Talaan ng mga pangulo ng pilipinas

109,437 views

Published on

informative

1 Comment
18 Likes
Statistics
Notes
No Downloads
Views
Total views
109,437
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
6
Actions
Shares
0
Downloads
665
Comments
1
Likes
18
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Talaan ng mga pangulo ng pilipinas

  1. 1. Talaan ng mga pangulo ng Pilipinas Tunay na PangalawangBilang Pangalan Larawan Buhay Termino Era Partido Pangalan Pangulo Unang Diktadurya Emilio Mayo Emilio 1869-1. Aguinaldo y 24, 1899- Mariano Trias Malaya Aguinaldo 1964 Famy Abril 1,1901 Unang Republika ng Pilipinas Nobyembre 15,1935- Disyembre [1] 24,1941 Manuel Luis Manuel L. 1878- Sergio2. Quezon y Komonwelt Nasyonalista Quezon 1944 Osmeña Molina Disyembre 24,1941- Agosto [2] 1,1944 Oktubre 14,1943- Ramon Pebrero Avanceña José 2, 1944 Ikalawang José P. Paciano 1881-3. Republika ng KALIBAPI Laurel Laurel y 1959 Pilipinas Garcia Pebrero 2,1944- Benigno S. Agosto Aquino 17, 1945 Agosto Sergio Pinanumbalik Sergio 1878- 1, 1944-4. Osmeña y bakante na Nasyonalista Osmeña 1961 Marso Suico Komonwelt 28, 1946
  2. 2. Marso Manuel Manuel 1892- 28, 1946- Elpidio5. Acuña Roxas 1948 Abril Quirino Roxas 15, 1948 Abril 17,1948- bakante Liberal Disyembre 20,1949 Elpidio Elpidio 1890-6. Rivera Quirino 1956 Quirino Disyembre 20,1949- Fernando Disyembre Lopez 20,1953 Disyembre Ramon del Ramon 1907- 30,1953- Carlos P.7. Fierro Magsaysay 1957 Marso Garcia Ikatlong Magsaysay 17, 1957 Republika ng Pilipinas Marso 18,1957- bakante Nasyonalista Disyembre 30,1957 Carlos Carlos P. 1896-8. Polistico Garcia 1971 Garcia Disyembre 30,1957- Diosdado Disyembre Macapagal 30,1961 Disyembre Diosdado Diosdado 1910- 30,1961- Emmanuel9. Pangan Liberal Macapagal 1997 Disyembre Pelaez Macapagal 30,1965
  3. 3. Disyembre 30,1965- Fernando Nasyonalista Enero Lopez 17, 1973 Ferdinand Enero Ferdinand Emmanuel 1917- 17,1973- Ikalawang10. bakante E. Marcos Edralin 1989 Pebrero Diktadoryal Marcos 16,1986 Kilusang Bagong Lipunan Pebrero 16,1986- Arturo Ikaapat na Pebrero Tolentino Republika ng 25,1986 Pilipinas María Pebrero Estados Corazon C. Corazón 1933- 25,1986- Salvador H. Nasyonalistang11. Aquino Cojuangco- 2009 Hunyo Laurel Demokratikong Aquino 30, 1992 Organisasyon Lakas- Hunyo Fidel Joseph Nasyonal Fidel V. 30,1992-12. Valdez 1928- Ejercito Unyon ng Ramos Hunyo Ramos Estrada Kristiyano 30, 1998 Demokrato Ikalimang Republika ng Hunyo Pilipinas Joseph Jose Gloria 30,1998- Pwersa ng13. Ejercito Marcelo 1937- Macapagal- Enero Masang Pilipino Estrada Ejercito Arroyo 20, 2001 Maria Enero Gloria Gloria 20,2001- Lakas-Kampi-14. Macapagal- 1947- bakante Macapagal- Pebrero CMD Arroyo Arroyo 7, 2001
  4. 4. Pebrero 7,2001- Teofisto Hunyo Guingona 30, 2004 Hunyo 30,2004- Noli de Castro Hunyo 30, 2010 Benigno Hunyo Benigno S. Simeon15. 1960- 30, 2010- Jejomar Binay Liberal Aquino III Cojuangco Kasalukuyan Aquino III
  5. 5. Emilio Aguinaldo Para sa munisipalidad, silipin ang Gen. Emilio Aguinaldo, Cavite. Para sa alay o handog, pumunta sa aginaldo. Emilio Aguinaldo Unang Pangulo ng Pilipinas Unang Pangulo ng Unang Republika Diktador ng Pamahalaang Diktadorial Pangulo ng Pamahalaang Rebolusyonaryo Punong Ministro Apolinario Mabini (1899) Pedro Paterno (1899) Pangalawang Mariano Trias (1897) Pangulo Sinundan si Bagong Tatag Sinundan ni (pinawalang bisa mula 1901-1935) Wesley Merritt (Gobernador-Heneral, 1901) Manuel Quezon (Pangulo, 1935)
  6. 6. Kapanganakan Marso 22, 1869 Cavite El Viejo (ngayong Kawit), Cavite, Pilipinas Kamatayan Pebrero 6, 1964 Lungsod Quezon,Pilipinas Partidong politikal Paksyong Magdalo ng Katipunan (1897- 1901) National Socialist Party(1935) Asawa (1) Hilaria del Rosario† (2) Maria Agoncillo Hanapbuhay Militar, Guro,Rebolusyonaryo, Pulitiko Relihiyon Iglesia Filipina Independiente signature = Aguinaldo Sig.png [1] Si Emilio Aguinaldo y Famy (Marso 22, 1869–Pebrero 6, 1964) ay isang Pilipinong heneral, pulitiko at pinuno ng kalayaan, ay ang unang Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Enero 20, 1899– Abril 1, 1901). Isa siyang bayaning nakibaka para sakasarinlan ng Pilipinas. Pinamunuan niya ang isang bigong pag-aalsa laban sa Espanyanoong 1896. Makaraang magapi ng Estados Unidos ang Espanya noong 1898, ipinahayag niya ang kalayaan ng Pilipinas at umupo bilang unang pangulo ng Pilipinasnoong Hunyo 1899. Malakas ang kaniyang loob subalit nilarawang baguhan sapagkat naniwalang tatangkilin ng Estados Unidos ang kaniyang hangarin. Nang maging ganap at lantad ang mga hangarin ng Estados Unidos hinggil sa Pilipinas, muli niyang pinamunuan ang isang pag-aaklas mula 1899 hanggang 1901. Nadakip siya sa bandang huli ng mga Amerikano noong Marso 1901, makaraang makipaglaban sa loob ng dalawang taon. Nanumpa siya ng katapatan sa Estados Unidos subalit nagsuot ng isang itim na bow tie hanggang sa tuluyang nakamit ng Pilipinas ang kalayaan noong1946. Tumakbo siya bilang pangulo noong 1935 ngunit nagapi sa halalan ni Manuel Quezon. Sa mga huling panahon ng kaniyang buhay, nagsilbi siya sa Konseho ng [1][2] Estado ng Pilipinas. Siya rin ang pinakabatang pangulo ng Pilipinas.Rebolusyong PilipinoNoong 1894, sumali siya sa Katipunan o ang K.K.K., isang sikretong organisasyon na pinamumunuanni Andres Bonifacio, at dedikado itong organisasyon upang maitaboy ang manlulupig na Kastila atmakamit ang kalayaan ng Pilipinas sa pamamagitan ng dahas. Ginamit niya ang nom de guerre naMagdalo, para kay Maria Magdalena. Ang kanyang sangay ng Katipunan na pinamumunuan ng pinsanniya na si Baldomero Aguinaldo ay tinawag ding Magdalo.
  7. 7. Nagsimula ang Rebolusyon sa San Juan del Monte (siyang lungsod ng San Juan, Metro Manila]]. Ngunitsa simula ay hindi sumali ang sangay ni Aguinaldo dahil sa kakulangan ng armas, na isa sa mga dahilanng pagkatalo ni Bonifacio sa Pinaglabanan. Habang napilitan sina Bonifacio na gumamit ng gerilya paramakilaban, nanalo sina Aguinaldo sa ibat ibang laban na nakapagtaboy ng mga Espanyol ngpanandalian.Noong Pebrero 17, 1897, natalo nina Aguinaldo at ilang Katipunero ang puwersa na pinamumunuan niGobernador-Heneral Camilo de Polavieja sa Labanan sa Tulay ng Zapote sa Cavite. Si Heneral EdilbertoEvangelista, inhinyerong sibil, rebolusyonaryo, at tagatayo ng trintsera, ay namatay sa labanang ito. Angprobinsya ng Cavite ay naging importanteng lokasyon ng Rebolusyon at dito rin nakanalo ang Magdalong marami laban sa Espanya.Ngunit, lalong nagkaroon ng malaking agwat ang dalawang kampo sa Katipunan, ang Magdalo atMagdiwang. Dahil dito, napilitan si Bonifacio na mamagitan sa dalawang kampo. Naisip ng Magdalo namagtayo ng sarili nilang gobyerno. Si Bonifacio, kahit para sa kanya na ang Katipunan ay gobyernongganap, pinayagan niya at pinamunuan rin ang isang halalan na sinimulan sa Kumbensyong Tejeros saTejeros, Cavite noong Marso 22, 1897. Nawala rito ang pamumuno niya kay Aguinaldo, at naboto bilangMinistro ng Interyor. Ito ay kinwestyon ni Daniel Tirona, na sinasabing hindi raw nararapat ito kayBonifacio dahil siya ay hindi nakapagtapos sa pag-aaral. Nagalit si Bonifacio (nilabas ang kanyang barilat binaril na sana si Tirona kung hindi lang siya tumigil) at dineklarang null at di-wasto ang kumbensyon.Napilitan si Bonifacio na bumalik sa Morong, RizalHindi na kinilala ni Bonifacio ang gobyernong pinamumunuan ni Aguinaldo at sinimulang ibalik angkanyang awtoridad, pinagbintangan ang paksyon ni Aguinaldo ng pagtataksil at nagbibigay ng utos nataliwas sa mga utos ni Aguinaldo. Sa utos ni Aguinaldo, hinuli si Bonifacio at ang kanyang mga kapatid atsa isang mock trial, nahatulan ng pagtataksil at nasintensyahan ng kamatayan. Pagkatapos ng pag-aalanganin, naisip niyang tanggalin ang hatol, ngunit pagkatapos makumbinse ni Heneral Manuel Noriel,Pangulo ng Konseho ng Digmaan, at iba pa, binalik ni Aguinaldo ang hatol. Pinatay ang magkapatid naAndres at Procorpio sa pamamagitan ng firing squadnoong Mayo 10, 1897 sa Bundok Hulog na malapitng apat na kilometro kanluran ng Maragondon, Cavite.[baguhin]Deklarasyon ng Kalayaan, Diktadura, at GobyernongRebolusyonaryoPagkatapos ng pagsimula ng Digmaang Espanyol-Amerikano, bumalik si Aguinaldo sa Pilipinas noongMayo 19, 1898.Noong Mayo 24, dineklara niya na siya ang lider ng buong militar at nagtatag ng gobyernong diktaturyalna siya bilang diktador.Noong Hunyo 12, dineklara ang Kalayaan ng Pilipinas sa bahay ng mga Aguinaldo sa Cavite el Viejo, atbinasa ang Batas na Nagpapahayag ng Kalayaan ng Pilipinas. Ito ay sinulat sa baybay Kastila niAmbrosio Rianzares Bautista, isang kapamilya ni Jose Rizal, na siya ring bumasa.Noong Hunyo 18, dineklara niya sa pamamagitan ng dekrito ang opisyal na pagtatag ng kanyangdiktadurya. Noong Hunyo 23, dineklara naman niya ang gobyerno na rebolusyonaryo at hindi nadiktadurya, siya pa rin bilang pangulo.
