Man in the 21st Century-Greek Version

333 views

Published on

This essay is my attempt to outline my thoughts on the present social condition of man and how we might react to the catastrophic coming of the new order. This expressed in absolute electronic terms and digital media, the clash of civilizations and religions, the problematic ethics of dealing with everything on the basis and the rules of the free market, and of the leveling of the privacy of the individual human beings.

Published in: Spiritual
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
333
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Man in the 21st Century-Greek Version

  1. 1. ΔΟΚΙΜΙΟ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ (ESSAY: HOMO SAPIENS IN THE ELECTRONIC ERA) Ιωάννης Κυριαζόγλου John Kyriazoglou 12/2013
  2. 2. ΣΥΝΟΨΗ (SYNOPSIS) Το δοκίμιο αυτό είναι η προσπάθειά μου να καταθέσω σε δημόσιο προβληματισμό τις σκέψεις μου για την παρούσα κοινωνική κατάσταση του ανθρώπου και πως αυτός μπορεί να αντιδράσει στον κατακλυσμικό ερχομό της νέας τάξης πραγμάτων. Του μεταμοντέρνου πολιτισμού του 21ου αιώνα, της σύγκρουσης των πολιτισμών και θρησκειών, της ηθικής της αντιμετώπισης των πάντων με βάση «το σύνδρομο και τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς», και της ισοπέδωσης της ιδιωτικής προσωπικότητας του ατόμου. Synopsis This essay is my attempt to outline my thoughts on the present social condition of man and how we might react to the catastrophic coming of the new order. This expressed in absolute electronic terms and digital media, the clash of civilizations and religions, the problematic ethics of dealing with everything on the basis and the rules of the free market, and of the leveling of the privacy of the individual human beings.
  3. 3. ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Εισαγωγή στην εποχή της Ηλεκτρονικής Πληροφορίας ‘‘ Ο κόσμος ολόκληρος μοιάζει με τη σκηνή ενός θεάτρου. Η ζωή μας είναι απλά ένα πέρασμα από αυτή. Ανεβαίνουμε, βλέπουμε και μας βλέπουν και στο τέλος πάντα φεύγουμε ’’ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ‘Ο κόσμος είναι σαν το δίχτυ μιας αράχνης που έχει δημιουργηθεί σε πολλαπλές διαστάσεις με αμέτρητους κόμβους. Ο κάθε κόμβος εκπροσωπεί ένα άτομο. Κάθε άτομο είναι ένα μαργαριτάρι. Κάθε μαργαριτάρι εκπέμπει όχι μόνο την λάμψη του δικού του φωτός αλλά και την λάμψη όλων των μαργαριταριών του κόσμου που είναι σε όλους τους κόμβους του πολυδιάστατου και ατελείωτου κόσμου’. Προσαρμογή από τα κείμενα του ‘The Net of Jewels, or Indra's Net’ της Βουδιστικής Φιλοσοφίας Ο πλανήτης μας μετατρέπεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα σε μια καταναγκαστική καταναλωτική αγορά. Οι άνθρωποι πρέπει να παράγουν αγόγγυστα και να καταναλώνουν εξαναγκαστικά όσα παρήχθησαν από τους ίδιους και τις μηχανές παραγωγής, τις διάφορες τεχνολογίες και τις ανώνυμες ή και επώνυμες παγκόσμιες επιχειρήσεις. Τα πάντα είναι μιας χρήσης και πετιούνται, για να ανακυκλώνονται και να ξαναγίνονται προϊόντα μιας χρήσης, για να πεταχτούν πάλι στον κάδο ανακύκλωσης και να συμβάλουν στη σπατάλη της φθοράς, της μη αξιοποίησης και της μη ανάπτυξης εύχρηστων αγαθών. Όπως είπε ο Oscar Van Woensel, θεατρικός συγγραφέας: ΄ Οι νέοι άνθρωποι δεν είναι πια παιδιά, είναι σχεδόν ενήλικες, αλλά με μηδέν εμπειρία. Όλα τα έχουν. Απόψεις, ιδέες, επιθυμία, φόβο, σεξουαλικότητα, γνώσεις, συναίσθηση, χιούμορ, ανάγκες και κοινωνική συνείδηση. Μόνο που τίποτα σχεδόν δεν έχει συμβεί σ’ αυτούς και μ’ αυτούς.’ Ζούνε σε μία τέλεια ‘εικονική πραγματικότητα’. Η έννοια ΄εικονική πραγματικότητα΄ προέρχεται από τους όρους ΄εικονική΄ και ΄πραγματικότητα΄. Σύμφωνα με τον σύγχρονο ορισμό του Ελληνικού λεξιλογίου ΄Εικονική΄ ορίζεται ως η αναπαράσταση πραγματικού ή φανταστικού αντικειμένου, κ.τ.λ. που προέρχεται από την Αρχαία Ελληνική λέξη ‘ είκω’ που σημαίνει μοιάζω.
  4. 4. Ο όρος ΄πραγματικότητα΄ ορίζεται σύμφωνα με την προηγούμενη πηγή, ως η ιδιότητα η κατάσταση του πραγματικού, ο αντικειμενικός κόσμος που γίνεται αντιληπτός με τις αισθήσεις, και προέρχεται από τη λέξη ‘πράγμα’ που σημαίνει ΄κάθε τι που έχει αντικειμενική υπόσταση΄. Συστατικά μέρη της έννοιας ‘‘εικονική πραγματικότητα’’ υπό την προηγούμενη ανάλυση και ορισμό είναι: παραστάσεις και μέσα διανομής και αντίληψης στον μη ψηφιακό πολιτισμό. Οι παραστάσεις είναι εικόνες, τα χρώματα, ο ήχος, οι πληροφορίες και τα δεδομένα από παράγοντες από κάποια πηγή και έχουν έναν ή περισσότερους αποδέκτες. Οι διαστάσεις αυτών των παραστάσεων απευθύνονται σε όλες τις ανθρώπινες αισθήσεις και στον ανθρώπινο νου. Έχουν ως πεδίο εφαρμογής τους την ανθρώπινη ύπαρξη και η ταχύτητα παραγωγής, μετάδοσης και λήψης είναι χαμηλή και μονοδιάστατη. Τα μέσα διανομής και αντίληψης είναι οι τρόποι και τα οχήματα που χρησιμοποιούνται για την μεταφορά των παραστάσεων (εικόνων, ήχων, χρωμάτων, πληροφοριών, δεδομένων) από την πηγή στον αποδέκτη (παραλήπτη). Οι οικονομικές δραστηριότητες της ανθρωπότητας σε όλες τις χώρες, μοντέρνες και μη, βασίζονται όλο και περισσότερο στις πληροφορίες, στη γρήγορη μετάδοσή των, στην αποτελεσματική αποδοχή των, στην άμεση λήψη των από τους αποδέκτες και στους οποίους απευθύνονται εκούσιους και ακούσιους, ώριμους τεχνολογικά ή όχι. Τα πάντα ψηφιοποιούνται, αποθηκεύονται, συντηρούνται, παρακολουθούνται, μεταδίδονται και διανέμονται: εικόνες, πληροφορίες, ήχος δεδομένα, φωτογραφίες, έγγραφα, βιβλία, χρήματα, έργα τέχνης, σχέδια, κ.