Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Αμπελόκηποι Αθήνας. Συνέντευξη με κατοίκους της περιοχής (Συν.1)

2,115 views

Published on

Συνεντεύξεις μαθητών με κατοίκους της περιοχής (Αμπελόκηποι Αθήνας).
Συνεντευξιαζόμενοι: Γλεντζάκης Ανδρέας και Καριοφύλλης Αθανάσιος.
Σχολικό έτος: 2013-2014 (Πολυμέσα & «Διάλογοι»/ Τοπική Ιστορία και Περιβαλλοντική «Ερευνώ και μελετώ το περιβάλλον που βρίσκεται το Σχολείο μου»)

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

Αμπελόκηποι Αθήνας. Συνέντευξη με κατοίκους της περιοχής (Συν.1)

  1. 1. 56ο Γυμνάσιο Αθήνας Σχολικό έτος: 2013-2014 «Τοπική Ιστορία» Συνεντεύξεις με τους: - Ανδρέα Γλεντζάκη (εγγονό του Ανδρέα Γλεντζάκη στο καφενείο του οποίου έγινε η παράδοση Αθήνας-Πειραιά στους Γερμανούς). - Θανάση περιοχής, Καριοφύλλη ιδιοκτήτη (κάτοικου της της μοναδικής μονοκατοικίας που έχει απομείνει στην αρχή της Λ. Αλεξάνδρας).
  2. 2. Μέρος Α ; (αποφώνηση από την αφήγηση του κου Γλεντζάκη –εγγονό του Ανδρέα Γλεντζάκη ιδιοκτήτη του καφενείου στο οποίο έγινε η παράδοση Αθήνας-Πειραιά στου Γερμανούς) Από τις περιγραφές του πατέρα σας: Πώς ήταν το κλίμα την εποχή εκείνη στην περιοχή; Το κλίμα εκείνη την εποχή ήταν ήρεμο, δεν υπήρχε μεγάλη ένταση, αλλά υπήρχε πολλή φτώχεια, πολλή πείνα. Πώς ένοιωθε ο παππούς σας που υπογράφθηκε η παράδοση Αθήνας – Πειραιά στο μαγαζί του; Είχε στενοχωρηθεί πάρα πολύ. Ένοιωθε υποτιμητικά. Ο πατέρας μου, ως κλασικός κρητικός, ήθελε να ανοίξει η γη και να τον καταπιεί. Το τραπέζι το έσπασε από τα νεύρα του και το ανέβασε στην ταράτσα του οικήματος για να μην το βλέπει. Είναι αλήθεια πως ήταν τυχαίο το ότι υπογράφθηκε η παράδοση Αθήνας-Πειραιά στο καφενείο του παππού σας, όπως διαβάσαμε; Η υπογραφή παράδοσης Αθήνας-Πειραιά στους Γερμανούς στο καφενείο του παππού μου Ανδρέα Γλεντζάκη ήταν ένα καθαρά τυχαίο γεγονός. Καθώς κατέβαιναν οι Γερμανοί την Κηφισίας είχαν δώσει ένα σημείο συνάντησης με την ελληνική αντιπροσωπεία και υπογράφθηκε η παράδοση καθαρά τυχαία στο καφενείο.
  3. 3. Πώς ήταν το όλο σκηνικό; (υπογραφή και κατοχή;) Υπήρχαν πολλοί αξιωματικοί βαθμοφόροι των Γερμανών και αρκετοί Έλληνες αξιωματικοί για να υπογράψουν την παράδοση. Επίσης, αρκετός κόσμος αριστερά και δεξιά της Κηφισίας. Τότε δεν υπήρχε τηλεόραση, δεν υπήρχαν άλλα μέσα για να μάθουν και όταν ακουγόταν κάτι, ο κόσμος έβγαινε για να δει τι είναι. Μέρος Β (αφήγηση κου Γλεντζάκη –εγγονό του Ανδρέα Γλεντζάκη ιδιοκτήτη του καφενείου στο οποίο έγινε η παράδοση Αθήνας-Πειραιά στου Γερμανούς) Πώς αισθάνεστε που βρίσκεστε σε έναν ιστορικό χώρο; Το συναίσθημα δεν μπορώ να το περιγράψω. Είναι λίγο περίεργο. Μου αρέσει πάρα πολύ, αν και δεν πιστεύω ότι είναι και τόσο ιστορικό όσο είναι άλλα μέρη στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ενδιαφέρθηκε ποτέ το επίσημο κράτος για το τραπέζι πάνω στο οποίο υπογράφθηκε η παράδοση Αθήνας-Πειραιά στους Γερμανούς; Όχι, κανένα ενδιαφέρον, καμία σημασία. Μάλιστα, όπως συζητούσαμε με τους γονείς μου, λέγαμε ότι οι Γερμανοί, αν γνώριζαν την ύπαρξη του τραπεζιού που υπογράφθηκε η συνθήκη παράδοσης Αθήνας – Πειραιά στους Γερμανούς θα είχαν δείξει περισσότερο ενδιαφέρον.
