Update 19

361 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
361
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
5
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Update 19

  1. 1. Ongeduldig sta ik van mijn ene voet op de andere te hupsen, terwijl ik om de paar seconden naar het einde van de straat kijk. Komt ze er al aan? Ik sta voor het appartementencomplex te wachten op Tirza, die gisteravond – eindelijk - weer thuis gekomen is van vakantie. Ik heb haar gemist, maar ik moet toegeven dat het de laatste twee weken toch een stuk minder is geweest, maar ja, ik heb afleiding gehad.
  2. 2. En wat voor een afleiding. Het is nu twee dagen geleden dat Danny mij in het park gevraagd heeft, en sindsdien leef ik op een roze wolk. Als we elkaar niet zien smsen we constant, en ik kan de glimlach op mijn gezicht maar niet laten verdwijnen. Dus ja, ik ben blij dat Tirza weer terug is, maar ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik mijn tijd nu moet verdelen tussen Danny en haar. Ik zal in ieder geval niet veel thuis meer zijn.
  3. 3. Ik word opgewekt uit mijn gedachten doordat ik iemand mijn naam hoor roepen. Als ik kijk waar het vandaan komt zie ik dat Tirza aan komt lopen, met een grote glimlach op haar gebruinde gezicht, en haar haar blonder dan ooit tevoren. Ik grijns en zwaai, waarna ik naar haar toe loop.
  4. 4. “Hee,” zegt ze vrolijk en ze omhelst me stevig. “Hoe is het?” “Goed,” antwoord ik en meteen verschijnt de grote glimlach weer op mijn gezicht. Tirza knijpt haar ogen tot spleetjes. “Wat heeft die jongen met je gedaan?” vraagt ze lachend. Ik lach ook en bloos een beetje. “Ik weet het niet, maar wat het ook is, ik vind het geweldig.”
  5. 5. “Ik ook,” zegt Tirza. “Je lijkt niet eens meer op de Lynn die ik drie weken geleden heb achtergelaten.” “Gelukkig niet,” antwoord ik. “Dat was verschrikkelijk.” “En hoe zit het nu met je moeder? Nog steeds een eerste klas bitch?” Ik knik. “Ja, dat is niet veranderd. Maar door die roze wolk van me trek ik me er steeds minder van aan.”
  6. 6. Tirza lacht. “Zo ken ik je weer. Enne, wanneer krijg ik die prins op het witte paard van je te zien? Ik moet hem natuurlijk wel even goedkeuren.” Ik schiet in de lach. “Zo snel mogelijk dan maar.” “Mooi zo.” Tirza knikt tevreden. “Wanneer zie je hem weer?” “Morgenavond gaan we naar de film. En nee, je mag niet mee,” voeg ik er lachend aan toe, en ik steek mijn tong naar haar uit.
  7. 7. “Ook niet op dubbeldate?” vraagt Tirza dan. Ik frons mijn wenkbrauwen. “Dubbeldate? Wie wil je daar voor meenemen dan?” Tirza begint te blozen en mijn ogen worden groot. “Wat? En daar heb je me niks over verteld?” “Wie zegt dat er iemand is?” vraagt Tirza, proberend om nonchalant te lijken.
  8. 8. Ik lach. “Ik ken je langer dan vandaag, en bovendien ben je een vreselijke slechte leugenaar. Kom, we gaan naar binnen, dan kan je het me uitgebreid vertellen.” Tirza twijfelt. “En je moeder dan?” “Die is aan het werk, maak je maar geen zorgen, we hebben het rijk voor ons alleen.” “Oké, mooi zo,” zegt ze opgelucht, en samen lopen we de trap op en het appartement binnen.
