á que se lle permite aspirar ao mellor segundo lugar con tres equipos en lugar dun, com Do resto, ningunha territorial ten nada garantido. Se ollamos a composición dos grupos, observamos que os equipos da galega debaterán un ou os dous lugares cos da cántabra a asturiana no I. No II hai vascos, navarros, rioxanos, leonés, no III hai cataláns e baleares, no IV andaluces, estremeños manchego e un norteafricano outros das dúas Castelas e os madrileños, e no VII valencianos, xunto a murcianos, un aragonés e outro castelán Na referida temporada 2011/12 trocouse o formato da fase de ascenso a Primeira División. Elimináronse as controvertidas liguillas dando paso ás dúas eliminatorias con ida e volta participantes. Neste tempo, o único grupo que repetiu presenza presentando ao mellor segundo foi o canario. E tampouco o fixo unha vez. As insulares comezan a monopolizar a praza ao ocupala tres das cinco veces que se permite a presenza do mellor segundo de Segunda. Só o grupo I e o grupo puideron presentar neste lustro un segundo equipo. Unha solución con oito grupos aproveitando a expansión A solución do problema presenta unha dificultade mínima. Moito se vai navegando beneficiada por esa corrente que enche máis dunha boca co enunciado non probado aínda do “despegue do fútbol feminino”. Debe ser anatemizado o fútb que non. É necesario quitarlle o privilexio? Os privilexios, se provocan unha desigualdade manifesta na competición, hai que suprimilos medindo as consecuencias. Obrigar neste momento aos canarios a unificarse de novo podería ser prexudicial para aquela área, o mesmo que tamén puidera selo obrigalos a competir na liga regular mesturados con equipos peninsulares. A solución sería crear un grupo novo na Segunda División e que aínda que no comezo isto provoque unha lixeira baixa do nivel competitivo nalgún grupo, sería beneficioso na hora de ir creando unha estrutura máis ampla de desenvolvemento do futfem, ademais de permitir establecer unha fase de ascenso de oito campións de grupo, ou se houbera unha vontade de organizar un calendario axeitado, que na fase de ascenso fosen admitidos campións e subcampións. non abondara, segundo o apuntado, é á única á que se lle permite aspirar ao mellor segundo lugar con tres equipos en lugar dun, como no resto dos seis grupos. Do resto, ningunha territorial ten nada garantido. Se ollamos a composición dos grupos, observamos que os equipos da galega debaterán un ou os dous lugares cos da cántabra a asturiana no I. No II hai vascos, navarros, rioxanos, e algún castelán- leonés, no III hai cataláns e baleares, no IV andaluces, estremeños, algún castelán- e un norteafricano, no V están os outros das dúas Castelas e os madrileños, e no VII valencianos, xunto a murcianos, un aragonés e outro castelán-manchego. temporada 2011/12 trocouse o formato da fase de ascenso a Primeira División. Elimináronse as controvertidas liguillas dando paso ás dúas eliminatorias con ida e volta contando con oito Neste tempo, o único grupo petiu presenza presentando ao mellor segundo foi o canario. E tampouco o fixo unha vez. As insulares comezan a monopolizar a praza ao ocupala tres das cinco veces que se permite a presenza do mellor segundo de Segunda. Só o grupo I e o grupo VII resentar neste lustro un segundo equipo. Unha solución con oito grupos aproveitando a do problema presenta unha dificultade mínima. Moito se vai navegando beneficiada por esa corrente que enche máis dunha boca co enunciado non o aínda do “despegue do fútbol feminino”. Debe ser anatemizado o fútbol canario? Por suposto necesario quitarlle o privilexio? Os privilexios, se provocan unha desigualdade manifesta na competición, hai que suprimilos, pero tamén ecuencias. Obrigar neste momento aos canarios a unificarse de novo podería ser prexudicial para aquela área, o mesmo que tamén puidera selo na liga regular mesturados con equipos peninsulares. A solución sería crear un grupo gunda División e que aínda que no comezo isto provoque unha lixeira baixa do nivel competitivo nalgún grupo, sería beneficioso na hora de ir creando unha estrutura máis ampla de desenvolvemento do ademais de permitir establecer unha fase de de oito campións de grupo, ou se houbera unha vontade de organizar un calendario axeitado, que na fase de ascenso fosen admitidos campións e
  5. 5. No fútbol masculino español existen precedentes de ambas cousas. Na temporada 1943/44 a Terceira División foi estruturada con oito grupos, igual que na 1968/69 e a súa seguinte. Fases de ascenso a Segunda B con campións e subcampións de grupos foron disputadas entre as campañas 1980/81 até 1985/86, se ben, polo volume de ascensos, resolvíanse en catro fins de semana, cando aquí sería o dobre, se tamén é certo que aquelas chegaban logo de ligas de 38 xornadas e no caso do feminino son doce menos. Falta case todo o exercicio para formularnos de novo se a fase de ascenso é de todo xus en canto ao oitavo participante. Cada vez din que vai entrar máis diñeiro e o ascenso á Primeira División, sobre todo agora que volven a querer integrarse no futfem a maior parte dos equipos da LFP será máis apetecible. O que pretendemos é que tamén sexa máis xusta. * 2011/12.- Clasifica o Femarguín e non o Friol porque non se medía a porcentaxe de puntos totais, senón a porcentaxe entre os dez primeiros clasificados. De novo os canarios saíron beneficiados, pois lles contabilizaron a liga mentres ao resto lles suprimiron os puntos contra os catro peores de cada grupo. ** 2012/13.- Clasificado El Olivo por mellor diferenza de goles que o Murcia e tamén ao beneficiarse que o segundo canario foi o Tacuense, que tiña peor porcentaxe *** 2013/14.- Clasificado o Plaza de Argel o ser segundo canario o Femarguín que, malia gañar todos os partid liga ficou excluído porque o subgrupo de Las Palmas FF 6 No fútbol masculino español existen precedentes de ambas cousas. Na temporada isión foi estruturada , igual que na 1968/69 e a súa seguinte. Fases de ascenso a Segunda B con campións e subcampións de grupos foron disputadas entre as campañas 1980/81 até 1985/86, se ben, polo volume de ascensos, ns de semana, cando aquí sería o dobre, se tamén é certo que aquelas chegaban logo de ligas de 38 xornadas e no caso do feminino son doce Falta case todo o exercicio para formularnos a fase de ascenso é de todo xusta rticipante. Cada vez din que vai entrar máis diñeiro e o ascenso á Primeira División, sobre todo agora que volven a querer integrarse no futfem a maior parte dos equipos da LFP será máis apetecible. O que pretendemos é que tamén Clasifica o Femarguín e non o Friol porque non se medía a porcentaxe de puntos totais, senón a porcentaxe entre os dez primeiros clasificados. De novo os canarios saíron beneficiados, pois lles contabilizaron a liga mentres ao resto lles suprimiron os puntos contra os catro peores de cada grupo. Clasificado El Olivo por mellor diferenza de goles que o Murcia e tamén ao beneficiarse que o segundo canario foi o Tacuense, que tiña peor porcentaxe que o primeiro canario, a quen eliminara na semifinal interinsular. Clasificado o Plaza de Argel o ser segundo canario o Femarguín que, malia gañar todos os partid liga ficou excluído porque o subgrupo de Las Palmas estaba reducido a cinco equipos. Clasifica o Femarguín e non o Friol porque non se medía a porcentaxe de puntos totais, senón a porcentaxe entre os dez primeiros clasificados. De novo os canarios saíron beneficiados, pois lles contabilizaron toda Clasificado El Olivo por mellor diferenza de goles que o Murcia e tamén ao beneficiarse que o segundo que o primeiro canario, a quen eliminara na semifinal interinsular. Clasificado o Plaza de Argel o ser segundo canario o Femarguín que, malia gañar todos os partidos de
  6. 6. FF 7 Polo mundo Retírase O’Rehilly Unha das mediacentro ofensivas estadounidenses con máis internacionalidades, Heather O’Rehilly, deixou de vestir a camisola das barras e estrelas tras anunciar que iso ía acontecer logo do amigable entre a selección norteamericana e Tailandia celebrado o pasado 15 de setembro. A futbolista marchou celebrando o gol número 47 para o seu país, o terceiro do partido, na folgada vitoria por 9-0. O’Rehilly é a xogadora que máis axiña logrou un gol nuns Xogos Olímpicos. Fixérallo a Nova Celandia o 12 de agosto do 2008 en Xeniang (China). Ao final acumulou 231 partidos como internacional absoluta, nos que conquistou tres ouros olímpicos, un Mundial absoluto e outro sub’19, ademais de dúas ligas dos Estados Unidos, a WPS no 2009 e a NWSL no 2015 con Kansas City. Foto: © Wikipedia O C.D. Transportes Alcaine pasa a ser Zaragoza C.F. Fem. O C.D. Transportes Alcaine decidiu trocar o nome empresarial da entidade para ser Zaragoza C.F. Femenino. O conxunto aragonés, en todo caso, a efectos competicionais, seguirá conservando o nome anterior debido a que durante a mesma campaña non poden producirse cambios de denominacións nas entidades. Non é primeira vez que este equipo fai algo así. Hai cinco sesións a familia que dirixe o club quixo introducir outro nome comercial sen afrontar o cambio real de denominación. A operación non saíu ben e as aragonesas acabaron por manter a denominación orixinaria. Olivier Echouafni, novo seleccionador francés A Federación Francesa de Fútbol anunciou que Olivier Echouafni é o substituto de Philippe Bergeroo, á fronte da absoluta feminina gala