τ.λ.. Γίνονται ψηφιακά αντικείμενα. Η κωδικοποίηση που είναι τι sine qua non της ψηφιοποίησης βασίζεται στην ψηφιακή αλφάβητο των δεδομένων των 2 ψηφίων, ΄΄0΄΄ και ΄΄1΄΄, δηλαδή μηδέν και ένα. Κάθε τι που κωδικοποιείται και ψηφιοποιείται είναι μια συνεχής αλυσίδα των ψηφίων ΄΄0΄΄ και ΄΄1΄΄, χωρίς υφή, χωρίς δομή, χωρίς συγκεκριμένη υλική υπόσταση. Η άυλη φύση των νέων μορφών αυτών των δεδομένων, πολλές φορές αλλάζει αυτήν την ύπαρξη των ψηφιακών αντικειμένων, σε νέες μορφές υποκειμενικής αντίληψης. Πρώτη φορά στην ύπαρξη της ανθρώπινης ζωής και του πολιτισμού, αγαθά όπως έργα τέχνης, βιβλία,
  5. 5. χρήματα, έγγραφα, κ.τ.λ., μπορούν να υπάρχουν σε 2 ή περισσότερα πλανητικά σημεία ταυτόχρονα, να αναπαραχθούν και να εμφανίζονται ως πρωτότυπα και γνήσια. Η πρωτότυπη και η γνήσια ύπαρξή του έπαψε να υπάρχει πια. Το εργαλείο της ψηφιοποίησης μετάλλαξε τα αγαθά. Τα έριξε στον καιάδα της λήθη, της απάτης, της ψευδο- ύπαρξης. Τα αγαθά που έγιναν ψηφιακά αντικείμενα έπεσαν στην παγίδα της ανταλλαγής της ουσίας των όλων με το ένα, που δεν υπάρχει αλλά είναι, που δεν υφίσταται αλλά υποδύεται, στην υποκειμενικότητα των μη όντων . Ο μέσος άνθρωπος υπό το βάρος της τεχνολογικής και ηλεκτρονικής κοινωνίας, δε βρίσκει καθόλου χρόνο να καθίσει και να σκεφτεί για τις ζωτικές αποφάσεις που διαμορφώνουν τη ζωή και το μέλλον του. Νοιώθει κυνηγημένος από τα τηλεοπτικά μηνύματα που επιδρούν ολοκληρωτικά στο υποσυνείδητο του, του καθορίζουν την καθημερινότητα του, τον σπρώχνουν να έχει πάντα τις μηχανές του σε πλήρη λειτουργία, να αρπάξει τις ευκαιρίες που όλοι του λένε ότι υπάρχουν γύρω του, να ανέβει στο τραίνο της προόδου, της καινοτομίας, της γνώσης, του ενάρετου υλισμού. Ποιες είναι όμως οι πηγές από τις οποίες πηγάζει η ψυχική δύναμη του, οι πόλοι έλξης του, τα ορόσημά του, οι θεωρίες και βάσεις κοσμικής αντίληψής του; Πως πρέπει να αντιδράσει και να επιλύσει την υπαρξιακή αγωνία του για προσωπική και δίκαιη ευημερία; Πως εκπληρώνονται τα όνειρά του; Έχει αποστολή ή είναι χωρίς στόχους ; Ενεργεί προληπτικά ή είναι παθητικός αμέτοχος, άκληρος και χωρίς προοπτική; Η εποχή της ηλεκτρονικής πληροφορίας φέρνει τον ψηφιακό πολιτισμό από το παρασκήνιο στο προσκήνιο, με τις διαστάσεις:  Εξουσίας γνώσης: ΄Ναι΄ στον διάλογο, στις συνεργασίες, στην επικοινωνία, στην εμπιστοσύνη, στην πολυπλοκότητα, στην διακυβέρνηση, στην κωδικοποίηση.  Οικονομίας των υπηρεσιών: Στην γρήγορη παραγωγή, διοχέτευση, κατανομή, μεταφορά, τροφοδότηση, και κατανάλωση.  Τεχνολογίας: Των τηλεπικοινωνιών, του διαδικτύου, των πολυμέσων, του ηλεκτρονικού εμπορίου, του λογισμικού, της ασφάλειας δεδομένων, της προστασίας της προσωπικότητας.  Περιεχομένου: Διαχείριση των δεδομένων πληροφοριών, μουσικής θεματικών πολυμέσων, έργων τέχνης και βιβλιοθηκών.
  6. 6. Στον ψηφιακό πολιτισμό (digital civilization) των γρήγορων πολύπλοκων και περίτεχνων λεωφόρων των πληροφοριών ( οι εικόνες, τα χρώματα, οι πληροφορίες, ο ήχος, οι πληροφορίες και τα δεδομένα) έχουν μόνο μια διάσταση αυτή που εκφράζεται μόνο μέσω της ψηφιακής αλφαβήτου των 2 ψηφίων ( ψηφιακή διάσταση: 0,1). Οι διαστάσεις αυτές έχουν ως πεδίο εφαρμογή όχι μόνο τον ανθρώπινο νου, μέσω της αντίληψης που προέρχεται από τη λήψη και κατανόηση της εικόνας, αλλά και οντότητες του ψηφιακού κόσμου, κάτι που δεν υπάρχει στον μη ψηφιακό κόσμο. Η ταχύτητα στον κόσμο αυτό, δηλαδή του ψηφιακού πολιτισμού είναι πολυδιάστατη, πολύπλευρη και μπορεί να καταστεί και καταστροφική στην αλυσίδα παραγωγής, μετάδοσης και αντίληψης των παραστάσεων. Τα όργανα οι συσκευές και τα μέσα, έχοντας στη μνήμη τους στοιχεία, πληροφορίες και κανόνες, επεξεργάζονται, συνθέτουν, μεταλλάζουν και παρουσιάζουν κατ΄ επιλογήν, νέες καταστάσεις, νέες πραγματικότητες σε αλληλουχία μηνυμάτων και πληροφοριών. Τα μηνύματα αλληλοσυγκρούονται και αλληλοσυμπληρώνονται με ταχύτητα και ευκρίνεια πέραν της δυνατότητας κατανόησης του υποσυνείδητου. Οι πληροφορίες ψηφιοποιούνται, μεταδίδονται και μεταφέρονται σε μια εικόνα που αντιπροσωπεύει το εφικτό, το ιδεατό, το ουσιαστικό. Με αυτόν τον τρόπο μήνυμα εισαχθέν μετουσιώνεται σε εμπειρία βιωματική και εξελεγκτική. Η νέα εποχή (εποχή του ψηφιακού πολιτισμού) είναι φυλακισμένη σε κωδικούς. Σήμερα μπορεί ο άνθρωπος να ζει στην Αθήνα και να συναλλάζεται στο Τόκιο. Λονδίνο, Νέα Υόρκη, κ.τ.λ. να σχεδιάζει το ύψος και τα χαρακτηριστικά των παιδιών του, ή και να μπορεί να πραγματοποιήσει και τις πιο απίθανες επιθυμίες του μέσω της εν δυνάμει ‘‘ εικονικής πραγματικότητας’’. Με την έλευση αυτής της εποχής το άτομο και η κοινωνία έχει χάσει τον προσανατολισμό της, έχει αποξενωθεί από τις παραδώσεις και αξίες, έχει χάσει τον κανόνα και το μέτρο.
