Karvan islam

629 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
629
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
5
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Karvan islam

  1. 1. ‫اﻟﺒﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ اﻟﯽ اﻟﺒﻼد اﻻﻓﺮﻧﺠﻴﻪ‬ ‫50:81 3002.10.81‬ ‫1‬
  2. 2. 2
  3. 3. 3
  4. 4. 4
  5. 5. ‫در ﺣﺎﺷﻴﻪ...‬ ‫هﺮ ﮐﺲ ﻧﺎم ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ را ﻣﯽ ﺷﻨﻮد ﺑﯽ درﻧﮓ ﺑﻪ ﻳﺎد اﺛﺮ ﻣﺸﻬﻮر او »ﺑﻮف ﮐﻮر« ﻣﯽ اﻓﺘﺪ. ﻧﺎﻣﻬﺎﻳﯽ ﭼﻮن »ﺳﮓ‬ ‫وﻟﮕﺮد«، »زﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﮔﻮر«، »ﺳﻪ ﻗﻄﺮﻩ ﺧﻮن« و ﻳﺎ دﻳﮕﺮ ﺁﺛﺎر او ﺑﺎ ﻧﺎم ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺁن ﺗﺪاﻋﯽ ﻣﯽ ﺷﻮد. در ادﺑﻴﺎت ﻓﺎرﺳﯽ‬ ‫ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﺮدن ﻧﺎم ﺑﺮدن ﻋﻨﻮان ﮐﺘﺎﺑﺶ ﻧﺎم ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺁن هﻢ ﺑﻪ ذهﻦ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﻨﺪ. و اﻳﻦ از‬ ‫وﻳﮋﮔﯽ ﺳﺒﮏ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ اﺳﺖ.‬ ‫»ﺑﻮف ﮐﻮر« ﺑﻪ دﻳﮕﺮ زﺑﺎﻧﻬﺎ هﻢ ﺗﺮﺟﻤﻪ و ﻧﺸﺮ ﮔﺮدﻳﺪﻩ. در ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺷﻬﺮت او ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻦ اﺛﺮ ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ زﻳﺮا‬ ‫»داش ﺁﮐﻞ« هﻢ از او هﻤﺎن ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ و در ﻣﻴﺎن ﺁﺛﺎر هﺪاﻳﺖ ﮐﺎری ﺟﺎﻟﺐ و در ﺧﻮر ﺑﺤﺚ و ﮔﻔﺘﮕﻮی ﺑﺴﻴﺎر ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﺑﺪون ﺁﻧﮑﻪ ﻣﻴﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ دﻳﮕﺮ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن دوران اﺧﻴﺮ را ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺸﻤﺎرﻳﻢ اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ از‬ ‫ﭼﻬﺮﻩ هﺎی ﻣﻤﺘﺎز ادﺑﻴﺎت ﻗﺮن اﺧﻴﺮ اﻳﺮان اﺳﺖ و ﺗﺎ ﮐﻨﻮن هﻴﭽﮑﺲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ در اﻳﺮان ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ‬ ‫ﻣﺤﺒﻮﺑﻴﺖ و اﺷﺘﻬﺎر ﭘﻴﺪا ﻧﻤﺎﻳﺪ.‬ ‫ﺑﺎ اﻳﻨﮑﻪ او اﺷﺮاف زادﻩ اﺳﺖ ﻟﻴﮑﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﺪ. اﻳﻦ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﯽ و ﺁﮔﺎهﯽ، روح ﺣﺴﺎس و ﻧﻘﺎد او را‬ ‫ﺁزار ﻣﯽ دهﺪ. او ﻣﯽ داﻧﺪ ﮐﻪ »در زﻧﺪﮔﯽ زﺧﻤﻬﺎﻳﯽ هﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺧﻮرﻩ روح را ﺁهﺴﺘﻪ در اﻧﺰوا ﻣﯽ ﺧﻮرد و ﻣﯽ‬ ‫ﺗﺮاﺷﺪ«. ﻳﮑﯽ از زﺧﻤﻬﺎی ﻋﻤﻴﻖ و ﻣﺰﻣﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻳﺮاﻧﯽ هﺎﻟﻪ ﺗﻘﺪس ﮐﺎذب در ﭘﻴﺮاﻣﻮن ﺁﺧﻮﻧﺪهﺎ در اﻳﺮاﻧﺴﺖ. ﺑﻪ اﻳﻦ‬ ‫ﺳﺒﺐ ﮐﺘﺎﺑﯽ را ﮐﻪ در دﺳﺖ دارﻳﺪ ﺑﺎ اﻳﻨﮑﻪ ﻧﺎم ﺁن ﺑﺎرهﺎ در ﻣﻴﺎن ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺁﺛﺎر هﺪاﻳﺖ ﺁﻣﺪﻩ، اﻣﺎ ﺗﺎ ﮐﻨﻮن ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻧﮕﺮدﻳﺪﻩ.‬ ‫ﺑﺮﺧﯽ از دوﺳﺘﺪاران ﺁﺛﺎر هﺪاﻳﺖ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻳﯽ از اﻳﻦ ﮐﺘﺎب را ﺑﻄﻮر ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ. وﻟﯽ ﺑﻴﺸﻤﺎرﻧﺪ ﮐﺴﺎﻧﻴﮑﻪ از‬ ‫وﺟﻮد اﻳﻦ اﺛﺮ ﺑﯽ ﺧﺒﺮﻧﺪ و ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ ﻧﮕﺎرﻧﺪﻩ اﻳﻦ ﺳﻄﻮر ﺑﺮ ﺁن ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ اﻳﻦ اﺛﺮ ﺧﻮاﻧﺪﻧﯽ را ﮐﻪ »در ﺻﺤﺖ و‬ ‫واﻗﻌﻴﺖ ﻣﻌﻨﺎی ﺁن ﻧﻤﯽ ﺗﻮان ﺗﺮدﻳﺪ ﮐﺮد« ﭼﺎپ و در اﺧﺘﻴﺎر ﻋﻼﻗﻤﻨﺪان ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﻗﺮار دهﺪ.‬ ‫ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل ﺑﻪ هﻤﺎن ﺷﮑﻠﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﻧﻮﻳﺲ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﺑﻮد ﺑﺪون دﺧﻞ و ﺗﺼﺮﻓﯽ ﺑﺎ زﺣﻤﺎت ﻓﺮاوان و اﻣﮑﺎﻧﺎت ﮐﻢ ﺑﻪ‬ ‫اﻳﻦ ﺷﮑﻞ ﮐﻪ در دﺳﺖ دارﻳﺪ ﺗﻬﻴﻪ و ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪ.‬ ‫اﻣﻴﺪوارم ﮐﻪ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل هﻤﻮﻃﻨﺎن ﺑﺎرﻳﮏ ﺑﻴﻦ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد وﻧﻘﺎﻳﺺ ﮐﺘﺎب را ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﻮاری ﺧﻮد ﻧﺎدﻳﺪﻩ ﮔﻴﺮﻧﺪ و ﻋﻔﻮ‬ ‫ﻓﺮﻣﺎﻳﻨﺪ.‬ ‫ﻓﺮﺻﺖ را ﻣﻐﺘﻨﻢ ﻣﯽ ﺷﻤﺎرم و از دوﺳﺖ ﻣﺤﺘﺮم ﺁﻗﺎی »ت. م. د. ﮐﻪ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪاﻧﻪ ﻧﺴﺨﻪ ای از دﺳﺖ ﻧﻮﻳﺲ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ‬ ‫را در اﺧﺘﻴﺎر ﻣﻦ ﻗﺮار دادﻩ و از دوﺳﺖ ﮔﺮاﻣﯽ دﮐﺘﺮ رﺿﺎ ﻣﻈﻠﻮﻣﺎن ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺘﻬﺎی ﺧﻮد در اﻧﺘﺸﺎر اﻳﻦ اﺛﺮ زﻳﺒﺎ ﻣﺮا‬ ‫ﻳﺎری ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ ﺗﺸﮑﺮ و ﺳﭙﺎس ﻧﻤﺎﻳﻢ.‬ ‫ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﮔﺮاﻣﯽ ﺑﺎد‬ ‫ﺑﻬﺮام ﭼﻮﺑﻴﻨﻪ‬ ‫اردﻳﺒﻬﺸﺖ ١٦٣١‬ ‫5‬
  6. 6. ‫در ﺣﺎﺷﻴﻪ ﭼﺎپ دوم‬ ‫ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﻳﮏ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ و هﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ و ﻣﻔﻬﻮم واﻗﻌﯽ ﺁن ﺑﻮد. او اﻧﺪﻳﺸﻤﻨﺪی ﺑﻮد ﮐﻪ رﺳﻮاﻳﻴﻬﺎی ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮد را‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ و در هﻤﻪ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺑﻴﺎن اﻳﻦ رﺳﻮاﻳﻴﻬﺎ ﻣﯽ ﭘﺮداﺧﺖ. هﺮ ﺟﺎ ﮐﻪ ﺑﻮد و در هﺮ ﻣﺤﻔﻠﯽ و در هﺮ ﺟﻤﻌﯽ از‬ ‫اﻧﺪﻳﺸﻴﺪن ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﺑﻴﺶ از هﻤﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن دوران اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﻣﻔﺎد و ﻣﺤﺘﻮی ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ و ﻇﺎهﺮ ﻟﻘﻆ و ﮐﻠﻤﺎت را ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻣﯽ‬ ‫ﺷﻤﺮد. اﮔﺮ ﺿﺮب اﻟﻤﺜﻞ هﺎی ﻋﻮاﻣﺎﻧﻪ را در ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎﻳﺶ ﻣﯽ ﺁورد، از ﺧﻮد ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎزﮔﻮﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻴﺰاری او از‬ ‫ﻟﻔﺎﻇﯽ و ﺻﻮرت ﺳﺎزی ﻣﺮﺳﻮم دوران ﺣﻴﺎت او ﺑﻮد و در اﻳﻦ راﻩ ﻓﺎﺗﺤﺎﻧﻪ ﭘﻴﺮوز و ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮدﻳﺪ.‬ ‫در ﻣﻴﺎن ﺷﺎﮔﺮدان ﻣﮑﺘﺐ ادﺑﯽ او ﮐﺴﯽ را ﻧﻤﯽ ﻳﺎﺑﻴﻢ ﮐﻪ اﻧﺪک هﻤﺎﻧﻨﺪی ﺑﺎ او داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و هﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺣﻮزﻩ ادﺑﯽ‬ ‫او ﺗﻼﺷﯽ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ای ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ادای ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ را درﺁوردﻩ و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻧﺪ ﭼﻮن هﺪاﻳﺖ ﺗﻮﻓﻴﻘﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﻴﺎورﻧﺪ.‬ ‫ﺑﻴﺸﻤﺎرﻧﺪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺁﺛﺎر هﺪاﻳﺖ را در ﺷﺒﻬﺎی دراز زﻣﺴﺘﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﻬﻴﺪ ﮐﺮدن وﻗﺖ ﺧﻮاﻧﺪﻩ و ﻟﺬت ﺑﺮدﻩ اﻧﺪ اﻣﺎ هﺮﮔﺰ‬ ‫ﭘﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻧﺒﺮدﻩ اﻧﺪ ﮐﻪ در ﭘﺸﺖ اﻳﻦ ﻃﻨﺰهﺎ و هﺰﻟﻬﺎی هﺪاﻳﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ ای ﻧﻬﻔﺘﻪ اﺳﺖ. اﻧﺪﻳﺸﻪ هﺎی هﺪاﻳﺖ از ﺷﻨﺎﺧﺖ‬ ‫و داﻧﺶ او ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﻴﺮد زﻳﺮا از اﻋﻤﺎق ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ و ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺖ زﺧﻤﻬﺎ ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﺳﺖ. ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ‬ ‫هﺎی او رﻳﺸﺨﻨﺪی دﻟﭽﺴﺐ اﻣﺎ دﻟﻬﺮﻩ ﺁور اﺳﺖ. هﺪاﻳﺖ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﺳﺤﺎر و اﻓﺴﻮﻧﮕﺮ ﺧﻮد ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎن داﺳﺘﺎﻧﻬﺎی ﺧﻮﻳﺶ را در‬ ‫ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻢ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﺑﻪ رﻗﺺ وا ﻣﯽ دارد و روح و ﺟﺴﻢ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ را ﻗﻠﻘﻠﮏ ﻣﯽ دهﺪ.‬ ‫اﮔﺮ هﺪاﻳﺖ در ﺑﻌﻀﯽ از ﺁﺛﺎر ﺧﻮد ﺧﺮاﻓﺎت و ﺗﺤﻤﻴﻖ ﻣﺬهﺒﯽ را رﻳﺸﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ از ﺁﮔﺎهﯽ او ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﻴﺮد.‬ ‫ﮐﺘﺎﺑﻬﺎی اﺳﻼﻣﯽ ﺧﺮاﻓﯽ را ﺧﻮاﻧﺪﻩ اﺳﺖ و ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ در ﺣﺎﺷﻴﻪ هﺎی ﺁن ﮐﺘﺐ ﻧﻈﺮ ﺧﻮد را ﻧﻮﺷﺘﻪ و ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻋﻤﻴﻖ‬ ‫زﻳﺮﮐﺎﻧﻪ در ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎی ﺧﻮد از ﺁن ﺳﻮد ﻣﯽ ﺑﺮد.‬ ‫هﺪاﻳﺖ در ﻧﺎﻣﻪ ای ﺑﻪ اﺳﺘﺎد ﻣﺠﺘﺒﯽ ﻣﻴﻨﻮی ﻣﯽ ﻧﻮﻳﺴﺪ:‬ ‫»ﺑﻪ ﺣﻴﺪرﺁﺑﺎد ﺷﻬﺮ اﺳﻼﻣﯽ رﻓﺘﻢ. ﺣﻘﻴﻘﺘﺎ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻮد. ﭼﻮن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻮدم دﻳﺪم ﮐﻪ در ﺟﻮی ﺁب ﻣﯽ ﺷﺎﺷﻴﺪﻧﺪ«.‬ ‫ً‬ ‫اﮔﺮ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﭼﻮن هﺪاﻳﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺎ دﺳﺘﻮرات ﺁب ُﺮ در ﻓﻘﻪ اﺳﻼﻣﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎرﻳﮏ اﻧﺪﻳﺸﯽ و ژرف ﺑﻴﻨﯽ هﺪاﻳﺖ‬ ‫ﮐ‬ ‫ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ.‬ ‫او در ﺗﺎرﻳﺦ ١١/٢١/٨٤ ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﺷﻬﻴﺪﻧﻮراﻳﯽ ﻣﯽ ﻧﻮﻳﺴﺪ:‬ ‫»از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﻓﺮاﻧﺴﻮﻳﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺸﻐﻮل ﻟﻴﺴﻴﺪن ﮐﻮن اﺳﻼم هﺴﺘﻨﺪ«.‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﺳﻼم ﺷﻨﺎﺳﺎن ﻏﺮﺑﯽ ﺑﺎ ﺷﮏ و ﺗﺮدﻳﺪ ﻣﯽ ﻧﮕﺮد و در ﭘﺲ ﺁن ﺗﻮﻃﺌﻪ را ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. در هﻤﻴﻦ ﮐﺘﺎب ﻣﯽ‬ ‫ﻧﻮﻳﺴﺪ:‬ ‫»ﻣﮕﺮ اﻳﻦ هﻤﻪ ﻓﻼﺳﻔﻪ و ﻋﻠﻤﺎی اروﭘﺎﻳﯽ در ﻣﺪح اﺳﻼم ﮐﺘﺎب ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ اﻧﺪ؟ ﺁﻧﻬﺎ را ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﯽ؟« »ﺁن هﻢ‬ ‫ﺑﺮای ﺳﻴﺎﺳﺖ اﺳﺘﻌﻤﺎری اﺳﺖ. اﻳﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ دﺳﺘﻮری اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای داﺷﺘﻦ ﻣﺎ ﺷﺮﻗﻴﻬﺎ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻬﺘﺮ‬ ‫ﺳﻮارﻣﺎن ﺑﺸﻮﻧﺪ... ﻣﻠﻞ اﺳﺘﻌﻤﺎری ﺑﺮای ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁوردن دل ﺁﻧﻬﺎ و ﺑﺎ ﺗﻔﺮﻗﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺑﻴﻦ هﻨﺪو و ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ هﺎی ﻃﻤﺎع زرﭘﺮﺳﺖ وﺟﻪ ﻧﻘﺪ ﻣﯽ دهﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ﺗ ّهﺎت را ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ«.‬ ‫ُﺮ‬ ‫ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪن اﻳﻦ ﺳﻄﻮر ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻳﻢ ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ هﺪاﻳﺖ از روﻳﺪادهﺎی زﻣﺎن ﺧﻮد ﺁﻧﭽﻨﺎن ﻋﻤﻴﻖ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﺮوزﻩ ﺑﻌﺪ از‬ ‫ﺳﺎﻟﻬﺎی ﻃﻮﻻﻧﯽ اﺛﺮات ﺁن را ﺑﺎ وﻗﺎﻳﻊ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻮد ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻴﻢ.‬ ‫هﺪاﻳﺖ در ﻣﻘﺪﻣﻪ ﮐﺘﺎب »وغ وغ ﺳﺎهﺎب« ﺑﺎ رﻳﺸﺨﻨﺪی ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﻧﻮﻳﺴﺪ:‬ ‫»ﺣﺎﻻ ﻣﺮدم ﻗﺪر اﻳﻦ ﮐﺘﺎب را ﻧﻤﯽ داﻧﻨﺪ. دوﻳﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﺣﺮﻓﻬﺎی ﻣﺎ را ﺧﻮاهﻨﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ«.‬ ‫و اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﯽ ژرف و هﻮﻟﻨﺎک ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﭼﺎپ اول اﻳﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺎ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﭘﺮﺷﻮر هﻢ ﻣﻴﻬﻨﺎن روﺑﺮو ﺷﺪ. ﺑﻄﻮری ﮐﻪ در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﻪ ﻣﺎﻩ )اواﺧﺮ اردﻳﺒﻬﺸﺖ ﺗﺎ اواﻳﻞ‬ ‫ﻣﺮداد ١٦٣١( ﻧ َﺦ ﺁن در اروﭘﺎ و ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﻧﺎﻳﺎب ﮔﺮدﻳﺪ. اﻳﻦ اﺳﺘﻘﺒﺎل و ﻋﻄﺶ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻳﺮاﻧﯽ ﺑﺮای ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﺳﻴﺎﺳﯽ‬ ‫ُﺴ‬ ‫و ﻣﺬهﺒﯽ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺧﻮدﺷﻨﺎﺳﯽ و رهﺎﻳﯽ از ﺑﻨﺪ ﺧﺮاﻓﺎت و ﮔﺎﻣﻬﺎی ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺮای دوﺑﺎرﻩ ﺳﺎزی و ﺷﻨﺎﺧﺖ ارزﺷﻬﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﮐﻪ اﻳﻦ هﻨﻮز از ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﺤﺮ اﺳﺖ‬ ‫ﺑﺎش ﺗﺎ ﺻﺒﺢ دوﻟﺘﺖ ﺑﺪﻣﺪ‬ ‫ﻳﺎدش ﮔﺮاﻣﯽ ﺑﺎد‬ ‫ﺑﻬﺮام ﭼﻮﺑﻴﻨﻪ‬ ‫ﻣﺮداد ١٦٣١‬ ‫6‬