desde 2013. O novo seleccionador bleu presenta un curto historial como técnico. Tras retirarse como futbolista no 2010, logo de sete campañas no Nice, estreouse nos bancos defendendo ao Amiens na 2013/14 e ao Sochaux na seguinte. A súa estrea foi cun empate en Grenoble contra Brasil (1-1). Tres días despois, no seu primeiro oficial, goleou a Albania por 6-0 no feche ao clasificatorio para a Eurocopa na que estarán as francesas. Foto: © Fédération Française de Football. Celia Jiménez, baixa de cinco meses A central española, Celia Jiménez, deberá estar de baixa durante os próximos cinco ou seis meses logo de romper o ligamento cruzado do seu xeonllo dereito. A futbolista, que espera estar a pleno rendemento para ser outra das que opten a entrar na convocatoria de Jorge Vilda para a fase final da Eurocopa do próximo mes de xuño, sufriu a rotura nos días previos ao comezo da liga universitaria estadounidense, que ía xogar por segundo ano consecutivo defendendo o emblema da University of Alabama. Con anterioridade xogara no Jaén, no Sevilla e coas estadounidenses do Reivers de Ioawa. Con España suma dez internacionalidades e no 2015 estivo no Mundial de Canadá. Foto: © Real Federación Española de Fútbol. Portugal-Romanía, pola última praza para a Eurocopa Unha sorprendente Portugal, que gañou os seus dous últimos partidos da fase de clasificación, contra o seu rival directo, Finlandia, e en Irlanda, xogará contra Romanía, a outra peor segunda clasificada na fase de grupos, pola última praza para estar na Eurocopa de Holanda que vai ter lugar a mediados do próximo ano. As dúas seleccións dirimirán o pase en partidos de ida e volta que terán lugar o día 21 de outubro en Belén e o 25 na cidade romanesa de Cluj. Xunto ás anfitrioas holandesas están clasificadas Islandia, Escocia, España, Francia, Suecia, Dinamarca, Alemaña. Rusia, Suíza, Italia, Inglaterra, Bélxica, Noruega e Austria. Foto: Portugal. © Revista do Fútbol Feminino Galego PK-35 volve a gañar a liga finesa O conxunto do PK-35 Vantaa proclamouse campión da liga finesa dúas xornadas antes do seu remate, unha vez que derrotou por 2-1 ao HJK de Helsinqui ao tempo que o seu perseguidor, Turun, non pasaba do empate na casa fronte ao Honka, co que a diferenza de oito puntos, con seis por xogarse, outorgaba o título ás rubro e negras por sexta vez
  7. 7. na historia, as tres últimas de xeito consecutivo, igualando a serie lograda entre 2010 e 2012. O equipo, que xogar a Copa de Europa, tamén engade ao seu historial tres títulos de Copa (2011, 2012 e 2013. O seu técnico é Jari Väisänen e a mellor goleadora a internacional finesa Hanne Ojanperä, se ben na fase final de seis equipos a máis acertada foi Eveliina Parikka con tres dianas. Foto: © PK-35 Vantaa. Portland Thorns gaña a fase regular da NWSL O conxunto do Portland Thorns proclamouse vencedor da fase regular da National Women Soccer League ao derrotar por 1-3, no derradeiro encontro da mesma, ao Sky Blue. As Thorns sacaron dous puntos de diferenza ao segundo clasificado, o Washington Spirit (41 dúas veces, e no medio deles Horan, viraron o tanto inicial logrado por Kai para o Sky Blue. Agora, o conxunto dirixido por Mark Parsons afrontará con vantaxe de campo as eliminatorias decisivas nas que loitará para proclamarse campión da competición. O primeiro rival será o Western New York Flash, cuarto na primeira fase da final deberá enfrontarse ao vencedor da eliminatoria qu xogan Washington Spirit e Chicago Red Stars. Lynn Williams, bota de ouro na NWSL A dianteira das Western New York Flash, Lynn Williams, conseguiu o premio de mellor goleadora da temporada na National Women Soccer League estadounidense ao facer once tantos durante a primeira fase. Williams rematou a competición igualada coa dianteira das Houston Dash, Kealia Ohai. Era a primeira vez que se daba esta circunstancia no torneo. A balanza inclinouse do lado da xogadora do leste debido a que deu cinco asistencias fronte ás catro de Ohai. A gañadora, nacida en Fresno, atopou o seu filón nos partidos contra o Boston Breakers, a quen fixo seis goles. Foto: © Western New York Flash. FF 8 na historia, as tres últimas de xeito consecutivo, igualando a serie lograda entre 2010 e 2012. O equipo, que volverá a xogar a Copa de Europa, tamén engade ao seu historial tres O seu técnico é Jari Väisänen e a mellor goleadora a internacional finesa Hanne Ojanperä, se ben na fase final de seis equipos a máis . Portland Thorns gaña a fase O conxunto do Portland Thorns proclamouse vencedor da fase regular da National Women Soccer League ao 3, no derradeiro encontro y Blue. As Thorns sacaron dous puntos de diferenza ao Washington Spirit (41-39). Long por dúas veces, e no medio deles Horan, viraron o tanto inicial logrado por Kai para o Sky Blue. Agora, o conxunto dirixido ará con vantaxe de campo as s que loitará para proclamarse campión da competición. O primeiro rival será o Western primeira fase da liga. De pasar á final deberá enfrontarse ao vencedor da eliminatoria que xogan Washington Spirit e Chicago Red Stars. Lynn Williams, bota de ouro primeira vez que se daba esta circunstancia no torneo. A balanza inclinouse do lado da xogadora do leste debido a ias fronte ás catro de Ohai. A gañadora, nacida en Fresno, atopou o seu filón nos partidos contra o Boston Breakers, a quen fixo seis goles. Mundial sub’17 en Xordania O 30 de setembro deu comezo en Ammán a Copa do Mundo que toman parte dezaseis seleccións. No grupo A compiten por dúas prazas para cuartos de final Xordania, España, México e Nova Celandia; no grupo B están Venezuela, Alemaña, Camaróns e Canada; no C, Nixeria, Brasil, Inglaterra e Corea do Norte; e no D, Estados Unidos, Paraguai, Gana e Xapón. A primeira fase remata terán lugar o 12 e 13 dese mes, as semifinais o 17 e a derradeira xornada, que inclúe o partido polo terceiro lugar e a final, será o día 21. É a quinta edici bianual con moita cor asiática en canto aos títulos nunca repetiu gañador. Corea do Norte, Corea do Sur, Francia e Xapón, que gañou en Costa Rica a España no 2014 (2-0), posúen un título cada unha. Comezan os clasificatori Europeo sub’17 Paralelamente á celebración do Mundial da categoría, o continente europeo comezou a celebración da primeira fase de clasificación do Campionato de Europa sub’17. Este primeiro momento pon en liza a 44 seleccións que pretenden formar pa das 24 que formen a Rolda de Elite para á que xa están clasificados, ben automaticamente ou tras fechárense os primeiros grupos, España, Al Polonia, Grecia, Hungría, Suecia, Bosnia e Hercegovina, Bélxica, Suíza, Serbia e Gales grupos de catro combinados dos que sairán os sete definitivos que acompañarán a mediados do 2017 a Chequia, país anfitrión, na fase final. O PSG pode p puntos por aliñación indebida Aconteceu no encontro no que as parisienses derrotaron con comodidade ao Albi (0-4) na primeira xornada do campionato ligueiro. Tras o descanso, a xogadora Sara Palacín entrou ao terreo de xogo en substitución de Perle Morroni cando a futbolista non fora inscrita na acta do encontro po do equipo. O colexiado decatouse do que estaba acontecendo e ao final do encontro enviou un informe dos feitos á FFF. Agora serán os xuíces da Federación Francesa quen determinen a través do seu fallo quen vai ficar finalmente cos tres puntos ou, no seu caso, se o partido debe repetirse. Foto: © Paris Saint-Germain F.C. Mundial sub’17 en Xordania O 30 de setembro deu comezo en mán a Copa do Mundo sub’17, no que toman parte dezaseis seleccións. No grupo A compiten por dúas prazas para cuartos de final Xordania, España, México e Nova Celandia; no grupo B están Venezuela, Alemaña, Camaróns e Canada; no C, Nixeria, Brasil, Inglaterra e no D, Estados Unidos, Paraguai, Gana e Xapón. A primeira fase remata o 8 de outubro, os cuartos terán lugar o 12 e 13 dese mes, as semifinais o 17 e a derradeira xornada, que inclúe o partido polo terceiro lugar e a final, será o día 21. É a quinta edición desta competición bianual con moita cor asiática en canto aos títulos, malia que nunca repetiu gañador. Corea do Norte, Corea do Sur, Francia e Xapón, que gañou en Costa Rica a España no 2014 0), posúen un título cada unha. Comezan os clasificatorios do Europeo sub’17 Paralelamente á celebración do Mundial da categoría, o continente europeo comezou a celebración da primeira fase de clasificación do Campionato de Europa sub’17. Este primeiro momento pon en liza a 44 ns que pretenden formar parte s 24 que formen a Rolda de Elite para á que xa están clasificados, ben automaticamente ou tras fechárense os primeiros grupos, España, Alemaña, Austria, Dinamarca, Polonia, Grecia, Hungría, Suecia, Bosnia e Hercegovina, Bélxica, Suíza, Serbia e Gales. Os 24 serán divididos en seis grupos de catro combinados dos que sairán os sete definitivos que acompañarán a mediados do 2017 a Chequia, O PSG pode perder tres por aliñación indebida Aconteceu no encontro no que otaron con ) na primeira xornada do Tras o , a xogadora Sara Palacín entrou ao terreo de Perle cando a futbolista non fora inscrita na acta do encontro por parte do delegado do equipo. O colexiado decatouse do que estaba acontecendo e ao final do encontro enviou un informe dos feitos á FFF. Agora serán os xuíces da Federación Francesa quen determinen a través do seu fallo quen vai ficar puntos ou, no seu caso, se o partido debe Germain F.C.
