Revista

826 views

Published on

Published in: Education, Technology, Business
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
826
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Revista

  1. 1. O Eco de San Tomé
  2. 2. Vivimos as historias de Jules Verne 2
  3. 3. Os que nos vamos. Pedíronme que fixera o saúdo deste novo número do Eco de San Tomé , e a verdade é que cando me puxen a facelo non sabía por onde empezar xa que á miña memoria viñan moias vivencias, anécdotas e recordos acumulados en todos estes anos. Os nenos e nenas de 6º rematades este ano a vosa andaina polo colexio e ides comezar os estudos da ESO nos institutos elexidos por vós e eu remato a miña vida profesional e empezó tamén outra un pouco máis tranquila pero o que si é seguro é que tanto vós coma min non imos esquencer as festas do magosto (eu polo menos xa que tiña que asar as castañas), as do Samaín e Hallowen, os de Nadal cos ensaios e os nervos, o día da Paz, o Antroido cheo de colorido e bo humor, a festa de fín de curso e todas as activida- des e excursións que se fixeron. A parte destes recordos lembrade que no colexio quedan os que foron durante un tempo os vosos compañeiros/as e todo o profesorado que vos foi guiando e que seguirá aquí para axudarvos nas dúbidas que se vos presenten. Pola miña parte só darlle as grazas a tódolos país/nais, Ampa e profesorado por tratar de que o co- lexio cada día sea mellor e animalos a seguir nesa líña. Só me queda unha magoa “non ver feita a tan desexada ampliación do cole” Aos compañeiros/as decirlles que ao igual que dixo o xeneral MacArthur na II Guerra Mundial “voume pero volverei ”, iso si, só de visita. Unha aperta e que pasedes unhas ¡Felices vacacións! Xoán SUMARIO 1.– Mascarada sideral 23.- Estrelas e constelacións 2.– Vivimos as historias de Jules Verne 24.- Teatro Caracol 3.– Saúdo e sumario 25.- Disfrazados de estrelas pasámolo ben 4.- Recollemos lendas: A lenda do unicornio. A Saiona 26.- Sistema solar con telescopio e todo… 5.– O colibrí. Lenda da Lanzada. San Andrés de Teixido 27.- Experimentamos 6.– San Ero. Por que os lobos oubean á lúa? 28.– Escoitando apréndese 7.- Carta nocturna da profesora Ling 29.- O festival de Nadal non estivo nada mal 8.- A Praia, obra teatral baseada no poema de Anisia 30.– Xulio Verne: vida e obra Miranda 31.– Traballos de país e nais 9.- A nena Salvadora 32.– Traballos de país e nais 10.- Rimas de animais 33.- Recordos escolares 11.– Plantamos sementes 34.- As flores do Xardín. Cristal e Cristalina 12.- Uxío Novoneyra 35.- O elefante acróbata. O cangraxo que atopou a alga 13.– Letras galegas 2010 de ouro 14.– Contos case tradicionais: Os tres porquiños 36.– Ano Cabanillas 2009 15.- Viaxando polo sistema solar 37.- 16.- Viaxando polo sistema solar (non colliamos na 15) 38.– Memoria dos de 6ºB 17.– Antroido 2010 39.– Memoria dos de 6ºB 18.- Día da Paz 40.– As rimas dos nenos e nenas de 2ºB 19.– X. Verne Infantil 41.- As rimas dos nenos e nenas de 2ºB 20.– En Nadal botamos a carta aos Reis Magos 42.– Excursión a Baiona 21.- Viaxamos no Nautilus 43.– Un paseo espacial 22.– Comemos castañas no Magosto 44.– Adeus, mestre 3