  7. 7. ‫ﺣﺎﺷﻴﻪ ای ﺑﺮ ﻧﺸﺮ اﻳﻦ ﮐﺘﺎب در اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ‬ ‫ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل از ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭼﺎپ وﺳﻴﻊ و ﻋﻠﻨﯽ ﻣﺘﻦ ﮐﺎﻣﻞ »ﮐﺎروان اﺳﻼم« در ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﮔﺬﺷﺖ. اﻳﻦ داﺳﺘﺎن ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺻﺎدق‬ ‫هﺪاﻳﺖ را ﻧﺎﺷﺮان ﻣﺨﺘﻠﻒ از روی هﻤﻴﻦ ﻧﺴﺨﻪ ای ﮐﻪ ﭘﻴﺶ رو دارﻳﺪ در ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ و دﻳﮕﺮ ﮐﺸﻮرهﺎی اروﭘﺎﻳﯽ ﺑﺎرهﺎ ﭼﺎپ‬ ‫و ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮدﻧﺪ. اﻳﻦ ﻃﻨﺰﻧﺎﻣﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﮐﻪ ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ﺑﻄﻮر ﻣﺤﺪود در ﮐﺘﺎب »ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎﻳﯽ از هﺎدی ﺻﺪاﻗﺖ« ﻗﺒﻞ از‬ ‫اﻧﻘﻼب در اﻳﺮان ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮد، در ﺳﺎل ١٨٣١ هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺗﺼﺎوﻳﺮی از ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ و ﻃﺮﺣﻬﺎﻳﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ هﻤﻴﻦ‬ ‫ﮐﺘﺎب ﮐﻪ ﺧﻮد هﺪاﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﮐﺸﻴﺪﻩ، ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺻﺪﻣﻴﻦ ﺳﺎل ﺗﻮﻟﺪ اﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﮔﺮاﻧﻘﺪر در ﺳﺎﻳﺖ اﻟﻒ ب ‪ alefbe‬در‬ ‫اﺧﺘﻴﺎر ﻋﻼﻗﻤﻨﺪان ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ.‬ ‫ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ، ﺁن زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻳﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺮای ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻄﻮر وﺳﻴﻊ ﭼﺎپ ﺷﺪ هﻨﻮز ﺑﺴﻴﺎری از اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﺷﻴﻔﺘﻪ‬ ‫ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺁﺧﻮﻧﺪهﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺪون ﺁﻧﮑﻪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﮐﺸﻮرﺷﺎن ﺑﺎزﻳﭽﻪ ﻣﻐﺰهﺎی ﭘﻮک و واﭘﺴﻤﺎﻧﺪﻩ ای ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ‬ ‫ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺻﺪر اﺳﻼم را در ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﻗﺮن ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﮑﻢ ﭘﻴﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ. اﻣﺮوز اﻣﺎ »ﮐﺎروان اﺳﻼم« ﺑﺮای اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﻣﻌﻨﺎﻳﯽ ورای‬ ‫ﻃﻨﺰ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺁﻧﭽﻪ را ﮐﻪ هﺪاﻳﺖ ﺑﻴﺶ از ﻧﻴﻢ ﻗﺮن ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﺑﺎد رﻳﺸﺨﻨﺪ و ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد، ﻣﺮدم اﻳﺮان ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎر‬ ‫ﺳﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﺖ و ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻟﻤﺲ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﺪون ﺗﺮدﻳﺪ هﺪاﻳﺖ هﺮﮔﺰ ﮔﻤﺎن ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﺁﺧﻮﻧﺪهﺎﻳﯽ ﮐﻪ‬ ‫در ﻃﻨﺰﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮد ﺗﺼﻮﻳﺮ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ روزی ﺑﻪ ﻗﺪرت رﺳﻴﺪﻩ و ﺑﺮ اﻳﺮان ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﻨﻨﺪ. از هﻤﻴﻦ رو ﺁرزوی ﺁﻧﺎن را‬ ‫ﺑﺮای اﺳﻼﻣﯽ ﮐﺮدن ﺟﻬﺎن در ﭼﻬﺎر ﭼﻮب ﻳﮏ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ اﺳﻼﻣﯽ )اﻟﺒﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ( در ﺷﻬﺮهﺎی ﻓﺮﻧﮓ )اﻟﯽ اﻟﺒﻼد‬ ‫اﻻﻓﺮﻧﺠﻴﻪ( ﺑﻪ رﻳﺸﺨﻨﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. وﻟﯽ اﮔﺮ هﺪاﻳﺖ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮد از ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﺮاﻓﺎت زدﻩ و ﺳّﺘﯽ اﻳﺮان ﺑﻪ اﻳﻦ‬ ‫ﻨ‬ ‫ﻓﺮض ﻣﯽ رﺳﻴﺪ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل دارد اﻋﻀﺎی »اﻟﺒﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ« در اﻳﺮان ﺑﻪ ﻗﺪرت ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﯽ ﺗﺮدﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﻣﯽ‬ ‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﻳﻦ ﻃﻨﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻠﺦ ﺁﻧﺎن ﻣﺒﺪل ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ.‬ ‫اﺳﺘﻘﺒﺎل اﻳﺮاﻧﻴﺎن در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن و ﺑﻪ وﻳﮋﻩ در اﻳﺮان از ﻣﻘﺎﻻت و ﮐﺘﺎﺑﻬﺎی روﺷﻨﮕﺮاﻧﻪ در ﺳﺎﻳﺖ اﻟﻒ ب ﺑﻪ اﻧﺪازﻩ ای‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﮕﯽ و رﻧﺞ ﺳﺎﻟﻴﺎن دراز را از ﺗﻦ ﺑﻪ در ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺑﻪ اﻣﻴﺪ روزی ﮐﻪ روزهﺎ و ﺳﺎﻟﻬﺎی دردﻧﺎک ﻣﻴﻬﻦ ﻣﺎ هﺮ‬ ‫ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻪ ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪد و ﻣﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﺁزاداﻧﻪ و ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ از ﺗﻼﺷﻬﺎ و روﺷﻨﮕﺮﻳﻬﺎی اﻧﺪﻳﺸﻤﻨﺪان ﮐﺸﻮرﻣﺎن از ﺟﻤﻠﻪ‬ ‫ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ، اﺣﻤﺪ ﮐﺴﺮوی و ﻋﻠﯽ دﺷﺘﯽ ﻗﺪرداﻧﯽ ﮐﻨﻴﻢ.‬ ‫ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﭘﻴﺶ رو دارﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ‪ PDF‬ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﺑﺮای هﻤﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎدﻩ و ﭼﺎپ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮای ﺧﻮاﻧﺪن ﺁن‬ ‫ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺁﮐﺮوﺑﺎت رﻳﺪر ‪ Acrobat Reader‬ﻧﻴﺎز هﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ در هﻤﻪ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮهﺎ ﻧﺼﺐ ﺷﺪﻩ و در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل‬ ‫ﺁن را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ راﺣﺘﯽ از اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﭘﻴﺎدﻩ ﮐﺮد. ﻃﺮﺣﻬﺎی ﻣﺘﻦ ﮐﺘﺎب از ﺧﻮد ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ اﺳﺖ. ﻣﻦ در اﻳﻦ ﻧﺴﺨﻪ‬ ‫ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺮﺧﯽ از ﮐﻠﻤﺎت را ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮای ﺑﻌﻀﯽ ازﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم و ﻳﺎ ﻧﺎ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺎﺷﺪ دراﻳﻦ ﻋﻼﻣﺖ ] [ ﺁوردﻩ ام.‬ ‫اﻳﻦ ﺷﻤﺎ و اﻳﻦ »اﻟﺒﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ اﻟﯽ اﻟﺒﻼد اﻻﻓﺮﻧﺠﻴﻪ« ...‬ ‫ﺑﻬﺮام ﭼﻮﺑﻴﻨﻪ‬ ‫دﻳﻤﺎﻩ ١٨٣١‬ ‫7‬
  8. 8. ‫اﻟﺒﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ اﻟﯽ اﻟﺒﻼد اﻻﻓﺮﻧﺠﻴﻪ‬ ‫ﺳﻪ ﻧﺎﻣﻪ از ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﻣﺠﻠﻪ »اﻟﻤﻨﺠﻼب« ﮐﻪ هﻤﺮاﻩ ﮐﺎروان »ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ« ﺑﻮدﻩ و ﮔﺰارش روزاﻧﻪ ﺁن را ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻪ‬ ‫دﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ از ﻋﺮﺑﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد:‬ ‫ﮐﺎروان اﺳﻼم‬ ‫»در روز ﻣﻴﻤﻮن ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ ﻓﺎل ٥٢ ﺷﻮال ﺳﺎل ٦٤٣١ هﺠﺮی ﻗﻤﺮی در ﺷﻬﺮ ﺳﺎﻣﺮﻩ از ﺑﻼد ﻣﺒﺎرﮐﻪ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن، دﻋﻮت‬ ‫ﻣﻬﻤﯽ از ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ اﻋﺰام ﻳﮏ دﺳﺘﻪ ﻣﺒّﻎ ﺑﺮای ﻧﺸﺮ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم در دﻧﻴﺎ‬ ‫ﻠ‬ ‫ﻣﺸﻮرت ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ﺳ َﺖ رﻳﺎﺳﺖ، ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ﻧﺎﻳﺐ رﻳﻴﺲ، ﺁﻗﺎی ﺳ ّﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﻋﻀﻮ ﻣﺸﺎور‬ ‫ُﮑ‬ ‫ِﻤ‬ ‫و ﻣﺤﺎﺳﺐ و ﺁﻗﺎی ﺳّﺖ اﻻﻗﻄﺎب ﺳ َﺖ ﺗﻨﺪ ﻧﻮﻳﺴﯽ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ را ﻋﻬﺪﻩ دار ﺑﻮدﻧﺪ. ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻋﺪﻩ زﻳﺎدی از ﻓﺤﻮل ]ﭼﻴﺮﻩ‬ ‫ِﻤ‬ ‫ﻨ‬ ‫دﺳﺘﺎن[ ﻋﻠﻤﺎ و ﻗﺎﺋﺪﻳﻦ ﻣﺒ ّز اﺳﻼم، ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم ﻋﺪن، ﺣﺒﺸﻪ، ﺳﻮدان، زﻧﮕﺒﺎر و ﻣﺴﻘﻂ ﻧﻴﺰ درﻳﻦ ﻣﺤﻔﻞ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻩ‬ ‫ﺮ‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﻋﺒﺪ ﺣﻘﻴﺮ ﺳﺮاﭘﺎ ﺗﻘﺼﻴﺮ: اﻟﺠﺮﺟﻴﺲ ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻦ اﺳﺤﻖ اﻟﻴﺴﻮﻋﯽ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳ َﺖ ﻣﺨﺒﺮ و ﻣﺘﺮﺟﻢ ﻣﺠﻠﻪ ﻣﺒﺎرﮐﻪ:‬ ‫ِﻤ‬ ‫»اﻟﻤﻨﺠﻼب« در ﺁﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر ﺑﻪ هﻢ رﺳﺎﻧﻴﺪﻩ و ﻣﺄﻣﻮر ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻗﺪم ﺑﻪ ﻗﺪم وﻗﺎﻳﻊ اﻳﻦ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﻣﻬﻢ را ﺑﻨﮕﺎرم ﺗﺎ در ﺁن ﻣﺠﻠﻪ‬ ‫ﺷﺮﻳﻔﻪ درج و ﮐﺎﻓﻪ ]ﺟﻤﻴﻊ[ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ از اﻋﻤﺎل و اﻓﻌﺎل ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻣﺒّﻐﻴﻦ دﻳﻦ ﻣﺒﻴﻦ و ﺟﻨﺒﺶ اﺳﻼﻣﯽ ﻣ ّﻠﻊ و ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ«.‬ ‫ﻄ‬ ‫ﻠ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ اﻳﻨﻄﻮر ﻣﺠﻠﺲ را اﻓﺘﺘﺎح ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ:‬ ‫»ﺑﺮ هﻤﻪ ذوات ﻣﺤﺘﺮم و ﻋﻠﻤﺎی ﻣﻌﻈﻢ، اهﻞ زهﺪ و ﺗﻘﻮی، ﺣﺎﻣﻞ ﺷﺮع ﻣﺼﻄﻔﯽ، ﻣﺒﺮهﻦ و ﺁﺷﮑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ دﻳﻦ ﻣﺒﻴﻦ‬ ‫اﺳﻼم اﻣﺮوز روز ﻗﻮی ﺗﺮﻳﻦ و ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻳﻦ ادﻳﺎن دﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽ ﺁﻳﺪ. از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻗﺼﯽ ﺑﻼد ﺟﺎﺑﻠﻘﺎء و‬ ‫ِ‬ ‫ﻃﺮاﺑﻠﺲ و اﻧﺪﻟﺲ ﮐﻪ‬ ‫ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ، زﻧﮕﺒﺎر، ﺣﺒﺸﻪ، ﺳﻮدان و‬ ‫ﭼﻬﺎرم واﻗﻊ ﺷﺪﻩ‬ ‫هﻤﻪ از ﻣﻤﺎﻟﮏ ﻣﺘﻤﺪن و در اﻗﻠﻴﻢ‬ ‫اﻧﺪ، ﺳﻴﺼﺪ ﮐﺮور ﻧﻔﻮس«.‬ ‫»ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ:‬ ‫]ﺁﻣﺎر[ ﮐﺎﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ‬ ‫ﺧﻮاهﻢ، اﻣﺎ از روی اﺣﺼﺎﺋﻴﻪ‬ ‫وﺟﻮد ﺻ َﺮ ﺳﻦ از‬ ‫ّ‬ ‫ِﻐ‬ ‫زادﻩ ﺁﻗﺎی ﺳ ّﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ‬ ‫ُﮑ‬ ‫ای ﮐﺎﻓﯽ و ﺷﺎﻓﯽ‬ ‫ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻘﻮل و ﻣﻨﻘﻮل ﺑﻬﺮﻩ‬ ‫در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺑﺴﺮ‬ ‫دارد و ﻣﺪت ﺳﻪ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮش را‬ ‫ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻧﻤﻮدﻩ، ﺳﻴﺼﺪ‬ ‫ﺑﺮدﻩ و ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« را‬ ‫اﻻ اﷲ هﺴﺘﻨﺪ«.‬ ‫هﺰار ﻣﻠﻴﺎن ]ﻣﻴﻠﻴﻮن[ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻻ اﻟﻪ‬ ‫اﺳﺖ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳ ّﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »ﺻﺤﻴﺢ‬ ‫ُﮑ‬ ‫ﺣﻘﻴﺮ ﺑﯽ ﺑﻀﺎﻋﺖ هﻢ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﻧ َﻢ، ﻣﻘﺼﻮد‬ ‫َﻌ‬ ‫اﻧﺪ: اﻻﻧﺴﺎن اﻟﺴﻬﻮ و‬ ‫هﻤﻴﻦ ﺑﻮد و ﻻﻏﻴﺮ. ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ‬ ‫هﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ دﻳﻦ‬ ‫اﻟﻨﺴﻴﺎن. ﺳﻴﺼﺪ هﺰار ﻣﻠﻴﺎن، ﺷﺎﻳﺪ‬ ‫ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم ﻣﺸ ّف هﺴﺘﻨﺪ، و از ﻗﺮاری ﮐﻪ ﺁﻗﺎزادﻩ ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم، ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ‬ ‫ﺮ‬ ‫ﺷﺮﻳﻔﺶ را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﮔﺬراﻧﻴﺪﻩ و از ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻠﻮم وﻣﺠﻬﻮل ﺑﻬﺮﻩ ای ﺑﺴﺰا دارد و ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« را ﺗﺄﻟﻴﻒ‬ ‫ﻧﻤﻮدﻩ، در ﺑﻼد ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ از اﻗﻠﻴﻢ ]ﻗﺎ ّﻩ[ ﺳﻮم، اﺧﻴﺮا ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ اﺳﻼم ﭘﯽ ﺑﺮدﻩ اﻧﺪ«.‬ ‫ً‬ ‫ر‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »ﺑﻠﯽ، در ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ ﻣﺴﮑﺮات را اﮐﻴﺪا ﻣﻤﻨﻮع ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ. ﻓﻼﺳﻔﻪ و ﺣﮑﻤﺎی ﺁﻧﺠﺎ در اﺛﺮ ﻣﺒﺎﺣﺜﺎت و‬ ‫ً‬ ‫ﻣﻨﺎﻇﺮات و ﻣﺠﺎدﻻت ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﻘﻴﺮ ﻣﺘﺤﺪاﻟﺮأی ﺷﺪﻩ اﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺘﻨﻪ را ﺑﺮای ﺻﺤﺖ ﻓﻮاﻳﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و ﻃﻼق و ﺗﻌﺪد‬ ‫زوﺟﺎت ﺑﺮای اﻣﺰﺟﻪ ﺳﻮدا و ﺑﻠﻐﻤﯽ ﻣﺰاﻳﺎی ﻓﺮاوان دارد و ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ روزﻩ اﺷﺘﻬﺎ را ﺻﺎف ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. اﻳﻦ ﺣﻘﻴﺮ هﻢ ﮔﻮﻳﺎ‬ ‫در ﺗﻔﺴﻴﺮ »ﻣﺮﺁت اﻻﺷﺘﺒﺎﻩ« ﺧﻮاﻧﺪﻩ ام ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﺮض دوﺳﻨﻄﺎرﻳﺎ و ﺣﺮﻗﺔ اﻟﺒﻮل ﺳﺨﺖ ﻧﺎﻓﻊ اﺳﺖ«.‬ ‫8‬
