Omdat de vorige update alweer zolang geleden is, is hier eerst even een opfrissertje…


       • In de vorige update werd ...
Na de dood van Michel is iedereen een poosje behoorlijk van slag. Behalve Emma zag niemand het
aankomen, en allemaal voele...
Zelfs Simon is van slag, ook al is hij eigenlijk nog te jong om door te hebben wat er allemaal aan de hand is. Hij
mist zi...
Diederik probeert iedereen zo goed en zo kwaad als het gaat te troosten. Natuurlijk is hij ook verdrietig over
de dood van...
Na een paar dagen herpakt Emma zich echter, en gaat ze door met haar dagelijkse leven. Haar vader wilde
graag naar haar mo...
Maar al snel went ze aan dat idee. Ze kan het best, en ze heeft natuurlijk altijd de hulp van Diederik nog.
Een week na de...
Het vrolijkt haar erg op, om weer zo met haar hobby bezig te zijn, en ze besluit om dan toch ook maar eindelijk
zaadjes te...
Carmen had altijd een goede band met Michel, en ze is dan ook erg verdrietig dat hij er niet meer is, maar ze
rouwt op haa...
Bij Eline gaat het heel anders. Ze huilt de eerste dagen veel, en daarna praat ze veel met haar moeder over
Michel, en op ...
Na een poosje is iedereen over het ergste verdriet heen – ook al missen ze Michel natuurlijk nog wel – en gaat
het leven w...
Emma lacht. “Verslaan? Lieve schat, jouw oude moedertje was al de koningin der biljart toen jij nog niet eens
geboren was....
“Heel aardig, moedertje, maar lang niet goed genoeg.”
Emma schiet in de lach. “Ik heb wel door wie van jullie mijn opschep...
De twee blijken erg aan elkaar gewaagd en blijven het hele potje lang gevatte opmerkingen naar elkaars hoofd
slingeren, to...
“Oké, mam, zeg maar dag tegen die troon van je, de nieuwe koningin is opgestaan,” zegt Eline zelfverzekerd.
Geconcentreerd...
“Ha, gewonnen! Sorry, Lientje, maar voorlopig kan je mij nog niet verslaan!” Emma grijnst en geeft Eline een
duwtje tegen ...
“Mijn tijd komt nog wel…” zegt ze dan onheilspelend en Emma lacht.
                               ~*~
Ook bij Yasmine en Ramses thuis werd er de eerste tijd natuurlijk veel gerouwd om Michel. Vooral Yasmine
en Alex leden er ...
Nu alles weer aardig oké is, richten Ramses en Yasmine zich allebei erg op hun carrière. Vooral Ramses doet
enorm zijn bes...
Maar het betekent toch dat ze niet altijd evenveel tijd hebben voor hun kinderen, en daarom helpt Alex ook
een handje mee....
Dat Yasmine en Ramses niet altijd evenveel tijd hebben, betekent niet dat ze hun kinderen verwaarlozen. Zo
leest Yasmine b...
En Daan kan ook heel goed in zijn eentje spelen, daar heeft hij geen problemen mee.
Ook Alex is met zijn levenswens bezig. Hij vond dat hij maar beter vroeg kan beginnen, dan heeft hij het zo
snel mogelijk ...
Zijn moeder is helaas een stuk minder enthousiast dan hijzelf.
“Een baantje? Na school bedoel je? Is dat nou wel verstandi...
“Mam, maak je nou maar geen zorgen, ik weet wat ik doe. Mijn schoolwerk komt er heus niet onder te lijden,
dat beloof ik.”...
“Ramses, zeg jij er eens wat van,” zegt Yasmine tegen haar man.
Ramses kijkt van Yasmine naar Alex en weer terug. “Het spi...
Blij bedankt Alex en zijn ouders, en die avond, nadat hij zijn huiswerk af heeft, gaat hij hard bezig om zijn
vaardigheden...
“Zing mij maar na, Simon; ‘Op een grote paddestoel, rood met witte stippen…’”
“Nee! Nie zinge, pele!”
Diederik lacht en zu...
Hij staat op en tilt Simon van de grond. “Papa dacht alleen dat het leuk zou zijn om nog een liedje te leren voor
vanavond...
Vanavond is Simon jarig, en zal hij opgroeien tot kind. Hij heeft het allemaal nog niet zo goed door, maar de rest
van de ...
Emma vindt dat natuurlijk ook geweldig, maar zoals altijd bij verjaardagen vindt ze het ook jammer om deze
fase te zien ga...
Eline kan gewoon niet wachten om Simon te zien opgroeien, ze is dol op haar kleine broertje. En Carmen?
Carmen kan het all...
Die avond, als het tijd is voor de verjaardag, haalt Eline haar broertje uit zijn bedje. Als ze hem beneden aan
Diederik w...
Diederik loopt met Simon naar de taart toe, en Eline pakt net als haar moeder en zusje een ratel om Simon
aan te moedigen....
Dan zet Diederik Simon op de grond neer. Vragend kijkt het Simon zijn vader aan, hij snapt niet water moet
gebeuren. Hij s...
Simon gaat staan om naar zijn papa terug te lopen, maar voelt dan iets tintelen in zijn teentjes. Verbaasd kijkt
hij naar ...
“Wauw!” roept hij als hij weer terug komt op de vloer, maar dan als kind. “Dat voelde raar. Maar nu ben ik wel
veel groter...
Allemaal pakken ze een stuk taart en gaan ze aan tafel zitten.
“Mmm, lekker!” zegt Simon. “Dit is lekkerste taart die ik o...
“Ja, en dus ook de lekkerste,” zegt Simon en hij propt een groot stuk in zijn mond.
Eline lacht. “Daar heeft hij wel een p...
Als iedereen de taart op heeft zegt Emma: “En dan hadden we ook nog een cadeautje voor je, maar wat was
het ook alweer?”
S...
Dat hoeft Simon geen twee keer gezegd te worden. Hij springt op van tafel en rent gauw naar de bovenste
verdieping, waar z...
Bewonderend en blij bekijkt hij al zijn nieuwe spulletjes, en dan snelt hij naar de klerenkast toe, en trekt hij
zijn nieu...
Daarna duikt hij in zijn kist met speelgoed, en vist er een mooie gele auto uit. Tevreden ploft hij op de grond
neer en be...
Na een uurtje komt Diederik zachtjes de kamer binnen lopen, om Simon tot zijn verrassing nog spelend aan te
treffen.