  4. 4. R A lenda do Unicornio. SAIONA Fai moito tempo vivía unha fermosa E Moitos anos atrás, cando había mara- billosas e salvaxes criaturas que corrían li- muller chamada Melisa .Desde pequena fora moi celosa . C bres por tódalas partes, existía un fermoso animal que se chamaba Unicornio. Melisa creceu e casou cun home ma- rabilloso e incapaz de ferir a ninguén .Moi Constantemente perseguido polos poderes O máxicos do seu corno, o Unicornio non era pronto tiveron un fillo. Pero no seu pobo, había un home de fácil de capturar. mala fe, mentireiro e mullereiro que enlou- L Non so era suave e xentil, tamén ex- quecía por ela .El espiábaa cando ela na- daba espida no río. Ata que un día descu- tremadamente rápido, seguro e agraciado, o L que frustraba ata aos máis expertos caza- briuno, e preguntoulle: -Que fas aquí espiándome? De ti po- dores. E Pero o que aseguraba a captura do Uni- díamo esperalo, -ao que él contestou: -Non, eu veño dicirche , que o teu cornio, era a axuda dunha xoven e inocente home estache enganando con outra , o teu M moza. Pois ao unicornio atraíalle a súa pu- marido estache enganando coa túa nai (algo que non era certo) reza, acercábase confiado descansando a O súa cabeza nas pernas da xoven. Era así como a indefensa e despreocupada Melisa ao oílo saíu correndo cara a súa casa . Ao chegar a casa encontrou ao S criatura era capturada. E desta maneira, os Unicornios foron desaparecendo seu marido co seu fillo de nove meses, des- de lonxe podíanse oír os berros dos dous, pero cando chegaron os veciños era dema- Oh, agora o mundo lamenta a perda deste siado tarde. ser tan máxico! E agora que é demasiado Melisa contoullo a súa nai , ela deses- L tarde, estrañamos a súa beleza. Nazaret Chaves Doce. 5ºA. perada díxolle que todo era unha gran men- tira. .Mentras ela fuxía polo patio .Non puido E escapar ,Melisa asestoulle de tres coitela- das no ventre.Antes de morrer dixo: “Eu nunca che mentín e ti cometes o N peor pecado: matar. Pero eu condénote, saiona.” D Desde entón cóntase no pobo que aos homes mullereiros aparéceselles unha A fermosa muller e pídelles que lles acendan un cigarro, pero non o fagan porque se non S verán o seu feo rostro, o rostro da propia morte 5º A 4
  5. 5. pesar de que eu tamén fago milagres como San- R tiago ninguén se acerca por estas paraxes e está o meu santuario baleiro “ E O señor mirouno e sorrindo díxolle : “ Non has de ser menos que Santiago, C prometoche que todo o mundo pasará ao menos unha O vez na vida polo teu santuario ” e o outro res- pondeulle : L “Moitas grazas Señor, pero como será iso posibel? L “Porque todo aquel que na vida no viñe- se, terá que pasar por aquí despois de morto”. A LENDA DA LANZADA E Por iso niguén molesta ós animais que andan por os sendeiros do santuario, porque di a lenda M Esta comarca pontevedresa é sin duda terra de “meigas” de “Santa Compaña” de milagres, feiti- que eles levan as almas dos que non peregrinaron en vida. zos e cultos ancestrais... O Vamos a relatar a lenda que circula sobre a A MISIÓN DO COLIBRÍ praia da Lanzada: S As mulleres con problemas para quedar em- barazadas, ían a esta praia para recibir nove ondas Din que fai moitísimo anos, unha terrible seca e así volverse fértiles. estendeuse polas terras dos Quechuas, se non chovía As mulleres deben mergullarse na auga e pronto, todas as plantas e animais morrerían. quedarse de pe ata recibir nove ondas .Despois Naquelas circunstancias só resistía a planta do L hai que ancender unha vela á virxe, así consegue- Qantuque, necesitaba moi pouca auga para medrar e se maior efectividade . Dise que a lenda provén E da forza reproductora que se lle outorga a auga , e a realizalo pola mañá de ritos prerromanos. florecer no deserto; pero ata ela comezou a secarse. A planta, ao sentir que a súa vida se evaporaba, puxo N O día da romería da Lanzada (último do- mingo de Agosto) os romeiros deben pasar por toda a súa enerxía na última gota que lle quedaba. Pola noite, produciuse unha metamorfose máxica. detrás do altar e cunha escoba varrer o chan, así D curan o mal de ollo. Cos primeiros raios do sol, a última gota de auga ca- eu, pero non caeu ao chan reseco, senón foise voando Isto e o que dí a lenda da Lanzada. A Lenda recollida por Antía - 5A e convertendo nun fermoso Colibrí. O fermoso Colibrí foi voando á cordilleira. S O seu destino era o cume do monte onde vivía Lenda de de San Andrés de o deus Waitapallana. Ao chegar morreu de esgotamento nas mans do Teixido deus; logo de pedirlle piedade para a terra esgotada. 