  9. 9. ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ اهﺎﻟﯽ ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ هﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺷﺪﻩ اﻧﺪ و ﻳﺎ از ﺑﺮﮐﺖ اﺳﻼم و ﻳﺎ ﻧﻮر‬ ‫ﺣﻘﻴﻘﺖ از وﺟﻨﺎﺗﺸﺎن ﺗﺎﺑﻴﺪن ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ هﻤﺎﻧﺎ ﺧﻄﻪ ﻳﻮروپ و ﻓﺮﻧﮕﺴﺘﺎن ﻣﯽ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﻠﻮﺑﺸﺎن ﺗﺎرﻳﮑﺘﺮ از ﺣﺠﺮاﻻﺳﻮد اﺳﺖ. ازﻳﻦ ﻟﺤﺎظ ﺑﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ اﻳﻦ ﺿﻌﻴﻒ ﻻزم، ﺑﻞ وﻇﻴﻔﻪ ﻋﻠﻤﺎء و ﺣﺎﻓﻈﻴﻦ اس‬ ‫اﺳﺎس ﺷﺮﻳﻌﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺪﻩ ای را از ﻣﻴﺎن ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ و ﺑﻪ ﺳﻮی ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺳﻮق ﺑﺪهﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را از راﻩ ﺿﻼﻟﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﺷﺎهﺮاﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖ هﺪاﻳﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ و رﻳﺸﻪ ﮐﻔﺮ و اﻟﺤﺎد را از ﺑﻴﺦ و ﺑﻦ ﺑﺮﮐﻨﻨﺪ«.‬ ‫)ﮐﻒ زدن ﺣﻀﺎر(‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻤﻮداﻻﺳﻼم: »اﻟﺒﺘﻪ ﻓﮑﺮی ﺑﮑﺮ اﺳﺖ، وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪم ﮐﻪ اول اﺳﺘﺨﺎرﻩ ﺑﮑﻨﻴﻢ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻗﻮت ﻻﻳﻤﻮت ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﻣﺤﺘﺮم اﻋﺮاب ﻋﻨﻴﺰﻩ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ: »اﺳﻢ اﻳﻦ ﻗﺎﻓﻠﻪ را »اﻟﺠﻬﺎد اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ« ﺑﮕﺬارﻳﻢ، ﻣﺮدهﺎی ﮐﻔﺎر‬ ‫را از ﺟﻠﻮ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﮕﺬراﻧﻴﻢ، زﻧﻬﺎ و ﺷﺘﺮهﺎﻳﺸﺎن را ﻣﺎﺑﻴﻦ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﮑﻨﻴﻢ«.‬ ‫ﺷﻴﺦ اﺑﻮاﻟﻤﻨﺪرس ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﻣﺴﻘﻂ هﻤﻴﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﭘﻴﺮاهﻨﺶ را ﻣﯽ ﺟﺴﺖ ﮔﻔﺖ: »اهﻼ و ﺳﻬﻼ ﻣﺮﺣﺒﺎ«.‬ ‫ً‬ ‫ً‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎﺑﻮﻧﺎﻧﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﻣﺤﺘﺮم زﻧﮕﺒﺎر ﻟﺨﺖ و ﻋﻮر ﺑﻠﻨﺬ ﺷﺪ، ﺑﻪ ﻧﻴﺰﻩ اش ﺗﮑﻴﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: »ﻟﺤﻢ ﺁدﻣﯽ ﺧﻴﻠﯽ ﻟﺬﻳﺪ، اﻓﺮﻧﺠﯽ‬ ‫اﺑﻴﺾ ]ﻓﺮﻧﮕﯽ ﺳﻔﻴﺪ[، ﻣﻦ روزی دو ﺗﺎ ﺁدم ﺑﺨﻮر«.‬ ‫ﻧﺸﻮﻧﺪ هﻤﻪ ﺷﺎن را‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »اﻟﺒﺘﻪ. ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎن‬ ‫ﻣﻮﺿﻮع‬ ‫اﺻﻞ‬ ‫ﻗﻠﻊ و ﻗﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ. ﭘﺲ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ ﺑﺎ‬ ‫اﻋﺰام ﺑﺸﻮﻧﺪ؟«‬ ‫ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻤﻌﯽ از ﻋﻠﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺒّﻎ ﺑﻪ دﻳﺎر ﮐﻔﺎر‬ ‫ﻠ‬ ‫ﺑﻴﺎورد، زن ﺑﻪ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »اﺳﺘﻐﻔﺮاﷲ؛ هﺮ ﮐﺲ ﺷﮏ‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺧﺎﻧﻪ اش ﺣﺮام و ﺧﻮﻧﺶ ﻣﺒﺎح اﺳﺖ. وﻇﻴﻔﻪ هﺮ‬ ‫زﻋﻢ ﺣﻘﻴﺮ اهﻢ و‬ ‫َ َّ‬ ‫ﮐﻔﺎر را اﻣﺮ ﺑﻪ ﻣﻌﺮوف و ﻧﻬﯽ از ﻣﻨﮑﺮ ﺑﮑﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ داﻧﺴﺖ از‬ ‫َﻗ َم از هﻤﻪ وﺟﻮهﺎت و ﻣﺨﺎرﺟﺎت اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺳﺖ‬ ‫اﺪ‬ ‫ﭼﻪ ﻣﺤﻞ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ«.‬ ‫واﺿﺢ و ﻻﺋﺢ ﺑﻞ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﺑﺮ ذوات ﻣﺤﺘﺮم و ﻋﻠﻤﺎی ﻣﻌﻈﻢ‬ ‫هﻨﮕﻔﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ‬ ‫اﻇﻬﺮ ﻣﻦ اﻟﺸﻤﺲ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﺎدی اﻣﺮ ﻣﺨﺎرج‬ ‫ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ از ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﯽ ﺷﺪﻩ؛ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮﻳﻦ، ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ هﺮ ﮐﺪام ﺑﻪ ﻗﺪر وﺳﻊ ﺧﻮدﺷﺎن از ﮐﻤﮏ و‬ ‫ﻣﺴﺎﻋﺪت درﻳﻎ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮد. وﻟﯽ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ رود ﮐﻪ ﺑﻌﺪهﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﻋﻮاﻳﺪی ﺑﺮ ﮐﻔﺎر ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺑﮑﻨﻴﻢ«.‬ ‫اﺑﻮ ﻋﺒﻴﺪ ﻋﺼﻌﺺ ﺑﻦ اﻟﻨﺎﺳﻮر ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺻﺤﺮای ﺑﺮهﻮت ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ: »وﺟﻮهﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺧﺮاج و ﺟﺰﻳﻪ ﺑﻪ ﮐﻔﺎر ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽ‬ ‫ﮔﻴﺮد«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳّﺖ اﻻﻗﻄﺎب ﮔﻔﺘﻨﺪ: »در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺧﺪا دﻧﻴﺎ را ﻣﺤﺾ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ و از ﭘﻨﺞ اﻧﮕﺸﺖ هﺮ ﮐﺴﯽ ﻳﮑﯽ‬ ‫ﻨ‬ ‫ﺗﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺳﺎدات دارد و ﻣﻦ ﮐﻪ از ﺗﺮﮐﻪ و ﺳﻼﺳﻪ ﺳﺎداﺗﻢ ﭘﺲ ﺧﻤﺴﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ رﺳﺪ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »از ﻗﺮاری ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ زادﻩ ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺻﻐﺮ ﺳﻦ از ﻋﻠﻮم ﻣﻨﻘﻮل و ﻣﻌﻘﻮل ﺑﻬﺮﻩ‬ ‫ّ‬ ‫ای ﮐﺎﻓﯽ و ﺷﺎﻓﯽ دارد و ﻣﺪت ﭘﻨﺞ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮش را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺑﺴﺮ ﺑﺮدﻩ و ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« را ﮐﻪ اﺳﺎس‬ ‫ﺷﺮﻳﻌﺖ اﺳﻼم اﺳﺖ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﮐﺮدﻩ، ﻣﯽ ﮔﻔﺖ در ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ از اﻗﻠﻴﻢ هﻔﺘﻢ ﺧﻴﻠﯽ ﭘﻮل ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽ رﺳﺪ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »در ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ ﮐﻪ از اﻗﻠﻴﻢ دوازدهﻢ اﺳﺖ ﻣﺮدﻣﺎن ﭘﻮﻟﺪار زﻳﺎد دارد و هﺮ ﮐﺪام از ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎن‬ ‫ﺑﺸﻮﻧﺪ اﻟﺒﺘﻪ واﺟﺐ اﻟﺤﺞ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد. از اﻳﻦ ﻗﺮار ﻣﯽ ﺷﻮد دﺳﺘﻪ ای ﻗﻄﺎع اﻟﻄﺮﻳﻖ ﺳﺮ راﻩ ﻣﮑﻪ ﺑﮕﻤﺎرﻧﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﻟﺨﺖ‬ ‫ﺑﮑﻨﻨﺪ و در ﺿﻤﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﻨﯽ در ﺗﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﭙﺶ ﺑﻴﻨﺪازﻧﺪ ﺗﺎ در روز ﻋﻴﺪ اﺿﺤﯽ ]ﻋﻴﺪ ﻗﺮﺑﺎن[ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺒﻬﺎی هﺮ ﺷﭙﺶ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﮑﺸﻨﺪ ﻳﮏ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ در راﻩ ﺧﺪا ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﮑﻨﻨﺪ. اﻟﺒﺘﻪ اﺣﻮط اﺳﺖ ﮐﻪ دو ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺑﮑﺸﻨﺪ، ﭼﻮن هﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺟﺪﻳﺪاﻻﺳﻼم‬ ‫هﺴﺘﻨﺪ و اﻗﻮام ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺎج ﭘﺮﺳﺖ ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ. ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ اﺳﻼم را ﻧﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺮاج و ﺟﺰﻳﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﺖ اﻟﻤﺎل ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ‬ ‫وﮔﺮﻧﻪ ﻣﺎﻟﺸﺎن ﺣﻼل، زن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اش ﺣﺮام و ﻣﻬﺪوراﻟﺪم هﺴﺘﻨﺪ«.‬ ‫)ﮐﻒ زدن ﺣﻀﺎر(‬ ‫ﻗﻮت ﻻﻳﻤﻮت: »اﮔﺮ ﺑﻪ ﺟﺎی ﭘﻮل، ﺳﻮﺳﻤﺎر و ﻣﻮش ﺻﺤﺮاﻳﯽ هﻢ ﺑﺪهﻨﺪ ﻗﺒﻮل ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »اﻟﺒﺘﻪ. ﭘﺲ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎرج اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ از ﻣﺤﻞ ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺑﺸﻮد.‬ ‫اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ داﻧﺴﺖ ﺁﻳﺎ در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﻣﺤﻞ و ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﺮای اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺗﺨﺼﻴﺺ دادﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ از ﭘﻮل ﺣﻼل ﺑﻪ‬ ‫دﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ و در ﺿﻤﻦ ﻣﻠﮏ ﻏﺼﺒﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ؟«‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »اﻳﻦ ﻓﻘﻴﺮ از دﻳﺮزﻣﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺘﺮﺻﺪ و ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺘﺒﻊ و ﺗﻔﺤﺺ و ﺗﺠﺴﺲ و ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت هﺴﺘﻢ.‬ ‫ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺑﻨﺪﻩ زادﻩ ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ از ﻋﻠﻮم ﻣﻨﻘﻮل و ﻣﻌﻘﻮل ﺑﻬﺮﻩ ای ﮐﺎﻓﯽ دارد و ﮐﺘﺎﺑﯽ در ﺁداب ﻣﺒﺎل رﻓﺘﻦ و‬ ‫ً‬ ‫ﻃﻬﺎرت ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﮐﻪ اﺳﺎس ﺷﺮﻳﻌﺖ اﺳﻼم اﺳﺖ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﮐﺮدﻩ و ﺷﺶ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻔﺶ را در ﺑﻼد‬ ‫ﮐﻔﺎر ﮔﺬراﻧﻴﺪﻩ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ در ﺷﻬﺮ اﻟﺒﺮس«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »ﺑﻠﯽ در ﺷﻬﺮ اﻟﺒﺎرﻳﺲ ]ﭘﺎرﻳﺲ[ از ﺑﻼد اﻓﺮﻧﺠﻴﻪ ﻣﺤﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁل ﺿﻴﺎء ‪ Alesia‬ﺷﻬﺮت دارد‬ ‫و ﮔﻮﻳﺎ اﻳﻦ ﺿﻴﺎء ﻧﻮﻩ ﻋﻤﻪ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﻋﻘﻴﻞ ﺑﻮدﻩ ﮐﻪ ﻳﮑﯽ از ﮐﻔﺎر ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ ﺳﻨﺎن ﺑﻦ اﻧﺲ وی را دﻧﺒﺎل و ﺷﺘﺮش را از‬ ‫ﻋﻘﺐ ﭘﯽ ﮐﺮدﻩ و ﺁن ﻣﻌﺼﻮم ﺑﻪ ﺑﻼد اﻓﺮﻧﺠﻴﻪ ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ و ﻇﻦ ﻗﻮی ﻣﯽ رود ﮐﻪ ﺁن ﻣﺤﻞ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺁن ﺑﺰرﮔﻮار ﻣﻌﺮوف ﺷﺪﻩ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ. ﺣﻘﻴﺮ هﻢ در ﮐﺘﺎب »اﺧﺘﻨﺎق اﻟﺸﻬﺪا« ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺮﺧﻮردﻩ ام. اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ اﻗﺪام ﻣﺠﺪاﻧﻪ ﺑﺸﻮد ﺗﺎ ﻣﺰار ﺁن ﺟّﺖ ﻣﮑﺎن‬ ‫ﻨ‬ ‫ُﻠﺪ ﺁﺷﻴﺎن را از ﭼﻨﮓ ﮐﻔﺎر ﺑﻪ در ﺁورﻳﻢ و ﻣﻘﺮ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﻴﻢ ﮐﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺖ«.‬ ‫ّ‬ ‫ﺧ‬ ‫9‬
  10. 10. ‫ﺷﻴﺦ ﺧﺮﻃﻮم اﻟﺨﺎﺋﻒ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ وهﺎﺑﻴﻬﺎ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ: »ﻣﻦ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن هﺴﺘﻢ. ﭼﻮن اﺟﺪاد ﻣﺎ زﻳﺮ ﺳﻴﺎﻩ ﭼﺎدر ﺑﺎ ﺳﻮﺳﻤﺎر و‬ ‫ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ هﻤﻪ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻴﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻨﺪ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ در ﺣﺪﻳﺚ ﺁﻣﺪﻩ »اﻟﺘﻘﻴﺔ دﻳﻨﯽ و دﻳﻦ اﺑﺎﺋﯽ« ﭘﺲ در اﺑﺘﺪا ﺗﻘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﺑﺮ ﮐﻔﺎر‬ ‫ﻣﺴﻠﻂ ﺑﺸﻮﻳﻢ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳّﺖ اﻻﻗﻄﺎب: »در اﻳﻦ ﺻﻮرت رﻗﺺ هﻢ ﺑﻪ ﻣﺼﺪاق ﺁﻳﻪ ﺷﺮﻳﻔﻪ ﮐﻮﻧﻮا ﻗﺮدة ﺧﺎﺳﺌﻴﻦ ﺟﺎﻳﺰ اﺳﺖ، ﭼﻪ ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ‬ ‫ﻨ‬ ‫ﺧﻮد ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﻗﺮ ﺑﺪهﻴﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﺻﻴﺖ دارد. واﻧﮕﻬﯽ از ﮐﻮری ﭼﺸﻢ ﮐﻔﺎر، اﺳﻼم ﻣﺬهﺐ ﻣﺘﺠﺪدی اﺳﺖ. ﻣﮕﺮ ﺧﻮد‬ ‫ﺣﻀﺮت در ٠٠٣١ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ دور ﺳﻨﮓ »ﺣﺠﺮ اﻻﺳﻮد« رﻗﺺ ﻓﮑﺲ ﺗﺮوت ﻧﮑﺮد؟ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺣﺎﻻ هﻢ ﺣﺎﺟﻴﻬﺎ ِﺮوﻟﻪ ]ِﯽ‬ ‫ه َ ﻟ‬ ‫ِﯽ[ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؟