Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.
Η Ιστορία του σχολείου μαςΗ Ιστορία του σχολείου μας.........................................................................
Αλλαγές στη μορφή του κτιρίουΤο παλαιό κτίριο του σχολείου μας θεμελιώθηκε το 1930 και η κατασκευή τουτελείωσε το 1934. Τη...
Το 1974 κατεδαφίστηκαν τα αποχωρητήρια για να κατασκευαστούν νέα, δαπάνηπου έφτασε το ενάμισι εκατομμύριο δραχμές.Το κτίρι...
Σχολική ζωή - Δραστηριότητες - Εκδρομές - Μέρος Α                       Ο πρώτος Διευθυντής του 35ου Δημοτικού Σχολείου ήτ...
Στον εμφύλιο πόλεμο η λειτουργία του σχολείου διακόπτεται και πάλι. Η καΑλεβίζου μαθήτρια του σχολείου τα πρώτα χρόνια μετ...
Σχολική ζωή - Δραστηριότητες - Εκδρομές - Μέρος BΗ κ. Δογάνη Πηγή, δασκάλα στο 35οΔημοτικό σχολείο από το 1945 έως το1961 ...
σχολείο διέθετε μηχανή προβολής κινηματογραφικών ταινιών. Τις έφερναν οι γονείςτων παιδιών που δούλευαν τότε στην Αμερικαν...
Γενικά για το 35ο Δημοτικό Σχολείο και μετέπειτα 19ο η κα Αλεβίζου μας είπε:"Ήταν πολύ καλό σχολείο, αυστηρό! Από κτιριακή...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

56ο Γυμνάσιο Αθήνας. Η ιστορία του σχολείου μας.

0 views

Published on

Τα παρακάτω κείμενα είναι το αποτέλεσμα προγράμματος που υλοποιήθηκε κατά το έτος 1998-1999.
Συντονιστές του προγράμματος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης ήταν οι:
• Ντούλια Γεωργία (φιλόλογος)
• Υφαντή Δροσούλα (θεολόγος)
• Κούσιου Ιωάννα (φιλόλογος)
Επίσης, ο Καραμπίνης Τάσος (πληροφορικής) είχε αναλάβει την ψηφιοποίηση του υλικού.

Published in: Education
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

56ο Γυμνάσιο Αθήνας. Η ιστορία του σχολείου μας.

  1. 1. Η Ιστορία του σχολείου μαςΗ Ιστορία του σχολείου μας.....................................................................................................1.................................................................................................................................................1Αλλαγές στη μορφή του κτιρίου...............................................................................................2Σχολική ζωή - Δραστηριότητες - Εκδρομές - Μέρος Α.............................................................4Σχολική ζωή - Δραστηριότητες - Εκδρομές - Μέρος B..............................................................6Αρχιτεκτονική του κτιρίου........................................................................................................9Σχόλια:Τα παρακάτω κείμενα αποτελούν μέρος των παραδοτέων του προγράμματοςΠεριβαλλοντικής Εκπαίδευσης με τίτλο «Η Ιστορία του σχολείου μας» πουυλοποιήθηκε κατά το έτος 1998-1999.Συντονιστές του προγράμματος ήταν οι κυρίες: • Ντούλια Γεωργία (φιλόλογος) • Υφαντή Δροσούλα (θεολόγος) • Κούσιου Ιωάννα (φιλόλογος)Επίσης, ο κος Καραμπίνης Τάσος (πληροφορικής) είχε αναλάβει την ψηφιοποίησητου υλικού που είχε συλλεχθεί και την ανάρτησή του στο δικτυακό τόπο της σχολικήςμονάδας που είχε δημιουργηθεί. Η εργασία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο τουμαθήματος της Πληροφορικής - με τη μορφή εργασιών προς τους μαθητές τουσχολείου. Μέρος του υλικού που παράχθηκε, με τη μορφή κειμένου και εικόνας, τοανεβάζουμε, ~14 χρόνια μετά, στο slideshare και το επεκτείνουμε περιλαμβάνονταςκαι τη γύρω περιοχή.Το σχολείο μας συμμετέχει στο πλαίσιο της δράσης «Διάλογοι» του έργου«Ακαδημία Πλάτωνος – Ανάπτυξη της Γνώσης και Καινοτόμων Ιδεών», με στόχοτην καταγραφή σημαντικών ιστορικών γεγονότων που διαδραματίστηκαν στηνπεριοχή αλλά και την αποτύπωση της τρέχουσας πραγματικότητας.
