Bijdrage slotbijeenkomst Nationale Synode 11 december 2010Harmen van WijnenEen brug naar de toekomst….Zusters en broeders,...
Gelijktijdig heb ik contacten met jeugdwerk in alle subsectoren in de protestantsefamilie, CGK-NGK/ GKV, Ger.Gem, en met o...
Kon ik het maar: die kloof overbruggen.Maar het lukt niet: de onderlinge kloof is soms zo diep en het theologische water v...
Het heeft geen zin jongeren aan te leren waarom ons eigen hoekje in de      protestantse stroming het dichtst bij de waarh...
Maar dan is eerst een omkeer nodig:Een radicale omkeer bij ons.Een omkeer in denken en in doen.Als het gaat om ons staan i...
In navolging van Christus mogen wij ons Leven leven midden in de samenleving.Dienstbaar, nederig, vol liefde, vol vrede om...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Nat Syn 10 December 2010 Def

459 views

Published on

Slotspeech Nationale Synode 11 december 2010 - Grote Kerk Dordrecht

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
459
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
40
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Nat Syn 10 December 2010 Def

  1. 1. Bijdrage slotbijeenkomst Nationale Synode 11 december 2010Harmen van WijnenEen brug naar de toekomst….Zusters en broeders,Om twee oevers, die van elkaar gescheiden zijndoor een diepe afrond,met elkaar te verbindenis een brug nodig.Aan het einde van deze bijzondere - en hopelijk historische tweedaagse bijeenkomst- mag ik vanmiddag tot slot een aantal woorden tot u richten.Mijn bijdrage heeft als titel een brug naar de toekomst.U zult zich misschien wel afvragen, waarom juist Harmen van Wijnen als slotsprekerop deze Nationale Synode is gevraagd. Nou dan kan ik u vertellen dat vraag ik mezelf ook af.Een paar mogelijk mogelijkheden gingen er door mijn gedachten.1. Misschien is het mijn voornaam. Conform goed gebruik ten tijde van de Synode in1618/1619 werden Hollandse namen in het Latijn omgezet. Een naam als Harminiusop het programma zou een bijzonder signaal zijn. Maar, ik denk niet dat deorganisatie dat zo bedoeld heeft….2. Misschien is het vanwege de positie die ik organisatorisch bekleed op de kerkelijkekaart van Nederland. Ik ben eindverantwoordelijk voor twee jeugdorganisaties binnende Protestantse Kerk in Nederland (JOP en HGJB), en vanuit dieverantwoordelijkheid werk ik ook nauw samen met het Evangelische-Luthersjongerenwerk en het Vrijzinng jeugdwerk binnen de Protestantse Kerk. 1
  2. 2. Gelijktijdig heb ik contacten met jeugdwerk in alle subsectoren in de protestantsefamilie, CGK-NGK/ GKV, Ger.Gem, en met ook de Evangelische beweging via EA enYfC.En voor de fijnproevers onder u - zeg maar de preciezen - binnen één van deorganisatie waar ik verantwoordelijk voor ben, de HGJB, kennen we ook nog eensdrie substromingen: verbondsmatig, bevindelijk en kuyperiaans. Substromingen dieonderling ook wel eens spanningen kun opleveren. Je zou kunnen zeggen dat ik inmij zelf eigenlijk een Nationale Synode ben.Waarschijnlijk dacht de organisatie dat mijn visitekaartje een mooie affiche zou zijnvan eenheid in verscheidenheid. Maar dat visite kaartje is wel heel ingewikkeld, hetpast niet eens op een A4-tje en er zijn ook nog drie versies: klassiek, herzien en echthedendaags…En om eerlijk ik heb er geen enkele behoefte aan om al dieorganisatorische verschillen hier vanmiddag uit te gaan leggen. Trouwens geenenkele jongere en niemand in de samenleving zit te wachten op mijn visitekaartje.Dus tenslotte dacht ik:3. Misschien ben ik gevraagd vanwege het feit dat ik bekend sta als eenbruggenbouwer. Veel verschillende contacten, veel verbanden leggen, werelden aanelkaar verbinden.Maar ik kan u vanmiddag het volgende zeggen na zeven werkzaam te zijn op dezepositie:Ik dacht dat ik een bruggenbouwer was….maar ik ben het niet.Bruggenbouwer zijn in de breed versnipperde erfenis van het protestantisme isnamelijk ondoenlijk als je doorgaat op de manier waarop dat al eeuwen is gegaan.En dat doet pijn.Kon ik maar een bruggenbouwer zijn.Want het is zo verschrikkelijk hard nodig. 2
  3. 3. Kon ik het maar: die kloof overbruggen.Maar het lukt niet: de onderlinge kloof is soms zo diep en het theologische water vanhet eigen gelijk stroomt soms zo angstvallig hard en is zo koud en donker.Maar toch wil ik mijn droom, mijn visioen niet opgeven.Ik wil een bruggenbouwer zijn, ik voel mij gedrevenDaarom sta ik hier.Om u, om jou en mijzelf op te roepen om toch bruggenbouwers te zijn.Bruggenbouwer…naar de huidige generatie jongerenBruggenbouwer...naar komende nieuwe generaties,Bruggenbouwer…naar de samenleving die niet bekend is met de hogere wiskunde van deprotestantse stromingen en substromingen.Dat perspectief van bruggenbouwen neem ik vanmiddag dan ook maar alsuitgangspunt.Hoe kunnen we na gisteren en na vandaag een brug slaan naar de toekomst.Naar de jongere generatie, naar de samenleving om ons heen.Het begint met loslaten:Stoppen met elkaar te bestrijden op inhoudelijke theologische verschillen, per directstoppen, vandaag nog, iedereen, ook mensen en kerken hier niet aanwezig.Stoppen met zelf bruggen te bouwen vanuit de oever van ons eigen gelijk naar deoever van jongeren en de oever van de samenleving. Het heeft geen zin heeft om onze jongeren het christelijk geloof voor te leven in de vorm van leerstellige waarheden en leerstellige verschillen 3