  7. 7. 1. ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ‘Ω φύση, παγγεννήτρα θεά, μητέρα πολυμήχανη, ουράνια, πρεσβυτέρα, πολυπλάστρα θεότητα, άνασσα, πανδαμάστρια, αδάμαστη, κυβερνήτρια, ολόλαμπρη, παντοκράτειρα, τετιμημένη, πανυπερτάτη σε όλα άφθαρτη, πρωτογέννητη, πρωτοείπωτη, φημισμένη, νυχτερινή, πολύπειρη, φωτοφόρα, ασυγκράτητη, που περιφέρεις αθόρυβα ίχνη ποδιών, αγνή, κοσμήτρια θεών, ατελείωτη και τελεία, κοινή μεν στα πάντα, αλλά κι απόκοσμη ολόμονη, αυτογέννητη, αγέννητη, ερασμία, πολύτερπνη, μεγίστη, ολάνθιστη, περίπλοκη, φιλική, πολύμεικτη, έμπειρη, ηγεμονίδα, κυρίαρχη, ζωοδότειρα, παντοθρέφτρα κόρη, αυτάρκεια, δικαιοδότειρα, πολυώνυμη υπακοή των Χαρίτων, αιθέρια, γήινη και θαλάσσια προστάτιδα, πικρή στους φαύλους, αλλά γλυκιά στους ευπειθείς, πάνσοφη, πανδότρια, χορηγήτρια, παμβασίλισσα, τροφοπληθύς, λίπανση και λυτρώτρια των ωριμασμένων, πάντων εσύ πατέρας, μητέρα, τροφός και ανατροφεύς, ευτοκία, μακαρία, πολύσπορη, εποχική ορμή, πάντεχνη, πλάστρα, πολυπλάστρα, θαλασσία θεότητα, αιωνία, κινητήρια, πολύπειρη, συνετή, που στροβιλίζεις με αέναη δίνη τη γοργή ροή, αείρρευστη, κυκλική, αλλομορφομετάβλητη, λαμπρόθρονη, τιμημένη, συ μόνη που εκπληρείς το κριθέν, πιο πάνω από σκηπτούχους βαρυβροντώδης κραταιότατη, ατρόμητη, πανδαμάστρια, πεπρωμένον, μοίρα, πυρίπνοη, αιωνία ζωη και αθάνατη και πρόνοια. Όλα σ’ εσένα είναι τα πάντα. Γιατί συ μόνη τα δημιουργείς. Αλλά θεά, παρακαλώ σε μαζί με πλουτοφόρες εποχές να φέρνεις ειρήνη, υγεία, αύξηση των πάντων’. ΟΡΦΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ ‘ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ’ Τι είναι , ο άνθρωπος σήμερα, σαν μοριακή οντότητα, σαν πνευματική ιδιοσύσταση, σαν φύλακας και άγγελος της φύσης; Τι σημαίνει, ο 21ος αιώνας γι' αυτόν ; Πως έφθασε έως εδώ; Ποια τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας; Βελτίωσε ότι. βρήκε ή συνεχώς καταστρέφει με την ιμπεριαλιστική του συμπεριφορά οτιδήποτε έρχεται, φεύγει και επανέρχεται; Σίγουρα ο καινούριος αιώνας με τις μέχρι τώρα γεωμετρικές "προόδους" σε διάφορες δραστηριότητες και τομείς απαιτεί νέα θεώρηση, σκοπιά και εξέταση σε πολλά πράγματα. Ήδη τα τελευταία χρόνια οι αλλαγές στην υφήλιο σε πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό και κοινωνικό επίπεδο είναι τεράστιες, πελώριες, διαχρονικές και ίσως ανυπέρβλητες. Πως πρέπει να αντιδράσουν το άτομο και η κοινωνία;
  8. 8. Υπάρχει ελπίδα και φως στο τούνελ της εξέλιξης; Η διανοητική και ψυχική κατάσταση του ανθρώπου (δηλ. το mental set του) διέπεται από δύο ψυχικές πηγές και πόλους έλξης : Το "μηδέν" και το "άπειρο". Το "μηδέν" εκπροσωπεί την αμφισβήτηση, την απόλυτη αφομοίωση, την κατακρήμνιση κάθε ‘ιδιοκατανάλωσης’ (κατανάλωσης για ιδίους σκοπούς), τον αναρχικό υπαρξισμό όπου το "είναι" του ατόμου ομαδοποιείται στην μάζα, στο σύνολο και στο υπέρ-σύνολο και όπου οι αρετές του ενός είναι αρετές όλων και οι αρετές όλων γίνονται αρετές του ενός. Η προσωπική και κοινωνική συνείδηση δεν υφίσταται στο ένα αλλά στο ειδικό ένα, το είδωλο, το μνημείο. Η ελαχιστοποίηση της οδηγεί στην υπερκατανάλωση λόγω ταύτισης του ενός με το ισχυρό ένα. Αυτό γκρεμίζει τα σύνορα και τα όρια κάθε συστήματος : Αξιών, πολιτισμών. παραδόσεων, κοινωνιών, οικονομικών συστημάτων, θρησκείας. Το άτομο που διέπεται από το "μηδέν" ανήκει στον υπερβατό χώρο-χρόνο χωρίς στίγμα και υφή, χωρίς φως, χωρίς χρώμα. Η ύλη είναι η τροφή του. Η μαζική συμπεριφορά είναι το όπλο του. Η μη οντότητα του γίνεται η οντότητα του. Η οντότητα του είναι η μη οντότητα του. Καταντά άοικος και άπολις. 0 μέσος όρος είναι η αριστεία του, το ιδανικό του. Η γλώσσα του είναι η ξύλινη lingua franca της μάζας και των γρήγορων γραφημάτων. Το "άπειρο" εκπροσωπεί όχι μόνον την αντίθεση του "μηδέν", την μη αμφισβήτηση, την πλήρη ύπαρξη. Εκπροσωπεί και πέραν αυτών την ειδικότητα και προσαρμοστικότητα του "είναι" σε ένα ιδεατό σύνολο αξιών σε πλήρη αρμονία, πνευματική και άυλη ευεξία και ιδιοκατανάλωση, όχι μόνον για σκοπούς υλιστικής απόλαυσης αλλά και πνευματικής προοπτικής. Το άτομο που διέπεται από το "άπειρον" ανήκει στον έσχατο χώρο-χρόνο πολλαπλών συνειδησιακών διαστάσεων, με συγκεκριμένο στίγμα εξέλιξης, με διάφανη προοπτική και ορατότητα και με δομή, υφή, χρώμα και ηθικό-ψυχική υπόσταση. Η ευγενική άμιλλα είναι το όπλο του. Το πνεύμα η μόνη και πλήρη τροφή του. Η οντότητα του γίνεται η υπέρ-οντότητα του κοινωνικού συνόλου. Καταλήγει έτσι το άτομο κάτοικος του χωριού, της μικρής ιδιοκατασκευής, της σπηλιάς, της fauna και της flora. Ο μέσος όρος είναι ένα από τα μέτρα του. Η γλώσσα του είναι διαπλανητική, διαχρονική, εξελικτική. Τα οράματα και οι εικόνες του δεν έχουν σχήματα περιορισμένα και συγκεκριμένα αλλά ιχνογραφούν, ιχνηλατούν και ακτινοβολούν στο πνευματικό υπέρ-πέραν.