«‬ ‫ﻟ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻣﺪ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ ﭼﻪ ﺻﻼح ﺑﺪاﻧﺪ. ﻋﺠﺎﻟﺘﺎ اﻳﻦ ﻣﺬاﮐﺮات‬ ‫ً‬ ‫ﺑﯽ ﻣﻮرد اﺳﺖ. ﺧﻮﺑﺴﺖ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﻣﺮاﻣﻨﺎﻣﻪ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ را ﻗﺮاﺋﺖ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻨﺪ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﺑﺮ ذوات ﻣﺤﺘﺮم و ﻋﻠﻤﺎی ﻣﻌﻈﻢ و ﺑﺮ هﻤﻪ ﻣﺮدﻣﺎن دﻧﻴﺎ از ﭼﻴﻦ و ﻣﺎﭼﻴﻦ و ﺑﻼد ﻳﺄﺟﻮج و ﻣﺄﺟﻮج‬ ‫ﺗﺎ ﺟﺎﺑﻠﻘﺎء و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ ﮐﻪ ﺑﻼد ﻧﺴﻨﺎس هﺎﺳﺖ و هﻤﻪ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺼﻴﺢ ﻋﺮﺑﯽ ﻣﺘﮑﻠﻢ هﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺒﺮهﻦ و ﺁﺷﮑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب‬ ‫ﺳﻤﺎوی ﻣﺎ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺷﺎﻣﻞ هﻤﻪ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت دﻧﻴﻮی و اﺧﺮوی اﺳﺖ و هﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﺁن ﺻﺪهﺰار ﻣﻌﻨﯽ دارد«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳﻨﺖ اﻻﻗﻄﺎب: »ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ اﺧﺘﺮاع هﻤﻴﻦ هُﻞ ُﺒﻴﻦ هﺎ ]اﺗﻮﻣﻮﺑﻴﻞ هﺎ[ از ﺑﺮﮐﺖ هﺬا ﮐﺘﺎب ﻣﺒﻴﻦ ﻗﺮﺁن ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ«.‬ ‫ُﺘ ﻣ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﻧ َﻢ، ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺎت و ﺣﮑﻤﻴﺎت و ﻣﻮﻋﻈﻪ ﺟﺎت و َﻨﺪﻳﺎت ]ﭘﻨﺪهﺎ[ و ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت دﻳﮕﺮ، ﺑﺎﻳﺪ‬ ‫ﻓ‬ ‫َﻌ‬ ‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﺎ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ دارای ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ و ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻋﻤﻠﯽ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮی ﺁﻧﺮ را ﺑﻪ ﮐﻔﺎر ﻧﺸﺎن ﺑﺪهﻴﻢ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪهﻢ. ﻣﻘﺼﻮد وﺟﻮب ﻳﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﻋﻤﻠﯽ اﺳﺖ، ﺑﻪ ﻗﻮل ﻓﺮﻧﮕﯽ ﻣﺂﺑﻬﺎ »ﺑﺮﻓﺴﻮر« ﺗﺎ‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻼﻣﺬﻩ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻓﻘﻪ و اﺻﻮل از ﻗﺒﻴﻞ: ﺗﻄﻬﻴﺮ، ﺣﻴﺾ وﻧﻔﺎس، ﻏﺴﻞ ﺟﻨﺎﺑﺖ، ﺷﮑﻴﺎت، ﺳﻬﻮﻳﺎت، ﻣﺒﻄﻼت، واﺟﺒﺎت،‬ ‫ﻣﻘﺪﻣﺎت، ﻣﻘﺎرﻧﺎت، اﺳﺘﺤﺎﺿﻪ ﮐﺜﻴﺮﻩ و ﻗﻠﻴﻠﻪ و ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ و‬ ‫ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺁداب ﻃﻬﺎرت را ﻋﻤﻼ ﻧﺸﺎن ﺑﺪهﺪ و ﺑﻪ ﮐﻔﺎر ﺗﺰرﻳﻖ‬ ‫ً‬ ‫ً‬ ‫ﺑﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻠﮑﻪ ﺁﻧﺎن ﮔﺮدد«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺖ. اﻣﺎ ﭼﻮن ﺷﺮح اﻗﺪاﻣﺎت و‬ ‫ﻋﻤﻠﻴﺎت اﻳﻦ ﮐﺎروان ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻔﺼﻞ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﺪ ﻟﺬا ﺑﻪ‬ ‫ذﮐﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﮑﺘﻪ اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻋﻈﺎم ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﮐﻪ وﻇﻴﻔﻪ اﻳﻦ‬ ‫ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﺻﻌﺐ و ﻃﺎﻓﺖ ﻓﺮﺳﺎ اﺳﺖ:‬ ‫اوﻻ - اﺟﺒﺎری ﮐﺮدن ﻟﺴﺎن ﻓﺼﻴﺢ ﻋﺮﺑﯽ و ﺻﺮف و ﻧﺤﻮ ﺁن ﺑﻪ‬ ‫ً‬ ‫ﻗﺪری ﮐﻪ ﮐﻔﺎر ﻗﺮﺁن را ﺑﺎ ﺗﺠﻮﻳﺪ ﮐﺎﻣﻞ و ﻗﻮاﻋﺪ ﻓﺼﻞ و وﺻﻞ‬ ‫و ﻋﻼﻣﺎت ﺳﺠﺎوﻧﺪی ﺑﻪ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ ﺗﻼوت ﺑﮑﻨﻨﺪ. اﻣﺎ اﮔﺮ‬ ‫ﻣﻌﻨﯽ ﺁن را ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﻋﻴﺒﯽ ﻧﺪارد، اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ.‬ ‫ﺛﺎﻧﻴﺎ – ﺧﺮاب ﮐﺮدن هﻤﻪ اﺑﻨﻴﻪ و ﻋﻤﺎرات ﮐﻔﺎر. ﭼﻮن ﺑﻨﺎهﺎی ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻠﻨﺪ و دارای ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ اﺳﺖ و دور ﺁن ﺣﺼﺎر ﻧﻤﯽ‬ ‫ً‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻄﻮری ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﺎﻣﺤﺮم از ﻧﺸﻴﺐ ﻋﻮرت ﺧﻮاﺗﻴﻦ را ﺑﺮ ﻓﺮاز ﺑﺘﻮان دﻳﺪ و اﻳﻦ ﺧﻮد ﮐﻔﺮ و زﻧﺪﻗﻪ اﺳﺖ. ﻣﻄﺎﺑﻖ‬ ‫ﻣﺬهﺐ اﺳﻼم اﺗﺎﻗﻬﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ و ﺑﺎ ِﻞ درﺳﺖ ﺷﻮد اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ زﻳﺮا اﻳﻦ دﻧﻴﺎی دون ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ و اﺳﺘﺤﮑﺎم و دل ﺑﺴﺘﻦ را‬ ‫ﮔ‬ ‫ﻧﺸﺎﻳﺪ. اﻟﺒﺘﻪ ﺧﺮاب ﮐﺮدن هﺮ ﭼﻪ ﺗﻴﺎﺗﺮ، ﻣﻮزﻩ، ﺗﻤﺎﺷﺎﺧﺎﻧﻪ، ﮐﻠﻴﺴﺎ، ﻣﺪرﺳﻪ و ﻏﻴﺮﻩ هﺴﺖ از ﻓﺮاﻳﺾ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺷﻤﺮدﻩ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻮد«.‬ ‫ﺷﻴﺦ ﺧﺮﻃﻮم اﻟﺨﺎﺋﻒ: »اﺣﺴﻨﺖ، اﺣﺴﻨﺖ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »اﻟﺒﺘﻪ ﻻزم اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻧﺺ ﺻﺮﻳﺢ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻪ ﺣﮑﻢ ﺁﻳﺎت ﻗﺮﺁﻧﯽ و ﻓﺮﻳﻀﻪ ﺳﺒﺤﺎﻧﯽ و ﺳّﺖ‬ ‫ﻨ‬ ‫ّ‬ ‫ﻧﺒﻮی و ﺣﺪﻳﺚ ﻣﺼﻄﻔﻮی ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. وﻟﯽ ﺑﻪ زﻋﻢ ﺣﻘﻴﺮ هﻤﺎﻧﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﻳﮑﯽ از ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ﺗﺎ‬ ‫ﺑﺮ ﻋﺎﻟﻤﻴﺎن ﭘﺎﻳﻪ ﺿﻼﻟﺖ ﻓﺮﻧﺠﻴﺎن را ﺑﻨﻤﺎﻳﻴﻢ و در ﺻﻮرت ﺑﻮدﺟﻪ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺘﻮﻟﯽ در ﻳﮑﯽ ازﻳﻦ‬ ‫ﺗﻤﺎﺷﺎﺧﺎﻧﻪ هﺎ ﺑﻪ ﻧﺎم ُﻠﯽ ِﺮژر )‪ (Folie Bergere‬ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺒﻠﻴﻎ و ﻋﺒﺎدت ﺑﺸﻮم«.‬ ‫ﻓ ﺑ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »اﻟﺒﺘﻪ، اﻟﺒﺘﻪ، ﭼﻪ ازﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ؟«‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﺛﺎﻟﺜﺎ – از ﻓﺮاﻳﺾ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺳﺖ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺣﻤﺎﻣﻬﺎ و ﺑﻴﺖ اﻟﺨﻼهﺎ ﺑﻪ ﻃﺮز اﺳﻼﻣﯽ و ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ در‬ ‫ً‬ ‫ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﺁﻣﺪﻩ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﺘﺤﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﻴﻦ دﻳﺪﻩ ﺷﻮد و ﭼﻮن ﮐﻔﺎر ﻓﺎﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﻃﻬﺎرت هﺴﺘﻨﺪ و‬ ‫ﻧﻌﻮذ ﺑﺎﷲ ﺑﺎ ﮐﺎﻏﺬ اﺳﺘﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﺨﻠﺺ اﻳﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺪاری هﻢ ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ ﮐﻪ در ﺿﻤﻦ ﻣﺼﻨﻮع ﻣﻤﺎﻟﮏ‬ ‫اﺳﻼﻣﯽ ﻧﻴﺰ ﺻﺎدر ﺑﺸﻮد.‬ ‫روان ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺁب ﺟﺎری در ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺷﺎرع ﻋﺎم و‬ ‫راﺑﻌﺎ – ﮐﻨﺪن ﺟﻮﻳﻬﺎ در ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎ و‬ ‫ً‬ ‫در ﻣﻮﻗﻊ ﺣﺎﺟﺖ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺁب ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.‬ ‫در دﺳﺘﺮس ﻋﻤﻮم ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﻮدﻩ ﺑﺎﺷﺪ و‬ ‫ﭼﺎل ﮐﺮدن ﺁﻧﻬﺎ در زﻣﻴﻦ، ﻃﺮز ﺳﻮﮔﻮاری،‬ ‫ﺧﺎﻣﺴﺎ – ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺷﺴﺘﺸﻮی اﻣﻮات و‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺴﺎﺟﺪ، اﺣﺪاث اﻣﺎﻣﺰادﻩ هﺎ، ﺗﮑﻴﻪ هﺎ، ﻧﺬرهﺎ،‬ ‫ﺧﺮج دادن، روﺿﻪ ﺧﻮاﻧﯽ، ﺑﻨﺎی‬ ‫دادن دﺳﺘﻪ ای از ﻓﻘﺮای ﺳﺎﻣﺮﻩ ﺑﻪ ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺗﺎ‬ ‫ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ، ﺣﺞ، زﮐﻮة، ﺧﻤﺲ و ﮐﻮچ‬ ‫اﺳﻼم ﻣﺬهﺐ ﻓﻘﺮ و ذّﺖ اﺳﺖ و ﺑﺮای ﺁن‬ ‫ﻟ‬ ‫ﻃﺮز ﺗﮑﺪی را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﻣﻮزﻧﺪ. ﭼﻮن‬ ‫دﻧﻴﺎﺳﺖ.‬ ‫01‬
  11. 11. ‫ﺳﺎدﺳﺎ- اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮای ﻧﻤﺎز و ﺑﺠﺎ ﺁوردن اداب ﺷﺮع ﻣﺒﻴﻦ ﮐﻔﺶ و ﻣﻮزﻩ ]ﭘﺎﭘﻮش[ و ﻟﺒﺎس ﺗﻨﮓ ﻣﮑﺮوﻩ اﺳﺖ. ﭼﻮن ﻣﺴﻠﻤﺎن‬ ‫ً‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ وﺳﺎﻳﻞ ﺗﻄﻬﻴﺮ و ﻋﺒﺎدت در هﺮ ﺳﺎﻋﺖ و ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺮاﻳﺶ ﺁﻣﺎدﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺲ ﺑﺮ ﻋﻤﻮم‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻻزم اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻌﻠﻴﻦ ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ و ﺁﺳﺘﻴﻦ ﮔﺸﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺮای ﻣﺮدهﺎ زﻳﺮﺷﻠﻮاری و ﻋﺒﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻟﺒﺎس اﺳﺖ و ﺑﺎ‬ ‫ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﺘﺤﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﺎ ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ. اﻳﻦ ﺣﻘﻴﺮ ﺑﻪ ﻳﺎد دارم ﮐﻪ در ﮐﺘﺎب »اﻟﺘﺎرﻳﺦ اﻟﻌﺒﺎ و اﻟﺸﻮﻻ«‬ ‫ﺗﺄﻟﻴﻒ اﻋﺠﻮﺑﻪ دهﺮ و ﻣﻘﺮاض اﻟﻨﻮاﺳﻴﺮ ﺧﻮاﻧﺪﻩ ام ﮐﻪ در ﻣﻮﻗﻊ ﺣﻤﻠﻪ ﻋﺮب ﺑﻪ ﺑﻼد روﻣﻴﻪ، اﻋﺮاب ﭘﻮﺳﺖ ﺷﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﻮد‬ ‫هﻤﯽ ﭘﯽ ﭘﻴﭽﻴﺪﻧﺪی وﻟﯽ هﻤﻴﻦ ﮐﻪ در اﻧﺒﺎر ﻏّﻪ روﻣﻴﺎن وارد ﺷﺪﻧﺪی، ﺟﻮاﻟﻬﺎی ﺑﺴﻴﺎری اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از ﮐﺎﻩ و ﺟﻮ در ﺁﻧﺠﺎ‬ ‫ﻠ‬ ‫ﻳﺎﻓﺘﻨﺪی. از ﻓﺮط ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺗﻪ ﮐﻴﺴﻪ هﺎ را ﺳﻮراخ ﮐﺮدﻩ از ﻣﺤﺘﻮی ﺁن ﺑﺎ ذوق و ﺷﻮق ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن ﺷﺪﻧﺪی. هﻤﻴﻦ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﻪ ﺑﺎﻻ رﺳﻴﺪﻧﺪی، ﺳﺮ ﺁن را ﺳﻮراخ ﮐﺮدﻩ ﺳﺮﺷﺎن را درﺁوردﻧﺪی و از دو ﻃﺮف دﺳﺘﻬﺎﻳﺸﺎن را. ﭘﺲ از ﺁن وﻗﺖ ﻋﺒﺎ‬ ‫ﻣﺮﺳﻮم ﺷﺪ«.‬ ‫»ﭼﻮن ﻣﻦ ﮐﺘﮑﺎﺑﯽ ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ »ﺁﺛﺎر اﻻﺳﻼم ﻓﯽ ﺳﻮاﺣﻞ‬ ‫ﺷﻴﺦ ﺗﻤﺴﺎح ﺑﻦ ﻧﺴﻨﺎس:‬ ‫ﺁن از ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ و ﮐﺒﺎب ﺳﻮﺳﻤﺎر و ﺧﺮﻣﺎ داد‬ ‫اﻻﻧﻬﺎر« ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و در‬ ‫ﺑﺪهﻴﺪ اﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ درج ﺑﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺳﻨﺪی ﺑﺲ‬ ‫ﺳﺨﻨﻮری ﺧﻮاهﻢ داد، اﺟﺎزﻩ‬ ‫ﻣﻤﺘﺎز اﺳﺖ«.‬ ‫زﻧﻬﺎی ﮐﻔﺎر ﻣﮑﺸﻮف اﻟﻌﻮرة درﻣﻼء ﻋﺎم ﺑﺎ ﻣﺮدهﺎ ﻣﯽ‬ ‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »و اﻣﺎ ﺗﺎﺳﻌً،‬ ‫ﺎ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ. اﻟﺒﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎﻳﺪ در ﻗﻴﺪ ﺣﺠﺎب ﻣﺴﺘﻮر ﮐﺮد ﺗﺎ‬ ‫رﻗﺼﻨﺪ و َﺤﻖ و ﻣﻼﻣﺴﻪ ﻣﯽ‬ ‫ﺳ‬ ‫ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻧﮑﻨﻨﺪ و ﻓﺴﺎد اﺧﻼق ﺁﻧﻬﺎ از اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ‬ ‫ﻣﺮدهﺎ را ﺑﻪ ﺗﺴﻮﻳﻼت‬ ‫ﻣﺤﻠﻞ و ﻃﻼق ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮﺳﻮم ﻧﻴﺴﺖ. ﭼﻪ ﻣﺮدﻣﺎن ﺁﻧﺠﺎ‬ ‫ﮐﻪ ﺗﻌﺪد زوﺟﺎت، ﺻﻴﻐﻪ،‬ ‫از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺧﺮﭼﻨﮓ و ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ و ﺧﻮک ﻣﯽ ﺧﻮرﻧﺪ و در ﻣﻮﻗﻊ ذﺑﺢ اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮران ﺑﺴﻢ اﷲ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﻳﻨﺪ. ﭘﺲ ﭘﺎﻳﻪ ﺿﻼﻟﺖ‬ ‫ﺁﻧﻬﺎ را از هﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﺎس ﮐﺮد.‬ ‫ﻋﺎﺷﺮا- در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﻟﻬﻮ و ﻟﻌﺐ و ﻧﻘﺎﺷﯽ و ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ ﺑﯽ اﻧﺪازﻩ ﻃﺮف ﺗﻮﺟﻪ و دارای اهﻤﻴﺖ و اﻋﺘﺒﺎر اﺳﺖ. اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮ‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ واﺟﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻻت ﻏﻨﺎ و ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ را ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﺑﻪ ﺟﺎﻳﺶ وﻋﺎظ و روﺿﻪ ﺧﻮان و ﻣﺪاح در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ ﺗﺎ‬ ‫ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ راﻩ راﺳﺖ دﻻﻟﺖ ﮐﻨﻨﺪ. هﻤﭽﻨﻴﻦ هﺮ ﭼﻪ ﭘﺮدﻩ ﻧﻘﺎﺷﯽ اﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ و ﻣﺠﺴﻤﻪ هﺎ را ﺑﺎﻳﺪ ﺷﮑﺴﺖ، هﻤﭽﻨﺎن‬ ‫ﮐﻪ ﺣﻀﺮت اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺎ ﻗﻮم ﻟﻮط ﮐﺮد. اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ اﺷﻴﺎء ﻧﻔﻴﺲ و ﻗﻴﻤﺘﯽ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ هﻢ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﺑﻴﺖ اﻟﻤﺎل ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽ‬ ‫ﮔﻴﺮد. واﺿﺢ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻔﺎر ﺑﻪ دﻧﻴﺎﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﻋﻈﻪ هﺎﻳﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺁن دﻧﻴﺎﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﻋﻈﻪ هﺎﻳﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺁن‬ ‫دﻧﻴﺎ، ﻓﺸﺎر ﻗﺒﺮ، ﻧﮑﻴﺮ و ﻣﻨﮑﺮ، ﺁﺗﺶ دوزخ، ﻣﺎرهﺎی ﺟﻬﻨﻢ، روز ﭘﻨﺠﺎﻩ هﺰار ﺳﺎل، ﺳﮓ ﭼﻬﺎر ﭼﺸﻢ در دوزخ، ﻇﻬﻮر‬ ‫ِﻤﺎر د ّﺎل، ﺗﻘﺪﻳﺮ و ﻗﻀﺎ و ﻗ َر و ﻓﻠﺴﻔﻪ اﺳﻼم ﺑﻨﻤﺎﻳﻴﻢ. و ﻧﻴﺰ از ﻓﻀﻴﻠﺖ ﺑﻬﺸﺖ و ﺛﻮاب ُﺧﺮوی ﻻزم اﺳﺖ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﯽ‬ ‫ا‬ ‫َﺪ‬ ‫ﺣ ِ ﺟ‬ ‫ﺑﺪهﻨﺪ و ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ در ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺮد ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺣﻮری و ﺑﻪ زن ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻏﻠﻤﺎن ﻣﯽ دهﻨﺪ، هﺮﮔﺎﻩ ﺛﻮاﺑﮑﺎر ﺑﺎﺷﻨﺪ در ﺑﻬﺸﺖ‬ ‫هﻔﺘﺎدهﺰار ﺷﺘﺮ و ﻗﺼﺮ زﻣﺮدی ﻣﯽ دهﻨﺪ ﮐﻪ هﻔﺘﺎد هﺰار اﺗﺎق دارد و ﻓﺮﺷﺘﻪ هﺎﻳﯽ در ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮش در ﻣﻐﺮب و‬ ‫ﭘﺎﻳﺶ در ﻣﺸﺮق اﺳﺖ. ﺑﻌﻼوﻩ اﺳﺘﻌﻤﺎل ﮐﻤﯽ ﺗﺮﻳﺎک ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺣﻘﻴﺮ ﺑﺮای ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﺘﺤﺐ اﺳﺖ ﺗﺎ ﮐﻔﺎر را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﻘﺒﯽ و‬ ‫ﺁﺧﺮت ﺑﮑﻨﺪ«.