  8. 8. Máis perto Rectificación (nº 36): O prognóstico de Manu Sánchez Queremos corrixir un erro de texto cometido no número revista (36) sobre os prognósticos ao descenso que fai o técnico do Deportivo, Manu Sánchez. Na páxina 11 do exemplar figura unha relación de equipos cando o que debería aparecer é: "Non hai candidatos ao descenso". Pedimos desculpas ao técnico e aos lectores. Foto: © Revista do Fútbol feminino Galego O Deportivo gaña a I Copa Deputación da Coruña O Deportivo conquistou folgadamente a I Copa Deputación da Coruña tras derrotar ás naronesas de O Val na final celebrada no campo valexo de Sinde. O cadro dirixido por Manu Sánchez completou todos os seus encontros con goleadas, a última por 7-0 logo que Estefanía, Patri, Ari dúas veces e Elvira, bateran a Vanesa, o mesmo que Noe e Vero completaran a diferenza marcando involuntariamente en propia porta. A mexicana Estefanía foi a mellor goleadora da competición ao materializar dez dianas. Foto: R.C. Deportivo La Coruña. © Revista do Fútbol Feminino Galego Zulema González e Tania Fente pasan as probas As dúas mellores colexiadas pertencentes ao Colexio Galego de árbitros de Fútbol, a ourensá Zulema González (árbitra de Terceira División) e a monterrosina Tania Fente Pena (asistente de Segunda División B), FF 9 Rectificación (nº 36): O prognóstico de Manu Sánchez Queremos corrixir un erro de texto número anterior da revista (36) sobre os prognósticos ao descenso que fai o técnico do Deportivo, Manu Sánchez. Na páxina 11 do exemplar figura unha relación de equipos cando o que "Non hai candidatos ao descenso". Pedimos desculpas ao técnico e aos gaña a I Copa Deputación da Coruña conquistou folgadamente a I Copa Deputación da Coruña tras derrotar ás naronesas de O Val na final celebrada no campo valexo de Sinde. O cadro dirixido por s seus encontros con 0 logo que Estefanía, Patri, Ari dúas veces e Elvira, bateran a Vanesa, o mesmo que Noe e Vero completaran a diferenza marcando involuntariamente A mexicana Estefanía foi a mellor competición ao materializar dez dianas. Revista do Fútbol Feminino Zulema González e Tania As dúas mellores colexiadas pertencentes ao Colexio Galego de árbitros de Fútbol, a ourensá Zulema González González (árbitra de Terceira División) e a monterrosina Tania Fente Pena (asistente de Segunda División B), pasaron sen problemas as probas físicas que lles permitiron comezar a temporada dirixindo partidos oficiais desde a primeira xornada. As tiveron lugar en Madrid durante a segunda fin de semana de setembro. Nas mesmas estivo con idéntico éxito a coruñesa, adscrita ao colexio madrileño, Yolanda Parga Rodríguez e tiveron como observador da FIFA ao belga Jean-Baptist Bultynck. Foto: Tania Fente e Zulema González © Federación Galega de Fútbol Jessi ficha no Titán A dianteira ferrolá, Jéssica Rego Naveira “Jessi”, asinou ficha polo conxunto ilicitano do Tit milita na autonómica valenci futbolista tivo un axitado verán pois, tras deixar o Elche, sétimo da Segunda División, fixo a pretemporada co Joventut Almassora, da mesma categoría e grupo, malia que finalmente optou por continuar en Elche no club branco e vermello en lugar do franxiverde, equipo para o que marcara un gol dec salvación no día da súa estrea. Con anterioridade, a galega, que no seu día probara polo At. Madrid, chegou a militar no Val de Preferente (2010/11) e no Compostela de Segunda División (seis partidos na 2011/12). Foto: © Titán C.F. A Grela ti madridista e deportivista A curiosidade aconteceu o 11 de setembro no Rodrigo García Vizoso. O Victoria coruñés e o Ave Fénix cántabro dirimían o seu partido na segunda xornada do grupo I da Segunda División. Os responsables técnicos de ambos equipos, Marcos Mato nas locais e José Ramón Martínez nas visitantes, daban os dorsais número 2, o das laterais dereitas dos seus respectivos equipos a Natalia Llames Olveira e a Laura Laso Munitis. As dúas familiares de futbolistas internacionais que Deportivo e o R, Madrid; Amancio Amaro, tío de Natalia, e Pedro Munitis, primo segundo de Laura. Foto: Natalia e Laura. © Revista do Fútbol Feminino Galego pasaron sen problemas as probas rmitiron comezar a temporada dirixindo partidos oficiais desde a primeira xornada. As probas tiveron lugar en Madrid durante a segunda fin de semana de setembro. Nas mesmas estivo con idéntico éxito a coruñesa, adscrita ao colexio madrileño, Yolanda Parga Rodríguez, e tiveron como observador da FIFA Baptist Bultynck. nia Fente e Zulema González. l. Titán A dianteira ferrolá, Jéssica Rego Naveira “Jessi”, asinou ficha polo conxunto ilicitano do Titán, que milita na autonómica valenciana. A futbolista tivo un axitado verán pois, tras deixar o Elche, do grupo sétimo da Segunda División, fixo a pretemporada co Joventut Almassora, da mesma categoría e grupo, malia que finalmente optou por continuar en Elche, aínda que no club branco e vermello en lugar do franxiverde, equipo para o que marcara un gol decisivo na súa salvación no día da súa estrea. Con anterioridade, a galega, que no seu día probara polo At. Madrid, chegou a militar no Val de Preferente (2010/11) e no Compostela de Segunda División A Grela tivo arrecendo madridista e deportivista Natalia Llames Olveira e a Laura Laso Munitis. As dúas so familiares de futbolistas internacionais que pasaron polo Amancio Amaro, tío de Natalia, e Pedro Munitis, primo segundo de Laura. Revista do Fútbol Feminino Galego
  9. 9. FF 10 Clo é a sensación no arranque da liga portuguesa O comezo da liga portuguesa non puido traer mellores novas para o fútbol galego. Tres das catro futbolistas que militan no Sp. Braga, nomeadamente Clo, Natalia e Pauleta, remataron o encontro contra o Ferreirense marcando goles. A única que non o fixo, tamén condicionada pola súa posición retrasada, foi Andrea Mirón, que liderou a liña de zagueiras nun choque sinxelo. No caso de Clo, que fixou un hat- trick, converténdose na primeira mellor goleadora da liga 2016/17, a súa actuación non pasou desapercibida para os medios de comunicación miñotos. Mari Paz remata setembro como líder das goleadoras Outra das habituais nas listas de goleadoras da Primeira División española, Mari Paz, comezou a liga dun xeito inmellorable. A de Bamio fíxolle tres ao Transportes Alcaine na primeira xornada, un de penalti ao Espanyol na segunda, e dous ao Fundación Albacete na terceira. Seis dianas que a deixaron como goleadora do mes mandando na táboa das que marcan os tantos no campionato. Un gran comezo para unha campaña que para España rematará coa Eurocopa de Holanda. Foto: © Valencia C.F. Estefanía fai seis goles no derbi herculino Estefanía Pabst, a dianteira do Deportivo que na pretemporada fora a mellor goleadora da Copa Deputación, remata o primeiro mes da Liga mandando na táboa das mellores diante do marco rival. Comezou a contabilizar dianas contra o Gijón en Roces, pero a súa apoteose chegou na seguinte xornada no derbi herculino ao facerlle media ducia ao Victoria. A última vez que unha futbolista fixera esta cifra nun partido deste grupo fora o 04/11/2012 cando, no Manuel Díaz Vega, Isabel Cortes “Isina”, do Oviedo Moderno, marcara seis dos sete das verdes sobre o At. Arousana. Foto: © Revista do Fútbol feminino Galego O Matamá case sorprende ao Tacón nun amigable O Atlántida Matamá non descansou no primeiro parón de Liga. O conxunto que dirixe Chicho Val aproveitou o premio correspondente polo ascenso, unha fin de semana en Madrid, para medir o seu nivel contra un dos conxuntos máis mediáticos do fútbol español e do que nos últimos anos se leva falando, ben como Canillas ou agora como Tacón, sempre da man da televisiva Ana Rossell, como xermolo dun futuro R. Madrid. As do Penedo da Moo foron a Fuenlabrada para disputar o amigable contra o cadro madrileño que, entre outras, conta no plantel coa internacional Laura del Río. O resultado, despois de despregar un excelente xogo, foi unha derrota por 1-0 que acabou sabendo a vitoria. Rosado fai dez goles no Ural- Brexo Lema (26-0) Lucía Rosado, a experimentada dianteira que en anteriores campañas pasara entre outros polo Friol ou o Victoria asinou dez goles no partido no que o seu novo equipo, o Ural, goleou ao Brexo Lema por 26-0. O escandaloso resultado iguala o do Ponteareas-Dena, do grupo III de Primeira Autonómica na temporada 2010/11, ou do Matamá-Goián do grupo II de Primeira Autonómica da 2011/12, en ambos casos gañados polos cadros locais. Aínda así non é a maior goleada na historia do fútbol feminino galego, pois non superou o 27-0 do Valladares ao Goián dese mesmo grupo e temporada, ou o 0-29 do Karbo ao Chorima, correspondente á Liga Galega xogado o 3 de marzo de 1985 en campo naronés. Foto: © Revista do Fútbol feminino Galego As irmandiñas teñen rivais As seleccións galegas cadete e xuvenil teñen asinados os seus rivais no primeiro sector dos Campionatos de España 2016/17 en cada unha das categorías. O sorteo celebrado o 15 de setembro colocou ás galegas no grupo D xunto coas actuais campioas en ambas categorías, Cataluña e Baleares, seleccións contra as que se mediron na pasada campaña, empatando sen goles as maiores e vencendo as nosas cadetes por 1-0 nos partidos que, como agora, correspondían ao primeiro sector e que se xogaron no Valle de Aranguren de Mutilva, en Navarra. A sede que acollerá o dobre triangular desta temporada está por designar, pero o sector está organizado pola territorial catalá. Galiza xoga contra as insulares o 17 de decembro e contra as anfitrioas o 18. O torneo será inaugurado polos combinados cuatribarrats o 16.
  10. 10. FF 11 O perfil Lucía Pardo
  11. 11. FF 12 Tímida, calada e con moi mal xenio, un xenio que é capaz de atenuar un simple aspersor do campo cando decide saír sen avisar e empapala de arriba a abaixo. Ela presentóusenos como Lucía Pardo, eles empeñáronse en chamala LP e eu, que son moi de levarme o traballo a casa, desde o minuto un no que escoitei esas dúas letras só penso na marca branca do Gadis. Pero iso non é o importante, chámela como a chames a realidade do seu nome está detrás de catro letras, non de dúas. Porque é un diamante en bruto que a todos nos gustaría ter, que ves como pouco a pouco vai pulíndose e vai collendo forma, ata que un día te decatas que miraches como esas catro letras se ían formando e que o que tes ao teu lado é unha auténtica XOIA!! 17 anos no DNI, pero como se levase 16 en cada pé facendo isto. 16 anos de idade e outros 16 para chegar onde ela queira e 16 primaveras para soprar velas noutras 16 temporadas máis. Levo tres anos ollándote crecer dentro e fóra do campo, marcando goles, caendo, erguéndote, véndote chorar de alegría e de dor, e ata case comer caucho de tantas e tantas veces que bicas o chan, aínda que non sei durante canto tempo poderei mirar ao meu redor e verte pertiño. Espero que as que veñan o pasen tan ben como eu o fago. Moitas vitrinas estarían desexando que brillaras nelas pero, polo momento, déixennos que a sigamos vendo na nosa. Eva Pérez González (C. Peluquería Mixta Friol) Lucía Pardo Méndez Outeiro de Rei (Lugo) 05/01/2000 Interior dereita Equipos 2013/14 S. Cult. D. Milagrosa (1ª División Galega) 2014/15 C. Peluquería Mixta Friol (2ª División) 2015/16 C. Peluquería Mixta Friol (2ª División) 2016/17 C. Peluquería Mixta Friol (2ª División) Xogou coas seleccións galegas sub’16 e sub’18
  12. 12. FF 13 Tony Pazó, un técnico de retos Chegou ao fútbol feminino case sen pensar, pero en canto viu como era acabou enganchado en corpo e alma, o suficiente como para convencer a un grupo de dirixentes que non era unha loucura transformar unha entidade de case setenta e cinco anos, cun pasado aferrado ao fútbol masculino, noutra na que a muller fose o máis importante. A nova aposta do Sárdoma tiña que ir ligada á base e ao fútbol feminino. Debe ser un caso único, ou dos escasos no fútbol, no que o soño do futfem fagocita a un equipo masculino porque o supera con evidencias deportivas incuestionables. O noso protagonista é un técnico destemido co futuro, ao que non lle asustan os retos, capaz de marchar da que foi a súa casa para loitar contra o que moitos aínda non asimilaron, que El Olivo comeza unha nova vida que nada ten que ver coa outra. Marchou das Relfas deixando ao cadro branco e azul cos mellores números da súa historia, unha morada que el construíu estando desde o minuto cero até o remate da pasada Liga. Saíu dunha casa que ten todo o futuro por diante a outra que ten todo un pasado por atrás. Un novo hábitat arboriforme que hai que regar con saiba nova sabendo que nuns anos non dará a extraordinaria colleita de olivas que deu ao final de cada primavera futbolística nos once anteriores. Se alguén dá máis, vive en Vigo é responde ao nome de Tony Pazó. Como chegas ao fútbol feminino? Cando xogaba no Coruxo Fútbol Sala ofrecéronme coller un equipo cadete feminino do club e axudar no sénior provincial. Aí comecei a adestrar mulleres. Despois o Coruxo pasou ao fútbol 11 e tamén colaborei. Finalmente formamos o Sárdoma feminino con moitas xogadoras saídas da entidade do Bao. Que fixo Vigo que non fixeran outros lugares para manexar desde hai tempo unha boa canteira? Non creo que Vigo teña mellor canteira que Coruña, por exemplo. Simplemente é cuestión de máis equipos, máis licenzas e máis nenas que queren xogar que noutras provincias como Ourense ou Lugo. É complicado atopar algo que identifique a un club nunha cidade grande como Vigo? Nunha gran cidade como Vigo, onde sobran opcións, sempre é complicado facer que algo sobresaia por riba doutras opcións do mesmo ámbito, sexa deporte, teatro, etc. Hai que traballar moito e ben para pór esa opción por riba das outras. Para un técnico, en que é diferente o fútbol feminino do masculino? Nun principio, cando comezas a adestrar, pensas que é igual ao masculino e fas as mesmas cousas que facías cos homes, tanto táctica, técnica como fisicamente. Co tempo decátaste que ten moitas diferenzas nalgúns aspectos, como o físico e, sobre todo, o psicolóxico. No táctico-técnico son iguais: é fútbol! Que conceptos che resultan máis complicados de desenvolver nun equipo de Segunda División? As diferenzas ou as dificultades á hora de adestrar un ou outro equipo, sexa da categoría que sexa, van da man das xogadoras que teñas, da base táctico-técnica- física que teñan e do grupo que adestres. A min sempre me gustou máis actuar sobre os conceptos defensivos, pero todo o fútbol é bonito de traballar. Desde o punto de vista táctico dá a sensación que o fútbol feminino é unha gran plataforma experimental para os técnicos. Pensas o mesmo? Como dixen antes, non creo que haxa moita diferenza táctica e técnica entre o fútbol feminino e o masculino, pero si pode ser que os adestradores do feminino lle deamos máis importancia aos aspectos tácticos que aos físicos porque as diferenzas físicas entre mulleres son máis escasas que entre homes. No fútbol feminino gáñanse partidos tacticamente, no masculino fisicamente.
