ป่วนรักลูกสักหลาด (ทดลอง)

366 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
366
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

ป่วนรักลูกสักหลาด (ทดลอง)

  1. 1. »†Ç¹ÃÑ¡ÅÙ¡ÊÑ¡ËÅÒ´ลขสทธิ์ © วรนุช ภักติยมงคลกุล ิ ิสงวนสทธตามพระราชบญญตลขสทธิ์ พ.ศ. 2537 ิ ์ิ ั ัิิ ิแต่งโดย เพทายสีฟา ้พสจนอักษร ธารทิพย์ ประจักษ์บรรจง ิู ์ปก ลิงโก้สตาร์ เวสปิ อาริโอ้ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 2
  2. 2. คํานํา ไม่ว่าจะผ่านกี่ยคกี่สมัย กีฬาก็จะถูกขนานนามว่าเป็ น ‘ยาวิเศษ’ ทําให้ ุมนุษยน์มีพลานามัยแข็งแรง นํามาซึงความกล้ าหาญ ความมีไหวพริ บที่ดี การ ่สร้ างสรรค์ในความคิด ก่อสติและสมาธิ นําไปสู่ความเชื่อมันในตัวเอง และยังดึง ่ภาวะผู้นําที่อยูในตัวของแต่ละคนให้ โดดเด่นขึ ้นมา ่ อีกทัง กีฬ าก็ยังถูกยกย่องให้เ ป็นสื่อกลาง การเชื่อมโยงประเพณี และ ้วัฒนธรรมในแต่ละฟากทวีปของสังคมมนุษย์ ที่ช่วยสร้ างสรรค์ให้ มีนํ ้าใจ แม้ กระทงหลอมรวมความร้ ูสกให้ผกพนจนเกิดเป็นความรัก ั้ ึ ู ั นวนิยายเรื่ องนี ้ ผู้เขียนขอดึงมนต์เสน่ห์ของกีฬาเทนนิส ที่พรหมลิขิตได้ให้กามเทพแผลงศร โดยใช้ลกเทนนิสเป็นสื่อนํา ‘หวใจ’ อีกทงยงเอาไปส่งถึงมือ ู ั ั้ ัหญิงสาว โดยมีชายหนุ่มที่เป็ นเจ้ าของลูกสักหลาด ขอตังหน้ าตังตาป่ วนกันซึ ้งๆ ้ ้หน้าอีกด้วย เมื่อความรักเป็นสิ่งที่ทุกคนตามหา บางครัง ก็ทําราวกับว่าจะไม่มี วัน ้หมด บางคราก็คิดว่าร้ ู จักคําๆ นีดี แต่กลับกลายเป็นหยิบคว้าความว่างเปล่า ้ทั ง ๆ ที ่ไ ม่ ต้ อ งใช้ เหตุ ผ ลที ่ร ายล้ อมอยู่ ม ากมาย เพี ย งแค่ ข อสั ญ ญาณของ ้ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 3
  3. 3. ความร้ ูสก ท่ีจะตอบความหมายของทกๆ อยางท่ีอยบนเส้นชีวต ึ ุ ่ ู่ ิ เหมือน ‘ความรั ก’ และ ‘เกมกี ฬา’ ท่ี จะต้ องเดิมพันด้วยความเสี่ยงอันมากมาย และ ‘หัวใจ’ ของความสําเร็ จอันยิ่งใหญ่ ก็อยู่ที่ร้ ูคณค่าของคําว่า ‘แพ้ ’ ุหรือ ‘ชนะ’ ผ้ เขียนขอกราบขอบพระคณมารดาผ้ ูให้กําเนิด ขอขอบคุณเวปเด็กดีที่ ู ุเป็ นสื่อกลางและให้ โอกาสสําหรับผู้เขียน สุด ท้ ายขอขอบคุณทุกๆ ความรู้ สึก ที่เป็ นแรงใจให้ มงมัน ก้ าวเดินต่อไป บนเส้ นทางตัวอักรษรนี ้ ุ่ ่ นิยามของผู้เขียน อกษร ทุกตัวเสมือนดาบสองคม จึงเป็ นหน้ าที่ของ ันกเขียน ที่ต้องถ่ายทอดด้ วยจิตสํานึกในความรับผิดชอบต่อสังคม หาก ‘อักษร’ ัตวใดส่งผลกระทบต่อบางแง่ บางมุม ในความร้ ู สึกของผ้ ูอ่าน ‘ผ้ ูเขียน’ ขอน้ อม ัรับคาตชมไว้แตเ่ พียงผ้ เู ดยว ํ ิ ี ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 4
  4. 4. สื่อกามเทพ การแข่ง ขัน เทนนิส ระดับโลก ย่อมไม่พ ลาดท่ี จ ะมี นก เทนนิส มากหน้ า ัหลายตาเข้ าร่ วมชิงชัย เพื่อเก็ บคะแนนสะสมไว้ สําหรับอันดับมื อวางของโลกพร้ อมๆ กับ ดึงดูดผู้คนให้ เข้ ามาร่ วมเป็ นพยาน ไม่ว่าจะเป็ นนักข่าว ผู้สนับสนุนต่างๆ อีกทังคลื่นลูกหลัง ท่ีกําลงจะก้าวเข้ามาในวงการลกสกหลาดนี ้ ้ ั ู ั สนามเทนนิสส่ีเหล่ียมผืนผ้ าอย่ภายใต้ หลังคาขนาดใหญ่ ถ้ามองจากทาง ูด้ านบนลงไป ก็เหมือนเป็นมนต์เสนห์ชวนให้หลงใหล เพราะเจ้ าลูกสักหลาดสีเขียว ่อ่อน ที่กําลังกระดอนข้ ามตาขาย จากการออกแรงหวดผ่านหน้าแร็ กเก็ต 1ของสอง ่ 0นักกีฬาหนุมรูปร่างแข็งแรง ซึ่งโดดเด่นอยูคนละฝั่ งสนาม สง่างามในชดนกเทนนิส ่ ่ ุ ัท่ีออกแบบได้ อย่างลงตัวกับสรี ระ แนวแถวที่นงบนอฒจนทร์ เตมไปด้วยผ้ คนที่กําลังชมการแข่งขัน และอยู่ ั่ ั ั ็ ูทามกลางบรรยากาศท่ีล้ นระทึก เมือเกมแข่งขันกําลังขับเคี่ยวกันแต้ มต่อแต้ ม ซึ่ง ่ ุ ่ต้ องอาศัยสมาธิจาก ‘ความเงียบ’ ในสนาม เพื่อให้ นกเทนนิสท่ีกําลงตีลก สร้ าง ั ั ู1 ไม้เทนนิส ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 5
  5. 5. จังหวะได้ อย่างสมบูรณ์ การโต้ ใส่กนอย่างเหนือชัน ได้ สร้ างความตื่นเต้ นให้ กบผู้ชมบนอัฒจันทร์ ั ้ ัโดยแต่ละสโตรค 2นน ดึงให้ทุกใบหน้าหนตามลูกเทนนิสอย่างพร้อมเพรียง จน 1ั้ ัมองดคล้ายถกสะกดจากมนตของเจ้าลกกลมๆ เลกๆ ในสนาม ู ู ์ ู ็ ‘ตกๆ’ ึ เสียงลูกเทนนิสกระทบพื ้นสนาม...