5º ROSE-5ºA En Cedeira está o santuario de San LENDA PERUANA A Andrés de Teixido. San Andrés, que vía co- mo á tumba de San Iago ían grandes peregri- nacións mentres que a el nadie viña a visita- lo, paseaba melancólico as súas soidades. Un día encontrouse có noso Señor Xesús que viña visitalo e este preguntou : “ Como é que estás tan triste?” San Andrés respondeulle : “Ai meu señor, a 5
  6. 6. tiña que queimalo un pouco para que non fixera R San Ero tras nadas. Cando chegaba a tarde Sol e Lúa encon- E San Ero fundou no século XII un mosteiro no Santo monte Castrove co fin de adicarse a trábanse e contemplaban a sesta do lobiño. Pola noite, Lúa ensinaballe a cantar e a C oración e a penitencia. Foi nombrado abad e se lle asignaron 4 monxes para o mosteiro de chamala cando a necesitaba. Por iso lobiño a- prendeu a subir a unha montaña a chamar a O Santa María. San Ero rogaba constan- súa nai a Lúa. Lobiño tamén aprendeu que cando mamá L temente a Santa María para que lle permitese ver o paraiso estaba crecente significaba que estaba con- tenta , xa que era a sorrisa que só nai Lúa po- ao que están chamados tódolos L que se salvan do inferno e ao dia ofrecer. Cando se portaba mal, como toda nai en- parecer se lle concedeu. E Conta unha cantiga que fadabase, poñiase minguante ata que lobiño aprendia a lección e novamente era crecente mentres o santo paseaba polos M arredores do idilico paisaxe do para felicidade dos dous. Cando lobiño enfermaba Lúa poñiase nova mosteiro o santo quedouse em- para esperar que o mal desaparecera e o bebé O briagado coa tranquilidad do mellorara. canto dun paxariño silvestre, da beleza dun re- En certa ocasión Sol falou ca Lúa e dixolle S gato de auga cristalina, tanto que cando esper- tou de tan idilico trance o santo non reconocia que atopara a famila de lobiño. A noticia foi moi tristes porque era a primeira vez que Sol o camiño de volta, cando chegou ao mosteiro o e Lúa tiveran un fillo e dáballes moita pena veu cheo de monxes e moito mais grande. separarse del. Pero o amor dos dous era tan L Ao acercarse e preguntar a un monxe, o máis vello de eles acordoulle e buscou entre grande que sabían que a felicidade do seu lobiño estaba o lado dos seus verdadeiros pais, E libros a historia que o describía ''San Ero de Armenteira,noble e piadoso varón,fundador e por eso unha noite o guiaron ata a súa familia. Lobiño coñeceu a súa familia, pero hai algo N abad deste mosteiro quen nunca máis foi visto despois de sair a meditar ao monte Castrove''. que nunca olvidou. Cada noite subía a unha montaña e oubeaba para chamar a súa nai a D San Ero ao ver que o milagro realizarase morreu aos pés dos impresionados monxes. Lúa. Pouco despois ensinou a seus irmáns a chamala. Desde esa datas celébrase en Armenteira a A romaría de Santa María das cabezas. Sol e Lúa quedaron sorprendidos porque en vez de perder un fillo gañaron centos e Adrián González-Ero 5ºA S todos, polas noites. POR QUE OS LOBOS OUBEAN Á LÚA? 5º Lobiño facia tempo que vivía sen pai é A nai ,entón Lúa é Sol decidiron coidalo. Polas mañáns lobiño quedaba co seu pai o Sol e polas tardes e noites coa súa nai Lúa. Durante a mañá Sol despertaba a lobiño cos seus pequenos raios solares, mentras que pola noite Lúa xa subía o nivel do auga do lago para que refrescase o seu almorzo na mañá. Para o mediodía Sol indicaballe a lobiño os lugares onde el podia comer e cando estaba en perigo, 6