  8. 8. [baguhin]PanguloItinatag ang Unang Republika ng Pilipinas sa Konstitusyon ng Malolos noong Enero 21, 1899sa Malolos, Bulacan at nagtagal hanggang nahuli si Aguinaldo sa Palawan, Puerto Prinsesa ngmga Amerikano noong Marso 1, 1901.[baguhin]Administrasyon at GabineteNagkaroon ng dalawang gabinete si Pangulong Aguinaldo na siyang dahilan ng kanyang pamumuno sapamamagitan ng mga dekrito.Tanggapan Pangalan TerminoPangulo Emilio Aguinaldo 1897–1901Pangalawang Pangulo Mariano Trías 1897Punong Ministro Apolinario Mabini Enero 21 – Mayo 7, 1899 Pedro Paterno Mayo 7 – Nobyembre 13, 189Ministro ng Pananalapi Mariano Trías Enero 21 – Mayo 7, 1899 Hugo Ilagan Mayo 7 – Nobyembre 13, 189Ministro ng Interyor Teodoro Sandico Enero 21 – Mayo 7, 1899 Severino de las Alas Mayo 7 – Nobyembre 13, 189Ministro ng Pandigmaan Baldomero Aguinaldo Enero 21 – Mayo 7, 1899 Mariano Trias Mayo 7 – Nobyembre 13, 189Ministro ng Kagalingan Gracio Gonzaga Enero 21 – Mayo 7, 1899Ministro ng Ugnayang Panlabas Apolinario Mabini Enero 21 – Mayo 7, 1899 Felipe Buencamino Mayo 7 – Nobyembre 13, 189Ministro ng Pampublikong Kautusan Aguedo Velarde 1899Ministro ng Pagawaing Bayan at Komunikasyon Máximo Paterno 1899Ministro ng Pagsasaka, Industriya at Kalakalan León María Guerrero Mayo 7 – Nobyembre 13, 189[baguhin]Polisyang PanloobNagpagpatuloy programa programa programa programa ! ng Kongreso ng Malolos at maraming nagawana maganda. Pinagpatuloy muna ang sistemang piskalya ng mga Kastila, pati rin sa sistema ng pagsingilng buwis, hindi kasama ang sabong at iba pang katuwaan. Binabaan ang buwis sa digmaan at angboluntaryong donasyon ay hiningi. Inayos rin ang sistema ng adwana. Binuksan ang pambansangpautang. Siya ay si Emilio Aguinaldo.
  9. 9. [baguhin]EdukasyonPinabukas kaagad ang mga paaralang elementarya. Ito ay ginawang sapilitan. Si Enrique Mendiola aynagbukas ng Instituto de Burgos at pinili ang direktor nito ng Direktor ng Pampublikong Instruksyon.Nagbigay ng kurso na agrikultura, pagtilingin, at komersya, pati rin ang kursong A.B. ang unibersidad.Isang dekrito ang nagbigay oras para buksan ang Universidad Literaria. Ang unibersidad naman na ito aynagbigay ng kursong medisina, siruhiya, dispensaryo, at notaryo publiko. Ang pangulo ang pipili ngpropesor na siyang pipili ng rektor. Ang unang rektor ay si Joaquín Gonzales. Sinundan siya ni LeónMaría Guererro.[baguhin]Lokal na gobyernoSinunod ng Pangulo ang payo ni Apolinario Mabini at naglabas ng dalawang dekrito, isa noong Hunyo 18at isa naman sa ika-20 para ayusin ang sistema ng gobyerno sa mga probinsya at bayan. Nakasulat ditona kahit napilitan siya na maging diktador, gusto niya na kasama ang mga pinakanararapat na magingopisyal na sila rin ay may tiwala galing sa kanilang kababayan.Sa mga dekritong ito, ang mga lalaking 21 taon pataas ay dapat maghalal ng isang Konseho Popular nabinubuo ng isang Pangulo, Ikalawang Pangulo, Kapitan ng Barrio, Delegado ng Katarungan, RehistradoSibil, Delegado ng Pulis at Panloob na Kaayusan, at Delegado ng Buwis at Pagmamay-ari.Kinukumpirma ng gobyerno ang mga opisyal na ito.Ang mga opisyal na inihalal ng Presidente at nakumpirma sa parehong paraan ay: isang Gobernador attatlong konsehal kasama ang residente ng munisipyo ng probinsiya at ang Provincial Council. Gayundin,ang mga kumander probinsiya militar ay ibinigay para sa bawat isa sa singil ng mga sundalo ng mgaManggagawa para sa pambansang hukbo.[baguhin]Pagbabago sa KonstitusyonDahil na rin sa abala, dahil sa ikalimang artikulo ng Konstitusyon ng Malolos na nagtatakda ngpaghihiwalay ng Simbahan at Estado, si Punong Ministro Apolinario Mabini ay nagbigay ng suspensyonng artikulo hanggang magkaroon muli ng Kumbensyong Konstitusyonal. Ang mga lugar na kailangan ngpari ay binibigyan ng suporta. Ito ay pinagtibay noong ika-23 ng Disyembre at naging ika-100 na artikulona transisyunal ng Konstitusyon.[baguhin]Pederasyong BisayaPara mapatunayan ang pagkakaisa ng Republika, ginawang presidente ng Pederasyong Bisaya siRaymundo Melliza sa loob ng dalawang taon, pagkatapos manumpa ng katapatan sa Unang Republikaat pagkilala kay Aguinaldo bilang pangulo.[baguhin]Polisiyang Panlabas[baguhin]Mga Nakakulong na KastilaPinalaya ni Pangulong Emilio Aguinaldo ang mga Kastilang nakakulong sa pamamagitan ng executiveclemency pagkatapos itatag ang Republika. Pinayagan din niya sila na magtrabaho sa Pilipinas.[baguhin]Digmaang Pilipino-AmerikanoNoong Pebrero 4, 1899, binaril ng isang Amerikanong sundalo ang isang Pilipino. Ito ang dahilan kayanagsimula ang Digmaang Pilipino-Amerikano at nagsimula ang labanan sa gitna ng mga sundalong
  10. 10. Amerikano at mga Pilipinong para sa kalayaan. Ang mas malakas na armas ng mga Amerikano aynagpaalis ng mga Pilipino sa mga lungsod at kailangan maglipat ng lugar ng Gobyernong Malolos.Lumikas si Pangulong Aguinaldo papuntang Hilagang Luzon habang hinahabol ng mga Amerikano.Noong Hunyo 2, 1899, nakatanggap ng telegrama si Heneral Antonio Luna, isa sa mga kaagaw ngpangulo at magaling na heneral, at nagtanong kung pwede sila magkita sa Kumbento ng Simbahan saCabanatuan. Ngunit, tinaksil siya ni Aguinaldo dahil ipinapatay siya ng mga tauhan ng pangulo mataposmalaman na wala ang pangulo sa kumbento (Hunyo 5). Nilibing siya sa simbahan at walangimbestigasyong naganap. Hindi nahuli ang pumatay.Pagkamatay ni Luna, nagkaroon na ng kapangyarihan ang pangulo sa buong militar. Dahil wala na angkagalingan ni Luna, natalo ng natalo ang militar. Noong Nobyembre 1899, nakaabot na sina Aguinaldo saPalanan, Isabela. Nagkaroon ng labanan sa Tirad Pass na pinamunuan ni Heneral Gregorio del Pilarpara matago ang pangulo. Ngunit, natalo sila sa pwersa ng mga Amerikano at namatay pa si del Pilar at52 sa 60 na kasama ni del Pilar.Halos pagkatapos ng dalawang taon, nahuli si Pangulong Aguinaldo ng mga Amerikano sa pamumuno niHeneral Frederick Funston sa pamamagitan ng pagkukunwari na silay mga nahuling Amerikano ngmga Macabebe Scouts na silang nagturo ng lokasyon ni Aguinaldo...
  11. 11. Manuel L. QuezonMula sa Tagalog na Wikipedia, ang malayang ensiklopedya Manuel L. Quezon Ika-2 Pangulo ng Pilipinas Unang Pangulo ng Komonwelt Panunungkulan Nobyembre 15, 1935 – Agosto 1, 1944 Pangalawang Sergio Osmeña Pangulo Sinundan si Emilio Aguinaldo(position restored. 1935) Sinundan ni Jose P. Laurel Kapanganakan Agosto 19, 1878 Baler, Aurora Kamatayan Agosto 1, 1944
  12. 12. Saranac Lake, New York,Estados Unidos Partidong politikal Coalición Nacionalista(1935- 1938);Nacionalista Party 1938-1944 Asawa Aurora Aragon Hanapbuhay Abogado Relihiyon KatolikoSi Manuel Luis Quezon y Molina[1] (Agosto 19, 1878 – Agosto 1, 1944) ay angikalawang Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Nobyembre 15, 1935–Agosto 1, 1944). Siya ang kinilala bilangikalawang pangulo ng Pilipinas, kasunod ni Emilio Aguinaldo (na ang administrasyon ay hindi kinilala ng ibangbansa sa mga panahong iyon at hindi kinilala bilang unang pangulo sa mga kapisanang internasyunal).Manuel L. QuezonIpinanganak si Manuel L. Quezon sa Baler, sa lalawigan ng Tayabas (tinatawag na ngayong Aurora) noongAgosto 19, 1878. Ang tunay niyang pangalan ay Manuel Luis M. Quezon. Anak siya nina Lucio Quezon atMaria Dolores Molina, kapwa mga guro. Nagtapos siya ng pag-aaral mula sa Colegio de San Juan de
  13. 13. Letran noong 1893.[1]Bilang isang binata, nakilahok siya sa pag-aalsa laban sa mga Kastila. Nakipaglaban dinsiyang kasama ng mga Pilipinong Nasyonalista sa panahon ngDigmaang Pilipino-Amerikano, bilang katulongni Emilio Aguinaldo. Naipakulong siya dahil sa gawaing ito. Makaraang palayain, nanumpa siya ng katapatansa Estados Unidos.[1]Naging manananggol si Baler sa Quezon. Noong 1906, nahalal siya bilang gobernador ng lalawigan ngTayabas, ngunit nagbitiw upang makapangampanya para sa Asambleya ng Pilipinas, kung saan nakamit niyaang pagiging pinuno ng Asambleya. Mula 1909 hanggang 1916, nagsilbi si Quezon sa Estados Unidos bilangnaninirahang komisyonero para sa Pilipinas. Sa panahong ito naipasa ang Batas Jones (Jones Act),nagtatanggal sa Komisyon sa Pilipinas ng Estados Unidos at nagbibigay ng mas mataas na antas ngpamamahala sa mga Pilipino. Dahil dito, itinuring na bayani si Quezon nang muli siyang magbalik sa [1]Pilipinas.Sa sumunod na dalawang taon, naglingkod siya bilang pangulo ng Senado ng Pilipinas. Noong 1935,nanalo si Manuel L. Quezon sa unang halalan ng pagkapangulo ng Pilipinas sa ilalim ng bagongKomonwelt ng Pilipinas, laban kina Emilio Aguinaldo at Obispo Gregorio Aglipay. Muli siyang nahalal [1]noong 1941.Pagkaraan ng pananakop ng Hapon sa Pilipinas sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig,tumakas siya papuntang Australya, at pagkaraan nagtuloy sa Estados Unidos. Sa dalawang bansang ito [1]niya pinamunuan ang pamahalaan ng Pilipinas habang malayo sa bansa.Nagkasakit ng tuberkulosis si Quezon at namatay sa Saranac Lake, Franklin Country,New [1]York noong Agosto 1, 1944 sa edad na 66. Unang inilibing ang kanyang labi saArlington NationalCemetery. Pagkaraan, ang kanyang labi ay inilibing muli sa Maynila, sa Manila North Cemetery at inilipatsa Lungsod Quezon sa loob ng monumento saQuezon Memorial Circle.Ipinangalan sa kaniya ang Lungsod ng Quezon sa Kalakhang Maynila at ang lalawigan ng Quezon. Siyarin ay tinawag bilang Ama ng Wikang Pambansa.
  14. 14. Jose P. LaurelMula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya(Idinirekta mula sa José P. Laurel) Para sa ibang gamit, tingnan ang Jose Laurel (paglilinaw). Jose P. Laurel Ika-3 Pangulo ng Pilipinas Unang Pangulo ng Ikalawang Republika Panunungkulan Oktubre 14, 1943 – Agosto 17, 1945 Pangulo Manuel L. Quezon (1941-1944) Sergio Osmeña (1944-1946) Sinundan si Sergio Osmeña Mahistrado ng Kataastaasang Hukuman ng Pilipinas Panunungkulan Pebrero 29, 1936 – Pebrero 5, 1942
  15. 15. Sinundan si George A. Malcolm [1] Sinundan ni Wala Kapanganakan Marso 9, 1891 Tanauan, Batangas Kamatayan Nobyembre 6, 1959 Maynila Partidong politikal Kapisanan ng Paglilingkod sa Bagong [2] Pilipinas (KALIBAPI) Asawa Pacencia Hidalgo Hanapbuhay Abogado Relihiyon Katoliko LagdaSi José Paciano Laurel y García (Marso 9, 1891 - Nobyembre 6, 1959) ay angikatlong Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Oktubre 14, 1943-Agosto 17, 1945) sa ilalim ngmga Hapon mula 1943 hanggang 1945.Isinilang si Laurel sa Tanauan, Batangas noong Marso 9, 1891 anak nina Sotero Laurel at Jacoba Garcia.Nagtapos siya ng abogasya sa U.P. noong 1915.Pagkatapos ay, Hinirang na Kalihim Panloob ni Gob. Hen. Wood noong 1923 at naging Associate Justicenoong 1935. Nanungkulan siya bilang Pangulo ng Kataas-taasang Hukuman nang sumiklab angIkalawang Digmaang Pandaigdig at itinalaga siyang Kalihim ng Katarungan ni Quezon bago lumisan. Pinilisi Laurel ng mga Hapon upang magsilbing pangulo ng Ikalawang Republika ng Pilipinas. Pinangalagaanniya ang kapakanan ng bansa sa gitna ng mga kalupitan ng mga Hapon. Ibinilanggo siya bilang"collaborator" pagkaraan ng digmaan ngunit pinalaya ni Pangulong Roxas noong 1948. Noong Nobyembre6, 1959, namatay si Laurel sa grabeng atake sa puso at istrok.