ทุกคนตบมือให้ กับฝ่ ายได้ แต้ ม เป็ นมารยาทที่ดีของผู้ชม บรรยากาศในสนามแข่งขนยงสนุกและตื่นเต้น เพราะเหมือนได้ล้ ุนอยู่ ั ักับเกม และได้ เห็นฝีมือของนักเทนนิสคนโปรด กรรมการตัดสินที่นงอยู่บนเก้ าอี ้สูงตรงกลางริ มสนาม ก็กําลังขานแต้ มที่ ั่ฝ่ายเสิร์ฟ เพิ่งจะตวัดโฟรแฮนด์วินเนอร์ 3 สวนกลับจากท้ ายคอร์ท 4ของตัวเอง ไป 2 3ลงปลายเส้นของอีกฝ่าย นัก เทนนิ ส ทัง สองเดิ น กลับ มานัง ที ่เ ก้ า อี ริ้ ม สนาม เป็ นกติ ก าการพัก ้ ่ระหว่างเกมในแต่ละเซต 5 เพ่ือจะได้ รวบรวมสมาธิ ทบทวนการเล่นในเกมท่ีผ่าน 4มา อีกทังเตรียมวางแผนการรับและรุกในเกมต่อไป ้ เม่ือการแข่งขันกลับมาดําเนินต่อ ภายใต้ ความรวดเร็ วของฝีเท้า ที่ต้องอาศยความแข็งแรงของร่ างกาย เพ่ือการตอส้ ในแตละสโตรคของเกม ท่ีกําลงวด ั ่ ู ่ ั ัใจซึง กัน และกัน อี กทัง ต้ องอาศัยปฏิ ภ าณไหวพริ บที่ เ ฉี ยบคม สํ าหรับแก้ เ กม ่ ้เฉพาะหน้ าที่จะเกิดขึ ้นเพียงเสี ้ยววนาที ิ2 การตีลกู3 การตีลกตามหน้ามอและได้แต้ม ู ื4 สนาม5 การแขงขนเทนนิสจะแบงออกเป็นเซต แต่ละเซตจะแบงเป็นเกม ่ ั ่ ่ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 6
  6. 6. ลูกสักหลาดวิ่งข้ามตาข่ายอีกครัง จากการตีแบ๊ คแฮนด์วินเนอร์ 6ผ่าน ้ 5คู่แข่ง ที่ขยับขึนมากดดน อยู่ตรงหน้าเนต 7 ก่อนที่เจ้ าลูกกลมๆ จะม้วนลงตรง ้ ั 6ปลายเส้ นพอดิบพอดี หากเสียงค้ านจากกรรมการ ทําให้คนที่ควรจะได้แต้มยืนเท้าเอวอยกลางสนาม ู่ ไซอา เมซิ ส นักเทนนิ สหนุ่มลูกครึ่ งกรี ซฝรั่ง เศสส่ง สัญญาณขอดูภาพเพื่อยืนยันแต้ มของตวเอง แต่เหมือน ‘โชคร้ าย’ ท่ีมีบางอยาง ทําให้ ภาพเกิดสะดุด ั ่และการโต้เถียงก็เริ่มต้ นขึ ้น ทามกลางผ้ ชมท่ีกําลงสงสัยกับแต้ มสําคัญเช่นกัน ่ ู ั ‘ฮอฮาๆๆๆ’ ื เสียงดงจากแนวแถวอฒจนทร์ด้านหน้า หลายคนทําสญญาณมือให้เห็น ั ั ั ัวาลกลงเส้น พร้อมๆ กบตะโกนบอกกรรมการ ่ ู ั นักเทนนิ ส หนุ่ม เดิ น ไปหากรรมการที่นัง บนเก้าอีสูง เหมื อนเขากําลัง ่ ้เจรจาขออะไรสกอยาง กอนจะเดนกลบมายืนใกล้เก้าอี ้น่งพก ั ่ ่ ิ ั ั ั ‘ปั งๆๆๆ’ เสียงทุบแร็ กเก็ตกับพื ้นสนามดังลัน ซึ่งคนทุบก็ตงใจที่จะระบายอารมณ์ ่ ั้โมโหเตมท่ี ทําให้ ลกเทนนิสที่ถืออยูในมือหลดตามแรงทบของตวเองไปด้ วย ็ ู ่ ุ ุ ั คนหงุดหงิดยังสบถเสียงใส่กรรมการอย่างอารมณ์เสียสดขีด หากก็ส่าย ุสายตามองหาลูกเทนนิสที่เกรงว่าจะลอยไปอด ‘ใคร’ อย่างไม่ได้ ตงใจ เพราะท่ีน่ง ั ั้ ัติดสนามตรงด้ านหน้ า เป็ นท่ีเฉพาะแขกพิเศษ ผู้สนับสนุนหลัก สื่อต่างๆ รวมถึงโค้ ชและทีมงาน ชายร่ างใหญ่สงวยนังกอดอกมองนิ่งไปท่ีคนทุบไม้ พลางส่ายหน้ านิดๆ ู ั ่ให้ กบเกมนี ้ อยางเข้าใจความร้ ูสกของคนโชคไมดี ั ่ ึ ่6 การตีลกโดยหนหลงมอออกนอกตวและได้แต้ม ู ั ั ื ั7 ตาข่ายที่ขงอยูตรงกลางสนาม ึ ่ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 7
  7. 7. ลําโพงกําลงประกาศปรับแต้ ม แต่เมื่อนกกีฬาหนมยังไม่ยอมหยุดโวยใส่ ั ั ุ่กรรมการ ทําให้เกมต้ องยุตทนที เหตจากนกกีฬาโดนไลออกจากการแขงขน ิ ั ุ ั ่ ่ ั แม้คนทบไม้ท่ีถกไลออกจากการแขงขนจะหงุดหงิดอย่างสุดขีด หากก็ยง ุ ู ่ ่ ั ัพยายามมองหาลูกเทนนิสที่ทําหลุดมือไป ก่ อนจะสะดุดกับเจ้ าลูกสักหลาดสีเขียวออนท่ีอยในมือเรียวบางของผ้ หญิงคนหนึง ซงน่งอยไมไกลจากกลมทีมงาน ่ ู่ ู ่ ่ึ ั ู่ ่ ุ่ ไม่มีใครสนใจลูกบอลเล็กๆ ที่หลุดออกจากสนามไป เพราะกําลังเสี ยอารมณ์ ที่การแข่ ง หยุด ลง มี แ ต่นัยน์ต ากลมสวยท่ี ยัง มองแต่ลูกเทนนิส ในมื อควบคู่กับอาการตกใจระคนตื่นเต้น พอเรี ยวปากบางคลี่ยิมออกมา ก็ทําให้นัก ้หวดหนุมนิ่งงัน ก่อนจะแสร้ งหนกลบไปสนใจสมภาระของตัวเองที่ม้านัง ่ ั ั ั ่ ทว่า ...ความร้ ู สึ กแปลกๆ ท่ี พุ่ง เข้ ามาปะทะ คล้ า ยแรงจัง หวะของลูกสกหลาด ไม่แค่นน...หากยัง รู้ สึกได้ ว่ามนกําลง กระดอนไปกระดอนมา แข่งกับ ั ั้ ั ัจังหวะแรงเต้ นของ ‘หวใจ’ ท่ีทําให้ เขาต้ องหันไปมองรอยยิ ้มนนอีกครัง... ั ั้ ้ แนวแถวของเครื่ องออกกําลัง กายในห้ องพักนักกีฬ า ท่ามกลางเสี ยงอึกทึกจอแจด้ านนอกของผู้สื่อข่าวที่ม าดักรอนักเทนนิส หนุ่ม โดยคาดหวัง คําชี ้แจงเล็กๆ น้ อยๆ หรื อมากกว่านัน เพ่ือนําไปพาดหวข่าวหน้ าหนงสือพิมพ์กีฬา ้ ั ัในวนรุ่งขึ ้น ั หลังเดินออกมาจากเกมเจ้าปัญหาเมื่อครู่ ร่างสูงเปรียวก็เข้ ามายืนใช้ความคดอยในห้องนี ้ ก่อนจะน่งลงบนเคร่ื องออกกําลงกล้ามเนื ้อใกล้ตว ิ ู่ ั ั ั ใบหน้ าชายหนุมนิ่งแบบมีเสน่ห์ สอดรับกับดวงตาสีเขียวเข้ม และผมสน ่ ั้หยักศกสีนําตาลอ่อน เขากําลง เรียกสติทบทวนตัวเอง โดยเฉพาะต้ องทําใจให้ ้ ัยอมรับกับเหตการณ์ทีเกิดขึ ้น ทังๆ ที่ เห็นว่าลูกนนลงบนเส้น พอหางตาเห็นเงา ุ ่ ้ ั้ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 8