  2. 2. Αλλαγές στη μορφή του κτιρίουΤο παλαιό κτίριο του σχολείου μας θεμελιώθηκε το 1930 και η κατασκευή τουτελείωσε το 1934. Την εποχή αυτή υπουργός Παιδείας στην κυβέρνησηΒενιζέλου είναι ο Γεώργιος Παπανδρέου που είχε φροντίσει να κτιστούν πολλάδιδακτήρια σε όλη την Ελλάδα και να εκδοθούν νέα σχολικά εγχειρίδια. Τοδιδακτήριο των Αμπελοκήπων αποτελούνταν από έξι αίθουσες διδασκαλίας, μίααίθουσα τελετών, δύο γραφεία, δύο αποθήκες, ένα αποχωρητήριο προσωπικούκαι ένα υπόγειο. Επίσης υπήρχαν ένα δωμάτιο δεκαέξι τετραγωνικών μέτρων,δύο αποθήκες και αποχωρητήρια 8 θέσεων, αυτά ως παραρτήματα στο κεντρικόκτίριο. Ο κος. Νίκος Παραδείσης, συγγραφέας τοπικής ιστορίας και μόνιμος κάτοικος των Αμπελοκήπων, θυμάται τα εξής για το σχολείο: " Το δημοτικό σχολείο εδώ το θυμάμαι από το 1944-1945 όπου εγκατασταθήκαμε ως πρόσφυγες. Το μόνο συγκρότημα που υπήρχε είναι αυτό το παλαιό το κεντρικό με τους χοντρούς τοίχους, ακριβώς όπως είναι τώρα και είχε μία μαρμάρινη πλάκα μπροστά που έγραφε (και αυτό το τονίζωγια να διαμαρτυρηθώ με αυτόν τον τρόπο σε όποιον είχε αυτή τη φαεινή ιδέα ναξηλώσει αυτή τη μαρμάρινη πλάκα). Έγραφε ότι το σχολείο αυτό θεμελιώθηκε επί Γ.Παπανδρέου, που ήταν υπουργός παιδείας το 1932. Όλος ο άλλος χώρος ήταν η αυλήπου παίζαμε".Επίσης ο κος. Νίκος Παραδείσης μας έδωσε και την παρακάτω πληροφορία:"Μετά την μικρασιατική καταστροφή περίπου το 1925 εδώ ήταν μια πολύ μεγάλημάντρα που έβγαινε μέχρι τη λεωφόρο Κηφισίας. Σ αυτό το χώρο έπρεπε να πάνεκάποια παιδιά των προσφύγων σχολείο οι οποίοι πρόσφυγες είχαν στήσει ξύλινεςπαράγκες από τη Λακωνίας μέχρι το γηροκομείο. Και επειδή εδώ δεν υπήρχε σχολείο,εδώ στήθηκαν κάποια παραπήγματα ξύλινα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για σχολείο.Το 1927 όμως και 1929 έγιναν 2 πυρκαγιές στις παράγκες αυτές από γκαζιέρα και σεμία από αυτές μεταδόθηκε και εδώ η πυρκαγιά και κάηκε και αυτό το σχολείο".Και αργότερα όπως αναφέραμε ιδρύθηκε εδώ νέο διδακτήριο με την επωνυμία35ο Δημοτικό σχολείο Β περιφέρειας Αθηνών. Το 1952 ονομάστηκε 19οΔημοτικό σχολείο Α περιφέρειας Αθηνών και έτσι λειτουργεί ως σήμερα, το ένααπό τα δύο Δημοτικά που στεγάζονται εδώ.Πολύ αργότερα, τον Οκτώβριο του 1972, το δωμάτιο της πίσω αυλής και μία απότις αποθήκες μετατράπηκαν σε αίθουσες διδασκαλίας για χρήση τουνηπιαγωγείου και της πρώτης τάξης του δημοτικού. Στις 22 Απριλίου του 1972,Κυριακή των Βαΐων θεμελιώθηκε νέα πτέρυγα με οκτώ αίθουσες στη αυλή τουσχολείου παράλληλα με την οδό Αχαΐας. Επιπλέον, την άνοιξη του 1973επισκευάστηκε το κεντρικό κτίριο. Την ίδια χρονιά επιστρώθηκε η αυλή μεάσφαλτο. Από το σχολικό έτος 1974-1975 χρησιμοποιήθηκαν και οι αίθουσες τηςνέας πτέρυγας.