  16. 16. Sergio Osmeñai Sergio Osmeña y Suico (Setyembre 9, 1878 – Oktubre 19, 1961), higit na kilala ngayon bilang SergioOsmeña, Sr. ay ang ikaapat na Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Agosto 1, 1944 – Mayo 28, 1946).Siya ang ama ni dating Senador Sergio Osmeña Jr. at lolo nina Senador Sergio Osmeña III, JohnOsmena, dating GobernadorLito Osmena ng Cebu at Mayor Tomas Osmena.Isinilang siya noong Setyembre 9, 1878 sa Lungsod ng Cebu. Si Osmeña ay nanguna sa mga nagtaposng primarya sa kanyang paaralan. Nag-aral ng sekundarya sa Seminario ng San Carlos sa Cebu.Nagtungo siya sa Maynila at nag-aral sa San Juan de Letran, kung saan nakilala niya si Manuel L.Quezon.Nang sumiklab ang rebolusyong Pilipino noong 1896, bumalik sa Cebu si Osmeña. Ipinadala siya nglokal na liderato ng Cebu para ibalita kay Emilio Aguinaldo ang sitwasyon sa Cebu. Noong 1900, nagingtagapag-lathala at patnugot siya ng pahayagang El Nuevo Dia.Nagbalik siya sa Maynila para mag-aral ng abogasya sa Unibersidad ng Sto. Tomas, kung saan ay mulisilang nagkita ni Quezon. Noong 1903, siya at ang kanyang mga kamag-aral ay pinahintulutanng Kataas-taasang Hukuman ng Pilipinas na kumuha ng eksamen sa bar kahit tatlong taon pa lamangang kanilang natapos. Si Osmeña ay pumangalawa sa naturang eksamen sa bar.Dalawampu‘t limang taong gulang siya nang maatasang pansamantalang gobernador at pagkapiskal nglalawigan ng Cebu. Pagkaraan ng dalawang taon, naging gobernador siya ng lalawigan.Nagbitiw siya sa kanyang katungkulan bilang gobernador nang maitatag ang Asemblea Filipinanoong 1907. Tumakbo siya at nanalong kinatawan ng ikalawang distrito ng Cebu. Nahalal siyang ispikerng asembleya, isang posisyong hinawakan niya ng sumunod na 15 taon. Naging senador siyamula 1923 hanggang 1935. Tinanghal siyang "Senate President Protempore" noong 1923-1933. Nagingkasapi rin siya ng Misyong OsRox (Osmeña-Roxas), isa sa mga misyong ipinadala sa EstadosUnidos para ikampanya ang kasarinlan ng Pilipinas. Nahalal siyang pangalawang pangulo ngKomonweltng Pilipinas noong 1935.Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, kasama niya si Pangulong Manuel L. Quezonsa EstadosUnidos. Nang namatay si Quezon,si Osmeña ang humalili sa kanya. Sina dating pangulong Osmena atang kasama ng mga pandigmang kabinete na huling ipagpatuloy ng ating pagapapalaya ng HukbongSandatahang Lakas ng Pilipinas,Estados Unidos at ang puwersang Kakampi kasabay ng mga gerilyangPilipino atHukbalahap na mula sa Kampanya ng Pagpapalaya sa Pilipinas na ituloy ng pakikipaglabansa Hapon, Kasama siya ng mga Pilipinong Heneral ng Sandatahang Lakas ng Pilipinas na si Basilio J.Valdes at si heneral Carlos P. Romulo pati ang mga puwersang Amerikanong lumunsadsa Leyte noong Oktubre 20, 1944. Sinabi ni pangulong Osmena at ang iba pang opisyal at mga kabinetenagsimula ng Kampanya ng Pagpapalaya sa Pilipinas noong 1944 hanggang 1945 sa pagitan ng mga [kailangansundalong Pilipino, Amerikano at ang mga pwersang gerilya na silang kalabanin ng mga Hapones.ng sanggunian] Nagsilbi siya bilang pangulo ng bansa hanggang sa magkaroon ng halalan noong Abril23, 1946. Paghahanda ito sa pagbibigay ng kalayaan ng Estados Unidos. Kumandidato siya bilangpangulo, ngunit natalo kay Manuel Roxas.Nang matalo kay Roxas, namahinga si Osmena sa kanyang tahanan sa Cebu. Si Sergio Osmena aynamatay noong Oktubre 19, 1961.
  17. 17. Sergio Osmeña Ika-4 na Pangulo ng Pilipinas Ikalawang Pangulo ng Komonwelt Panunungkulan Agosto 1, 1944 – Mayo 28, 1946Sinundan si Jose P. LaurelSinundan ni Manuel Roxas Ika-2 Pangalawang Pangulo ng PilipinasUnang Pangalawang Pangulo ng Komonwelt Panunungkulan Nobyembre 15, 1935 – Agosto 1, 1944 Pangulo Manuel L. Quezon [1]Sinundan si Wala [2]Sinundan ni Wala
  18. 18. Kapanganakan Setyembre 9, 1878 Lungsod ng Cebu, Cebu Kamatayan Oktubre 19, 1961 (edad 83) Lungsod QuezonPartidong politikal Nacionalista Party Asawa Esperanza Limjap Hanapbuhay Manananggol Relihiyon Romano Katoliko Lagda
  19. 19. Manuel RoxasSi Manuel Acuña Roxas (Enero 1, 1892 - Abril 15, 1948) ay isang pulitiko sa Pilipinas. Siya ay angunang Pangulo ng Ikatlong Republika ng Pilipinas (Mayo 28, 1946–Abril 15,1948).[baguhin]TalambuhayIsinilang si Manuel Roxas noong Enero 1, 1892 Lungsod ng Roxas, (lungsod na ipinangalan sa kanyanang siya ay mamatay) sa lalawigan ng Capiz. Sina Gerardo Roxas at Rosario Acuna ang kanyang mgamagulang. Nagtapos siya ng abogasya sa Unibersidad ng Pilipinas (University of the Philippines) noong1912 at naging topnatcher sa Bar Exams. Nag-umpisa siya sa pulitika bilang piskal panlalawigan.Nagsilbi sa iba-ibang kapasidad sa ilalim ng Pamahalaang Komonwelt ni Manuel L. Quezon. Noong1951,naihalal siya sa House of Representatives at sa sumunod na taon ay naging speaker h. Pagkataposmaitatag ang Komonwelt ng Pilipinas (1965), naging kasapi si Roxas sa National Assembly, nagsilbi(1938-1941) bilang Kalihim ng Pananalapi sa gabinete ni Pangulong Manuel Quezon, at naihalal (1971)sa Senado ng Pilipinas. Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, binihag siya (1942) ng pwersa ngmananakop na Hapon. Ngunit sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, nanilbihan siya sa ilalimng Republika ng Pilipinas na itinaguyod ng mga Hapon. Sa panahon din ito, siya ang nagsilbingintelligence agent para sa mga gerilya. Hinuli ng mga bumalik na pwersang Amerikano si Roxas sapaghihinalang pakikipagtulungan sa mga Hapon. Pagkatapos ng digmaan, pinawalang-sala siya niHeneral Douglas MacArthur kasama kay pangulong Sergio Osmena kasama ng mga Pilipinong heneralna galing saSandatahang Lakas ng Pilipinas na sina heneral Basilio J. Valdes at si heneral Carlos P.Romulo at ibinalik ang kanyang nombramyento bilang opisyal ng Hukbong Sandatahan ng EstadosUnidos. Ito ang nagbigay-buhay sa kanyang buhay politika, at sa suporta ni MacArthur, nanalo siya sahalalan sa pagkapangulo noong Abril 23, 1946laban kay Sergio Osmeña dahil sa kanyang katalinuhan atkabaitan. Bilang pangulo, ang ginawa niya ay ang bell trade relations act o ang nagtakda ng 28 taon nakalakalan ng estados unidos at Pilipinas, Batas rehabilitasyon Parity Rights na pantay na paggamit ngmga amerikano at ng mga pilipino ng ating mga likas-yaman at ang pacsa o ang presidential actioncommittee on social amelioration. Pati rin ang pagpapasulong ng industriya, pagpapaunlad ngpagsasaka, at pangangalakal sa Pilipinas. Noong Abril 15, 1948, inatake bigla si Roxas sa puso at siyaay namatay, habang nagbibigay ng kanyang talumpati sa dating base militar ng Estados Unidos saClarkAir Base wala na ito sa kasalukuyan. Siya ay sinundan ni Pangulong Elpidio Quirino. Manuel Roxas Ika-5 Pangulo ng Pilipinas Ikatlong Pangulo ng Komonwelt Unang Pangulo ng Ikatlong Republika Panunungkulan Mayo 28, 1946 (bilang Pangulo ng Komonwelt); Hulyo 4, 1946, (bilang Pangulo ng Ikatlong Republika) – Abril 15, 1948
  20. 20. Pangalawang Pangulo Elpidio Quirino Sinundan si Sergio Osmena Sinundan ni Elpidio Quirino Kapanganakan Enero 1, 1892 Capiz (ngayon ay Lungsod Roxas), Capiz Kamatayan Abril 15, 1948 Clark Air Base, Angeles,Pampanga Partidong politikal Nacionalista (1919–1945) Liberal Party (1945–1948) Asawa Trinidad de Leon Hanapbuhay Abogado Relihiyon Katoliko
  21. 21. Elpidio QuirinoMula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya Elpidio Quirino Ika-6 na Pangulo ng Pilipinas Ikalawang Pangulo ng ikatlong Republika Panunungkulan Abril 18, 1948 (halal Disyembre 30, 1949) – Disyembre 30, 1953 Pangulo Manuel Roxas Pangalawang Pangulo Fernando Lopez (1949-1953) Sinundan si Manuel Roxas Sinundan ni Ramon Magsaysay Ika-3 Pangalawang Pangulo ng Pilipinas Ikalawang Pangalawang Pangulo ng Komenwelt
  22. 22. Unang Pangalawang Pangulo ng Ikatlong Republika Panunungkulan Mayo 28, 1946 – Abril 17, 1948 [1] Sinundan si Sergio Osmeña [2] Sinundan ni Fernando Lopez Kalihim ng Ugnayang Labas Panunungkulan Setyembre 16, 1946 – Abril 17, 1948 [3] Sinundan si Naibalik Sinundan ni Joaquin Miguel Elizalde Kapanganakan Nobyembre 16, 1890 Vigan, Ilocos Sur Kamatayan Pebrero 29, 1956 Lungsod ng QuezonPartidong politikal Liberal Hanapbuhay Abogado Relihiyon Katoliko
  23. 23. Si Elpidio Rivera Quirino (Nobyembre 16, 1890—Pebrero 29, 1956) ay isang pulitiko at ang ikaanimna Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Abril 17, 1948-Disyembre 30,1953).Isinilang si Quirino sa Vigan, Ilocos Sur Noong Nobyembre 16, 1890 kina Mariano Quirino at Gregoria Rivera. Nagtapossiya ng abogasya sa Unibersidad ng Pilipinas (University of the Philippines) noong 1915.Nahalal sa Kongreso noong 1919. Hiniram na Kalihim ng Pananalapi ni Gob. Hen. Murphy noong 1934 at naging kasaping "Constitutional Convention". Naging pangalawang pangulo siya ni Manuel Roxas noong 1946. At nanumpa bilangPangulo pagkaraang mamatay si Roxas noong Abril 17, 1948. Kinaharap ng administrasyong Quirino ang isangmalubhang banta ng kilusang komunistang Hukbalahap. Pinasimulan niya ang kampanya laban sa mga Huk. BilangPangulo, muli niyang itinayo ang ekonomiya ng bansa, pinaunlad niya ang pagsasaka, at mga industriya.Tinalo ni Ramon Magsaysay sa kanyang ikawalang pagtakbo bilang pangulo. Namatay siya sa atake sa pusonoong Pebrero 29, 1956 sa gulang na 66.Siya ang unang Ilokanong pangulo.
