De vorige update was bijna 6 maanden geleden, geloof ik, dus laten we eens even kijkenwat er de vorige keer allemaal gebeu...
“Wie ben jij nou weer, en wat doe je in vredesnaam in ons huis?!”---Eline en Alex kijken verbaasd en geschokt naar de vrou...
“Ons huis, ja,” zegt Eline. “Dit huis staat al jaren op de naam van de familie Rozenbloem. Dus het lijktme dat wij wel het...
Het meisje glimlacht vriendelijk, al ziet ze er nog wel erg gespannen uit. “Ja,” zegt ze. “Ik snap niet dater zo’n fout ge...
“Ik ben Eline, en dit is mijn neefje, Alex,” zegt Eline en ze gebaart naar Alex, die verrassend stil is.Alex glimlacht. “H...
“Klopt,” zegt Renee terwijl ze gaat zitten. “Ik weet dus ook niet zo goed wat ik nu moet doen.”“Nou, je kunt in ieder geva...
“Ik slaap wel op de bank,” zegt Alex.“Weet je het zeker? Ik kan ook wel op de bank slapen…” antwoord Renee.Alex haalt zijn...
Eline schiet in de lach. “Goh, ik had niet verwacht dat iemand jouw ooit eens hoffelijk zou noemen,Lexje!”Alex kreunt. “Vo...
Eline wendt zich weer tot Renee. “Dus… Heb je enig idee waar je kunt gaan wonen?”Renee schudt haar hoofd. “Nee, ik heb gee...
“Echt? Weten jullie dat wel zeker? Ik wil jullie niet tot last zijn… En dan is er natuurlijk nog hetprobleem van het tekor...
“Dat zit wel goed. Toch, Alex?” vraagt Eline.Alex knikt en glimlacht verlegen. “Ja, hoor, ik vind het prima.”“Mooi, dat is...
“Nee, dat klopt. Maar jullie lijken me hele leuke mensen, dus ik blijf graag, hoor,” zegt Renee. “Heelerg bedankt.”
“Geen dank, hoor!” zegt Eline. “Laten we zo dan maar gaan slapen, dan kunnen we morgen vroegmet ons project gaan beginnen…...
“Hé, er is een mailtje van Eline,” zegt Diederik op een morgen als hij achter de computer zit. “Zeheeft foto’s meegestuurd...
Emma komt naast Diederik staan en kijkt over zijn schouder mee naar de foto’s.“Het is echt leuk geworden, hè,” zegt ze. “Z...
Diederik kijkt met een ruk op. “Togafeestjes?”Emma lacht. “Ja, ze willen een studentenvereniging oprichten, en dat brengt ...
“Pff, ‘wen er maar aan’,” bromt Diederik. Hij schudt zijn hoofd en sluit de computer af.
Emma loopt lachend om haar echtgenoot naar de keuken, waar ze de etensbak van Jessie vult.Iedereen in het gezin heeft Jess...
Na het hele huis doorzocht te hebben loopt Emma – ondertussen met een luid kloppend hart – deenige kamer in waar ze nog ni...
Emma glimlacht en kijkt de kamer rond. Sinds de dood van haar vader hebben ze niks aan de kamerveranderd. Alles staat er n...
Emma wordt uit haar gedachten getrokken door Jessie, die wakker wordt. Ze springt van het bed afen blaft even zachtjes naa...
In de keuken begint Emma met het klaarmaken van een paar pannenkoeken voor zichzelf, terwijlJessie zich op haar brokken ri...
Ze is nooit echt zenuwachtig geweest voor concerten of optredens, maar nu begint Emma despanning toch best wel te voelen. ...
Om één uur stopt de schoolbus weer voor het huis, en komt Carmen lachend er lachend uitstappen,samen met een ander meisje....
Ze zou het zelf nooit toegeven, bedenkt Carmen terwijl ze met Claudia zit te kletsen, maar ze is tochwel erg blij met een ...
Na even gekletst te hebben maken de meiden samen hun huiswerk, en de rest van de middagbrengen ze roddelend, kletsend en l...
Aan het einde van de middag neemt Carmen afscheid van Claudia, die weer op huis aan moet. NaClaudia uitgelaten te hebben l...
“Wat ben jij vrolijk,” zegt Diederik. “Leuke middag gehad?”“Ja,” zegt Carmen. “Het was heel gezellig.”“Mooi zo,” antwoordt...
Jessie kijkt hem glazig aan, niet wetend wat hij nou bedoelt.“Hè, meisje, werk nou even mee,” zucht Diederik.
Carmen lacht. “Ze doet het waarschijnlijk nog steeds niet als je het lief vraagt, pap, al heb je mijhelemaal overtuigd.”“L...
Diederik gaat hard aan het werk om Jessie het bevel te leren zodat hij de weddenschap wint, terwijlCarmen grijnzend door g...
Om half elf gaat Carmen stilletjes naar boven, en knipoogt met een grijns naar haar moeder. Diederikheeft niets door, zo g...
Als het water begint af te koelen stapt ze weer uit het bad, en trippelt ze naar haar slaapkamer, waarze haar pyjama aantr...
Ondertussen is Diederik beneden nog steeds zo druk bezig dat hij niet eens gemerkt heeft dat het alhalf elf is geweest, en...
Emma zit te lezen en grinnikt. Ze is benieuwd wat eerder zal gaan gebeuren vanavond: dat Jessieeindelijk luistert en doet ...
“Yes!” hoort ze dan ineens. Ze kijkt om en ziet dat Diederik blij staat te juichen.“Het is gelukt! Ha, kom maar op met dat...
“O,” zegt Diederik beteuterd. “Nou ja. Jessie heeft nu in ieder geval het bevel geleerd, en dat is waarhet om gaat.” Diede...
Emma klapt haar boek dicht en zet het in de kast. “Ik dacht dat jij altijd zo fanatiek was als het omweddenschappen ging?”...
Dat vindt Diederik geen probleem, en half zoenend gaan ze de trap op naar boven, naar deslaapkamer. Daar belanden ze samen...
Simon wordt de volgende ochtend al vroeg wakker. De vorige avond had hij zijn wekker gezet, wanthij moet nog huiswerk make...
Gauw kleedt hij zich aan, en daarna gaat hij aan zijn bureautje zitten, en gaat hij verder waar hijgister gebleven was. Hi...
Als hij beneden komt ziet hij dat Carmen ook al wakker is, en al aan het ontbijten is. Simon pakt eenbordje pannenkoeken v...
Carmen knikt. “Ja, ik ook wel. Ik heb gister een tientje verdiend door een weddenschap met papa,”zegt ze dan met een grijn...
“Car?” zegt hij.“Ja?”“Uhm… Zou je me misschien nog even willen helpen met mijn huiswerk tot de schoolbus er is? Ik waser g...
“Echt waar?” vraagt Simon verbaasd. “Wil je me echt helpen?”Carmen knikt. “Natuurlijk. Je bent toch m’n kleine broertje?”S...
Een uurtje later zijn Carmen en Simon naar school, en is Diederik naar zijn werk vertrokken. Emma zitte ontbijten, en staa...
Emma zet het concert uit haar hoofd, en roept Jessie naar zich toe – dat bevel dat Diederik haarheeft geleerd is toch wel ...
Nadat Jessie weer helemaal schoon is pakt Emma een tak van de grond, en zwaait ze hem heen enweer voor de neus van de hond...
Emma geniet van het heerlijke weer, en wordt steeds minder zenuwachtig voor die avond. Het gaathaar vast lukken, ze heeft ...
Pas aan het eind van de middag, als ze in een van haar mooiste jurken de chique auto instapt diehaar naar het concertgebou...
Diederik moet die avond het eten klaarmaken voor hem en zijn twee jongste kinderen, en besluit omvoor een makkelijke salad...
“Nou, het is best lekker, pap,” zegt Simon als ze eenmaal zitten te eten.Carmen lacht. “Zo moeilijk is het ook niet klaar ...
“Vast wel,” zegt Carmen. “Mama doet het toch altijd goed met haar orkest?”Simon knikt. “Dat is waar. Maar ik ben toch wel ...
Carmen en Simon wilden allebei graag opblijven om op hun moeder te wachten, maar aangezien hetmorgen weer een gewone schoo...
Met een bescheiden glimlachje blijft ze even stilstaan. Het is haar gelukt – ze heeft promotiegemaakt – maar ze kan nog ni...
Emma rilt even door de frisse herfstwind die langs haar heen blaast, en loopt dan naar binnen. In dewoonkamer, naast de ka...
Diederik kijkt op bij het horen van het getik van Emma’s hakken op de houten vloer. Bij het zien vanhaar glimlach krijgt o...
“Het is gelukt!” zegt Emma. “Het is me gelukt!”Diederik vliegt op van de bank en omhelst zijn vrouw. “Dat is geweldig, sch...
“Filosofie, Biologie, Economie…” Alex zucht en scrollt door alle mogelijke specialisaties. Er is zoveelkeuze! En hij weet ...
Alex sluit de computer af en loopt de studieruimte uit. Het huis is net af – hij, Eline en Renee wonener nu twee dagen. He...
Alex loopt de woonkamer in, en vindt Eline en Renee daar aan de schaaktafel. Renee blijkt inderdaadeen leuke meid te zijn,...
Ze hebben veel gemeen met elkaar, en kunnen samen heel gezellig kletsen. Renee is blij dat zevrienden heeft gemaakt op de ...
Toch heeft Alex al sinds de eerste ontmoeting met Renee het gevoel dat er iets speciaals tussen henis. Iedere keer als hij...
Alex wordt opgeschrikt uit zijn gedachten doordat de telefoon begint te rinkelen.Eline slaakt een gilletje, springt op en ...
Het is inderdaad Erik die Eline aan de telefoon heeft. Ze zijn nog steeds heel erg verliefd op elkaar enproberen elkaar zo...
Als Eline ophangt hoort ze de vrolijke lach van Renee uit de woonkamer komen. Ze glimlacht. Het ishaar opgevallen dat die ...
“Ik ben even buiten!” roept Eline richting haar twee huisgenoten, maar die lijken niks te horen. Elinegrinnikt en schudt h...
Op haar gemakje loopt Eline naar de plantenkas die naast het huis is gebouwd. Het was haar idee omdie er neer te zetten, e...
Die kans krijgt ze een weekje later…“Dus je hebt echt nog nooit gepoold?” vraagt Alex verbaasd aan Renee.Renee schudt haar...
Alex lacht ook. “Nee, hoor. Maar bij Eline thuis kunnen de kinderen bijna eerder poolen dan dat zekunnen lopen, dus ze zij...
De twee zijn druk bezig met hun derde potje pool, als Eline de kamer in komt lopen, net terug vanhaar college.“Hee!” zegt ...
“Ik – eh – ik ga maar even eten koken!” stamelt Renee, en nadat ze de keu in Alex handen heeftgeduwd stormt ze met een hoo...
Eline kijkt Renee verbijsterd na. “Heb ik iets verkeerd gezegd?” vraagt ze aan Alex.Die draait zich om, nog steeds met een...
Eline zucht. “Ben je nou echt zo dom?” vraagt ze.“Pardon?” zegt Alex verbaasd.“Ze vindt je leuk, Alex! Waarschijnlijk net ...
Alex lacht nerveus. “Wat? Ik weet niet waar je het over hebt.”“Lexje, zelfs een blinde kan zien dat je een oogje op haar h...
“Dat weet je niet,” zegt Alex nors.Eline glimlacht. “Waarom heeft ze je dan wijsgemaakt dat ze niet kan poolen?” vraagt ze...
“Oké, hou maar op, ik snap wat je bedoelt,” zegt Alex terwijl hij een rilling over zijn ruggengraat voeltlopen.Eline grinn...
“Oké, goed zo. Geloof jij mij dan maar dat het heus niet verkeerd zal aflopen. Dat beloof ik je.”“Hmm,” is het enige wat A...
Niet veel later heeft Renee het eten klaar en kunnen ze aanschuiven. Tijdens de maaltijd doen ze alledrie alsof er niks aa...
Als Alex die avond naar bed gaat trekt hij de dekens tot zijn toe op en knijpt hij zijn ogen stijf dicht,hopend dat hij sn...
De volgende ochtend komen Alex en Renee tegelijk hun kamers uit.“Goeiemorgen,” zegt Alex met een glimlach.Renee glimlacht ...
“O?” antwoordt Renee. Ze kijkt Alex hoopvol aan.“Uhm,” stamelt hij. “Uhm – ik vroeg me af of… je misschien mijn boek over ...
De weken daarna blijft Alex proberen om genoeg moed te verzamelen om Renee mee uit te vragen,maar het is hem nog niet gelu...
Op een ochtend vraagt Eline of Alex even bij hem in de keuken wil komen zitten, omdat ze iets methem wil bespreken.“Wat is...
“Ik dacht er ook vanochtend pas weer aan,” zegt Eline. “Maar het lijkt me nog steeds een heel leukidee, onze eigen student...
“Maar we zijn het er over eens dat we een studentenvereniging op willen richten?” vraagt Eline,weer serieus.Alex knikt. “J...
Zo gezegd, zo gedaan, en nog geen kwartiertje later is het Rozenbloemhuis officieel hethoofdkwartier van hun studentenvere...
“Hee,” zegt hij opgewekt tegen Renee, die Maak-De-Lama-Niet-Wakker speelt. “Mag ik meedoen?”“Natuurlijk,” antwoordt Renee ...
“O, leuk,” antwoordt Renee alsof ze amper hoort wat Alex zegt. Alex kijkt hoe ze met gefronstewenkbrauwen een stokje op de...
“O?” zegt Alex. “Wil je erover praten?”Renee glimlacht. “Het is niet iets ernstigs, hoor.”“Nou en?” Alex haalt zijn schoud...
Alex kijkt haar met een vriendelijke glimlach aan. “Als het voor je carrière en je levenswens uitmaakt,zou ik gewoon kieze...
“Misschien heb je gelijk,” zegt Renee.“Misschien?” antwoordt Alex quasi-verontwaardigd. “Ik heb altijd gelijk!”Renee schie...
Alex grijnst.“Dankjewel, Alex,” zegt Renee dan. “Je hebt me echt geholpen.”“Graag gedaan,” antwoordt Alex en hij kijkt haa...
Even houden hun blikken elkaar vast, maar dan slaat Renee haar ogen neer en schuift ze haar stoelachteruit.“Ik moet naar c...