“Ben ...
Diederik glimlacht. “Het geeft niet, maar ga nu maar gauw slapen.”
Simon knikt en geeft zijn vader een knuffel. “Welterust...
Dan loopt Diederik de kamer uit, en doet hij bij de deur het licht uit. Simon trekt gauw zijn pyajama aan en
kruipt in bed...
“Oké, dus waar kom je me nu weer mee lastigvallen?”
“Lastigvallen? Jij stelde zelf voor om naar jouw huis te gaan!” zegt Eline verontwaardigd.
“Ja, omdat jij zei dat je iets ...
“Maar even zonder dollen, jij zei dat je ergens over wilde praten, dus… stort je hart maar uit.”
“Als jij nou eens zou sto...
Alex legt zijn heggenschaar weg, en klimt ook op het klimrek, om naast Eline te gaan zitten. “Wat had je nou
te zeuren, da...
“Ja ja, rustig maar.” Dan wordt Eline serieus. “We gaan over een poosje studeren, hè?” zegt ze.
“Dat duurt nog eeuwen, maa...
“Een studentenvereniging? Is dat niet typisch iets voor populariteitssims? Weet je zeker dat je de kenniswens
hebt gekozen...
“Dat denk ik ook wel, ja,” zegt Alex met een grijns.
“Al gaan we natuurlijk niet elk weekend een feest geven, ik wil wel g...
“Ja, oké, maar dan nog. Denk je daar nu al zoveel over na? Ik ben er nog helemaal niet mee bezig.”
Eline haalt haar schoud...
Eline springt ook van het klimrek af en begint Alex te kietelen. “Jij bent echt een gemene hork, weet je dat.”
Alex kronke...
Yasmine is druk bezig met Daan te leren lopen. Eerst snapt hij niet goed wat de bedoeling is, maar even later
stapt hij tr...
“Goed zo, jochie! Mama is hartstikke trots op jou,” zegt Yasmine en ze knuffelt Daan stevig.
Dan hoort ze een bus de straa...
Ramses is inderdaad thuis, en gaat net aan tafel zitten met een bord spaghetti als Yasmine beneden komt. Ze
zet Daan op de...
Ramses schrokt de rest van het eten naar binnen en loopt dan naar de gootsteen om zijn bordje af te wassen.
“Ik dacht dat ...
Als Yasmine die avond in haar pyjama de slaapkamer binnenloopt ligt Ramses al te wachten.
“Ik dacht dat je al zou slapen,”...
“Ja, dat klopt. Ik was vanavond echt kwaad op je, Ramses, en dat je dat niet lijkt te begrijpen maakt me
alleen nog maar b...
Ramses is even stil. “Ik wist niet dat je er zo over dacht…”
“Ik denk er niet zo over, Ramses, dat is gewoon hoe het zit.”...
Ramses schiet in de lach en doet zijn arm om Yasmine heen. “Ik weet hoe je wordt als je boos bent, dus ik zal
me er aan ho...
“Oké.”


 ~*~
“Zes boven twee keer viervijfde keer tweederde is…” Het is ‘s morgens vroeg op een zaterdag, en Eline zit
alweer aan haar ...
Beneden is Diederik ondertussen al met het ontbijt bezig. Hij wil vroeg ontbijten, zodat hij daarna hard aan
het studeren ...
Het duurt even, maar dan zit de hele familie aan tafel en kunnen ze beginnen.
“Waarom moeten we zo vroeg eten?” mompelt Ca...
Diederik schrokt zijn eten gauw naar binnen, en terwijl de anderen nog maar halverwege hun kommetje
havermout zijn, staat ...
En nu Emma er over nadenkt, zo gaat het de laatste tijd wel vaker. Alles voor de vaardigheden en promoties,
lijkt Diederik...
En er blijkt nog een probleem te zijn ontstaan in huize Rozenbloem. Carmen en Simon kunnen het namelijk
niet goed met elka...
“We speelden sowieso al nooit samen, Simon. En dat wil ik ook niet. Mag ik nu verder tekenen?” zegt
Carmen kortaf.
Simon k...
“Moest je nou echt zo gemeen tegen hem doen?” vraagt Eline vanaf de plek waar ze staat te schilderen. “Ik
snap echt niet w...
Ondertussen is Simon buiten aan het vissen. Verdrietig staart hij naar het water in de vijver. Hij vraagt zich af
wat hij ...
Die avond is Carmens verjaardag. Iedereen juicht haar vrolijk toe, terwijl zij bij haar taart staat. Tevreden kijkt
ze om ...
Carmen denkt nog even na over haar wens, maar weet het dan zeker. Ze stapt naar voren, blaast de kaarsjes
allemaal in een ...
…en dan komt ze als tiener weer neer.
“Wauw, dat ziet er niet verkeerd uit. Zeker niet verkeerd!” zegt ze blij. “Maar die ...
Met z’n allen eten ze een stuk taart, en dan verdwijnt Carmen gauw naar boven, naar haar kamer, om haar
kapsel, kleding en...
Dan komt Emma binnen. “Wauw,” zegt ze als ze haar dochter ziet. “Je ziet er echt prachtig uit, Carmen.”
Carmen straalt. “D...
“Ik wist helemaal niet dat je van schilderen houdt?” zegt Emma verbaasd, maar ook wel opgelucht dat het
een beetje een nor...
Carmen glimlacht ook. “Ja, dat weet ik, mam.”
“En we houden van je.”
“Ja, dat weet ik ook. En ik ook van jullie.” Carmen g...
Als ze weer beneden komt ziet Emma dat Diederik alweer zit te studeren.
“Schat, kom je zo ook naar bed?” vraagt ze hoopvol...
“Je begraaft je in je werk, Diederik. Je doet niks anders meer dan leren en studeren! Ik word er gek van, en de
kinderen o...
Diederik kijkt Emma verbaasd aan, maar legt dan zijn boek weg en gaat op de bank zitten, naast Emma, die
daar ondertussen ...
“Ja, dat moet dan zeker,” zegt Diederik. “Goh, ik had helemaal niet door dat ik zo doordraafde. Maar nu je
het zegt… Ik be...
“Er tussenuit? Hoe bedoel je?” vraagt Diederik met gefronste wenkbrauwen.
“Ik denk dat we allemaal toe zijn aan een vakant...
Diederik glimlacht en slaat zijn arm om zijn vrouw heen. “Zeker weten.”