  3. 3. Το 1974 κατεδαφίστηκαν τα αποχωρητήρια για να κατασκευαστούν νέα, δαπάνηπου έφτασε το ενάμισι εκατομμύριο δραχμές.Το κτίριο του νηπιαγωγείου κατεστράφη από πλημμύρα το 1977 το οποίοστεγάσθηκε προσωρινά σε άλλες αίθουσες του διδακτηρίου. Επανήλθε στοεπιδιορθωμένο κτίριο του το Μάρτιο του 1979.Στις 17 Ιανουαρίου 1979 κατεδαφίστηκε μέρος του παλαιού κτιρίου, δηλαδή ταγραφεία των καθηγητών και η αίθουσα τελετών, για να χτισθεί η δεύτερηπτέρυγα, η κατασκευή της οποίας αναμενόταν να τελειώσει στο τέλος του ίδιουέτους. Η νέα πτέρυγα αποτελούνταν από επτά αίθουσες διδασκαλίας, ένα γραφείοτου διευθυντή στο ισόγειο, τέσσερα αποχωρητήρια, μία μεγάλη αίθουσα πουχρησιμοποιήθηκε ως γραφείο των δασκάλων και στο βάθος ένα γραφείο τουδιευθυντή του 18ου δημοτικού σχολείου το οποίο συστεγάζεται με το 19οδημοτικό από το τέλος της δεκαετίας του 40.Η νέα πτέρυγα παραδόθηκε για χρήση το Σεπτέμβριο του 1980. Εδώ αξίζει νααναφέρουμε την συνδρομή του στρατηγού εν αποστρατεία Νικόλαου Πετσίλα οοποίος, ως πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας και Πρόεδρος του Συλλόγου γονέωνκαι Κηδεμόνων του 19ου Δημοτικού Σχολείου, βοήθησε σημαντικά στηανέγερση και των δύο νέων παραρτημάτων.Από το 1980 στεγάζεται στο σχολικό συγκρότημα και το 56ο Γυμνάσιο Αθηνώνπου ως τότε στεγαζόταν σε μία πολυκατοικία που τη χρησιμοποιούσαν ωςσχολικό χώρο επί της οδού Φωκίδος. Έτσι σήμερα στο συγκρότημα αυτόσυστεγάζονται το 56ο Γυμνάσιο, το 18ο και 19ο Δημοτικά σχολεία και το 18ο και40ο Νηπιαγωγεία που λειτουργούν εναλλάξ κάθε εβδομάδα σε δύο κύκλους.Από το 1990 και μετά, με την επιμονή του Διευθυντή του γυμνασίου Κ.Κωνσταντίνου Καφφέ, η Σχολική Επιτροπή διέθεσε κάποια χρήματα για ναγίνουν διάφορες εργασίες συντήρησης και βελτίωσης του παλαιού κτιρίου.Μονώθηκε η ταράτσα, τοποθετήθηκαν κάγκελα στα παράθυρα για την ασφάλειατου κτιρίου, αντικαταστάθηκαν πολλές πόρτες, έγινε ο ελαιοχρωματισμός τουκτιρίου.Επίσης η διεύθυνση του Γυμνασίου ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα και για τον επαρκήεξοπλισμό του σχολείου, με τη συνδρομή βέβαια και των καθηγητών πουδίδασκαν τα αντίστοιχα μαθήματα. Σήμερα το σχολείο διαθέτει τρία εργαστήριαικανοποιητικά εξοπλισμένα. Το 1994 η μία αίθουσα του μικρού παραρτήματοςστην πίσω αυλή, έγινε εργαστήριο Φυσικής-Χημείας. Δύο χρόνια αργότερα ηδιπλανή αίθουσα μετατράπηκε σε εργαστήριο τεχνολογίας ενώ τη σχολικήχρονιά 1993-1994 η μία αίθουσα του ισογείου του παλαιού κτιρίου έγινεεργαστήριο Πληροφορικής.