‬ ‫ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت زﻳﺎد اﺳﺖ. هﻤﻴﻨﻘﺪر‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »ﺑﻪ زﻏﻢ ﺣﻘﻴﺮ اﻳﻦ‬ ‫ﮐﻨﻴﻢ ﺷﺎﻣﻞ هﻤﻪ اﻳﻦ ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﯽ ﺷﻮد«.‬ ‫ﻓﺮﻣﻮدﻳﺪ ﮐﻔﺎر را ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم دﻻﻟﺖ ﻣﯽ‬ ‫ﭘﺎﻳﻪ ﺿﻼﻟﺖ ﺧﺎج ﭘﺮﺳﺘﺎن و اﺷﮑﺎﻻﺗﯽ‬ ‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﻣﻘﺼﻮد ﺣﻘﻴﺮ هﻤﺎﻧﺎ ﻧﺸﺎن دادن‬ ‫ﺷﺪ. ﻣﺜﻼ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻮﻣﯽ‬ ‫ً‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺒّﻐﻴﻦ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﺁن ﺧﻮاهﻨﺪ‬ ‫ﻠ‬ ‫و رﺳﻮم ﻣﺬهﺒﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﺪری ﻧﺰدﻳﮏ‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﺎﻳﻔﻪ ﻳﻬﻮد. وﻟﯽ ﻃﺮز ﺁداب‬ ‫و ﺷﺒﻴﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻘﺒﻞ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ ﺣﺘﺎ ﺧﺘﻨﻪ ﮐﺮدﻩ هﻢ هﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻓﺸﺎر ﻗﺒﺮ و ﻧﮑﻴﺮ و ﻣﻨﮑﺮ و هﻤﻪ اﻳﻦ‬ ‫ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺎت ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ. ﭼﻮن از ﮐﻔﺎر ﮐﺘﺎﺑﺪار هﺴﺘﻨﺪ. وﻟﯽ ﮐﻔﺎر ﻓﺮﻧﮕﺴﺘﺎن ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﻠﻂ ﺑﻪ ﺧﺎج ﭘﺮﺳﺖ ﻣﻌﺮوﻓﻨﺪ ﺑﻪ هﻴﭻ ﭼﻴﺰ‬ ‫اﻋﺘﻘﺎد ﻧﺪارﻧﺪ و از ﮐﻔﺎر ﺣﺮﺑﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ از ﺳﺮ ﻧﻮ هﻤﻪ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ را ﺑﻪ ﮔﻮش ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮاﻧﻴﻢ و ﻳﺎ ﻧﺴﻠﺸﺎن را‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺮاﻧﺪازﻳﻢ ﺗﺎ هﻤﻪ دﻧﻴﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎن و ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻘ ّب ﺧﺪا ﺑﺸﻮﻧﺪ«.‬ ‫ﺮ‬ ‫ﺷﻴﺦ ﺗﻤﺴﺎح ﺑﻦ ﻧﺴﻨﺎس: »در ﺻﻮرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮔﻮش و ﺑﻴﻨﯽ ﺁﻧﻬﺎا را ﻣﯽ ُﺮﻳﻢ و ﻧﺦ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﻢ و زﻧﻬﺎﻳﺸﺎن و ﺷﺘﺮاﻧﺸﺎن را‬ ‫ﺑ‬ ‫ﻣﻴﺎن ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﺸﻮد ﮐﻪ ﺑﺮای ﻗﺪرداﻧﯽ از ﮐﻔﺎری ﮐﻪ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ ﻣﺸ ّف ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ و ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗ َﻒ‬ ‫ُﺤ‬ ‫ﺮ‬ ‫و هﺪاﻳﺎﻳﯽ از ﻃﺮف رﻳﻴﺲ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ اﻋﻄﺎ ﺑﺸﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﮐﻔﻦ ﻣﺘﺒﺮک، ُﻬﺮ ﻧﻤﺎز، ﺗﺴﺒﻴﺢ، ﺣﺮز ﺟﻮاد ]ﻧﻮﻋﯽ ﻃﻠﺴﻢ و دﻋﺎ[،‬ ‫ﻣ‬ ‫دﻋﺎی دﻓﻊ ﻏﺮﻳﺐ ﮔﺰ، دﻋﺎی ﺑﯽ وﻗﺘﯽ، ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻔﻴﺪﺑﺨﺘﯽ، ﺣﻠﻘﻪ ﻳﺎﺳﻴﻦ، ﻧﻌﻠﻴﻦ و ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ ﮐﻪ در ﺿﻤﻦ ﺑﻪ درد ادای‬ ‫ﻓﺮاﻳﺾ و رﺳﻮم ﻣﺬهﺒﯽ هﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد. ﺑﺨﺼﻮص ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻧﺴﺨﻪ هﻢ از ﺗﺄﻟﻴﻒ ﺑﻨﺪﻩ زادﻩ ﺣﻀﺮت‬ ‫ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ هﻔﺖ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻔﺶ را ﻣﺎﺑﻴﻦ ﮐﻔﺎر ﮔﺬراﻧﻴﺪﻩ و از ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﻨﻘﻮل و ﻣﻌﻘﻮل ﺑﻬﺮﻩ ای ﺑﺴﺰا‬ ‫دارد و ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﺑﻪ اﺷﺨﺎص ﻣﺒ ﱢز هﺪﻳﻪ ﺷﻮد«.‬ ‫ُ َﺮ‬ ‫اﻻﻟﻮﻟﮏ اﻟﺠﺎﻟﻴﺰﻳﻪ: »ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ هﺎی ﮐﻔﺎر را ﺁﺗﺶ ﺑﺰﻧﻴﻢ و ﻋﻮﺿﺶ ﻳﮏ ﻧﺴﺨﻪ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪهﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاﻳﺸﺎن‬ ‫ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ و ﻋﻠﻮم دﻧﻴﻮی و اﺧﺮوی هﻤﻪ در ﺁﻧﺴﺖ«.‬ ‫11‬
  12. 12. ‫ﻣﻨﺠﻨﻴﻖ اﻟﻌﻠﻤﺎء: »اﻟﺒﺘﻪ، ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ، ﮐﻔﯽ ﺑﻪ زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت. ﭼﻮن ﺧﻼﺻﻪ ﻣﺮام اﺳﻼم هﻤﻴﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻳﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﺸﻮﻳﺪ‬ ‫ﻳﻌﻨﯽ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻧﺺ ﺻﺮﻳﺢ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﺪ وﮔﺮﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﻤﺘﺎن و ﻳﺎ ﺧﺮاج ﺑﻪ ﺑﻴﺖ اﻟﻤﺎل ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﺪهﻴﺪ. اﻟﺒﺘﻪ‬ ‫ﮐﻔﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎج ﺳﺒﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ«.‬ ‫)ﮐﻒ زدن ﺣﻀﺎر(‬ ‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻗﺮار رأی ﻗﻄﻌﯽ و ﻣﻮاﻓﻘﺖ هﻤﮕﯽ ﺑﺮﻳﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ را ﺑﻪ ﮐﻔﺎر ﺳﻮق ﺑﺪهﻴﻢ و‬ ‫هﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ درﻳﻦ ﺑﺎب ﻧﻴﺴﺖ. اﻣﺎ ﺑﻪ زﻋﻢ ﺣﻘﻴﺮ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ دﻳﻨﯽ ﻧﺒﯽ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻴﻢ، ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺧﻮد ﺣﻀﺮت‬ ‫ﺑﻪ اﻳﻞ و ﺗﺒﺎر ﺧﻮدش ﻗﺪر و ﻣﻨﺰﻟﺖ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻧﻮﻩ هﺎی ﺧﻮدش را ﻗﺒﻞ از وﻻدت اﻣﺎم ﮐﺮد و ﻃﺎﻳﻔﻪ ﺧﻮد را ﺳﺎدات و‬ ‫اﺣﺘﺮام ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ هﻤﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن واﺟﺐ داﻧﺴﺖ. ﭼﻮن ﻣﺨﺎرج اﻳﻦ ﻧﻬﻀﺔ از ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت اﺳﺖ هﻤﻪ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﮐﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ‬ ‫ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ از ﻋﻠﻤﺎء و ﺳﺎدات ﺑﺎﺷﻨﺪ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺖ. اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺮازﻧﺪﻩ ﺗﺮ و ﮐﺴﯽ ﻣﺒ ّزﺗﺮ از ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﻧﻴﺴﺖ. ﻟﺬا اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ رﻳﺎﺳﺖ اﻳﻦ‬ ‫ُ َﺮ‬ ‫ﺟﻤﻌﻴﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ«.‬ ‫ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »اﻳﻦ ﺣﺴﻦ اﻧﺘﺨﺎب را از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ ﺑﻪ ﻋﻤﻮم ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ و ﻣﺴﻠﻤﺎت ﺗﺒﺮﻳﮏ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻢ«.‬ ‫ﺳﻨﺖ اﻻﻗﻄﺎب: »اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ازﻳﻦ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ«.‬ ‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »ﺑﻨﺪﻩ از ﺣﺴﻦ ﻧّﺖ و ﻣﺮاﺣﻢ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ ﻟﺴﺎﻧﻢ اﻟﮑﻦ و ﻧﻄﻘﻢ ﻗﺎﺻﺮ اﺳﺖ. اﻣﺎ ﺁﻗﺎی‬ ‫ﻴ‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم از اﺳﺎﺗﺬﻩ ﻓﻘﻬﺎ اﺳﺖ. اﻟﺒﺘﻪ وﺟﻮد ﺷﺮﻳﻔﺸﺎن در ﭼﻨﻴﻦ ﺟﻬﺎدی از واﺟﺒﺎﺗﺴﺖ. ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ‬ ‫ﺳ َﺖ ﻧﺎﻳﺐ رﻳﻴﺲ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﻮﻧﺪ و ﺁﻗﺎزادﻩ اﻳﺸﺎن ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻔﺶ را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺑﺴﺮ‬ ‫ِﻤ‬ ‫ﺑﺮدﻩ و از ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﺠﻬﻮل ﺑﻬﺮﻩ ای ﮐﺎﻓﯽ و ﺷﺎﻓﯽ دارد ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﮐﺘﺎب ﻧﻔﻴﺲ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﻌﺮف اﻳﺸﺎن و‬ ‫ﺷﺎهﺪ ﻣﺪﻋﺎﻳﻢ اﺳﺖ. هﻤﭽﻨﻴﻦ زﺑﺎﻧﻬﺎی ﻋﺮﺑﯽ، ﻗﺒﻄﯽ، ﺷﺎﻣﯽ، ﺑﺮﺑﺮی، اﻟﺠﺰاﻳﺮی، ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ، ﺑﻐﺪادی و ﺑﺼﺮﻩ ای و ﻏﻴﺮﻩ‬ ‫را ﻣﺜﻞ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﺗﮑﻠﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻣﺎ ﻣّﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺻﻨﺪوﻗﺪار و ﻣﺘﺮﺟﻢ ﻣﺎ را ﺳﺮاﻓﺮاز و‬ ‫ﻨ‬ ‫از راﻩ ﻟﻄﻒ ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ. ﻳﻌﻨﯽ ﺁن هﻢ ﻣﺤﺾ ﺛﻮاب اﺧﺮوی ﭼﻮن اﻳﻦ اﻗﺪام اﺟﺮ دﻧﻴﻮی هﺮﮔﺰ ﻧﺪارد«.‬ ‫ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ: »ﺣﻘﻴﻘﺔ ﺑﻨﺪﻩ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ﺑﻪ ﭼﻪ زﺑﺎن ازﻳﻦ ﺣﺴﻦ ﻇﻦ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﺗﺸﮑﺮ ﺑﮑﻨﻢ. اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﻣﺤﺾ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﺸﺎن و‬ ‫ً‬ ‫ﻧﺘﺎﻳﺞ اﺧﺮوی اﻳﻦ ﮐﺎر ﻧﺒﻮد هﺮﮔﺰ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم«.‬ ‫)ﮐﻒ زدن ﻣﻤﺘﺪ ﺣﻀﺎر(‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »ﻣﻦ از ﻣﺮاﺣﻢ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج و هﻤﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم اﺳﻼم ﮐﻪ در اﻳﻨﺠﺎ ﺣﻀﻮر دارﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ام.‬ ‫ﮐﻔﺎر ﻻزم اﺳﺖ، ﺁﻗﺎی‬ ‫اﻣﺎ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻴﺪ ﭼﻮن ﻳﮏ ﻧﻔﺮ دّﺎک ﻣﺠ ّب ﺟﻬﺖ ﺧﺘﻨﻪ ﮐﺮدن‬ ‫ﺮ‬ ‫ﻟ‬ ‫دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ ﻣﺸ ّف ﻣﯽ‬ ‫ﺮ‬ ‫ﺳّﺖ اﻻﻗﻄﺎب ﮐﻪ ﭘﺴﺮﺧﺎﻟﻪ اﻳﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و اﻏﻠﺐ ﮐﻔﺎر ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﻨ‬ ‫در ﻣﻌﺮﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ و‬ ‫ﺷﻮﻧﺪ اﻳﺸﺎن ﺧﺘﻨﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎر ﻣﺤّﻞ ﺷﺪﻩ و‬ ‫ﻠ‬ ‫دﺳﺘﺶ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ دارد و‬ ‫روﺿﻪ ﺧﻮاﻧﯽ ﻳﺪ ﻃﻮﻻﺋﯽ دارد، ﺣﺘﺎ ﻋﻘﺮب ﺟ ّارﻩ را در ﮐﻒ‬ ‫ﺮ‬ ‫از ﺁداب دﻧﻴﻮی و اﺧﺮوی‬ ‫ﺑﺮای ﻓﺮوش دﻋﺎی ﺑﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﻬﺘﺮ از او ﮐﺴﯽ را ﺧﺪا ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ و‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ«.‬ ‫ﺑﻬﺮﻩ ای ﮐﺎﻓﯽ دارد، اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺮﻓﺴﻮر ﻓﻘﻴﻬﺎت ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد‬ ‫از ﺟﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ هﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ: »اﻟﺒﺘﻪ، ﭼﻪ ازﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ؟ ﭘﻴﺪاﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻳﮏ دﺳﺘﻪ‬ ‫ﺑﺮای ﺧﻴﺮ ُﻘﺒﯽ و اﺟﺮ اﺧﺮوی ﺳﻴﻨﻪ ﺳﭙﺮ ﮐﺮدﻩ و ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﭘﺮ ﺧﻄﺮی را ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻳﻢ«.‬ ‫ﻋ‬ ‫)ﮐﻒ زدن ﺣﻀﺎر(‬ ‫ﭘﺲ از ﺁن ﺁﻗﺎی رﻳﻴﺲ ﺻﻮرت ﻣﺠﻠﺴﯽ را ﮐﻪ ﻗﺒﻼ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد، از ﭘﺮ ﺷﺎﻟﺸﺎن در ﺁوردﻧﺪ و ﺑﻪ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن اراﺋﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ً‬ ‫دادﻧﺪ ﺗﺎ اﻣﻀﺎء و ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺑﺸﻮد. ﻣﻔﺎد ﺁن از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد:‬ ‫»در روز ﻣﻴﻤﻮن ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ ﻓﺎل ٥٢ ﻣﺎﻩ ﺷﻮال ﺳﺎل ٦٤٣١ هﺠﺮی ﻗﻤﺮی در ﺷﻬﺮ ﻣﺒﺎرک ﺳﺎﻣﺮﻩ از ﺑﻼد ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن ﺑﻪ‬ ‫ﻣﻮﺟﺐ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﺮﮐﺐ از ﻋﻠﻤﺎء ﻳﮕﺎﻧﻪ و داﻧﺸﻤﻨﺪان ﻓﺮزاﻧﻪ و ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم ﻣﻠﻞ ﮐﺎﻣﻠﺔ اﻟﻮداد اﺳﻼﻣﯽ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و‬ ‫ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻣﻔﺼﻠﺔ اﻻﺳﺎﻣﯽ ذﻳﻞ: ﺣﻀﺮت ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ﺑﻪ ﺳ َﺖ رﻳﺎﺳﺖ، ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ﻧﺎﻳﺐ‬ ‫ِﻤ‬ ‫رﻳﻴﺲ و ﻣﻨﺸﯽ ﻣﺨﺼﻮص، ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﺻﻨﺪوﻗﺪار و ﻣﺘﺮﺟﻢ، ﺁﻗﺎی ﺳﻨﺖ اﻻﻗﻄﺎب ﻣﻌﻠﻢ ﻋﻤﻠﯽ ﻓﻘﻴﻬﺎت ﺑﺮای ﺗﺒﻠﻴﻎ‬ ‫دﻳﻦ ﻣﺒﻴﻦ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼد اﻓﺮﻧﺠﻴﻪ رهﺴﭙﺎر ﮔﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﻔﺎر را ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم دﻋﻮت و ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻋﺠﺎﻟﺔ ﺻﺪ ﻣﻠﻴﺎن‬ ‫ﻟﻴﺮﻩ اﻧﮕﺮﻳﺰﻳﻪ ]اﻧﮕﻠﻴﺴﯽ[ ﺑﺮای ﻣﺨﺎرج از ﻣﺤﻞ ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﯽ و ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻣﻔﺼﻠﺔ اﻻﺳﺎﻣﯽ ﻓﻮق هﺮ‬ ‫ﻃﻮر ﺻﻼح ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺣﻀﺎر ﺷﺮﺑﺖ ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ وﻟﯽ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ اﻋﺮاب ﻋﻨﻴﺰﻩ ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ ﺧﻮاﺳﺖ و هﻠﻬﻠﻪ ﮐﻨﺎن‬ ‫ﻣﺸﮏ ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ دﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ و دهﻦ ﺑﻪ دهﻦ ﮔﺸﺖ. ﺳﭙﺲ هﺮ ﮐﺪام از ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد را در‬ ‫ﻣﺮ ّﺐ ﺁﻟﻮدﻩ ﭘﺎی ﮐﺎﻏﺬ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﻣﺠﻠﺲ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ و ﺧﻮﺷﯽ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎﻓﺖ.‬ ‫ﮐ‬ ‫اﻟﺴﺎﻣﺮﻩ ﻓﯽ ٥٢ ﺷﻮال ٦٤٣١‬ ‫اﻟﺠﺮﺟﻴﺲ ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻦ اﺳﺤﻖ اﻟﻴﺴﻮﻋﯽ‬ ‫21‬