  24. 24. Ramon Magsaysay [1]Si Ramon del Fierro Magsaysay o Ramón "Monching" Magsaysay (Agosto 31,1907 – Marso17, 1957) ay ang ikapitong Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Disyembre 30, 1953-Marso 17, 1957).Si Magsaysay ay isinilang sa Castillejos, Zambales noong Agosto 31, 1907 kina Exequiel Magsaysay atPerfecta del Fierro. Nag-aral sa Pamantasan ng Pilipinas at Jose Rizal College.Naglingkod siya bilang tagapamahala ng Try-Tran Motors bago magkadigma. Nang bumagsak angBataan inorganisa niya ang "Pwersang Gerilya sa Kanlurang Luzon" at Pinalaya ng pwersang Amerikanoat Pilipino ang Zambales noong Enero 26, 1945. Noong 1950, bilang kalihim ng Pagtatanggol kaniyangbinuwag ang pamunuan ng mga Hukbalahap. Pinigil niya ang panganib na lilikhain ng pulahangKomunista at naging napakatanyag sa mamamayan. Noong eleksyon ng 1953, tinalo niya si Quirino at [kailangan ng sanggunian]naging ikatlong pangulo ng republika. Ang kanyang pangalawang pangulo ay si CarlosP. Garcia.Iniligtas ni Pangulong Magsaysay ang demokrasya sa Pilipinas. Ito ang kanyang pinakamahalagangnagawa. Pinigil niya ang paghihimagsik ng Huk o ng komunista. SiLuis Taruc, Supremo ng Huk o angpinakamataas na lider ng komunista, ay sumuko sa kanya. Kaya si Magsaysay ay tinawag na"Tagapagligtas ng Demokrasya".Siya ang pinakamamahal na Pangulo ng Pilipinas dahil ibinalik niya ang tiwala ng pamahalaan. Subalitnagwakas ang kanyang pamamahala nang mamatay siya dahil sa pagbagsak ng eroplanong kanyangsinasakyan sa isang bundok sa Manunggal, Cebu noong Marso 17, 1957. Ramon Magsaysay Ika-7 Pangulo ng Pilipinas Ikatlong Pangulo ng Ikatlong Republika
  25. 25. Panunungkulan Disyembre 30, 1953 – Marso 17, 1957Pangalawang Pangulo Carlos P. García Sinundan si Elpidio Quirino Sinundan ni Carlos P. García Kapanganakan Agosto 31, 1907 Iba, Zambales Kamatayan Marso 17, 1957 Bundok. Manunggal,Balamban, Cebu Partidong politikal Partidong Nasyonalista Asawa Luz Banzon Hanapbuhay Inhinyero Relihiyon Katoliko
  26. 26. Carlos P. GarciaSi Carlos Polistico Garcia (Nobyembre 4, 1896 - Hunyo 14, 1971) ay isang Pilipinongmakata at pulitikoat ang ikawalong Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Marso 23,1957–Disyembre 30, 1961). Nagingpangalawang pangulo at miyembro ng gabinete niRamon Magsaysay si Garcia. Nanumpa siyabilang pangulo nang mamatay si Magsaysay. Kilala si Garcia kanyang pagpapatupad ng patakarang"Pilipino Muna" ("Filipino First").[baguhin]TalambuhayIsinilang si Garcia noong Nobyembre 4, 1896 sa bayan ng Talibon, Bohol. Ang kaniyang mga magulangay sina Policronio Garcia at Ambrosia Polistico. Nag-aral siya saPamantasang Silliman sa Lungsod ngDumaguete, at kinalaunan nagtapos din siya ng abogasya sa Philippine Law School noong 1922 saMaynila. Naging abogado at guro, pinasok niya ang politika noong 1926 bilang mambabatas na kaanibsa Kapulungan ng mga Kinatawan at naglingkod hanggang 1932. Nagsilbi si Garcia bilang gobernador ngBohol mula 1932 hanggang 1942, at naging miyembro siya ng Senado mula 1942 hanggang 1953.Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, lumaban siya sa pananakop ng mga Hapon bilang miyembro ngmga gerilya na nakabase sa Bohol, at ang tinulungan ng mga tropang Pilipino at Amerikano sa Bohol.Noong 1946 ay naging puno siya ng minoriya sa Senado. Noong 1953 si Garcia ay nanombrahanbilang Pangalawang Pangulo na kabilang sa Tiket Nasyonalista na pinangunguluhan ni RamonMagsaysay, na dating bumuo at namuno sa isang pwersang gerilyang lumaban sa pananakop ng mgaHapones. Nakamit nila ang mapagpasyang tagumpay, at noong 1954, si Garcia ay naging bisepresidente at Kalihim ng Ugnayang Panlabas.Noong Marso 1957 si Garcia ay naging presidente matapos pumanaw si Magsaysay sa isang aksidentesa eroplano, at nagwagi rin siya sa halalang pampanguluhan noong Nobyembre 1957.Habang nasa kapangyarihan, ang Pamahalaan ni Garcia ay nakipag-usap sa mga pinuno ng EstadosUnidos upang mailipat sa kontrol ng Pilipinas ang mga hindi na ginagamit na base militar ng Amerika. Sakalaunan ay naging labis ang pagiging maka-Pilipino ni Garcia at ang pagsira sa kanya ay pinasimulan samga pahayagan, sa himpapawid sa tulong ng CIA samantalang pinaboran naman ng mga AmerikanosiDiosdado Macapagal upang manalo sa halalan noong 1961.Bukod sa kanyang mga nagawa bilang makabansang pulitiko, si Garcia ay kilala rin na makata sakanyang diyalektong Boholano. Namatay siya sa atake sa puso noong 14 Hulyo 1971 sa edad na 75. Carlos P. Garcia
  27. 27. Ika-8 Pangulo ng Pilipinas Ika-apat na Pangulo ng Ikatlong Republika Panunungkulan Marso 23, 1957 (halal Disyembre 30,1957) – Disyembre 30, 1961 Pangulo Ramon Magsaysay Pangalawang Pangulo Diosdado Macapagal Sinundan si Ramon Magsaysay Sinundan ni Diosdado Macapagal Ika-5 Pangalawang Pangulo ng PilipinasIkatlong Pangalawang Pangulo ng Ikatlong Republika Panunungkulan Disyembre 30, 1953 – Marso 18, 1957 Sinundan si Fernando Lopez [1] Sinundan ni Wala
  28. 28. Kapanganakan Nobyembre 4, 1896 Talibon, Bohol Kamatayan Hunyo 14, 1971 Talibon, BoholPartidong politikal Nacionalista Party Asawa Leonila Dimataga Hanapbuhay Abogado Relihiyon Katoliko
  29. 29. Diosdado MacapagalMula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya Diosdado Macapagal Ika-9 na Pangulo ng Pilipinas Ikalimang Pangulo ng Ikatlong Republika Panunungkulan Disyembre 30, 1961 – Disymbre 30, 1965 Pangulo Carlos P. Garcia Pangalawang Pangulo Emmanuel Pelaez Sinundan si Carlos P. Garcia Sinundan ni Ferdinand Marcos Ika-6 na Pangalawang Pangulo ng Pilipinas
  30. 30. Ika-apat na Pangalawang Pangulo ng Ikatlong Republika Panunungkulan Disyembre 30, 1957 – Disyembre 30, 1961 [1] Sinundan si Wala Sinundan ni Emmanuel Pelaez Kapanganakan Setyembre 28, 1910 Lubao, Pampanga Kamatayan Abril 21, 1997 Lungsod ng Makati Partidong politikal Partidong Liberal Asawa (1) Purita dela Rosa† (2) Evangelina Macaraeg Hanapbuhay Manananggol Relihiyon KatolikoSi Diosdado Pangan Macapagal (Setyembre 28, 1910 - Abril 21, 1997) ang ikasiyam na pangulo ngPilipinas (Disyembre 30, 1961 - Disyembre 30, 1965) at ay ang ikasiyam na Pangulo ng Republika ngPilipinas (Disyembre 30, 1961-Disyembre 30, 1965).Ama siya ni Gloria Macapagal-Arroyo na naging pangulorin.[baguhin]TalambuhayTinagurian si Diosdado Macapagal bilang "Batang Mahirap mula sa Lubao" dahil anak siya ng isang mahirapna magsasaka. Isinilang siya sa San Nicolas, Lubao, Pampanga noong Setyembre 28, 1910 kina UrbanoMacapagal at Romana Pangan. Tumira siya sa isang tahanan at pumailalim sa pangangalaga ni Don HonorioVentura hanggang magtapos ng pagka-Doktor sa mga Batas mula sa Pamantasan ng Santo Tomas noong1936 at pumasok sa pulitika. Bayaw siya ni Rogelio de la Rosa, embahador ng Pilipinas sa Cambo at siya aypresidente. P
  31. 31. [baguhin]Sariling buhayNaging unang asawa niya si Purita de la Rosa. Nang sumakabilang buhay ito, naging pangalawang asawaniya si Evangeline Macaraeg. Anak niya si Gloria Macapagal-Arroyo, ang dating Pangulo ng Pilipinas, atsina Maria Cielo Macapagal Salgado, Arturo Macapagal , at Diosdado Macapagal Jr..[baguhin]EdukasyonNagtapos siya ng elementarya mula sa Mababang Paaralan ng Lubao at ng sekondarya mula sa Mataasna Paaralan ng Pampanga. Nagtapos siya ng kolehiyo mula sama University of Sto.Tomas. Nagkamit siyang degri sa larangan ng Abogasya. Nagkamit din siya ng pagka-Doktor ng Batas na Sibil at Doktor ngEkonomiya.Una siyang nagtrabaho bilang abogado para sa isang tanggapang Amerikano. Nahalal siya sa Kongresonoong 1949 at sa muli noong 1953. Siya ang may-akda ng Batas ng Kalusugang Rural (Rural Health Law)at ng Batas hinggil sa Naangkop na Mababang Sahod (Minimum Wage Law). Nanguna rin siya sadelegasyong para sa Tratado ng Mutwal na Depensa ng Estados Unidos at Republika ng Pilipinas (US-RPMutual Defense Treaty). Nahalal siya bilang Pangalawang Pangulo noong 1957 at naging Pangulo noong1961. Inilunsad niya ang Kodigong Pangrepormang Panlupang Pansakahan (Agricultural Land ReformCode) at nilinis ang katiwalian sa pamahalaan. Limang taon siyang nagkaroon ng kaugnayan saProgramang Sosyo-Ekonomiko para sa pagkontrol ng pangangalakal sa ibang bansa. Kilala rin siya sapagkakaroon ng nasyonalisasyon ng pagtitingi (retail) at dahil sa Panukalang Batas na PangrepormangPanglupa. Bilang dagdag, kabilang din sa kaniyang mga nagawa ang pagpapakalat ng PambansangWika, ang pagbabago ng petsa ng Araw ng Kalayaan mula Hulyo 4 na naging Hunyo 12, ang pag-aangkinsa Sabah (opisyal na iniharap noong Hunyo 22, 1962), at sa pagbubuo ng Maphilindo sa KasunduangMaynila.Sa eleksiyon ng 1963, maraming nanalong kandidato mula sa Partidong Liberal at naging pangulo ngSenado si Ferdinand E. Marcos, isa ring Liberal katulad ni Macapagal. Subalit nagkaroon ng hidwaan sinaMarcos at Macapagal. Humiwalay sa Partido Liberal si Marcos at ginawa siyang kandidato ng PartidoNasyonalista sa pagkapangulo sa halalan ng 1965. Tinalo ni Marcos si Macapagal sa halalang iyon.Humalili siya bilang pangulo ng Kumbensyong Konstitusyonal noong 1971.