  9. 9. 2. ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ‘Η ψυχή χωρίζεται στη λογική, το θυμικό και το επιθυμητικό. Η λογική ικανότητα κυβερνά τη γνώση, το θυμικό σχετίζεται με την παρόρμηση και το επιθυμητικό κυβερνά θαρραλέα τα συναισθήματα της ψυχής. Όταν αυτά τα τρία μέρη ενώνονται σε μια δράση, εκδηλώνοντας μια σύνθετη ενέργεια, τότε προκύπτει στην ψυχή ομολογία και αρετή. Όταν ο στασιασμός τα χωρίζει, τότε εμφανίζεται δυσαρμονία και κακία’. ΠΛΑΤΩΝ (ΘΕΑΓΗΣ ‘ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ’) ‘Για τον εαυτό μου, δεν γνωρίζω με βάση οποιουσδήποτε ανθρώπινους όρους, με ποια στοιχεία αποτελείται η μοναδικότητά μου. Στην παρούσα ανθρώπινη μορφή μου δεν μπορώ να πω’. Josiah Royce, Αμερικανός φιλόσοφος (1855-1916) Πως συνετρίβη η προσωπική συνείδηση του ατόμου και των κοινωνιών; Ποιες είναι οι κύριες αιτιάσεις; Μία ιστορική θεώρηση και ανάλυση ίσως διαφωτίσει το θέμα περισσότερο και ίσως προσφέρει κάποια εξήγηση. Τα τελευταία 100 χρόνια μαίνεται ο πόλεμος στα 2 κύρια οικονομικό-πολιτικά στρατόπεδα: Του Καπιταλισμού και του Σοσιαλισμού. Η ιστορική συνείδηση των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού κατέστρεψε το όραμα της ισοπέδωσης, του αμοραλισμού, των υλιστικών προτύπων, του μη υπάρχοντος όντος, της τελικής αφομοίωσης. Από την άλλη όχθη όμως, η εμπειρική καθημερινότητα, η ανυπαρξία παραδόσεων, προτύπων και ιστορίας στην πηγή του Καπιταλιστικού συστήματος και η επιβολή της τεχνολογίας για περισσότερα υλικά αγαθά μαζί με την οικονομική κατάρρευση του σοσιαλισμού λόγω των μη κοινωνικών του προοπτικών, έχει επιβάλλει σε όλους τους λαούς, κοινωνίες και άτομα την δικήν της ιδιοπροσωπία και κατανάλωση και έχει ερημώσει τα πατροπαράδοτα πνευματικά πεδία των κοινωνιών για χάρη των υλικών απολαύσεων. Αυτή η συντριβή του ενός συστήματος, του σοσιαλιστικού και η προσθετική υπεροχή του άλλου του τεχνολογικού, του υλικό-τεχνοκρατικού, βασίσθηκε -κατά κύριο λόγο-στην παροχή οικονομικών αγαθών του δευτέρου έναντι του πρώτου.
  10. 10. Διότι στο άτομο, ιδίως όταν διέπεται αυτό και προσελκύεται από την έλξη του "μηδέν" και έχει πρόσκαιρες έξεις, τα υλικά αγαθά υπερέχουν και υπερτερούν έναντι όλων. Αυτές τον προσδιορίζουν και τον καλύπτουν τώρα. Το μέλλον δεν έχει θέση με το "μηδέν", με το παρόν. Αλλά και πάλι η κοινωνική ευτυχία δεν επιτυγχάνεται, διότι οι στατιστικές στις πλούσιες βιομηχανικές χώρες αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο: Ναρκωτικά, αυτοκτονίες, εγκλήματα, οικογενειακός μαρασμός, aids, είναι σε έξαρση. Επίσης δυστυχία και οικονομικός μαρασμός παρατηρείται και στις υπερχρεωμένες οικονομίες των υποανάπτυκτων χωρών λόγω των εισαγομένων αξιών, τεχνολογιών και πολιτισμών και της ανυπαρξίας τοπικής ανάπτυξης. Αναρωτιέται κανείς λοιπόν πως έφθασε ο homo sapiens και η κοινωνία του έως εδώ; Ποιοί ίσως είναι οι προσδιοριστικοί και κρίσιμοι παράγοντες; Ποια η επόμενη στρατηγική του σχετικά με την βελτίωση της κρίσης; Μία πρώτη θεώρηση είναι ότι τρείς είναι οι κυριότεροι παράγοντες οι οποίοι συνδυαστικά και παραγοντικά κρίνουν και αιτιολογούν την μέχρι τώρα κατάληξη. Αυτοί είναι οι :  Τεχνολογία,  Τα συστήματα Ηλεκτρονικής Πληροφόρησης, και  οι Πολιτιστικές αξίες. Και εφόσον όλοι μας κατανοήσουμε την αλληλεπίδραση αυτών των "αθώων" αιτιών, πρέπει τότε να προσδιορίσουμε με στρατηγική πολέμου και έμφασης την έξοδο απο αυτήν την κρίση. Ώστε έτσι η επιστροφή στην βελτίωση πρέπει να γίνει όνειρο όλων μας, και το όνειρο όραμα μας, και αυτό πράξη, αξία, θεσμός και βίωμα.
  11. 11. 3.ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ; ‘Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη· διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω’. ΚΑΒΑΦΗΣ ‘Τείχη’ ‘Modern man thinks he loses something -time- when he does not do things quickly. Yet he does not know what to do with the time he gains except kill it!’. Erich Fromm 0 άνθρωπος, σαν βιο-ψυχολογική οντότητα, ξεκίνησε από τα βάθη της προϊστορίας με μικρές διανοητικές και ψυχικές ικανότητες να καταλήξει, μέσω των αιώνων και της διαχρονικής ανάπτυξης του σε όλους τους τομείς της πνευματικής του υπόστασης (ψυχικής, διανοητικής, ηθικής), στον σημερινό, πρόσφατο homo sapiens, κάτοχο μεγάλων και δυνατών πνευματικών δεξιοτήτων, ικανοτήτων και υπόστασης έναντι των άλλων όντων αλλά και ίσως και της φύσης -σε πολλές περιπτώσεις. Η σύγχρονη ηλεκτρονική υπέρ-πληροφόρηση σαρώνει με τον θυελλώδη άνεμό της τα πάντα: την αλυσίδα των γεγονότων, τα δομικά κύτταρα της κοινωνίας, την ίδια σωματική και ψυχική υπόσταση του ανθρώπου σκεπτόμενου και μη, με πληροφορική και γνώση. Δημιουργεί, κατασκευάζει, συνθέτει, αναλύει, διεισδύει, μεταλλάζει και παρουσιάζει μια πραγματικότητα που δεν έχει τα στοιχεία όλων των αισθητικών πολύ-διαστάσεων η όρασης και των συνειρμών της ζωντανής εναλλασσόμενης εικόνας παρά μόνο μιας της δισδιάστατης παρουσίασης. Αλλά έχει τη δυνατότητα και το κάνει να τροποποιεί ένα ψηφιακό στοιχείο ενός σετ μηνυμάτων και της προβαλλόμενης εικόνας και να παρουσιάζει, χωρίς αισθητική και όρια μια άλλη πραγματικότητα, την εικονική δηλαδή αυτήν που δημιουργήθηκε για ένα σκοπό, με την εκτέλεση μιας αλληλουχίας εργασιών με την ταχύτητα και την λογική ενός ή πολλαπλών αλγορίθμων και ευφυών συσκευών οργάνων και πομπών μηνυμάτων και υπό τον πλήρη έλεγχο ενός ή περισσοτέρων υπέρ-εκλεκτών.