  13. 13. FF 14 Cando chegas ao Sárdoma, que obxectivos formulades? O único obxectivo que nos puxemos o primeiro ano foi xogar, divertirnos e darlle a moitas rapazas un sitio onde practicar o seu deporte preferido. Non ascender e ficar subcampións de Copa FGF na temporada 2010/11, supuxo un antes e un despois na historia do cadro das Relfas? Pode ser que fora un punto de inflexión porque aí nos demos conta que podiamos e debiamos aspirar ao ascenso a Nacional na seguinte temporada. Reforzamos o equipo para ese obxectivo que conseguimos de forma moi "fácil" unha temporada despois. O ascenso a Segunda era a meta final que podía establecer un equipo destas características? Penso que no momento do ascenso si que era o máximo obxectivo ao que podía aspirar o Sárdoma, e creo que agora mesmo tamén debe de selo. Penso que moi poucos, ou ningún club de Galicia, están capacitados para competir en Primeira División. Quizais agora o Deportivo sexa o único. Na campaña 2013/14 o club toma unha decisión infrecuente, suprimindo o primeiro equipo masculino para apostar pola base e o feminino de Segunda División. Ti es parte desa toma de decisión. En que se baseou? Custou moito convencer á directiva de que esa aposta era a adecuada. Por un lado estaba o equipo masculino, que non estaba a pasar unha boa época nin a mostrar unha boa imaxe do club; por outra banda estaba a dificultade para conseguir xogadoras de calidade e de garantías para competir en Segunda e asegurar claramente a permanencia. Por iso apostouse por formar unha base feminina que puidera chegar a xogar no primeiro equipo. Creo que cos anos se demostrou que foi unha boa decisión para o club. Iso fai que ti sexas pioneiro no fútbol vigués traballando un fútbol de base especificamente feminino? Basicamente é por iso, si. Era a única forma de poder competir en Segunda con garantías e sen gastar moito diñeiro en fichaxes. Se as tes ti e as formas ti, senten as cores, queren xogar no primeiro equipo e buscan as súas referentes dentro do propio club. Ademais, ofréceslles eses adestramentos especializados máis acordes coas características da muller, explotando as súas virtudes futbolísticas, centrándonos nelas e non sendo unha sección sen personalidade propia como acontece en moitos casos cando están dentro dun equipo masculino. Como teorizades e desenvolvedes a idea do fútbol de base especificamente feminino? Todo ese ano estivemos por todos os campos da provincia vendo partidos onde xogaban nenas, falando cos pais, expoñéndolles a idea para a temporada seguinte e invitándoos a que viñeran e probar. Tanto Daniel Núñez coma eu non paramos e cada nena que viña era un premio para nós. O último ano meu en Sárdoma xa era diferente, chamaban elas, viñan elas pola porta. O traballo difícil e de tempo e tempo xa estaba feito. Agora so é cuestión de tratalas ben para que non se vaian e sigan vindo. Non excluímos ningunha nena ata o equipo filial, onde o tope establecido regulamentariamente para fichas xa nos pon un límite e obríganos a facer unha selección das nenas. É difícil captar futbolistas incluso nas idades máis novas? É igual ou máis difícil que nas xogadoras sénior. As pequenas teñen a dificultade de que as poidan levar a adestrar desde o lugar onde vivan. Están cos seus amigos, cos compañeiros de clase, nos seus equipos e non queren separarse deles. Hai poucas nenas e cada unha nunha parroquia, equipo e lugar diferente. Na pasada temporada traedes xogadoras de fóra. Fixerades algún “scouting”? Si, tiñamos unha persoa responsable de seguir posibles incorporacións. Ante a dificultade de competir cos outros clubs da zona á hora de fichar xente importante para pelexar cada vez mellor na Segunda División, decidimos apostar por elas aproveitando que algunhas viñan a estudar cerca, outras porque non tiñan nada que as atara aos seus lugares de orixe e todas porque estaban dispostas a facer o esforzo de virse a Vigo. Con eses aportes de fóra conseguides o terceiro lugar, a mellor clasificación na historia do club. Todo o plantel do primeiro equipo e todas as xogadoras do filial que participaron co primeiro equipo foron igual de importantes, non había ninguén prescindible para lograr ese éxito. Ao final da temporada deixas o club de toda a túa vida no fútbol feminino. Que pasou? Non o deixo, fanme marchar. Polo mes de xaneiro reuniuse comigo o presidente para comunicarme que non vai a continuar dirixindo o club, quere desvincularse pouco a pouco, e que a xente que o vai dirixir non conta comigo, polo que non queren que siga no club. Dime cal é a xente que o vai coller e eu tamén lle digo que non quero traballar con esas persoas. Non iamos estar cómodos nin eles nin eu. Ademais, non estaba de acordo con case ningunha das súas ideas, totalmente contrarias ao noso proxecto no que
  14. 14. FF 15 queriamos que as xogadoras de abaixo chegaran arriba. Eles só querían futbolistas experimentadas, polo que ían cerrarlles as portas ás nenas do filial que xa debutaran con nós este ano. Este verán estivo moi revolucionado na cidade. Vamos a valorar seis feitos por orde cronolóxica: 1. Marcos Canle chega como o teu substituto ao Sárdoma. É un bo adestrador, con experiencia en equipos masculinos importantes e dous anos no Bértola. 2. O Atlántida Matamá sube a tres o número de equipos vigueses na Segunda española. Cunha maioría de xogadoras do antigo Erizana sumadas a un bo grupo que xa tiña o Matamá, xunto cun gran traballo, fixeron o obxectivo alcanzable. 3. El Olivo perde a súa quinta tentativa nunha fase de ascenso a Primeira División. Por desgraza, o esperado. Vén a dicir que o Grupo I, onde dominaban de principio a fin, é posiblemente un dos máis frouxos de Segunda e, sen dubida, o menos competitivo porque El Olivo era moi superior a todos. 4. Cinco das mellores futbolistas galegas que militan en El Olivo fichan polo Sp. Braga. Como xa fixeran antes moitas outras xogadoras de nivel: Buceta, Lombi, Nati, Cárol, Sheila ... Buscan mellorar e competir ao máximo nivel posible. 5. Desaparece un histórico como o Lavadores. A peor noticia de todas as que me recordas nestas preguntas breves. Competir nunha categoría sen ningún tipo de axuda monetaria, xunto cun grave problema económico no club, fan que seguir coa sección feminina sexa imposible para o Lavadores. Unha pena! 6. Tony Pazó ficha por El Olivo. Aínda que non chegue no mellor momento do club, nin nas mellores condicións, é un premio ao traballo feito desde hai sete anos. Dirixir o mellor equipo feminino galego, aínda que pase polo seu peor momento deportivo e económico, é unha verdadeira honra e satisfacción. A pena foi non poder facer o plantel con tempo e con máis garantías. Sentes estar condenado a iniciar proxectos e non poder concluílos? Para nada. O proxecto do Sárdoma rematouse. Deixo un equipo consolidado en Segunda, terceiro na última campaña, un equipo filial en Primeira Galega, un equipo infantil só formado por nenas e un equipo alevín tamén só formado con nenas. Pensas que non está rematado o proxecto? El Olivo é un xoguete roto que debes reparar? El Olivo non está roto. Cambiouse de idea, de etapa. Era un proxecto obsoleto que ano tras ano non conseguía o seu obxectivo. Había que cambiar a idea e o proxecto do club. Seguro que este paso atrás é para mellorar. De todas as xogadoras coas que levas traballado, cales foron as máis profesionais que atopaches? Sería moi inxusto nomear só unhas poucas, pero por unhas cousas ou outras e se te refires a "profesional" en todo o sentido da palabra, podería nomear varias: Anita, a porteira, Iria Rodríguez, Desi, Sheila, Tamy e, por suposto, Nati de Francisco. Dinos un par de xogadoras de futuro coas que traballaches na canteira do Sárdoma e dálles un consello. No Sárdoma hai moi boa canteira de futuro e moitas realidades. Podería nomearche moitas: Paulita, Sandra, Rita, Lucía, Laurita e algunhas xa realidades coma Patri, Sara Porto ou Ainoa Galarza, que a teño en El Olivo comigo. Diríalles que non deixen de perseguir os seus soños, que traballen forte e a diario, sempre sen deixar os seus estudios de lado, que son os que lles van garantir un futuro no fútbol ou noutras facetas.