                                 ~*~
“Op vakantie? Met z’n allen?”
“Ja! We zijn er allemaal aan toe, je hebt zelf gezegd dat Ramses ook zo druk met zijn werk b...
“Ja, dat zou het zeker zijn. Alex en Eline zullen het daar in ieder geval mee eens zijn. Die twee zijn echt
onafscheidelij...
“Daar heb je helemaal gelijk in.”
“Dus, wat zeg je ervan?” vraagt Emma verwachtingsvol.
“Het lijkt mij een heel goed idee,...
“Zo ken ik je weer!” lacht Emma, maar dan staat ze op. “Zeg, ik moet gaan. Bel je me morgen dan even over
of het doorgaat ...
Emma schudt haar hoofd. “Ik zou graag willen, maar ik moet zo werken, dus helaas.”
“Oké, nou, dan bel ik je morgen,” zegt ...
Die avond staat Yasmine met een vrolijke Daan op haar arm voor de verjaardagstaart. De kleine Daan geniet
van alle aandach...
Behalve zijn moeder die hem vasthoudt, staan namelijk natuurlijk ook zijn vader en grote broer om hem heen.
Ze maken luid ...
Yasmine kijkt nog een laatste keer naar haar jongste zoon als peuter, en blaast dan samen met hem de kaarsjes
op de taart ...
Daan kijkt even blij om zich heen, voor de laatste keer op deze lage hoogte, en springt dan met een kleine
giechel de luch...
Ze eten allemaal een stukje taart, en Yasmine vertelt over Emma’s voorstel van de vakantie. De kinderen zijn
heel enthousi...
Blij bekijkt Daan zijn nieuwe spulletjes. Vooral z’n planetenbedlampje vindt hij superleuk. Dan trekt hij gauw
zijn pyjama...
Die avond liggen Ramses en Yasmine nog even na te praten.
“De kinderen waren erg enthousiast over Emma’s idee, maar wat vi...
“Nee hoor. En als dat wel zo is; jammer dan. Wij gaan lekker met z’n allen naar Twikkii.”
                                ...
En dat is het einde van deze update!
Nu kunnen jullie vast wel raden waar de volgende update over zal gaan. Jup, een vakan...
10.G Rozenbloem - deze keer wél 10 bloeiende generaties? - Hoofdstuk 2.9
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

10.G Rozenbloem - deze keer wél 10 bloeiende generaties? - Hoofdstuk 2.9

614 views

Published on

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
614
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
16
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

10.G Rozenbloem - deze keer wél 10 bloeiende generaties? - Hoofdstuk 2.9

  1. 1. Omdat de vorige update alweer zolang geleden is, is hier eerst even een opfrissertje… • In de vorige update werd het jongste kind van Emma en Diederik, Simon, peuter • En ook Daan, de jongste zoon van Yasmine en Ramses, groeide op naar peuter • Alex groeide op tot tiener, en is nu eindelijk weer even oud als zijn nicht en beste vriendin Eline • En als laatste maakten we helaas de dood van Michel mee Is iedereen weer bij? Mooi zo. Dan gaan we nu weer verder waar we gebleven waren!
  2. 2. Na de dood van Michel is iedereen een poosje behoorlijk van slag. Behalve Emma zag niemand het aankomen, en allemaal voelen ze een groot gemis. Michel was toch altijd de stille kracht in de familie, iemand bij wie iedereen altijd terecht kon.
  3. 3. Zelfs Simon is van slag, ook al is hij eigenlijk nog te jong om door te hebben wat er allemaal aan de hand is. Hij mist zijn opa, die hem vroeger meestal ‘s ochtends uit bed haalde.
  4. 4. Diederik probeert iedereen zo goed en zo kwaad als het gaat te troosten. Natuurlijk is hij ook verdrietig over de dood van Michel, hij kon het heel erg goed met zijn schoonvader vinden, maar hij is nu de man in huis. Hij moet zich groot houden tegenover zijn vrouw en kinderen, vindt hij.
  5. 5. Na een paar dagen herpakt Emma zich echter, en gaat ze door met haar dagelijkse leven. Haar vader wilde graag naar haar moeder toe, het is beter zo. Toch jaagt het idee dat zij nu het hoofd van de familie is best wat angst aan.
  6. 6. Maar al snel went ze aan dat idee. Ze kan het best, en ze heeft natuurlijk altijd de hulp van Diederik nog. Een week na de dood van Michel ziet Emma dat haar tuin er wat verwaarloosd bij staat. Ze is hem de laatste dagen helemaal vergeten. Gauw pakt ze een heggenschaar en de insectenspray, en gaat ze aan de slag met de fruitbomen.
  7. 7. Het vrolijkt haar erg op, om weer zo met haar hobby bezig te zijn, en ze besluit om dan toch ook maar eindelijk zaadjes te planten in de kas. Daar is ze eerder nooit aan toegekomen, maar nu kan ze het eindelijk doen. Fluitend plant ze de aarbeien-, tomaten- en komkommerplantjes en ondertussen denkt ze terug aan het gesprek dat ze hier met Michel had. Even doet het pijn, maar dan denkt ze ook aan alle goede tijden die ze met haar vader beleefd heeft.
  8. 8. Carmen had altijd een goede band met Michel, en ze is dan ook erg verdrietig dat hij er niet meer is, maar ze rouwt op haar eigen manier. Ze is chagrijnig tegen heel haar familie en sluit zich na school op in haar kamer, totdat ze geroepen wordt voor het eten.
  9. 9. Bij Eline gaat het heel anders. Ze huilt de eerste dagen veel, en daarna praat ze veel met haar moeder over Michel, en op school vindt ze steun bij Alex, die zijn opa natuurlijk ook mist.
  10. 10. Na een poosje is iedereen over het ergste verdriet heen – ook al missen ze Michel natuurlijk nog wel – en gaat het leven weer gewoon verder. Op een middag, als Eline uit school komt, ziet ze haar moeder in haar eentje biljarten. “Ha mam,” zegt ze, terwijl ze een keu pakt. “Zal ik je eens even verslaan?”
  11. 11. Emma lacht. “Verslaan? Lieve schat, jouw oude moedertje was al de koningin der biljart toen jij nog niet eens geboren was.” “Dan heeft ze een troonopvolgster nodig, lijkt mij,” zegt Eline, ook lachend. “Pfft,” zegt Emma. “Dat moeten we eerst nog maar eens zien. Kijk en leer, meisje, kijk en leer.”