  9. 9. Binnen maak ik gauw een kan met limonade klaar – het is afgekoeld, maar nog steeds erg warm – terwijl Tirza op de bank neerploft. Ondertussen barst ik bijna van nieuwsgierigheid en gauw loop ik naar de woonkamer, waar ik de kan en twee glazen op tafel neerzet, met zo’n haast dat een deel van de limonade over de rand gutst. “Dus,” zeg ik als ik naast Tirza ga zitten. “Vertel!”
  10. 10. Tirza haalt even diep adem en begint dan haar verhaal. Blijkbaar heeft ze op vakantie een jongen ontmoet, die toevallig in een dorpje dicht bij onze stad blijkt te wonen. Ze hebben de vakantie met elkaar opgetrokken, eerst gewoon als vrienden, maar later bleek dat ze elkaar eigenlijk wel heel erg leuk vonden. “En nu hebben we afgesproken om elkaar te blijven zien,” beëindigt Tirza haar verhaal blij.
  11. 11. “Wauw,” zeg ik. “Wat ontzettend leuk voor je! Dan wordt het zeker nodig om eens op een dubbeldate te gaan! Ik moet die Martijn van jou nu natuurlijk ook wel eens ontmoeten.” “Ja, en ik Danny. Maar laten we er nog wel even mee wachten, oké? Het is tussen mij en Martijn nog maar heel pril,” zegt Tirza met een klein glimlachje. Ik knik met een grijns. “Zoals je wilt.”
  12. 12. De rest van de middag kletsen we non- stop, we hebben een hoop bij te praten. Het is heerlijk om Tirza weer te zien, ik heb haar echt gemist. Ook al is Danny nu in mijn leven, ik besluit die middag om ook nog zo veel mogelijk tijd door te brengen met Tirza, ze is me namelijk veel te dierbaar om dat niet te doen. Als zij er niet was geweest was ik de afgelopen weken waarschijnlijk een stuk minder goed doorgekomen.
  13. 13. We vergeten de tijd helemaal en schrikken pas weer op uit ons gesprek als we een sleutel in het slot horen. “Shit, m’n moeder,” mompel ik. “Net waar we op zitten te wachten.” Mijn moeder komt binnenlopen en ziet ons dan op de bank zitten. “Ah, je bent ook eens een keertje thuis,” zegt ze tegen me. Dan wendt ze zich tot Tirza. “En jou heb ik eerder gezien…”
  14. 14. “Dat is Tirza,” zeg ik kortaf. Mijn moeder knikt. “O ja, Tirza, dat wist ik nog wel.” Ze glimlacht schijnheilig. “Ik denk dat ik maar eens ga,” zegt Tirza, en ze staat op. “Mijn moeder zal zich wel afvragen waar ik blijf.” “Nou, leuk je weer eens gezien te hebben, Tirza.” Weer die schijnheilige glimlach. Tirza knikt maar zegt verder niets.
  15. 15. Samen lopen we naar de balustrade, en daar trek ik de deur achter me dicht, zodat mijn moeder niet mee kan luisteren. “Pfft.” Tirza blaast haar ingehouden adem uit. “Ik moest erg mijn best doen om geen valse opmerking te maken.” Ik glimlach als een boer met kiespijn. “Dat effect heeft ze wel eens, inderdaad.”
  16. 16. “Wat een figuur, zeg… Ik kan nog steeds niet geloven dat zij familie van jou is,” zegt Tirza met gefronste wenkbrauwen. “Dat moet ik maar opvatten als een compliment, denk ik,” antwoord ik, half lachend. “Ja, doe dat maar, dat is de meest positieve manier om er naar te kijken.” Tirza lacht ook. “Zeg, ik ga nu, maar ik zie je snel weer.”
  17. 17. Ik knik en omhels Tirza even. “Ja, we bellen.” “Zeker, en die dubbeldate moet niet al te lang op zich laten wachten.” Tirza knipoogt en loopt daarna de stenen trap af naar beneden, op weg naar huis.
  18. 18. Even blijf ik op de balustrade staan, in gedachten verzonken. Soms zou ik wel eens willen dat ik Tirza was, met een liefhebbende, normale familie… Ik zucht en loop het appartement weer in. Helaas kan het leven niet altijd meezitten.
  19. 19. Wordt Vervolgd

×