  4. 4. Σχολική ζωή - Δραστηριότητες - Εκδρομές - Μέρος Α Ο πρώτος Διευθυντής του 35ου Δημοτικού Σχολείου ήταν ο Ν. Βούτσας (1934 - 1937). Τον διαδέχτηκε ο Στραπατσάκης (1938 - 1939), ο Γαλατάς (1939 - 1940) και η Μαρία Κοντολάτου από το 1940 έως το 1950. Το σχολικό έτος 1950 - 1951 Διευθυντής γίνεται ο Δογάνης Γιώργος, από τους πιο αξιόλογους δασκάλους της εποχής και παρέμεινε διευθυντής μέχρι το 1959. Η ομαλή λειτουργία του σχολείου διακόπτεται με τον πόλεμο του 40. Ο κ. Ιωάννου, από τους πρώτους μαθητές του σχολείου, θυμάται την ημέρα που κηρύχτηκε ο πόλεμος: "Αυτή τη μέρα (το 1940 εγώ ήμουν 9 χρονών) χτυπήσανε στις6 το πρωί σειρήνες και μέσα σε 20 λεπτά ήρθαν τα ιταλικά αεροπλάνα καιβομβαρδίσανε το Τατόι. Εμείς μέσα στη φασαρία δεν πολυκαταλαβαίναμε. Παιδιάήμασταν. Βάλανε κάτι προκηρύξεις, γινόταν μια ανακατωσούρα, ένα κακό, τρέχανε ναπάνε στο σταθμό, να φύγουνε οι άντρες, τα αεροπλάνα, όλες οι οικογένειες ήτανανάστατες. Εμείς τα παιδιά, ήρθαμε εδώ στο σχολείο και η διευθύντρια ΜαρίαΚοντολάτου -νομίζω- μας είπε ότι δεν είχαμε σχολείο. Εμείς δεν ξέραμε τι θα γινότανκαι λέγαμε όλο χαρά ότι θα πάμε να παίξουμε".Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, το σχολείο επιτάχθηκε από τουςΓερμανούς και χρησιμοποιήθηκε, όπως μας είπαν όσοι θυμούνται, ως αποθήκηανεφοδιασμού του γερμανικού στρατού, ως ταχυδρομείο και ίσως και ωςκλινική. Ο κ Ιωάννου θυμάται την ημέρα που ήρθαν οι Γερμανοί στο σχολείο γιανα το επιτάξουν:"Ήταν κατοχή. Ήρθαν οι Γερμανοί να δουν το σχολείο και εγώήμουν στην τετάρτη δημοτικού. Δεν είχαμε κάνει ούτε 20 μέρεςσχολείο γιατί τότε έγινε ο πόλεμος. Οι Γερμανοί άρχισαν ναβλέπουν το σχολείο. Η διευθύντρια η Μαρία Κοντολάτουανέλαβε να τους το δείξει. Ήμασταν τότε κατά σύμπτωση εμείςσε μία αίθουσα που τρέχανε νερά από πάνω. Έδειξε τηναίθουσα αυτή στους Γερμανούς για να πει πως είναιακατάλληλο το σχολείο. Εμάς μας είπανε μετά να φύγουμε καινα πάμε στο σχολείο του Καρανίκα για να συνεχίσουμεμαθήματα".Κατά την αναχώρηση των Γερμανών από το σχολείο ο κ. Ιωάννου θυμάται:"Φύγανε πια οι Γερμανοί και μπουκάρισε ο κόσμος μέσα και μάζευε ό,τι έβρισκεμπροστά του. Μάλιστα είχε έρθει η Μαρία Κοντολάτου να κλείσει το σχολείο, γιατί θαπαίρνανε και τα έπιπλα. Τα έκαιγαν για να ζεσταθούν. Μας είχε μείνει αυτή η εικόνα.Ακόμα θυμάμαι ότι εκείνη την ώρα είχε γίνει μια φωτιά από κάτι λάστιχα τωνΓερμανών και κάηκε ο Κούρκουλας, ένας συμμαθητής μου! Είχε σοβαρά εγκαύματα".