  32. 32. [baguhin]Kamatayan Namatay siya dahil sa atake sa puso, pneumonia, at sakit sa bato, sa Sentrong Pangkalusugan ng Makati (Makati Medical Center) saLungsod ng Makati, noong Abril 21, 1997, sa edad na 86. Inilibing siya sa Libingan ng mga Bayani sa Taguig, Maynila.Ferdinand MarcosSi Ferdinand Emmanuel Edralin Marcos (Setyembre 11, 1917 - Setyembre 28,1989) ay angikasampung Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Disyembre 30,1965-Pebrero 25, 1986). Siya ay isangabugado, kasapi ng Kapulungan ng mga Kinatawan mula 1949 hanggang 1959 at kasapi ng Senado ngPilipinas mula 1959hanggang 1965. Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, siya ay naging lider-gerilyasa hilagang Luzon. Noong 1963, siya ay naging Pangulo ng Senado kapalit ni SenadorEulogioRodriguez, Sr.. Bilang Pangulo ng Pilipinas, kahanga-hanga ang kanyang mga nagawa sa larangan ngdiplomasya at pagpapagawa ng mga mahahalagang imprastraktura sa bansa. Ngunit, ang tagumpay ngkanyang pangasiwaan ay nabahiran ng talamak na katiwalian, paniniil sa karapatang pantao, atpanunupil sa oposisyon. Bumagsak ang kanyang pamunuan sa Rebolusyon sa EDSA na naganap noong1986. Ferdinand Marcos Ika-10 Pangulo ng Pilipinas Ika-anim na Pangulo ng Ikatlong Republika Unang Pangulo ng Ika-apat na Republika
  33. 33. Panunungkulan Disyembre 30, 1965 – Pebrero 25, 1986Punong Ministro Cesar Virata (1981-1986) Pangalawang Fernando Lopez (1965-1973) Pangulo Arturo Tolentino (1986) Sinundan si Diosdado Macapagal Sinundan ni Corazon C. Aquino Punong Ministro ng Pilipinas Panunungkulan Hunyo 12, 1978 – Hunyo 30, 1981 Sinundan ni Cesar Virata Assemblyman Panunungkulan Hunyo 12, 1978 – Hunyo 30, 1981 Kapanganakan Setyembre 11, 1917 Sarrat, Ilocos Norte,Pilipinas Kamatayan Setyembre 28, 1989 (edad 72) Honolulu, Hawaii, Estados UnidosPartidong politikal Partido Liberal (1946-1965) Partido Nacionalista(1965-1978) Kilusang Bagong Lipunan (1978- 1986)
  34. 34. Asawa Imelda Romualdez Mga anak Imee Marcos Ferdinand Marcos, Jr. Irene Marcos Hanapbuhay Tagapagtanggol Relihiyon [Philippine Independent ChurchSi Ferdinand Emmanuel Edralin Marcos (Setyembre 11, 1917 - Setyembre 28,1989) ay angikasampung Pangulo ng Republika ng Pilipinas (Disyembre 30,1965-Pebrero 25, 1986). Siya ay isangabugado, kasapi ng Kapulungan ng mga Kinatawan mula 1949 hanggang 1959 at kasapi ng Senado ngPilipinas mula 1959hanggang 1965. Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, siya ay naging lider-gerilyasa hilagang Luzon. Noong 1963, siya ay naging Pangulo ng Senado kapalit ni SenadorEulogioRodriguez, Sr.. Bilang Pangulo ng Pilipinas, kahanga-hanga ang kanyang mga nagawa sa larangan ngdiplomasya at pagpapagawa ng mga mahahalagang imprastraktura sa bansa. Ngunit, ang tagumpay ngkanyang pangasiwaan ay nabahiran ng talamak na katiwalian, paniniil sa karapatang pantao, atpanunupil sa oposisyon. Bumagsak ang kanyang pamunuan sa Rebolusyon sa EDSA na naganap noong1986.
  35. 35. Mga nilalaman [itago]1 Talambuhay2 Bilang isang sundalo3 Bilang isang pulitiko4 Unang termino (1965-1969) o 4.1 Mga suliranin o 4.2 Digmaan ng Biyetnam o 4.3 Demonstrasyon ng mga estudyante o 4.4 Mga nagawa sa loob ng unang termino5 Ikalawang termino o 5.1 Halalan ng 1969 o 5.2 Radikalisasyon ng mga estudyante o 5.3 Sigaw ng unang sikapat o 5.4 Pag-aaklas ng mga tsuper ng jeep o 5.5 Ang pagbomba sa Liwasang Miranda o 5.6 Ang pagsususpindi ng pribelehiyo ng "Writ of Habeas Corpus" o 5.7 Ang malaking baha ng 19726 Batas militar o 6.1 Patuloy na panliligalig o 6.2 Ang pagpapahayag ng batas militar o 6.3 Madaliang pagkabisa ng batas militar o 6.4 Pagbabago sa pamahalaan7 Ang Saligang Batas ng 1973 o 7.1 Halalan ng mga delegado sa kombensyong konstitusyonal o 7.2 Pagkakabuo o 7.3 Mga tadhana8 Ang Bagong Lipunan o 8.1 Ang Lumang Lipunan o 8.2 Pagtatatag ng Bagong Lipunan o 8.3 Ang reporma sa lupa o 8.4 Mga pagbabagong Pangkabuhayan
  36. 36.  8.4.1 Pagbabago sa agrikultura  8.4.1.1 Masagana 99  8.4.1.2 Masaganang maisan  8.4.1.3 Biyayang-dagat  8.4.1.4 Iba pang mga palatuntunan sa agrikultura  8.4.2 Industriya ng pagmimina  8.4.3 Ang industriya sa elektroniks  8.4.4 Ang cottage industry9 Kamatayan10 Mga Talaan11 Mga panlabas na kawing[baguhin]TalambuhaySi Ferdinand E. Marcos ang Ikaanim na Pangulo ng Ikatlong Republika ng Pilipinas. Si Marcos ayisinilang noong Setyembre 11, 1917 sa Sarrat, Ilocos Norte. Ang kanyang magulang ay sina Don MarianoR. Marcos at Donya Josefa Edralin. Apat silang magkakapatid, sila, si Dr. Pacifico, Elizabeth at Fortuna.Ang kanyang ama ay naging kongresista ng Ilocos at gobernador ng Davao. Si Donya Josefa naman ayisang dating guro sa kanilang bayan. Sa kanyang kabataan pa lamang ay kinakitaan na siya ngkatalinuhan. Palagi siyang mayroong karangalang nakukuha magmula sa elementarya hanggang samagtapos siya ng mataas na paaralan. Limang taong gulang lamang siya nang pumasok sa elementaryasa Sarrat Central School. Sa pamantasan ng Pilipinas Siya nagtapos ng Mataas ng Paaralannoong 1933. Sa pamantasan ding iyon siya kumuha ng Abogasya at nagtapos bilang Cum Laudenoong Marso, 1939. Nakamit niya ang President Manuel Quezon Medal Award dahil sa kanyangGraduation Thesis. Siya ay iskolar sa buong panahon ng kanyang pag- aaral sa Pamantasan ng Pilipinasat naging kilala siya sa campus dahil sa kanyang kahusayan sa debate at pagtatalumpati. Maging salarangan ng palakasan tulad ng swimming, boxing, at wrestling ay kinilala siya. Isa rin siyangsharpshooter sa paghawak ng baril. Siya ang nakakuha ng pinakamataas na karangalan sa MilitaryScience and Tactics sa buong Pamantasan. Nagsulat din siya sa Philippines Collegian, ang opisyal napahayagan ng Pamantasan ng Pilipinas. Nagri- review noon si Ferdinand para sa bar exams nang mataloang kanyang ama sa muli nitong pagtakbo bilang kongresista. Ang tumalo dito, si Julio Nalundasan aynabaril at namatay pagkatapos ng halalan. Si Ferdinand ang napagbintangan, at kahit pa nga isangmahusay na abogado ang nagtanggol sa kanya, nahatulan pa rin siya ng labimpitong taongpagkabilanggo.Nasa loob siya ng kulungan ng maging topnotcher sa bar exams at nang maging ganap na abugado ayhiniling niya sa Kataas- taasang Hukuman na payagansiyang ipagtanggol ang sarili sa kasong ibinintangsa kanya. Dahil sa kanyang talino at kahusayan ay pinayagan siya ng Korte Suprema. Nanalo siya atnapawalang- sala. Tinanghal siyang lawyer of the year at hinangaan ng mga kapwa abogado.Nang sumiklab ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay naglingkod siya sa hukbong sandatahan ngPilipinas. Nakasama siya sa Martsa ng Kamatayan at nakaranas ng hirap at sakit bilang bilanggo ng
  37. 37. digmaan sa Kuta Santiago at Capas, Tarlac. Naging meydor siya bago bumalik sa sibilyang buhay.Nagsimula ang kanyang pagpasok sa pulitika nang matapos ang digmaan. Kumandidato siya sa pagka-kongresista ng Ilocos Norte at siya ay nanalo. Ang unang pinagtuunan niya ng pansin ay ang kalagayanng mga magsasaka sa kanilang lalawigan at sa buong bansa na rin. Nang sumunod na halalan, 1953, aymuli siyang nanalong kongresista at naging assistant minority floor leader sa kongreso. Dito niyanakalapit si Daniel Romualdez na pinsan ni Imelda. Sa pamamagitan ni Daniel ay nagkakilala sila niImelda na naging Miss Manila (Ginang Maynila). Sinasabi na naging makulay ang pag- iibigan ninaFerdinand at Imelda. Ikinasal sila sa Huwes noong Mayo 1, 1954. Sina dating pangulong RamonMagsaysay ang nagging ninong nila sa kasal. Tatlo ang kanilang naging anak, sina Imee, Ferdinand Jr.at Irene.Hindi na napigil ang pag- imbulog ni Marcos sa larangan ng pulitika. Sa ikatlong pagkakataon ay nahalalsiyang kongresista noong 1957 at senador naman noong 1959. Noong Nobyembre 9, 1965, nanalongpangulo si Marcos at pangalawang pangulo naman si Fernando Lopez. Natalo nila sina DiosdadoMacapagal at Gerry Roxas. Umalingawngaw sa buong bansa ang kanyang slogan, ―Magiging Dakilangmuli ang bansang ito!‖Totoo sa kanyang slogan, pinangatawanan ni Marcos ang pagbangon sa bansa mula sa mahirap nakalagayan nito. Nahaharap noon ang bansa sa malalaking suliranin tulad ng kakapusan ng salapi para saedukasyon , tanggulang bansa, mga pagawain at para sa kalusugan. Gayunman, nakapagpagawa siyang maraming patubig at naipalaganap sa buong bansa ang tinatawag na miracle rice.Ang mga magsasaka ay nabigyan ng mga kaalamang teknikal ukol sa modernong pagsasaka. Marami rinsiyang naipagawang mga kalsada, tulay at School building. Nilabanan niya ang smuggling at sinimulanang pakikipaglaban sa mga NPA.Nang sumapit ang sumunod na halalan noong 1969, muling nanalo si Marcos bilang pangulo at si Lopezbilang pangalawang pangulo. Ngunit sa pagkakataong ito ay unti- unti nang nawawala ang tiwala ng taosa pamahalaan dala ng malalaking problemang kinakaharap ng bansa. Tumaas ang presyo ng langis atkasunod nito ang pagtaas ng mga bilihin. Marami ang naghirap at nagutom. Tumaas ang kriminalidad atnasangkot ang pamahalaan sa malalaking anomalya at eskandalo.Nagkaroon ng madadalas at malakihang demonstrasyon na nilahukan pati ng mga estudyante at taongsimbahan. Ang pinakamadugong demonstrasyon ay naganap noong Enero 30, 1970 sa Tulay ngMendiola.Noong Agosto 21, 1971 ay sinuspinde ni Marcos ang Writ of Habeas Corpus upang mapanatili angkaayusan at kapayapaan. Binomba kasi ang rallyista ang Partidong Liberal o Liberal Party sa PlazaMiranda noong Agosto 21, 1971 upang mapanatili ang kaayusan at kapayapaan sa bansa.Noong Setyembre 21, 1972 ay ibinaba ang Batas Militar (Martial Law). Marami na raw krisis angnararanasan ng bansa tulad ng pagbomba sa Plaza Miranda, pagsabotahe at pagwasak sa mga pribadoat pambansang ari- arian. Walang puknat na rally ng mga manggagawa at mga estudyante at angpinakahuli ay ang pagtambang sa Kalihim ng Tanggulang Pambansa na si Juan Ponce Enrile.Noong Nobyembre 19, 1972 ay natapos ang bagong Saligang Batas. Pinagtibay ito sa isang referendumnoong Enero 19, 1973.Totoong nabawasan ang kriminalidad dahil sa takot ng mga mamamayan sa Batas Militar. Maramingipinahuli at ipinabilanggo si Marcos, lalo na ang mga lumalaban sa gobyerno. Ngunit hindi napayapa ang