  8. 8. จากร่างใหญ่ท่ีเข้ามายืนอยใกล้ ๆู่ “เฟรม” ไซอาทักทายเบาๆ พลางพยายามตังสติ ดึงตัวเองออกมาให้ พ้น ้จากอารมณ์สบสน ั โค้ ชนํ าภาพรี เพลย์ 8การแข่งขนมาเปิ ดที่ โทรทัศน์ในห้ อง ขณะภาพกําลัง 7 ัเลื่อนขึ ้นไปบนอัฒจันทร์ ก็เห็นทุกสายตาของคนดูจ้องอย่างลุ้นระทึก เสียงตบมือดง ัขึ ้นในเกมท่ีเขาได้แต้ม ไมตางกบเสียงให้กําลงใจในขณะท่ีเขาเพล่ียงพลํ ้าเสียแต้ม ่ ่ ั ั พอมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ ้นในสนาม ซึ่งก็เป็นช่วงเวลาที่มืดแปดด้ าน ผสมปนเปไปด้วยความสับสน เขาก็ยงเห็นคนดตะโกนให้กําลังใจ ซึงตรง ั ู ่ข้ามกบตวเอง ท่ีเป็นฝ่ายลืมนกถงความบากบนของตนไป ั ั ึ ึ ่ั นกเทนนิสหน่มหลบตาหวนทบทวนแรงบนดาลใจ ตงแตวนท่ีเร่ิ มจบไม้ ั ุ ั ั ั้ ่ ั ัเทนนิส ‘ความฝั น’ ท่ี จ ะยื น บนสนามเทนนิส ระดั บโลก และวันที่ไ ด้สัมผัส ถ้ วยแชมปเยาวชน ์ การก้าวเข้าสู่ถนนของการแข่งขันเอทีพีทัวร์ 9 ซึ่งเป็ นจุดเริ่ มต้ นของนัก 8เทนนิสอาชีพ ในการก้ าวไปแข่งขันในระดับมาสเตอร์ 10 และในจดสงสดของระดบ 9 ุ ู ุ ัแกรนสแลม 11 หากภาพฝั นร้ ายที่คอยตามหลอกหลอนมาตลอดห้ าปี ก็มกจะทํา 10 ัให้ เขาขาดสมาธิและจุดยืนอยูเ่ สมอ รวมถึงเกมที่เพิ่งผ่านไป “รู้ ตวหรือเปล่า นายทําให้คนดตกใจ ทังสนามเงียบยิ่งกว่าตอนแข่งขัน ั ู ้ปกติซะอีก” โค้ ชเอ่ยขึ ้นอย่างให้ ข้อคิดมากกว่าที่จะกล่าวตําหนิ เพราะเข้ าใจถึงความร้ ูสกของลกศษย์ ณ สถานการณ์ตรงนน ึ ู ิ ั้8 เทปการแข่งขันที่เอามาดูซํ ้า9 การแขงขนเทนนิสทวไประดบโลก ่ ั ั่ ั10 การแขงขนเทนนิสโลก 9 รายการใหญ่ ่ ั11 การแขงขนเทนนิสโลกระดบใหญ่ที่สด 4 รายการ ่ ั ั ุ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 9
  9. 9. “ผมเดนไปหากรรมการบอกให้ เล่นเกมนันใหม่” ิ ้ “กรรมการคุมเกมคงไม่เห็นจริ งๆ” เฟรมพยายามปลอบ “ผมก็ไมอยากให้ ใครๆ คิดว่า...ผมร้ ายกาจอยางไมมีเหตผลเหมือนกัน” ่ ่ ่ ุ “แล้ วอยดๆ ทําไมถงฟิวส์ขาดได้ ละ” ู่ ี ึ ่ “ไม่ร้ ูเหมือนกัน” ชายหนมสายหน้า พลางถอนใจเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขึ ้นอีก ุ่ ่“ทกครังท่ีขอดรีเพลย์ 12 ก็ไม่เคยคาดหวงอะไรมากนัก รู้ แต่ว่าต้ องมีสมาธิอยู่กับ ุ ้ ู 11 ัเกมตลอดเวลา แต่ก็ไม่ร้ ู วาทําไมถงอารมณ์เสียได้ขนาดนน” ่ ึ ั้ “นายกดดัน เพราะคะแนนกําลังเบียดกับคูแข่ง” ่ “อาจจะใช่” ก่อนจะเอ่ยอย่างแปลกใจกบตวเอง “เกมกดดันแบบนี ้ ก็ใช่ ั ัว่า...ไม่เคยเจอ” เขาหันไปมองใบหน้ าโค้ ชสูง วัย พลางผ่อนลมหายใจเบาๆ “ผมไมเ่ คยร้ ูสกวาอารมณ์ตวเองจะหดหูได้ ขนาดนี ้ ผมขอโทษกับเรื่ องที่เกิดขึ ้น” ึ ่ ั ่ “ไซ...ในสนามนายต้ องมีสมาธิให้ มาก ต้ องคุมอารมณ์ให้ อยู่ อย่าใจร้ อนฉันเข้ าใจความรู้ สึกของนาย” พูดพลางถอนใจอย่างทําอะไรมากไปกว่านีไ้ ม่ได้แล้ ว “เอาละ...ตอนนี ้...นายมีเร่ื องต้องทํากอน” พอบอกลูกศิษย์เสร็จ ก็ชําเลืองไป ่ ่ทางประตห้องพก ู ั “พวกนกขาว” ไซอาเปรยแกมเบื่อหน่าย ั ่ “นายคงต้ องออกไปบอกพวกเขา ว่าเกิดอะไรขึน...” เฟรมเตือนอย่าง ้เข้าใจสถานการณ์ พลางพยักหน้ านิดๆ “แค่เรื่ องในเกม ผมตอบได้ อยู่แล้ ว เห็นนักข่าวอดนึกถึงพวกที่มาวุ่นวายจะขอทําอัตชีวประวัติผมไม่ได้” ยังบนแกมหงุดหงิด ก่อนจะถามอย่างเพิ่งนึกขึ ้น ่ได้ “ตอนทุบไม้ ลูกเทนนิสดันหลุดมือ มันไม่ได้ลอยไปอดใครใช่หรื อเปล่าครับ” ั ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 10
  10. 10. นํ ้าเสียงคนถามแกมวตกไมอยากให้มีเร่ื องอีก ิ ่ “ไม่ทนมีใครสนใจ เพราะกําลังโห่กรรมการ ทีมงานบอกว่า...ที่นงตรงนัน ั ั่ ้เป็ นของสื่อ ผ้ ูหญิงที่ได้ลูกเทนนิสของนายไป มาจากวินเนอร์แมกกาซีน” เฟรมนกอะไรบางอยาง “ถ้ าจําไมผด...แมกกาซีนนี ้เคยมาขอพบ...” ึ ่ ่ิ ไซอาหลับ ตาลงอี ก ครั ง เขาต้ อ งการตัด ภาพความวุ่ น วายในสนาม ้ทังหมดออกไป และกลับมาตังสติเตรี ยมตอบข้ อสัมภาษณ์ของนักข่าวที่จะต้ อง ้ ้ระดมตงคาถาม โดยเฉพาะความร้ ูสกในขณะนี ้ ั้ ํ ึ เสี ย งจอแจของเหล่ า นั ก ข่ า วภายในห้ องรั บ รองใหญ่ ที ่กํ า ลั ง แย่ งสัมภาษณ์นกเทนนิสหนุ่ม ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ ้นในสนาม โดยมีโค้ ชสูงวัยคอยให้ ักําลงใจอยข้างๆ ั ู่ “ผมขอโทษกับเรื่ องที่เกิดขึ ้น” ความร้ ูสกของนกกีฬาคนหนงที่เพิ่งโดนไล่ออกจากสนาม โดยเฉพาะการ ึ ั ่ึถูกยัดเยี ยดให้ พ บกับความพ่ายแพ้ แบบไม่มี สิ ท ธ์ิ อุท ธรณ์ ย่อมไม่อยากตอบคําถามอะไรมากมาย ยิ่ง ได้ยิน เสี ยงชัตเตอร์ ดังควบคู่กับ แสงแฟตช ย่ิ ง สร้ างความร้ ูสกกดดนมากมาย ึ ั แต่การเป็ นนกกีฬาระดับนี ้ ก็ เหมือนเป็นคนสาธารณะ แม้จะไม่ได้โดด ัเด่นถึงขนเป็นมือวางติดอนดบต้นๆ ของโลก หากก็ต้องควบคุมอารมณ์ รวมทัง ั้ ั ั ้ทาทางตอหน้าส่ือมวลชน เพื่อไม่ให้ ถกโจมตีในเรื่ องความไม่มีมารยาทกับสงคม ่ ่ ู ั “ผมไม่อยากพาดพิงถึงใคร แต่...ถ้ าระบบการทํางานของทัวร์ นาเมนต์มีประสิทธิภาพกวานี ้ ผมก็เชื่อว่า...ตัวเองก็ไม่มีข้อข้ องใจ ที่จะยอมรับคําตัดสินตรง ่นัน” ไซอากําลงให้สมภาษณ์ ้ ั ั ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 11