  13. 13. ‫ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺷﺮﻗﯽ‬ ‫اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ از ﺻﺪای ﻧﻌﺮﻩ ﻧﺎهﻨﺠﺎری از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪم. دﻳﺪم ﮐﻪ هﻤﺴﻔﺮهﺎی اﺗﺎق ﻣﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ وﺣﺸﺘﺰدﻩ ﺁﻗﺎی ﺳّﺖ‬ ‫ﻨ‬ ‫اﻻﻗﻄﺎب را ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺗﺮن را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﺎ ﭘﻴﺮهﻦ و زﻳﺮﺷﻠﻮاری دﺳﺖ زﻳﺮ ﭼﺎﻧﻪ اش زدﻩ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ‬ ‫ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪای ﻧﺨﺮاﺷﻴﺪﻩ ای اﺑﻮﻋﻄﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ. ﻣﺮا ﮐﻪ دﻳﺪ ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﮔﻔﺖ: »ﺻﺪای ﻣﻦ ﺑﻪ ازﻳﻦ ﺑﻮد، ﺳﺮ زﻧﻢ‬ ‫هﻮو ﺁوردم اوﻧﻢ از ﻟﺠﺶ ﺳﻢ ﺑﻪ ﺧﻮردم داد و ﺻﺪاﻳﻢ ﮔﺮﻓﺖ، ﺧﺪا ﺑﻴﺎﻣﺮزدش! ﭘﺎرﺳﺎل ﻋﻤﺮش را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ داد«.‬ ‫َّ‬ ‫ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ: »از ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻴﺢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ رﻳﺶ و ﺳﺒﻴﻞ روﺑﺮوی ﮐﻔﺎر ﺁواز ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﻴﺪ؟«‬ ‫ »اﻳﻦ ﻣﻮهﺎی ﺳﺮم را ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻴﺪ؟ از زور ﻓﮑﺮ و ﺧﻴﺎﻻت اﺳﺖ، ﺑﺎد َﺰِﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﻔﻴﺪ ﮐﺮدﻩ«.‬‫ﻧ ﻟ‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﻪ هﺰار زﺑﺎن ﺑﻪ او ﺣﺎﻟﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻟﺒﺎﺳﺶ را ﭘﻮﺷﻴﺪ، ﭼﻮن ﻳﮏ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ وارد ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﻣﯽ ﺷﺪﻳﻢ. ﺳﻨﺖ‬ ‫اﻻﻗﻄﺎب از ﻣﻦ ﺧﻮاهﺶ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﺑﻪ ﺑﺮﻟﻴﻦ او را ﺑﺒﺮم ﺑﺎزار ﺗﺎ ﻳﮏ ﻣﻮش ﺧﺮﻣﺎﻳﯽ ﺑﺮای دﺧﺘﺮش ﺳﮑﻴﻨﻪ‬ ‫ﺳﻮﻏﺎت ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ. ﺑﻌﺪ رﻓﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ در ﺳﻪ اﺗﺎق دورﺗﺮ ﺑﺎ ﻳﺨﻪ ﺑﺎز، ﺳﻴﻨﻪ ﭘﺸﻢ ﺁﻟﻮد و ﺳﺮ‬ ‫ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺳﻴﮕﺎر ﻋﺒﺪاﷲ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ و دودش را ﺑﺎ ﺗﻔﻨﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﻴﺮزن ﺟﻬﻮد ﻟﻬﺴﺘﺎﻧﯽ ﻓﻮت ﻣﯽ ﮐﺮد. ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﺑﺎ‬ ‫ِﻠﻢ اﺷﺎرﻩ ﺑﺎ ﺁن زن ﺣﺮف ﻣﯽ زد و هﺮ دو ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ. ﺑﻪ ﻗﺪری ﺳﺮش ﮔﺮم ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺪ. ﻣﺎ هﻢ ﻣﺰاﺣﻢ‬ ‫ﻋِ‬ ‫ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪﻳﻢ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺗﺎج و ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ رﻓﺘﻴﻢ، ﭼﻮن دﻳﺸﺐ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اﻇﻬﺎر ﮐﺴﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد. در اﻳﻦ وﻗﺖ ﺗﺮن ﺑﻪ‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ هﺮ ﭼﻪ ﺗﻤﺎﻣﺘﺮ از ﻣﻴﺎن ﺟﻨﮕﻞ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ. از راهﺮو ﻟﻐﺰﻧﺪﻩ ﺁن ﮔﺬﺷﺘﻴﻢ. ﺁﻗﺎی ﺗﺎج و ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ در اﺗﺎﻗﭽﻪ ﺧﻮدﺷﺎن‬ ‫ِ‬ ‫را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﻔﺲ ﮐﻔﺎر در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻔﻮذ ﻧﮑﻨﺪ. ﭼﻮن اﻳﻦ اﺗﺎﻗﭽﻪ را ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﮔﺰاف ﺑﺮای رؤﺳﺎی ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ ﺧﻠﻮت‬ ‫ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﻔﺎر ﺗﻤﺎس ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. وارد ﮐﻪ ﺷﺪﻳﻢ ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎی ُﻤﺎر ﺗﺮﻳﺎک ﭘﺎرﭼﻪ ﺳﻔﻴﺪی دور ﮐﻠﻪ‬ ‫ﺧ ِ‬ ‫اش ﺑﺒﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻧﺎ اﻧﺰﻟﻨﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ دور ﺧﻮدش ﻓﻮت ﻣﯽ ﮐﺮد و هﺮ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺮن ﻣﯽ ﺧﻮرد ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ روح از‬ ‫ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻔﺎرﻗﺖ ﺑﮑﻨﺪ. ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻣﺒﺎدا ﮐﻔﺎر ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎن در ﺗﺮن هﺴﺘﻨﺪ و از ﺑﺪﺟﻨﺴﯽ ﻗﻄﺎر را ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ‬ ‫و ﻳﺎ ﺑﻴﺮاهﻪ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺑﺮای اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را ﺗﻠﻒ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻣﻦ را ﮐﻪ دﻳﺪ ُﻞ از ُﻠﺶ ﺷﮑﻔﺖ و ﮔﻔﺖ: »ﻗﺮﺑﺎﻧﺘﺎن! دﺳﺘﻢ ﺑﻪ‬ ‫ﮔ‬ ‫ﮔ‬ ‫داﻣﻨﺘﺎن، ﻣﺎ در وﻻﻳﺖ ﻏﺮﻳﺐ هﺴﺘﻴﻢ. ﻣﺒﺎدا ﮐﻔﺎر ﺑﻪ ﻣﺎ ﺳﻢ ﺑﺨﻮراﻧﻨﺪ؟ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ را ﻣﻦ ﺳﻮرﻩ ﻋﻨﮑﺒﻮت و ﺁﻳﺔ اﻟﮑﺮﺳﯽ‬ ‫َّ‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪم ﺗﺎ از ﺷﺮ ﮐﻔﺎر ﻣﺤﻔﻮظ ﺑﺎﺷﻴﻢ«.‬ ‫ّ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج هﻤﻴﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ زﻳﺮﺷﻠﻮاری و ﺷﺐ ﮐﻼﻩ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﻮت ﮐﺮدن در ﺳﻤﺎور ﺣﻠﺒﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺁن ُﻞ ﮔﺎوزﺑﺎن ﻣﯽ‬ ‫ﮔ‬ ‫ﺟﻮﺷﻴﺪ از ﻣﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ: »ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟«‬ ‫ﺳّﺖ ﮔﻔﺖ: »ﻳﮏ ﺿﻌﻴﻔﻪ ﮐﺎﻓﺮﻩ را دارد ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ«.‬ ‫ﻨ‬ ‫ﺗﺎج: »ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺑﻪ ﺷﻴﺮ ﭘﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﺧﻮردﻩ! ﺧﻮب ﭼﻘﺪر ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﺳﻴﻢ؟«‬ ‫ﺳّﺖ: »ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ ﻣﺎ در ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻮد. ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻤﺪاﻧﻬﺎ را دم دﺳﺖ ﺑﮕﺬارﻳﻢ و رﺧﺘﻬﺎﻳﻤﺎن را ﺑﭙﻮﺷﻴﻢ. اﻳﻨﺠﺎ‬ ‫ﻨ‬ ‫دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻧﮕﺴﺘﻮن اﺳﺖ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﮔﻔﺘﻴﺪ؟ ﻣﻦ اﺳﻢ اﻳﻦ ﺷﻬﺮ را در ﮐﺘﺎب »اﻟﻤﻬﺎﻟﮏ و اﻟﻤﺨﺎوف« دﻳﺪﻩ ام. ﻣﺼﻨﻒ ﺁن ﮐﺘﺎب از‬ ‫ﻣﺘﺒﺤﺮﺗﺮﻳﻦ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ، ﺷﺮﺣﯽ دادﻩ و ﺧﻮب ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دارم ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ: اﺳﻢ اﺻﻠﯽ ﺁن »اﻟﺒﺮاﻟﻠﻴﻦ« ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ، ﻳﻌﻨﯽ‬ ‫زﻣﻴﻦ ﻟﻤﻴﻦ زﻳﺮا ﮐﻪ ﻟﻴ َﺖ ﻣﯽ ﺁورد. ﭼﻮن ﮐﺴﺮﻩ ﺑﺮ ﻳﺎء ﺛﻘﻴﻞ ﺑﻮدﻩ اﻋﻼل ﺷﺪ. اﻟﻒ و ﻻم را هﻢ از اﻟﻠﻴﻦ ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ‬ ‫ﻨ‬ ‫اﺧﺘﺼﺎر ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺲ اﻟﻒ و ﻻم »اﻟﺒﺮ« را هﻢ ﺣﺬف ﮐﺮدﻧﺪ زﻳﺮا ﮐﻪ اﺳﻢ ﻋﻠﻢ ﺑﻮد، َﺮﻟّﻦ ﺷﺪ و از ﮐﺜﺮت اﺳﺘﻌﻤﺎل‬ ‫ﺑ ﻴ‬ ‫ِﺮﻟﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ. ﺣﺘﻤﺎ اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ ﻋﺮب هﺴﺘﻨﺪ و ﻣﺴﻠﻤﺎ ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ و ﺷﮑﻢ روش در ﺁﻧﺠﺎ ﺷﻴﻮع دارد«.‬ ‫ً‬ ‫ﺑ‬ ‫ﺗﺎج: »ﻓﯽ اﻟﻮاﻗﻊ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ ﻳﮑﭙﺎرﭼﻪ ﻣﻨﻄﻖ اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﺑﻪ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را ﻣﺴﻠﻤﺎن‬ ‫ﺑﮑﻨﻴﻢ و ﺑﻪ هﻤﻪ ﺑﻼد اﺳﻼﻣﯽ از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻗﺼﯽ ﺑﻼد ﺟﺎﺑﻠﻘﺎ و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ، ﺟﺰﻳﺮﻩ وﻗﻮاق، زﻧﮕﺒﺎر و ﺣﺒﺸﻪ و‬ ‫ﺳﻮدان و هﻤﻪ ﻣﻤﺎﻟﮏ اﺳﻼﻣﯽ ﺗﻠﮕﺮاف ﺑﺰﻧﻴﻢ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »اﮔﺮ ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ رﺳﻴﺪﻳﻢ!«‬ ‫ﺗﺎج: »ﺑﺮ ﭘﺪرﺷﺎن ﻟﻌﻨﺖ! ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮدﻣﺎﻧﻴﻢ، ﺁﻳﺎ اﻻغ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻳﺎ اﻳﻦ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ﭼﻪ اﺳﻤﯽ روﻳﺶ ﺑﮕﺬارم؟ ازش ﺁب و‬ ‫ﺁﺗﺶ ﻣﯽ رﻳﺰد، ﺳﻮت ﻣﯽ زﻧﺪ، ﺻﺪا ﻣﯽ دهﺪ، دود ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺁدم را ﺳﻴﺼﺪ ﺑﺎر ﻣﯽ ُﺸﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. اﻳﻦ هﻤﺎن‬ ‫ﮐ‬ ‫ِﻤﺎر د ّﺎل اﺳﺖ. ﻣﺮﺣﻮم اﺑﻮی از ﺳﺎﻣﺮﻩ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻘﻴﻦ را ﺑﺎ ﻳﮏ اﻻغ ﻣﺮدﻧﯽ رﻓﺖ، اﮔﺮﭼﻪ ﺷﺶ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻟﺨﺘﺶ ﮐﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﺣ ِ ﺟ‬ ‫ﺳﻼﻣﺖ رﺳﻴﺪ. ﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺟﺎن ﺧﻮدﻣﺎن اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻧﺪارﻳﻢ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﺁﻳﺎ ﺻﻨﺪوﻗﻬﺎی ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ و ﻧﻌﻠﻴﻦ را در ﺟﺎی ﻣﺤﻔﻮظ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻧﺪ ﮐﻪ در ﻣﺠﺎورت رﻃﻮﺑﺖ ﮐﻔﺎر ﻧﺒﺎﺷﺪ؟«‬ ‫ِ‬ ‫ﺳّﺖ: »اﻟﺨﺸﮏ ﻣﻊ اﻟﺨﺸﮏ ﻻﻳﺘﭽﺴﺒﮏ. ﻧﺺ ﺻﺮﻳﺢ ﺣﺪﻳﺚ ﻣﻌﺘﺒﺮ اﺳﺖ«.‬ ‫ّ‬ ‫ﻨ‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﻣﻦ ﻧﺬر ﮐﺮدﻩ ام اﮔﺮ ﺳﻼﻣﺖ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود، ﻳﮏ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﻮدم ذﺑﺢ ﺑﮑﻨﻢ و ﺑﻪ ﻓﻘﺮا ﺑﺪهﻢ.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳّﺖ ﺷﻤﺎ دﻗﺖ ﺑﮑﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺟﺎی ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﻮک ﻧﻔﺮوﺷﻨﺪ، ﭼﻮن هﺮ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ از ﮐﻔﺎر ﺑﺮ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ«.‬ ‫ﻨ‬ ‫31‬