  38. 38. damdamin ng bayan. Anuman ang ipalabas ng pamahalaan tungkol sa kalagayan ng mga mamamayansa malalaking anomalya sa gobyerno.Hindi rin nakaligtas sa mata ng mga tao ang maluhong pamumuhay ni Ginang Imaelda Marcos at ng mgaanak nito. Marami ang nagsasabi na sa nararamdamang kahirapan ng bayan ay hindi na dapatnamumuhay ang Unang Ginang na tila ba ito ay nasa isang mayamang bansa.Sa panahong ito ng Batas Militar ay sumikat ang programang Bagong Lipunan.Ito ang sagot ni Marcos sanagaganap na pagrirebelde ng mga tao. Maraming naisagawa nang mga panahong ito tulad ng pag- akitsa mga dayuhang mamumuhunan, pagsigla ng turismo sa bansa, pagtatayo ng mga impratruktura tuladng Cultural Center of the Philippines, Folk Arts Theater, San Juanico Bridge, Philcite at iba pa.Nagkaroon na rin ng LRT na hanggang sa ngayon ay pinakikinabangan ng sambayanan at ipinagpatuloypa ang pagpapagawa sa ibang lugar ng Kamaynilaan.Gayunman ay hindi nawala ang takot sa mga mamamayan. Maraming mga opisyal ng pamahalaan atmga military ang kinatakutan ng mga tao adahil umabuso sa kapangyarihan. Lalong nagging mahigpitang militar sa karapatang pantao. Ipinasara ang mga palimbagan ng diyaryo at magasin pati na ang mgaistasyon ng radio at telebisyon. Wala nang maririnig sa radyo at telebisyon ay pawing mga papuri sagobyerno.Nagkaroon ng pakunwaring wakas ang Batas Militar noong Enero 17, 1981 sa pamamagitan ngProklamasyon 2045 na nilagdaan ni Marcos.Sa kabila ng pagtatapos ng Martial Law ay hindi nahinto ang paglaganap ng kapangyarihan ng komunistasa bansa. Nabahala ang mga Amerikano kaya kinumbinse nila si Marcos na magdaos ng PresidentialSnap Election upang Makita kung sinusuportahan pa rin ng tao ang kanyang pamahalaan. Idinaos anghalalan noong Pebrero 7, 1986 at nakalaban niya si Cory, ang asawa ng dating Senador Ninoy Aquino naMahigpit niyang tagatuligsa.Ayon sa Comelec ay nanalo si Marcos ngunit sabilang ng Namfrel ay si Cory naman ang nanalo.Nagprotesta si Cory at tumawag ng civil disobedience. Nagsagawa naman ng kudeta sina Fidel Ramos atJuan Ponce Enrile. Nanawagan naman sa tao si Jaime Cardinal Sin kaya dumagsa ang mga tao saEDSA na nagnanais na mapalayas si Marcos sa puwesto. At naganap ang makasaysayang People‘sPower na nagpatalsik kay Marcos.Si Marcos, ang kanyang pamilya at ilang miyembro ng gabinete ay dinala ng mga Amerikano sa EstadosUnidos upang maiwasan ang madugong pangyayari na maaaring maganap sa pagitan ng mgatagasunod nito at ni Cory Aquino.Namatay si Marcos noong Setyembre 28,1989.[baguhin]Bilang isang sundaloNang sumiklab ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, sumapi si Marcos sa Dulong Silangan saPuwersang Hukbong Katihan ng Estados Unidos (United States Army Forces in the Far East) bilangcombat intelligence officer ng Ika-21 Dibisyon ng Hukbong Lakad. Siya ay lumaban sa pagtatanggolng Bataan laban sa mga Hapones at naging isa sa mga biktima ng Martsa ng Kamatayan. Siya aykinulong at pinalaya ng mga Hapones sa Capas ngunit siya ay muling dinakip, kinulong at pinahirapansa Kuta Santiago sa Intramuros, Maynila. Nakatakas si Marcos at itinatag ang kilusang gerilya saHilagang Luzon, ang "Maharlika". Siya ay kinilala bilang isa sa mga magagaling na pinuno ng mga gerilya
  39. 39. sa Luzon at ang kanyang diumano‘y pinakahanga-hangang katapangawang-gawa ay sa Labanan ngPasong Bessang at tumulong sa pagitan ng mga sundalong Pilipino at Amerikano lumaban [kailangan ng sanggunian]sa Hapon.[baguhin]Bilang isang pulitikoPagkaraan ng digmaan at pagtatag ng Republika ng Pilipinas, hinirang ni Pangulong Manuel Roxas siMarcos bilang special technical assistant. Noong 1949, siya ay tumakbo at nagwagi bilang kinatawanng Ilocos Norte sa Kongreso. Noong 1954 nakilala niya si Imelda Romualdez, ang "Rosas ng Leyte" atpamangkin ng Ispiker Daniel Romualdez, na naging kaisampalad niya pagkatapos ng isang madaliangpanliligaw.Noong 1959 siya ay tumakbo at nanalo bilang Senador na may pinakamalaking boto. Noong 1961,naging Pangulo si Marcos ng Partido Liberal (Liberal Party) at makalipas ng isang taon, siya angnaging Pangulo ng Senado.Matagal na panahong naging kasapi si Marcos ng Partido Liberal . Hiningi niya ang nominasyon ngpartido bilang kandidato sa pagka-pangulo noong 1964, ngunit ang kasalukuyang pangulo na si DiosdadoMacapagal ang pinili ng partido. Tumiwalag si Marcos sa Partido Liberal at lumipat siya sa PartidoNacionalista, kung saan nakuha niya ang kanilang nominasyon. Nanalo siya at si Fernando Lopez, angkandidato ng Partido Nacionalista sa pagka-pangalawang pangulo, laban kay Macapagal at GerardoRoxas sa isang "landslide victory".[baguhin]Unang termino (1965-1969)Disyembre 30, 1965- Panunumpa ni G. Ferdinand Edralin Marcos bilang ika-10 na Pangulo ng Republika ng Pilipinas.
  40. 40. Ang Unang PamilyaMula sa kaliwa:Imee, Irene, Pangulong Marcos,ang Unang Ginang, at si Bongbong.Noong Enero 30, 1965, nanumpa si Ferdinand Edralin Marcos bilang ika-6 na Pangulo ng Republika ngPilipinas. Sa kanyang talumpati sa kanyang unang pasinaya, ipinahayag ng Pangulo ang kasadlak-sadlakna kalagayan ng Pilipinas:…The Filipino, it seems, has lost his soul, his dignity, and his courage. We have come upon a phase ofour history when ideals are only a veneer for greed and power, (in public and private affairs) whendevotion to duty and dedication to a public trust are to be weighted at all times against private advantagesand personal gain, and when loyalties can be traded. …Our government is in the iron grip of venality, itstreasury is barren, its resources are wasted, its civil service is slothful and indifferent, its armed forcesdemoralized and its councils sterile., We are in crisis. You know that the government treasury is empty. [1]Only by severe self-denial will there be hope for recovery within the next year.At kanyang ipinangako:This nation can be great again. This I have said over and over. It is my articles of faith, and Divine [2]Providence has willed that you and I can now translate this faith into deeds.Noong Enero 24, 1966, sa kanyang kauna-unahang Talumpati sa Kalagayan ng Bansa sa Kongreso,tinanggap ng Pangulong Marcos na ang bansay nasa tuktok ng isang panlipunang bulkan na malapit ngpumutok, na ang mga guguling-gobyernoy labis na nakahihigit sa kinikita nito, na ang Philippine NationalBank ay malapit nang bumagsak at laganap ang krimen sa bansa.Binalangkas ni Marcos ang layunin ng kanyang pangasiwaan: 1. . Mabigyan ng pampasigla ang pagpapaunlad ng pamayanan at proyekto ng pagawaang-bayan tulad ng pagpapagawa ng mga kalsada at tulay. 2. . Isakatuparan ang palatuntunan ng reporma sa lupa.; 3. . Pagkakaroon ng kasapatan sa produksyon ng palay at magpasimula ng pag-iiba-iba ng pananim upang mapaunlad ang pag-aani.;
  41. 41. [baguhin]Mga suliraninTangi sa palaki na palaking paghihirap ng kalagayang-pangkabuhayan, ang pangasiwaang Marcos atnasusuong sa mga mabibigat na suliranin. Nangunguna sa mga itoy ang paglubha ng kalagayangpangkatahimikan at kaayusan ng bansa na humantong sa mga sumusunod:1. Paglaganap ng krimen bunga ng pagkalahatang paghihikahos at pangkabuhayang paghihirap at angpaggitaw ng naitatag na krimen;2. Patuloy na katiwalian sa pamahalaan lalung-lalo na ang mga taong nagpapairal ng batas, nakaramihay gumagamit ng kanilang kapangyarihan sa paggawa ng pagmamalabis o sa pagtangkilik ngkrimen; at3. Pagkakaroon ng mga pribadong hukbo ng mga mayamang tinatangkilik ng mga pulitiko.Ang mga kalagayang tulad nitoy nagdulot ng pagkaligalig at di-kasiyahan sa mga kabataan at mga mag-aaral sa mga institusyon ng karunungang may kaalaman at bihasa sa mga bagay na pampulitika.Nagtatag ang mga ito ng mga samahang demokratikong tagapamagitan sa mga publiko at pribadongpaaralan; pati kolehiyong katoliko, upang mag-udyok ng pagkakaroon ng tiyak na reporma sa kabuuan ngtunay na kayariang demokratiko. Kasama rito ang kabataangdenteesi galamay ng lihim na PartidoKomunista ng Pilipinas (Communist Party of the Philippines), na lalong kilala sa tawag na "KabataangMakabayan" na gumagamit ng karahasan upang makapagtamo ng mga reporma.[baguhin]Digmaan ng BiyetnamNoong Oktubre, 1965 sinabi nila kay pangulong Marcos na mahigit sa 10,450 mga sundalong Pilipino nadinala sa Timog Biyetnam at lumaban agad sa mga Hilagang Biyetnames at mga Viet Cong sa panahonng Digmaang Biyetnam.[baguhin]Demonstrasyon ng mga estudyanteAng unang demonstrasyon ng mga estudyantey napukaw ng isang pangpurok na pagpupulong (summitconference) na idinaos saMaynila noong Oktubre, 1966, ng mga pinuno ng EstadosUnidos, Australya, Thailand, Timog Vietnam,Timog Korea, Nueva Selanda, atPilipinas. Ang layunin ngpagpupulong na ito ay upang yumari ng isang nagkakaisang paninindigan sa digmaan sa TimogSilangang Asya at upang pagtibayin ang pakikipagtulungan ukol sa pangkabuhayan , panlipunan, atkultura sa pagitan ng mga bansa sa Asya-Pasipiko.Nang hapon ng Oktubre 24, 1966, ang Kabataang Makabayan na sinasamahan ng ibang pangkatestudyante ay nagtanghal ng isang pagtutol na demonstrasyon sa harapan ng pangulo ng EstadosUnidos na si Lyndon B. Johnson. Nagkaroon ng sagupaan sa pagitan ng mga demonstrador at mga pulismalapit sa embahada ng Estados Unidos. Dinakip ang 41 demonstrador at pinaratangan ng panliligalig atpananalakay.[baguhin]Mga nagawa sa loob ng unang terminoKapaki-pakinabang ang mga nagawa ng Pangulong Marcos sa mga unang apat na taon ng kanyangpanunungkulan. Ang mga itoy ang sumusunod: 1. . Ang pagpapanibagong-ayos ng may 2,000 malalaki at malilit na industriya; 2. . Pagsugpo sa katiwalian at kasamaan sa pamahalaan;
  42. 42. 3. . Pagpapaunlad ng mga baryo na sa unang pagkakataon sa kasaysayan nabigyan ng tiyak na kaparti sa kinikita ng pamahalaan; 4. . Pagpapatayo ng higit sa 80,000 silid-aralan at higit sa 6,000 kilometro ng mga lansangan (kabilang na ang unang phase ng North Diversion Road mula Balintawak hanggang Tabang sa Bulacan); 5. . Ang pagpapatayo o rehabilitasyon ng pamamaraan ng mga patubig, o irigasyon na ang ang kabuuang bilang nitoy nakakahigit sa lahat ng patubig na naitayo sapul sa panahon ng mga Kastila noong 1565 hanggang sa pangasiwaang kanyang sinundan; 6. . Ang pagsisimula ng Green revolution at pagkakaroon ng mapaghimalang palay o "miracle rice; 7. . Ang puspusang pagsasakatuparan ng reporma sa lupa; 8. . Ang pagpapalakas ng kilusang kooperatiba sa isang pambansang sukatan;at 9. . Ang muling pagpapasigla at pagtangkilik sa sining at kulturang sariling atin sa pamamagitan ng pamamahala ng Unang GinangImelda Marcos.[baguhin]Ikalawang terminoDisyembre 30, 1969 - Pasinaya sa Pangalawang termino ni Pangulong Ferdinand E. Marcos.[baguhin]Halalan ng 1969Nanindigan ang reeleksyonistang Pangulong Ferdinand Marcos sa kanyang pagnanais na makapagtamong bagong kapasyahan ng mga botante sa halalan ng 1969.Sa pagtulong ng Unang Ginang, Imelda Marcos, na kanyang itinuturing na kanyang "lihim na sandata", siMarcos ay naging unang Pangulong reeleksyonista pagkatapos ng digmaan. Tinalo niya ang kandidatong mga Liberal, si Sergio Osmeña, Jr. sa napakalaking kalamangan.[baguhin]Radikalisasyon ng mga estudyanteSa mga unang buwan ng pangalawang panunungkulan ng Pangulong Marcos ay nagkaroon ng serye ngmga demonstrasyon ng mga estudyante at mga malalaking pagtitipon, na karamihay humahantong sakarahasan at panggugulo. Sa simula, ang mga demonstrasyoy idinaraos bilang protesta laban sapagtaas ng matrikula at ibang bayarin sa paaralan.Tinugon ito ng mga namamahala sa mga pamantasansa pagtitiwalag sa mga namumunong estudyante at di-pagtanggap sa kanila sa alin mang pamantasan.