  12. 12. “Heel aardig, moedertje, maar lang niet goed genoeg.” Emma schiet in de lach. “Ik heb wel door wie van jullie mijn opschep-kunsten heeft geërfd.”
  13. 13. De twee blijken erg aan elkaar gewaagd en blijven het hele potje lang gevatte opmerkingen naar elkaars hoofd slingeren, totdat er nog maar één bal op de tafel ligt.
  14. 14. “Oké, mam, zeg maar dag tegen die troon van je, de nieuwe koningin is opgestaan,” zegt Eline zelfverzekerd. Geconcentreerd richt ze haar keu en schiet ze de bal weg… “NEE!” roept ze, als hij naast gaat. “Ha!” zegt Emma triomfantelijk. “Daar gaat je overwinning.” Ze richt, schiet… en de bal is raak.
  15. 15. “Ha, gewonnen! Sorry, Lientje, maar voorlopig kan je mij nog niet verslaan!” Emma grijnst en geeft Eline een duwtje tegen haar schouder. Die mompelt en gromt wat.
  16. 16. “Mijn tijd komt nog wel…” zegt ze dan onheilspelend en Emma lacht. ~*~
  17. 17. Ook bij Yasmine en Ramses thuis werd er de eerste tijd natuurlijk veel gerouwd om Michel. Vooral Yasmine en Alex leden er erg onder. Ramses was ook van slag, maar had niet zo’n goede band met Michel als Diederik bijvoorbeeld had, en Daan begreep niet wat er aan de hand was.
  18. 18. Nu alles weer aardig oké is, richten Ramses en Yasmine zich allebei erg op hun carrière. Vooral Ramses doet enorm zijn best om zo snel mogelijk zijn levenswens te halen. Ook Yasmine wil het graag, maar zij probeert er redelijk in te blijven, en niet al haar tijd er in te steken.
  19. 19. Maar het betekent toch dat ze niet altijd evenveel tijd hebben voor hun kinderen, en daarom helpt Alex ook een handje mee. Hij past vaak op Daan als zijn ouders moeten werken, en doet dat met plezier. Hij kan het namelijk erg goed vinden met zijn kleine broertje.
  20. 20. Dat Yasmine en Ramses niet altijd evenveel tijd hebben, betekent niet dat ze hun kinderen verwaarlozen. Zo leest Yasmine bijvoorbeeld elke avond voor het slapen gaan een verhaaltje voor aan Daan.
  21. 21. En Daan kan ook heel goed in zijn eentje spelen, daar heeft hij geen problemen mee.
  22. 22. Ook Alex is met zijn levenswens bezig. Hij vond dat hij maar beter vroeg kan beginnen, dan heeft hij het zo snel mogelijk bereikt. Een vriend op school heeft hem op het idee gebracht om een baantje te zoeken, en dat is dan ook precies wat hij op een middag doet. Hij neemt een baan als archivaris aan. Het klinkt hem als saai werk in de oren, maar het verdient goed, en dat is waar het hem om draait.
  23. 23. Zijn moeder is helaas een stuk minder enthousiast dan hijzelf. “Een baantje? Na school bedoel je? Is dat nou wel verstandig?” vraagt Yasmine bedenkelijk. Alex haalt zijn schouders op. “Waarom niet? Het kan best, ik haal hartstikke goede cijfers.” “Ja, en dat wil ik ook graag zo houden,” zegt Yasmine.
  24. 24. “Mam, maak je nou maar geen zorgen, ik weet wat ik doe. Mijn schoolwerk komt er heus niet onder te lijden, dat beloof ik.” “Maar-” “Mam, ik ben oud genoeg om dit soort beslissingen voor mezelf te maken. En ik kan toch altijd weer ontslag nemen? Doe nou niet zo moeilijk.”
  25. 25. “Ramses, zeg jij er eens wat van,” zegt Yasmine tegen haar man. Ramses kijkt van Yasmine naar Alex en weer terug. “Het spijt me, schat, maar ik moet hierbij toch Alex steunen. Als hij dit graag wil, en hij zeker weet dat zijn schoolwerk er niet onder zal lijden, dan zie ik er geen probleem in.” Yasmine kijkt Ramses even boos aan, maar geeft het dan op. “Nou, het lijkt er op dat het dan is besloten.”
  26. 26. Blij bedankt Alex en zijn ouders, en die avond, nadat hij zijn huiswerk af heeft, gaat hij hard bezig om zijn vaardigheden op te krikken voor een promotie; een goede start is het halve werk. Hij ziet de simoleons al binnenrollen… ~*~
  27. 27. “Zing mij maar na, Simon; ‘Op een grote paddestoel, rood met witte stippen…’” “Nee! Nie zinge, pele!” Diederik lacht en zucht. “Wil je spelen? Nou, goed dan.”
  28. 28. Hij staat op en tilt Simon van de grond. “Papa dacht alleen dat het leuk zou zijn om nog een liedje te leren voor vanavond, maar als jij niet wilt, dan gaan we lekker spelen.” Simon slaat zijn armpjes om Diederiks nek. “Papa lief!” Diederik glimlacht. “Papa vindt jou ook heel lief, hoor.”
  29. 29. Vanavond is Simon jarig, en zal hij opgroeien tot kind. Hij heeft het allemaal nog niet zo goed door, maar de rest van de familie maar al te goed. Diederik vindt het geweldig om hem te zijn opgroeien, en is benieuwd hoe hij zich als kind zal ontpoppen.
  30. 30. Emma vindt dat natuurlijk ook geweldig, maar zoals altijd bij verjaardagen vindt ze het ook jammer om deze fase te zien gaan. En deze keer weet ze zeker dat het de laatste keer is dat ze een peuter van zichzelf heeft. De volgende keer zullen het kleinkinderen zijn.
  31. 31. Eline kan gewoon niet wachten om Simon te zien opgroeien, ze is dol op haar kleine broertje. En Carmen? Carmen kan het allemaal niet zo veel schelen. Als er maar taart is vindt zij het wel best.
  32. 32. Die avond, als het tijd is voor de verjaardag, haalt Eline haar broertje uit zijn bedje. Als ze hem beneden aan Diederik wil geven slaat Simon zijn kleine armpjes stevig om haar nek heen. Lachend geeft Eline hem een knuffel. “Ik vind jou ook lief, Siempje, maar nu moet je opgroeien,” zegt ze, en dan geeft ze hem toch echt aan haar vader.