Als Eline na haar college weer thuis komt loopt ze gelijk door naar de plantenkas. Haar plantjesworden omgeven door onkrui...
Dus als Erik die avond arriveert begroet ze hem met een hartstochtelijke zoen en leidt ze hem na eenverleidelijke blik aan...
Op dat moment komt Renee ook weer thuis van college. Ze loopt Eline en Erik – die in de hal staan tezoenen – voorbij en lo...
“Ik heb trouwens ook besloten welke specialisatie ik wil kiezen,” zegt ze terwijl ze achter de anderecomputer gaat zitten....
“Zo,” zegt ze even later opgelucht. “Dat is ook weer gedaan.”Alex heeft ondertussen zijn computer afgesloten en staat op. ...
Renee stemt daar mee in, en samen lopen ze naar de woonkamer. Daar komen ze erachter dat Elineen Erik daar ondertussen ook...
“Ik mag Erik heel graag, maar ik word toch wel een beetje gek van al dat kleffe gedoe waar wij bijzijn,” mompelt Alex. “Da...
“Ik heb je echt gemist,” fluistert Eline ondertussen tegen Erik, als ze even een adempauze hebben.Erik knikt. “Ik jou ook....
Erik grijnst en neemt Eline meer in nog een passionele zoen. Eline voelt haar hart in haar keelbonken. Ze weet het zeker, ...
“Oké, nu ben ik het zat, ik kan de tv amper meer horen!” mompelt Alex. Dan zegt hij metstemverheffing: “Er wonen hier nog ...
Eline giechelt. “Zullen we dan maar naar boven verhuizen?” vraagt ze zachtjes.Erik glimlacht en knikt. “Lijkt me een goed ...
Op Elines kamer nestelen de twee zich op haar bed, en zoenen ze elkaar teder. Maar dan maakt Erikzich los uit de omhelzing...
“Heel zeker,” fluistert ze, en dan duwt ze Erik achterover op het bed, en zoent ze hem.
Niet lang daarna liggen hun kleren verspreid door de kamer, en zijn Eline en Erik zelf onder de dekensverdwenen…
Pas veel later komen ze er weer onder vandaan. Eline legt haar hand op die van Erik, en voor ze hetzich beseft zegt ze: “I...
Daarna vallen ze met een tevreden glimlach op hun gezicht dicht tegen elkaar aan in slaap.
De volgende ochtend zijn de twee alweer vroeg wakker. Nadat ze elkaar met een tedere zoen begroethebben en elkaar net als ...
“Ja, daar komt het eigenlijk wel op neer,” antwoordt Eline, ook met een glimlach op haar gezicht.Erik neemt haar in zijn a...
Eline grijnst. “Dat is waar.”Daarna zoent ze hem, en laten ze zich weer samen op het bed vallen. Het zal nog wel even dure...
De weken daarna – de laatste weken van het semester – is Erik nog vaker in het Rozenbloemhuis tevinden – en ook steeds vak...
Alex en Erik kunnen het ook prima met elkaar vinden, en spelen samen vaak een potje pool. Erikspeelt liever tegen Alex, om...
Uit de manier waarop hij naar Eline kijkt is duidelijk dat er voor hem maar één vrouw is. Daar is Alexblij om. Niet alleen...
Het einde van het semester nadert, en Alex en Renee doen allebei bijna niks anders meer danstuderen. Dit examen is hun all...
Eline, die al twee semesters succesvol heeft afgerond, is er een stuk rustiger onder. Zij weet dat destof goed in haar hoo...
Op dag van het examen belt Alex nog even met zijn ouders.“…”“Dankjewel, mam. Het gaat vast wel goed komen, al ben ik wel a...
Als Alex klaar is met bellen loopt hij de woonkamer in, waar Renee en Eline net begonnen zijn meteen potje Maak-De-Lama-Ni...
Die zenuwen waren echter nergens voor nodig, want alle drie komen ze thuis met een tien. Lachendvallen Alex en Renee elkaa...
De familie Armadillo moest behoorlijk wennen toen Alex net het huis uit was . Daan is nu het enigekind in huis, en dat vin...
Gelukkig is zijn moeder nu wel vaker thuis om hem gezelschap te houden. Yasmine hoeft veel minderte werken dan eerst, nu z...
Maar toch is ze nog niet helemaal tevreden. Ze heeft dan wel een nieuwe hobby, maar ze is wel vaakalleen thuis, als Daan o...
Ze kijkt wat rond bij de vogels, de vissen en de knaagdieren, maar besluit dat dat toch niet helemaalis wat de familie zoe...
Dus loopt ze naar het gedeelte van de winkel waar ze de harige viervoeters kan vinden. Maar net alsze naar de honden toe w...
De kat kijkt haar vriendelijk aan, en Yasmine tilt hem op uit zijn bak.“Ja, jij bent ons nieuwe maatje, hè? Jij wordt het,...
En vanaf dat moment hoort Fred bij de familie Armadillo.
Niet alleen voor Yasmine was het liefde op het eerste gezicht wat Fred betreft, maar ook voorRamses en Daan. Daardoor hoef...
Ramses heeft het echter te druk om Fred heel erg te verwennen – hij werkt hard om zijn levenswenste behalen. Hij is nog tw...
Hij is dan ook door het dolle heen als hij zijn op een na laatste promotie behaald heeft. Nog eentje,en dan heeft hij zijn...
Ook Daan is in een goed humeur als hij thuis komt. Hij heeft het erg naar zijn zin op school enbehalve dat hij goede cijfe...
“Jammer dat Simon niet ook kon spelen, hè?” vraagt Meredith als ze aan het overgooien zijn.“Ja, jammer,” antwoordt Daan. D...
Gelukkig lijkt ze het zo samen met Daan ook prima naar haar zin te hebben, dus ze hebben sameneen hele gezellige middag. D...
Daar is hij al helemaal zeker van als ze aan het einde van de middag afscheid van hem neemt meteen knuffel.“Ik vond het su...
Blij rent hij naar binnen, naar Fred toe, die op de grond zijn vacht zit te likken. Daan tilt de kat op enknuffelt hem. Hi...
“Heb je al plannen voor vanavond?” vraagt Alex op een middag als hij en Renee allebei zitten tecomputeren.Renee kijkt verr...
Doordat hij zijn gezicht achter zijn computer verstopt, ziet hij de teleurgestelde blik op het gezichtvan Renee echter ook...
Dus als even later – als Alex naar college vertrokken is – de telefoon rinkelt, en ze mee uit wordtgevraagd door Coen, de ...
Maar al snel komt Eline binnen lopen. “Hee, wie had je net aan de telefoon?” vraagt ze nieuwsgierig.Renee kijkt op. “O, da...
“O?” zegt Eline, en ze slikt. “Wat heb je gezegd?”“Ik heb ‘ja’ gezegd,” antwoordt Renee.
Eline kijkt verbijsterd naar Renee. “Je hebt ‘ja’ gezegd? Maar je vindt Coen toch helemaal niet leuk?”“Dat heb ik toch noo...
Eline richt verbouwereerd haar blik op haar boek. Dit had ze niet zien aankomen. Ze had er nooitover nagedacht dat Renee m...
Als Alex later die middag weer thuiskomt heeft hij het geluk dat hij Eline tegenkomt als hij dewoonkamer binnen komt lopen...
Eline knijpt haar ogen even dicht. “Je hebt echt de meeste vreselijke timing ooit, Alex.”“Hè?” zegt Alex. “Wat bedoel je?”...
“Jawel, dat meen ik wel. Ik ben blij dat je eindelijk je ballen hebt teruggevonden, Lexje, maar je bentnet te laat.”“Maar ...
“Argh, Alex!” roept Eline gefrustreerd. “Doe niet zo vreselijk stom, zeg! Het ligt niet aan mij, het ligtniet aan Renee, h...
Alex kijkt haar even aan met een gekwetste blik. “Misschien heb je gelijk,” zegt hij dan ijzig. “Datschijn je immers altij...
Beneden staat Eline nog in de woonkamer. Ze knijpt haar ogen dicht en zucht. Ze wilde Alex nietkwetsen, en ze wil zeker ge...
When the rain is blowing in your faceAnd the whole world is on your case I could offer you a warm embrace      To make you...
When the evening shadows and the stars appear  And there is no one there to dry your tears      I could hold you for a mil...
I know you havent made your mind up yet       But I would never do you wrongIve known it from the moment that we met   No ...
Id go hungry         Id go black and blue  Id go crawling down the avenueNo, theres nothing that I wouldnt do       To mak...
The storms are raging on the rolling sea        And on the highway of regretThe winds of change are blowing wild and free ...
I could make you happy  Make your dreams come true    Nothing that I wouldnt doGo to the ends of the earth for you     To ...
To make you feel my love          ***
“…en nu heeft Alex dus best wel een gebroken hart, en ben ik zo dom geweest om daar nog eens opte stampen. Ik heb hem echt...
“Ja, gelukkig wel.” Even is Eline stil. “Het is gewoon zo frustrerend!” zegt ze dan. “Ik heb meer daneen half jaar lang ge...
Erik schudt zijn hoofd. “Dat doet hij niet.”“Hoezo niet? Hij durft het best, hij wilde het Renee eergister immers nog vert...
“Ik mag die jongens zoals jij wel,” zegt Eline met een glimlach, terwijl ze tegen Erik aankruipt.Erik slaat zijn arm om ha...
“Je moet gewoon met ‘m gaan praten,” zegt Erik. “Je verontschuldigingen aanbieden. Dan komt hetvast wel goed. Hij is je ne...
Dan klimt ze bij hem op schoot. “Ik wilde jou ook nog wat vragen…” zegt ze geheimzinnig.“O ja?” antwoordt Erik. “Wat dan?”...
Eline slaat haar armen om Erik heen en knuffelt hem. “Ik hoopte al dat je dat zou zeggen!” zegt zeblij. “Ik hou van je.”“I...
Zoals gezegd haalt Erik nog die middag zijn spullen op uit zijn studentenhuis, en woont hij ook diemiddag al in het Rozenb...
Toch heerst er wel een zekere spanning in huis. Sinds Renees date met Coen hebben zij en Alex nietmeer een normaal gesprek...
Renee heeft natuurlijk gelijk, al is ze daar zelf niet zo zeker van. Alex ontwijkt haar inderdaad, en datdat komt door zij...
De ochtend na zijn besluit komt Alex Eline tegen in de hal. Hij wil doorlopen, maar wordt dan doorEline gestopt.“Alex, kan...
Eline zucht. “Het spijt me, Lexje. Ik had nooit zo tegen je uit moeten vallen en die dingen mogenzeggen, dat was niet eerl...
“Het is al goed,” antwoordt Alex.“Echt waar? Ben je niet meer boos op me?” vraagt Eline.“Nee. Ik ben blij dat je je veront...
Eline grijnst en trekt hem tegen zich aan in een knuffel. “Ik ook niet zonder jou, Lexje.”
Met een opgelucht gevoel gaat Alex achter de computer zitten. Hij is blij dat alles weer is opgelosttussen hem en Eline. D...
Nadat hij de computer heeft afgesloten gaat hij – ietwat zenuwachtig – naast Renee op de bankzitten. Waar zou ze het met h...
Renee kijkt Alex verwachtingsvol aan. Dit is haar laatste poging om erachter te komen of Alex ietsvoor haar voelt. Als dit...
Alex weet niet wat hij moet antwoorden op Renees vraag. Moet hij nu de waarheid vertellen en haarvertellen dat hij verlief...
“Nee, hoor,” zegt hij daarom. “Ik heb helemaal geen problemen met jullie. Ik – ik was de laatste weekgewoon niet mezelf om...
Even zitten Alex en Renee in een ongemakkelijke stilte naast elkaar. Beiden weten ze niet wat zemoeten zeggen, en bij beid...
“Oké,” zegt Renee dan, en ze staat op. “Ik ga me klaarmaken, ik ga zo een hapje eten met Coen.”Alex knikt. “Oké, veel plez...
De rest van het semester verloopt zonder veel bijzonderheden. Renee blijft daten met Coen, enprobeert zich over Alex heen ...
Aan het einde van het semester voelt Alex zich echter alweer een stuk beter. Hij kan het nu aan omRenee en Coen – die stee...
Natuurlijk neemt het daadwerkelijke studeren ook veel tijd in beslag, en zeker aan het einde van hetsemester zijn de vier ...
“Wij niet,” antwoordt Eline, en ze wijst op Alex en zichzelf. “We kunnen morgen niet uitgeput en meteen kater op het feest...
De volgende ochtend lopen Eline en Alex rond een uur of elf het erf van de familie Rozenbloem op.Eline haalt diep adem en ...
Binnen worden ze opgewacht door een breed grijnzende Emma. “Hee!” zegt ze. “Fijn dat jullie erzijn.”Dan trekt ze Eline teg...
Na de rest van de familie Rozenbloem begroet te hebben lopen Alex, Eline en Carmen naar depooltafel. Carmen is blij dat ha...
Alex knikt. “Inderdaad. Kijk jij maar lekker toe, Lientje,” zegt hij plagend.Eline snuift quasi-verontwaardigd. “Ik hoop d...
Al snel komt ook de rest van de familie Armadillo binnen. Na zijn broer en nicht enthousiast begroette hebben ploft Daan n...
“Nou… Jij wordt zometeen groot, en ik blijf nog klein. Blijven we dan wel vrienden?”Simon kijkt hem verbaasd aan. “Natuurl...
“Oké,” zegt Simon, ook met een grijns. “Dan is het nu tijd om op te groeien!” Hij springt op van debank en roept: “Kom all...
Simon rent naar zijn taart, en de rest van de familie verzamelt zich om hem heen. Allemaal juichen zeen maken ze lawaai me...
Simon kijkt tevreden om zich heen. Dit is wanneer hij zich het fijnst voelt, omringt door familie. Hijweet dan ook al hele...
Hij doet een stap achteruit, en voelt dan de tintelingen in zijn tenen, die langzaam naar boventrekken. Toegejuicht door z...
“Wow,” zegt hij. “Moet je zien hoe groot ik ben geworden!” Een beetje gedesoriënteerd door zijnnieuwe lengte kijkt hij om ...
Een paar minuten later verschijnt hij echter alweer beneden, en kan hij de vragen van zijnnieuwsgierige ouders beantwoorde...