  43. 43. Namagitan ang pamahalaan sa kanilang alitan sa pamamagitan ng pagpapalabas ng mga tuntunin atregulasyon tungkol sa pagtataas ng matrikuka na nangangailangan ng pagsang-ayon ng pamahalaan.Ang mga lider estudyante ay muling tinanggap sa mga paaralang kanilang pinili.Ngunit di naglaon, panibagong isyu ang lumitaw. Lumabas sa kalye ang mga mag-aaral at mgakapanalig. Sa gayoy nagsimula ang "parliament of the streets." Sa pagbunsod sa mga kahilingan para samga reporma sa pamahalaan at mga protesta laban sa pagkakaloob ng kapangyarihan sanamumuhunan at mga oligarkiya, ang mga demonstrador ay madaling bumaling sa mga bagay napangkaisipan (ideolohikal) tulad ng pasismo, piyudalismo, at imperyalismo. ito ang kanilang naging sigawna panlaban.Noong Enero 26, 1970, ang araw ng pagbbukas ng regular na sesyon sa Kongreso, ang PambansangPagkakaisa ng mga Mag-aaral na pinamumunuan ni Edgar Jopson ay nagtipun-tipon at nagdaos ngmalaking demonstrasyon sa labas ng Kongreso. Ang mga estudyante ng mga pribadong paaralansa Maynila, kasama ang ilang sa kanilang mga gurong-tagapayo ay nangaroon upang ipahayag angkanilang petisyon para sa pagdaraos ng isang Kumbensyong Konstitusyonal ng taong 1971.Tulad ng hinihingi ng tradisyon, dumalo ang Pangulong Marcos sa Kongreso upang magtalumpati tungkolsa kalagayan ng bansa. Kasama niya ang Unang Ginang. Pagkatapos ng mga seremonya at habanglumalabas sa gusali ng Kongreso ang Pangulo at ang Unang Ginang patungo sa kanilang sasakyan,nagsimula ang kaguluhan. Ang binabalak na mapayapang demonstrasyon ay naging isang panggulongwalang taros. May 70 estudyante ang nasaktan at may ilang nangapinsala ring alagad ng batas Marcos.[baguhin]Sigaw ng unang sikapatAng demonstrasyon ng mga estudyante noong Enero 30, 1971 ay lalong higit na madugo at marahas atitoy tinaguriang "Labanan sa Mendiola" na mas higit na kilala sa tawag na "First Quarter Storm" o Sigawng Unang Sikapat. Marahil napag-alab sa kabangisan ng mga pulis sa naunang demonstrasyon saharapan ng Kongreso, ibinaling ng lalong masugid na mga aktibistang estudyante ang kanilangpagkapoot sa Malakanyang.Pagkatapos ng maagang demonstrasyon sa may Kongreso , nagtungo ang mga estudyante saMalakanyang at pagkaraan ng kanilang maaapoy na talumpati ay pinagpilitan nilang makapasok sa loobng paligid ng Palasyo. Naghagis sila ng "pillboxes" at mga sariling-gawang bomba (Molotov) sa bakuranng Palasyo. May ilang nakaagaw ng isang trak na pamatay-sunog at itoy ibinangga sa isang trangkahanng Malakanyang hanggang sa mabuksan ito.Nagpaputok ng mga teargas ang mga tanod Pampanguluhan ng Palasyo sa mga nanggugulo at ang mgaitoy gumanto ng mga bato at patpat at sariling-gawang bomba. Napilitang magsiurong ang mgaestudyante hanggang sa daang Mendiola habang hinahabol ng mga pangkat ng mga sandatahan ngpamahalaan.Ang labanan ay tumagal hanggang makalipas ang hatinggabi nang ang mga estudyantey naghiwa-hiwalay sa University Belt sa daang Claro M. Recto.Nang sumunod na araw, napalathala sa mga pahayagan na apat na demonstrador ang nakitlan ng buhayat marami pang nasugatan.
  44. 44. Ipinahayag ng Panguilong Marcos sa pamamagitan ng radyo at telebisyon na ang mga pangayayari saMendiola ay isang binalak na pagsalakay sa pamahalaan, isang panghihimagsik na may layuningpabagsakin ang pamahalaan. Ngunit tiniyak niya sa mga tao na ang kaguluhay nasugpo na.[baguhin]Pag-aaklas ng mga tsuper ng jeepNoong Marso 3, 1970 nagdaos ng isang pag-aaklas ang mga nagmamaneho ng pampublikong jeep ngMaynila at mga karatig-pook. Ang dahilan ay upang tuligsain ang panghuhuthot ng mga pulisya at upanghilingin na pagtibayin ng lupon ng Palingkurang-Bayan ang pagtataas ng 5 sentimo sa pamasahe ngjeep. Matagumpay ang kanilang pag-aaklas; nangako ang pamunuan ng pulisya na parurusahan angmga tiwaling alagad ng batas; at sinang-ayunan ng Lupon ng Palingkurang-Bayan ang kanilang petisyonsa pagtataas ng pamasahe sa jeep.Noong Marso 23, at Marso 24, 1970, ang mga estudyante at mga pasahero ay nagdaos ng isangpanlabang demonstrasyon na tumututol sa pagkataas ng bayad sa jeep at bus. Binato nila ang mgasasakyang pampubliko at lumikha ng malalaking siga sa daan.Ang Pamilya Marcos at ang Kabanalan Papa Paulo VI sa pagdalaw ng huli sa Pilipinas noong 1970.[baguhin]Ang pagbomba sa Liwasang MirandaAng Liwasang Miranda o Plaza Miranda sa Quiapo, Maynila ay siyang kinaugaliang pook ng malalakingpampulitikang pagtitipun-tipon at pagpupulong. Doon ipinakikilala at ipinapahayag ang mga kandidatongpambansa at ng Maynila. Doon idinaraos ang mga "miting de avance" o pangwakas na malakingpagpupulong, bilang pinakatampok sa mga kampanyang pampulitika. May malaking pagtatangi angPangulongMagsaysay sa naturang pook kahit na kailanman at siyay pinipilit na magpasiya ukol sa isangbagay na pampulitika, kanyang itinatanong "Maipagtatanggol na natin ito sa Plaza Miranda?"Sa pagsunod sa isang pampulitikang kaugalian, nagdaos ang oposisyongPartido Liberal ng kanilangpagpapahayag na pagtitipun-tipon sa Plaza Miranda noong ika-21 ng Agosto, 1971. Itoy binalak upangipakilala sa bansa ang mga kandidato ng Partido Liberal para Senador at mga kandidato para sa Maynilamula Punong-Lungsod hanggang sa mga konsehal.
  45. 45. Nang mag-iika-9:00 ng gabi ng araw ding iyon, habang ang walong kandidato ng Partido Liberal sapagkasenador, dalawamput dalawang kandidato ng Maynila at gayon din ang iba pang mga kilalang liderng partido ay magkakasamang nagkakatipon sa tanghalan, dalawang granada ang inihagis buhat sakaramihan ng tao at magkapanunod na sumabog. Ang isay bumagsak sa tanghalan kasabay ngpagsabog, at isay tumama sa gilid ng tanghalan at sumabog din pagkahulog sa lupa. Libu-libong tao sapook na iyon at higit na marami pa na nanoood sa telebisyon ang nakasaksi sa pambobomba.Ang pambobomba at halos lumipol sa pamunuan at mga kandidato ng oposisyon. Nag-aagaw-buhaynang damputin sina Senador Jovito Salonga at Sergio Osmeña, Jr. at Kinatawan John Henry Osmeña.May malubhang tama sina Senador Gerardo Roxas at ang kanyang maybahay na si Judy,Kinatawan Ramon Mitra, at kandidato para punong-lungsod Ramon Bagatsing. Sina Senador EvaEstrada Kalaw, Kinatawan Eddie Ilarde at kandidato para sa pangalawang punong-lungsod Martin Isidroat ang kanyang maybahay ay pawang may malubhang tama rin.Ang ibang kandidato ng Partido Liberal sa pagkasenador ay di-gaanong nagtamo ng kapinsalaanNamatay noon din ang isang potograpo na nagtratrabaho sa isang pahayagan at maraming mgamanonood ma sama-sama sa harapan ng entablado ang pawang nangasawi.Sa simula, ang Pangulong Marcos ang itinuturong siyang may pakana sa kalagim-lagim na pangyayari saPlaza Miranda ngunit makalipas ang ilang taon lumitaw ang mga testigo na nagdidiin kay Jose MariaSison at sa pinamumunuan niyang kilusan, ang Partido Komunista ng Pilipinas- Bagong Hukbong Bayan,bilang may utak sa pagpapasabog.[baguhin]Ang pagsususpindi ng pribelehiyo ng "Writ of Habeas Corpus"Ilang oras pagkaraan ng pagpapasabog ng bomba sa Plaza Miranda, ipinalabas ng Pangulong Marcosang Proklamasyon Bilang 889 na sumususpindi sa pribelihiyo ng writ of habeas corpus (pangangalaga sasinuman laban sa di-salig-batas at pagbibinbin sa bilangguan) upang mapanatili ang kapayapaan ,mapangalagaan ang mga mamamayan at mapanatili ang kapangyarihan ng pamahalaan. Ginawa naminsan ng Pangulong Elpidio Quirino ang pagsususpindi ng pribelehiyo ng writ of habeas corpus noongdekada 50 upang sugpuin ang mga Huks.Ang pagpigil sa writ ay humantong sa pagtatamo ng mga sumusunod na layunin:1. Pagsansala sa paglaganap ng terorismo mula sa mga lalawigan hanggang sa pook ng Maynila;2. Pagtatamo ng impormasyon tungkol sa organisasyon ng mga komunista, misyon, pinagmumulan ngpantustos, kagamitan, lihim na tagakalap ng balita at mga bagong kasapi;3. Pagdadakip sa ibang pinuno ng mga kilusang makakaliwa.Noong Enero 7, 1972 ganap na binawi ni Pangulong Marcos ang kautusang nagsususpindi sa pribelehiyo [3]ng writ of habeas corpus.[baguhin]Ang malaking baha ng 1972Noong kalagitnaan ng 1972, malalaking baha ang nagpalubog sa halos lahat ng Kalagtitnaang Luzon atlungsod ng Maynila. Ang pag-apaw ng tubig na umabot ng may isang buway sumira ng mga pananim athumantong sa pagtaas ng bilihin mga panindang pagkain hindi lamang sa mga binahang pook kundigayun din sa buong Luzon at sa karamihan pang mga pook sa bansa.