  5. 5. Στον εμφύλιο πόλεμο η λειτουργία του σχολείου διακόπτεται και πάλι. Η καΑλεβίζου μαθήτρια του σχολείου τα πρώτα χρόνια μετά τη Γερμανική κατοχήμας αφηγείται:"Εδώ έμεναν από το Δεκέμβριο του 1944 για τρεις περίπου μήνες οι αντάρτες. Κάποιαστιγμή απωθήθηκαν από τους Άγγλους και έφυγαν προς τα Τουρκοβούνια. Αυτό ήτανκαι το τέλος των Δεκεμβριανών. Το σχολείο είχε επιταχθεί. Τότε που έγιναν οι μεγάλεςμάχες, όλη η γειτονιά είχε συγκεντρωθεί σ ένα υπόγειο. Το σχολείο είχε υποστείμικροφθορές. Δεν είχαν πέσει τοίχοι".Στη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής αλλά και μετά την απελευθέρωσηλειτούργησαν στο σχολείο μαθητικά συσσίτια. Ο κ Ιωάννου μας αφηγείται:"Τα μαθητικά συσσίτια άρχισαν, όπως θυμάμαι, το 1937 και εγώ πήγαινα πρώτηδημοτικού. Εμείς κάναμε μάθημα με την κα Αγγελική. Όταν τελειώναμε έφερναν στηναίθουσά μας έτοιμα φαγητά: πατάτες, φασολάδα και τέτοια φαγητά, για να φάνε ταπαιδιά που ήταν από άπορες οικογένειες. Και στην κατοχή έδινε το σχολείο συσσίτιαγια όλο τον κόσμο. Εν συνεχεία, μετά το 1945 μοιράζανε στα σχολεία γάλα και θυμάμαιότι το παρασκευάζανε εδώ σε κάτι κουτάκια και στο διάλειμμα το δίνανε στα παιδιάμαζί με τη μαρμελάδα. Το παράρτημα στην πίσω αυλή χρησιμοποιούνταν ως μαγειρείοόπου έβραζαν το γάλα σε δύο καζάνια. Το πρόλαβα κι εγώ μαθητής μετά τον πόλεμο.Μάλιστα όταν πήγαινα στο Γυμνάσιο βγάζανε από τις δύο τελευταίες τάξεις τουγυμνασίου μια ομάδα κάθε μέρα για το σκοπό αυτό. Τότε εμείς πηγαίναμε μεευχαρίστηση. Το θέλαμε για να γλιτώσουμε το μάθημα και σαν παιδιά να κάνουμε τηνπλάκα μας". Το 1948 όταν σταμάτησαν τα συσσίτια, ο χώρος των μαγειρείων που βρισκόταν στην πίσω αυλή, παραχωρήθηκε στο 41ο Σύστημα Προσκόπων που το διαμόρφωσαν σε ωραία Προσκοπική εστία, με θαυμάσια διακόσμηση και χειροτεχνίες. Εκεί παρέμειναν περίπου είκοσι χρόνια. Στη μεταπολεμική περίοδο το σχολείο λειτουργεί και πάλι ομαλά. Ένας από τους Διευθυντές που ξεχώρισαν για το έργο τους και την προσφορά τους ήταν ο Γεώργιος Δογάνης.Η κα Αλεβίζου θυμάται:"Ο κ. Δογάνης για μένα, παρόλο που έχει πεθάνει, ήταν πολύ καλός δάσκαλος αλλά καιπολύ σκληρός. Μαθηματικά μας έκανε, αλλά μας περιποιόταν κι όλας, ήταν αυστηρός!Θυμάμαι μάλιστα ότι παρ όλο που η κόρη του ήτανε συμμαθήτριά μου, δενεπηρεαζόταν καθόλου η συμπεριφορά του. Το μοναδικό χαστούκι, να φανταστείτε, πουέχω φάει ποτέ στη ζωή μου από αυτόν ήτανε μαζί με την κόρη του. Μιλούσαμενομίζοντας τάχα ότι θα είχαμε τα μέσα".