Maar veel tijd om trots te zijn hebben ze niet, want het is tijd voor Diederik om op te groeien. Meteen glimlach kijkt hij...
Hij kan een glimlach dan ook niet bedwingen als hij weer neerkomt na zijn sprong in de volgendelevensfase. Hij vindt het p...
Tijd om om te kleden heeft hij niet, want gelijk daarna is Emma aan de beurt. Schoorvoetend staat zevoor de taart te wacht...
Ze kijkt naar haar kinderen, die haar enthousiast staan toe te juichen, en er verschijnt een glimlachop haar gezicht. Waar...
Ze voelt een warm gevoel door haar heen stromen, en op dat moment beseft ze hoeveel mazzel zeheeft met haar leven. Opgewek...
“Zo, dat is een stuk beter,” zegt Emma met een glimlach als ze, na andere kleren aangetrokken tehebben, haar haar heeft ge...
“Nou, ik vind je nog even prachtig als altijd,” zegt Diederik en hij trekt Emma in een omhelzing.Emma grinnikt. “Jij mag e...
Als ze elkaar weer loslaten valt Emma’s blik op de muur. “Hé, wat is dat nou?” zegt ze verbaasd.Diederik draait zich ook o...
“Er zit een briefje bij,” zegt hij. “Er staat: ‘Van ons allemaal, voor jullie. Omdat jullie zo geweldig zijn.’”Emma krijgt...
“Wij zijn de twee gelukkigste mensen op heel de aarde,” fluistert Emma.Diederik kan niks anders dan daarmee instemmen, en ...
En dat was de update waar jullie bijna 6 maanden op hebben moeten wachten.   Jup, 6 maanden… Het duurt vast niet weer zo l...
10.G rozenbloem ~ hoofdstuk 3.3
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

10.G rozenbloem ~ hoofdstuk 3.3

751 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
751
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
176
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

10.G rozenbloem ~ hoofdstuk 3.3

  1. 1. De vorige update was bijna 6 maanden geleden, geloof ik, dus laten we eens even kijkenwat er de vorige keer allemaal gebeurd is…• Eline ontmoette Erik Bockinghoven, en vond hem gelijk leuk, maar besloot om eerst goede vrienden te worden. Uiteindelijk was ze klaar voor de stap, en werd de relatie tussen haar en Erik meer dan alleen vriendschappelijk.• Carmen gedroeg zich als een echte puber.• Emma behaalde haar levenswens – de top van de carrière Muziek bereiken.• Alex vertrok naar de universiteit, om daar samen met Eline in het Rozenbloemhuis te gaan wonen, maar daar wachtte hen een verrassing…
  2. 2. “Wie ben jij nou weer, en wat doe je in vredesnaam in ons huis?!”---Eline en Alex kijken verbaasd en geschokt naar de vrouw die op hun bank zit, in hun huis. Ze heeftlang bruin haar, en is ongeveer van dezelfde leeftijd als Eline en Alex. Ook een student dus.Geschrokken springt ze op van de bank en draait ze zich om.“Jullie huis?” vraagt ze verbaasd.
  3. 3. “Ons huis, ja,” zegt Eline. “Dit huis staat al jaren op de naam van de familie Rozenbloem. Dus het lijktme dat wij wel het recht hebben om te weten wie je bent en wat je hier doet. Of je moet willen datwe gelijk de politie bellen.”“N-nee, natuurlijk niet,” zegt het meisje geschrokken. “Het is vast allemaal een groot misverstand. Ikheb dit huis toegewezen gekregen door de leiding van de universiteit.”Eline fronst haar wenkbrauwen. “Dat is raar.”
  4. 4. Het meisje glimlacht vriendelijk, al ziet ze er nog wel erg gespannen uit. “Ja,” zegt ze. “Ik snap niet dater zo’n fout gemaakt kan zijn.”Eline schudt haar hoofd. “Ik ook niet. Maar ja, het zal toch wel zo zijn. Jij lijkt me eigenlijk nietiemand die zomaar een huis binnenglipt.”Het meisje lacht. “Nee, dat klopt, dat zou ik inderdaad nooit doen. Ik ben trouwens Renee.”
  5. 5. “Ik ben Eline, en dit is mijn neefje, Alex,” zegt Eline en ze gebaart naar Alex, die verrassend stil is.Alex glimlacht. “Hai.” Bij zijn familie en vrienden is hij absoluut niet verlegen, maar in gezelschap vanonbekenden – en zeker zeer knappe, vrouwelijke onbekenden – is hij toch een beetje stilletjes, dat isaltijd al zo geweest.“Zullen we maar even gaan zitten? Dan kunnen we verder praten,” zegt Eline. “Want ik neem aan datjij niet gelijk een ander huis of een kamer kan vinden. Het is het begin van het semester, dan zit alleswel zo’n beetje vol…”
  6. 6. “Klopt,” zegt Renee terwijl ze gaat zitten. “Ik weet dus ook niet zo goed wat ik nu moet doen.”“Nou, je kunt in ieder geval vannacht wel hier blijven slapen, het is nu al zo laat,” zegt Eline. “Wijschoppen je er echt niet zomaar uit, hoor.”Renee glimlacht dankbaar. “Dankjewel. Er is alleen een probleempje; er zijn maar twee slaapkamers.”
  7. 7. “Ik slaap wel op de bank,” zegt Alex.“Weet je het zeker? Ik kan ook wel op de bank slapen…” antwoord Renee.Alex haalt zijn schouders op. “Hee, ik ben hier de man, dan moet ik me er ook maar naar gaangedragen, hè?”“Dat is heel hoffelijk van je,” zegt Renee met een glimlach.
  8. 8. Eline schiet in de lach. “Goh, ik had niet verwacht dat iemand jouw ooit eens hoffelijk zou noemen,Lexje!”Alex kreunt. “Voor de laatste keer: noem me niet zo! En hoezo ben ik niet hoffelijk?”“Wil je die discussie nu echt gaan voeren?” vraagt Eline met een opgetrokken wenkbrauw. “Wekunnen beter een oplossing verzinnen voor dit huisvestingprobleem.”Alex schudt zijn hoofd en zucht, maar houdt zich stil.
  9. 9. Eline wendt zich weer tot Renee. “Dus… Heb je enig idee waar je kunt gaan wonen?”Renee schudt haar hoofd. “Nee, ik heb geen idee. Dit was ook al een tijdelijke oplossing. Ze hebbenme dit toegewezen voor het eerste semester, omdat voor de rest alles vol zat. En ik ken hier op decampus ook nog niemand, dus ik kan echt nergens heen. ”“Hmm,” mompelt Eline. “Nou, dan zit er weinig anders op dan dat je hier voorlopig maar moetblijven.”
  10. 10. “Echt? Weten jullie dat wel zeker? Ik wil jullie niet tot last zijn… En dan is er natuurlijk nog hetprobleem van het tekort aan slaapkamers,” zegt Renee twijfelend.“We waren sowieso al van plan om te gaan verbouwen. Ik heb nog een broertje en een zusje, en Alexheeft ook een broertje. Die zullen hier uiteindelijk ook alle drie komen wonen, dus dan moeten wewel een iets groter huis hebben dan dit. En je zult ons vast niet tot last zijn, je lijkt me hartstikke tof.”Renee glimlacht en bloost een beetje. “Dank je,” zegt ze. “Maar moet je niet eerst even met Alexoverleggen?”
  11. 11. “Dat zit wel goed. Toch, Alex?” vraagt Eline.Alex knikt en glimlacht verlegen. “Ja, hoor, ik vind het prima.”“Mooi, dat is dan geregeld. Tenminste, als je het zelf ook wilt. Niet dat je echt een andere optiehebt…” zegt Eline tegen Renee.
  12. 12. “Nee, dat klopt. Maar jullie lijken me hele leuke mensen, dus ik blijf graag, hoor,” zegt Renee. “Heelerg bedankt.”
  13. 13. “Geen dank, hoor!” zegt Eline. “Laten we zo dan maar gaan slapen, dan kunnen we morgen vroegmet ons project gaan beginnen… Verbouwen!” ~*~
  14. 14. “Hé, er is een mailtje van Eline,” zegt Diederik op een morgen als hij achter de computer zit. “Zeheeft foto’s meegestuurd van het nieuwe huis. Ze zijn net klaar met alles opnieuw inrichten zegt ze.”
  15. 15. Emma komt naast Diederik staan en kijkt over zijn schouder mee naar de foto’s.“Het is echt leuk geworden, hè,” zegt ze. “Ze hebben het mooi ontworpen en uitgezocht allemaal. ‘tZiet er een stuk leuker uit dan toen wij studeerden.”Diederik lacht. “Tja. Wij hadden toentertijd ook wat minder geld tot onze beschikking dan zij nu.”“Dat is waar,” knikt Emma. “Ik ben benieuwd hoe lang het er nog zo netjes uit zal zien met al dietogafeestjes die ze gaan geven.”
  16. 16. Diederik kijkt met een ruk op. “Togafeestjes?”Emma lacht. “Ja, ze willen een studentenvereniging oprichten, en dat brengt nogal wat togafeestjesmet zich mee.”“Ik weet niet of ik daar wel zo blij mee ben,” mompelt Diederik. “Die togafeestjes staan nogal bekendom alle alcohol die er wordt gebruikt… Mijn kleine meisje…”“Jouw kleine meisje is al niet zo klein meer, schat. Ze is nu een rasechte studente. Wen er maar aan,”zegt Emma met een grijns.
  17. 17. “Pff, ‘wen er maar aan’,” bromt Diederik. Hij schudt zijn hoofd en sluit de computer af.
  18. 18. Emma loopt lachend om haar echtgenoot naar de keuken, waar ze de etensbak van Jessie vult.Iedereen in het gezin heeft Jessie al helemaal in zijn of haar hart gesloten, ze hoort echt bij defamilie.“Jessie!” roept Emma en ze rammelt even met het pak hondenbrokken. De hond komt echter niet, enEmma beseft dat ze haar de hele ochtend nog niet gezien heeft. Ze loopt naar buiten, en zoekt in detuin, maar daar is ze ook niet.
  19. 19. Na het hele huis doorzocht te hebben loopt Emma – ondertussen met een luid kloppend hart – deenige kamer in waar ze nog niet is geweest. De kamer van haar ouders. Ze is er al tijden niet meergeweest, en haalt dan ook even diep adem als ze deur opent.Haar blik valt meteen op de slapende hond die op het bed van Maloe en Michel ligt.“Jessie, daar ben je,” zegt ze zacht. “Hoe ben je hier nou weer binnengekomen? Heb je helemaal zelfde deur open gekregen?”
  20. 20. Emma glimlacht en kijkt de kamer rond. Sinds de dood van haar vader hebben ze niks aan de kamerveranderd. Alles staat er nog zoals haar ouders het hebben ingericht. Ze kijk naar de foto op hetnachtkastje naast het bed. Haar ouders hielden zoveel van elkaar. Ze hoopt dat ze nu op de een ofandere manier samen zijn in de Simhemel.
  21. 21. Emma wordt uit haar gedachten getrokken door Jessie, die wakker wordt. Ze springt van het bed afen blaft even zachtjes naar haar baasje.“Hee, Jess,” zegt Emma terwijl ze knielt om haar te aaien. “Eigenlijk mag je niet op het bed slapen,hè? Je hebt je eigen mand, meissie… Nou ja, kom, dan gaan we allebei wat eten.”Emma staat weer op, en loopt de slaapkamer uit, op de voet gevolgd door Jessie.
  22. 22. In de keuken begint Emma met het klaarmaken van een paar pannenkoeken voor zichzelf, terwijlJessie zich op haar brokken richt.De rest van het gezin is inmiddels naar school of werk vertrokken en Emma is nu alleen thuis, metJessie natuurlijk. Vandaag is Emma nog vrij, maar morgen heeft ze een belangrijk concert, dat zelfstot haar allerlaatste promotie zou kunnen leiden.
  23. 23. Ze is nooit echt zenuwachtig geweest voor concerten of optredens, maar nu begint Emma despanning toch best wel te voelen. Er hangt veel af van het concert van morgen en dat weet ze.Gauw schrokt ze haar pannenkoeken naar binnen, en besluit ze om er de rest van de dag niet meeraan te denken, en gewoon lekker te ontspannen. Morgen mag ze zenuwachtig zijn, nu nog even niet.
  24. 24. Om één uur stopt de schoolbus weer voor het huis, en komt Carmen lachend er lachend uitstappen,samen met een ander meisje. Emma kijkt verrast toe hoe Carmen gierend van de lach het huisbinnen komt lopen. Ze ziet Carmen niet vaak zo vrolijk, en bovendien heeft ze haar nog nooit overvriendinnen gehoord.Carmen stelt het meisje voor aan haar moeder als Claudia de Bakker en daarna verdwijnen ze naarhaar slaapkamer. Af en toe hoort Emma de lach van haar dochter door het plafond heen, en danglimlacht ze. Ze is blij dat haar dochter het zo gezellig heeft.
  25. 25. Ze zou het zelf nooit toegeven, bedenkt Carmen terwijl ze met Claudia zit te kletsen, maar ze is tochwel erg blij met een vriendin waarmee ze kan lachen en kletsen. Die heeft ze eigenlijk nooit gehad,en ze dacht ook altijd dat ze die niet nodig had, dat ze het in haar eentje wel aan kon, maar nu heeftze door wat ze al die tijd miste. Claudia is nieuw op school, en het klikte meteen tussen haar enCarmen. Ze is heel anders dan de rest van de meisjes op haar school, en is net zo’n feestbeest alsCarmen zelf.
  26. 26. Na even gekletst te hebben maken de meiden samen hun huiswerk, en de rest van de middagbrengen ze roddelend, kletsend en lachend door.
  27. 27. Aan het einde van de middag neemt Carmen afscheid van Claudia, die weer op huis aan moet. NaClaudia uitgelaten te hebben loopt Carmen vrolijk fluitend naar haar ezel en begint ze te schilderen.Ze heeft in tijden niet zo’n gezellig middag gehad. Eigenlijk niet sinds Eline naar de universiteit isvertrokken.
  28. 28. “Wat ben jij vrolijk,” zegt Diederik. “Leuke middag gehad?”“Ja,” zegt Carmen. “Het was heel gezellig.”“Mooi zo,” antwoordt Diederik met een glimlach. Dan richt hij zich weer op Jessie. “Kom hier!”