  11. 11. ดวงตาสีเขียวเข้ มมองแมตช์รีเพลย์ทีจอบนกล้ องของบางสํานักข่าว ซึ่ง ่กําลงถายทอดสด ควบคกบบทสมภาษณ์ของเขา เพื่อให้ ทกมุมของโลกได้ รับรู้ถึง ั ่ ู่ ั ั ุความเคลื่อนไหวในวงการเทนนิส “ผมขอโทษ...สําหรับแมตช์ที่จบอย่างรวดเร็ ว และทําให้ คนที่กําลังดูการแข่งขันผิดหวัง” นํ ้าเสียงทอดตํ่าในขณะเอ่ยถึงขอผิดพลาดของตัวเอง ไซอาพยายามคิดว่าควรจะพูดอะไรอี ก หากความรู้ สึกกดดันเริ่ มดิ่งลงเรื่ อยๆ เพราะเหมือนเขากําลงถกคนทังโลกประชาทัณฑ์ถึงความผิด โดยที่ตวเอง ั ู ้ ัไมมีหลกฐานอะไรจะใช้ แก้ ตาง ่ ั ่ ชายหนุ่ม รู้ แต่ว่าเริ่ มไม่อยากจะนั่ง อยู่ที่ นี่ เพราะรู้ สึกว่าตัวเองเหมื อนจํ าเลยเข้า ไปทุก ที ในขณะที่ร่ างสูง เปรี ยวลุกขึน จากเก้ าอี ้ เสี ยงฮื อฮาในห้ อ ง ้สมภาษณ์ก็ดงขึ ้น ั ั “ข่าวใหม่...มีแมตช์รีเพลย์จากกล้ องส่ือส่งเข้ ามา” เสียงตะโกนมาจากนกขาวหน้ าห้ อง ั ่ “น่ี ไ ง...ภาพนี .้ ..ลู ก ลงเส้ นพอดี ” คนพู ด เหมื อ นได้ เฉลยกั บ แมตช์คลมเครือ “ใครส่งคลิปมา” เสียงตะโกนถามตอๆ กน ุ ่ ั แมตช์รีเพลย์ของกล้ องนนถูกนําขึ ้นบนจอภาพ เพื่อให้ทกคนได้ นําเสนอ ั้ ุข่าวในอีกมุมสนาม ซึ่งเหมือนเป็ นหลักฐานที่ช่วยแก้ ตาง ให้ กบนักเทนนิสหนุ่มที่ ่ ักําลงจะถกลงโทษจากส่ืออยางหนก ั ู ่ ั “วนเนอร์แมกกาซีน” เสียงตะโกนตอบกลบมาดงไมแพ้กน ิ ั ั ่ ั ชื่ อที่ ได้ ยินย่อมทําให้นักเทนนิส หนุ่มสะดุดอีกครัง เขานึกถึงหญิงสาว ้ตรงท่ีนงของส่ือ โดยเฉพาะตอนยิ ้มให้กบเจ้าลกสีเขียวออน ่ั ั ู ่ ไซอาอดยิ ้มนิดๆ บนมุมปากไม่ได้ ก่อนจะผ่อนลมหายใจยาวๆ ออกมา ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 12
  12. 12. เหมือนอยากเตอนตวเองในเรื่ อง ‘ความร้ ูสก’ แปลกใหม่ ื ั ึ ท่ามกลางการแข่งขันเทนนิสที่พร้ อมจะกระชากทุกความรู้สึกของทุกคนในสนาม หากมนต์เสน่ห์แห่งเกม ก็กําลังก่อตัวเงี ยบๆ จากเหตุการณ์ ที่เกิดขึน ้เหมือนกําลังทําหน้ าที่ ‘ลิขิต’ ให้ ‘หวใจ’ เดนทางมาพบกน... ั ิ ั อนาคตที่รออยูเ่ บื ้องหน้ า ไม่มีใครสามารถคาดการณ์และให้ คําตอบได้ ย่ิงเป็ นความร้ ู สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ ้น และยงมาพร้ อมกับเหตุการณ์ที่ ัไมได้ คาดฝั น... ่ อากาศยามเช้ าสดชืนแจ่มใส หมอกบางๆ แตะแต้ มแนวทัศนียภาพเมือง ่คลาสสิคขนาดใหญ่ของประเทศออสเตรีย หากผ้ ท่ียืนอยู่หลังหน้ าต่างกระจกใส ูบานใหญ่ บนห้ องน่งเลนของห้ องชุดหรูในโรงแรมมีระดบ กําลังถอนใจเบาๆ จาก ั ่ ัการดเู กมรีเพลย์ท่ีเกิดขึ ้นเม่ือวาน เฟรมทบทวนเกมที่เกิดขึ ้น เพราะนกเทนนิสหน่มอยู่ในความรับผิดชอบ ั ุของเขา ตงแตยงเป็ นนักเทนนิสเยาวชนของประเทศ ั้ ่ ั ห้าปีก่อนทังเขาและชายหนุ่มได้ สัมผัสถึงการสูญเสียร่วมกัน จากเหตุ ้ระเบิดในร้านอาหารที่ยังหาหลักฐานอะไรไม่ได้ ทําให้ เพื่อนที่สนิทที่สุดต้ องจบชีวตลงพร้อมกับภรรยา ซึงก็คือบุพการี ของนักเทนนิสหนุมคนนี ้ ิ ่ ่ “เห็นป่ ะ...ลูกลงตรงเส้นพอดี แต่ภาพดนมาเสียตอนท่ีไซขอด” ั ู แมรี่ เป็ นแม่ทนหัวดูแลนักเทนนิสหนุ่มมาตังแต่เกิด ร่างท้ วมกําลังยืนเท้ า ู ้เอวอยูไม่ไกลจากรี เพลย์ที่เพิ่งจบไป ่ “ชางพอดบพอดซะเหลือเกิน” ประชดอยางให้ร้ ูวาเข้าข้างกันขนาดไหน ่ ิ ี ่ ่ “แมร์ ...ห้ ามพูดแบบนี ้ต่อหน้ าไซล่ะ” เฟรมหันไปปราม ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 13
  13. 13. “รู้ หรอกน่ะ” ปลายเสียงตวัด “นักเทนนิสต้ องมีความพร้ อมต่อเหตุการณ์เฉพาะหน้ าเสมอ ฉนอยากร้ ูนกวาจะต้องพร้อมรับสภาพถกโกงคะแนนต่อหน้ าต่อ ั ั ่ ูตาแบบนี ้อีกนานแค่ไหน” “เร่ ื องมันสุดวิสัย” เสียงกังวานบอกสน หากก็ร้ ู ว่านี่คืออีกหนึ่งบทเรียน ั้ของลกศษย์ตนเองเช่นกัน ู ิ “อยากจะรู้ นกว่าเครื่ องมันรวนเองจริ งหรื อเปล่า” หญิ งสูงวัยยังอดสงสัย ัไม่ได้ “มันผ่านมาแล้ วนา” เฟรมพยายามให้เพ่ือนตวเองสงบอารมณ์ ่ ั “กรรมการเฮงซวย” ขอดาแถมอีกหนอย ่ ่ เฟรมหัวเราะเบาๆ พลางส่ายหน้ านิ ด ๆ อย่างที่ ร้ ู ว่ายากนัก ที ่จ ะให้ ผ้ ูเสมือนมารดาของนักเทนนิสหนุม หยุดพูดแบบไมมีคาฝากทิ ้งท้าย ่ ่ ํ ‘ก๊ อกๆๆ’ เสียงเคาะแทรกจงหวะการสนทนา ั ผ้ สูงวยทงสองหันไปทางต้นเสียง ซึ่งก็เห็นเจ้าของมือกําลังเอาปากกา ู ั ั้แกล้ งเคาะกบโต๊ะวางแจกน กอนท่ีคนทงสองจะเล่ือนสายตาขึ ้นไปมอง ั ั ่ ั้ พอเห็ น ใบหน้ าเรี ยวสวยท่ี ม าพร้ อมกั บ รอยยิ ม สดใส ควบคู่ กั บ ้อากปกิริยาท่ีดเู หมือนว่าจะแค่แวะมาทักทายรับอรุณ มากกว่าที่จะเข้ ามาร่วมวง ัสนทนา “ยยไอร์...มานี่เลยนะ” แมรี่ เรียก พลางก้าวเข้าไปฉดข้อมือไว้ทนที ั ุ ั ไอรดาปลิวตามแรงดึงของหญิงสูงวัย พลางปิ ดปากหาวไปด้ วย ก่อนจะอมยิ ้มอยางร้ ูสาเหตของคนท่ีอารมณ์เสียรับยามเช้า ่ ุ “แมร์ คะ...ไอร์เพิงมาถึงเมื่อคืน ยังง่วงๆ งงๆ อยู่เลยค่ะ ” คนจะโดนไล่ ่เลียงแกล้ งหาเหตุผล ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 14
