Vliegensvlug en met mijn hart in mijn
keel spring ik op en draai ik me om.
“Ho, sorry, ik wilde je niet laten
schrikken,” ...
De jongen lacht. “Sorry, ik had je niet zo
moeten besluipen.” Hij glimlacht
verlegen, en het valt me op dat hij
behoorlijk...
De jongen glimlacht weer, en dat lachje
begint me wel aan te staan. “Danny,”
zegt hij dan. “Ik heet Danny.”
Ik ga naast he...
“Dus… Wil je me nu vertellen waarom je
helemaal alleen in het park zit te huilen?”
vraagt hij dan.
Ik glimlach. “Je bent w...
Danny knikt. “Dat is ook wel begrijpelijk,”
zegt hij. “Wat dacht je dan van wat
afleiding, in plaats van je hart
uitstorte...
Hij bloost. “Misschien.”
“Ach, waarom ook niet. Het is niet alsof
ik morgen wat beters heb te doen,” zeg
ik terwijl ik mij...
“Eigenlijk niet,” zegt Danny.
“Waarom nu dan wel?” wil ik weten.
“Geen idee. Misschien omdat ik je toch
nooit meer tegen z...
Danny denkt even na. “Ik weet het niet.
Het is veel te warm om iets actiefs te
gaan doen… Het zwembad dan maar?”
“Klinkt g...
“Zo impulsief met iemand uitgaan,
bedoel je?” vraagt Danny.
Ik lach. “Ha, dus je geeft toe dat het een
date is.”
Danny lac...
“Voelt het goed raar of slecht raar?”
vraagt Danny.
Ik denk even na. “Goed raar, denk ik.”
Even zitten we samen in stilte ...
Zo zitten we een poosje stil naar de vijver
te turen, allebei met onze eigen
gedachten. Mijn ogen beginnen bijna
dicht te ...
Danny lacht ook en staat op om op
gelijke hoogte met mij te komen. “Dat is
waar.”
Ik glimlach, en dan frons ik mijn
wenkbr...
We kijken elkaar even aan, maar dan voel
ik een gaap opkomen en zeg ik: “Nou, ik
ga maar eens. Ik zie je morgen om één
uur...
Terwijl ik wegloop voel ik de ogen van
Danny in mijn ogen prikken. Ik durf niet
achterom te kijken, om te zien of hij me
e...
Wordt
Vervolgd
Update 16
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Update 16

262 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
262
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
4
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Update 16