  29. 29. Jessie kijkt hem glazig aan, niet wetend wat hij nou bedoelt.“Hè, meisje, werk nou even mee,” zucht Diederik.
  30. 30. Carmen lacht. “Ze doet het waarschijnlijk nog steeds niet als je het lief vraagt, pap, al heb je mijhelemaal overtuigd.”“Lach maar,” zegt Diederik met een grijns. “Voor jij om half elf naar bed gaat, heb ik Jessie dit bevelaangeleerd.”“Durf je daar een tientje voor in te zetten?” vraagt Carmen.“Prima. Afgesproken.”
  31. 31. Diederik gaat hard aan het werk om Jessie het bevel te leren zodat hij de weddenschap wint, terwijlCarmen grijnzend door gaat met schilderen.
  32. 32. Om half elf gaat Carmen stilletjes naar boven, en knipoogt met een grijns naar haar moeder. Diederikheeft niets door, zo geconcentreerd is hij bezig. Boven laat Carmen het bad vollopen, en genietendstapt ze er in. Ze heeft nog nooit zo gemakkelijk een tientje verdiend, bedenkt ze met een lach.
  33. 33. Als het water begint af te koelen stapt ze weer uit het bad, en trippelt ze naar haar slaapkamer, waarze haar pyjama aantrekt en met een glimlach in bed stapt. Ze heeft een fijne dag gehad – hopelijkwordt morgen net zo leuk.
  34. 34. Ondertussen is Diederik beneden nog steeds zo druk bezig dat hij niet eens gemerkt heeft dat het alhalf elf is geweest, en Carmen allang naar bed is gegaan.“Kom nou hier, Jessie, alsjeblief!” zegt Diederik gefrustreerd. “Waarom wil je nou niet naar meluisteren?”Jessie kijkt Diederik met grote ogen aan. Ze heeft heus wel door wat haar baasje van haar wil, maarze heeft helemaal geen zin om naast hem te komen staan. Na al die tijd dat ze al aan het oefenen zijnheeft ze nu wel eens zin om lekker in haar mand te gaan liggen.
  35. 35. Emma zit te lezen en grinnikt. Ze is benieuwd wat eerder zal gaan gebeuren vanavond: dat Jessieeindelijk luistert en doet wat Diederik wil, of dat Diederik opgeeft, en Jessie weer haar gang laatgaan. Dat tientje is hij nu toch al kwijt.
  36. 36. “Yes!” hoort ze dan ineens. Ze kijkt om en ziet dat Diederik blij staat te juichen.“Het is gelukt! Ha, kom maar op met dat tientje,” zegt hij en hij kijkt naar de plek waar Carmeneerder nog stond te schilderen. “Hee, waar is ze nou?”Emma lacht. “Schat, het is bijna half twaalf. Carmen is allang naar bed.”
  37. 37. “O,” zegt Diederik beteuterd. “Nou ja. Jessie heeft nu in ieder geval het bevel geleerd, en dat is waarhet om gaat.” Diederik zakt door zijn knieën en wrijft Jessie over haar buik. “Ja, toch, meisje? Daarging het om, hè?”
  38. 38. Emma klapt haar boek dicht en zet het in de kast. “Ik dacht dat jij altijd zo fanatiek was als het omweddenschappen ging?” vraagt ze met opgetrokken wenkbrauwen.“Ach, ja, soms moet je je verlies gewoon accepteren,” zegt Diederik. “Bovendien… Ik ben toch degelukkigste man op aarde. Ik mag namelijk elke avond naast de meest sexy vrouw die er bestaatslapen.”Na dat gezegd te hebben neemt Diederik Emma in zijn armen en zoent hij haar.“Zullen we maar naar boven gaan dan?” vraagt Emma lachend tussen twee zoenen door.
  39. 39. Dat vindt Diederik geen probleem, en half zoenend gaan ze de trap op naar boven, naar deslaapkamer. Daar belanden ze samen op het bed, maar aan slapen denken ze geen van beiden…
  40. 40. Simon wordt de volgende ochtend al vroeg wakker. De vorige avond had hij zijn wekker gezet, wanthij moet nog huiswerk maken. Hij is er gister wel mee bezig geweest, maar hij vond de opdrachten zomoeilijk dat hij het niet helemaal af heeft gekregen.
  41. 41. Gauw kleedt hij zich aan, en daarna gaat hij aan zijn bureautje zitten, en gaat hij verder waar hijgister gebleven was. Hij weet dat hij het best aan zijn ouders had kunnen vragen, of zelfs aanCarmen, maar hij wilde het gewoon het liefst zelf uitvogelen. Gelijk als hij de opdracht weer leestvertrekt zijn gezicht in een frons. Hij snapt het gewoon niet! Met een zucht gooit hij zijn pen weerneer, en loopt hij naar beneden. Eerst maar eens ontbijten.
  42. 42. Als hij beneden komt ziet hij dat Carmen ook al wakker is, en al aan het ontbijten is. Simon pakt eenbordje pannenkoeken van het aanrecht en gaat tegenover zijn zus zitten. “Goeiemorgen,” zegt hij.“Hee,” antwoordt Carmen. “Lekker geslapen?” Haar goede humeur van gister is nog steeds nietuitgewerkt.“Jawel,” zegt Simon, een beetje verrast. “Jij ook?”
  43. 43. Carmen knikt. “Ja, ik ook wel. Ik heb gister een tientje verdiend door een weddenschap met papa,”zegt ze dan met een grijns.“Echt waar? Hoe dan? Papa wint toch altijd alles? Behalve van mama…”Carmen legt de situatie van de vorige avond uit, en samen lachen Carmen en Simon om hunfanatieke vader. Simon is blij dat hij het even zo gezellig heeft met Carmen, dat komt niet heel vaakvoor. Dan denkt hij weer aan zijn huiswerk, en besluit hij Carmen te vragen of ze hem nog even wilhelpen.
  44. 44. “Car?” zegt hij.“Ja?”“Uhm… Zou je me misschien nog even willen helpen met mijn huiswerk tot de schoolbus er is? Ik waser gister mee bezig, en ik snapte er niks van, maar ik moet het wel vandaag inleveren,” ratelt Simon,terwijl hij naar zijn bord kijkt.Carmen kijkt verrast naar het zenuwachtige gedrag van haar broertje. Is hij bang dat ze boos op hemzal worden? Ze beseft dat het eigenlijk niet zo raar is dat hij dat denkt, zo heeft ze immers altijd tegenhem gedaan en op hem gereageerd, terwijl het eigenlijk best een lieve jongen is. “Tuurlijk wil ik jewel helpen, Siem,” zegt ze, en ze besluit ze om voortaan wat aardiger voor haar broertje te zijn.
  45. 45. “Echt waar?” vraagt Simon verbaasd. “Wil je me echt helpen?”Carmen knikt. “Natuurlijk. Je bent toch m’n kleine broertje?”Simon kijkt zijn zus nog even perplex aan, maar dan krijgt hij een grijns van oor tot oor op zijngezicht. Hij hoopt dat dit goede humeur van zijn zus blijvend is, maar hij heeft het gevoel dat dat hetgeval is.
  46. 46. Een uurtje later zijn Carmen en Simon naar school, en is Diederik naar zijn werk vertrokken. Emma zitte ontbijten, en staart in gedachten voor zich uit. Vanmiddag is het zover. Als het concert goed gaat,is de kans heel groot dat ze gepromoveerd wordt. Maar dan moet het dus wel goed gaan… Emmaschrokt haar pannenkoeken naar binnen en zet haar bordje in de vaatwasser. Het beste is om hetmaar allemaal over zich heen te laten komen, bedenkt ze. Ze heeft nog nooit een concert verprutst,dus waarom zou dat nu wel gebeuren?
  47. 47. Emma zet het concert uit haar hoofd, en roept Jessie naar zich toe – dat bevel dat Diederik haarheeft geleerd is toch wel handig, denkt ze – en nadat ze haar jas aan heeft getrokken gaan ze naarbuiten. Het is weer eens tijd voor Jessie om gewassen te worden, een klusje dat voor een hoopnattigheid zorgt, maar dat wel even moet gebeuren. Tot Emma’s verbazing blijft Jessie rustig zitten,en laat ze haar baasje gewoon begaan. Kennelijk heeft ze door dat Emma even geen zin in gedoeheeft.
  48. 48. Nadat Jessie weer helemaal schoon is pakt Emma een tak van de grond, en zwaait ze hem heen enweer voor de neus van de hond. Jessie blaft vrolijk en rent als een speer achter de tak aan als Emmahem lachend weg gooit. Zodra ze hem gevonden heeft rent ze weer terug, en zo spelen Emma enJessie een poosje door.
  49. 49. Emma geniet van het heerlijke weer, en wordt steeds minder zenuwachtig voor die avond. Het gaathaar vast lukken, ze heeft er de afgelopen jaren zo hard voor gewerkt! Diep haalt ze adem, en laat zehet concert uit haar gedachten verdwijnen.
  50. 50. Pas aan het eind van de middag, als ze in een van haar mooiste jurken de chique auto instapt diehaar naar het concertgebouw van Tisse zal brengen, begint het in haar buik weer een beetje tekriebelen. Emma houdt het op gezonde spanning, en gaat vol goede moed op weg naar hetbelangrijkste concert van haar carrière.
  51. 51. Diederik moet die avond het eten klaarmaken voor hem en zijn twee jongste kinderen, en besluit omvoor een makkelijke salade te gaan. Emma en hij zijn allebei niet echt grote genieën in de keuken,maar meestal is het toch zijn vrouw die de maaltijden bereidt. Erg veel weet hij dus niet klaar temaken.
  52. 52. “Nou, het is best lekker, pap,” zegt Simon als ze eenmaal zitten te eten.Carmen lacht. “Zo moeilijk is het ook niet klaar te maken. Je gooit gewoon de sla en het fruit in deblender en klaar is Kees.”“Jij mag het de volgende keer ook wel maken, hoor,” zegt Diederik met een grijns.“Pfft, nee, dank je,” antwoordt Carmen lachend. “Dat hoeft nou ook weer niet.”Even eten ze in stilte verder, maar dan zegt Simon: “Hoe zou het nu met mama gaan? Zou ze het goeddoen?”
  53. 53. “Vast wel,” zegt Carmen. “Mama doet het toch altijd goed met haar orkest?”Simon knikt. “Dat is waar. Maar ik ben toch wel benieuwd…”
  54. 54. Carmen en Simon wilden allebei graag opblijven om op hun moeder te wachten, maar aangezien hetmorgen weer een gewone schooldag is, en Emma pas om elf uur thuis komt, moeten ze van Diederiktoch gewoon op tijd naar bed. Iets na elven komt de carpool van Emma de straat weer inrijden, en alsde auto tot stilstand komt stapt Emma er elegant uit.
  55. 55. Met een bescheiden glimlachje blijft ze even stilstaan. Het is haar gelukt – ze heeft promotiegemaakt – maar ze kan nog niet helemaal bevatten dat ze nu echt haar levenswens heeft behaald,dat ze haar doel bereikt heeft.
  56. 56. Emma rilt even door de frisse herfstwind die langs haar heen blaast, en loopt dan naar binnen. In dewoonkamer, naast de kachel, zit Diederik op haar te wachten. Als ze dat ziet krijgt Emma eenglimlach van oor tot oor.
  57. 57. Diederik kijkt op bij het horen van het getik van Emma’s hakken op de houten vloer. Bij het zien vanhaar glimlach krijgt ook hij een grote glimlach op zijn gezicht.“En?” zegt hij, hoewel hij het natuurlijk aan Emma’s gezicht al kan zien.
  58. 58. “Het is gelukt!” zegt Emma. “Het is me gelukt!”Diederik vliegt op van de bank en omhelst zijn vrouw. “Dat is geweldig, schat, gefeliciteerd!”Zo staan ze een poosje in elkaars armen te genieten, waarna ze hand in hand naar boven lopen omhun bed op te zoeken. ~*~
  59. 59. “Filosofie, Biologie, Economie…” Alex zucht en scrollt door alle mogelijke specialisaties. Er is zoveelkeuze! En hij weet nog niet wat voor baan hij wil als hij klaar is met de universiteit – hij weet alleendat hij rijk wil worden – dus hij kan ook niet kiezen op basis van zijn toekomstige carrière.Uiteindelijk besluit hij om voor Psychologie te kiezen. Dat lijkt hem het interessantste, en bij deinformatie staan ook een hoop beroepen die je er later mee kan uitoefenen, dus dan heeft hij keuzezat.
  60. 60. Alex sluit de computer af en loopt de studieruimte uit. Het huis is net af – hij, Eline en Renee wonener nu twee dagen. Het is een stuk ruimer geworden, met op de bovenverdieping vijf slaapkamers ennog ruimte voor uitbreiding. Ja, ze hebben goed werk verricht!
  61. 61. Alex loopt de woonkamer in, en vindt Eline en Renee daar aan de schaaktafel. Renee blijkt inderdaadeen leuke meid te zijn, en ze kan het al erg goed vinden met Eline en Alex. Vooral met Alex heeft zeeen goede klik, maar ook met Eline is ze bevriend geraakt.
  62. 62. Ze hebben veel gemeen met elkaar, en kunnen samen heel gezellig kletsen. Renee is blij dat zevrienden heeft gemaakt op de campus, en Alex en Eline vinden het helemaal niet erg om haar erbijte hebben in huis. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
  63. 63. Toch heeft Alex al sinds de eerste ontmoeting met Renee het gevoel dat er iets speciaals tussen henis. Iedere keer als hij een kamer binnenloopt waar Renee ook is, voelt hij een vreemd gevoel in zijnbuik, en hij kan het wel héél goed met haar vinden. Hij durft er echter niks over te zeggen, tegenniemand, zelfs niet tegen Eline.
  64. 64. Alex wordt opgeschrikt uit zijn gedachten doordat de telefoon begint te rinkelen.Eline slaakt een gilletje, springt op en rent naar de gang. “Dat is voor mij!” roept ze in hetvoorbijgaan.Lachend staat Renee op en loopt ze langs Alex naar de andere schildersezel. “Dat kan er maar éénzijn, of niet?” zegt ze tegen Alex.Alex knikt, en slikt de brok in zijn keel weg. “Jup, dat moet Erik wel zijn. Ik heb haar niet meer zo ziengillen en rennen sinds haar tiende,” zegt hij lachend.