  12. 12. Η κατάληξη είναι να γκρεμίζεται η ψυχική του ενότητα του μοντέρνου ανθρώπου στο βάθος της λήθης με τη γρήγορη και αλλεπάλληλη βομβάρδιση μηνυμάτων το υποσυνείδητο του υπερβαίνεται να καταλήγει πια ο άνθρωπος να μη γνωρίζει την ουσιαστική πραγματικότητα, διότι η εικονική που του παρουσιάζεται, παθητικά και με ωραιοπρέπεια, την αναλύει το υπαρξιακό άγχος του συνειδησιακού ελέγχου – σιγά , σιγά στην αρχή και με πολύ γοργούς ρυθμούς σήμερα, απόλυτα στην επόμενη δεκαετία, εάν φυσικά το άτομο δεν αντιδράσει και ενεργήσει θετικά και υπερβολικά. Αλλά ο homo sapiens του 2010 έχει χάσει τις ρίζες του, την ιδεολογική του ταυτότητα, την προσδιοριζόμενη ευελιξία του να κρίνει το πως και πότε θα ακολουθεί το "μηδέν" ή το "άπειρο" ή και τα δύο. Έχει καταντήσει να εκπροσωπεί ένα στερεοτυπικό σύνολο με σταθερές (standards) επιδόσεις, αποδόσεις και αντιδράσεις. Δεν έχει ψυχή (soul), πνευματικότητα και οράματα. Είναι ένας αδυσώπητος, ανέραστος εραστής. Έχει χάσει τις ηθικές και αμυντικές του ικανότητες. Δεν εγείρει τις προσδιοριστικές του ευελιξίες. Διακατέχεται κατά το πλείστον από το "μηδέν", έχει πλέον κοιμηθεί και υπνωτισθεί. "Η μοναξιά, η εγκατάλειψη και η ψυχική πενία που νιώθει ο σύγχρονος άνθρωπος μέσα στις κοσμοβριθείς και κατάφορτες από αγαθά πόλεις οφείλονται στο ότι ο άνθρωπος βρέθηκε ριγμένος έξω από τον ορίζοντα του μύθου"· ΜΑΛΕΒΙΤΣΗΣ ("ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",29.1.1993) Όπως λέει και ο Καβάφης ‘Σ' αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ για νάβρω τα παράθυρα. - Οταν ανοίξει ένα παράθυρο θάναι παρηγορία. Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ να τάβρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία. Ποιός ξέρει τι καινούργια πράγματα θα δείξει’. Πως πρέπει λοιπόν όλοι μας να αντιδράσουμε;
  13. 13. 4. ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ‘‘Prosperity is not without many fears and dictates; and adversity is not without comforts and hopes’’ F. Bacon (1561 – 1626) ‘Technological progress has merely provided us with more efficient means for going backwards’. Aldous Huxley Κατά πρώτον η τεχνολογία αυτή καθ'εαυτή πρέπει, να δαμασθεί. 0 ρόλος της καθώς και οι αρνητικές επιδράσεις της πρέπει να ελεγχθούν αυστηρά. 0 ζυγός της πρέπει να αποτιναχθεί και πρέπει να καθορίσουμε τρόπους και τεχνικές να την αξιοποιήσουμε μεν προς το μεγαλύτερο όφελος του κοινωνικού συνόλου αλλά και να την διαχειριζόμαστε με όρους και όρια. Πρέπει να ελέγξουμε την ρύπανση και να βελτιώσουμε σημαντικά την ποιότητα του περιβάλλοντος και της ανθρώπινης ζωής: Με την επιστροφή στη φύση, σε αθλητικές δραστηριότητες, στην υγιεινή ζωή, στην ανακύκλωση των απορριμμάτων, στην χρήση ήπιων μορφών ενέργειας , και στην εξ άσκηση θρησκευ τικών δραστηριοτήτων. Η διανοητική και ψυχική κατάσταση (mental set) της κοινωνίας δεν πρέπει να προσαρμόζεται στην τεχνολογία. Αντιθέτως, η τεχνολογία και τα συστήματα παραγωγής πρέπει να προσδιορίζονται και να διέπονται από το mental set της συγκεκριμένης κοινωνίας ή και της μικρότερης κοινωνικής ομάδας ή και του ατόμου. Το άτομο πρέπει να επανέλθει στον έλεγχο, να προσδιορίζει και να οδηγεί: Την χρήση και αξιοποίηση της τεχνολογίας αλλά και την απόρριψη ή και παντελή κατάργηση της όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν. Είναι τραγικό το γεγονός ότι υπάρχουν εκατομμύρια "δευτερεύοντες αναλφάβητοι" δηλ. άνθρωποι που καταναλώνουν όχι για τις ανάγκες επιβίωσης τους αλλά με βάση τα διαφημιζόμενα στην τηλεόραση (βλ. άρθρο του Ζ. Ντεκορνουά της 17.1.93 - "Επενδυτής").
