Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Μορφες υγρασιας

3,172 views

Published on

ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ

Published in: Art & Photos
  • Be the first to comment

Μορφες υγρασιας

  1. 1. ΜΟΡΦΕΣ ΥΓΡΑΣΙΑΣ – ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ Α. Ανερχόμενη υγρασία (εδάφους). Προσβάλλει κυρίως το υπόγειο και το ισόγειο του κτιρίου. Σχ.3 Τα βασικά αίτια, στα οποία οφείλεται το φαινόμενο της ανερχόμενης υγρασίας είναι: 1. Νερά βροχής πού λιμνάζουν περιμετρικά του κτιρίου η διηθούνται στο έδαφος. 2. Παρουσία υδροφόρου ορίζοντα 3. Ύπαρξη αστοχίας σε υπόνομο, αγωγό ύδρευσης η αποχέτευσης, πού βρίσκεται κοντά στα θεμέλια του κτιρίου. Βλ. σχηματική παράσταση των 3 αυτών αιτίων στο σχ. 3. Π. ΚΑΟΥΡΗ 35
  2. 2. Ο Μηχανισμός δημιουργίας του φαινομένου: Τριχοειδής αναρρίχηση μέσω των πόρων των δομικών υλικών. Έτσι έχουμε εμφάνιση υγρασίας μέχρι ύψους 1.50μ. επάνω από το περιβάλλον έδαφος. Η έκταση προσβολής του κτιρίου εξαρτάται από την μορφή των τριχοειδών αγγείων των υλικών. Περισσότερο ευπρόσβλητα υλικά: Πλινθοδομές, λίθοι όχι ιδιαίτερα σκληροί όπως πωρόλιθοι, ψαμμίτες. Λιγότερο ευπρόσβλητα οι σκληροί λίθοι όπως γρανίτες, βασάλτης και το τσιμέντο. Παρόλα αυτά υπάρχουν περιπτώσεις σοβαρών αστοχιών στοιχείων σκυροδέματος πού οφείλονται στην παρουσία υπόγειων υδάτων. Επικίνδυνες φθορές παρατηρούνται και σε ευπρόσβλητα υλικά όπως τα τούβλα πού είναι σε επαφή με το τσιμέντο. Η αιτία των αστοχιών στο σκυρόδεμα, είναι χημικές δράσεις (παρουσία γύψου) και δημιουργία αλάτων. Σωστή διάγνωση του αιτίου πού δημιουργεί την προσβολή από υγρασία, οδηγεί σε καλύτερη αντιμετώπισή της • Στην περίπτωση νερών βροχής, πιθανόν να παρατηρούνται υγρασίες μόνο σε μια πλευρά του κτιρίου και διακυμάνσεις στο ύψος ανόδου • Στην περίπτωση ύπαρξης υπογείων υδάτων, η εμφάνιση υγρασίας είναι πολύ πιο έντονη και προσβάλλει ομοιόμορφα το κτίριο. • Τέλος, στην περίπτωση αστοχίας αγωγού, το φαινόμενο είναι εξαιρετικά έντονο και εντοπισμένο σε συγκεκριμένο σημείο του κτιρίου. ΠΑΡΑ∆ΕΙΓΜΑΤΑ φωτ. 73. Φθορά χρώματος - επιχρίσματος Π. ΚΑΟΥΡΗ 36
  3. 3. τοιχίουΦωτ 74. Συγκέντρωση νερού τη βάση του Φωτ 75. Συγκέντρωση νερού τη βάση του υποστυλώματος – ύγρανση της κατακόρυφης επιφάνειας. Π. ΚΑΟΥΡΗ 37