  65. 65. Het is inderdaad Erik die Eline aan de telefoon heeft. Ze zijn nog steeds heel erg verliefd op elkaar enproberen elkaar zoveel mogelijk te zien, al is dat soms best lastig met zo’n drukke studie. Daarombellen ze vaak, al komt Erik ook vaak langs.
  66. 66. Als Eline ophangt hoort ze de vrolijke lach van Renee uit de woonkamer komen. Ze glimlacht. Het ishaar opgevallen dat die twee het wel heel goed met elkaar kunnen vinden, en ze heeft ook gezienhoe Alex’ houding en gezicht veranderd als Renee een kamer binnenkomt. Ze weet dat hij denkt datze het niet doorheeft, maar het is zo duidelijk als maar kan dat hij een oogje op Renee heeft.
  67. 67. “Ik ben even buiten!” roept Eline richting haar twee huisgenoten, maar die lijken niks te horen. Elinegrinnikt en schudt haar hoofd. Dan trekt ze haar jas aan en loopt ze naar buiten. Ze laat die tweemaar even alleen.
  68. 68. Op haar gemakje loopt Eline naar de plantenkas die naast het huis is gebouwd. Het was haar idee omdie er neer te zetten, en ze heeft ook de verantwoordelijkheid op zich genomen om voor de plantjeste zorgen, al moet ze eerst de zaadjes nog zaaien. Haar eigen groenten en fruit verbouwen heeft haaraltijd al leuk geleken, en het zorgt er ook voor dat de maaltijden lekkerder worden.Eline denkt weer aan Alex en Renee. Haar neefje is best verlegen, dus ze denkt dat hij niet op Reneeaf zal durven stappen. Ze zucht. Dan zal ze zich er binnenkort maar tegenaan moeten gaanbemoeien…
  69. 69. Die kans krijgt ze een weekje later…“Dus je hebt echt nog nooit gepoold?” vraagt Alex verbaasd aan Renee.Renee schudt haar hoofd. “Nee, nog nooit.”“Nou, dan zal ik het je nu maar gauw leren, want je moet wel kunnen poolen wil je overleven in dithuis,” zegt Alex.“Moet ik daar bang van worden?” vraagt Renee lachend.
  70. 70. Alex lacht ook. “Nee, hoor. Maar bij Eline thuis kunnen de kinderen bijna eerder poolen dan dat zekunnen lopen, dus ze zijn allemaal belachelijk goed.”“Aha,” antwoordt Renee. “Nou, geef jij me dan maar even een spoedcursus poolen!”
  71. 71. De twee zijn druk bezig met hun derde potje pool, als Eline de kamer in komt lopen, net terug vanhaar college.“Hee!” zegt ze vrolijk. “Heeft ze je al bijna ingemaakt, Alex? Mij heeft ze gister helemaal afgedroogd!Er gaan geheime talenten schuil achter dat onschuldige gezichtje.”Alex fronst zijn wenkbrauwen, terwijl Renee hevig begint te blozen. “Wat?” vraagt hij verbaasd.
  72. 72. “Ik – eh – ik ga maar even eten koken!” stamelt Renee, en nadat ze de keu in Alex handen heeftgeduwd stormt ze met een hoofd zo rood als een tomaat richting de keuken.Alex staart nog steeds verbaasd voor zich uit. “Wat?” zegt hij nog een keer.
  73. 73. Eline kijkt Renee verbijsterd na. “Heb ik iets verkeerd gezegd?” vraagt ze aan Alex.Die draait zich om, nog steeds met een verbaasde uitdrukking op zijn gezicht. “Nou,” zegt hij. “Ik wasnet bezig met haar een spoedcursus poolen te geven, aangezien ze dat nog nooit had gedaan. Zei ze.”Eline lacht. “Wat? Ze is beter dan ik! Ze heeft prijzen gewonnen!”“Waarom zei ze dan tegen mij dat ze nog nooit gepoold had?” vraagt Alex verbaasd. “Ik snap er niksvan!”
  74. 74. Eline zucht. “Ben je nou echt zo dom?” vraagt ze.“Pardon?” zegt Alex verbaasd.“Ze vindt je leuk, Alex! Waarschijnlijk net zo leuk als jij haar vindt,” voegt ze er met eenveelbetekenende blik aan toe.
  75. 75. Alex lacht nerveus. “Wat? Ik weet niet waar je het over hebt.”“Lexje, zelfs een blinde kan zien dat je een oogje op haar hebt,” zegt Eline serieus. “Vraag haar meeuit!”Alex’ ogen worden groot. “Haar mee uit vragen? Dat durf ik helemaal niet! Wat nou als ze ‘nee’ zegt?Ik heb echt geen zin om een blauwtje te lopen, ik zie haar hier elke dag!”“Je loopt heus geen blauwtje. Ze vindt je hartstikke leuk!”
  76. 76. “Dat weet je niet,” zegt Alex nors.Eline glimlacht. “Waarom heeft ze je dan wijsgemaakt dat ze niet kan poolen?” vraagt ze zachtjes.Alex slaat zijn ogen neer. “Weet ik veel,” antwoordt hij.“Omdat ze tijd met je wilde doorbrengen, sukkel! Ze wilde je aandacht! Ze wilde jouw lijf tegen hethare voelen terwijl jij haar liet zien hoe ze een keu moet hanteren!” zegt ze met een grijns.
  77. 77. “Oké, hou maar op, ik snap wat je bedoelt,” zegt Alex terwijl hij een rilling over zijn ruggengraat voeltlopen.Eline grinnikt. “Nou, vraag haar dan gewoon een keer mee uit.”“Ik – ik weet het niet, hoor…” zegt Alex twijfelend.“Denk er dan in ieder geval over na.“Geloof me, dat doe ik wel,” zegt Alex met een zucht. “Dat doe ik zeker…”
  78. 78. “Oké, goed zo. Geloof jij mij dan maar dat het heus niet verkeerd zal aflopen. Dat beloof ik je.”“Hmm,” is het enige wat Alex daarop zegt.
  79. 79. Niet veel later heeft Renee het eten klaar en kunnen ze aanschuiven. Tijdens de maaltijd doen ze alledrie alsof er niks aan de hand is, al is Renee stiller dan anders, en heeft ze nog een steeds een rodekleur op haar gezicht.Alex wil niet dat ze zich ongemakkelijk voelt, dus zegt hij niks over het incident van daarnet, en ookEline houdt zich er stil over. Ze heeft besloten dat ze het nu verder maar aan Alex en Renee zelf overmoet laten.
  80. 80. Als Alex die avond naar bed gaat trekt hij de dekens tot zijn toe op en knijpt hij zijn ogen stijf dicht,hopend dat hij snel in slaap valt. Maar niets is minder waar. Hij ligt tot ver na middernacht tepiekeren over Renee, en valt pas in slaap als de eerste vogels alweer beginnen te fluiten.
  81. 81. De volgende ochtend komen Alex en Renee tegelijk hun kamers uit.“Goeiemorgen,” zegt Alex met een glimlach.Renee glimlacht ook, al verschijnen er ook weer blosjes op haar wangen. Kennelijk is ze nog niet overhaar blunder van gister heen. “Hee,” zegt ze.“Renee,” zegt Alex, en zijn hart klopt in zijn keel. “Ik wilde je wat vragen.”
  82. 82. “O?” antwoordt Renee. Ze kijkt Alex hoopvol aan.“Uhm,” stamelt hij. “Uhm – ik vroeg me af of… je misschien mijn boek over psychologie in denegentiende eeuw gezien hebt?”De hoopvolle blik in de ogen van Renee wordt vervangen door een teleurgestelde, en ze kijkt naarhaar voeten. “Uhm, nee,” zegt ze. “Die heb ik niet gezien.”“Oké. Nou, in elk geval bedankt,” antwoordt Alex. Hij glimlacht en loopt naar de trap, maar ingedachten kan hij zichzelf wel voor zijn kop slaan. Waarom is hij zo’n schijtluis?
  83. 83. De weken daarna blijft Alex proberen om genoeg moed te verzamelen om Renee mee uit te vragen,maar het is hem nog niet gelukt. Bovendien is hij natuurlijk ook druk met zijn studie bezig. Het is eenstuk zwaarder dan de middelbare school, al is dat natuurlijk ook meer dan logisch.Ook houdt Alex nog veel contact met het thuisfront. Daan mist hem behoorlijk, dus hij belt minstenséén keer per week naar huis om met hem en natuurlijk met zijn ouders bij te kletsen. Alex mist zijnfamilie natuurlijk ook wel een beetje, maar hij heeft het tot nu toe prima naar zijn zin om deuniversiteit.
  84. 84. Op een ochtend vraagt Eline of Alex even bij hem in de keuken wil komen zitten, omdat ze iets methem wil bespreken.“Wat is er?” vraagt hij. “Er is toch niks ergs aan de hand?”Eline glimlacht. “Nee, hoor, het is niks ernstigs. Ik zat gewoon te denken… Weet je nog hoe wehadden besloten om een studentenvereniging op te richten hier in het Rozenbloemhuis?”“O ja, dat is ook zo!” antwoordt Alex. “Daar heb ik eerlijk gezegd helemaal nog niet weer aangedacht.”
  85. 85. “Ik dacht er ook vanochtend pas weer aan,” zegt Eline. “Maar het lijkt me nog steeds een heel leukidee, onze eigen studentenvereniging. Dus als jij het nog steeds wilt…” Vragend kijkt ze Alex aan.“Mij lijkt het ook nog steeds super, dus ik vind het helemaal prima. Ik heb gehoord dat je kortingkrijgt bij de pizzeria als je lid bent van een studentenvereniging,” zegt Alex. “En ik ben dol op pizza.”“Nou, komt dat even mooi uit dan,” lacht Eline.Alex grijnst.
  86. 86. “Maar we zijn het er over eens dat we een studentenvereniging op willen richten?” vraagt Eline,weer serieus.Alex knikt. “Ja, ik vind het een super idee. Hoe moet je dat eigenlijk doen? Een studentenverenigingoprichten?”“Je hoeft alleen maar even te bellen, en de gegevens door te geven. En als jij dat zou willen doen?”vraagt Eline dan met een glimlach en smeekogen. “Ik heb zo college, dus ik kan niet.”Alex zucht en grijnst. “Prima, ik zal zo bellen.”
  87. 87. Zo gezegd, zo gedaan, en nog geen kwartiertje later is het Rozenbloemhuis officieel hethoofdkwartier van hun studentenvereniging. Tevreden hangt Alex de telefoon weer op, en loopt hijnaar de woonkamer.
  88. 88. “Hee,” zegt hij opgewekt tegen Renee, die Maak-De-Lama-Niet-Wakker speelt. “Mag ik meedoen?”“Natuurlijk,” antwoordt Renee met een glimlach. Ondanks het pool-incident en de mislukte pogingvan Alex om Renee mee uit te vragen voelt het niet ongemakkelijk tussen hen. Sterker nog, ze zijngedurende de laatste weken hele goede vrienden geworden.“We hebben nu officieel een studentenvereniging!” zegt Alex blij.
  89. 89. “O, leuk,” antwoordt Renee alsof ze amper hoort wat Alex zegt. Alex kijkt hoe ze met gefronstewenkbrauwen een stokje op de stapel legt en dan zucht.“Is er iets?” vraagt hij bezorgd.“Hè?” antwoordt Renee afwezig. “Oh, nou ja, ik zit een beetje met iets in mijn maag.”
  90. 90. “O?” zegt Alex. “Wil je erover praten?”Renee glimlacht. “Het is niet iets ernstigs, hoor.”“Nou en?” Alex haalt zijn schouder op. “Het zit je duidelijk dwars, dus vertel.”Renee zucht en gaar rechtop zitten. “Ik weet niet welke specialisatie ik moet kiezen. Ik heb echt geenflauw idee… En we zitten nu al halverwege het eerste semester, dus ik wil nu wel eens een keuzemaken, zodat ik weet waar ik me op moet richten.”
  91. 91. Alex kijkt haar met een vriendelijke glimlach aan. “Als het voor je carrière en je levenswens uitmaakt,zou ik gewoon kiezen wat ik het leukste vindt als ik jou was. Sterker nog, dat heb ik zelf ook gedaan.Je moet ook plezier hebben in je studie, dus kies gewoon iets wat je leuk vindt.”“Echt?” vraagt Renee terwijl ze Alex met onzekere ogen aankijkt. “Maar wat als later blijkt dat ik hethelemaal niet leuk vindt? Of dat het helemaal geen slimme keuze was?”“Dan switch je,” zegt Alex schouderophalend. “Dan heb je een wel een beetje een achterstand, maardat kan jij makkelijk inhalen. Bovendien denk ik niet dat je fout zult kiezen. Je denkt er zo hard overna.”
  92. 92. “Misschien heb je gelijk,” zegt Renee.“Misschien?” antwoordt Alex quasi-verontwaardigd. “Ik heb altijd gelijk!”Renee schiet in de lach. “Grapjas.”
  93. 93. Alex grijnst.“Dankjewel, Alex,” zegt Renee dan. “Je hebt me echt geholpen.”“Graag gedaan,” antwoordt Alex en hij kijkt haar glimlachend aan.
  94. 94. Even houden hun blikken elkaar vast, maar dan slaat Renee haar ogen neer en schuift ze haar stoelachteruit.“Ik moet naar college,” zegt ze. “Tot straks.”“Ja, tot straks,” mompelt Alex, en hij kijkt Renee na terwijl ze naar buiten loopt.
  95. 95. Als Eline na haar college weer thuis komt loopt ze gelijk door naar de plantenkas. Haar plantjesworden omgeven door onkruid, dus het is erg nodig dat ze weer even wat aandacht krijgen. Maarmet haar gedachten zit Eline ergens anders. Vanavond komt Erik nadat ze hem een week niet gezienheeft, en stiekem hoopt ze erop dat hij blijft slapen. Ze zijn nog niet met elkaar naar bed geweest,maar Eline voelt dat ze dat allebei wel graag zouden willen.
  96. 96. Dus als Erik die avond arriveert begroet ze hem met een hartstochtelijke zoen en leidt ze hem na eenverleidelijke blik aan de hand mee naar binnen.