  14. 14. 5. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ‘‘I’ m truly sorry Man’s Dominion Has broken Nature’s social union An justifies th’ ill opinion which makes thee startle At me, thy poor earthborn companion An ‘ fellow-mortal!’’ R. Burns (1759-1796) ‘Do not dwell in the past, do not dream of the future, concentrate the mind on the present moment’. Buddha Κατά δεύτερον η ηλεκτρονική πληροφόρηση απαιτεί βελτιωμένους ελέγχους και θέσπιση ορίων εξάπλωσης της. Τα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και τηλεπικοινωνιών, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται και η γρήγορη συλλογή πληροφοριών αλλά και η ραγδαία εξάπλωση των με ένα προκαθορισμένο τρόπο επεξεργασίας και απεικόνισης ενέχει πολλαπλούς κινδύνους. Τα συστήματα αυτά, έχουν μεν απλοποιήσει πολλές δύσκολες και χρονοβόρες διαδικασίες, έχουν βελτιώσει την έρευνα από την μικροϊατρική έως το διάστημα, έχουν καλυτερεύσει την διαδικασία παραγωγής, και έχουν επιφέρει πληροφόρηση περισσότερη και στο άτομο και σε ευρύτερες κοινωνικές ή και κλαδικές - επιχειρηματικές μονάδες. Αλλά και αυτά απαιτούν έλεγχο και αξιωματική συμπεριφορά ως προς τη χρήση τους. Διότι την τελευταία δεκαετία οι καταστροφές που αυτά έχουν επιφέρει είναι πολλαπλές (π.χ. χρηματιστηριακό κραχ 1989, NASA Ρroject,, κ.α.). Επειδή δε είναι παντοδύναμα ως προς την επεξεργασία όλων των πληροφοριών -σωστών και μη-και λογικά (ως προς την απόλυτη πειθαρχία των) δεν πρέπει να εισχωρήσουν στην ατομική ζωή των ανθρώπων όπως τελευταία εμφανίζονται ότι έχουν πράξει στις πιο ανεπτυγμένες χώρες μέσω των διεθνών ηλεκτρονικών δικτύων πληροφορικής που έχουν συσταθεί και ήδη λειτουργούν. Πρέπει λοιπόν να θεσπισθούν κανόνες κοινωνικής λειτουργίας αυτών, και από κάθε χώρα βάσει των δικών της κριτηρίων και από διεθνείς οργανισμούς βάσει διακρατικών συμβάσεων. Έτσι θα ελέγχονται τα συστήματα αυτά σταθερά, διαχρονικά και θα επεξεργάζονται και θα αποθηκεύουν σωστές και ελεγμένες πληροφορίες τόσον για το άτομο όσον και. για κάποιο σύνοδο (εταιρία, πόλη, χώρα) και με το απόλυτο δικαίωμα αρνησικυρίας ως προς αυτήν (δηλ. την ηλεκτρονική πληροφόρηση). Επίσης δεν πρέπει να επεμβαίνουν σε αποθηκευμένα ιδιωτικά στοιχεία παρά μόνον σε πολύ ακραίες περιπτώσεις και μόνον πάντα υπό τον έλεγχο της εκάστοτε δικαστικής ή και νομοθετικής εξουσίας, ή και θρησκευτικής εξουσίας.
  15. 15. 6. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ: ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ‘Δος νυν μοι φιλότητα και ίμερον, ώτε συ πάντας δαμνά αθανάτους ηδέ θνητούς ανθρώπους’. (Δώσε μου λοιπόν την αγάπη και τον έρωτα που μ’ αυτά εσύ τους πάντες νικάς, θεούς και θνητούς). Όμηρος ‘A civilization which leaves so large a number of its participants unsatisfied and drives them into revolt neither has nor deserves the prospect of a lasting existence’. Sigmund Freud Κατά τρίτον ου πολιτιστικές αξίες πρέπει να προβληθούν και αξιοποιηθούν. Η τεχνολογία και τα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και επικοινωνιών δεν έχουν πολιτισμό ή μάλλον έχουν τον δικόν τους πολιτισμό που βασίζεται στην θεωρία των συστημάτων, της μηχανικής, της λογικής, των μαθηματικών, της φυσικής και της αξίας "κόστους-κέρδους" και χρησιμοποιούν την ύλη, τους πόρους και τα άτομα, για το καλό κάποιας υλιστικής οντότητας. Αλλά και τα δύο έχουν αυτά συντρίψει και το άτομο και την κοινωνία του και το εθνικό ή υπερεθνικό ή και θρησκευτικό του σύνολο. Γι' αυτό πρέπει και το άτομο και η εκκλησία και η κοινωνία να αντιδράσουν θετικά. Να θεσπίσουν ή και να αξιοποιήσουν πλήρως ή και να βελτιώσουν τις υπάρχουσες πολιτισμικές αξίες, ήθη, έθιμα, παραδόσεις, θρησκευτικό και πνευματικό υπόβαθρο της συγκεκριμένης μικρής ή μεγάλης κοινωνίας ή και έθνους και να αποτινάξουν το εύκολο χρήμα, την οικονομική δόξα και την αλόγιστη χρήση της τεχνολογίας και των συστημάτων των ηλεκτρικών υπολογιστών και της ηλεκτρονικής πληροφόρησης. Οι διαπροσωπικές σχέσεις και το υπερσύνολο των σχέσεων και αξιών της μικρότερης κοινωνικής ομάδας -ζευγαριού, οικογένειας, γειτονιάς κ.λ.π.- πρέπει να ενισχυθούν με ηθική αίγλη και πνευματικές αρετές για να προσφέρουν την σφαίρα επιρροής στο συγκεκριμένο άτομο. Όχι ως σύνορο απαγορευτικής διέλευσης αλλά ως σύστημα και. σύνολο αξιών αρετής, προστασίας και προσωπικής έκφρασης και ολοκλήρωσης αφ'ενός μεν του ενός και αφ'ετέρου όλων που το απαρτίζουν. Το όνειρο της επιστροφής στον προϋπάρχοντα χώρο αξιών ή και στον νέο και βελτιωμένο, πρέπει και να γαλουχηθεί και να υποστηριχθεί από ισχυρούς πολιτικούς, οικονομικούς και πνευματικούς ηγέτες για να ακολουθηθεί πιο σωστά και από το "ένα" άτομο, το μικρό, το συγκεκριμένο.
  16. 16. 7. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ ‘Κόσμος πόλει μὲν εὐανδρία, σώματι δὲ κάλλος, ψυχῇ δὲ σοφία, πράγματι δὲ ἀρετή, λόγῳ δὲ ἀλήθεια· τὰ δὲ ἐναντία τούτων ἀκοσμία’. ( ‘Ευκοσμία είναι για την πόλη οι γεροί άντρες, για το σώμα η ομορφιά, για την ψυχή η σοφία, για την πράξη η αρετή, για το λόγο η αλήθεια· τα αντίθετά τους ακοσμία’). Γοργίου ‘Ἑλένης Ἐγκώμιον’, Επιμέλεια-Μετάφραση: Π. Καλλιγάς, Σχόλια: Ν. Μ. Σκουτερόπουλος , από το βιβλίο Η Αρχαία Σοφιστική, Ν.Μ. Σκουτερόπουλος, ΓΝΩΣΗ 1991. ‘Competition has been shown to be useful up to a certain point and no further, but cooperation, which is the thing we must strive for today, begins where competition leaves off’. Franklin D. Roosevelt Η αγωνία και ο φόβος για τον 21ο αιώνα πρέπει να αντιμετωπισθεί με θετικές τεχνικές, με ποιοτική αναβάθμιση των ιδανικών, με ευγενική άμιλλα, με παραδειγματικές πρακτικές και εμπειρίες, με ισονομία και ίδιες προοπτικές για όλους. Επιπλέον, με χάραξη μακρόπνοων πνευματικών δραστηριοτήτων και με την ενίσχυση του ιδεατού στην διαχρονική έκφραση του κάθε ατόμου σε όλες του τις δραστηριότητες. Όλοι μας, ανεξαρτήτου φύλου, ηλικίας, προέλευσης, εκπαίδευσης και οικονομικού επιπέδου (status), πρέπει να προσπαθήσουμε και να κοπιάσουμε κοιτάζοντας προς τα πίσω. Όχι για να πάμε πίσω, αλλά εξετάζοντας τους κοινωνικούς μοντελλαρισμούς, δια μέσου των φθαρτών διαχρονικών και υλιστικών προτύπων, να φθάσουμε και να στήσουμε υπερβατά κάστρα αξιών και ηθικών πλάνων. Όπου, προωθώντας το άτομο στο νέο χώρο-χρόνο, να φθάσει αυτό να γίνει άξιο ον της δημιουργίας με την χρήση και της ύλης και του πνεύματος. Η θετική δράση, η Θρησκευτική Πίστη και όχι ο αρνητισμός, ο ατομισμός και όχι ο εγωισμός και η αισιοδοξία, πρέπει να είναι τα νέα όπλα ενάντια της γρήγορης, υλιστικής και ισοπεδωτικής κατανάλωσης.