  4. 4. Β. Υγρασία λόγω βροχής. Προσβάλλει κυρίως το δώμα η τη στέγη κτιρίου και τις κατακόρυφες επιφάνειες (τοίχους – ανοίγματα - κουφώματα). Παρατηρούνται 2 ειδών αστοχίες: • Είτε απευθείας είσοδος του νερού στο εσωτερικό του κτιρίου (π.χ. οπές, ρωγμές διαμπερείς στο δώμα και στους τοίχους) • Είτε εγκλωβισμός του νερού μέσα στα δομικά στοιχεία του κτιρίου Στη συνέχεια εξετάζονται τα ευπαθή σημεία του κελύφους ανά περίπτωση: Β1. 1. Υγρασία σε επίπεδα η με πολύ μικρή κλίση δώματα, χωρίς στεγανωτική στρώση. ∆ιαρροή νερού από: κλίση ωση εσωτερικό πόρων νερού μπορεί όπως σεισμός, γήρανση του υλικού κ.λ.π.. Ο μηχανισμός εισόδου του νερού είναι παρόμοιος. Σχ. 4 Άλλα ευπαθή σημεία: Σχ. 5 στοιχεία: πλάκας με τα ευαίσθητα διότι παρατηρούνται πού ευνοούν μη μεγαλύτερη μών υπάρχει αι διαφορετικά εμα. Αυτές λόγω των 1.Βαθουλώματα, κακή η καθόλου της πλάκας: Ευνοούν τη συγκέντρ νερού που διαρρέει προς το του κτιρίου σιγά- σιγά μέσω των της πλάκας. 2.Ανώμαλη επιφάνεια: ∆ιαρροή για τους ΄ίδιους λόγους. 3. Ρωγμές : Ύπαρξη ρωγμών να οφείλεται σε διάφορες αιτίες Συναντήσεις με κατακόρυφα Π.χ. στηθαία Τα σημεία συνάντησης της κατακόρυφα στοιχεία είναι συνήθως σε αυτά μικρορωγμές και βαθουλώματα τη συγκέντρωση νερού. Ακό πιθανότητα εμφάνισης ρωγ όταν σε ορθή γωνία συνδέοντ υλικά π,χ, τούβλα και σκυρόδ δημιουργούνται συνήθως θερμοκρασιακών μεταβολών. Π. ΚΑΟΥΡΗ 38
  5. 5. Π. ΚΑΟΥΡΗ 39 Β.1. 2. Υγρασία σε επίπεδα η με πολύ μικρή κλίση δώματα, χωρίς στεγανωτική στρώση. Η κακή τοποθέτηση η η γήρανση της στεγανωτικής στρώσης είναι πολλές φορές αιτία φθορών και αστοχιών. ∆ιαρροή νερού λόγω αστοχίας της στεγανωτικής στρώσης: Ρηγμάτωση λόγω πλήρους κόλλησης ( Σχ. 6) Όταν η στεγανωτική στρώση αποτελείται από ασφαλτικές μεμβράνες πού τοποθετούνται σε πλήρη πρόσφυση με την επιφάνεια του σκυροδέματος, η ρηγμάτωση προκαλείται από τη συγκόλληση 2 υλικών με διαφορετικούς συντελεστές θερμικής διαστολής. 1.ΠΛΑΚΑ ΟΠΛ. ΣΚΥΡΟ∆ΕΜΑΤΟΣ 5.ΨΥΧΡΗ ΑΣΦΑΛΤΙΚΗ ΕΠΑΛΕΙΨΗ 8,9, 1ο ΑΣΦΑΛΤΙΚΟ ΦΥΛΛΟ ΜΕ ΘΕΡΜΗ ΚΟΛΛΗΣΗ 7,10 .2ο ΑΣΦΑΛΤΙΚΟ ΦΥΛΛΟ ΜΕ ΘΕΡΜΗ ΚΟΛΛΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚ¨ΑΛΥΨΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ Ρηγμάτωση λόγω πλήρους κόλλησης σε θερμομονωτικές πλάκες και πλάκες με αρμούς. Με το σχ. 7 δίνεται μια ενδεικτική απεικόνιση των καταπονήσεων των ασφαλτικών μεμβρανών από τις θερμοκρασιακές μεταβολές πού δέχεται αυτές εμφανίζονται κυρίως στην περιοχή των αρμών, μεταξύ φύλλων. Στο 7α , η μεμβράνη, λόγω υψηλών