  7. 7. Queridos amigos e amigas de 3º B do Colexio Santomé: Moitísimas grazas por terme elixido como unha das protagonistas do voso magnifico traballo de Astronomía. Desde a cúpula Oeste do Observatorio astronómico da Universidade de Santiago Compostela, onde nestes momentos estou observando ás miñas queridas estrelas dobres, co noso telescopio de 62 CMS, aproveito para es- cribirvos esta carta un momento de descanso (aquí chamámoslle “a hora da banana” porque adoitamos tomarnos algo de froita a metade da noite para repor forzas e seguir despois coas observacións). Alégrame saber que a moitos de vós apaixónavos o mundo da Ciencia e en especial o da Astro- nomía. Quérovos animar para que non deixedes escapar a oportunidade de lanzarvos á aventura de estudar todas esas marabillas que forman parte do Universo: os planetas, as estrelas, as galaxias, os buracos negros, etc. Se cadra entre vós está a persoa que chegará a descubrir algúns dos misterios que hoxe nos preocupan aos científicos e científicas por exemplo: que é a enerxía escura?, como é de grande o universo? etc. Para iso é necesario que lle deades duro ás Matemáticas e á Física posto que podemos dicir que son os ladrillos que permiten construír as diferentes casas ou teorías astro- nómicas. Non quero despedirme se antes invitarvos a que veñades a visitarme ao Observatorio R. M Aller onde poderei contarvos, en vivo e en directo, máis cousas das que facemos aquí e ata poderedes botar unha ollada polo telescopio, se vides unha tarde-noite despexada de inverno. Un forte abrazo da vosa astrónoma e amiga, nunha noite estrelada de Compostela. Josefina F. Ling 7
  8. 8. Os nenos e nenas de 3ºB representamos “A Praia” de Anisia Miranda, baseada no poe- ma do mesmo título incluído no libro “Cantarolas”, que Anisia fixo en colaboración con Xosé Neira Vilas. A autora deste texto naceu en Cuba, de pais galegos. Todos os seus libros están adicados a nenos e nenas, fundou revistas e bibliotecas infantís. Casou con Neira Vi- las en América, e viviu os últimos anos en Galicia, onde finou hai pouco. Estivo moitas ve- ces nos colexios de Cambados, tamén no noso, falando cos rapaces. Esta obriña foi feita na súa honra. A PRAIA (Teatriño) -¿Qué estades ollando, estreliñas de mar? -¿E vós que facedes, argazos do mar? -:Miramos prá escuma, que non para de chegar. -Facemos ondiñas, coma as ondas tal -Son ondas que rompen, o vento que as trae. -¿E ti porque choras, serea lanzal? -¿Qué estades oíndo, gaivotas do mar? -Molloume a auga, auguiña do mar, -Un run-run que zoa, que non para máis leváronme as ondas, trouxome a marea, -O debalo das ondas, no corazón do mar. Deiteime na area, e durmo nos cons. -¿Qué estades vendo, peixiños do mar? Porque eu son a praia, a alma do mar. -As marcas da area, que a auga fai Amiga dos nenos, e levo o seu son -Son coma os cabelos, peiteados de sal e canto con eles esta canción… (adaptación: Ramón Caride ) 8
  9. 9. 9
  10. 10. 10
  11. 11. 11
  12. 12. Este ano adicámoslle o Día das Letras Galegas ao escritor e poeta lugués, Uxío Novo- neyra. Uxío naceu en Parada de Moreda,unha pequeña aldea das montañas do Courel, o día 19 de xaneiro de 1930. Os seus pais eran labradores e cando tivo idade foi estudar a Lugo o bacharelato. Máis tarde continuou os estudos universitarios en Madrid Comezou a escribir os seus primeiros poe- mas en castelán, aínda que máis tarde xa os fixo sempre en galego. Era moi amigo doutro poeta galego moi importante, Manuel María, co que compartía ideas, charlas e paseos. Escribiu tres libros de contos para os máis pequenos: «Gorgorín e Cabezón», «Ilda,o lobo, o corzo e o xabarín» e «O cubil do xabarín». Ten