  97. 97. Op dat moment komt Renee ook weer thuis van college. Ze loopt Eline en Erik – die in de hal staan tezoenen – voorbij en loopt naar door naar de studieruimte, waar ze Alex vindt, die achter decomputer een spelletje speelt.“De tortelduifjes zijn weer bezig,” zegt ze.Alex zucht. “Zijn ze weer volop speeksel aan het uitwisselen?”Renee grinnikt en knikt. “Zo als nu heb ik ze nog nooit bezig gezien.”
  98. 98. “Ik heb trouwens ook besloten welke specialisatie ik wil kiezen,” zegt ze terwijl ze achter de anderecomputer gaat zitten.Alex kijkt op van zijn spel. “Echt? Wat goed! Welke wil je gaan doen?”“Economie,” antwoordt ze. “Dat heb ik altijd al interessant gevonden.”“Nou, ik ben blij dat je een keuze hebt kunnen maken,” zegt Alex met een glimlach.“Ik ook,” antwoordt Renee, en ze meldt zich op de computer gauw aan voor de specialisatie.
  99. 99. “Zo,” zegt ze even later opgelucht. “Dat is ook weer gedaan.”Alex heeft ondertussen zijn computer afgesloten en staat op. Hij wordt verrast door Renee, die hemomhelst.“Waar heb ik dit aan te danken?” vraagt hij verbaasd, en met een glimlach.“Gewoon, omdat je me zo goed geholpen hebt,” antwoordt Renee. “Je bent echt een goede vriend,Alex.”Alex slikt. Hij hoopte dat hij meer dan dat was. “Ik doe het graag,” zegt hij. “Heb je zin om een potjeSSX3 te doen? Met z’n tweeën is het veel leuker.”
  100. 100. Renee stemt daar mee in, en samen lopen ze naar de woonkamer. Daar komen ze erachter dat Elineen Erik daar ondertussen ook naartoe zijn verhuisd. Elkaar een veelbetekenende blik toewerpendlopen ze langs hen heen, naar de tv, waar ze het spel opstarten.
  101. 101. “Ik mag Erik heel graag, maar ik word toch wel een beetje gek van al dat kleffe gedoe waar wij bijzijn,” mompelt Alex. “Dat doen ze nou altijd.”Renee knikt. “Ja, vind ik ook. Maar ik wil er niks van zeggen. Straks schopt Eline me het huis uit.”“Dat doet ze heus niet! Bovendien krijgt ze dan met mij te maken!”“Oké, ze schopt me er waarschijnlijk niet uit, maar ik voel me er wel ongemakkelijk bij om te klagen,het is immers niet mijn huis. Als jij het nou eens doet?” Zegt ze met opgetrokken wenkbrauwen.Alex kreunt. “Waarom moet ik hier altijd het vuile werk opknappen.”
  102. 102. “Ik heb je echt gemist,” fluistert Eline ondertussen tegen Erik, als ze even een adempauze hebben.Erik knikt. “Ik jou ook. Ook hebben we elkaar maar een weekje niet gezien, dat is eigenlijk al te lang,”antwoordt Erik. “Ik weet dat ik nu als een slijmbal klink, maar eigenlijk mis ik je elke minuut dat ikniet bij je ben.”Eline krijgt een glimlach van oor tot oor op haar gezicht. “Van mij mag je vaker als een slijmbalklinken, als je dan dat soort lieve dingen zegt.”
  103. 103. Erik grijnst en neemt Eline meer in nog een passionele zoen. Eline voelt haar hart in haar keelbonken. Ze weet het zeker, vanavond gaat het gebeuren.
  104. 104. “Oké, nu ben ik het zat, ik kan de tv amper meer horen!” mompelt Alex. Dan zegt hij metstemverheffing: “Er wonen hier nog meer mensen, hoor, get a room!”
  105. 105. Eline giechelt. “Zullen we dan maar naar boven verhuizen?” vraagt ze zachtjes.Erik glimlacht en knikt. “Lijkt me een goed idee.”
  106. 106. Op Elines kamer nestelen de twee zich op haar bed, en zoenen ze elkaar teder. Maar dan maakt Erikzich los uit de omhelzing.“Lien, weet je dit zeker?”Eline glimlacht en knikt.
  107. 107. “Heel zeker,” fluistert ze, en dan duwt ze Erik achterover op het bed, en zoent ze hem.
  108. 108. Niet lang daarna liggen hun kleren verspreid door de kamer, en zijn Eline en Erik zelf onder de dekensverdwenen…
  109. 109. Pas veel later komen ze er weer onder vandaan. Eline legt haar hand op die van Erik, en voor ze hetzich beseft zegt ze: “Ik hou van je.” Ze schrikt – dat hebben ze nog nooit tegen elkaar gezegd.Maar op Eriks gezicht verschijnt een enorme glimlach. “Ik hou ook van jou,” fluistert hij.
  110. 110. Daarna vallen ze met een tevreden glimlach op hun gezicht dicht tegen elkaar aan in slaap.
  111. 111. De volgende ochtend zijn de twee alweer vroeg wakker. Nadat ze elkaar met een tedere zoen begroethebben en elkaar net als de vorige avond verteld hebben dat ze van elkaar houden, pakt Eline dehanden van Erik.“Erik, wil je aspirant-lid worden van onze studentenvereniging?” vraagt ze, met de deur in huisvallend. “Na je proeftijd kun je dan hier komen wonen. Ik vind die proeftijd natuurlijk eigenlijk onzin,maar het hoort zo.”Er verschijnt een grote glimlach op Eriks gezicht. “Eigenlijk vraag je me dus of ik met je wilsamenwonen?”
  112. 112. “Ja, daar komt het eigenlijk wel op neer,” antwoordt Eline, ook met een glimlach op haar gezicht.Erik neemt haar in zijn armen en knuffelt haar stevig. “Natuurlijk wil ik dat, Lientje,” zegt hij. “Ik wilheel graag met je samenwonen.”“Mooi zo,” zegt Eline tevreden, nog steeds met een enorme glimlach. “Maar het duurt dus nog weleven voor je dan echt hier kan komen wonen, hè? Waarschijnlijk kan dat pas aan het begin van hetvolgende semester.”“Ja, dat weet ik. Maar daar kan ik wel mee leven. Ik kan natuurlijk altijd gewoon blijven slapen,” zegthij met twinkelende ogen.
  113. 113. Eline grijnst. “Dat is waar.”Daarna zoent ze hem, en laten ze zich weer samen op het bed vallen. Het zal nog wel even durenvoor ze aan het ontbijt zullen zitten…
  114. 114. De weken daarna – de laatste weken van het semester – is Erik nog vaker in het Rozenbloemhuis tevinden – en ook steeds vaker in zijn ondergoed.Gelukkig hebben Eline en Erik de hint de vorige keer begrepen, en houden ze hun intieme momentennu grotendeels uit het zicht van Alex en Renee. Natuurlijk zoenen ze elkaar nog weleens in hunbijzijn, maar daar hebben Alex en Renee ook geen problemen mee. Ze zijn alleen wel blij dat heteeuwige kleffe gedoe over is.
  115. 115. Alex en Erik kunnen het ook prima met elkaar vinden, en spelen samen vaak een potje pool. Erikspeelt liever tegen Alex, omdat hij dan ook nog eens de kans heeft om te winnen.Eerst probeerde Alex nog een beetje te vissen bij Erik, om te kijken of hij wel echt van Eline houdt –hij wil namelijk niet dat zijn nichtje gekwetst wordt – maar al snel merkte hij dat Erik echt zo verliefdis op Eline als hij zegt.
  116. 116. Uit de manier waarop hij naar Eline kijkt is duidelijk dat er voor hem maar één vrouw is. Daar is Alexblij om. Niet alleen wil hij niet dat Eline gekwetst wordt, hij had ook niet echt zin om Erik in elkaar temeppen als dat nodig zou zijn geweest…
  117. 117. Het einde van het semester nadert, en Alex en Renee doen allebei bijna niks anders meer danstuderen. Dit examen is hun allereerste examen op de universiteit, dus ze zijn beiden ergzenuwachtig. Wat nou als ze helemaal verkeerd studeren, en op hun examen niks meer weten? Watnou als de vragen veel moeilijker zijn dan ze hadden gedacht? Allerlei van dat soort vragen spokendoor hun hoofd.
  118. 118. Eline, die al twee semesters succesvol heeft afgerond, is er een stuk rustiger onder. Zij weet dat destof goed in haar hoofd zit, en dat de kans wel heel klein is dat ze het gaat verpesten. Natuurlijkstudeert ze nog wel een beetje, maar ze vindt ook tijd om te ontspannen.
  119. 119. Op dag van het examen belt Alex nog even met zijn ouders.“…”“Dankjewel, mam. Het gaat vast wel goed komen, al ben ik wel aardig zenuwachtig.”“…”“Ja, mam, ik heb goed geleerd. Als ik het niet haal gaat het zeker niet daaraan liggen. Ik heb goedmijn best gedaan dit semester, zoals beloofd.”
  120. 120. Als Alex klaar is met bellen loopt hij de woonkamer in, waar Renee en Eline net begonnen zijn meteen potje Maak-De-Lama-Niet-Wakker. Alex schuift aan, en met z’n drieën ontspannen ze nog evenvoor de examens beginnen. Ze hebben een hoop lol, en vergeten de examens zelfs eventjes. Maar alshet dan toch tijd is om te vertrekken, fladderen bij iedereen de zenuwen door de buik – ook bij Eline.
  121. 121. Die zenuwen waren echter nergens voor nodig, want alle drie komen ze thuis met een tien. Lachendvallen Alex en Renee elkaar in de armen.“Ik wist wel dat we het konden!” roept Alex blij.Eline kijkt glimlachend naar de omhelzing van haar twee huisgenoten. Dat komt vast nog wel eensgoed tussen die twee, denkt ze bij zichzelf. ~*~
  122. 122. De familie Armadillo moest behoorlijk wennen toen Alex net het huis uit was . Daan is nu het enigekind in huis, en dat vindt hij soms best saai. Ook al is Alex heel wat ouder dan hij is, ze speelden somstoch nog samen, en Alex hielp Daan ook wel eens bij zijn huiswerk. Daan kan dat eigenlijk best zelf,maar hij vond het wel altijd gezellig.Nu moet hij vooral in zijn eentje spelen. Dat kan hij ook prima, maar hij mist zijn grote broer tochbest, ook al is er al een heel semester voorbij.
  123. 123. Gelukkig is zijn moeder nu wel vaker thuis om hem gezelschap te houden. Yasmine hoeft veel minderte werken dan eerst, nu ze de top van de oceanografie behaald heeft.Ze is het echter niet gewend, het thuis zitten, en dus heeft ze een nieuwe hobby opgenomen –tuinieren. Ze beleeft er veel plezier aan, en is blij dat ze nu ook wat te doen heeft thuis.
  124. 124. Maar toch is ze nog niet helemaal tevreden. Ze heeft dan wel een nieuwe hobby, maar ze is wel vaakalleen thuis, als Daan op school zit en Ramses naar zijn werk is. Dat – en het feit dat Daan het altijden wil – is de reden dat Yasmine en Ramses hebben besloten om een huisdier te nemen. Dat iswel zo gezellig voor Yasmine, en ook zeker voor Daan.Dus gaat Yasmine op een van haar vele vrije dagen op weg naar de dierenwinkel van Tisse, om eennieuw maatje voor de familie uit te zoeken.
  125. 125. Ze kijkt wat rond bij de vogels, de vissen en de knaagdieren, maar besluit dat dat toch niet helemaalis wat de familie zoekt. Als ze hoort hoeveel plezier Emma, Diederik en de kinderen van Jessiehebben en hoeveel ze van de hond houden, lijkt Yasmine dat een beter idee.
  126. 126. Dus loopt ze naar het gedeelte van de winkel waar ze de harige viervoeters kan vinden. Maar net alsze naar de honden toe wil lopen, valt haar oog op een bruine, langharige kat die rustig om zich heenstaat te kijken.Ze is in één klap verliefd.
  127. 127. De kat kijkt haar vriendelijk aan, en Yasmine tilt hem op uit zijn bak.“Ja, jij bent ons nieuwe maatje, hè? Jij wordt het,” zegt ze met een grote glimlach tegen het dier.“Mrauw!” is het antwoord van de kat, en Yasmine ziet dat als een bevestigend antwoord. Ze zoekteen mooie halsband uit, en de rest van de nodige spullen, rekent af en gaat samen met het beestjeop weg naar huis.
  128. 128. En vanaf dat moment hoort Fred bij de familie Armadillo.
  129. 129. Niet alleen voor Yasmine was het liefde op het eerste gezicht wat Fred betreft, maar ook voorRamses en Daan. Daardoor hoeft Fred niet bang te zijn dat hij te weinig aandacht krijgt – hij wordtjuist eerder een beetje verwend.
  130. 130. Ramses heeft het echter te druk om Fred heel erg te verwennen – hij werkt hard om zijn levenswenste behalen. Hij is nog twee promoties verwijderd van het behalen van de top van de sport, en hijwerkt zo hard als hij kan om die zo gauw mogelijk te behalen.
  131. 131. Hij is dan ook door het dolle heen als hij zijn op een na laatste promotie behaald heeft. Nog eentje,en dan heeft hij zijn grootste wens behaald! Blij rent hij naar binnen, waar hij Yasmine in de keukenvindt, en haar een passionele zoen geeft.“Ik maakt uit die zoen op dat het je gelukt is?” vraagt Yasmine lachend.“Zeker weten!” antwoordt Ramses, en hij zoent Yasmine opnieuw.
  132. 132. Ook Daan is in een goed humeur als hij thuis komt. Hij heeft het erg naar zijn zin op school enbehalve dat hij goede cijfers haalt, maakt hij ook veel vrienden.Zo is hij ook bevriend met Meredith Terhaar, net als zijn neef Simon. Met zijn drieën hebben ze altijdeen hoop plezier, en ze noemen zich ‘de Drie Musketiers’.Vandaag heeft Daan Meredith mee naar huis gevraagd om te spelen. Meredith vroeg Simon ookgelijk mee, maar die vertelde haar dat hij graag mee was gegaan, maar dat hij al met een andervriendje had afgesproken. Dus is het vanmiddag alleen Daan en Meredith.