  4. 4. Ποιοι δημοσιογράφοι στο παρελθόν ενδιαφέρθηκαν για το ιστορικό αυτό μέρος και την ιστορία που σημάδεψε την οικογένειά σας; Δεν θυμάμαι ονόματα, αλλά νομίζω ότι είχαν πάρει συνέντευξη του πατέρα μου από τον ΑΝΤ1, έχουν γράψει και στην Καθημερινή. Στο διαδίκτυο υπάρχουν τα σχετικά κείμενα που έχουν γραφθεί. Γιατί δεν υπάρχει κάτι που να δηλώνει την ιστορικότητα του χώρου (π.χ. κάποιο κάδρο με φωτογραφία του τραπεζιού και σχετική λεζάντα) Αυτό είναι θέμα αμέλειας αλλά και γιατί το μαγαζί είναι μέρος αλυσίδας καταστημάτων όπου προτάσσεται το προφίλ της αλυσίδας και όχι της ιστορίας του χώρου. Πώς ήταν η περιοχή των Αμπελοκήπων όταν ήσασταν παιδί; Δεν υπάρχει κάποια μεγάλη διαφορά σε σχέση με την παιδική μου ηλικία (από όσο μπορώ και θυμάμαι) και την τωρινή κατάσταση εκτός φυσικά της κίνησης των αυτοκινήτων. Στην Κηφισίας πάνω, τα τελευταία 35-40 χρόνια δεν έχει κτιστεί κάτι καινούριο –λόγω της δυσκολίας της θέσης εκτός βέβαια από την περιοχή του ΘΩΝ (Κηφισίας και Αλεξάνδρας) όπου κτίστηκε το εμπορικό. Τι ζώα και τι φυτά, κυρίως, υπήρχαν; Δεν υπήρχε κάποια διαφορά στα φυτά και ζώα της περιοχής.
  5. 5. Ποιες είναι οι σημαντικότερες διαφορές που εντοπίζετε στη δόμηση, στη χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής των παιδικών σας χρόνων και της σημερινής πραγματικότητας; Το μόνο πράσινο που υπήρχε ήταν το παρκάκι ακριβώς απέναντι από το μαγαζί (άλσος της μίας νύκτας). Δεν είμαστε σε χωριό για να φανεί κάποια διαφορά στα φυτά και τα ζώα. Εδώ, όπως ήτανε, είναι -τα ίδια πράγματα. Πιο παλιά, φυσικά, (όχι στη δική μου παιδική ηλικία) υπήρχαν αμπελώνες . Μάλιστα ο πατέρας μου μου έλεγε ότι στη δική του εποχή υπήρχε μόνο αυτό το οίκημα (ο χώρος του καφενείου όπου έγινε η παράδοση Αθήνας-Πειραιά στους Γερμανούς), χωράφια και αμπελώνες. Μέρος Γ (αφήγηση κου Καριοφύλλη –κάτοικος περιοχής, ιδιοκτήτης της μοναδικής μονοκατοικίας που έχει απομείνει στην αρχή της Λ. Αλεξάνδρας) Ποια περιοχή ονομάζεται «παραλία»; Το 1970 η παιδική χαρά στην περιοχή Λ. Ριανκούρ και Αργολίδας ήταν τόσο γνωστή που την γνώριζαν και στον Πειραιά (εννοεί την παιδική χαρά που περικλείεται από τους δρόμους: Βελεστίνου, Αργολίδος, Δουκίσσης Πλακεντίας και Φθιώτιδας). Όλα τα ραντεβού των Αμπελοκήπων, όχι μόνο για μπάσκετ, τα «έκλειναν» στην παιδική χαρά. Ήταν το σήμα κατατεθέν, το σημείο αναφοράς της περιοχής. Μετά από
  6. 6. τις αθλοπαιδιές όλοι όσοι ήταν στην παιδική χαρά συναντιόντουσαν στα τελευταία 200 μέτρα της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Περίπου μέχρι εκεί που είναι τώρα τα Goody's (παλιά ήταν ένα μαγαζί, το λεγόμενο ΑΠΙ, που πουλούσε λουκουμάδες). Όλοι έλεγαν ότι θα πάνε για λουκουμάδες στην «παραλία». Την ονόμαζαν έτσι από την πολυκοσμία (συναντιόντουσαν εκεί άτομα και από το Γκύζη, από τον Άγιο Θωμά κλπ). Ο κόσμος ήταν τόσος πολύς που από την πολυκοσμία και τα πάνω-κάτω δεν μπορούσες να περάσεις από τα μηχανάκια ούτε απέναντι στη Λ. Αλεξάνδρας. Αυτήν την περατσάδα την ονόμασαν «παραλία» και αυτό έμεινε. Μάλιστα, το 1996, για να τιμήσω αυτήν την επωνυμία, άνοιξα μια καφετέρια με το ίδιο όνομα μέχρι και το 2007 που έκλεισα το μαγαζί. Μάζευε δε πολύ κόσμο από την «γειτονιά», όπως ο Ανδρέας Γλεντζάκης, αλλά και από άλλες περιοχές. Δεν υπήρχε ραντεβού παιδιών, από το 1970 και μετά, που να μην αναφερόταν σ’ αυτό το όνομα. Θέλαμε να πάμε στο γήπεδο του ΠΑΟ, όταν τα παιχνίδια γίνονταν κάθε Κυριακή στο γήπεδο της Λ. Αλεξάνδρας, συναντιόμασταν στην «παραλία». Θέλαμε να κλείσουμε ραντεβού με κάποια κοπέλα, το σημείο συνάντησης ήταν στην «παραλία». Πώς και δεν δώσατε την μονοκατοικία σας ως αντιπαροχή και έμεινε τελικά η μόνη στην αρχή της Λ. Αλεξάνδρας; Αυτό είναι μια πάρα πολύ μεγάλη ιστορία. Ήταν καθαρά εσωτερικά θέματα της οικογένειας. Ο θείος μου ήταν πολιτικός μηχανικός και θα μπορούσε να το κάνει αλλά ο παππούς μου δεν ήθελε. Ήθελε να κρατήσει την παράδοση, παρόλο που θα μπορούσαμε να κερδίσουμε αρκετά χρήματα. Αυτό τελικά μας ζημίωσε όλους, αφού με μια
  7. 7. αντιπαροχή θα μπορούσαν να ωφεληθούν όλοι, και τα παιδιά και τα εγγόνια… Θερινός κινηματογράφος AMICA. Ο κινηματογράφος αυτός ήταν ο μοναδικός θερινός, συνοικιακός, κινηματογράφος της περιοχής. Είχε τις καρέκλες που είχαν στα χωριά, χαλικάκι κάτω… Ο κινηματογράφος αυτός έφερνε ταινίες Bruce Lee και παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Επειδή, όμως, οι ιδιοκτήτες δεν είχαν και πολλά χρήματα να φέρουν ταινίες «γνήσιες» έφερναν ταινίες όπως του Bruce Le όχι του Lee. Το Le ήταν με μικρά γραμματάκια για να κεντρίζει τα παιδιά να πάνε να το δουν. Όμως η παραγωγή ήταν άλλη, άσχετη, «μούφα» με άλλον ηθοποιό –όχι το Lee. Γύρω στο 1980-85 ο κινηματογράφος αυτός έκλεισε.
  8. 8. Μέρος Δ Έχετε σκεφθεί να δώσετε την πολυκατοικία που μένετε με το μαγαζί για να κτιστεί πολυκατοικία; (απάντηση κου Γλεντζάκη) Ναι, το έχουμε σκεφθεί, αλλά είναι πολύ δύσκολη η θέση της. Δεν μπορεί κάποιος να φέρει φορτηγά στην αρχή της Κηφισίας. Αυτός είναι ο βασικότερος λόγος. Εγώ προσωπικά θα ήθελα να το δώσω. Η πολυκατοικία είναι τόσο παλιά που δεν ξέρω πόσο θα αντέξει. Μέρος Ε. Θέματα για «ψάξιμο» μετά από τις συνεντεύξεις:  Υπόγεια τούνελ στους Αμπελοκήπους που φθάνουν ως το Φάληρο (π.χ. το τούνελ που ξεκινά από ένα σημείο κοντά στη μονοκατοικία του κου Καριοφύλλη και φθάνει ως το Φάληρο. Έχει τσιμεντοποιηθεί η είσοδός του ώστε να μην έχει κάποιος πρόσβαση. Τα υπόγεια τούνελ ξεκίνησαν από τις αρχές της δεκαετίας του 30. Την πληροφορία αυτή ο κος Καριοφύλλης τη γνωρίζει από τη μητέρα του και παλιούς κάτοικους της περιοχής. Άγγλοι στρατιώτες που είχαν ως σκοπό να επιτεθούν σε Γερμανούς στρατιώτες που φυλούσαν μια μονοκατοικία πνίγηκαν στο τούνελ λόγω μεγάλης νεροποντής…)  Αντιαεροπορικά καταφύγια τα οποία ήταν υποχρεωμένοι να έχουν οι κάτοικοι. Πόσα από αυτά σώζονται;
  9. 9. (Όπως μας ανέφερε ο κος Γλεντζάκης, ο πρόγονός του ήταν υποχρεωμένος; (υπήρχε διάταξη για τα μαγαζιά μόνο ή για όλα τα σπίτια; - ποια εποχή;) να δημιουργήσει καταφύγιο. Η έξοδος κινδύνου βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το μαγαζί που διατηρεί στην Κηφισίας. Συνεντεύξεις: Ελένη, Κωνσταντίνα, Νατάσα και Ταμάρα Φωτογραφία: Γκουράντα και Σοφία Αποφώνηση: Ελένη, Κωνσταντίνα, Σοφία και Βίλη Επιμέλεια κειμένου: Έρικα, Κωνσταντίνα, Σοφία, Στέλλα και Βίλη 56ο Γυμνάσιο Αθήνας Σχολικό έτος: 2013-2014

×