  14. 14. “ไซรักเธอเหมือนพี่สาว มีหรื อ...เรื่ องแบบนี ้จะไม่รีบบอกให้ เธอรู้ยะ” แมร่ ีขุนคนที่แกล้ งหลิ่วตาไปทางโค้ ชสงวย ่ ู ั หญิงสาวหวเราะเบาๆ เมื่ อเห็นเฟรมกําลังส่ายหน้าอย่างปลงๆ ก่อนที่ ัเธอจะยิ ้มล้อเลียนคนท่ีกําลงเตรียมเอาเร่ื องเธออยตรงหน้า ั ู่ “เสียงทบไม้ไม่ใช่ดงแค่ในสนามอย่างเดียว แต่ยงดังออกมาถึงข้ างนอก ุ ั ัเพราะรีเพลย์ที่ช่วยแก้ ตางให้ ไซ ป่ านนี ้ทางฝ่ ายจัดการของทัวร์ นาเมนต์ คงกําลัง ่ทําหนังสือขอโทษมาทางเรา” ไอรดารีบรายงาน เพราะยังไม่อยากโดนลูกหลงจากเกมนอกสนามตอนนี ้ “ดีมาก...ฉันรู้ แล้ วล่ะว่าทําไมไซถึงรักเธอมาก” คนได้ คําตอบอารมณ์ ดีขึ ้นมาทันที ไอรดาหัวเราะเบาๆ กับใบหน้ าที่เรี ยกได้ ว่ากําลังยิ ้มอย่างถูกใจ ก่อนจะหันไปทางชายสงวยท่ียืนอยไมไกล ู ั ู่ ่ “เฟรมคะ...รายการแข่งขันที่สวิสเซอร์แลนด์ ผ้ ูจดที่นั่นส่งจดหมายมา ัเชิญเราค่ะ” “เจ้ าตัวอยากไปหรื อเปล่า” เฟรมหนจากหน้าต่างมาถาม ก่อนจะถาม ัเผื่อไปถึงเรื่ องอื่นด้ วย “แล้ วเรื่ องที่ใครต่อใครมาขอเขียนหนังสือชีวประวัติของไซเป็ นยังบ้ าง” “เรื่ องแข่งที่สวิต ไอร์ยงไม่ได้คยกับไซ ส่วนเร่ ื องหนงสือ มีหลายท่ีอยาก ั ุ ัได้เรื่องของไซ แต่ไซเพิ่งฝากให้ ไอร์ปฏิเสธไปค่ะ เพราะไม่ชอบให้ ใครมายุ่งเร่ ื องส่วนตัว” หญิงสาวตอบอย่างเข้ าใจเรื่ องราวดี ก่อนจะหันไปทางหญิงสูงวัย “แมร์ จ๊ะ...ป่ านนี ้พอหนมเลือดร้ อนยังฝั นไม่เลิกอีกหรื อ” ่ ุ่ “ป่ านนี ้ คงเก็บไปฝั นต่อบนเครื่ องบินแล้ ว” ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 15
  15. 15. ไอรดาเลิกคิ ้วอย่างแปลกใจ ก่อนจะชําเลืองมองคิ ้วหนาๆ ของชายสูงวัยควบคูกบเสียงถอนใจ เหตุเพราะนักเทนนิสหนุมหาเรื่ องมาให้ อีกแล้ ว ่ั ่ “เรื่ องในสนามเพิงจะจบไป คราวนี ้...จะไปทําให้ ประเทศไหนเดือดร้ อน” ่เฟรมถามเผื่อจะได้ ตงรับทัน ั้ แมร่ ี หนไปยิ ้มให้ หญิงสาวที่ยืนอยู่ด้วย เสมือนเป็นคําตอบกลายๆ พลาง ัเอียงหน้ านิดๆ อย่างให้ ร้ ูวา ‘ประเทศ’ นี ้หญิงสาวต้ องค้ นเคยเป็นอยางดี ่ ุ ่ “เออ...” ไอรดารู้เลยวากําลงเข้าตว ่ ่ ั ั “งันคงไม่ต้องบอกแล้ วว่าใคร...จะต้ องไปตามพ่อหน่มเลือดร้ อน” เสียง ้ ุแกมขอร้องหญิงสาวท่ีกําลงทําหน้าเม่ือย ั “เฟรมให้ คนอื่นไปแทนไอร์เถอะค่ะ” หญิงสาวค้ านเสียงออย ่ “แน่ใจหรื อว่า...ถ้ าสงคนอ่ืนไป ไซจะยอมกลบ อาทิตย์หน้ าเรามีแข่งตอท่ี ่ ั ่ปารี ส ถ้ ามีใครเห็นเจ้ าตัวไปเดินอยู่ที่นน ต่อให้ แถลงข่าวแก้ ตวยังไง ก็ไม่มีทางที่ ั่ ัใครจะเช่ื อ...ไปตามกลับมาทีเถอะ” เฟรมทวนรายการของนักเทนนิสหน่ม แต่ ุนํ ้าเสียงในประโยคสดท้ายจงใจบอกหญิงสาว ุ “ค่ะ” จํายอมด้วยเหตผลทงหมด ุ ั้ ไอรดาหวนนึกถึงวันที่เดินทางออกมาจากประเทศไทย เธอต้ องเก็บความทรงจําที่ ‘หวานชื่น’ และ ‘เจ็บปวด’ มาด้ วย ตอนนันเธอบอกกับตัวเองว่าจะใช้ ้เวลาที่เหลืออยู่ให้ กับงานในอนาคต โดยที่จะไม่หวนกลับไปแตะต้ องกับ ‘ความรัก’ อีกเลย แมรี่ มองใบหน้ าหญิงสาวคราลูก พอเห็นประกายตาในดวงตาสวยหม่นลง ก็อดไมได้ท่ีจะเข้าไปโอบไหลบางอยางปลอบโยน ่ ่ ่ “เรื่ องมันผ่านมาห้าปีแล้ว” ปลอบสาวน้อย “อีกอย่าง...ประเทศไทยก็ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 16
  16. 16. ไม่ใช่เล็กๆ การท่ีจะเจอคนบางคน ก็ไม่ใช่เรื่ องง่ายๆ ซักหน่อย” ห่วงใยแกมให้กําลงใจ ั “ค่ะ” หญิงสาวรับคํา ก่อนจะเอ่ยขึ ้นบ้ าง “ไอร์ ...คงไม่โชคร้ ายขนาดนัน ้หรอกค่ะ ก็อย่างที่แมร์ ว่าแหละประเทศไทยไม่ใช่เล็กๆ และถึงแม้ จะเจอกัน เขาคงวิ่งหนีไอร์ไปก่อนที่ไอร์จะทันได้ เห็นเขาซะด้ วยซํ ้า” พยายามตอบอย่างไม่อยากใสใจมากนก ่ ั “รี บไปรี บกลับนะ อยู่ที่นี่มีแต่ตาแก่ วันๆ ทําแต่หน้ ายักษ์ ยืนเหมือนผนังห้ อง คอยดนะ...