  14. 14. ‫ﺗﺎج: »ﻣﻦ هﻤﻪ ﺟﺎﻧﻢ ﺁﻟﻮدﻩ اﺳﺖ، ﻋﺒﺎﻳﻢ ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩ. ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود اﺳﺘﺤﻤﺎم ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »راﺳﺘﯽ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج، دﻳﺸﺐ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﮑﺎر داﺷﺘﻴﺪ؟ ﻣﻦ از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺁب ﺷﺪم، ﮔﻤﺎن ﮐﺮدم از ﮐﻔﺎرﻧﺪ ﻣﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ اﺳﻢ‬ ‫ﺑﺪ روی ﻣﺎ ﺑﮕﺬارﻧﺪ«.‬ ‫اﺣﻤﺪ را ﻣﯽ دﻳﺪم. در ﻋﻤﺮم اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﻳﮏ هﻔﺘﻪ ﺑﺪون‬ ‫ﺗﺎج: »دﻳﺸﺐ ﺧﻮاب واﻟﺪﻩ‬ ‫اﮐﺒﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ، ﺧﻮدﻣﺎن را ﻓﺪاﻳﯽ دﻳﻦ ﻣﺒﻴﻦ ﮐﺮدﻩ اﻳﻢ، در راﻩ اﺳﻼم‬ ‫زن هﺴﺘﻢ. ﺣﻘﻴﻘﺔ ﻣﺎ ﺟﻬﺎد‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺟﺮﺟﻴﺲ، اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ را ﺑﺮای ﻣﺠﻠﻪ اﻟﻤﻨﺠﻼب ﻳﺎدداﺷﺖ‬ ‫اﻧﺘﺤﺎر ﮐﺮدﻳﻢ و ﺷﻬﻴﺪ ﺷﺪﻳﻢ!‬ ‫ال ﺿﻴﺎء در ﺷﻬﺮ اﻟﺒﺎرﻳﺲ دﻓﻦ ﺑﮑﻨﻴﺪ و اﺳﻢ ﻣﺰارم را »اﻣﺎﻣﺰادﻩ‬ ‫ﺑﮑﻨﻴﺪ: ﻣﻦ اﮔﺮ ُﺮدم ﻣﺮا در‬ ‫ﻣ‬ ‫زﻳﺎرﺗﮕﺎﻩ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﺸﻮد. راﺳﺘﯽ ﭼﻪ اﺟﺮی در ﺁن دﻧﻴﺎ ﺧﻮاهﻴﻢ‬ ‫ال ﺗﺎج« ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺗﺎ‬ ‫هﻤﻪ ﺻﺪﻣﺎت و زﺣﻤﺎت ﻣﺎ را ﺑﮑﻨﺪ؟! ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺮای رﻓﻊ‬ ‫داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﺒﺮان اﻳﻦ‬ ‫ﻣﺴﺎﻓﺮت ﺑﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻟﺪاﻟﻮرود هﺮ ﮐﺪام ﻧﻔﺮی ﺳﻪ ﺗﺎ زن ﺻﻴﻐﻪ‬ ‫ﺧﺴﺘﮕﯽ و دﻓﻊ ﻣﻀﺮت‬ ‫ﺑﮑﻨﻴﻢ«.‬ ‫دﻳﺪم ﻳﮏ ﺳﻴﺪ ﺟﻠﻴﻞ اﻟﻘﺪر ﻧﻮراﻧﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﻮرد ] ُﺮد ﻧﺎم ﻳﮏ درﺧﺘﭽﻪ‬ ‫ﻣ‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﻣﻦ دﻳﺸﺐ ﺧﻮاب‬ ‫زﻳﺮﺷﻠﻮاری ﺳﺒﺰ، ﮐﻴﺴﻪ ﺗﻮﺗﻮن ﺳﺒﺰ، ﮔﻴﻮﻩ ﺳﺒﺰ، ﺷﺎرب ﺳﺒﺰ ﺑﺎ‬ ‫اﺳﺖ[ ﺳﺒﺰ: زﻳﺮﺟﺎﻣﻪ ﺳﺒﺰ،‬ ‫دﺳﺘﮑﺶ ﺳﺒﺰ ﻣﺒﺎرﮐﺶ دﺳﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮد در ﺑﺎﻏﯽ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از وﺣﻮش و ﻃﻴﻮر از ﭼﺮﻧﺪﻩ و ﭘﺮﻧﺪﻩ و ﺧﺰﻧﺪﻩ و دوﻧﺪﻩ.‬ ‫از ﺧﻮاب ﮐﻪ ﭘﺮﻳﺪم ﺑﻮی ﻋﻄﺮ و ﻋﺒﻴﺮ ﻣﺮا ﺑﻴﻬﻮش ﮐﺮد«.‬ ‫ﺗﺎج: »ﻋﺠﻴﺐ، ﻋﺠﻴﺐ! هﻤﻴﻦ ﮐﻪ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮاب داﻧﻴﺎل ﻧﺒﯽ و ﻳﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮﻧﺎﻣﻪ ﺣﻀﺮت ﻳﻮﺳﻒ رﺟﻮع‬ ‫ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد«.‬ ‫در اﻳﻦ وﻗﺖ ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ وارد ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ: »اﻳﻨﺠﺎ ﮐﻪ دﻳﮕﺮ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﺎ ﺧﻮدﻣﺎن را ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﻮل ﺑﺰﻧﻴﻢ.‬ ‫ﺷﻤﺎهﺎ از ﺑﺲ ﮐﻪ وﺳﻮاس ﺑﻪ ﺧﺮج دادﻳﺪ، ﻧﮕﺬاﺷﺘﻴﺪ ﻳﮏ ﺷﮑﻢ ﺳﻴﺮ ﻏﺬا ﺑﺨﻮرﻳﻢ. ﻣﻦ ﺳﻪ ﻗﻮﻃﯽ از اﻳﻦ ﮔﻮﺷﺘﻬﺎﻳﯽ دارم ﮐﻪ‬ ‫در ﺟﻌﺒﻪ ﺣﻠﺒﯽ اﺳﺖ. از ﻗﺮاری ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪم ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ«.‬ ‫ﺳّﺖ: »اﺣﺘﻴﺎط اﺣﻮط اﺳﺖ. ﻣﻦ ﮐﻪ ﻟﺐ ﻧﺨﻮاهﻢ زد. اﮔﺮ ﻳﮏ ﻗﻄﺮهﻪ ﺷﺮاب در درﻳﺎ ﺑﻴﻔﺘﺪ، ﺑﻌﺪ از ﺁن درﻳﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎک ﭘﺮ‬ ‫ﻨ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ ﺗﭙﻪ ای ﺑﻪ ﺟﺎی ﺁن درﻳﺎ ﺑﺸﻮد و ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁن ﺗﭙﻪ ﻋﻠﻒ ﺑﺮوﻳﺪ و ﮔّﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪی از ﺁن ﺗﭙﻪ ﺑﮕﺬرد و از ﺁن‬ ‫ﻠ‬ ‫ﻋﻠﻒ ﺑﭽﺮد، ﻣﻦ از ﮔﻮﺷﺖ ﺁن ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮرم«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﻏﺼﻪ اش را ﻧﺨﻮرﻳﺪ. ﻋﻮﺿﺶ وارد ﺷﻬﺮ اﻟﻠﺒﺮاﻟﻠﻴﻦ ﮐﻪ ﺷﺪﻳﻢ ﻳﮏ دﻳﮓ ﺑﺰرگ ﺁش ﺷﻠﻪ ﻗﻠﻤﮑﺎر ﺑﺎر ﻣﯽ‬ ‫ﮔﺬارﻳﻢ و هﻤﻪ ﺷﮑﻢ هﺎﻳﻤﺎن را از ﻋﺰا در ﻣﯽ ﺁورﻳﻢ«.‬ ‫در اﻳﻦ وﻗﺖ دورﻧﻤﺎی ﺷﻬﺮ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ. ﺑﻨﺎهﺎی ﺑﻠﻨﺪ، ﺑﺎﻏﻬﺎی ﺳﺒﺰ، واﮔﻨﻬﺎی ﺑﺮﻗﯽ ﮐﻪ در ﺁﻣﺪ و ﺷﺪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺮدم ﺷﻬﺮ از‬ ‫ﺁﻧﺠﺎ دﻳﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ. در اﻳﺴﺘﮕﺎﻩ راﻩ ﺁهﻦ ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ اﻓﺘﺎدﻧﺪ. هﺮ ﮐﺲ ﭼﻤﺪان ﺧﻮدش را ﺳﺮﮐﺸﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد. دﺳﺘﻪ ای‬ ‫ﭘﻴﺎدﻩ و ﮔﺮوهﯽ ﺳﻮار ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ ﭘﺲ از ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﺒﻠﻎ هﻨﮕﻔﺘﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺑﺮای‬ ‫ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺳﻪ ﺷﻴﺸﻪ از ﺗﺮن و ﻃﺒﺦ در اﺗﺎﻗﭽﻪ ﺁن و ﺳﻮزاﻧﻴﺪن ﻧﻴﻤﮑﺖ و ﻏﻴﺮﻩ در اﻳﺴﺘﮕﺎﻩ »ﻓﺮﻳﺪرﻳﺶ اﺷﺘﺮاﺳﻪ« ﭘﻴﺎدﻩ‬ ‫هﻢ ﺑﺎ ﭘﺮداﺧﺖ ﮔﻤﺮک ﮔﺰاف ﺗﺤﻮﻳﻞ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ.‬ ‫ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎر ﺻﻨﺪوق ﻧﻌﻠﻴﻦ و ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ را‬ ‫ﺑﺮای ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﻗﺮاﺋﺖ ﮐﺮدﻧﺪ و اﻳﺸﺎن از ﻣﻴﺎن‬ ‫ﭘﺲ از ﺁن، ﺻﻮرت ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ هﺎی ﺑﺮﻟﻴﻦ را‬ ‫اﺳﻢ هﺮاﻣﺲ اﻟﻬﺮاﻣﺴﻪ را در ﮐﺘﺎب »زﻧﺪﻗﺔ‬ ‫ﺁﻧﻬﺎ »هﺘﻞ ِﺮ ِﺲ« را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدﻧﺪ ﭼﻮن‬ ‫ه ﻣ‬ ‫ﺑﻪ ﻋﺒﺮاﻧﻴﻮن و اﻋﺮاب ﺑﻮد. ﻣﻦ هﻢ ﺑﺮای اﻳﻨﮑﻪ‬ ‫اﻟﻌﺘﻴﻘﻪ« ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و از اﻳﻦ ﻗﺮار ﻧﺰدﻳﮑﺘﺮ‬ ‫هﻤﺎن ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ اﺗﺎق ﮔﺮﻓﺘﻢ.‬ ‫در ﺟﺮﻳﺎن ﮔﺰارش ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺑﺎﺷﻢ ﻧﺎﭼﺎر در‬ ‫اﻣﻀﺎی ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺗﺎج و ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ رﺳﺎﻧﻴﺪ ﺗﺎ از ﺑﺎﻧﮏ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ورﻗﻪ اﻋﺘﺒﺎر را ﺑﻪ‬ ‫ﺁن را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ. ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﻣﺘﺮﺟﻢ از‬ ‫ﺑﺮای ﻣﺪت اﻗﺎﻣﺖ در ﺑﺮﻟﻴﻦ ﻣﻘﺪاری از وﺟﻪ‬ ‫ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﻏﺼﺒﯽ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ. ﺑﻌﺪ از ﺁﻧﮑﻪ‬ ‫ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺁﻳﺎ زﻣﻴﻦ اﻳﻦ‬ ‫اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺮد، ﻓﺮﻣﺎن داد ﺑﺮاﻳﺶ ﺣﻤﺎم ﺣﺎﺿﺮ ﮐﻨﻨﺪ. در ﺿﻤﻦ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ ﮐﺮدﻩ ﺗﺬﮐﺮ دادﻧﺪ‬ ‫ﮐﻪ ﭼﻮن ﻣﺎ ﻣﻈﻬﺮ اﺳﻼم هﺴﺘﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮری رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺸﻖ ﮐﻔﺎر ﺑﺸﻮﻳﻢ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ هﻴﭽﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺁب‬ ‫ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻴﻢ و ﺑﺮای اﺳﺘﻌﻤﺎل ﺧﻮراک، وﺿﻮ و ﺷﺴﺘﺸﻮ ﻓﻘﻂ از ﺁب رودﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﮐﺎر‬ ‫ﺑﺒﺮﻳﻢ. اﮔﺮﭼﻪ ﻓﻀﻮﻻت و ﻣﺰﺑﻠﻪ ﺷﻬﺮ در ﺁن رﻳﺨﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ اﻣﺎ ﭼﻮن روان ﺑﻮد ﺷﺮﻋﺎ‬ ‫ً‬ ‫ﭘﺎک ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﺑﺎ ﺁﻗﺎی ﺳّﺖ ﮐﻪ در ﻓﻦ دّﺎﮐﯽ ﺑﯽ ﻧﻈﻴﺮ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﺣﻤﺎم رﻓﺘﻨﺪ. هﺮ ﮐﺪام از‬ ‫ّ ﻟ‬ ‫ﻨ‬ ‫ﺁﻗﺎﻳﺎن اﺗﺎﻗﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺧﻮدﺷﺎن درﺳﺖ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻳﻌﻨﯽ ﻓﺮش و ﺗﺨﺘﺨﻮاب را ﺟﻤﻊ‬ ‫ﮐﺮدﻩ ﮔﻮﺷﻪ اﺗﺎق ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎی ﺁن ﻳﮏ ﺗﮑﻪ زﻳﻠﻮ ﻳﺎ ﮔﻠﻴﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﻳﮏ ﺟﺎ ﻧﻤﺎز‬ ‫و ﻳﮏ ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ هﻢ روﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ.‬ ‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻧﮕﺬﺷﺖ ﮐﻪ در ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﻏﻮﻏﺎی ﻏﺮﻳﺒﯽ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪ. رﻳﻴﺲ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ‬ ‫ﺑﺴﺮزﻧﺎن ﻣﺎ را ﺧﺒﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﺣﻤﺎم رﻓﺘﻪ، ﺁب ﺣﻤﺎم از ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم‬ ‫ﺑﻪ دوم و از دوم ﺑﻪ اول ﺳﺮاﻳﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻄﻮری ﮐﻪ هﻤﻪ ﻣﺸﺘﺮی هﺎﻳﺶ ﺷﮑﺎﻳﺖ ﮐﺮدﻩ‬ ‫اﻧﺪ. ﻣﺎ دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ رﻓﺘﻴﻢ و در ﺣﻤﺎم را ﺑﺎز ﮐﺮدﻳﻢ. ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﺑﺎ رﻳﺶ و ﺳﺮ و ﻧﺎﺧﻦ ﺣﻨﺎ ﺑﺴﺘﻪ روی زﻣﻴﻦ ﺣﻤﺎم ﻧﺸﺴﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد و ﺁﻗﺎی ﺳّﺖ او را ﻣﺸﺖ و ﻣﺎل ﻣﯽ داد. در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ از ﺳﺮ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﻴﺮ ﺁب ﻟﮕﻦ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﻴﺮون ﻣﯽ‬ ‫ﻨ‬ ‫41‬
  15. 15. ‫رﻳﺨﺖ. ﺁﻗﺎی ﺗﺎج اول ﭘﺮﺧﺎش ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﺮا ﭼﺸﻢ ﻳﮑﯽ از ﮐﻔﺎر ﺑﻪ ﺗﻦ ﭘﺸﻢ ﺁﻟﻮد اﻳﺸﺎن اﻓﺘﺎدﻩ و ﺑﻌﺪ ﺧﻄﺎب ﮐﺮدﻧﺪ: »ﻧﻘﺺ‬ ‫ﺣﻤﺎﻣﻬﺎی ﮐﻔﺎر را ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﺑﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازﻩ اﺳﺖ! ﺳﺮﺑﻴﻨﻪ ﻧﺪارد و ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ، ﺁب ﺁن ُﺮ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﻦ هﻤﻪ ﺟﺎﻧﻢ ﻧﺠﺲ‬ ‫ﮐ‬ ‫اﻧﺪر ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ«.‬ ‫ﺁﻣﺪ، ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺻﻮرت‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﺁﻧﮑﻪ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﺑﺎ ﺣﺎل زار از ﺣﻤﺎم ﺑﻴﺮون‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج از اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺑﺮﺁﺷﻔﺘﻨﺪ و‬ ‫هﺸﺘﺼﺪ ﻣﺎرک ﺟﻬﺖ ﺧﺴﺎرت وارد ﺑﻪ ﺣﻤﺎم را ﺁورد.‬ ‫اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد، ﭘﻮل‬ ‫ﺧﻴﻠﯽ اوﻗﺎﺗﺸﺎن ﺗﻠﺦ ﺷﺪ. ﺑﺨﺼﻮص ﮐﻪ ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن‬ ‫ﻧﻔﺮ او را ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻓﺮﻧﮕﯽ در‬ ‫را ﻧﻴﺎوردﻩ ﺑﻮد و از ﻗﺮاری ﮐﻪ ﺷﻬﺮت داﺷﺖ ﻳﮏ‬ ‫ﺳﻠﻤﺎﻧﯽ دﻳﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ رﻳﺸﺶ را ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺑﻌﺪ هﻢ ﺑﺎ هﻤﺎن ﭘﻴﺮزن ﻟﻬﺴﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ در راﻩ ﺁهﻦ ﺑﻮد در ﭼﻨﺪ ﻗﻬﻮﻩ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻬﺮ دﻳﺪﻩ‬ ‫ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ: »اﮔﺮ از ﻣﻴﺎن ﻣﺎ ﮐﺴﯽ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺑﮑﻨﺪ، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ از ﻃﺮف ﺑﻠﻴﺲ ]ﭘﻠﻴﺲ[ دﺳﺘﮕﻴﺮ و ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽ ﺷﻮد، ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ‬ ‫در ﺁن دﻧﻴﺎ روﺳﻴﺎﻩ ﺟﻬﻨﻤﯽ و ﻣﺤﺸﻮر ﺷﻤﺮ ذی اﻟﺠﻮﺷﻦ و هﻤﻨﺸﻴﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺧ ّﺎب ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد، ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ از‬ ‫ﻄ‬ ‫ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻗﺼﯽ ﺑﻼد ﺟﺎﺑﻠﻘﺎ و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ و زﻧﮕﺒﺎر و ﺣﺒﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﻴﺶ از ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﻣﻠﻴﺎن ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﷲ‬ ‫هﺴﺘﻨﺪ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ دار ﻣﯽ ﺁوﻳﺰﻧﺪ«.‬ ‫ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ ﻧﺎﭼﺎر از هﻤﺎن اﻧﺒﺎن ﭘﻨﻴﺮ ﮔﻨﺪﻳﺪﻩ و ﻧﺎن ﺧﺸﮏ و ﭘﻴﺎز ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن از ﺑﻼد اﺳﻼﻣﯽ ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ،‬ ‫ﻧﺎهﺎر ﺧﻮردﻧﺪ.‬ ‫روزﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺧﻂ درﺷﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد:‬ ‫ﻣﻦ از رﺳﺘﻮران ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ، ﻳﮏ روزﻧﺎﻣﻪ ﺧﺮﻳﺪم. ﺑﺎﻻی‬ ‫ﻣﺸﺮق زﻣﻴﻦ اﻣﺮوز وارد ﺑﺮﻟﻴﻦ‬ ‫»ورود ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن ﮔﺮاﻣﯽ – ﻳﮏ دﺳﺘﻪ از ﺁرﺗﻴﺴﺘﻬﺎی ﭘﻮﻟﺪار‬ ‫ﻣﺒّﻐﻴﻦ از دﻳﮕﺮی ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ در‬ ‫ﻠ‬ ‫ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ«. داﺧﻞ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺷﺪم هﺮ ﮐﺪام از ﺁﻗﺎﻳﺎن‬ ‫ِ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻤﮏ‬ ‫وﻻﻳﺖ ﻏﺮﺑﺖ ﭼﻪ ﺑﻪ روزﺷﺎن ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ. در ﺷﻬﺮ ﮐﺴﯽ را‬ ‫»ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺁﻗﺎی‬ ‫ﺑﮑﻨﺪ ﺗﺎ از ﺑﻼد اﺳﻼﻣﯽ وﺟﻮهﺎت ﺑﺮﺳﺪ. ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ:‬ ‫ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﻣﺆﻟﻒ ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﮐﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺻ َﺮ ﺳﻦ از ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﺠﻬﻮل ﺑﻬﺮﻩ ای ﮐﺎﻓﯽ دارد و‬ ‫ّ‬ ‫ِﻐ‬ ‫ﻣﺪت دﻩ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻔﺶ را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ و ﻣﺠﺎدﻟﻪ ﮔﺬراﻧﻴﺪﻩ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﯽ از اﻳﺸﺎن ﺳﺮ ﺑﺰﻧﺪ.‬ ‫ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﮐﻔﺎر ﺑﻼﻳﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ او ﺁوردﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ. در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺣﮑﻢ ﺟﻬﺎد ﺻﺎدر ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ و ﻳﺎ ﻣﺤﺘﻤﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺁن‬ ‫ﺿﻌﻴﻔﻪ ﮐﺎﻓﺮﻩ را ﺑﺮدﻩ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ ﺑﮑﻨﺪ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم: »ﻣﻦ ﺳﺮم درد ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﻨﺪم ﮐﻪ ﺳﻤﺎور ﺣﻠﺒﯽ را ﺑﺮدارﻳﻢ و ﺑﺮوﻳﻢ در ﺷﻬﺮ ﺟﺎی ﺑﺎ ﺻﻔﺎﻳﯽ را ﭘﻴﺪا‬ ‫ﺑﮑﻨﻴﻢ و ﻳﮏ ﭘﻴﺎﻟﻪ ﭼﺎﻳﯽ دم ﺑﮑﻨﻴﻢ و ﺑﺨﻮرﻳﻢ، در ﺿﻤﻦ ﺷﻬﺮ را هﻢ ﺳﻴﺎﺣﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ«.