  46. 46. Bigas, asukal at iba pang mga pangunahing pangangailangay nawala sa mga pamilihan. Pinangasiwaanng pamahalaan ang halaga ng pagbibili ng bigas na nakatingal sa kanilang kamalig. Ipinag-utos dingipagbili ang mga bigas at asukal na nakatago sa mga bodega ng mga mapagsamantalang negosyante saisang nakatakdang halaga sa ilalim ng babalang ang mga itoy kukumpiskahin ng pamahalaan.Bunga ng kautusan ng Panguloy muling lumabas ang mga bigas at asukal sa pamilihan at mga tindahanna nagpapatunay na ang kakapusan, lalo na sa Maynila ay gawa-gawa lamang.Setyembre 21, 1972- Ipinahahayag ni Pangulong Ferdinand Marcos ang Batas Militar sa isang pagbabalita sa himpapawid.[baguhin]Batas militar[baguhin]Patuloy na panliligaligHindi naglaon pagkaraan bawiin ang suspensyon ng karapatan sa writ ang paghupa ng tubig na likha ngbaha noong taong 1972, ang kapayapaan at kaayusan ng bansa ay lumubha ng lumubha. Dumarami angmga nagaganap na krimen. Isa lamang pangkaraniwang pangyayari ang mga mapangahas na panloloobsa mga bangko kung araw kahit na katanghaliang tapat. Lumitaw ang mga nagbibili ng proteksyon at angpangangasiwa ng mga bisyo at halos lantaran na. Pinasasabugan ng mga maninindak ang mgapamilihan sa kabayanan (Greater Manila Terminal Food Market sa Taguig), mga gusali ng bayan (ManilaCity Hall at Court of Industrial Relations), ang embahada ng Estados Unidos, mga pribadong gusali(Philamlife Building sa Ermita, sangay ng Security Bank and Trust Company sa kalye España sa Maynila,at ang Arca Building sa lungsod ng Pasay), ang tanggapan ng JUSMAG sa lungsod Quezon, mgagusaling naglilingkod sa pangangailangan ng madla (Meralco), ang kapaligiran ng KombensyonKonstitusyonal at ang pangunahing tipunan ng tubig sa Kamaynilaan. Naghari ang isang nakasisindak napanahon sa lungsod ng Maynila.Nagsimula ang paghihimagsik sa maraming pook sa Kahilagaang Luzon, pook ng Bicol at sa ilang panigng Mindanao. Karamihan ditoy ipinapalagay na likha ng impluwensya ng mga komunistang grupo atng Moro National Liberation Front, isang pangkat ng mga Muslim, na pinamumunuan ni Nur Misuari, nanaglalayong ihiwalay ang Mindanao sa Pilipinas at magtatag ng nagsasariling Republika ng BansangMoro.[baguhin]Ang pagpapahayag ng batas militar
  47. 47. Dahil sa lumalalang suliranin sa kapayapaan at kaayusan sa bansa, isinailim ni Pangulong Marcos angbuong bansa sa Batas Militar sa bisa ng Proklamasyon Bilang 1081 na kanyang nilagdaannoong Setyembre 21, 1972. Nagpalabas din ang Pangulo ng mga kautusan at atas upangmaisakatuparan at magawa ang layunin ng Batas Militar, ang isalba ang Republika at ireporma ang mga [4]institusyong panlipunan, pangkabuhayan at pampulitika ng bansa.Binigyang-diin ng Pangulo na ang proklamasyon ng Batas Militar ay hindi nangangahulugan ng [5]pagkakaroon ng pamahalaang militar. Magpapatuloy ang pamahalaang sibil. Ang mga opisyales at mgakawaning pambansa at pamahalaang lokal ay magsasagawa ng kanilang tungkulin tulad nang dati.Ayon sa Pangulo, walang dapat ipangamba ang mga taong walang kinalaman sa pagsasabwatan upang [6]ibagsak ang pamahalaan sa pamamagitan ng marahas na pamamaraan.Sa isang pahayag sa radyot telebisyon, winika ng Pangulo:Buhat nang ipahayag ng Kataas-taasang Hukuman ang kapasyahang ito (Lansang vs. Garcia, 42 SCRA449) lalong lumala ang panganib at lalong lumubha o lumaki ang rebelyon. Napatigil ang gawaingpambansa. Ang mga pangunahing pook na pangkabuhayan ay hindi makakilos. Hindi makapaglapat ngkatarungan ang mga hukuman... lumalaganap at palaki nang palaki ang mga paglabas sa batas at pag-iral ng krimen... na di-maabot ng kakayahan ng pulisyang pambayan at mga maykapangyarihang sibilyanPatuloy ang paghahamok ng mga pangkat ng hukbo at ng mga kumakalaban sa pamahalaan sa Isabela,Zambales, Tarlac, Camarines Sur, Quezon, at sa pulo ng Mindanao, ang Timog Lanao, Hilagang Lanao, [7]Timog Zamboanga at Cotabato.Tinuligsa ng mga kritiko ang mga dahilang inilahad ni Marcos na nagbibigay-katwiran sa pagpapahayagng batas militar. Sinabi ng mga ito na ang katotohanan ay nilikha ni Marcos ang mga kaguluhan atpanliligalig upang magkaroon siya ng dahilang magpahayag ng batas militar at mapanatili ang sarili sakapangyarihan.[baguhin]Madaliang pagkabisa ng batas militarTinanggap, kung hindi man ay sinang-ayunan, ng taumbayan ang pagpapahayag ng Batas Militar dahilsa panunumbalik ng lubos na kapayapaan at kaayusan sa bansa lalung-lalo na sa Maynila. Angpanghaharang, pagnanakaw ng sasakyan, pagkidnap, pang-aabuso, pagpupuslit ng kalakal, mga ilegalna pasugalan at iba pang krimen laban sa tao at ari-arian ay nabawasan nang napakalaki.Sa bisa ng General Order No. 1, inutos ni Pangulong Marcos ang pagdakip sa mga sumusunod na lider-pulitiko at kasapi ng mga kilusang subersibo na nagsabwatan upang pabagsakin ang pamahalaan: angmga Kinatawan na sina Roque Ablan, Jr.(Ilocos Norte)at Rafael Aquino (Sorsogon); mga Senador nasina Benigno Aquino, Jr., Jose W. Diokno at Ramon Mitra; mga Gobernador na sina Rolando Puzon(Kalinga-Apayao) at Lino Bocalan (Cavite); dating Senador Francisco ―Soc‖ Rodrigo; Mga delagado saKombensyon Konstitusyonal na sina Napoleon Rama, Enrique Voltaire Garcia, II, Teofisto Guingona, Jr.,Bren Guiao, Alejandro Lichauco, Jose Nolledo, Jose Concepcion, Jr., at Jose Mari Velez; mgamamamahayag na sina Joaquin ‗Chino‖ Roces, Maximo Soliven, Teodoro Locsin, Sr., Amando Doronilla,Renato Constantino, at Luis Mauricio. Ang iba pang dinakip ay sina: Hernando Abaya, Ang Nay Quang,Luis Beltaran, Jorge Bocobo, IV, Ramon Chramico, Cipriano cid, Chua Giok Su @ Bob Chua, HerminioCaloma, Romeo Dizon, Armando Eufemio, Rolando Fadul, Rolando Feleo, Jose Fuentes @ Joey,
  48. 48. Rosalinda Galang @ Roz, Go Eng Guan, Flora Lansang, Teodosio Lansang, Guillermo Ponce de Leon,Joel Rocamora, at iba pa.Sa kabilang dako, ang pagtitiwalag o pagpapaalis sa mga di-karapat-dapat na kawani ng tanggapan ngpamahalaan (sa bisa ng Presidential Decree No. 1 o ang "Integrated Reorganization Plan") aynakapanumbalik ng pagtitiwala ng tao sa kanilang pamahalaan. Nabawasan ng malaki ang katiwalian,kasamaan, at karaniwang kalakaran ng pamahalaan, na nagresulta sa di-kapani-paniwalang paglaki ng [8]koleksyon ng Kawanihan ng Adwana at Kawanihan ng Rentas Internas.Napawi rin ang walang kapananagutang pag-uulat ng mga balita sa pahayagan, telebisyon, radyo at ibadahil sa pagpapasara ng Pangulo, sa bisa ng Letter of Instruction No.1, sa lahat ng istasyon ngtelebisyon at radio at mga pahayagan. Tanging ang pahayagang Daily Express at mga istasyon ngpamahalaan ang pinahintulutang magpatuloy ng kanilang operasyon. Kalaunay pinahintulutan dingmagbukas ang pahaygang Manila Bulletin Today (na pag-aari ng Hans Menzi, isang malapit sa Pangulo);mga istasyon ng Radio Philippine Network at Intercontinental Broadcasting Corporation na pag-aari ngkroning si Roberto Benedicto, at ang istasyon ng Republic Broadcasting System na kilala sa tawag naGMA Networks, na ang isa sa mga nagmamay-ari ay si Gilberto Duavit na malapit sa Pangulong Marcos.Malaki ang ipinagbago ng kalagayang pangkalusugan at pangkalinisan - nawala ang mga basura sa daanat ang paligid ng mga tahanan ay naging malinis at napanatiling malinis ng mga tao na rin.Nabawasan ang mga pasugalang ipinagbabawal lalo na sa pangunahing lungsod ng Maynila.Nagkaroon ng kapayapaan at katahimikan sa mga pook ng paaralan na dati-ratiy may ligalig atkarahasan.Napanatili ang halaga ng mga pagkain. Hindi nakahadlang sa pagtitinda ang pagtatakda ng halaga, ditulad nang pinangangambahan na mawawala ang mga pangunahing kagamitan at mahahalagangpangangailangan sa mga pamilihan at mga tindahan.Halaga ng Pangunahing Bilihin Bago at Makaraang Ihayag ang Batas Militar [9] Halaga ng Halaga ng bilihin Halaga ng bilihin Produkto Yunit Setyembre 23, bilihin Setyembre, 1972 Agosto, 1972 1971 Bigas Fancy (wagwag) Ganta 3.28 3.18 3.27 Special (BE-3) " 2.96 2.94 2.88 Ordinary(Tjeraemas) " 2.75 2.72 NA
  49. 49. Mais White flint, milled " 2.00 2.10 1.96Isda Bangus kilo 4.55 4.90 3.83 Bisugo " 3.16 3.40 2.95 Galunggong " 1.90 1.98 1.73Hipon Sugpo " 20.50 20.80 NA Maliit " 9.50 9.75 5.20Baboy karne " 7.58 7.55 7.14Baka karne " 9.25 9.21 8.50Buhay na Spring Piraso 5.03 5.03 4.96Manok chicken/broiler Inahin " 5.05 5.07 4.94Itlog native " 0.28 0.32 0.34 puti " 0.28 0.28 0.30 KiloGulay Sitaw 1.76 3.50 1.30 (kg.) Repolyo " 4.05 2.97 1.81
  50. 50. Pechay " 1.57 2.49 1.10 Talong " 1.46 1.92 0.82 Kamatis " 2.88 3.03 2.92Prutas Saging (latundan) Piraso 0.069 0.068 0.05 Saging (lakatan) " 0.092 0.09 0.06 Papaya " 2.05 1.52 1.30 Mangga " 0.75 0.77 0.82 Kilo Lanzones 3.56 4.83 2.43 (kg.)1. ^ Ang isang ganta ay katumbas ng 8 gatang (chupa) o mahigit sa 2 kilo.[baguhin]Pagbabago sa pamahalaanNagkaroon ng malaking pagbabago sa pamahalaan mula ng ipahayag ang Batas Militarnoong Setyembre 21, 1972. Ang Kongreso na siyang bumabalangkas at gumagawa ng mga batas aybinuwag. Naalisan ng tungkulin ang mga senador at kinatawan. Sa ilalim ng Batas Militar, nagkaroonang Pangulo ng kapangyarihang lehislatibo. Gumawa siya ng mga Kautusang Pampanguluhan(presidential decree), Kautusang Pangkalahatan (General Order) at Liham Pagpapatupad (Letter ofInstruction). Ang mga ito ang mangangasiwa sa Pamahalaan at lahat ng mga sibilyangkapangyarihan.Ang Kautusang Pampanguluhan ay may bisa at lakas tulad ng mga batas na ipinapalabas ng datingKongreso.Bukod tangi ang pagpapairal ng Batas Militar sa Pilipinas. Hindi tulad ng ibang mga bansa nanagpapairal ng Batas Militar. Hindi ang hukbo ang nangangasiwa sa pamahalaan kundi ang mgapinunong sibilyan rin.
  51. 51. [baguhin]Ang Saligang Batas ng 1973Kabilang ang pagbabago ng Saligang Batas sa mga pagbabagong naganap sa panahon ngpanunungkulan ng Pangulong Marcos. Iminungkahi ang pagpapalit ng Saligang Batas (ng 1935) sadalawang kadahilahanan:1. Nayari ang Saligang Batas ng Pilipinas ng taong 1935 habang ang bansa ay kolonya pang Estados Unidos at nangangailangan ng pagpapatibay ng Pangulo ng Estados Unidos. Sa gayon,itoy yari ng impluwensyang Amerikano.2. Hindi na napapanahon ang mga tadhana ng lumang Saligang Batas sa paglutas ng mga suliraninat pagtugod sa mga pangangailangan ng mga mamamayan.Alinsunod sa kahilingan ng madla, pinagtibay ng Kongreso noong Agosto 24, 1970 ang BatasRepublika (Republic Act) Bilang 6132 na nanawagan para sa isang Kombensyong Konstitusyonal sataong 1971.[baguhin]Halalan ng mga delegado sa kombensyong konstitusyonalGinanap noong Nobyembre 10, 1970 ang halalan ng 320 delegado sa Kombensyong Konstitusyonal.Ang halalang ito ang sinasabing isa sa mga pinakamaayos sa kasaysayan ng Pilipinas sa panahongiyon.Nakakarami sa mga nahalal na delegado ang manananggol, mangangalakal, mga tao sa industriya,at manggagamot. Mayroon ding mga guro, mga ministro, mga puno ng paggawa, mga kilalangkababaihan at mga mamamahayag.Dalawang delegado, sina Carlos P. Garcia at Diosdado Macapagal ang naging Pangulo ng Pilipinas.Ang tatloy kasapi ng Kombensyong Konstitusyonal noong taong 1934 - sina Salvador Araneta, JoseP. Arruego, at Miguel Cuaderno. Higit na tatlumpu ang mga dating Senador at kinatawan at dalawaang dating Mahistrado ng Kataas-taasang Hukuman. Apat naman ang mga pari at madre.[baguhin]PagkakabuoAng Sentrong Pangkultura ng Pilipinas

×