  4. 4. Het heeft geen zin jongeren aan te leren waarom ons eigen hoekje in de protestantse stroming het dichtst bij de waarheid zit en waarom al die andere substromingen minder gelijk hebben. Het heeft geen zin om vanaf onze kant van de oever, naar de samenleving te blijven roepen `wij hebben gelijk, kom hier naar toe`. Iedereen haalt zijn schouders op, glimlacht uit beleefdheid en gaat door met het leven… We hebben ons zelf uit de samenleving weg georganiseerd in een eigen zuil een eigen sector. Waarom zijn er zo weinig toonaangevende dochters en zonen van de Synode van Dordt in het publieke debat, in de literatuur, in de kunst, bij Pauw en Witteman, en ga zo maar door…Waar zijn de volwaardige gesprekpartners in de samenleving die niet alleen maar een karikatuur hoeven uit te leggen van onze sector, maar waarin inhoudelijk volop wordt bijgedragen en verantwoordelijkheid wordt genomen?Hoe dan verder…1. Natuurlijk moeten we doorgaan met het interne theologisch debat, want datscherpt aan, maar dan wel op een manier vol van respect voor elkaar en niet vanuitde bunker van het eigen gelijk. En niet op een manier waarop theologie per definitiesamenvalt met geloof.2. En naast het theologisch debat mag juist het onderlinge geloofsgesprek verderuitgebreid worden. Luisteren naar elkaar om samen iets te mogen ontdekken vanGods grote daden. Bidden met elkaar.3. Maar minimaal net zo belangrijker: We moeten ons bewegen midden in desamenleving om daar het Evangelie te leven. Niet als instituten, die eenrestauratiepoging ondernemen om weer in het centrum van de macht te komen.Niet als naar binnen gekeerde theologen met een voertaal uit de begin 17 de eeuw.Maar als dragers en levende getuigen van het Evangelie. Waardoor erverwondering en verrassing kan ontstaan en geen verwijdering 4
  5. 5. Maar dan is eerst een omkeer nodig:Een radicale omkeer bij ons.Een omkeer in denken en in doen.Als het gaat om ons staan in de samenleving is een historische discontinuïteitnoodzakelijk.Stop met denken dat wij zelf die brug kunnen bouwen.Gebaseerd op onze theologische waarheden.Gebaseerd op onze krachtige instituten.Als dat niet gebeurt is elk onderlinge gesprek bij voorbaat belast metwaarheidsclaims, gevoelsclaims en claims van het eigen gelijk. Waardoor eengezamenlijk spreken, bidden en getuigen direct verstomd.Er kunnen alleen bruggen gebouwd worden door te erkennen dat wij zelf geenbruggen kunnen bouwen.Maar dat God Zelf in Jezus Christus een brug heeft gebouwd.We leven in de Adventstijd.We zijn onderweg naar het Kerstfeest.Het feest waarin we mogen vieren dat vanuit de hemel een bruggehoofd is geslagennaar deze wereld.Het feest waarin we mogen vieren dat de kloof tussen hemel en aarde is overbrugddoor Jezus Christus.Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven.De Waarheid is dus niet los verkrijgbaar van de Weg en van het Leven. Zelfs dewaarheid van protestanten is niet los verkrijgbaar of op te sluiten in hetProtestantisme of in een substroming daarvan.Als wij Leerregels, Belijdenissen en Credos gelijkstellen aan Waarheid, dandevalueren we Christus en wordt het Christelijk geloof een set regels. 5
  6. 6. In navolging van Christus mogen wij ons Leven leven midden in de samenleving.Dienstbaar, nederig, vol liefde, vol vrede om zo het Evangelie te leven.Zodat de Waarheid In Jezus Christus zich kan openbaren.Zodat de Weg naar de Vader geopend wordt.Een brug naar de toekomst.Zusters en broeders, kerkbestuurders hier aanwezig, ik roep u op om over de brug tekomen.Zusters en broeders, kerkbestuurders hier niet aanwezig, ik roep u ook op om overde brug te komen.Laten we samen optrekken en samen het Evangelie Leven in de wereld waarin wijleven. Schouder aan schouder.Vol creativiteit, want die is er overvloedig door de Geest.Vol energie, want die is er ook genoeg, kijk maar naar de geschiedenis, wat eenorganisatiekracht is er aanwezig in het Protestantisme, maar wat vaak verkeerdingezet.Zusters en broeders, ik kan het niet nalaten. Ik blijf een rasechte Protestants en hebtoch nog een eigen Credo geschreven voor de toekomst, voor de samenleving.Gaat u er maar eens goed voor zitten. Dit Credo luidt als volgt:Ik geloof het wel.Een Credo afgelopen week ontstaan in het leven. Waar ruimte is voor mijn vragen,waar ruimte is voor verrassing en verwondering, maar bovenal waar ruimte is voorGod Zelf om de ruimte te vullen, met Zijn Liefde, Zijn Geest, met Zijn Weg, ZijnWaarheid, Zijn Leven.Een brug naar de toekomst. Is het mogelijk?Ik wil het niet opgeven, ik houd die droom, dat visioen vast.Ik wil een bruggenbouwer zijn in navolging van de grote Bruggenbouwer.U ook? Hartelijk dank voor uw aandacht. 6

×