ไซกลับมาเมื่อไรเวลาซ้ อมน็อกบอร์ ด 13จะให้ มาอัดใส่กําแพงแถว ู 12นี ้” แมรี่ เหน็บใส่เพื่อนวัยเดียวกัน ไอรดายิมกว้ างให้ กับคิ ้วหนาที่ขมวดใส่คนค่อนขอด ก่อนท่ีเธอจะแอบ ้ถอนใจเบาๆ กับเรื่ องของตัวเอง เหตุเพราะวันเวลาที่ไกลจากแผ่นดินเกิด ซึ่งตอนนัน เธอต้ อ งเก็ บ ‘หัวใจ’ มาให้ ไ กลจาก ‘ความรั ก ’ ที่แ ตกสลายไปพร้ อมๆ กับ ้ถ้อยคาบอกลา ํ หมอกบางๆ ยามเช้ าปะปนกับเส้ นบางๆ ของสายฝนจากท้ องฟา ทําให้ ้ทัศนียภาพในรันเวย์ของสนามบินแปลกตา ยิ่งมองจากช่องหน้ าต่างของที่นงชัน ั่ ้ธุร กิ จ บนเครื ่ อ งบิน โดยสารขนาดใหญ่ ยิ ่ง เหมื อนอยู่ท่า มกลางมนต์ ข ลัง ของธรรมชาติ ท่ีพร้อมจะยืนเคยงข้างมนษย์ ยามท่ีต้องการความนงสงบ ี ุ ่ิ ธาวริ ณกําลังสนใจความสวยงามที่อยู่ด้านนอก จนเหมือนถูกดึงออกไปจากเสียงฝีเท้าในช่องทางเดินใกล้ๆ ก่อนจะสะด้ งนิดๆ จากเสียงแหลมปี๊ดของ ุภาษาสากล ซงลอยมาจากแถวท่ีนงด้านหลงของชนธุรกิจ จนทําให้ ต้องชะเง้ อไป ่ึ ่ั ั ั้13 การตีลกให้กระทบกบกําแพง ู ั ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 17
  17. 17. มองท่ีมาของเสียง “เอ๊ ะ...พดไมร้ ูเร่ื องหรือไง” เสียงแหลมตวาดใส่แอร์ โฮสเตส ู ่ นัยน์ตากลมสวยเห็นหน่มรูปร่างสง เปรียว แม้ เขาจะยืนหันหลังมา แต่ก็ ุ ูเห็นว่าเขาใส่หมวกแก๊ ป อีกทังยังสะพายเปใบย่อมๆ อยู่ด้วย โดยมีแอร์ โฮสเตส ้ ้สาวกําลังยืนทําหน้ ายุ่งยากอยู่ใกล้ ๆ เพราะหญิงฝรั่งสูงวัยรูปร่างอ้ วน แต่งหน้ าสีจด ท่ีน่งอยริมหน้าตาง กําลงลอยหน้าใสอยางไมสนใจกบการขอความร่วมมือ ั ั ู่ ่ ั ่ ่ ่ ั “มาดามค่ะ...ผู้ โดยสารทุกคนจะมีที่นงของตัวเอง รบกวนด้ วยค่ะ” คนท่ี ั่ทําหน้ าที่บนเครื่ องบินขอร้ องอย่างสุภาพ “ฉันมาก่อน ฉันจะนังตรงนี ้” ่ “ขอโทษค่ ะ ที่ นั่ง ตรงนี เ้ ป็ นของคุณ ผู้ช ายคนนี ”้ แอร์ โ ฮสเตสสาวยังพยายามบอก ผ้ โดยสารที่นงอยู่เกือบเต็มบนชนธุรกิจ ตางชําเลืองมองต้นเสียงที่แสดง ู ั่ ั้ ่เจตจํานงจะนังตรงนัน ทังๆ ที่ร้ ูวาที่นงตนเองอยูตรงไหน ่ ้ ้ ่ ั่ ่ “ฉันจะนังริ มหน้ าต่าง เอาที่นงห้ องนักบินมาแลกสิ แล้ วฉันจะเปลี่ยนให้ ” ่ ั่แหม่มสงวยร่างอ้ วนยื่นข้ อเสนออย่างไม่สนใจ ู ั แอร์ โฮสเตสได้ แต่ทําหน้าปันยาก พลางมองหาหัวหน้าของตนเอง แต่ ้เสียงท้ มลกก็ขดขึ ้นกอนอยางเข้าใจสถานการณ์ ุ ึ ั ่ ่ “ไม่เป็นไรครับ...ถ้ าต้ องแลกกับที่ นั่ง ห้ องนักบิน ผมยอมไปนั่ง ตรงอื่ นดีกว่า เดี๋ยวมลภาวะเสี ยงจะไปก่อกวนกัปตัน ทําให้ เครื่ องรวนขึ ้นมา คนอื่นจะลําบากไปด้ วย อีกอย่าง...ถ้ าต้ องตายเพราะเครื่ องบินตก ผมก็ไม่อยากได้ เพื่อนร่วมชะตากรรมแบบนี ้” แหม่มสงวยยงทําหน้าไม่สนใจ ก่อนจะหนกลบไปสนใจวิวทิวทศน์นอก ู ั ั ั ั ั ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 18
  18. 18. หน้าตาง พลางสงเสียงหวเราะอยางถกใจ กบทศนียภาพด้านนอก ่ ่ ั ่ ู ั ั ไซอาขมวดคิ ้วใส่ พร้ อมกับ ส่ายหน้ าให้ อย่างระอากับมารยาทของคนที่เข้ ามานังในห้ องผู้โดยสารระดับนี ้ ก่อนจะมองหาที่นงใหม่ เขาเดินมาหยุดตรงที่ ่ ั่นงตอนหน้าริมทางเดิน พลางเหลือบมองไปทางที่นั่งริ มหน้ าต่าง ที่มีหญิงสาว ั่กําลงหันไปสนใจทิวทัศน์อยูก่อน ั ่ “ผมนังตรงนี ้ก็แล้ วกัน” บอกพร้ อมกับหันไปทางแอร์โฮสเตสให้หมดห่วง ่กับเรื่ องของเขา “ขอบคณมากคะ” แอร์ โฮสเตสบอกอย่างเกรงใจ ุ ่ ชายหนมเอาเปกบหมวกใส่ไว้ ในที่เก็บของด้ านบน ก่อนจะทิ ้งตัวลงบนที่ ุ่ ้ ันง พลางบนเบาๆ ด้วยภาษาท่ีเรียนร้ ูมาเป็นบางคา ่ั ่ ํ “ผ้ หญิง...เหมือนมนษย์ตางดาว” ู ุ ่ พอสิ ้นคําบ่นก็ได้ ยินเสียงหวานหัวเราะเบาๆ “ยงไงฉันก็เป็นผ้ ูหญิง ถ้าจะให้เป็นมนุษย์ต่างดาว ก็ขอแบบดีๆ หน่อย ันะคะ” ธาวริ ณตอบด้ วยภาษาสากลกึ่งปรามกึ่งเย้ า เรี ยวปากบางสีสวยยิ ้มนิดๆอย่างเข้ าใจความหมาย และเห็นใจในความรู้สกของคนอารมณ์เสีย ึ ใบหน้ ามีเสน่ห์หนไปมองเต็มตา เขาเห็นใบหน้ าสวยที่มีดวงตากลมโตสี ันํ ้าตาลเข้ มเปล่งประกายสดใส รอยยิ ้มบางๆ นัน กําลังทําให้ เวลาในนี ้หยุดนิ่งไป ้ชั่วขณะ โดยเฉพาะมีบางอย่างเคยคุ้น เหมือนเป็ นมนต์ขลังของการได้ พบกับคนท่ีทําให้ความร้ ูสกบางอยางแนชด ึ ่ ่ั ‘หวใจ’ ที่แข็งแกร่งและมุงมันในเกมเทนนิสมาตลอด กําลังถูกพรหมลิขิต ั ่ ่นําพา ‘ความออนโยน’ เข้ามากอกวนอยใกล้ๆ ่ ่ ู่ “ไมทนคดวาจะมีคนไทยอยตรงนี ้...ผมขอโทษ” เสียงท้ มห้วนทอดลง ่ ั ิ ่ ู่ ุ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 19