  6. 6. Σχολική ζωή - Δραστηριότητες - Εκδρομές - Μέρος BΗ κ. Δογάνη Πηγή, δασκάλα στο 35οΔημοτικό σχολείο από το 1945 έως το1961 και σύζυγος του ΔιευθυντήΔογάνη μας είπε τα εξής για τοσχολείο:"Το σχολείο μας ήταν πολύ ευρύχωρο, μεμια μεγάλη αυλή, στην οποία είχαμεφτιάξει σκάμμα με όργανα γυμναστικής.Στο κάτω μέρος είχαμε δημιουργήσειέναν ανθόκηπο, που τον περιποιόταν οπατέρας ενός μαθητή ο οποίος ήτανκηπουρός. Στα μπροστινά παράθυρα του σχολείου είχαμε φυτέψει ακακίες, για νασκιάζουν τις αίθουσες το καλοκαίρι. Στο πίσω μέρος είχαμε μεγάλες χοντρές σανίδες οιοποίες σχημάτιζαν κύκλο για να κάθονται οι μαθητές. Στην πίσω αυλή είχαμε έναμικρό κήπο όπου φυτεύαμε διάφορα φυτά, μελιτζάνες, κολοκύθια, πατάτες και άλλα.Και αυτός ο χώρος χρησιμοποιούνταν για να γίνει το μάθημα της φυσικής ιστορίας καινα μπορούν τα παιδιά να παρακολουθούν την ανάπτυξη των φυτών"."Οι μαθητές του σχολείου ήταν περισσότεροι από πεντακόσιοι και προέρχονταν κυρίωςαπό την περιοχή των Αμπελοκήπων και από τις προσφυγικές οικογένειες πουκατοικούσαν στην περιοχή. Στο κτίριο του σχολείου στεγαζόταν τότε εκτός από το 19οΔημοτικό Σχολείο, το 18ο Δημοτικό Σχολείο γνωστό και ως σχολείο του Σακά (πουήταν διευθυντής). Φιλοξενούνταν και ένα τμήμα του Γαλλικού Ινστιτούτου, πουαργότερα βρήκε άλλο οίκημα και μετακόμισε πριν το 1961. Το σχολείο τις μισές ώρεςλειτουργούσε πρωί και τις υπόλοιπες απόγευμα, εναλλάξ με το άλλο σχολείο. Ταμαθήματα ξεκινούσαν στις 8:30 το πρωί. Οι μεγάλες τάξεις σχολούσαν στις 2:00 τομεσημέρι και οι μικρές (Α και Β) στις 1:00. Οργανώνονταν πολλές εκδρομές. Κυρίωςπηγαίναμε στη Συγγρού όπου βρίσκονταν η γεωργική σχολή κτλ. Οργανώνονταν γυμναστικές επιδείξεις, αγωνίσματα, εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου. Οι παρελάσεις γίνονταν μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Μετά την εκκλησία κάθε Σάββατο τα παιδιά πήγαιναν στη μεγαλύτερη αίθουσα του σχολείου, στις 10:30 το πρωί και παρακολουθούσαν κινηματογράφο. Το
  7. 7. σχολείο διέθετε μηχανή προβολής κινηματογραφικών ταινιών. Τις έφερναν οι γονείςτων παιδιών που δούλευαν τότε στην Αμερικανική Βάση".Πριν από τον πόλεμο το σχολείο λειτουργούσε πρωί απόγευμα 8-12 το πρωί και3-5 το απόγευμα. Μετά τον πόλεμο λειτουργούσε μόνο το πρωί και ότανσυστεγάστηκε και το 19ο Δημοτικό Σχολείο λειτουργούσε εναλλάξ σε δύοκύκλους.Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν: Θρησκευτικά, Ελληνικά, Μαθηματικά,Ιστορία, Γεωγραφία, Ωδική, Ιχνογραφία, Χειροτεχνία, Γυμναστική,Καλλιγραφία. Σε κάθε τάξη ήταν περίπου σαράντα με πενήντα μαθητές. Στηνπροπολεμική περίοδο και τα αγόρια και τα κορίτσια στις πρώτες τάξειςφορούσαν μπλε ποδιά με άσπρο γιακά.