varios libros de poemas: «Muller pra Lonxe», «Do Courel a Compostela»... Se cadra o máis importante é o que recolle as poesías ambien- tadas nas montañas do Courel. O libro leva por título «Os eidos». CANTA o cuco cala e canta dos castiñeiros do val. Pasa o tempo e non di nada e volta o cuco a cantar. Casou en 1973, con Elva Rei, á que coñe- ceu durante a súa estadía en Lugo, e tive- ron tres fillos: Branca-Petra, Uxío e Arturo. Uns anos despois da súa voda foi vi- vir a Santiago de Compostela e alí elexírono Presidente da Asociación de Es- critores en Lingua Galega, cargo que exer- ceu durante dezasete anos. Durante toda a súa vida Uxío foi un gran defensor do noso idioma e da nosa terra. «Todo o que pasou o meu pobo pasoume a min, todo o que pasou o home pasoume a min.» 12
  13. 13. Celebramos o Día das Letras Galegas 13
  14. 14. CONTOS CASE TRADICIONAIS OS TRES PORQUIÑOS Había unha vez tres por- De súpeto, un ladrillo da casa quiños que vivían nunha casa dos porquiños caeu, e logo outro de pedra. ladrillo, logo outro… Así, o lobo Un día apareceu un lobo puido entrar na casa. Os porqui- roqueiro e dixo: ños, asustados, chamaron á poli- cía para que lle quitaran a guita- - Quero entrar na vosa ca- rra. sa!- e contestaron os porqui- ños: O lobo pasou unha noite no calabozo, pero ao seguinte día, - Vaite de aquí, lobo ro- os tres porquiños foron a buscalo queiro! para xantar. Moi triste, o lobo colleu a súa guitarra e tocou unha can- Adaptación do conto “Os tres porquiños” de Joseph Jacobs. Claudia García Rey, 2º A tiga. Soaba tan mal , tan mal, pero tan mal aquela melo- día, que a te- rra comezou a tremer. Ilustración de Manuela Sagrario 2º A 14
  15. 15. VIAXANDO POLO SISTEMA SOLAR 15
  16. 16. 16
  17. 17. 17
  18. 18. DÍA DA PAZ 18
  19. 19. 19
  20. 20. 20
  21. 21. 21
  22. 22. 22
  23. 23. 23
  24. 24. 24
  25. 25. 25
  26. 26. 26
  27. 27. 27
  28. 28. 28
  29. 29. S A M A Í N Cantas cabazas…cabezas, no Samaín...Halloween H A L L O W E E N N A D A L O festival de Nadal non estivo nada mal 29
  30. 30. XULIO VERNE: VIDA E OBRA 30
  31. 31. Traballos de país e nais 31
  32. 32. 32
  33. 33. De excursión ao Terrón en bici. Ben, intentámolo pero perdímonos e chegamos a outra Praia. Foi un pouco duro porque non me gusta montar en bicicleta. Moitos chegaron ilesos pero outros tiveron algunha ferida. Estivemos xogando na auga co balón. Despois con raquetas e ao partido matado. Na volta, Alba empotrou- se contra un retrovisor. Protección Civil tamén nos acompañou. Azul caeu moitas veces e protección civil tivo que collerlle a mochila. Divertinme moito aprendendo e xogando no Colexio. Estes nove anos foron os mellores para min En Ons estábamos menren- dando e unha gaivota co- lleume o bocadillo No monte Aloia, Saúl e máis eu subimos a unhas pedras e vimos un touro. Saúl botou a correr Eu paseino moi ben neste cole. Tiven moi- porque tiña roupa vermella. tos profesores. O que máis me gustou foi a excursión á illa de Ons. Foi estupenda! Gustoume moito xogar cos meus compañei- ros e bañarme. Encantoume este cole e índa me encanta. Nunca vou olvidalo! Recordos escolares Cando estábamos en segundo fomos a Indiana Bill. Pasámolo xenial. Había un crocodilo de plástico na entrada, canóns de bólas e una pis- cina de bólas de plástico. O que máis me gustou foi o tobogán xigante porque era moi divertido, só que acabei cos pés queimados. Levo no cole dende que era moi pequeña. Inda me acor- da o meu primeiro día. Parece que o tempo voa! En primeiro chegaron os da Pastora, agora somos 23. Despídome do cole: el viume chorar, xogar, estar tris- te, contenta… Nunca vai cambiar!! 33