  19. 19. ธาวริ ณเลิกคิ ้วนิดๆ เม่ือได้เห็นใบหน้าชายหนุ่มใกล้ๆ เธอจําเขาได้ ทนที ั‘ไซอา เมซิ ส นักเทนนิ สหนุ่มลูกครึ่ งกรี ซฝรั่งเศส’ หญิงสาวนึกในใจ หญิ งสาวหัน กลับไปนอกหน้ าต่าง เพราะเครื่ องบินกํ าลังเคลื่ อนที่ อี กอยางเธอไม่อยากให้ เขารู้สกแย่กบเหตุการณ์เมื่อครู่ ก่อนจะรู้สึกถึงการยกตัวขึ ้นสู่ ่ ึ ัท้องฟาอยางราบเรียบของเจ้านกเหลกท่ีกําลงจะพากลบบ้าน ้ ่ ็ ั ั เวลาผ่านไปเกื อบครึ่งชัวโมง หลังจากเครื่ องบินขึ ้นจากรันเวย์เรี ยบร้ อย ่แล้ ว “พ่ีพลอยคะ” เสียงเรียกดงอยไมไกล ั ู่ ่ เจ้ าของชื่อหนไปทางคนเรียก ก่อนจะยิ ้มสวยส่งให้กบแอร์โฮสเตสสาว ที่ ั ักําลงเข้ามาบริการผ้ โดยสารบนที่นงชันนี ้ ั ู ั่ ้ “อ้ าว...กวาง...ไมคดวาจะเจอกนบนเท่ียวบนนี ้” ่ ิ ่ ั ิ “ดี ใจจัง เลยที่เ จอพี่ กวางขอยื ม นามบัตรพี่ ไ ด้ มัยคะ กวางจะจดที ่อ ยู่ ้เพราะอยากจะส่งของไปเซอร์ ไพร์ สพี่เพชรท่ีทํางานสักหน่อย” แอร์ โฮสเตสสาวเอยขอ่ “ได้ สจ๊ ะ” หญิงสาวบอกพลางหานามบตรสงให้แอร์โฮสเตสสาว ิ ั ่ “พ่ีพลอยจะรับเนื ้อหรือไกคะ” ่ “เนือจ๊ ะ” ธาวริ ณยิ ้มสวยส่งให้ หญิ งสาวรุ่ นน้ อง พลางชําเลืองมองชาย ้หนุมที่นงกอดอกหลับตาอยูข้างๆ ก่อนจะได้ ยินเสียงแอร์ โฮสเตสถามอย่างสุภาพ ่ ั่ ่ด้ วยภาษาสากล “เนื ้อหรือไกดคะ” ่ ี ไซอาลืมตาขึ ้นมองหญิงสาวตรงหน้ า พลางขมวดคิ ้วใส่อย่างขุ่นๆ ย่ิงได้ยนเสียงแหลมๆ ลอยมาจากทางด้ านหลัง ซึ่งฟั งคล้ ายจะไม่ถกใจกับอาหารที่เพิ่ง ิ ู ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 20
  20. 20. ได้ รับ ยงทําให้หวคิ ้วขมวดมนหนกขึ ้น ่ิ ั ุ่ ั “จะเป็ นเนื ้อหรื อไก่...รสชาตอาหารของสายการบนก็แยอยแล้ว ยงมาเจอ ิ ิ ่ ู่ ัมลภาวะทางเสียงแถวนี ้เป็นพษอีก คณคดวาผมควรจะต้องทํายงไง...” ิ ุ ิ ่ ั “เออ...” แอร์โฮสเตสสาวอึ ้ง อย่างไม่ร้ ูจะตอบชายหนุมยังไงเหมือนกัน ่ ่ “ผมขอเนื ้อก็ แล้ วกัน” ยอมเลื อกอาหาร ก่อนจะหันไปคนที่นั่งอยู่ข้างๆ“ผมเลือกตามคุณหรอกนะ...เพราะไม่อยากกินปีศาจไก่หงอนทองปากแดง” ยกสรรพานามที่เพิ่งคิดได้ ให้ คนทําตัวมีปัญหาทันที ธาวริณได้ แต่อึ ้งไปนิดหนึง พลางชําเลืองมองคนข้ างๆ เหมือนกัน ่ ‘ปากหรื อนน...’ ได้ แต่นกอยูในใจ หากก็อดเห็นด้ วยไม่ได้ เพราะคนที่เพิ่ง ่ั ึ ่ถูกตังสรรพนามไป ก็มีผมสีทองแถมยังทาปากแดงแปร๊ ดอีกต่างหาก ก่อนจะเห็น ้เขาเบ้ปาก เพราะเสียงแหลมๆ จากทางด้ านหลังยังไม่หยุดบ่น ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 21
  21. 21. ไดพบ กระเป๋าหลากสี บนเครื่ องสายพานลํ าเลี ยงของท่ าอากาศยาน โดยมีผ้ ูโดยสารกําลงยืนรอรับสมภาระของตนเอง ควบคู่กับเสียงประกาศเป็ นระยะๆ ั ัจากประชาสมพนธ์ของสนามบน ั ั ิ “กระเป๋ าฉันอยู่ไหน ทําไมถึงไม่มีกระเป๋ าของฉัน ใครเอากระเป๋ าของฉันไป” สํ าเนียงสากลรั วเป็นชุด “เจ้ าหน้ าที่อยู่ที่ไหน ฉันจะถามใครได้ล่ะเนี่ย...”เหลียวซ้ายแลขวาหาคนชวยเหลือ ่ ธาวริณท่ีจดแจงลากกระเป๋าของตนลงมาจากสายพานลําเลียงก่อนแล้ ว ักํ า ลัง เตรี ย มจะลากออกไปด้ า นนอก แต่เ สี ย งแหลมๆ ที ่ดัง เหมื อ นขอความชวยเหลือทําให้อดไมได้ ่ ่ “มาดามคะ...กระเป๋ าใบนัน หรื อ เปล่ า ” หญิ ง สาวชี ไ้ ปที ่ร ถเข็ น ซึ ง มี ้ ่กระเป๋าใบใหญ่วางอยู่ “ใช่...ใช่” หญิงตางชาตเิ อามือทาบบนหน้าอกอยางโลงใจ ก่อนจะชะโงก ่ ่ ่หน้ าเข้ าไปหอมแก้ มหญิงสาว “ฉันลืมไปว่าเอาไปวางไว้ เอง...แก่แล้ วหลงๆ ลืมๆแยจง...ขอบใจมาก” ่ั ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 22
  22. 22. หญิ ง สาวยิ ม รั บ รอยแนบบนแก้ มเนี ย น ที ่เ ป็ นธรรมเนี ย มปกติ ข อง ้ชาวต่างชาติ พลางลากกระเป๋าออกไปด้านนอก ก่อนที่เ ธอจะชะงักกับร่างสูงเปรียวที่เจตนายืนขวางทาง “แอร์ บนเคร่ ื องเรียกคณว่า...พลอย...ผมขออนุญาตเรี ยกชื่อคุณแบบนี ้ ุบ้ าง” เสียงทุ้มของภาษาสากลทอดลงอย่างอ่อนโยน แต่เน้ นชื่อหญิงสาวได้ อย่างชัดเจน “คะ?” ธาวริณเงยหน้ามองชายหนมอยางตกใจุ่ ่ “ผมอยากร้ ูจกคณ ผมต้ องทํายังไงบ้ าง” ไซอาถามหญิงสาวตรงๆ ั ุ “ฉันว่า...คุณเข้ าใจอะไรผิดหรื อเปล่าคะ” หญิงสาวต้ องรี บตังสติกบคน ้ ัตรงหน้ า “นี่คณ...ผมไม่ใช่คนบ้ า ผมยงมีสติดีอยู่ ท่ีผมถาม...เพราะผมอยากรู้จก ุ ั ัคณจริงๆ” ยืนยันเจตนารมณ์ของตนเอง ุ “คนสวยใจดของมาดาม” หญิงฝรั่งตะโกนแทรกอยูไกลๆ ี ่ ไซอาขมวดคิ ้วทันที เหตุเพราะเสียงที่กําลังจะทําลายโสตประสาทอีกรอบ และเหมือนเจ้าของเสียงจะเป็ นปี ศาจที่คอยตามหลอกตามหลอนไม่จบไม่สิ ้น เขาหนไปจ้ องเขม็งทางต้ นเสียงที่กําลังเดินมา ั “ผมกําลงคยกบคณพลอย กรุณามีมารยาทด้วย” ห้ วนใส่แหม่มสูงวัย ั ุ ั ุ “มารยาทอะไร สาวน้ อยคนนี ้ไม่ได้ มากับนาย อย่ามาทําเป็ นเจ้ าของเธอหน้ าตาไม่น่าไว้ ใจ...เดี๋ยวมาดามช่วยเรี ยกตํารวจให้ เอามัย” ประโยคสุดท้ ายหัน ้ไปถามหญิงสาว “ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่เป็ นเรื่ องเข้ าใจผิด อย่าให้ ย่งยากเลย” ธาวริณรีบ ุบอก เพราะเธอรู้วาชายหนุมเป็ นใคร และคงไม่ดีแน่ ถ้ าเรื่ องนี ้จะกระทบถึงอาชีพ ่ ่ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 23