  1. 1. Vliegensvlug en met mijn hart in mijn keel spring ik op en draai ik me om. “Ho, sorry, ik wilde je niet laten schrikken,” zegt een blonde jongen, van ongeveer mijn leeftijd. “Ik – eh – ik zag je huilen, en ik wilde vragen of het wel gaat. Dus… Gaat het wel?” vraagt hij met een scheef lachje. Mijn hartslag begint weer wat te dalen, en ik haal even diep adem. “Ja, het gaat wel,” zeg ik zacht. “Al kreeg ik bijna een hartaanval van jou, maar dat ter zijde.”
  2. 2. De jongen lacht. “Sorry, ik had je niet zo moeten besluipen.” Hij glimlacht verlegen, en het valt me op dat hij behoorlijk knap is. “Gaat het echt wel?” vraagt hij dan. Ik knik. “Ja, ik heb gewoon niet een erg leuke middag achter de rug.” “Als je er over wilt praten…” zegt de jongen, en hij gaat op het bankje zitten. Fronsend zeg ik: “Met een jongen die ik nog geen tien minuten ken en wiens naam ik niet eens weet?”
  3. 3. De jongen glimlacht weer, en dat lachje begint me wel aan te staan. “Danny,” zegt hij dan. “Ik heet Danny.” Ik ga naast hem zitten. “Oké. Ik ben Lynn.” “Mooie naam,” zegt Danny terwijl hij me recht in mijn ogen kijkt. Ik bloos en kijk weg. “Dank je.”
  4. 4. “Dus… Wil je me nu vertellen waarom je helemaal alleen in het park zit te huilen?” vraagt hij dan. Ik glimlach. “Je bent wel nieuwsgierig, hè?” “O nee, zo bedoelde ik het niet!” zegt hij geschrokken. “Ik wil je alleen maar helpen, dat is alles.” “Oké. Maar het feit blijft wel dat we elkaar nog maar tien minuten kennen. Ik ga niet gelijk al mijn ellende aan jou vertellen.”
  5. 5. Danny knikt. “Dat is ook wel begrijpelijk,” zegt hij. “Wat dacht je dan van wat afleiding, in plaats van je hart uitstorten?” Ik frons mijn wenkbrauwen. “Wat had je in gedachten?” “Nou, op het moment eigenlijk niet zoveel… Maar misschien heb je zin om morgen iets samen te doen?” Lachend zeg ik: “Vraag je me mee uit?”
  6. 6. Hij bloost. “Misschien.” “Ach, waarom ook niet. Het is niet alsof ik morgen wat beters heb te doen,” zeg ik terwijl ik mijn schouders ophaal. “Goh, wat ben je enthousiast,” lacht Danny. “Ik ben er gewoon niet aan gewend om zomaar mee uit gevraagd te worden,” geef ik schouderophalend toe. “Ben je altijd zo recht voor z’n raap?” vraag ik dan nieuwsgierig.
  7. 7. “Eigenlijk niet,” zegt Danny. “Waarom nu dan wel?” wil ik weten. “Geen idee. Misschien omdat ik je toch nooit meer tegen zou komen als je me af zou wijzen. ’t Is een grote stad.” Ik knik bedachtzaam. “Daar heb je wel een punt. Dus, wat wilde je gaan doen morgen?”
  8. 8. Danny denkt even na. “Ik weet het niet. Het is veel te warm om iets actiefs te gaan doen… Het zwembad dan maar?” “Klinkt goed,” antwoord ik. “Oké. Zie ik je daar dan om één uur?” vraagt Danny. Ik knik. “Is goed. Goh, dit voelt wel raar, zeg,” voeg ik er dan aan toe.
  9. 9. “Zo impulsief met iemand uitgaan, bedoel je?” vraagt Danny. Ik lach. “Ha, dus je geeft toe dat het een date is.” Danny lacht ook. “Ja, oké, je hebt me door.” Glimlachend kijk ik hem even aan. Dan herinner ik me zijn vraag. “En ja, dat bedoelde ik, het impulsief met iemand uitgaan,” zeg ik gauw.
  10. 10. “Voelt het goed raar of slecht raar?” vraagt Danny. Ik denk even na. “Goed raar, denk ik.” Even zitten we samen in stilte naar de rimpelloze vijver te kijken. Het is nog steeds warm en er staat geen zuchtje wind. Het valt me op hoe zeer ik me op mijn gemak voel bij Danny. Ook al zitten we nu in stilte, het is geen ongemakkelijke stilte, en ik heb sterk het gevoel dat Danny daar net zo over denkt.
  11. 11. Zo zitten we een poosje stil naar de vijver te turen, allebei met onze eigen gedachten. Mijn ogen beginnen bijna dicht te vallen en ik maak aanstalten om te vertrekken. “Ga je weg?” vraagt Danny teleurgesteld. Ik knik. “Ik ben doodop. En ik moet natuurlijk genoeg energie hebben voor onze date van morgen,” voeg ik er lachend aan toe.
  12. 12. Danny lacht ook en staat op om op gelijke hoogte met mij te komen. “Dat is waar.” Ik glimlach, en dan frons ik mijn wenkbrauwen. “Waarom ben jij eigenlijk zo laat nog in het park?” vraag ik. Danny haalt zijn schouders op. “Ik kom hier vaak, om tot rust te komen en een beetje na te denken en zo. Het is hier zo mooi, en het zit vol mysteries en verhalen.” Onder de indruk knik ik. “Ja, daar heb je wel gelijk in.”
  13. 13. We kijken elkaar even aan, maar dan voel ik een gaap opkomen en zeg ik: “Nou, ik ga maar eens. Ik zie je morgen om één uur voor het zwembad!” Danny knikt en glimlacht. “Ja, tot dan.” Ik glimlach nog één keer, en dan draai ik me om en loop ik richting de uitgang van het park.
  14. 14. Terwijl ik wegloop voel ik de ogen van Danny in mijn ogen prikken. Ik durf niet achterom te kijken, om te zien of hij me echt nakijkt, maar een grote glimlach verspreidt zich over mijn gezicht. Ik kan niet geloven wat er vandaag allemaal wel niet is gebeurd. Het begon geweldig, werd toen verschrikkelijk, en eindigde weer geweldig. Even voel ik vlinders in mijn buik als ik aan Danny denk. Ik maak een klein huppelpasje en denk aan morgen. Ik kan nu al niet wachten…
  15. 15. Wordt Vervolgd

×