  33. 33. Diederik loopt met Simon naar de taart toe, en Eline pakt net als haar moeder en zusje een ratel om Simon aan te moedigen. Simon kijkt lachend naar zijn familie. Diederik wiegt hem heen en weer dan blazen ze samen de kaarsjes uit.
  34. 34. Dan zet Diederik Simon op de grond neer. Vragend kijkt het Simon zijn vader aan, hij snapt niet water moet gebeuren. Hij strekt zijn armpjes uit, maar in plaats van hem op te pakken geeft Diederik hem een aai over zijn bolletje. “Nu moet je het zelf doen, jochie.”
  35. 35. Simon gaat staan om naar zijn papa terug te lopen, maar voelt dan iets tintelen in zijn teentjes. Verbaasd kijkt hij naar zijn voeten maar dan springt hij als vanzelf omhoog.
  36. 36. “Wauw!” roept hij als hij weer terug komt op de vloer, maar dan als kind. “Dat voelde raar. Maar nu ben ik wel veel groter!” Even bewondert hij zichzelf, maar dan klapt hij in zijn handen. “En nu taart!”
  37. 37. Allemaal pakken ze een stuk taart en gaan ze aan tafel zitten. “Mmm, lekker!” zegt Simon. “Dit is lekkerste taart die ik ooit gehad heb.” “Dit is de énige taart die je ooit gehad hebt, sukkel,” zegt Carmen.
  38. 38. “Ja, en dus ook de lekkerste,” zegt Simon en hij propt een groot stuk in zijn mond. Eline lacht. “Daar heeft hij wel een punt, Car.” Carmen kijkt boos naar Simon en eet zonder nog iets te zeggen haar taart op.
  39. 39. Als iedereen de taart op heeft zegt Emma: “En dan hadden we ook nog een cadeautje voor je, maar wat was het ook alweer?” Simon kijkt zijn moeder met grote ogen aan. “Wat dan, wat dan?” “Was het niet een nieuw ingerichte kamer en nieuwe kleren?” zegt Eline met glinsterende ogen. “O ja! Dat was het,” antwoordt Emma lachend. “Ga maar gauw boven kijken.”
  40. 40. Dat hoeft Simon geen twee keer gezegd te worden. Hij springt op van tafel en rent gauw naar de bovenste verdieping, waar zijn slaapkamer is.
  41. 41. Bewonderend en blij bekijkt hij al zijn nieuwe spulletjes, en dan snelt hij naar de klerenkast toe, en trekt hij zijn nieuwe kleren aan, die hem heel wat beter bevallen.
  42. 42. Daarna duikt hij in zijn kist met speelgoed, en vist er een mooie gele auto uit. Tevreden ploft hij op de grond neer en begint hij te spelen, de tijd uit het oog verliezend.
  43. 43. Na een uurtje komt Diederik zachtjes de kamer binnen lopen, om Simon tot zijn verrassing nog spelend aan te treffen. “Ben je nu nog wakker? Je moet allang slapen, morgen is je eerste schooldag!” Verschrikt springt Simon op. “Sorry, papa! Ik was de tijd helemaal vergeten!”
  44. 44. Diederik glimlacht. “Het geeft niet, maar ga nu maar gauw slapen.” Simon knikt en geeft zijn vader een knuffel. “Welterusten, papa. Ik vind mijn kamer heel mooi.” “Daar ben ik blij om.”
  45. 45. Dan loopt Diederik de kamer uit, en doet hij bij de deur het licht uit. Simon trekt gauw zijn pyajama aan en kruipt in bed, benieuwd naar wat de dag van morgen zal gaan brengen. ~*~
  46. 46. “Oké, dus waar kom je me nu weer mee lastigvallen?”
  47. 47. “Lastigvallen? Jij stelde zelf voor om naar jouw huis te gaan!” zegt Eline verontwaardigd. “Ja, omdat jij zei dat je iets te bespreken had,” zegt Alex met een grijns die Eline niet kan zien. “Pfft, jij weet het wel weer mooi om te draaien, hè.” “Jup, best wel.”
  48. 48. “Maar even zonder dollen, jij zei dat je ergens over wilde praten, dus… stort je hart maar uit.” “Als jij nou eens zou stoppen met die boom kortwieken en bij me kwam zitten, zou het een stuk makkelijker praten.” Alex zucht. “Oké, oké, ik kom al.”
  49. 49. Alex legt zijn heggenschaar weg, en klimt ook op het klimrek, om naast Eline te gaan zitten. “Wat had je nou te zeuren, dan?” zegt hij met twinkelende ogen. “Niks zeuren!” zegt Eline en ze geeft hem een duwtje. “Hee! Kijk uit! Wil je me dood hebben, of zo?” “Dat zou het leven wel een stuk minder vermoeiend maken af en toe,” antwoordt Eline. “Ha ha,” zegt Alex. “Ga je nog vertellen waar dit over gaat? Ik heb nog meer te doen vandaag.”
  50. 50. “Ja ja, rustig maar.” Dan wordt Eline serieus. “We gaan over een poosje studeren, hè?” zegt ze. “Dat duurt nog eeuwen, maar, ja, dat weet ik,” zegt Alex. “Stil nou, of ik ga je weer duwen,” zegt Eline. “Tante Yasmine heeft je vast wel vertelt over het Rozenbloemhuis neem ik aan?” “Ik heb wel eens verhalen gehoord, ja. Hoezo?” “Nou, ik zat zo te denken… Misschien kunnen we er een studentenvereniging van maken, als we allebei op de universiteit zijn. Voor alleen onze familie, zeg maar.”
  51. 51. “Een studentenvereniging? Is dat niet typisch iets voor populariteitssims? Weet je zeker dat je de kenniswens hebt gekozen, Eline…” “Heel grappig, Lexje.” Alex gromt bij het horen van die naam, maar houdt zich verder stil. “Dat was dus mijn idee,” gaat Eline verder. “Wat vind je er van?” “Nou, ik vind het best. Het hoeft van mij niet per se, maar het is vast wel leuk. Ik heb gehoord dat studentenverenigingen de vetste feestjes geven.” “Dat heb ik ook gehoord, ja. Ik denk dat wij die reputatie best kunnen naleven met z’n tweeën.”