  23. 23. ของเขา ความอ่อนโยนอย่างธรรมชาติของเพศหญิง เมื่อหลอมรวมกับนํ ้าใจที่ดีงาม ยิ ง เพิ ่ม ความประทับใจมากขึ น อี ก อารมณ์ ที่ค วรจะกรุ ่น หนักจากที่โ ดน ่ ้ขัดจังหวะ เหลือแค่รวนใส่แบบไม่เอาเรื่ อง “กระเป๋ าของตัวเองยังหาไม่เจอ ถ้ าจะไปตามตํารวจ...น่น...ไปให้ ถูกที่ ูตรงนันมีปายแท็กซี่อยู่ด้วย เดี๋ยวจะมีคนหวังดี...พาไปวด” เสียงเข้มลงท้ายด้วย ้ ้ ัภาษาท่ีเรียนร้ ูมา ธาวริ ณ พยายามกลัน หัว เราะ กับ คํ า พูด แปร่ ง ๆ ที ่เ หมื อ นไปแอบจํ า ้ภาษาไทยมาใช้ โดยเฉพาะท่ีทําให้เจ้าของภาษาต้องพยายามแปลอีกรอบ “อะไร...แปลวาอะไร” แหม่มสูงวัยขึ ้นเสียงอย่างสงสัย ่ คิ ้วหนาได้รูปขมวดมุ่นใส่หญิ งต่างชาติสูงวัย ขายาวๆ ก้ าวห่างออกไปอยางไมสนใจท่ีจะตอบคาถาม ่ ่ ํ “นายจะไปไหน นายยังไม่ได้ ตอบฉนนะ” คนอยากรู้ตามไปตดๆ ั ิ “แก้ วหอกเสบ...จะไปหาหมอ” เอานิ ้วแคะหไปด้ วย ูั ู ใบหน้ ามีเสน่ห์หนกลับไปทางหญิงสาวอีกครัง คราวนี ้ดวงตาสีเขียวเข้ ม ั ้ซอนความหมายบางอยางไว้ กอนจะยิ ้มนดๆ บนมมปาก ่ ่ ่ ิ ุ ธาวริ ณชะงักกับรอยยกยิมนัน ‘ผมอยากรู้ จักคุณ’ นึกถึงคําพูดของเขา ้ ้ก่อนจะมองไปทางแหม่มอ้ วนสูงวัย ที่กําลังโบกมือให้ คนมารับทางด้ านนอก เธอได้ แต่ถอนใจเบาๆ พลางส่ ายหน้ านิ ด ๆ กับ เหตุก ารณ์ วุ่น วายเล็ก ๆ ตง แต่บ น ั้เครื่ องบินจนถึงตอนนี ้ เมื่อหนึงเหตการณ์ของพรหมลิขิต นําพาให้ ‘หวใจ’ เดินทางมาใกล้ กัน ่ ุ ัและกําลังเป็ นจุดเริ่ มต้ นของความผูกพัน หากการจะได้ ครอบครอง ‘ความรัก’ อัน ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 24
  24. 24. มันคง ย่อมต้ องประสบกับอุปสรรคอันมากมายเช่นกัน ่ ลําแสงอ่อนๆ ของยามเช้า เผยให้เห็นการตกแต่งอย่างมีสไตล์ในห้องทํางานขนาดใหญ่ โดยมีนิตยสารข่าวกีฬาเปิ ดกางเต็มสองหน้ าอยู่บนโต๊ ะทํางานและแม้ หวข้ อข่าวจะน่าสนใจแค่ไหน แตหญิงสงวยท่ีอยในห้องกลบต้องตังใจฟั ง ั ่ ู ั ู่ ั ้เสียงในสายโทรศพท์ ท่ีเหมือนอยากจะขอเจรจาอะไรบางอยาง ั ่ “เร่ ื องนี.้ ..ฉันอยากให้เพชรเป็นคนตดสินใจเอง” บอกคนในสาย พร้ อม ักับเอนหลังพิงพนักเก้ าอี ้ พลางลอบถอนใจ แต่ก็ยงฟั งเสียงที่กําลังอยากได้ ความ ัชวยเหลือ ่ “ฉันก็เห็นยัยกวางเหมือนลูกเหมือนหลาน แต่เรื่องนีของลูกๆ ฉันต้อง ้เคารพการตัดสินใจของพวกเขา” นํ ้าเสียงเนิบเย็นลากตํ่าเน้ นชัด เสียงเปิ ดประตูห้อง เรี ยกให้ เจ้ าของห้ องมองตาม ก่อนจะส่งยิ ้มให้ ชายหนมร่างสงท่ีเดนเข้ามา ุ่ ู ิ “ฉันยังไม่รับปากเรื่ องนี ้ แต่จะถามเพชรให้ อีกที” ตอบบทสนทนา พลางมองคนที่ยืนอยูหน้ าโต๊ ะ ก่อนจะกดวางสายโทรศพท์มือถือ หลังจากทางนันกล่าว ่ ั ้ขอบคณและขอรบกวนเวลาเทานี ้ ุ ่ จันทกานต์ถอนใจเบาๆ แต่ส่ง สายตาเตรียมเล่นงานบุตรชายที่ยืนยิม ้แหยๆ อยูตรงหน้ า เพราะรู้วาต้ องทันได้ ยินหัวข้ อสนทนา ่ ่ “ผมเห็นกวางเหมือนน้ องสาวนะครับ” ชายหนุ่มรี บบอก “และผมก็เคยบอกกวางไปแล้วด้วย” พดจบก็ต้องถอนใจยาวๆ ออกมา ู “คุณมณีพรรณ แกบอกว่าแต่งกันไปก็รักกันเอง” มารดากําลังหนักใจกับเร่ื องของบตรชาย ุ ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 25
  25. 25. “เป็ นงันไป” บุตรชายบ่น ้ “ฟั งพูดเข้ า” มารดาเอ็ดเบาๆ แต่สายตายังมองนิ่งไปที่บตรชาย “เพชร... ุแม่เข้ าใจความรู้ สึกของลูก แต่นี่มนก็ผ่านมาห้ าปี แล้ ว ลูกไม่คิดจะมองผู้หญิงคน ัอื่นบ้ างหรื อ” ธวิเ ดิ นไปหยุด ตรงหน้ า ต่าง เขามองออกไปยัง แท่ง ตึก ของเมื อ งใหญ่เหมื อ นอยากจะค้ น หาใครบางคน ที ่เ ขาเฝ ารออย่ า งมี ค วามหวั ง มาตลอด ้นับตังแต่วนที่เกิดปั ญหามากมาย และทําให้ เขาตัดสินใจผิดพลาดที่สดในชีวิต ้ ั ุ “ผมร้ ูสกผดกบเร่ื องของไอร์มาตลอด ผมแคอยากพบเธอ” ึ ิ ั ่ “ถ้ าลกพบเธอ และ...ถ้ า...” มารดากําลงหาคาพดท่ีจะถาม ู ั ํ ู “ถ้ าเกิดไอร์แต่งงานแล้ ว ผมจะทํายังไง ใช่มยครับ” ั้ จัน ทกานต์ พ ยัก หน้ า นิ ด ๆ เธอมองใบหน้ าบุ ต รชายอย่ า งห่ ว งใยในความร้ ูสก ึ “ถ้ าไอร์มีเจ้ าของแล้ ว ผมก็คงทําได้ แค่...ขอโทษ...กับสิ่งที่เกิดขึ ้นทังหมด ้ผมจะไม่ยื ้อเธอคืนมาจากใคร เรื่ องที่เกิ ดขึ ้นเป็ นเพราะ...ผมเป็ นฝ่ ายปล่อยเธอหลดมือเอง” ุ ชายหนุ่มเปิ ดเผยความรู้ สึกกับมารดา พลางถอนใจเบาๆ กับความหวังลกๆ วา...ขอโอกาสสําหรับทุกสิ่งทุกอย่างในตัวผู้หญิงคนหนึ่ง เพราะการรอคนๆ ึ ่หนงมาตลอด ‘ความทรมาน’ เป็ นบทลงโทษท่ีได้รับ ่ึ ก๊ อกๆๆ เสี ยงเคาะประตูขัดจังหวะการสนทนา ก่อนจะเห็น ร่างบางสวยในชุดทนสมยสีสวยก้าวเข้ามาในห้อง ั ั “คุณแม่คะ พี่เพชร” เสียงหวานทกทายบคคลทงสองทนที ั ุ ั้ ั “ยยพลอย” พ่ีชายทกน้องสาว ั ั ป่วนรกลูกสกหลาด / เพทายสีฟ้า ั ั 26

×