  15. 15. FF 16 Cal é o teu maior defecto e a túa principal virtude como técnico? Defectos teño moitos, sobre todo son desorganizado e moi directo nas miñas explicacións. Virtudes non son eu quen deba dicilas. Un día, nunha gala, falando do premio ao mellor técnico galego da temporada, dicías que ti estabas lonxe de gañalo. Por que? Non me acordo cando cho dixen (risos), pero supoño que o diría porque acababa de chegar os bancos e porque non me creo mellor que ningún dos meus compañeiros. Que é o máis inxusto que viviches no fútbol feminino? Entrar cada domingo no campo a xogar e escoitar de xente do club frases coma: “estas cebollonas no juegan a nada”, “solo nos dan gastos”, “cuando no haya subvenciones esto se va a la mierda”, “solo saben pedir y no tienen compromiso ninguno”, etc., etc. É moi difícil convivir con xente así durante sete anos. Menos mal que tamén había os que pensaban diferente. E o máis asombroso? Ver a capacidade de mobilización que teñen certos partidos e certos equipos. E ver que a xente que vén por primeira vez a ver un partido feminino queda enganchada pola súa calidade e riqueza táctica e técnica. Falabamos que o teu El Olivo non ten nada que ver co de antes. Cal é a meta deste equipo a día de hoxe? A meta non é outra que a permanencia cos mínimos apuros posibles. A prensa e os afeccionados aínda nos comparan co antigo El Olivo sen decatarse que son 19 xogadoras totalmente novas, que trece delas debutan na Segunda División e que a media de idade non supera os 17 anos. E a túa dentro do fútbol? A curto prazo gustaríame devolver a El Olivo a confianza depositada en min, conseguindo o obxectivo marcado. E para o ano, e o futuro, seguir mellorando aquí ou noutro lado; sempre onde me queiran, me respecten, me deixen traballar e me sinta a gusto. Fotos: © Revista do Fútbol Feminino Galego (páxs. 13 e 15). © Almu Pazó (páx. 16).
  16. 16. FF 17 Apuntamento sobre o futfem no cine Sara Pita Sen dúbida, un dos momentos cos que máis gozamos fóra do campo son as viaxes co equipo, xa sexan traxectos curtos, intermedios ou longos. As veces antóllanse interminables e búscase calquera actividade para matar o tempo: música, xogos, leriar, estudar, ler, cantar e mesmo bailar. Pero as viaxes en bus non serían o mesmo sen esas pantalliñas minúsculas dos autobuses, esas películas dubidosas de calidade, tanto cinematograficamente como de visionado, esa enquisa para escoller a película, e as conseguintes protestas pola elección final (lembro unha viaxe na que vimos Spice World). Foi a suma desta pequena lembranza co meu desexo de darlle continuidade á liña do anterior artigo, a que fixo nacer a idea de dedicarlle este texto a filmes que eu vin e falan de fútbol feminino. Cine, deporte e muller son tres termos difíciles de irmandar nunha mesma frase. Na maior parte das películas nas que a muller practica un deporte transgredindo os patróns da sociedade, o desenlace preséntase cando a protagonista abandona a carreira deportiva e atopa o seu equilibrio como esposa, co seu marido e os seus fillos. Neste tipo de historias amósase o medo das deportistas a ser vistas como mulleres masculinizadas. Medo producido pola non aceptación na nosa cultura dos diferentes trazos que se afastan do binomio clásico masculino e feminino. Estamos fartas de ver películas de mulleres brancas con roles secundarios, delgadas, novas, heterosexuais e que destacan por calidades como a maternidade, a beleza e a tenrura. Sen embargo, temos uns poucos filmes que destacan por romper esta visión tradicional da muller, presentando un patrón confrontando o “ideal” feminino. Gustaríame comezar falando de Ibéricas F.C. , unha película de 1971 protagonizada por José Sacristán na que se narran as vicisitudes dun equipo de fútbol feminino. Para facervos unha idea do que se aveciña antes de visionala, rescatei as seguintes “xoias”obtidas do filme: “Once chicas, once sueños, once lindos mini shorts” (fragmento da canción que sirve de melodía para o filme). “Chelo, Menchu, Luisa, Piluca, Julita:“una delantera de primera división”. A película é unha ridiculización do papel da muller como futbolista. As protagonistas son convertidas en obxectos e insinúase o acoso sexual ao que están sometidas, enroladas nun mundo “de machos” que non lles corresponde. As protagonistas do filme locen uns axustados equipamentos deportivos, e son aclamadas con piropos e non precisamente polas súas dotes como futbolistas. Afortunadamente, temos algunha que outra cinta na que se rompe ese esquema tradicional da “sexualización cómica”, e narra os impedimentos das mulleres deportistas que teñen que loitar contra a sociedade, os tópicos e a propia familia ou relixión. Exemplos como Millon Dollar Baby noutros deportes e, xa falando de fútbol, atopamos outra cinta que se converteu en toda unha revelación: Quiero ser como Beckham. A súa protagonista é unha rapaza hindú que ten que lidar coas brechas culturais e sociais para poder xogar nun equipo de fútbol. O espectador pode realizar unha análise ao detalle dos estereotipos, contrastes étnicos e roles adquiridos e preestablecidos.
  17. 17. FF 18 “No quiero que corras medio desnuda delante de los hombres” ”Qué familia decente querría tener una nuera que se pasa el día dándole patadas a un balón pero no sabe preparar comida” “Si no dejas de practicar esos deportes para hombres, las personas empezarán a pensar que eres lesbiana”. Se cadra menos sonada, Offside narra a historia dunha rapaza iraniana que pretende entrar nun estadio de fútbol disfrazándose de home, xa que o propio país prohibe ás mulleres a entrada nestes recintos. É detida e encerrada con outras compañeiras que intentaron tamén burlar á seguridade e deberán seguir o partido a través dos comentarios dun soldado que non sabe nada de fútbol e dos berros que escoitan dos espectadores do partido. Outro filme, ambientado en 1978, é Gracie. Baseada en feitos reais, relata a vida dunha adolescente, que tras perder ao seu irmán, o mellor xogador dun equipo de fútbol, decide substituílo no equipo a pesares dos impedimentos iniciais, tanto por parte da súa familia, como do seu adestrador e compañeiros. Dentro do xénero documental, achamos cintas que falan da realidade á que estamos sometidas as futbolistas. Unha bastante coñecida e moi recomendable é Cuestión de pelotas, unha produción de Televisión Española, que a pesares do que nos poida inducir o seu título, fala abertamente e sen panos da situación das futbolistas en España que loitan por dedicarse ao fútbol profesionalmente, regularizar a súa situación laboral e deportiva e equiparar os seus dereitos e deberes cos dos homes. Ignora o cine o noso punto de vista en referencia ao deporte e outros temas socialmente aceptados como masculinos para sempre interpretalos dende ópticas alleas á muller en si mesma? Poderemos algún día chegar a unha consolidación estable do binomio deporte-mulleres no cine ou sempre deberemos contentarnos con pequenas pinceladas? Fotograma do documental “Cuestión de pelotas”. © RTVE.
  18. 18. Fractura de escafoides en porteiras de fútbol contextualización, prevención e recuperación ( Verónica Giráldez Costas (Universidade de Vigo, Preparadora física Selección Galega futsal feminina sub’12) David Rodríguez (Grado Ciencias d Actividade Física e do Deporte, Máster de Readaptación en Lesións Físico-Deportivas) Nesta segunda parte imos dar unhas pautas para crear un protocolo de prevención. O programa de recuperación e prevención terá unha duración estimada de 16 semanas con dúas fases: inmobilización e mobilización: Na primeira manteremos a zona inmobilizada durante oito semanas. Faranse protocolos de equilibrio pélvico, forza xeral, flexibilidade e de resistencia para a condición física. Rematada a primeira fase, procederase á readaptación da mesma dividindo en tres subfases: Recuperación, 20 días; readaptación, 15; readestramento, 21 Na fase de recuperación comezará desenvolvéndose a forza na zona afectada, e de forma xeral, para non crear descompensacións, que xunto aos apartados de propiocepción e carreira axudarán a recobrar niveis físicos previos á lesión. Á vez, asistirá a sesións de tratamento fisioterapéutico específico. Esta é unha suxestión para esta fase: Durante os seguintes sete días produciranse precisas para soportar a seguinte fase chamada Readaptación. Na mesma procederase a estudar ao deportista analiticamente para administrar a carga correcta de adestramento. Podemos visualizar unha sesión desta fase neste cadro: FF 19 ctura de escafoides en porteiras de fútbol: contextualización, prevención e recuperación (II) iráldez Costas (Universidade de Vigo, Preparadora física Selección Galega futsal feminina sub’12) David Rodríguez (Grado Ciencias d Actividade Física e do Deporte, Máster de Readaptación en tas para crear un O programa de recuperación e prevención terá unha duración estimada de 16 semanas con dúas fases: Na primeira manteremos a zona inmobilizada durante oito de equilibrio pélvico, forza xeral, flexibilidade e de resistencia para a condición física. Rematada a primeira fase, procederase á readaptación da cuperación, 20 días; readaptación, 15; readestramento, 21 uperación comezará desenvolvéndose a forza na zona afectada, e de forma xeral, para non crear descompensacións, que xunto aos apartados de propiocepción e carreira axudarán a recobrar niveis físicos previos á lesión. Á vez, asistirá a sesións de tratamento Durante os seguintes sete días produciranse as adaptacións precisas para soportar a seguinte fase chamada Readaptación. Na mesma procederase a estudar ao dministrar a carga correcta Podemos visualizar unha sesión desta fase neste cadro: A progresión e recuperación do lesionado cada vez é maior. A partir disto buscamos que a atleta volva á competición co nivel previo a ser afastado da mesma. fase, a de readestramento. Podemos usar este exemplo: A progresión e recuperación do lesionado cada vez é maior. A partir disto buscamos que a atleta volva á competición co nivel previo a ser afastado da mesma. Iniciamos a última fase, a de readestramento. Podemos usar este exemplo:
  19. 19. Galegas no exterior (setembro) Todas as nosas que están fóra comezaron a competir de xeito oficial nesta campaña. Todas menos dúas, en fase de rehabilitación, Ana Buceta, do Levante, e Carla González, do Sp. Braga. Esta é a súa actuación no primeiro mes de competición que para o caso da nosa “austríaca” Sheila é o segundo. ANA BUCETA (Levante U.D. Foto: © Levante U.D. En período de rehabilitación. ANAIR (R.C.D. Espanyol Foto: © R.C.D. Espanyol 04/09, Oiartzun-Espanyol (0 Xogou de titular até que foi substituída por Zaira no minuto 80. Puido marcar no primeiro tempo non chegou por centímetros a un centro de Carola. 11/09, Espanyol-Valencia (0-2): Completou os 90 minutos. A súa mellor ocasión foi no primeiro tempo, nun disparo forzado logo dunha recepción co peito e entrada na área polo corredor do 10 e evitar a saída da guardarredes. 25/09, At. Madrid-Espanyol (6-0): Participou na totalidade do encontro. No primeiro tempo, co choque igualado, estourou un balón na trabe. ANDREA MIRÓN (Sp. C. Braga PRT) Foto: © Sp. C. Braga 10/09, Sp. Braga-Ferreirense (9 Xogou os 90 minutos. Sen problemas en defensa e moi activa como pasadora ao xogar o seu qu adiantado. 25/09, Valadares Gaia- 2): Xogou os 90 minutos, demostrando que pode ser unha futbolista sobranceira tamén nesta liga. FF 20 Galegas no exterior setembro) Todas as nosas que están fóra comezaron a competir de xeito oficial nesta campaña. Todas menos dúas, en fase de rehabilitación, Ana Buceta, Levante, e Carla González, do Sp. Braga. Esta é a súa actuación no primeiro mes de competición, que para o caso da nosa “austríaca” Sheila é o (Levante U.D.-ESP) En período de rehabilitación. Espanyol-ESP) Espanyol (0-0): Xogou de titular até que foi substituída por Zaira no minuto 80. Puido marcar no primeiro tempo, pero non chegou por centímetros a un Completou os 90 minutos. A súa mellor ocasión foi no primeiro tempo, nun disparo forzado logo dunha recepción co peito e entrada na área polo corredor do 10 e evitar a saída da 0): Participou na ontro. No primeiro tempo, co choque (Sp. C. Braga- Sp. C. Braga Ferreirense (9-0): Xogou os 90 minutos. Sen problemas en defensa e moi activa como pasadora ao xogar o seu quipo moi -Sp. Braga (1- demostrando que pode ser unha futbolista sobranceira tamén nesta liga. BELÉN Foto: © Valencia C.F. 11/09, Murcia Entrou ao partido no mi lugar de Cárol. A galega xogou limitada dunha lesión. Non tivo fortuna cara o gol ao non atinar en tres ocasións dentro da área. 25/09, Valencia B-Mislata (1 media hora tras entrar por Nieto. Desa ocasión diante de Nuria e deu unha asistencia non consumada porque a receptora non CARLA GONZÁLEZ Braga En período de rehabilitación. CAROLINA Elk.-ESP 11/09, Fund. Alba (2-0): Xogou no segundo tempo. 25/09, Oiartzun (1-1). xogo. Participa na primeira parte da acción Un zapatazo que desvía a meta onubense á trabe e, tras subir o balón uns metr contrario da meta para introducirse nela. CLO Foto: © 10/09, Sp. Braga 0): Xogou os 90 minutos mostrando unha gran fame goleadora. O 1 coa perna esquerda. Tratouse dun gol histórico oficial do cadro arsenalista en partido oficial. Logo asinou dous máis e rematou a xornada liderando a táboa de goleadoras da Liga. 25/09, Valadares Gaia-Sp. Braga (1 partido completo e marcando. Puido abrir o marc nun remate que salvou a guardarredes local aos 20 minutos. Fíxoo na primeira xogada ao concluír ben un pase de Ottilia. ELÉN (Valencia C.F. B-ESP) Valencia C.F. 11/09, Murcia-Valencia B (2-1): Entrou ao partido no minuto 47 no lugar de Cárol. A galega xogou limitada, pois está recuperándose dunha lesión. Non tivo fortuna cara o gol ao non atinar en tres ocasións dentro da área. Mislata (1-3): Xogou a derradeira media hora tras entrar por Nieto. Desaproveitou unha ocasión diante de Nuria e deu unha asistencia non consumada porque a receptora non marcou. CARLA GONZÁLEZ (Sp. C. Braga-PRT) Foto: © Sp. C. Braga En período de rehabilitación. AROLINA (Oiartzun Kir. ESP) Foto: © Oiartzun Kir. Elk. 11/09, Fund. Albacete-Oiartzun 0): Xogou no segundo tempo. 25/09, Oiartzun-Fund. Albacete 1). Estivo nos 90 minutos do . Participa na primeira parte acción do incrible gol de Silvia. Un zapatazo que desvía a meta onubense á trabe e, tras subir o balón uns metros, bota no lado contrario da meta para introducirse nela. CLO (Sp. C. Braga-PRT) Foto: © Sp. C. Braga 10/09, Sp. Braga-Ferreirense (9- 0): Xogou os 90 minutos mostrando unha gran fame goleadora. O 1-0 foi cun disparo coa perna esquerda. Tratouse dun histórico, pois é o primeiro oficial do cadro arsenalista en partido oficial. Logo asinou dous máis e rematou a xornada liderando a táboa de Sp. Braga (1-2): Segundo partido completo e marcando. Puido abrir o marcador nun remate que salvou a guardarredes local aos 20 minutos. Fíxoo na primeira xogada ao concluír ben un
  20. 20. MARI PAZ C.F.-ESP) Foto: © C.F. 04/09, Valencia Alcaine (5-0): Xogou todo o partido e marcou tres o 2-0 tras recoller un rexeite de Larqué, o 3 contra asistida por Cárol e o 4-0 nunha rutura con recepción e drible sobre a meta rival. Antes dos goles, no 42, mandou un xute á trabe. 11/09, Espanyol-Valencia (0-2): A de Bamio xogou todo o encontro. Puido facer o primeiro gol do nun disparo alto e acabou marcando o 0 antes do descanso. 24/09, Valencia-Fund. Albacete (4-0). Xogou todo o partido marcando dous goles que a deixan, tras o primeiro mes de competición, liderando a táboa de goleadoras en solitario. Abriu o partido tirándose ao chan para enviar á rede un centro de Joyce. Tres minutos despois unha vaselina súa non se converteu en gol por pouco. No minuto 37 transformou un penalti cometido sobre ela mesma. MARÍA VIDAL Lakers-USA) Foto: © Lakers 03/09, Mercyhurst Lakers Haven (6-1): Estrea da coruñesa na NCAA xogando os últimos doce minutos do encontro tras entrar por Rebekah Craigh. A nosa número 17 dispuxo dun lanzamento que non se converteu en gol. 13/09, Mercyhurst Lakers-Clarion (2 partido de liga para a centrocampista. Desta, Keith Cammidge só deixou participar á galega nos derradeiros sete minutos, cando substituíu a Maggie Hilton. 17/09, Mercyhurst Lakers-East Stroud Entra na convocatoria. 20/09, Slippery Rock-Mercyhurst Lakers (1 Primeiro partido como visitante ao que a herculina vai convocada. 24/09, Seton Hill-Mercyhurst Lakers (0 Vidal olla desde o banco a segunda vitoria do seu equipo fóra de Erie. 28/09, Ohio Valley-Mercyhurst Lakers (1 partido consecutivo no que entra na convocatoria e cuarto deles sen acumular minutos de xogo. As Lakers gañan o primeiro partido fóra do seu estado, neste caso en Virxinia Occidental. FF 21 MARI PAZ (Valencia Foto: © Valencia 04/09, Valencia-Transportes 0): Xogou todo o partido e marcou tres goles: 0 tras recoller un rexeite de Larqué, o 3-0 nunha 0 nunha rutura con recepción e drible sobre a meta rival. Antes dos goles, 2): A de Bamio xogou o encontro. Puido facer o primeiro gol do choque nun disparo alto e acabou marcando o 0-1 de penalti 0). Xogou todo o deixan, tras o do a táboa de goleadoras en solitario. Abriu o partido tirándose ao chan para enviar á rede un centro de Joyce. Tres minutos despois unha vaselina súa non se converteu en gol por pouco. No minuto 37 transformou un penalti (Mercyhurst Foto: © Mercyhurst 03/09, Mercyhurst Lakers-Lock 1): Estrea da coruñesa na NCAA xogando os últimos doce minutos do encontro tras entrar por Rebekah Craigh. A nosa número 17 dispuxo dun en gol. Clarion (2-0): Segundo partido de liga para a centrocampista. Desta, Keith Cammidge só deixou participar á galega nos derradeiros sete minutos, cando substituíu a Maggie East Stroudsburg (0-1). Mercyhurst Lakers (1-0). Primeiro partido como visitante ao que a herculina vai Mercyhurst Lakers (0-1). María Vidal olla desde o banco a segunda vitoria do seu Mercyhurst Lakers (1-3). Quinto partido consecutivo no que entra na convocatoria e cuarto deles sen acumular minutos de xogo. As Lakers gañan o primeiro partido fóra do seu estado, neste caso NATAL Foto: © Sp. C. Braga 10/09, Sp. Braga Xogou os 90 minutos. Estivo a piques de marcar no fío do descanso. Despois culminaría unha gran estrea con dous goles, o último sobre o asubío final. 25/09, Valadares Gaia 2): Xogou os 90 minutos. Non tivo opcións de gol. PATRI ESP 11/09, Alhóndiga (0-1): O feito de comezar tarde a pretemporada condicionara a Patri para ser convocada ao primeiro partido de Liga. segundo xogou os últimos doce minutos ao entrar por Raquel García. Con ela en campo as colchoneras fixeron o gol. 25/09, Pozuelo-At. Madrid B (0 sendo reemprazada no minuto 70 por Mariajo. PAULETA PRT 10/09, Sp. Braga (9 completo. Fixo o 2 disparo brutal, desde fóra da área, que meteu pola escuadra. 25/09, Valadares Gaia Braga (1 minutos. Cu perfección na súa parcela fronte a un d conta para gañar o campionato campo substituíndo a Paloma no minuto 66. Coa súa presenza o equipo gañou iniciativa no control do xogo. 25/09, Granadilla-Rayo Vallecano (4 Virgy no minuto 65. Con ela no campo as canarias desatascan o encontro e acaban gole NATALIA (Sp. C. Braga-PRT) Sp. C. Braga 10/09, Sp. Braga-Ferreirense (9-0): Xogou os 90 minutos. Estivo a piques de marcar no fío do descanso. Despois culminaría unha gran estrea con dous goles, o último sobre o asubío final. 25/09, Valadares Gaia-Sp. Braga (1- 2): Xogou os 90 minutos. Non tivo opcións de gol. PATRI (C. At. Madrid B- ESP) Foto: © C. At. Madrid 11/09, Alhóndiga-At. Madrid B 1): O feito de comezar tarde a pretemporada condicionara a Patri para ser convocada ao primeiro partido de Liga. No segundo xogou os últimos doce minutos ao entrar por Raquel García. Con ela en fixeron o gol. At. Madrid B (0-1): Saíu de titular, sendo reemprazada no minuto 70 por Mariajo. PAULETA (Sp. C. Braga- PRT) Foto: © Sp. C. Braga 10/09, Sp. Braga-Ferreirense (9-0): Xogou o partido completo. Fixo o 2-0 cun disparo brutal, desde fóra da área, que meteu pola escuadra. 25/09, Valadares Gaia-Sp. Braga (1-2): Xogou os 90 minutos. Cumpriu á na súa parcela fronte a un dos rivais a ter en para gañar o campionato. SARITA (U.D. Granadilla Tenerife Sur-ESP) Foto: © Richard Dani 04/09, Granadilla-Barcelona (0-4): Entrou no minuto 76 no lugar de Virgy. O partido estaba sentenciado con 0-3. 11/09, R. Sociedad- Granadilla (0-0): Entra no campo substituíndo a Paloma no minuto 66. Coa súa presenza o equipo gañou iniciativa no control do xogo. Rayo Vallecano (4-1): Entra por Virgy no minuto 65. Con ela no campo as canarias desatascan o encontro e acaban goleando.