θερμοκρασιών που διπλώνει μέσα στον αρμό. Στο 7β, όταν μεγαλώσει το εύρος του αρμού του θερμομονωτικού μειώνεται η διατομή της μεμβράνης. Στο 7γ, όταν κλείσει ο αρμός , η μείωση της διατομής Στο 7δ, υπάρχει περίπτωση, στην περιοχή του αρμού να επιμήκυνση να εμφανίζεται με αναδίπλωση σε απόσταση από τον αρμό. Σχ. 7β Σχ. 7α Σχ. 7υ Σχ. 7δ Σχ. 6 το δώμα. Οι καταπονήσεις των θερμομονωτικών μαλακώνουν την άσφαλτο, υποστρώματος, εμφανίζεται ως μόνιμη ρωγμή. εφελκύεται μεμβράνη, η δε
  6. 6. Ρηγμάτωση της υγρομονωτικής στρώσης όταν δεν διακόπτεται στις γωνίες, αλλά συνεχίζεται κατακόρυφα. Το φαινόμενο αυτό γίνεται πιο έντονο όταν το κατακόρυφο τμήμα κολλιέται σε μεσοτοιχία διπλανού κτιρίου (σχ. 8α). Στα επόμενα σχ. σημειώνονται τα ευπαθή σημεία της υγρομονωτικής στρώσης. Σχ. 8 Γήρανση της στεγανωτικής στρώσης Καταπόνηση από θερμοκρασιακές μεταβολές, παρουσία νερού πού παραμένει για πολύ χρόνο σε κάποια σημεία, παρουσία μικροοργανοσμών. Άλλα ευπαθή σημεία: Σημεία τοποθέτησης εκ των υστέρων μηχανημάτων με μεγάλο βάρος στο δώμα. Σημειακή φόρτιση με αποτέλεσμα καταπόνηση της σταεγάνωσης και ρωγμές. (όταν δεν υπάρχει κατάλληλη βάση στήριξης) Α. Ρηγμάτωση Β. Αποκόλληση – διαρροή νερούΒ Π. ΚΑΟΥΡΗ 40
  7. 7. ∆ιατρήσεις για τη στερέωση κεραιών, διαφημιστικών πινακίδων κ.λ.π. Παρόμοιες κατασκευές πρέπει να αποφεύγονται γιατί αναγκαστικά στερεώνονται στη φέρουσα πλάκα και τρυπούν την στρώση στεγάνωσης η, ακόμη και αν αυτή δεν υπάρχει, δημιουργούν οπές που διευκολύνουν την είσοδο του νερού στους πόρους των υλικών του κελύφους. Αρμοί διαστολής (στο ίδιο κτίριο) με ανεπαρκή η κατεστραμμένη σφράγιση. (Σχ. 11) Αρμοί μεταξύ 2 κτιρίων με ανεπαρκή η κατεστραμμένη προστασία. (Σχ. 10) Σημεία όπου 2 κτίρια είναι σε επαφή με διαφορετικές στάθμες δώματος. (Σχ. 9) Υδρορροές με κακότεχνη κατασκευή. (Σχ. 12) Υδρορροές όχι καθαρισμένες (Σχ. 13) ∆ιέλευση σωληνώσεων χωρίς κατάλληλη στεγάνωση (Σχ. 14) Σχ. 9 Σχ. 10 Σχ. 11 Σχ. 12 Π. ΚΑΟΥΡΗ 41
  8. 8. Σχ. 13 Σχ. 14 Στα παραπάνω αναφερόμενα σημεία, η ομαλή απορροή του νερού εμποδίζετται με αποτέλεσμα αυξημένη συγκέντρωση του σε ορισμένα σημεία και προοδευτική διήθηση στο εσωτερικό του κτιρίου παράλληλα με δυσάρεστα συμπτώματα στην επιφάνεια του δώματος. (μούχλα, φυτά, καταστροφή υλικών κ.λ.π.). ΠΑΡΑ∆ΕΙΓΜΑΤΑ Φωτ. 76. Επίπεδο δώμα χωρίς στρώση προστασίας (πλάκα σκυροδέματος) Π. ΚΑΟΥΡΗ 42