  34. 34. CONTOS DE 4ºA AS FLORES DO XARDÍN Amapola, Rosa e Xazmín eran tres flores que eran irmás e vivían nun xardín. Amapola e Rosa, tíñan- lle envexa a súa irmá xazmín que era a máis pequena, regábana máis e estaban seguido con ella. Entón Rosa que era a máis atrevida das irmás, preguntoulle a Xaime o xardiñeiro, por que quería máis a Xazmín e el contestoulle: -Non a quero máis a ela , pero ella está na fase de crecemento e hai que coidala ben para que sexa igual de grande ca vós. Dende entón Amapola e rosa xa nunca máis volveron a ter envexa da súa pequena irmá, pois com- prenderon que estaba na fase de crecemento. Laura Glez Domínguez 4ºA CRISTAL E CRISTALINA Cristal e Cristalina son dúas fiestras xemelgas con marcos brancos e relucentes. Cristal era limpa e ordenada, mentres que Cristalina era sucia e desordenada e non lle gustaba nada que o seu amo Xoán a limpase co limpador e que a deixase limpa. Un día Cristal, propúxolle a Cristalina que se cambiase por ela, e esta aceptou. Agora Cristal é su- cia e Cristalina limpa. A Cristal non lle gustaba estar sucia, pero gustáballe menos que o seu amo Xoán a limpase tanto co limpador e a Cristalina gustáballe estar limpa, pero o brillo cegáballe os ollos. Cristal propuxolle de novo a Cristalina o cambio para quedar como estaban, e así o fixeron. As dúas aprenderon que todo ten cousas boas e malas, como estar limpa e sucia. Vani Glez Portas 4º A O FALCÓN E O OLMO Érase unha vez un falcón chamado Arturo. Un día nun monte, descubriu un olmo pequeniño e decidiu coi- dalo. Chamouno Merliño porque ata que creceu os merlos visitábano moito pola súa beleza. O olmo era fiel e gustáballe axudar aos animais. Un día o olmo viu un acivro que estaba enfermo e pediulle ao seu amigo Arturo, o falcón, que o fose a observar para poder axudalo. O falcón descubriu que as súas follas estaban murchas e non tiña boliñas porque lle faltaban sales mine- rais. Foi a unha finca a coller terra nova con sales minerais, estivo botándolla durante unha semana e o acivro recuperouse. Saíronlle folliñas verdes e moitas boliñas. O acivro deulles as grazas ao falcón e ao olmo pola súa axuda. Este conto ensinanos que está moi ben axudar aos demáis. Erika Leal Falcón 4º A 34
  35. 35. O ELEFANTE ACRÓBATA Érase unha vez un elefante chamado Acrobacia que era acróbata. Acrobacia traballaba no Circo da lúa como acróbata e malabarista. Un día o dono veu a un mono chamado Lancio que tamén era acróbata e malabarista e moito máis hábil que Acrobacia, quitoulle o posto no circo, ademáis era moi chulito e creíase o mellor Pasados uns meses, Acrobacia foi ao circo a ver o número de Lancio. Lancio tiña que tirarse dende dez metros a unha piscina pouco chea. Cando se tirou, fíxoo moi mal e non ía caer dentro da piscina. Acrobacia deu un salto mortal e colleu a Lancio coa trompa. Dende aquela Lancio e Acrobacia fan os números do circo xuntos. Este conto ensinanos que nadie é perdedor. Jacobo Padín Martínez 4º A O CANGREXO QUE ATOPOU A ALGA DE OURO Érase unha vez un cangrexo que non quería ser un cangrexo. Estaba confuso en que facer. Entón consultou a un peixe especial que lle diría como converterse nun humano. Daquela díxolle o peixe que só tiña que encontrar un alga de ouro. O cangrexo preguntoulle: -Onde podo encontrala?. O cangrexo respondeulle: -Non te preocupes, que algún día a atoparás.Pero se a atopas, poderaste converter nun humano se lla levas ao mago para que che faga un bebedizo con ela. Cando o tomes, convertiraste nun humano. Uns meses máis tarde, o cangrexo foi en busca de alimento e .....atopou a alga de ouro. Foi rapidamente a buscar ao mago que sen perda de tempo preparoulle o bebedizo coa alga; o cangrexo bebeuna e.....Colorín, colorado, o cangrexo converteuse nun humano. Sheila Cornes Fariña 4º A 35