  17. 17. Ο δύσκολος φαινομενικά στόχος της αξιωματικής συμβίωσης, πρέπει να γίνει ορατός και εφικτός για όλους. Τα εφήμερα και φθαρτά να αντικατασταθούν ως στόχοι με τα μακροχρόνια και αρεστά. Το εύκολο και εικονικό (ηλεκτρονικό) θέαμα, η πρόσκαιρη σχέση και η εφημερίδα, με το αργό (ζωντανό) θέαμα, την διαχρονική σχέση, το βιβλίο, την διαλογική συζήτηση, τις παραδόσεις της Ορθοδοξίας και τις πράξεις που προωθούν τον άνθρωπο να χρησιμοποιεί την ύλη για το πνεύμα. Ο άνθρωπος και. ως άτομο και ως κοινωνική οντότητα πρέπει να χαράξει τον δρόμο της επιστροφής με πρότυπο το σχετικό του "άπειρου" σε συνδυασμό και με το απόλυτο του "μηδέν" όπου οι ευρύτερες κοινωνικές συνθήκες το επιβάλλουν και το επιτρέπουν. Η πίστη στα Χριστιανικά ή άλλα θρησκευτικά Ιδεώδη και ανθρώπινες αξίες, οι φιλανθρωπικές αρετές, το "αγαπάν αλλήλους", και η αρχαία Ελληνική φιλότητα πρέπει να είναι τα μοντέρνα οράματα και "επιθετικά όπλα" προς την επιστροφήν στα πνευματικά αγαθά. Οι αλλαγές στην ψυχική υπόσταση του ατόμου που επιβάλλονται από την υπέρπληροφόρηση αναγκάζουν το ίδιο το άτομο να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μια ευέλικτη αλλά και διαχρονική στρατηγική αξιών. Αυτή πρέπει να έχει 3 διαστάσεις: αυτό-εμπιστοσύνης των δυνατοτήτων του ίδιου του ατόμου, γνώθι σ΄αυτόν και θετικό πλαίσιο σκέψης και δράσης. Η εμπιστοσύνη στις δικές του δυνάμεις σημαίνει το άτομο να αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του πλήρως έναντι του εαυτού του και έναντι των άλλων, να έχει πλήρες όραμα με στόχους εφικτούς, θετικούς και ορατούς, να πιστεύει ότι δύναται να τα καταφέρει και να εκτελεί όλες τις δραστηριότητά του με απόλυτη ποιότητα. Το ‘‘γνώθι σ΄ αυτόν’’ σημαίνει το άτομο να αλλάξει πρώτα μέσα του και μετά να προσπαθεί να επηρεάζει άλλους, να μάθει να ακούει και μετά να ακουστεί, και κτίζει συνεχώς τον χαρακτήρα του και να διαχειρίζεται τη σκέψη του θετικά και δημιουργικά.
  18. 18. Το θετικό πλαίσιο σκέψης και δράσης που θα πρέπει να διαπνέει το άτομο στη νέα καθημερινότητα σημαίνει ότι πρέπει να ισορροπεί μεταξύ θετικών δραστηριοτήτων και συνεχούς εκμάθησης νέων προσόντων, πρέπει να ζει το όραμά του με θετικές αξίες και ατομική ανάπτυξη, και πρέπει όλες οι πράξεις του να έχουν νόημα ως προς το σκοπό ένωσης του ατόμου με τον ίδιο του τον εαυτό, τους φίλους του, τους αγαπημένους του, τους συνεργάτες του, και την υπέρτατη δύναμη ή και θεότητα. Προσωπικές Αξίες Σε ένα κόσμο όπου οι αξίες συνεχώς αλλάζουν και όπου οτιδήποτε προϋποθέσεις στο κοινωνικό γίγνεσθαι που έχουν λειτουργήσει στο παρελθόν ενδεχομένως να μην έχουν βάση σήμερα, το άτομο, και η κοινωνία, πρέπει να αλλάζουν για να επιβιώσουν δημιουργικά και ως άτομα και ως προς το κοινωνικό σύνολο. Τα συστατικά της νέας άποψης ως προς τις δραστηριότητες του ατόμου σε όλες τις εμφανίσεις της ζωής πρέπει να διακατέχεται από ένα γενικό όραμα που έχει εννοιολογικές διαστάσεις α) της προσωπικής γνώσης του ατόμου β) η ζωή είναι αρκετά αλληλοεξαρτώμενη γ) ο κάθε άνθρωπος βελτιώνει τον εαυτό του δ) η ανθρώπινη φύση χρειάζεται λογική ως και θεία δύναμη και ε) η πλήρη ψυχική ευτυχία απαιτεί αληθινή ένωση. Η προσωπική γνώση του ατόμου προϋποθέτει σκέψη και γνώση ως προς τις προσωπικές δυνατότητες και χαρακτήρα από το ίδιο το άτομο. Το κάθε άτομο πρέπει να σκέπτεται θετικά, να κτίζει έναν χαρακτήρα αριστείας, να μάθει να ακούει για να καταλαβαίνει και μετά να τον καταλαβαίνουν, να μη φοβάται να κάνει λάθη αλλά να μαθαίνει από τα λάθη του να έχει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, και να συγχωρεί τους άλλους και τον εαυτό του. Η ζωή είναι αρκετά αλληλοεξαρτώμενη και το άτομο σε όλες τις συναλλαγές πρέπει να λειτουργεί με βάση όχι μόνο το δικό του κέρδος αλλά και το κέρδος του άλλου μέρους που συμμετέχει στην συνδιαλλαγή. Αυτού του είδους οι συνδιαλλαγές βασίζονται σε μια ανοιχτή φιλοσοφία όπως με ειλικρίνεια, ωριμότητα χαρακτήρα, θετική αντιμετώπιση και υποστήριξη από τα δυο μέρη, η συμφωνία αυτή θα επιτευχθεί και με όφελος και στους δύο συμμετέχοντες, (δηλαδή ένας από τους δύο χαμένους).
