Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

ενας καλύτερος κόσμος μαριάννα γλιαρμή

320 views

Published on

Published in: Education
  • Login to see the comments

  • Be the first to like this

ενας καλύτερος κόσμος μαριάννα γλιαρμή

  1. 1. Ένας καλύτερος κόσμος… Μαριάννα Α. Γλιαρμή Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας MΑ Κλινική - Συμβουλευτική Ψυχολογία BTEC – 5 Ειδική Αγωγή gliarmi@hotmail.comΈνας καλύτερος κόσμος…! Πώς να ορίζεται άραγε ο καλύτερος κόσμος; Θέμα αμφιλεγόμενο και σχετικό…Τι χρειάζεται για να ομορφύνουμε τον κόσμο που ζούμε, χωρίς φωνές, μίση, παρεξηγήσεις, πολέμους καιδιαφωνίες;Έχοντας ειδικευτεί στην Ειδική Αγωγή και γνωρίζοντας πόσο διαφορετικά μπορεί να ειδωθεί ο ίδιοςκόσμος από διαφορετικά μάτια, νομίζω ότι βοηθήθηκα καταλυτικά στο να απαντήσω, κατά ένα μέρος, σεαυτό το ερώτημα: «Αποδοχή της διαφορετικότητας μας»Νομίζω πως αν μπορούσαμε να αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλο χωρίς καλούπια και προκαταλήψεις, θαμπορούσαμε να ζήσουμε σε ουσιαστικότερη σχέση με μας και με τους άλλους.Η διαφορετικότητα που αναφέρω καλύπτει ένα ολόκληρο φάσμα καταστάσεων και γεγονότων…από το τιχρώμα δέρματος έχουμε, τι ρούχα φοράμε, τι δουλειά κάνουμε μέχρι του εάν έχουμε μαθησιακέςδυσκολίες ή έλλειψη κάποιας από τις αισθήσεις μας.Αναμφίβολα, για να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα χρειάζεται να τη γνωρίσουμε. Η άγνοια είναι μιααπό τις ισχυρότερες αιτίες του φόβου (φοβόμαστε, κατά βάση, να συγχρωτιστούμε με ανθρώπουςδιαφορετικούς από εμάς γιατί δε ξέρουμε πως θα είναι).Επομένως, η κατάλληλη ενημέρωση και η διάθεση είναι βασικοί παράγοντες επιτυχίας.Τι χρειάζεται όμως να έχουμε ως εγγενή χαρακτηριστικά για να αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα και ναφτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικάτους, θα μπορούν να ζουν αρμονικά χωρίς να ορίζονται από την "κανονικότητα" ή την "ιδιαιτερότητα"
  2. 2. τους; Ποια είναι αυτά τα κοινωνικά προσόντα που θα μας βοηθήσουν σε αυτόν το δρόμο, ο οποίος δενείναι εύκολος ούτε στρωμένος με ροδοπέταλα αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι και ανέφικτος;Ας ξεκινήσουμε από τον σεβασμό. Ο σεβασμός στην δυσκολία την δική μας και του άλλου, στην ευκολία,στη ζωή. Ο σεβασμός που θα πηγάζει από την ουσία του κάθε ανθρώπου και όχι από τον οίκτο ή το φόβο.Έπειτα, η ικανότητα της αποδοχής. Προκειμένου να αποδεχτείς κάτι διαφορετικό από σένα, πρέπει πρώτανα έχεις μάθει να αποδέχεσαι γενικότερα. Να μην ορίζεται κανείς από καθορισμένες, κοινωνικά ήδηδιαμορφωμένες νόρμες, αλλά να μπορεί και να θέλει να δει πέρα από αυτό ώστε να δημιουργήσει δικέςτου που θα στηρίζονται σε ουσιαστική χρήση της κρίσης του και όχι σε αναμασημένες πληροφορίες. Ηικανότητα αυτή σχετίζεται άμεσα και με την έλλειψη προκαταλήψεων.Μπορούμε όμως να σεβόμαστε τους άλλους και εμάς, με ανοιχτό πνεύμα και διάθεση συνεργασίας, εάνπρώτα δεν γνωρίζουμε εμάς τους ίδιους, τον εαυτό μας;Επομένως η αυτοκριτική και, η όσο το δυνατόν πιο ανεπτυγμένη, αυτογνωσία θα μας βοηθήσουν στο ναμπορέσουμε να αντιληφθούμε τη θέση του άλλου, να την αποδεχτούμε και την σεβαστούμε. Θα μαςβοηθήσουν να αναπτύξουμε την ενσυναίσθηση μας.Σημαντική, επίσης, είναι η ικανότητα της εκτίμησης. Να μπορούμε να εκτιμήσουμε την προσπάθεια τωνανθρώπων γύρω μας και την δική μας μαζί. Αντικειμενικά, με οξύτητα αλλά και επιείκεια, σύμφωνα με τιςδυνατότητες του καθένα μας και όχι με όποιες υποκειμενικές απαιτήσεις.Όλα αυτά είναι σημαντικά εργαλεία και πιθανότατα σπουδαία για να μπορέσουμε να φτιάξουμε ένανκαλύτερο κόσμο. Νομίζω όμως, πως η συμβολή τους θα είναι πολύ μικρότερης σημασίας, εάν απουσιάζειακόμη ένα… η αγάπη.Αν μπορέσουμε να αγαπήσουμε ο ένας τον άλλο, χωρίς ιδιοτέλειες, χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος,χωρίς εγωισμό και περηφάνια, σίγουρα η διαφορετικότητα του καθένα μας θα ήταν ένα χρώμα που θαστόλιζε τον καμβά της ζωής, θα ήταν πηγή έμπνευσης και όχι στοιχείο αποτροπής, θα ήταν ουσία και όχιφαίνεσθαι.Όλα αυτά τα προσόντα δεν είναι ζήτημα τύχης να τα έχει κανείς. Μπορούν να γίνουν πραγματικότητα μεέναν μονάχα τρόπο, με την σωστή παιδεία. Μπορούμε, εάν το θελήσουμε, να εμφυσήσουμε στα παιδιάμας (είτε ορίζονται ως βιολογικά μας παιδιά, είτε ως μαθητές μας) αυτές τις αρχές και αυτά τα ιδανικάπου θα τα βοηθούσαν να χτίσουν έναν άλλο κόσμο από τον δικό μας, έναν κόσμο όπου ηδιαφορετικότητα θα αποτελεί συνώνυμο της κανονικότητας και όλοι θα έχουν δικαίωμα και ευθύνη σεαυτόν, χωρίς προκαταλήψεις και ταμπού.

×