  21. 21. FF 22 SHEILA (FFC. Vorderland-AUT) Foto: © Franz Kopf 01/09, Bludenz B- Vorderland (0-19): O cadro da xogadora galega arrasou a un rival moi inferior na estrea do equipo na Copa de Voralberg. Sheila participou dos noventa minutos e asinou o seu primeiro hat-trick en Austria con dianas nos minutos 51, 76 e 88. 04/09, Wolfern-Vorderland (1-5): 90 minutos para Sheila na súa semana goleadora. No minuto 35 puxo o 1-3 que daba tranquilidade ás súas compañeiras para afrontar con moita superioridade o segundo tempo. A herculina entra no once ideal da xornada do grupo Mitte/West. 11/09, Vorderland-Rankweil (2-3): O equipo ficou coa sensación de ter regalado o partido logo de tres graves erros defensivos diante do máximo rival e líder do grupo. Malia a derrota, está novamente no once ideal da xornada. 18/09, Geretsberg-Vorderland (0-9): Nova goleada e partido sobranceiro de Sheila, que se permitiu o luxo de chegar á área contraria e facer o 0-7 a falta dun cuarto de hora para o remate. A galega volve estar na aliñación ideal da xornada. 24/09, Vorderland-Högl Taufkirchen (3-0): Outro excelente partido da coruñesa no que volve a ver porta e estar no once ideal. Fixéronlle un penalti que deu orixe ao 1-0 e materializou o 2-0 no minuto 62. Sexto gol do mes, terceiro na Liga, que lle permiten dar un salto considerable neste eido en relación á pasada campaña coas austríacas. VERO (Paris Saint-Germain F.C.-FRA) Foto: © P.S.G. F.C. 10/09, Albi-Paris St.-Germain (0-4): Estrea na liga francesa xogando os 90 minutos no Maurice Rigaud de Albi. A maiores, no minuto 64 marcou o 0-4 nun libre directo, medido en relación ao bote e ao pau, imposible para a estirada da guardarredes Perrault. 15/09, España-Montenegro (13-0): Xogou os primeiros 57 minutos até ser substituída por Jenny Hermoso cando o marcador era 10-0. Marcou o 1-0 de cabeza no minuto 2. No 4, o seu remate, anticipándose á marcadora nun córner, non puido ser agarrado pola meta montenegrina. Puxo a guinda ao primeiro tempo co 8-0 ao rozar un centro de Corredera e repetiu no comezo do segundo tempo cun disparo raso que non puido atallar Bajcetić. 20/09, España-Finlandia (5-0). Xogou 78 minutos. Foi reemprazada por Jenni cando o partido estaba 2-0. Malia non marcar, rematou como mellor goleadora do grupo de clasificación con oito dianas. España estará na súa terceira fase final dunha Eurocopa. 25/09, Paris St.-Germain-O. Marseille (1-0): Xoga o partido completo. Triunfo escaso para o que se representou no campo. 11/09, Espanyol-Valencia (0-2): Anair índose de Natalia Gaitán. © R.C.D. Espanyol.
  22. 22. FF 23 A comunicación (II) Aspecto fundamental no cumprimento dos obxectivos da temporada Mabel Ramos Aguirre Mabel Ramos xogou nas Celestes, no Friol, na Milagrosa, no Victoria e na selección mexicana. Actualmente exerce como psicóloga deportiva, licenciatura obtida na Universidade de Anahauac. No capítulo anterior realizamos una introdución sobre a importancia da comunicación no fútbol, entre os treinadores-xogadoras e viceversa. A continuación desglosaremos os diferentes compoñentes que integran unha verdadeira comunicación efectiva. O primeiro aspecto que analizaremos é a comunicación non verbal, que moitas veces é máis importante que a linguaxe verbal, e é máis crible porque é máis difícil de manipular. Podemos dicir que algo nos gusta cando non é así e a xente nos cre, pero moitas veces corporalmente é difícil mentir ou omitir información. É importante para mellorar a comunicación non verbal seguir estes aspectos, que se poden utilizar na comunicación entre xogadoras e técnicos. - Mantén a mirada: mirar aos ollos dános seguridade. O contrario pode xerarnos inseguridade e transmitir indecisión. - Sorrí: O sorriso é a expresión que máis portas abre. As persoas interpretan que o que sorrí está facendo un esforzo por compracer e iso é de agradecer. - Ter coidado coa expresión da túa cara: hai persoas que non senten ningunha expresión en concreto, a súa cara indica tristeza ou enfado. Estas expresións non verbais son unha barreira. Temos que ensinar ás deportistas a seren xogadoras expresivas desde o treino, que non sexan futbolistas que só escoiten indicacións, senón xogadoras que saiban expresarse. - Non realizar posturas coas que te poñas á defensiva, como cruzar os brazos ou meter as mans no peto. - Mantén unha postura relaxada e respira. - Acompaña ao interlocutor con pequenos xestos que lle dean confianza para seguir expresándose. Treina tamén a comunicación paralingüística, que é a comunicación que pode modificar a mensaxe que damos: o ton de voz, o volume, as pausas e as perturbacións. Os técnicos deben ter unha habilidade, personalidade e, sobre todo, a preparación para ser claros no que se quere expresar. No que respecta á comunicación verbal é importante que o treinador siga estes pasos: - Non dicir palabras como “nunca”, “sempre”, “totalmente” ou dicir palabras tallantes sen dar lugar á flexibilidade. - Non facer reproches ás xogadoras. Lembremos que sempre están en constante preparación. - Non facer xuízos de valor que etiqueten ás xogadoras, xa que se poden ir creando prexuízos que prexudicarán a estabilidade emocional da futbolista e, ademais, o seu rendemento. - Non minimizar o que as xogadoras senten. O fútbol feminino non é igual que o masculino. Os treinadores deben ter tacto para mostrar a sensibilidade adecuada sen perder a obxectividade da actividade deportiva. Nesta mesma sección correspondente ás xogadoras é importante que se volvan persoas cunha alta capacidade de escoita activa, aspecto da comunicación que a fai máis viva e realmente efectiva. - Escoita ao teu técnico atentamente. É moi difícil establecer unha boa comunicación cando non prestamos atención, sobre todo en etapas formativas. - Non interrompas ao teu técnico, malia que o que debas dicir teña que ver coa mensaxe que estás transmitindo. A crítica Unha das cousas que danan o proceso da comunicación é a crítica. A crítica que non é construtiva e que se volve nociva non só para os resultados deportivos, senón para a autoestima e autorrealización das xogadoras. Primeiramente decide se paga a pena criticar. Non todo pode ser unha batalla e non todo se pode reprochar. Non critiques á xogadora, senón ao feito que te incomodou e propón solucións para corrixilo porque o último que quere unha xogadora é errar un penalti ou dar un mal pase que comprometa ao equipo. Dille á xogadora, ademais do que che incomodou, que é o que esperas dela. Se ves que a xogadora no momento crítico non ten a apertura de escoitar o teu comentario, mellor espera e dillo máis tarde para que poda recibilo de maneira correcta. Non esquezas que as palabras non as leva o vento. Cada vez que dis algo ferinte, deixas unha cicatriz a unha xogadora. As feridas fechan, cicatrizan, pero non desaparecen. Coidar o contido e a forma en como nos diriximos á xente é demostrar consideración e respecto.
  23. 23. FF 24 As competicións Eurocopa Noruega - Suecia 1997 No ano 1997 a UEFA decidiu regresar ao formato de fase final agrupando por primeira vez a oito combinados ao xeito que facía co fútbol masculino. Dous países acordaron ser sede do evento, unha fórmula que non fora experimentada con anterioridade en torneos sénior de seleccións realizados no Vello Continente, nin tampouco nas grandes competicións mundiais organizadas pola FIFA. Este aspecto experimental tamén serviría de proba á Eurocopa masculina que tería lugar no ano 2000 en Holanda e Bélxica e tamén á Copa das Confederacións e Copa do Mundo masculinas dos anos 2001 e 2002, respectivamente, que se celebrarían en Corea do Sur e Xapón. A organización coordinada entre os veciños nórdicos de Noruega e Suecia foi modélica. No torneo participaron os dous anfitrións, que gañaran o pase ao ficar primeiros dos grupos de clasificación 1 e 4, xunto con Rusia e Italia, líderes dos grupos 2 e 3, respectivamente. Os outros catro saíron dunha eliminatoria a dobre partido entre os segundos e terceiros clasificados desa fase previa. Na mesma non houbo sorpresas en tres dos casos, nos triunfos de Francia, Dinamarca e Alemaña contra Finlandia, Portugal e Islandia, respectivamente, e si na que disputaron España e Inglaterra. As hispanas venceron por 2-1 no primeiro encontro para empatar a un tanto na volta, e meterse por primeira vez nunha fase final. O sorteo xuntou no grupo A, que ía disputarse en Suecia, á selección local e Francia, que partían favoritas para chegar a semifinais, ademais de Rusia e España. O encontro inaugural da Eurocopa rematou cunha sorpresa que acabaría de tirar por terra calquera prognóstico inicial. Ían catorce minutos do España- Francia cando Ángeles Parejo culminou unha acción ofensiva superando á meta gala Roux. Francia dominou o partido pero só foi capaz de igualar o choque cun tanto de Roujas no comezo da segunda parte. No outro xogo, disputado entre Suecia e Rusia, o resultado foi o previsto. As locais derrotaron ás rusas por 2-1. O partido volveuse tolo na parte final, cando a rusa Savina equilibrara o tanto inicial de Ljunberg. Faltaban dez minutos, pero dous máis tarde Pohjanen deu o triunfo ás amarelas. Na segunda xornada, España fixo un partido moi serio en defensa contra Suecia. Todo apuntaba a un triunfo local, e máis tras o gol de Svensson no minuto sete. España non tivo grandes ocasións, pero soubo conter ao rival e estirar a incerteza do resultado até o asubío final da norueguesa Karlsen. Pola súa banda, Francia volveu entrar nas posibilidades clasificatorias ao vencer con relativa comodidade a Rusia nun choque no que Roujas fixo un hat-trick. Na xornada decisiva, Suecia fixo valer o seu papel de favorita contra Francia resolvendo o primeiro tempo calquera dúbida sobre quen lideraría o grupo. Malin Andersson marcou de penalti no minuto 18, despois Diacre subiu o 2-0 ao bater á súa compañeira Roux, e Jonsson fixo o 3-0 un minuto antes do descanso. España, que se vira dependendo de si mesma gañando ou empatando contra Rusia, non perdeu a ocasión de facer historia e derrotou a unha frouxa Rusia cun gol de Ángeles Parejo no minuto 67. Ignacio Quereda e as futbolistas hispanas metíanse nas semifinais por ter mellor diferenza de goles que a Francia de Aimé Mignot. Tamén houbo sorpresa no outro grupo, o B, pois as favoritas, Noruega, anfitrioa do mesmo e naquela altura actual campioa do mundo, e Alemaña, defensora do título continental, foron superadas por Italia. O primeiro lugar das transalpinas botou fóra da competición ás norueguesas. Italia sorprendeu ás alemás na primeira xornada ao empatar a un tanto. Meinert adiantara ás centroeuropeas ao comezar o segundo acto, pero Carta empatou no 71. O resultado das xogadoras de Sergio Guenza tivo máis mérito tendo en conta que desde o minuto 55 xogaron cunha menos pola expulsión de D’Astolfo. Mentres iso acontecía en Moss, en Lillestrom Noruega masacraba a Dinamarca con catro tantos de Pettersen e outro de Støre. Grupo A 29/06. Karlskoga (SWE): Francia – España: 1-1 29/06. Karlstad (SWE): Suecia – Rusia: 2-1 02/07. Karlskoga (SWE): España – Suecia: 0-1 02/07: Karlstad (SWE): Rusia – Francia: 1-3 05/07. Karlstad (SWE): Suecia – Francia: 3-0 05/07: Karlskoga (SWE): Rusia – España: 0-1 1. SWE, 9; 2. ESP, 4; 3. FRA, 4; 4. RUS, 0.