  36. 36. C 2 A B 0 A 0 N A I 9 N L L O A S 36
  37. 37. 37
  38. 38. INFANTIL DE 3 ANOS CURSO: 2001/2002 Yuka (fixemos un bolo de pan, comimos espague- tis,xogamos cun burro...) Profes: Uns tivemos a Maribel e outros tuvi- mos a Camino. Por último aos que marchamos da Pastora, Todos queriamos abrazarnos a Maribel. A profe Camino tamén era moi cariñosa e falaba Maribel fixonos un EXAME! docemente. 1º DE PRIMARIA 2004/2005 Os da Pastora todos participamos nunhas “OLIMPIADAS” e todos levamos unhas medallas! Profe: Pilar Rosales. Participamos nunha obra de teatro que os nenos eran soles e as nenas eran luas e bailamos Por fin xuntámonos en San. Tomé. cunha canción dunha música clasica chamada A- manecer. Aprendemos a ler, escribir, contar e sumar. Que xa estamos en primaria, somos maiores! INFANTIL DE 4 ANOS CURSO: 2002/2003 Empezamos a facer obradoiros (barro, coci- Profes: Por sorte as mesmas ! ña, papiroflexia co profe Juan...) Incorporáronse Tatiana e Iago. Excursións: A granxa Kiríco. Este ano houbo varios “ accidentes” : Caida 2º PRIMARIA 2005/2006 de tobogán, Álvaro levou puntos no queixo... Pelexábamosnos polo coche de xoghete e Camino Seguimos con Pilar. Con esta Profe facíamos gardábao enriba do armario. moitas actividades de plástica. Eran chulísimas! No ano 2003 en infantil de 4 anos estábamos dis- Incorpóranse Iria e Dani Bemposta. frazados todos de chinos ; as nenas xogamos, co- Fixemos con marionetas unha obra da as cociniñas e os nenos coas ferramentas, que pe- Ratiña presumida. na de non quitar unha foto. A clase de Maribel dis- frazouse de uvas e ao final Maribel pinchaba cu- Fomos de excursión a Indiana Bill. Aos que nha agulla os globos. se fixeron feridas botáronlles un spray que picaba moito, había un tobogán no que algúns baixaron INFANTIL 5 ANOS CURSO: 2003/2004 máis de 100 veces Tivemos cambio de profes: Camino por Ma- noli. Na Pastora representa- mos o Belén. No antroido fomos: uns de Pinochos, outros de Indios e outros do que quixeran. Estivemos uns días sen clase porque volara o tellado. Excursións: Na Pastora fomos a visitar a granxa de pitiños de Margot; de fin de curso fomos de excursión a granxa 38
  39. 39. 3º DE PRIMARIA CURSO:2006/2007 Chegou Emilio ( Non ten ningunha falta de ortogra- Profe: Mª Carmen Aguín. Rimos moito con ela. Can- fía). A metade de curso a Profe descubriúlle dous do bailabamos case sempre eran muiñeiras folia- defectos:Que le pouco e que e do Barça. das... Este ano bailamos ao ritmo de Michael Jackson. Disfrazámonos con bolsas de lixo e xusto ao saír rompíanse. Fixemos actividades diversas de plástica: Broches Tivemos que ir as preparacións todos os días duran- de fieltro, vidreiras, te 2 meses. traballos co compás... FIXEMOS A COMUÑÓN! MENUDAS FESTAS! Estabamos todos guapísimos. Excursións: A Vigo, a Naturnova, a ver unha ópera a Santiago. 4º DE PRIMARIA CURSO:2007/2008 Fomos ao camping Fieitas e a Cerceda. Profe:Seguimos con Mª Carmen. Visitamos o instituto Asorey onde imos a estudar a partir de setembro , este ano e o último que esta- Marchou Karen e chegou Roberto (kún).Houbo varí- mos neste cole de San Tomé todos xuntos. as visitas ao hospital: Ivan e Desi romperon un bra- zo,Dani operouse do apéndice e Xulián desfixo o Ademais Carlos, Samuel, Iago e Xacobo fixeron xeonllo. unha proba na Facultade de Matemáticas en Santia- De excursións fomos ao monte Aloia onde atopámo- go. nos cuns borrachos e o resto da excursión estivo moi ben. Outros profes que tivemos foron: Helena e Marisa en relixión, en inglés Guadalupe, 5º DE PRIMARIA CURSO 2008/2009 en música Lula e Mónica, en ximnasia Carlos. Profe: Teresa. Gústalle moito