  133. 133. “Jammer dat Simon niet ook kon spelen, hè?” vraagt Meredith als ze aan het overgooien zijn.“Ja, jammer,” antwoordt Daan. Dat zegt hij nou wel, maar stiekem vindt hij het juist wel fijn datSimon er niet bij is, ook al is Simon zijn beste vriend. Meredith lijkt Simon altijd aardiger te vindendan Daan, en daardoor voelt Daan zich vaak een beetje buitengesloten als ze met zijn drieën spelen.Daarom vindt hij het juist wel fijn dat ze nu eventjes met z’n tweeën kunnen spelen, dan heeft hijtenminste Meredith’s volledige aandacht.
  134. 134. Gelukkig lijkt ze het zo samen met Daan ook prima naar haar zin te hebben, dus ze hebben sameneen hele gezellige middag. Daan is blij dat ze met het z’n tweeën ook leuk kunnen hebben, en dat hetMeredith toch niet alleen om Simon gaat.
  135. 135. Daar is hij al helemaal zeker van als ze aan het einde van de middag afscheid van hem neemt meteen knuffel.“Ik vond het supergezellig, Daan! Hopelijk kunnen we snel weer eens spelen,” zegt ze.Daan grijnst. “Dat hoop ik ook. Tot morgen op school!”
  136. 136. Blij rent hij naar binnen, naar Fred toe, die op de grond zijn vacht zit te likken. Daan tilt de kat op enknuffelt hem. Hij lacht als hij de verraste blik van Fred ziet, en zet hem weer neer op de grond. Derest van middag, totdat het etenstijd is, speelt Daan uitgelaten en blij met zijn vriendje. Niks kan zijnhumeur meer verpesten! ~*~
  137. 137. “Heb je al plannen voor vanavond?” vraagt Alex op een middag als hij en Renee allebei zitten tecomputeren.Renee kijkt verrast op. “Nee, hoezo?” vraagt ze hoopvol.Alex haalt zijn schouders op – hij hoort de hoopvolle toon in Renees stem niet. “O, gewoon,” zegt hijsnel, en hij verbergt zijn hoofd achter de computer, om de blosjes op zijn wangen te verstoppen.Bijna had hij haar mee uit gevraagd, bijna…
  138. 138. Doordat hij zijn gezicht achter zijn computer verstopt, ziet hij de teleurgestelde blik op het gezichtvan Renee echter ook niet.Ze zucht zachtjes. Heeft ze al die signalen de afgelopen tijd dan toch verkeerd opgevat? Vindt hij haardan toch niet net zo leuk als zij hem vindt? Ze weet het niet, maar ze weet wel dat ze geen zin heeftom het zo door te laten kabbelen.
  139. 139. Dus als even later – als Alex naar college vertrokken is – de telefoon rinkelt, en ze mee uit wordtgevraagd door Coen, de jongen die haar al tijden leuk vindt, zegt ze ‘ja’.Kennelijk voelt Alex niet voor haar wat zij voor hem voelt, dus is het tijd om door te gaan, en diegevoelens van zich af te zetten. Renee zucht, loopt naar de studiekamer en pakt een boek –misschien leidt studeren haar even af van het hele gedoe.
  140. 140. Maar al snel komt Eline binnen lopen. “Hee, wie had je net aan de telefoon?” vraagt ze nieuwsgierig.Renee kijkt op. “O, dat was Coen. Hij vroeg of ik vanavond met hem naar de Lounge wilde.” Even is zestil. “Als zijn date,” voegt ze er dan aan toe.
  141. 141. “O?” zegt Eline, en ze slikt. “Wat heb je gezegd?”“Ik heb ‘ja’ gezegd,” antwoordt Renee.
  142. 142. Eline kijkt verbijsterd naar Renee. “Je hebt ‘ja’ gezegd? Maar je vindt Coen toch helemaal niet leuk?”“Dat heb ik toch nooit gezegd?” zegt Renee. “Ik heb eigenlijk nooit op die manier over Coennagedacht, maar het is eigenlijk best een leuke jongen. We hebben het vast heel gezellig vanavond,en wie weet, misschien wordt het wel wat tussen ons.”
  143. 143. Eline richt verbouwereerd haar blik op haar boek. Dit had ze niet zien aankomen. Ze had er nooitover nagedacht dat Renee misschien een andere jongen wel leuk zou gaan vinden als Alex haar nietmee uit zou vragen. Stom van haar, eigenlijk.“Nou, veel plezier dan maar vanavond,” zegt ze uiteindelijk, terwijl ze probeert oprecht teglimlachen.
  144. 144. Als Alex later die middag weer thuiskomt heeft hij het geluk dat hij Eline tegenkomt als hij dewoonkamer binnen komt lopen, anders had hem een nare verrassing te wachten gestaan.“Hee, Lien, heb je Renee gezien?” vraagt hij aan zijn nicht.“Ze is op haar kamer,” antwoordt Eline.“Oké. Ik ga het eindelijk doen, Lien, ik ga haar mee uit vragen voor vanavond. Er speelt een band inde Lounge die ze leuk vindt, en ik ga het gewoon doen,” ratelt hij.
  145. 145. Eline knijpt haar ogen even dicht. “Je hebt echt de meeste vreselijke timing ooit, Alex.”“Hè?” zegt Alex. “Wat bedoel je?”“Renee heeft vanavond al een date,” zegt Eline. “Met Coen. Hij belde toen jij net weg was om haarmee naar de Lounge te vragen, en ze heeft ‘ja’ gezegd.”“W-wat?” zegt Alex verbouwereerd. “Dat meen je niet…”
  146. 146. “Jawel, dat meen ik wel. Ik ben blij dat je eindelijk je ballen hebt teruggevonden, Lexje, maar je bentnet te laat.”“Maar jij zei dat ze me leuk vond,” zegt Alex, Elines opmerking en ‘Lexje’ negerend.“Ja, dat vond ze ook, dat weet ik zeker. Maar kennelijk was ze het zat om te wachten tot jij haar meeuit vroeg. Ze had het natuurlijk ook zelf kunnen vragen, maar waarschijnlijk durfde ze het zelf ookniet.”“Als ze me echt leuk had gevonden had ze wel gewacht tot ik haar mee uit had gevraagd,” zegt Alexkoppig. “Jij had het gewoon fout.”
  147. 147. “Argh, Alex!” roept Eline gefrustreerd. “Doe niet zo vreselijk stom, zeg! Het ligt niet aan mij, het ligtniet aan Renee, het ligt hier verdomme aan jou! Renee heeft je echt tienduizend hints gegeven, maarjij ging er niet op in, je liet zelfs niet zien dat je haar leuk vindt! Het zou me niks verbazen als ze nudenkt dat jij haar gewoon als vriend ziet. Jíj hebt te lang gewacht, Alex! Jullie draaien nu al meer danzes maanden om elkaar heen, vind je het héél gek dat ze het zat is en door gaat met haar leven? Komóp, zeg!”
  148. 148. Alex kijkt haar even aan met een gekwetste blik. “Misschien heb je gelijk,” zegt hij dan ijzig. “Datschijn je immers altijd te hebben. Maar niet iedereen is zoals jij, Eline. Het spijt me dat ik zei dat hetjouw schuld was, ik zal er niet meer over beginnen tegen je. Goeienavond.”Dan draait hij zich om en loopt hij kalm de kamer uit, naar boven. Op zijn kamer laat hij zich trillendop zijn bed vallen, en haalt hij diep adem om zijn verdriet en frustratie te bedwingen.
  149. 149. Beneden staat Eline nog in de woonkamer. Ze knijpt haar ogen dicht en zucht. Ze wilde Alex nietkwetsen, en ze wil zeker geen ruzie met hem. Dat hebben ze nog nooit gehad in hun hele leven. Maarhet lijkt erop dat ze het nu even goed verpest heeft… ***
  150. 150. When the rain is blowing in your faceAnd the whole world is on your case I could offer you a warm embrace To make you feel my love
  151. 151. When the evening shadows and the stars appear And there is no one there to dry your tears I could hold you for a million years To make you feel my love
  152. 152. I know you havent made your mind up yet But I would never do you wrongIve known it from the moment that we met No doubt in my mind where you belong
  153. 153. Id go hungry Id go black and blue Id go crawling down the avenueNo, theres nothing that I wouldnt do To make you feel my love
  154. 154. The storms are raging on the rolling sea And on the highway of regretThe winds of change are blowing wild and free You aint seen nothing like me yet
  155. 155. I could make you happy Make your dreams come true Nothing that I wouldnt doGo to the ends of the earth for you To make you feel my love
  156. 156. To make you feel my love ***
  157. 157. “…en nu heeft Alex dus best wel een gebroken hart, en ben ik zo dom geweest om daar nog eens opte stampen. Ik heb hem echt gekwetst, hij heeft niet meer met gepraat sinds eergistermiddag.Bovendien zie ik de blik op z’n gezicht iedere keer als Renee binnen komt lopen. Hij heeft échtliefdesverdriet,” zegt Eline tegen Erik, die naast haar op het bankje op de veranda zit.Erik kijkt voor zich uit. “Arme Alex. Liefdesverdriet zonder dat hij ooit echt met Renee samen isgeweest. Ik kan me voorstellen hoe dat voelt. Ik voelde me net zo, die dag dat ik onze vriendschapbijna had verbroken. Ik dacht echt dat jij niks voor me voelde. Gelukkig liep het bij ons een beetjeanders af.”
  158. 158. “Ja, gelukkig wel.” Even is Eline stil. “Het is gewoon zo frustrerend!” zegt ze dan. “Ik heb meer daneen half jaar lang gezien hoe gek die twee op elkaar zijn. Hoe kan het dan dat ze dat zelf niet hebbengezien? Waarom moet het nou zo aflopen? Ik snap het echt niet…”Erik luistert naar Elines tirade. “Ik weet het ook niet,” zegt hij dan met een zucht. “Laten we maargewoon hopen dat Alex zich gauw weer beter voelt, en dat zijn liefdesverdriet wegebt.”“Of hij moet nu gewoon zeggen hoe hij zich voelt tegenover Renee. Misschien bedenkt ze zich danwel.”
  159. 159. Erik schudt zijn hoofd. “Dat doet hij niet.”“Hoezo niet? Hij durft het best, hij wilde het Renee eergister immers nog vertellen.”“Dat was voordat hij wist dat ze een date met Coen had. Hij is te trots om zich nu aan Renees voetente gooien, terwijl ze iets met een andere jongen heeft. Bovendien wil hij niet tussen haar en hemkomen.”“Hoe weet jij dat nou weer?” vraagt Eline verbaasd.Erik haalt zijn schouders op. “Zo zijn alle jongens. Tenminste, jongens zoals Alex, en jongens zoals ik.”
  160. 160. “Ik mag die jongens zoals jij wel,” zegt Eline met een glimlach, terwijl ze tegen Erik aankruipt.Erik slaat zijn arm om haar heen. “Als je het maar bij deze ene houdt.”“Hm, oké. Vooruit dan maar,” antwoordt Eline lachend. Dan is ze weer serieus. “Ik haat het om Alexzo verdrietig te zien. Ik wil het goedmaken met hem, maar ik weet niet goed hoe. Ik heb hem echtpijn gedaan.”
  161. 161. “Je moet gewoon met ‘m gaan praten,” zegt Erik. “Je verontschuldigingen aanbieden. Dan komt hetvast wel goed. Hij is je neef, je beste vriend, hij blijft heus niet voor altijd boos op je.”Eline kijkt Erik aan. “Misschien heb je gelijk. Dan moet ik dat maar gaan doen…”
  162. 162. Dan klimt ze bij hem op schoot. “Ik wilde jou ook nog wat vragen…” zegt ze geheimzinnig.“O ja?” antwoordt Erik. “Wat dan?”“Nou… Je hebt hier genoeg tijd doorgebracht om lid te worden van onze studentenvereniging, dus jemag hier eindelijk komen wonen… En ik wil je niet meer missen als je thuis bent – al is dat niet zovaak – dus wil ik je vragen of je hier wilt komen wonen. Bij mij,” zegt Eline.Een grote glimlach verschijnt op Eriks gezicht. “Natuurlijk wil ik dat!” roept hij. “Ik ga meteen m’nspullen ophalen!”
  163. 163. Eline slaat haar armen om Erik heen en knuffelt hem. “Ik hoopte al dat je dat zou zeggen!” zegt zeblij. “Ik hou van je.”“Ik hou ook van jou, Lien,” antwoordt Erik, en hij drukt Eline nog wat dichter tegen zich aan.
  164. 164. Zoals gezegd haalt Erik nog die middag zijn spullen op uit zijn studentenhuis, en woont hij ook diemiddag al in het Rozenbloemhuis.Iedereen is er al snel aan gewend, maar dat is ook niet zo vreemd, aangezien Erik al praktisch elkedag in het huis te vinden was. Alex en Renee vinden het ook geen probleem dat Erik nu bij henwoont – ze kunnen het allebei erg goed met hem vinden.En Eline vindt het geweldig dat ze nu elke avond in Eriks armen in slaap kan vallen…
  165. 165. Toch heerst er wel een zekere spanning in huis. Sinds Renees date met Coen hebben zij en Alex nietmeer een normaal gesprek gevoerd. Renee heeft het idee dat Alex haar ontwijkt, al begrijpt ze nietwaarom. Zou hij dan toch gevoelens voor haar hebben? Ze weet het niet…
  166. 166. Renee heeft natuurlijk gelijk, al is ze daar zelf niet zo zeker van. Alex ontwijkt haar inderdaad, en datdat komt door zijn gevoelens voor haar klopt ook. Hij weet niet hoe hij zich moet gedragen als hij bijhaar in de buurt is. Moet hij doen alsof er niets aan de hand is en gewoon vriendschappelijk methaar omgaan? Moet hij laten merken dat hij jaloers is op Coen?Uiteindelijk besluit hij dat vriendschappelijk met haar blijven omgaan het beste is. Hij wil haar relatiemet Coen – wat voor relatie dat dan ook is – niet in de weg staan. Erik had dus toch gelijk.
  167. 167. De ochtend na zijn besluit komt Alex Eline tegen in de hal. Hij wil doorlopen, maar wordt dan doorEline gestopt.“Alex, kan ik even met je praten?” vraagt ze voorzichtig.Alex kijkt naar zijn handen. “Ligt eraan waar het over gaat.”