  24. 24. FF 25 No segundo día de competición no grupo, Italia pareceu baixar o seu nivel competitivo. Dinamarca deu todo para chegar con posibilidades de entrar en semifinais no último día e mudar a imaxe do encontro anterior. As nórdicas foron sempre por diante no marcador. Marcou Terp no cuarto de partido e, despois que Italia igualara cun tanto de Morace ao comezo do segundo tempo, retomaron a vantaxe con outra diana de Merete Pedersen no minuto 62. Once máis tarde, Panico fixo as táboas definitivas. No partido que se presumía máis equilibrado, o da vinganza alemana pola derrota na final do Mundial, Noruega foi quen de aguantar e até ter as súas posibilidades de vitoria. Sen embargo, o xogo non saíu do 0-0 inicial diante de 7.666 seareiros. A última xornada clasificou a unha Alemaña dubitativa, que só foi capaz de imporse ás dinamarquesas nos oito últimos minutos de partido cos acertos de Meyer e Prinz, e a unha Italia pletórica, que sorprendeu a Noruega con dous goles de Morace, o primeiro aos tres minutos e o segundo no derradeiro instante, co que definitivamente eliminaban ás norueguesas dirixidas por Per-Mathias Høgmo. As semifinais volveron a confirmar o gran nivel competitivo de Alemaña. A nationalmannschaft, nun encontro de máxima seriedade e compromiso, agrandou o seu peso continental derrotando a Suecia nun partido que se decidiu por detalles. Un deles, no minuto 84, foi o que permitiu a Wiegmann bater a Karlsson permitindo que as centroeuropeas puideran defender o título conquistado dous anos e cuarto antes en Kaiserlautern. A outra foi a semifinal das revelacións, dos combinados que non se esperaba superasen a primeira fase. Entre Italia e España o favoritismo recaía nas azzurri, con futbolistas de máis calidade e afeitas a este tipo de encontros. Algunhas delas xa coñecían o que era vencer unha semifinal e estar presentes no partido decisivo, como había catro anos na final de Cesena contra Noruega. Italia non demorou moito en decantar o marcador á súa prol. No minuto once, Fiorini superou a Roser. O gol descompuxo a España, que antes da media hora recibía un segundo tanto en contra obra de Carolina Morace. No segundo tempo, Italia mostrouse máis conservadora, o que deu posibilidades a unha España que sempre buscou como referente ofensiva a Ángeles Parejo, afeita a lidar coas transalpinas na súa Lega igual que a súa irmá Isabel, ao estar a primeira no Torres e a segunda no Oblia. As xogadoras dirixidas por Quereda reduciron a diferenza por medio da citada Ángeles a falta dun minuto para o remate. A eliminación non borrou da historia o grande éxito do futfem hispano por moito que pasara desapercibido para os medios de comunicación do estado. Só faltaba a final de Oslo que decidiría se Alemaña sumaba o seu cuarto título continental ou chegara a vez para o fútbol do sur do continente. A historia repetiuse e as alemás venceron ás italianas na final inédita. O partido non tivo moito que ver co da Primeira Fase. Minnert adiantouse como entón, pero as xogadoras de Christina Theune, coa lección aprendida, fixeron unha marcaxe rigorosa sobre Panico, que a falta de media hora foi substituída por Guarino ante a imposibilidade de superar á defensa xermana, e sobre Morace, a atacante azzurra máis eficiente, que liderou a táboa de goleadoras do torneo con catro dianas, as mesmas que a norueguesa Pettersen e a gala Roujas. Ao comezo do segundo tempo, Alemaña sentenciou o partido cun novo tanto da nationalmannschaft, obra de Prinz. Grupo B 30/06. Moss (NOR): Alemaña – Italia: 1-1 30/06. Lillestrom (NOR): Dinam. – Noruega: 0-5 03/07. Lillestrom (NOR): Italia – Dinamarca: 2-2 03/07: Moss (NOR): Noruega – Alemaña: 0-0 06/07. Moss (NOR): Dinamarca – Alemaña: 0-2 06/07: Lillestrom (NOR): Noruega – Italia: 0-2 1. ITA, 5; 2. DEU, 5; 3. NOR, 4; 4. DNK, 1. Semifinais 09/07. Karlstad (SWE): Suecia – Alemaña: 0-1 09/07. Lillestrom (NOR): Italia – España: 2-1 FINAL SÁBADO 12/07/1997 (20,30) Campo: ULLEVAAL (Oslo-Noruega) (2.221) ITALIA : 0 - ALEMAÑA : 2 (0-1) ITA : Brenzan; Tesse, Tavalazzi, Salmaso (De Iana 72’), Nannini (Fiorini 31’); Iozzelli, D’Astolfo, Ciardi, Carta; Panico (Guarino 61’), Morace. Sel. Sergio Guenza. DEU : Rottenberg; Minnert, Fitschen, Pia Wunderlich, Jones; Wiegmann, Hingst, Stegemann, Meyer (Müller 68’); Prinz (Smisek 81’), Meinert (Klein 87’). Sl. Christina Theune. Goles: 0-1 Minnert 23’; 0-2 Prinz 49’. Árbitro: Nielsen (Danesa). Auxiliares: . Disciplina: CA: Pia Wunderlich; Iozzelli.
  25. 25. FF 26 A competición en setembro Primeira División Barcelona e Valencia comezan a Liga con tres vitorias e as súas guardarredes, Paños nas azulgrana, e Endler e Esther, nas valencianas, non apañan goles. Tampouco os recibiron as levantinistas Torres e Bermúdez. A galega Mari Paz (Valencia) foi a única en arrancar o torneo facendo goles en cada partido e liderando a táboa de realizadoras con seis dianas. O Rayo Vallecano porta a lanterna vermella e ocupa praza de descenso xunto ao estreante, Tacuense. O cadro canario, o Espanyol e a R. Sociedad descoñecen o que é lograr un gol. Tacuese e Transportes Alcaine, con dez tantos en contra, son os máis goleados da máxima categoría. Segunda División – Grupo I Catro equipos permanecen sen coñecer a derrota tras o primeiro mes de competición: Ave Fénix, Deportivo, Oviedo Moderno e Friol. O cadro cántabro, no seu segundo ano de existencia, logra o primeiro liderado en Segunda da súa historia. O Oviedo Moderno é quen mellor rendibiliza os seus goles. Con catro logrados suma sete puntos. As do Manuel Díaz Vega, con Cheza e Cristina na meta, non recibiron goles en setembro. Seis goles nun partido foron os que logrou a deportivista Estefanía no derbi contra o Victoria. É a maior cifra conseguida nun partido pola mexicana na división de prata. O At. Arousana e o Tordoia, finalistas da Copa FGF de categoría estatal da pasada campaña, non saben o que é gañar. As auringras, ademais, igual que o estreante Monte, non conseguiron sumar puntos. O Monte e o Victoria, con catorce tantos en contra, son os máis goleados do grupo. Primeira División Galega Dous dos favoritos, Portonovo e Valladares, fan un comezo de Liga inmaculado. Os dous equipos vencen nos seus tres partidos e desde o primeiro mes póñense á fronte da táboa. Ángela e o Arcadia comezan a Liga demostrando o máximo rigor defensivo. O cambio de técnico, coa chegada de Alejandro Torres no lugar de Fran Iglesias, non modificou en nada esa filosofía do conxunto de Arcade. Tampouco o Ourense, con Chester na meta, pero cun encontro xogado menos, viu perforada a súa portería nos seus dous primeiros partidos da historia na categoría. As ourensás contan os seus choques por empates sen goles. No outro lado das historias, equipos que hai pouco aspiraban ao ascenso, como O Val, un histórico como o Aguiño, e un conxunto da zona media, como o San Miguel, teñen un comezo de Liga para esquecer ao acumularen tres derrotas. Segunda División Galega – Grupo I Nada máis comezar, con futbolistas experimentdas como Isa, Ceci ou Rosado, o Ural mostra a súa candidatura ao ascenso cunhas cifras brutais. Tres vitorias en tres encontros, 43 goles a prol (unha media de catorce por partido) e un en contra. Do total, Lucía Rosado marcou trece. Dez deles contra o estreante Brexo Lema. Tamara, do Santo Estevo de Abellá, fíxolle sete na segunda xornada o propio Brexo Lema. Segunda División Galega – Grupo II Na primeira xornada adiouse o partido entre dous novatos, Cambados e At. Estrada. O Puente Arnelas, con 22 goles a favor e cero en contra, e o Victoria B, cun 15-0 de saída, son os equipos que lideran a táboa. Como eles, sen coñecer a derrota están o Concello de Boiro, Rúa Valdeorras e o Villestro, este ademais, sen recibir dianas. A goleada do grupo fíxolla o Touro ao Armenteira. Dos 21 goles locais, oito levaron o selo de Laura Mosquera. Segunda División Galega – Grupo III Ningún dos doce equipos que compiten gañou os dous encontros nas dúas primeiras xornadas. Ben é certo que catro tíñano imposible pois só xogaron un. Deles, só están en condicións de facelo o Tyde e o Concello de Mos. O Balaídos comezou a Liga de xeito ben distinto á pasada temporada: Andrea Chaga, Jennifer Pérez e Ángela Chaga, fixéronlle tres tantos ao Pereiró e colocáronse terceiras ao remate da data inaugural. O polo oposto é o Racing Vilariño. Na pasada campaña ficou terceiro e meses máis tarde remata o primeiro mes de competición no penúltimo lugar por diante do Pereiró.

×