  52. 52. “Dat denk ik ook wel, ja,” zegt Alex met een grijns. “Al gaan we natuurlijk niet elk weekend een feest geven, ik wil wel goede cijfers halen.” “Aah, daar is die kennissim gebleven.” “Hou je mond.” Alex lacht. “Ik vraag me alleen wel af… Hoe kom je daar zo bij? Zoals ik eerder al zei, het duurt nog eeuwen voor we gaan studeren.” “Ja, het duurt nog best lang inderdaad, maar voor mij natuurlijk wel korter dan voor jou.”
  53. 53. “Ja, oké, maar dan nog. Denk je daar nu al zoveel over na? Ik ben er nog helemaal niet mee bezig.” Eline haalt haar schouders op. “Ik lees wel wat brochures en zo, en ik ben ook wel bezig met mijn beurzen en dat soort dingen. Je kan maar beter vroeg beginnen, en ik ben gewoon zo iemand die dingen graag vooraf een beetje weet.” “Ja, da’s waar. En daar heb ik jou dan ook voor, want zo ben ik helemaal niet.” “Goh, ik ben blij dat ik toch nog ergens handig voor ben,” zegt Eline sarcastisch. Alex gaat overeind zitten en slingert behendig van het klimrek af. “Ja, ik ook,” zegt hij lachend.
  54. 54. Eline springt ook van het klimrek af en begint Alex te kietelen. “Jij bent echt een gemene hork, weet je dat.” Alex kronkelt lachend in het rond. “Dat is me weleens verteld ja,” zegt hij moeizaam tussen het lachen door. Dan weet hij Eline bij haar middel te grijpen en hij gooit haar op de grond. De rest van de middag brengen ze lachend en kletsend door.
  55. 55. Yasmine is druk bezig met Daan te leren lopen. Eerst snapt hij niet goed wat de bedoeling is, maar even later stapt hij trots de hele kamer rond.
  56. 56. “Goed zo, jochie! Mama is hartstikke trots op jou,” zegt Yasmine en ze knuffelt Daan stevig. Dan hoort ze een bus de straat in rijden. “Volgens mij is papa thuis,” zegt ze. “Zullen we gaan kijken?”
  57. 57. Ramses is inderdaad thuis, en gaat net aan tafel zitten met een bord spaghetti als Yasmine beneden komt. Ze zet Daan op de grond neer, die gelijk wegwaggelt om te gaan spelen. “Hee schat,” zegt Ramses tussen twee happen door. “Hoe was je dag?” Yasmine negeert Ramses’ vraagt. “Die spaghetti was voor het avondeten.” “Weet ik, maar ik wil nog even aan mijn vaardigheden werken dus ik eet nu alvast.”
  58. 58. Ramses schrokt de rest van het eten naar binnen en loopt dan naar de gootsteen om zijn bordje af te wassen. “Ik dacht dat wij hier altijd samen eten?” zegt Yasmine kortaf. “Ja, dat weet ik, maar ik denk dat ik promotie kan maken, Yas, dat begrijp je toch wel?” Yasmine knijpt haar vuisten samen. Hij haalt haar het bloed onder de nagels vandaan door dat toontje. “Nee, dat begrijp ik niet. We hebben het hier later nog wel over, ik wil geen ruzie maken waar Daan bij is.” Ramses kijkt haar even verbaasd aan, maar knikt dan. “Goed hoor, als jij dat wilt.” Dan loopt hij weg, Yasmine verbaasd in de keuken achterlatend.
  59. 59. Als Yasmine die avond in haar pyjama de slaapkamer binnenloopt ligt Ramses al te wachten. “Ik dacht dat je al zou slapen,” zegt Yasmine kortaf. “Jij wilde praten,” antwoordt Ramses.
  60. 60. “Ja, dat klopt. Ik was vanavond echt kwaad op je, Ramses, en dat je dat niet lijkt te begrijpen maakt me alleen nog maar bozer.” “Wat is er dan?” “Wat er is? Ramses, je stelt je carrière boven je gezin! Dat is wat er is! Alles om maar je levenswens te behalen! Dat je mij verwaarloosd, oké, maar je zoons? Dat ga ik niet laten gebeuren. Je moet echt minderen, Ramses, en dat meen ik.”
  61. 61. Ramses is even stil. “Ik wist niet dat je er zo over dacht…” “Ik denk er niet zo over, Ramses, dat is gewoon hoe het zit.” “Misschien heb je wel gelijk. Sorry. Ik zal wat minder obsessief bezig zijn met mijn werk. Dat beloof ik.” “Dat is je geraden ook, ja.”
  62. 62. Ramses schiet in de lach en doet zijn arm om Yasmine heen. “Ik weet hoe je wordt als je boos bent, dus ik zal me er aan houden, oké?” Na die woorden moet Yasmine ook lachen, en ze kruipt tegen Ramses aan.
  63. 63. “Oké.” ~*~
  64. 64. “Zes boven twee keer viervijfde keer tweederde is…” Het is ‘s morgens vroeg op een zaterdag, en Eline zit alweer aan haar huiswerk. Op dit soort momenten kan haar familie goed merken dat ze een kennissim is. Na een half uurtje slaat ze tevreden haar schrift dicht. Nu heeft ze haar huiswerk af, en kan ze de rest van het weekend ontspannen en aan haar beurzen wakker. Vrolijk loopt ze naar de badkamer om te douchen.
  65. 65. Beneden is Diederik ondertussen al met het ontbijt bezig. Hij wil vroeg ontbijten, zodat hij daarna hard aan het studeren kan voor zijn vaardigheden. Nog even en dan heeft hij weer een promotie te pakken.
  66. 66. Het duurt even, maar dan zit de hele familie aan tafel en kunnen ze beginnen. “Waarom moeten we zo vroeg eten?” mompelt Carmen terwijl ze in haar ogen wrijft. “Ik wilde nog slapen.” “Omdat ik vandaag graag vroeg wil beginnen,” antwoordt Diederik. “Hrmpf,” is Carmens antwoord.
  67. 67. Diederik schrokt zijn eten gauw naar binnen, en terwijl de anderen nog maar halverwege hun kommetje havermout zijn, staat hij al op. “Wil een van jullie zo even afwassen? Ik ga gauw aan de slag.” Emma kijkt hem verbaasd na. Hij wilde wel iedereen aan tafel hebben voor het eten, maar is zelf weg terwijl nog niet iedereen klaar is. Dat vindt ze niet erg netjes van hem, en aan de gezichten van de kinderen te zien, zij ook niet.