facernos bromas, orga- Durante estos anos fixemos outras festas: niza festas, e facemos distintas actividades. O Magosto, festivais de Nadal, Día da Paz, Entroi- do e xogos de fin de curso. A profe deixounos ter unha mascota, o hámster Mi- mi . MARCHAMOS MOI CONTENTOS POR DIS- FRUTAR DAS INSTALACIÓNS DESTE COLE E Veu a nosa compañeira Kelly de Perú. DESTES PROFES QUE FAN TANTAS ACTIVI- En Nadal fixemos un baile que tivo moito éxito (High DADES NAS QUE APRENDEMOS E NOS DIVER- School Musical). TIMOS. ADEUS COLEXIO. En Carnaval fomos disfrazados de árabes e baila- mos unha danza do ventre . Saímos a Pastora,a Torre... As excursións máis importan- tes foron: Soutomaior, a For- taleza, (Portugal), Tui, porque estudamos en todo o cole a Idade Media e a Ons. E por último fixémoslle unha festa de despedida a Dani Bemposta. 6º DE PRIMARIA CURSO 2009/2010 A profe Teres di que van quitar da Biblia ao santo Job e poñela a ela. 39
  40. 40. Un bo día na clase xogando coas palabras que aparecían nun conto xurdiu a idea de facer unha rimas e delas apa- receron unhas pequeniñas poesías que aquí, na revista queremos deixarvos para que pasedes un breve pero agra- dable ratiño con elas. Propoñemos un xogo !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Poñede cada palabra no lu- gar que lle corresponde: María sentada al________ (ovtine) Tomaba mucho_________ (ltoinae) Y se ponía en __________ (vomtimineo) Outro xogo? Relaciona coa palabra adecuada Yo vi una ____________ araña Que estaba bailando en una_____ montaña Y en ella una _________ maña Y con mucha ________ caña 40
  41. 41. Agora imos facer rimas con palabras que acaban en –OL: Érase un carac__ Mirando al s__ Y sentado en una c__ Mirando a través de un cris__ Con forma de giras__ E xa para acabar aquí está a última!!!!!!!! Fixádevos no que nos saíu: El mundo es _________________ Como la O que hace un _____ (persona que no puede hablar) Le hacemos un _________ (udon) Y se queda _______ (persona o cosa muy pequeña y/o delgada) Un saúdo para todos/as e que pasades un bo verán. 41
  42. 42. carabela A Pinta que foi a que trouxo a nova do descubremento por eso se cele- bra cada ano a festa da Arribada. Nela había representacións das cou- sas que trouxeron de América (algodón,millo,café,patacas,animais...) Despois fixemos unha visita polas murallas da fortaleza de Monterreal antiga- mente chamado campo dos Bois e hoxe é o parador Conde de Gondomar. Rematada a visita fomos a Virxen da O venres 4 de xuño os nenos e nenas Rocha onde xantamos e xogamos ata a hora de 3º e 4º fomos de excursión a Baiona que de visita-lo monumento. é unha localidae costeira moi parecida a Por ultimo fomos merendar no par- Cambados. que do paseo da Ribeira para logo regresar Ao Chegar estaba esperándonos unha a Cambados. guía que sería a encargada de levarnos pola !!Pasamolo moi ben¡¡ vila e darnos as explicacións das cousas que íamos ver. O primeiro que vimos foi o pozo da Aguada e o Azulexo da Arribada. Despois empezamos a visita pola vila : chegamos ó concello , a capela da Misericordia e a de Santa Liberata onde a guía contounos que fora a primeira muller que morrera crucifi- cada. A continuación visitamos a réplica da 42
  43. 43. U N P A S E O E S P A C I A L 43
  44. 44. Esta é a historia sorprendente dun mestre moi singular Pola Paz soltaba as pombas, Cando se achega o outono no Magosto escolar, o globo e mil cousas máis vai remexendo castañas, queimando dedos e mans En menos de medio día aprendeu a cetrería Con pouca tripulación remontou o mar de Arousa... e chegou ata Padrón Aí vos queda a ferramenta Nas alturas é o primeiro, mesmo fainos de bombeiro 44 Sempre está no seu PAPEL: no teatro e fóra del

×