Lois pereiro (Letras Galegas 2011)

1,802 views

Published on

Published in: Education, Technology, Travel
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
1,802
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
735
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Lois pereiro (Letras Galegas 2011)

  1. 1. LOIS PEREIRO(16 de febreiro de 1958 – 24 de maio de 1996)
  2. 2. Lois Pereiro nace enMonforte de Lemos (Lugo). Alí vive ata os 18 anos, idade na que marcha a Madrid, onde estudiainglés, francés e alemán. Levaba escribindo desde a súa adolescencia, e en Madrid, xunto con outros poetas galegos, como Manuel Rivas ou o seuirmán Xosé Manuel, funda arevista Loia, na que ve a luz unha serie de composicións
  3. 3. En 1981 volta a Galicia eestablécese na Coruña. Publica na revista La Naval, e poemas seuspublícanse en dúas antoloxías daépoca: De amor e desamor (1984 e 1985). Colabora tamén con outrasrevistas, como Trilateral e Luzes deGaliza. Esta última, postumamente,publicará en 1997 os oito capítulos da súa novela curta Náufragos do Paradiso. Durante esta época viaxa taménpor Europa e traballa como tradutor de dobraxe para cine e TV
  4. 4. A súa morte debeuse a unha seriede complicacións hepáticas, nunprincipio vencelladas ó VIH, mais logo demostrouse nun xuízo que a súa causa directa foi a inxestión de aceite de colza desnaturalizado. En vida só publicou dous libros: Poemas 1981-1991 (1992) e Poesía última de amor e enfermidade (1995).Este ano 2011 editáronse as súaspoesías completas, que no cursodos anos foron sendo traducidas a castelán, catalán e eusquera
  5. 5. Velaquí tres mostras da poesía de Pereiro, as máis das vecescrua, definida por algúns estudiosos como “expresionista”, e por outros como “poesía punk” Cartografía Debera ser posible Cal morto xa facer mapas do odio ou vencido e os húmidos monólogos falo sen min das cisternas e durmo de noite no desastre descifrar
  6. 6. O desamor, brutal amputación ou atrofia dun soño maltratado, debería ser sempre un íntimo ritual representado en salas clandestinasInterpretando con orgánicos monólogos recitariamos con fluidez a dor interna dos nosos tristes ósos cando o amor se dilúe en hemorraxias de líquidos desexos abortados
  7. 7. Poderíano escoller como epitafio Cuspídeme enriba cando pasedes por diante do lugar no que eu repouse enviándome unha húmida mensaxe da vida e de furia necesaria
  8. 8. Música: No Río do Esquecemento, por Kérkennai Autor: Alfonso Blanco

×