‬ ‫ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﺑﻪ اﮐﺜﺮﻳﺖ ﺁراء ﻗﺒﻮل ﺷﺪ. وﻟﯽ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﺻﻼح داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﮐﺸﻴﮏ اﺷﻴﺎء ﺷﺎن را‬ ‫ﺑﺸﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﻔﺎر ﺑﻪ ﺁن دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻨﺪ. هﻤﻴﻦ ﮐﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮی از ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻴﻢ، ﮔﺮوﻩ اﻧﺒﻮهﯽ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎی ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ و‬ ‫در»ﻓﺮﻳﺪرﻳﺶ اﺷﺘﺮاﺳﻪ« و »اوﻧﺘﺮ ِن ﻟﻴﻨ ِن« ﺑﺮ ﻋﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ اﻓﺰودﻩ ﺷﺪ ﺑﻄﻮری ﮐﻪ ﻣﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﭼﺎﻳﯽ دم ﮐﺮدن را ﻧﮑﺮدﻳﻢ.‬ ‫ﺪ‬ ‫د‬ ‫دﺧﺘﺮهﺎ ﺑﺎ ﺳﻴﻨﻪ و ﺑﺎزوی ﻟﺨﺖ ﺟﻠﻮ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ، ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زدﻧﺪ. ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﻋﺒﺎ را روی ﻋﻤﺎﻣﻪ ﺷﺎن ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ،‬ ‫ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺸﺎن را ﻣﯽ ﺑﺴﺘﻨﺪ و اﺳﺘﻐﻔﺎر ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ.‬ ‫درﻳﻦ ﺑﻴﻦ دو ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻼهﺸﺎن ﻧﺸﺎن داﺷﺖ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻣﺘﺮﺟﻢ ﭘﻴﺶ ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﺁﻣﺪﻧﺪ اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ و ﻣﺘﺮﺟﻢ ﮔﻔﺖ: »ﻣﺎ‬ ‫ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻔﺘﺨﺮ و ﺳﺮاﻓﺮازﻳﻢ ﮐﻪ دﺳﺘﻪ ای از هﻨﺮﻣﻨﺪان ﻣﺸﻬﻮر ﺷﺮﻗﯽ ﺑﻪ دﻳﺪن ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻩ اﻧﺪ. ﻟﺬا ﻣﺎ ﻣﻮﻗﻊ را ﻣﻐﺘﻨﻢ‬ ‫ﺷﻤﺮدﻩ ﻣﻘﺪم ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﺒﺮﻳﮏ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻴﻢ. ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻣﺴﺒﻮق هﺴﺘﻴﺪ ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ ﻓﻴﻠﻤﺒﺮداری »اوﻓﺎ« ﮐﻪ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﻳﻦ ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ هﺎی‬ ‫دﻧﻴﺎﺳﺖ در ﻧﻈﺮ دارد ﻓﻴﻠﻢ »اﻣﻴﺮ ارﺳﻼن« و »ﺣﺴﻴﻦ ُﺮد« و »ﺳﻴﺮة ﻋﻨﺘﺮ« را ﺑﺮدارد. از اﻳﻦ رو، رﻳﻴﺲ ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ‬ ‫ﮐ‬ ‫ورود ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن ﻋﺰﻳﺰ را ﻏﻨﻴﻤﺖ ﺷﻤﺮدﻩ از ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺧﻮاهﺸﻤﻨﺪ اﺳﺖ دﻋﻮﺗﺶ را اﺟﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮدﻩ و در ﻓﻴﻠﻤﻬﺎی ﻧﺎﻣﺒﺮدﻩ ﺷﺮﮐﺖ‬ ‫ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﻣﺮاﺳﻢ ﻗﺮارداد و ﻣﻼﻗﺎت هﻤﮑﺎران ﻋﺰﻳﺰش رﻳﻴﺲ ﮐﻤﭙﺎﻧﻨﯽ ﻓﺮدا ﺳﺎﻋﺖ دﻩ در دﻓﺘﺮ ﺧﻮد ﻣﻨﺘﻈﺮ‬ ‫اﺳﺖ«.‬ ‫اﻗﺎی ﺳّﺖ: »ﺁﻗﺎی ﻣﺘﺮﺟﻢ! ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺑﻪ رﻳﻴﺲ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﺑﺎزی ﻳﺪ ﻃﻮﻻﻳﯽ دارم و در ﺗﻌﺰﻳﻪ هﺎ رول‬ ‫ِ‬ ‫ً‬ ‫ﻨ‬ ‫ﻧﻌﺶ را ﺑﺎزی ﻣﯽ ﮐﺮدم. وﻗﺘﯽ ﮐﻪ روی ﻟﻨﮕﻪ در ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮدم و ﻣﺮا دور ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ، هﻔﺖ ﻗﺮﺁن در ﻣﻴﺎن، هﻤﻪ ﮔﻤﺎن‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺮدﻩ ام«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ؟ ﺁﻳﺎ از ﮐﻔﺎر ﻣﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم ﻣﺸ ّف ﺑﺸﻮﻧﺪ؟«‬ ‫ﺮ‬ ‫ﻣﺘﺮﺟﻢ: »ﺧﻴﺮ ﻗﺮﺑﺎن! ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ »اوﻓﺎ« از ﺷﻤﺎ دﻋﻮت ﮐﺮدﻩ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺘﻢ اﺳﺖ ﻳﺎ ﮐﺴﯽ ُﺮدﻩ«.‬ ‫ﻣ‬ ‫ﻣﺘﺮﺟﻢ: »ﭼﻮن ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﺎن ﺳﺮﮐﺎر در ﻟﻔﺎﻓﻪ اﺳﺖ و درﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻴﻢ، ﺑﻬﺘﺮ اﻳﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺮدا در ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺷﺮﻓﻴﺎب‬ ‫ﺑﺸﻮﻳﻢ«.‬ ‫هﻤﻴﻦ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ رﻓﺘﻨﺪ، ﭼﻨﺪ ﻗﺪم دورﺗﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺳﻴﺮک ﻣﻌﺮوف ﺑﺮﻟﻴﻦ »ﺳﻴﺮﮐﻮس ﺑﻮش« ﻣﺎ را ﺟﻠﻮﺑﺮ ﮐﺮد. وﻟﯽ ﭼﻮن‬ ‫ﻣﺘﺮﺟﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮدش را ﺣﺎﻟﯽ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺑﮑﻨﺪ. او هﻢ ﺁدرس ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ را ﮔﺮﻓﺖ و رﻓﺖ ﺗﺎ ﻓﺮدا داﺧﻞ‬ ‫ﻣﺬاﮐﺮﻩ ﺑﺸﻮد.‬ ‫ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻋﮑﺎﺳﻬﺎی ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﻬﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن از ﻣﺎ ﻋﮑﺲ ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ. از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ دﺳﺘﻪ زﻳﺎدی زن و ﻣﺮد دور‬ ‫ﻣﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﮐﺎرت ﭘﺴﺘﺎل ﺧﻮدﻣﺎن را ﻣﯽ دادﻧﺪ ﺗﺎ زﻳﺮش ﺑﻪ رﺳﻢ ﻳﺎدﮔﺎر اﻣﻀﺎء ﺑﮑﻨﻴﻢ. اﻣﺎ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ‬ ‫51‬
  16. 16. ‫زﺑﺎن، ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺒﺎب ﺣﻴﺮت ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ. درﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﺁﻗﺎی ﺳّﺖ ﻣﻮﻗﻊ را ﺑﺮای ﻻس زدن ﺑﺎ دﺧﺘﺮان ﻏﻨﻴﻤﺖ داﻧﺴﺖ و‬ ‫ﻨ‬ ‫از ﺳﻪ ﺗﺎ ﺻﻴﻐﻪ ﻣﻮﻋﻮد دو ﺗﺎﻳﺶ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد. وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ و ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻴﻢ، ﺟﻤﻌﻴﺖ زﻳﺎدی از ﭘﻠﻴﺲ،‬ ‫ﻣﺨﺒﺮ روزﻧﺎﻣﻪ و ﻣﺮدم ﻣﺘﻔﺮﻗﻪ دور ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ.‬ ‫اول ﺳﺮاغ ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ را ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ. ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ از ﻗﺮار اﻃﻼع ِ ﭘﻠﻴﺲ ﺑﺎ هﻮاﭘﻴﻤﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮت ﮐﺮدﻩ.‬ ‫اﻣﺎ ﭘﻴﺸﺎﻣﺪ ﺑﺪﺗﺮی رخ داد. وارد اﺗﺎق ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﮐﻪ ﺷﺪﻳﻢ دﻳﺪﻳﻢ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﺣﺎل اﻏﻤﺎء ﭘﺎی ﻣﻨﻘﻞ واﻓﻮر ﺧﺸﮑﺶ زدﻩ اﺳﺖ. در‬ ‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﭘﻠﻴﺲ هﻤﻪ ﮔﺮﻩ ﺑﺴﺘﻪ هﺎ و ﻟﺒﺎس و زﻳﺮﺷﻠﻮاری او را ﺑﺎزرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ. اﻳﻦ ﻓﻌﻪ ﺑﻪ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺗﻨﻬﺎ هﻢ‬ ‫اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺣﻀﻮر هﻤﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ در ﻋﺪﻟﻴﻪ ﻻزم ﺑﻮد. هﺮ ﭼﻪ ﻣﻴﺎﻧﺠﻴﮕﺮی ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﻧﺎﺧﻮش‬ ‫ﺑﻮدﻩ و ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻪ و ﻋﺎدت ﺑﻪ ﺗﺮﻳﺎک داﺷﺘﻪ، ﺑﻪ ﺧﺮج ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ رﻓﺖ. ﺁﻗﺎی ﺗﺎج ﻣﯽ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ: »ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻪ،‬ ‫ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﻣﺮدم را ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم دﻋﻮت ﺑﮑﻨﺪ. ﻣﺮدﮐﻪ ﮐﺎﻓﺮ ﻧﺠﺲ ﭼﻪ ﺣﻖ دارد ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ؟ ﺑﻪ او ﺣﺎﻟﯽ‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ رﻳﻴﺲ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ هﺴﺘﻢ و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺎ از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺟﺰاﻳﺮ وﻗﻮاق ﭘﺎﻧﺼﺪهﺰار ﻣﻠﻴﺎن‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﷲ اﺳﺖ و ﻳﮏ اﺷﺎرﻩ ﻣﻦ ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ هﻤﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺷﻤﺎ را ﺑﺎ ﺳﻴﺦ واﻓﻮر ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺑﮑﻨﻨﺪ.‬ ‫ﺑﺮای ﻋﻠﻤﺎء ﺑﺮای ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ‬ ‫اﮔﺮ هﻢ رﺷﻮﻩ ﻣﯽ ﺧﻮاهﺪ، ﺑﮕﻮ در ﺷﺮع ﻣﺒﻴﻦ اﺳﻼم ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از‬ ‫رﻓﺘﻪ هﻨﻮز ﭘﻮﻟﻬﺎ را‬ ‫رﺷﻮﻩ ﺣﺮام اﺳﺖ و اﻧﮕﻬﯽ ﺁﻗﺎی ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ از ﺁن وﻗﺘﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﻧﻴﺎوردﻩ«.‬ ‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ. وﻟﯽ درﻳﻦ ﺑﻴﻦ‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ و ﺳّﺖ ﮐﻪ دﻳﺪﻧﺪ هﻮا ﭘﺲ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف در‬ ‫ﻨ‬ ‫اﻳﻨﻄﻮر ﮔﻔﺖ: »ﺁﻗﺎﻳﺎن‬ ‫دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﮐﻼﻩ و ﻧﺸﺎن ﻣﺨﺼﻮص ﺟﻠﻮ ﺁﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻣﺘﺮﺟﻢ‬ ‫وﺣﺶ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﻼم‬ ‫ﻣﺤﺘﺮم، ﻣﻦ ﻣﻔﺘﺨﺮم ﮐﻪ از ﻃﺮف رﻳﻴﺲ »ﺳﻮﺋﻮ ﮔﺎرﺗﻦ« ﺑﺎغ‬ ‫اﺳﺖ«.‬ ‫ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ. ﻣﯽ داﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﮐﻮس ﺷﻬﺮت ﺷﻤﺎ در هﻤﻪ ﺁﻓﺎق ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ‬ ‫ِ‬ ‫و ﺟﺰﻳﺮﻩ...«‬ ‫ﺳّﺖ: »از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻗﺼﯽ ﺑﻼد ﺟﺎﺑﻠﻘﺎ و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ‬ ‫ﻨ‬ ‫ﺑﺎغ وﺣﺶ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ‬ ‫ﻣﺘﺮﺟﻢ: »ﺑﻠﯽ، ﺑﻠﯽ، ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺖ. ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺁﻗﺎی رﻳﻴﺲ‬ ‫ﺑﻪ راﻩ ﻗﺪوم ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن‬ ‫ورود ﺷﻤﺎ ﻳﮏ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺷﺮﻗﯽ درﻳﻦ ﺑﺎغ ﻓﺮاهﻢ ﮐﺮدﻩ و ﭼﺸﻢ‬ ‫هﻤﻴﺸﻪ هﻢ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،‬ ‫ﻋﺰﻳﺰ اﺳﺖ و از ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺧﻮاهﺶ ﻋﺎﺟﺰاﻧﻪ دارد ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺮای‬ ‫اﻗﻼ ﭼﻨﺪ روز ﺑﻪ ﻗﺪوم ﺧﻮد اﻳﺸﺎن را ﺳﺮاﻓﺮاز ﮐﺮدﻩ و در ﺑﺎغ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ اﻳﺸﺎن را ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ. ﻣﯽ داﻧﻴﺪ ﮐﻪ وﺳﺎﻳﻞ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺁﻗﺎﻳﺎن‬ ‫ً‬ ‫از هﺮ ﺣﻴﺚ ﻓﺮاهﻢ اﺳﺖ و هﺮ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺑﻪ روی ﭼﺸﻢ ﻗﺒﻮل ﻣﯽ ﺷﻮد«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﺑﺎغ دارد؟«‬ ‫ﻣﺘﺮﺟﻢ: »ﺑﻠﯽ، ﺑﺎغ ﻣﻌﺮوف، ﻻﺑﺪ ﺷﻨﻴﺪﻩ اﻳﺪ ﺑﺎغ«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﺑﺎغ ﺳﺒﺰ ﭘﺮ از وﺣﻮش و ﻃﻴﻮر از ﭼﺮﻧﺪﻩ، ﭘﺮﻧﺪﻩ، ﺧﺰﻧﺪﻩ، دوﻧﺪﻩ. ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺳّﺪ ﻗﺒﺎ ﺳﺒﺰ هﻢ دارد؟«‬ ‫ﻴ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ﻣﺘﺮﺟﻢ: »ﺳﺒﺰ ﻗﺒﺎ هﻢ دارد«.‬ ‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ: »ﻣﻦ ﺧﻮاﺑﺶ را در ﺗﺮن دﻳﺪﻩ ﺑﻮدم. ﻣﯽ ﺁﻳﻢ«.‬ ‫ﺁﻗﺎی ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ و ﺳﻨﺖ دﻋﻮت رﻳﻴﺲ ﺑﺎغ وﺣﺶ را اﺟﺎﺑﺖ ﮐﺮدﻧﺪ و در اﺗﻮﻣﺒﻴﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ و رﻓﺘﻨﺪ. ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ هﻢ ﺁﻗﺎی ﺗﺎج‬ ‫ّ‬ ‫را ﺑﻪ ﻧﻈﻤﻴﻪ ﺑﺮدﻧﺪ.‬ ‫در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺗﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﻳﺎﻓﺖ و ﺟﻤﻴﻌﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ. ﻓﺮدا ﺑﺎ ﺗﻠﮕﺮاف از ﻣﺪﻳﺮ ﻣﺠﻠﻪ‬ ‫»اﻟﻤﻨﺠﻼب« ﮐﺴﺐ اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﺑﺎز هﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺰارش ﺁﻗﺎﻳﺎن را ﺑﻨﮕﺎرم و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ دﻳﮕﺮی ﺑﺮوم. ﺷﺐ‬ ‫از ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﺎغ وﺣﺶ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻢ، دﻳﺪم ﺑﺎ ﺧﻂ ﺳﺮخ ﺑﺎﻻی در ﺁن روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ:‬ ‫ِ‬ ‫»ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺷﺮﻗﯽ!«‬ ‫اﻟﺒﺮاﻟﻠﻴﻦ ﻓﯽ ٢٢ ذﻳﻘﻌﺪة اﻟﺤﺮام ٦٤٣١‬ ‫اﻟﺠﺮﺟﻴﺲ ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻦ اﺳﺤﻖ اﻟﻴﺴﻮﻋﯽ‬ ‫61‬

×