  68. 68. En nu Emma er over nadenkt, zo gaat het de laatste tijd wel vaker. Alles voor de vaardigheden en promoties, lijkt Diederiks motto te zijn, en zijn gezinsleven verwaarloost hij steeds meer…
  69. 69. En er blijkt nog een probleem te zijn ontstaan in huize Rozenbloem. Carmen en Simon kunnen het namelijk niet goed met elkaar vinden. Nou ja, Carmen kan het niet met Simon vinden, Simon doet erg zijn best om wel bevriend te raken met Carmen. “Heb je zin om zo buiten te gaan spelen?” vraagt hij op een middag als ze allebei aan het tekenen zijn. “Nee, ik ben aan het tekenen.” “Maar vanavond groei je op, en dan kunnen we helemaal niet meer spelen.”
  70. 70. “We speelden sowieso al nooit samen, Simon. En dat wil ik ook niet. Mag ik nu verder tekenen?” zegt Carmen kortaf. Simon knikt beteuterd en even later staat hij op van de tekentafel en loopt hij naar buiten.
  71. 71. “Moest je nou echt zo gemeen tegen hem doen?” vraagt Eline vanaf de plek waar ze staat te schilderen. “Ik snap echt niet wat jouw probleem is.” “En ik snap niet waarom jij het altijd voor hem opneemt,” snauwt Carmen, en dan staat ook zij op en stampt ze naar boven. Eline zucht. Ze snapt niet wat er met Carmen aan de hand is, maar er is duidelijk iets wat haar dwars zit. Ze weet alleen ook zeker dat ze dat niet zomaar uit haar zal krijgen…
  72. 72. Ondertussen is Simon buiten aan het vissen. Verdrietig staart hij naar het water in de vijver. Hij vraagt zich af wat hij fout heeft gedaan, waarom Carmen hem niet aardig vindt. Na even denken besluit hij om zich er niks van aan te trekken. Kennelijk mag Carmen hem niet, maar dat is dan haar probleem, niet het zijne.
  73. 73. Die avond is Carmens verjaardag. Iedereen juicht haar vrolijk toe, terwijl zij bij haar taart staat. Tevreden kijkt ze om zich heen. Nu heeft zij eindelijk eens de aandacht. Simon heeft besloten dat hij wel gewoon aardig tegen Carmen blijft doen, en Elines besluit is om het maar te laten voor wat het is. Als Carmen ergens mee zit, zal ze er vanzelf mee komen. Zo niet, dan niet.
  74. 74. Carmen denkt nog even na over haar wens, maar weet het dan zeker. Ze stapt naar voren, blaast de kaarsjes allemaal in een keer uit en doet dan een stapje naar achteren. Na een paar seconden springt ze omhoog…
  75. 75. …en dan komt ze als tiener weer neer. “Wauw, dat ziet er niet verkeerd uit. Zeker niet verkeerd!” zegt ze blij. “Maar die kleren moeten echt weg, en dat haar ook. Die kunnen echt niet.” Diederik lacht. “Je ziet er prachtig uit, meid. Wat is je wens?” “Romantiek,” zegt Carmen trots. “Zeker weten Romantiek.” “En je levenswens?” vraagt Diederik, terwijl hij even zenuwachtig naar Emma kijkt. “Die weet ik nog niet,” antwoordt Carmen.
  76. 76. Met z’n allen eten ze een stuk taart, en dan verdwijnt Carmen gauw naar boven, naar haar kamer, om haar kapsel, kleding en make-up te veranderen. “Zo,” zegt ze even later tevreden tegen haar spiegelbeeld. “Dat ziet er een stuk beter uit.”
  77. 77. Dan komt Emma binnen. “Wauw,” zegt ze als ze haar dochter ziet. “Je ziet er echt prachtig uit, Carmen.” Carmen straalt. “Dank je, mam.” Emma omhelst haar dochter en vraagt ondertussen: “Weet je al wat je levenswens is?” “Jup,” antwoordt Carmen. “Ik wil visionair worden, de top behalen in de kunst-carrière.”
  78. 78. “Ik wist helemaal niet dat je van schilderen houdt?” zegt Emma verbaasd, maar ook wel opgelucht dat het een beetje een normale levenswens is. “Nou, ik tekende liever, maar nu wil ik zeker weten meer gaan schilderen, ik vind het superleuk.” Emma knikt en glimlacht. “Oké. Het is een mooie levenswens, in ieder geval. Weet dat wat je ook gaat doen, je vader en ik altijd trots op je zullen zijn.”
  79. 79. Carmen glimlacht ook. “Ja, dat weet ik, mam.” “En we houden van je.” “Ja, dat weet ik ook. En ik ook van jullie.” Carmen geeft haar moeder een zoen en zegt dan. “Maar nu ga ik slapen. Tot morgen mama.” Emma streelt even teder over haar dochters wang. “Tot morgen, liefje.”
  80. 80. Als ze weer beneden komt ziet Emma dat Diederik alweer zit te studeren. “Schat, kom je zo ook naar bed?” vraagt ze hoopvol. Diederik knikt zonder op te kijken van zijn boek. “Ja, ik kom er zo aan, ga jij maar alvast.” Emma zucht. “Nee, ik ga niet ‘alvast’, want dan ben jij er pas over een uur of drie,” zegt ze kortaf. Nu kijkt Diederik wel op. “Wat? Wat is er aan de hand, Emma?”
  81. 81. “Je begraaft je in je werk, Diederik. Je doet niks anders meer dan leren en studeren! Ik word er gek van, en de kinderen ook. Stop ermee, ik meen het, je kan zo niet doorgaan! Als je het dan niet voor ons wil doen, doe het dan voor jezelf. Dit is namelijk niet gezond.”
  82. 82. Diederik kijkt Emma verbaasd aan, maar legt dan zijn boek weg en gaat op de bank zitten, naast Emma, die daar ondertussen neergeplofd is. “Ik wist helemaal niet dat je er zo over dacht,” zegt hij. “Ik niet alleen, Diederik, de kinderen ook,” antwoordt Emma terwijl ze strak naar voren kijkt. “Dus ik zou er maar wat aan veranderen.”