Μετά τον πόλεμο στα πρώτα χρόνια μετά την κατοχή, επειδή ήταν πολύ δύσκοληπερίοδος, οι μαθητές δεν φόραγαν συγκεκριμένη ενδυμασία. Αργότερα στηδεκαετία του 50 έως και τη δεκαετία του 70 τα κορίτσια φορούσαν μπλε ποδιάμέχρι το γόνατο, άσπρο γιακαδάκι, κορδέλα μπλε και άσπρη στα μαλλιά καικοντά λευκά καλτσάκια. Τα αγόρια φορούσαν πουλόβερ και παντελόνι μακρύ,συνήθως γκρι ή μπλε. Οι ποινές για τις παιδικές αταξίες ήταν ένα χαστούκι ή μιαχαρακιά στο χέρι ή τιμωρία όρθιοι στη γωνία ή τους έβαζαν να γράφουν μια -δυο λέξεις σαράντα και εκατό φορές για την επόμενη μέρα.Για τις εκδρομές ο κ. Ιωάννου θυμάται:"Εκδρομές μας πηγαίνανε εδώ πάνω όπου υπήρχε ένας λόφος. Η περιοχή εδώ ήταν σανεξοχή, δεν υπήρχαν μεγάλα σπίτια, ήταν μικρά. Από δω και πάνω, εκεί που είναισήμερα ο Πύργος, υπήρχε μια έπαυλη που είχε ένα ρέμα δίπλα. Τρέχανε νερά, πετούσανπουλιά, ήταν φανταστικό πράγμα! Υπήρχε ένας ελαιώνας και πεύκα. Πρόχειρεςεκδρομές, δηλαδή περιπάτους, μας πηγαίνανε εκεί. Μας βάζανε σε σειρά και έπειταπαίζαμε. Πηγαίναμε και προς την Καισαριανή και μάλιστα μας πηγαίνανε με τα πόδια.Όταν ήμουν βέβαια στην τρίτη τάξη και στην τετάρτη τάξη, η πρώτη και η δευτέρα τάξηδεν πήγαιναν, γιατί ήταν μικρά παιδιά".Εκδηλώσεις οργανώνονταν στοσχολείο τα Χριστούγεννα, τιςΑποκριές, την 25η Μαρτίου καιστο τέλος της χρονιάςγυμναστικές επιδείξεις στηναυλή του σχολείου. Επίσης οιπαρελάσεις τα πρώτα χρόνιαμετά την κατοχή γίνονταν στοπροαύλιο.Κυλικείο φυσικά δεν υπήρχε. Οκ. Ιωάννου θυμάται τονμπάρμπα-Θόδωρο που ερχόταν με το καροτσάκι του στην είσοδο του σχολείουκαι πουλούσε τετράδια, μολύβια, καραμέλες. Αργότερα η κα Αλεβίζου θυμάταιτον κυρ-Κώστα που με το καροτσάκι του πουλούσε στην είσοδο του σχολείουκουλούρια και τυρί.
  8. 8. Γενικά για το 35ο Δημοτικό Σχολείο και μετέπειτα 19ο η κα Αλεβίζου μας είπε:"Ήταν πολύ καλό σχολείο, αυστηρό! Από κτιριακής απόψεως υπερείχε. Ήταν πολύωραίο, το πιο καινούριο, ήταν αρχοντικό σχολείο".Και η κα Δογάνη τονίζει:"Το σχολείο μας άφησε όνομα στους Αμπελοκήπους" Τις τελευταίες δεκαετίες από το 1970 και μετά η σχολική ζωή βεβαίως εμπλουτίζεται με τη διδασκαλία νέων μαθημάτων. Και στις δύο βαθμίδες της εκπαίδευσης, με την ανανέωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και με την οργάνωση ποικίλων εκδηλώσεων που συνδέονται άμεσα με τη σύγχρονη εποχή. Ο αριθμός των μαθητών στα σχολεία που συστεγάζονταιστο σημερινό συγκρότημα τα τελευταία χρόνια συνεχώς μειώνεται, ενώ ένασεβαστό ποσοστό αλλοδαπών μαθητών που προέρχονται κυρίως από την ΒόρειαΉπειρο, εγγράφονται στα σχολεία αυτά.Εδώ αξίζει να αναφέρουμε και την συμβολή του συλλόγου Γονέων καιΚηδεμόνων των σχολείων στη σχολική ζωή. Πάντα εργάζονται με αγάπη καιενδιαφέρον για το σχολείο και τους μαθητές και πολλές φορές ενισχύουνοικονομικά τα σχολεία για την αντιμετώπιση διαφόρων προβλημάτων.

×