  19. 19. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να βελτιώνει τον εαυτό του με διάφορες αποτελεσματικές τεχνικές όπως : να επιλύει κάθε πρόβλημα με βάση εναλλακτικών λύσεων και προτεραιοτήτων να κρατά ένα ανοικτό και θετικό μυαλό, να συντηρεί προσωπική κατάσταση στόχων για προσωπική ευτυχία, ολοκλήρωση και δημιουργία, να συμμετέχει σε πολλές φυσικές, πνευματικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες και να διέπεται από σχέσεις αμοιβαιότητας ως προς όλες τις συνδιαλλαγές του με τους άλλους. Η ανθρώπινη φύση αποτελείται από σωματικές και ψυχικές ενότητες χρειάζεται λογική και Θεία δύναμη για την ύπαρξή του διότι το άτομο δεν είναι μια βιολογική οντότητα που λειτουργεί μόνο με τη λογική σε όλες τις πράξεις του αλλά είναι και μια μοναδική πνευματική οντότητα με άπειρες ψυχικές διαστάσεις που λειτουργούν όχι με τη ψυχρή λογική αλλά με βάση την Θεία δύναμη για όλη τη δυναμικότητα. Οι πολίτες δεν συμμετέχουν στα κοινά τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα, και την αρχή του 21ου. Είναι σαν να μην υπάρχουν, είναι άβουλα όντα της πολιτικής διαδικασίας της λεγόμενης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Αλλά αυτό πρέπει να αλλάξει. Ο πολίτης πρέπει να ενεργοποιηθεί, να συμμετέχει, να συμβάλλει, να προωθήσει τις αξίες της καλής διακυβέρνησης. Τα συστήματα ηλεκτρονικής πληροφόρησης έχουν διαταράξει τις δομές της κοινωνικής ιεραρχίας και συλλογικής γνώσης. Αλλά είναι αυτά όμως αρκετά; Είναι αυτά τα συστατικά της συμμετοχικής δημοκρατίας; Πως επιλύονται τα κλασσικά διλήμματα στον πολιτικό στίβο όπως:  Πλαίσιο κανόνων – Περιπτώσεις εκτός κανόνων  Συνολικό Όφελος – Προσωπικό Όφελος  Πρότυπα Λειτουργίας – Εναλλασσόμενες Διαδικασίες Λειτουργίας  Περιχαράκωση Συναισθημάτων – Ελεύθερη Έκφραση Συναισθημάτων  Δύναμη Μετάβασης στην Ιεραρχία – Δύναμη Με Βάση τη Γνώση  Μέτρα Ελέγχου από Εξωτερικές Δυνάμεις – Έλεγχος από Εσωτερικές Πηγές  Ασύγχρονη Διοίκηση Χρόνου – Σύγχρονη Διοίκηση Χρόνου Ίσως ένα μοντέλο επίλυσης των διλημμάτων αυτών να είναι το λεγόμενο 3R (recognition, respect, reconciliation) που προτείνεται από διάφορους διανοητές.
  20. 20. Αυτό αναφέρεται στη χρήση των 3 διαστάσεων:  Αναγνώριση της ανάγκης του πολίτη (recognition)  Σεβασμός στη διαφορετικότητα του πολίτη (respect)  Ισοζυγισμένη επίλυση διαφόρων (reconciliation) Για την επιτυχή επίλυση των διλημμάτων όπου αυτή επιτυγχάνεται με κατανόηση και των 2 πλευρών των συστατικών του θέματος υπό επίλυση, την κοινή αντίληψη περί της ωφέλιμης επίλυσης και για τα δύο μέρη (win-win scenario) την διεξαγωγή της επίλυσης με βάση την αποτελεσματικότητα και τον σεβασμό της διαφορετικότητας αλλά και την αλληλοσυμπλήρωση της αξίας προς το κοινωνικό σύνολο (additional value chain creation). Η συμμετοχική δημοκρατία δεν είναι ένα καπέλο που φοριέται, σιλικόνη που εμφυτεύεται , διαδικασία που ενεργοποιείται με μέτρα και πολιτικές που επιβάλλονται απόλυτα από κρατικούς μηχανισμούς και νομικά διατάγματα. Προωθείται σιγά-σιγά με ήπιες στρατηγικές, με συμμετοχικούς μηχανισμούς οργάνωσης, με κοινούς πόρους, με κοινό όραμα, με κοινούς στόχους, με σχέδιο μετάβασης (αλλά όχι αυστηρά προκαθορισμένο), με διοίκηση αλλαγών, αλλά και με την κοινή αντίληψη, πιστή αφοσίωση και ολοκληρωτική συμμετοχή των πολιτών. 0 Προμηθέας έφερε την γνώση των τεχνών στους πρώτους ανθρώπους, αλλά ο σύγχρονος συνειδητός Άνθρωπος καλείται να τους επαναπροσδιορίσει την πορεία προς την Αρετήν για να μην υπάρξει ολική καταστροφή. Με βάση τους αρχαίους Έλληνες σοφούς αλλά και τα θρησκευτικά ιδεώδη όλων των ανθρώπινων φυλών. Πρέπει τελικά να συνυπάρχουν το "εγώ" μαζί με το "είναι", το "υπάρχειν", και το "ευ ζειν", σε ένα περιβάλλον "ουκ εν το πολλώ το ευ αλλά εν το ευ τω πολλώ". Και ‘‘Πρέπει να είμαστε σε θέση μόνοι μας να βοηθάμε τον εαυτό μας γιατί άδικα θα περιμένουμε από τους άλλους να μας βοηθήσουν σε μια δύσκολη στιγμή’’, όπως λέει πολλά σοφά ο Ευριπίδης. Και προσθέτει ο Ν. ΚΑΖΑΤΖΑΚΗΣ (ΟΔΥΣΣΕΙΑ): "Μωρέ, η καρδιά σας πως το βάσταξε να τρως το βιός μου χρόνια χαραμοφάηδες νιοί και να λαχνούν την κλίνη μου σα σκύλοι. Κι ένας δε βρέθηκε να σηκωθεί και μιά φωνή να σύρει!"
  21. 21. *Βιογραφικά Στοιχεία Ο Ι. Κυριαζόγλου, CICA, B.A (Hon), είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων σε θέματα Οργάνωσης, Διοίκησης, Ελέγχου και Πληροφορικής με 35+ χρόνια διεθνούς εμπειρίας, και συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων όπως: ‘Έλεγχος Συστημάτων Πληροφορικής (www.anubis.gr, 2001), ‘Μέτρηση Απόδοσης για Επιχειρήσεις και Οργανισμούς’, Εκδόσεις ΙΩΝ, Αθήνα, 2005. (με δεύτερο συγγραφέα την κα Δ. Πολίτου), ‘Σκέψεις Αγάπης και Φιλίας’, ΥΑΔΕΣ, 2009, ‘IT Strategic & Operational Controls’, 2010, IT GOVERNANCE, U.K.(www.itgovernance.co.uk), ‘Corporate Controls’, 2012, www.theiic.org (με Dr. F. Nasuti & Dr. C. Kyriazoglou). E-Mail: jkyriazoglou@hotmail.com Profiles:http://www.linkedin.com/pub/john-kyriazoglou/0/9b/919 Blogs-Articles, Opinions, etc.: http://businessmanagementcontrols.blogspot.com/ Publications: http://johnkyriazoglou-works.blogspot.com/

×