  168. 168. Eline zucht. “Het spijt me, Lexje. Ik had nooit zo tegen je uit moeten vallen en die dingen mogenzeggen, dat was niet eerlijk. Ik was gewoon gefrustreerd, en dat spijt me. Het is gewoon… Ik vind hetvreselijk om je verdrietig of ongelukkig te zien…”“Dat weet ik wel, maar het is mijn leven. Ik heb het nu verpest, en dat is mijn eigen schuld – daar hadik jou ook nooit de schuld van mogen geven – maar op dat moment had ik jou als vriendin nodig, nietals iemand die me op mijn eigen fouten en gebreken wijst. Dat doe ik zelf al genoeg, geloof me.”“Ik weet het… Sorry, Lex.”
  169. 169. “Het is al goed,” antwoordt Alex.“Echt waar? Ben je niet meer boos op me?” vraagt Eline.“Nee. Ik ben blij dat je je verontschuldigingen hebt aangeboden. Je bent mijn beste vriendin, Lientje,en ik kan echt niet zonder je,” zegt Alex, en hij bloost een beetje.
  170. 170. Eline grijnst en trekt hem tegen zich aan in een knuffel. “Ik ook niet zonder jou, Lexje.”
  171. 171. Met een opgelucht gevoel gaat Alex achter de computer zitten. Hij is blij dat alles weer is opgelosttussen hem en Eline. De afgelopen week vond hij echt vreselijk.Alex heeft net het internet opgestart als Renee de kamer binnen komt lopen. Hij kijkt op en glimlachtnaar haar – geen ontwijkgedrag meer.“Kan ik even met je praten, Alex?” vraagt Renee.Alex kijkt weer op van zijn scherm. “Jij ook al?” mompelt hij.
  172. 172. Nadat hij de computer heeft afgesloten gaat hij – ietwat zenuwachtig – naast Renee op de bankzitten. Waar zou ze het met hem over willen hebben? Verwachtingsvol kijkt hij haar aan.“Laat ik maar met de deur in huis vallen,” zegt Renee. “Alex, ik heb het gevoel dat je me ontwijkt.”Alex kijkt haar verbaasd aan. “O,” is het enige wat hij zegt.“We hebben amper meer een normaal gesprek gevoerd sinds vorige week vrijdag, toen ik voor heteerst met Coen uit ben geweest. Dus ik wilde vragen of je soms problemen hebt met Coen, of methet idee van mij en Coen samen?”
  173. 173. Renee kijkt Alex verwachtingsvol aan. Dit is haar laatste poging om erachter te komen of Alex ietsvoor haar voelt. Als dit niets uithaalt gaat ze definitief verder met haar leven, gaat ze zich over hemheen zetten en zich inzetten voor haar relatie met Coen. Nu moet hij wel eerlijk zijn, nu zal dewaarheid wel naar boven komen.
  174. 174. Alex weet niet wat hij moet antwoorden op Renees vraag. Moet hij nu de waarheid vertellen en haarvertellen dat hij verliefd op haar is, of moet hij zich aan zijn oorspronkelijke plan houden en hunrelatie vriendschappelijk houden?Hij wil zijn vriendschap met haar niet verpesten, en als hij zegt dat hij problemen heeft met haar enCoen wordt ze vast boos. Dan zal het nooit meer zoals vroeger zijn… Nee, dat moet hij niet hebben.Liever alleen vrienden dan helemaal niks meer.
  175. 175. “Nee, hoor,” zegt hij daarom. “Ik heb helemaal geen problemen met jullie. Ik – ik was de laatste weekgewoon niet mezelf omdat ik een beetje ruzie had met Eline. Maar dat is allemaal weer opgelost, duser is niets meer aan de hand. Ik ben juist blij voor jou en Coen.” Hij glimlacht op zijn punt kracht bij tezetten.Renee is even stil. “Oké,” zegt ze dan. “Ik ben blij dat te horen.”“Oké.”
  176. 176. Even zitten Alex en Renee in een ongemakkelijke stilte naast elkaar. Beiden weten ze niet wat zemoeten zeggen, en bij beiden zit het hoofd vol met allerlei gedachten. Maar bij allebei komt het neerop één en hetzelfde zinnetje: ‘dat was het dan’.
  177. 177. “Oké,” zegt Renee dan, en ze staat op. “Ik ga me klaarmaken, ik ga zo een hapje eten met Coen.”Alex knikt. “Oké, veel plezier dan maar.”Renee bedankt hem, en loopt dan de kamer uit, terwijl er een eenzame traan over haar wang rolt.Als ze om had gekeken, had ze gezien dat bij Alex precies hetzelfde gebeurt…
  178. 178. De rest van het semester verloopt zonder veel bijzonderheden. Renee blijft daten met Coen, enprobeert zich over Alex heen te zetten en Alex probeert zijn gevoelens voor Renee te vergeten.In zijn telefoongesprekken met het thuisfront laat Alex niet merken dat hij zich zo miserabel voelt,daar hoeft zijn familie zich geen zorgen om te maken, vindt hij.Eline en Erik zien Alex’ liefdesverdriet machteloos aan. Ze weten niet goed wat ze moeten doen omhem te helpen, maar ze letten er wel wat beter op dat ze niet klef staan te doen – zoals Alex het zelfnoemt – in zijn buurt, want ze willen hem niet onnodig kwetsen.
  179. 179. Aan het einde van het semester voelt Alex zich echter alweer een stuk beter. Hij kan het nu aan omRenee en Coen – die steeds vaker in het Rozenbloemhuis rondhangt – samen te zien, al doet het nogwel pijn. Langzaam begint hij over Renee heen te raken, en hij kan weer onbezorgde gesprekken methaar voeren, zoals vroeger.
  180. 180. Natuurlijk neemt het daadwerkelijke studeren ook veel tijd in beslag, en zeker aan het einde van hetsemester zijn de vier studenten daar non-stop mee bezig. Het is dan ook geen verrassing dat ze allevier met een 10 thuis komen van hun examen.“Gefeliciteerd allemaal!” roept Erik opgewekt als ze weer thuis komen. “Dat hebben we mooi evengedaan! Daar moeten we wat op drinken!”
  181. 181. “Wij niet,” antwoordt Eline, en ze wijst op Alex en zichzelf. “We kunnen morgen niet uitgeput en meteen kater op het feest van mijn ouders aankomen.”“O ja, dat is ook zo,” zegt Renee. “Een verjaardagsfeest, toch?”“Jup,” antwoordt Eline. “Mijn ouders en broertje zijn alle drie jarig. We moeten morgen al vroegweg.”Alex knikt, en voegt er aan toe: “Dus laten we nu dan maar gauw ons bed op zoeken…” ~*~
  182. 182. De volgende ochtend lopen Eline en Alex rond een uur of elf het erf van de familie Rozenbloem op.Eline haalt diep adem en zucht. “Het voelt goed om weer even thuis te zijn,” zegt ze tegen Alex.Alex knikt en kijkt naar zijn eigen ouderlijk huis dat verderop in de straat staat. “Ik heb ook wel zinom iedereen weer te zien,” zegt hij.“Dat ook zeker. Ik heb iedereen best gemist.”Ondertussen zijn ze bij de voordeur aangekomen, en Eline opent hem met haar sleutel. “Hallo? Wezijn er!” roept ze.
  183. 183. Binnen worden ze opgewacht door een breed grijnzende Emma. “Hee!” zegt ze. “Fijn dat jullie erzijn.”Dan trekt ze Eline tegen zich aan in een stevige omhelzing. “Ik heb jullie gemist,” zegt ze.
  184. 184. Na de rest van de familie Rozenbloem begroet te hebben lopen Alex, Eline en Carmen naar depooltafel. Carmen is blij dat haar zus en neef weer even thuis zijn. Ze zal het niet snel toegeven, maarze mist hen best wel.Alex en Carmen pakken allebei een keu. “En ik dan?” vraagt Eline.“Pfft, jij mag niet meedoen,” zegt Carmen met een grijns. “Dan is er voor ons niks meer aan, tochAlex?”
  185. 185. Alex knikt. “Inderdaad. Kijk jij maar lekker toe, Lientje,” zegt hij plagend.Eline snuift quasi-verontwaardigd. “Ik hoop dat ze je inmaakt. Lexje,” zegt ze dan.Carmen kijkt toe en schatert van het lachen. “Lekker gezellig is het daar,” zegt ze. “Ik moet maar ookmaar snel komen om de vrede tussen jullie te bewaren!”
  186. 186. Al snel komt ook de rest van de familie Armadillo binnen. Na zijn broer en nicht enthousiast begroette hebben ploft Daan naast Simon op de bank neer.“Hee,” zegt hij.“Hoi,” antwoordt Simon.“Siem…” begint Daan dan.“Ja?”
  187. 187. “Nou… Jij wordt zometeen groot, en ik blijf nog klein. Blijven we dan wel vrienden?”Simon kijkt hem verbaasd aan. “Natuurlijk gekkerd! Jij bent mijn allerbeste vriend! Dat blijft ook zoals ik groter ben. Dat was toch ook zo bij Lien en Lex?”Daan knikt. “Ja, dat is waar.”“En jij bent over niet zo lange tijd zelf ook jarig, dus dan zijn we weer even groot!” zegt Simontriomfantelijk.“Ja. Oké, gelukkig maar,” zegt Daan en er verschijnt een opgelucht grijns op zijn gezicht.
  188. 188. “Oké,” zegt Simon, ook met een grijns. “Dan is het nu tijd om op te groeien!” Hij springt op van debank en roept: “Kom allemaal! Ik ga opgroeien!”
  189. 189. Simon rent naar zijn taart, en de rest van de familie verzamelt zich om hem heen. Allemaal juichen zeen maken ze lawaai met ratels en toeters.
  190. 190. Simon kijkt tevreden om zich heen. Dit is wanneer hij zich het fijnst voelt, omringt door familie. Hijweet dan ook al helemaal zeker welke wens hij gaat kiezen, en aarzelt niet bij het uitblazen van dekaarsjes.
  191. 191. Hij doet een stap achteruit, en voelt dan de tintelingen in zijn tenen, die langzaam naar boventrekken. Toegejuicht door zijn familie, springt Simon omhoog, en komt hij een heel stuk groter weerneer.
  192. 192. “Wow,” zegt hij. “Moet je zien hoe groot ik ben geworden!” Een beetje gedesoriënteerd door zijnnieuwe lengte kijkt hij om zich heen.“Ha, moet je die kleding zien!” zegt Carmen lachend.Na die opmerking kijkt Simon voor het eerst naar zijn kleding. “Jeetje, dit is echt vreselijk. Ik ben zoterug!”En voordat iemand de kans heeft gekregen om naar zijn wens en levenswens te vragen is Simon naarboven verdwenen.
  193. 193. Een paar minuten later verschijnt hij echter alweer beneden, en kan hij de vragen van zijnnieuwsgierige ouders beantwoorden.“Ik heb de Familiewens gekozen, en mijn levenswens is om de top van de ordehandhaving tebereiken,” zegt Simon.Zijn ouders omhelzen hem en kijken elkaar trots aan. Wat hebben ze toch een stel prachtkinderen.
  194. 194. Maar veel tijd om trots te zijn hebben ze niet, want het is tijd voor Diederik om op te groeien. Meteen glimlach kijkt hij naar de familie om zich heen. Hij weet dat Emma erg tegen het opgroeien opziet, maar hem maakt het niet uit.
  195. 195. Hij kan een glimlach dan ook niet bedwingen als hij weer neerkomt na zijn sprong in de volgendelevensfase. Hij vindt het prachtig om hier met de hele familie bij elkaar te zijn en niks kan zijn humeurverpesten.
  196. 196. Tijd om om te kleden heeft hij niet, want gelijk daarna is Emma aan de beurt. Schoorvoetend staat zevoor de taart te wachten. Ze had nooit verwacht dat ze zichzelf ooit nog tot de categorie ‘ouderen’zou moeten rekenen, en eigenlijk wil ze dat ook helemaal niet. Maar ja, er is niks aan te doen – hetmoet gebeuren.
  197. 197. Ze kijkt naar haar kinderen, die haar enthousiast staan toe te juichen, en er verschijnt een glimlachop haar gezicht. Waar heeft ze het ook over, het is maar opgroeien. Behalve wat grijze haren en watrimpels zal er niks veranderen. Ze zal nog dezelfde persoon zijn, en dezelfde geweldige familiehebben.
  198. 198. Ze voelt een warm gevoel door haar heen stromen, en op dat moment beseft ze hoeveel mazzel zeheeft met haar leven. Opgewekt en zonder tegenzin springt ze de lucht in, en een beetje ouder komtze weer neer.Als ze haar kleding ziet schatert ze het uit. “Kom,” zegt ze tegen Diederik. “Laten we ons gauw gaanomkleden.”En na wat felicitaties verdwijnen ze snel naar boven.
  199. 199. “Zo, dat is een stuk beter,” zegt Emma met een glimlach als ze, na andere kleren aangetrokken tehebben, haar haar heeft gedaan. “Nu voel ik me weer een beetje mezelf. Al moet ik wel evenwennen aan dat grijze haar, hoor.”
  200. 200. “Nou, ik vind je nog even prachtig als altijd,” zegt Diederik en hij trekt Emma in een omhelzing.Emma grinnikt. “Jij mag er anders ook nog steeds wel wezen, hoor.”
  201. 201. Als ze elkaar weer loslaten valt Emma’s blik op de muur. “Hé, wat is dat nou?” zegt ze verbaasd.Diederik draait zich ook om, en ziet wat Emma bedoeld.
  202. 202. “Er zit een briefje bij,” zegt hij. “Er staat: ‘Van ons allemaal, voor jullie. Omdat jullie zo geweldig zijn.’”Emma krijgt tranen in haar ogen, en Diederik heeft ook een brok in zijn keel gekregen. Hij slaat zijnarm om Emma heen, en samen kijken ze naar hetgeen voor hen op de muur hangt.
  203. 203. “Wij zijn de twee gelukkigste mensen op heel de aarde,” fluistert Emma.Diederik kan niks anders dan daarmee instemmen, en samen staan ze nog een hele poos met breedglimlachende gezichten en tranen in hun ogen naar de foto die voor hen op de muur hangt te kijken. ~*~
  204. 204. En dat was de update waar jullie bijna 6 maanden op hebben moeten wachten. Jup, 6 maanden… Het duurt vast niet weer zo lang voor de volgende klaar is!Ik ben benieuwd wat jullie van de update vinden, dus een berichtje zou ik erg op prijs stellen! Xx Anne

×