  83. 83. “Ja, dat moet dan zeker,” zegt Diederik. “Goh, ik had helemaal niet door dat ik zo doordraafde. Maar nu je het zegt… Ik ben wel heel druk bezig geweest. Het is gewoon – die laatste promotie is nu zó dichtbij…” Emma’s blik verzacht. “Ja, dat weet ik. En ik snap het ook wel, ik zit namelijk in dezelfde positie, weet je nog? Maar je gezin gaat voor je werk, voor je levenswens.” Diederik knikt. “Je hebt helemaal gelijk.” “En…” Emma twijfelt even. “Ik zat zo te denken… Misschien moeten we er eens even met z’n allen tussenuit.”
  84. 84. “Er tussenuit? Hoe bedoel je?” vraagt Diederik met gefronste wenkbrauwen. “Ik denk dat we allemaal toe zijn aan een vakantie. De kinderen hebben binnenkort een weekje vrij, dus dat komt ook goed uit. En ik moet toegeven dat ik al een poosje rondneus tussen de aanbiedingen voor vakantiehuizen op Twikkii eiland, en er is afgelopen week een prachtig huis op de markt gekomen. Precies goed voor ons.” Diederik denkt even na. “Misschien is dat wel een goed idee, ja. En van een vakantiehuis kunnen volgende generaties ook nog weer gebruik maken.” “Precies. Dus, wat denk je? Zullen we het doen?”
  85. 85. Diederik glimlacht en slaat zijn arm om zijn vrouw heen. “Zeker weten.” ~*~
  86. 86. “Op vakantie? Met z’n allen?” “Ja! We zijn er allemaal aan toe, je hebt zelf gezegd dat Ramses ook zo druk met zijn werk bezig is. Diederik en ik hebben een vakantiehuis gekocht op Twikkii eiland, en eerst wilden we er alleen met ons gezin naar toe, maar toen bleek dat het huis groot genoeg is voor de hele familie. En het zou ook nog eens enorm gezellig zijn, zo met z’n allen.”
  87. 87. “Ja, dat zou het zeker zijn. Alex en Eline zullen het daar in ieder geval mee eens zijn. Die twee zijn echt onafscheidelijk,” zegt Yasmine peinzend. “Precies. Het zou voor iedereen goed zijn. En wij kunnen dan ook eindelijk weer eens wat quality time met elkaar doorbrengen. Dat doen we nog maar veel te weinig, vind ik.”
  88. 88. “Daar heb je helemaal gelijk in.” “Dus, wat zeg je ervan?” vraagt Emma verwachtingsvol. “Het lijkt mij een heel goed idee, en ik denk dat de rest van de familie het daar ook mee eens is. Ik zal het vanavond in de groep gooien, maar ga er maar vanuit dat we gewoon meegaan!”
  89. 89. “Zo ken ik je weer!” lacht Emma, maar dan staat ze op. “Zeg, ik moet gaan. Bel je me morgen dan even over of het doorgaat of niet? Dan kan ik het vliegtuig boeken.” “Ja, is goed. Waarom blijf je trouwens niet nog even voor Daans verjaardag? Vindt hij vast heel leuk.”
  90. 90. Emma schudt haar hoofd. “Ik zou graag willen, maar ik moet zo werken, dus helaas.” “Oké, nou, dan bel ik je morgen,” zegt Yasmine terwijl ze ook opstaat. “Is goed. En feliciteer Daantje vanavond maar even van me,” antwoordt Emma en ze omhelst haar zusje. “Zal ik doen.”
  91. 91. Die avond staat Yasmine met een vrolijke Daan op haar arm voor de verjaardagstaart. De kleine Daan geniet van alle aandacht die hij krijgt.
  92. 92. Behalve zijn moeder die hem vasthoudt, staan namelijk natuurlijk ook zijn vader en grote broer om hem heen. Ze maken luid lawaai met ratels, en Daan vindt het allemaal prachtig.
  93. 93. Yasmine kijkt nog een laatste keer naar haar jongste zoon als peuter, en blaast dan samen met hem de kaarsjes op de taart uit. “Zo, dat was mijn deel. Nu moet je het zelf doen, Daantje.”
  94. 94. Daan kijkt even blij om zich heen, voor de laatste keer op deze lage hoogte, en springt dan met een kleine giechel de lucht in. Dan komt hij als kind weer terug op vloer. En, zoals de meeste kinderen, roept hij meteen: “Wauw! Moet je zien hoe groot nu ik ben!”
  95. 95. Ze eten allemaal een stukje taart, en Yasmine vertelt over Emma’s voorstel van de vakantie. De kinderen zijn heel enthousiast, zoals Yasmine wel verwacht had. Als ze hun stukje taart ophebben gaapt Daan. “Ik ben moe,” zegt hij slaperig. “Ga maar gauw slapen dan. Dan kun je eerst ook meteen nog even de nieuwe dingen in je kamer bewonderen, en je nieuwe kleren!” “Jippie!” Yasmine omhelst haar zoon, en daarna rent hij naar boven, naar zijn kamer.
  96. 96. Blij bekijkt Daan zijn nieuwe spulletjes. Vooral z’n planetenbedlampje vindt hij superleuk. Dan trekt hij gauw zijn pyjama aan en stapt hij zijn bed in, waar hij meteen in slaap valt.
  97. 97. Die avond liggen Ramses en Yasmine nog even na te praten. “De kinderen waren erg enthousiast over Emma’s idee, maar wat vind jij er nou eigenlijk van?” vraagt Yasmine. “Ik vind het een heel goed plan.” “Zeker weten? Loop je dan niet je promotie mis?”
  98. 98. “Nee hoor. En als dat wel zo is; jammer dan. Wij gaan lekker met z’n allen naar Twikkii.” ~*~
  99. 99. En dat is het einde van deze update! Nu kunnen jullie vast wel raden waar de volgende update over zal gaan. Jup, een vakantie! Die heb ik al heel lang in de planning, en ik heb er ook veel zin in om het te gaan spelen! Hopelijk is voor het jullie ook een beetje leuk om te lezen. Sorry dat het zo lang heeft geduurd voor deze update er eindelijk was. Na mijn deel in de RRL had ik enorm veel zin om weer terug te gaan naar de Rozenbloempjes, ik had ze namelijk erg gemist, maar het was wel weer heel erg wennen. Ik heb ook met andere families gespeeld, gewoon voor de lol, zonder verhaal. Ik moest even bijkomen na de RRL, zeg maar. Anyway, hier was dus de update, ik hoop dat jullie hem leuk vonden, en ik hoop ook dat de volgende update niet zo lang op zich zal laten wachten. xx Anne

×