  9. 9. Φωτ. 77. Επίπεδο δώμα με προστασία και κακές κίσεις. Συγκέντρωση νερού σε βαθουλώματα. Φωτ. 78. Τοποθέτηση μηχανημάτων Π. ΚΑΟΥΡΗ 43
  10. 10. Φωτ. 79.Φραγμένες υδρορροές. Φωτ. 80. ∆ιατρήσεις για στερέωση πρόσθετων στοιχείων Π. ΚΑΟΥΡΗ 44
  11. 11. Π. ΚΑΟΥΡΗ 45 Β.1 . 3. Υγρασία λόγω ατέλειωτων στεγανωτικών στρώσεων σε διάφορα σημεία του κελύφους του κτιρίου. Ευπαθή σημεία – ενδεικτικά παραδείγματα: Στο σχ. 15 η στεγανωτική στρώση δεν προχώρησε μέχρι την εξωτερική πλευρά του τοίχου, για να στερεωθεί η πλακόστρωση του δώματος στην άκρη. Στο σχ. 16, προηγήθηκε η κατασκευή της κτιστής ζαρντινιέρας, πριν από την ολοκλήρωση των στρώσεων του δώματος. Αποτέλεσμα της παράλειψης αυτής ειανι να δημιουργούνται εσωτερικές θερμικές γέφυρες (για τις οποίες θα γίνει αναφορά σε επόμενο κεφάλαιο) και αβεβαιότητα ως προς την αποτελεσματικότητα των στρώσεων στεγάνωσης της ζαρντινιέρας (αν κατασκευαστούν) Στο σχ. 17, τα τελευταία σκαλοπάτια εξωτερικού κλιμακοστασίου δεν έχουν στεγανοποιηθεί, οπότε παρουσιάζονται διαρροές προς τους κατοικήσιμους χώρους. Σχ. 15 Σχ. 16 Σχ. 17 Β2. Υγρασία σε στέγες . ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟΥ
  12. 12. Οι στέγες κατατάσσονται σε πολλές κατηγορίες - Ανάλογα το υλικό του Φ.Ο. (ξύλινες, από οπλισμένο σκυρόδεμα- κεκλιμένες πλάκες, μεταλλικές) - Ανάλογα με το υλικό επικάλυψης (κεραμίδια, μεταλλικά φύλλα, ασφαλτικά φύλλα, πλάκες, κ.λ.π.) Στο κεφάλαιο αυτό θα γίνει πολύ συνοπτική αναφορά των ευπαθών σημείων των στεγών. Ευπαθή σημεία σε τυπική μορφή ξύλινης στέγης Σχ. 18 Σημείο 1. -Σπασμένοι κορφιάδες (κυρίως λόγω παγετού) - Αποσάθρωση κονιάματος Σημείο 2α. -Σπασμένα κεραμίδια (κυρίως λόγω ) - Κεραμίδια με , (με φυτά). 3 1 2β 2α παγετού ρωγμές Π. ΚΑΟΥΡΗ 46
  13. 13. Σημείο 2β. - Μικρή κλίση στέγης Αποτέλεσμα η είσοδος νερού με το ανεμοβρόχι. Η απουσία υγρομ/ονωσης στις παραδοσιακές στέγες οδηγεί το νερό κατευθείαν στο εσωτερικό του κτιρίου Σημείο 3. - Παρόμοια προβλήματα με τα παραπάνω. Τα σημεία τελειωμάτων είναι επίσης ευπαθή λόγω κακότεχνης κατασκευής η γήρανσης των υλικών επικάλυψης (βλ. σχ. 18, σημείο 3. σχ. 19 , σημεία 3α , 3β) Τέλος, ευπαθή είναι οι περιοχές γύρω από πρόσθετες κατασκευές η κατασκευές που προεξέχουν από τη στέγη όπως π.χ. καπνοδόχοι και ανοίγματα αερισμού. Β4. Υγρασία σε κατακόρυφα στοιχεία κελύφους (τοίχοι –ανοίγματα). Εξετάζοντας τη δυνατότητα εισόδου νερού βροχής από τα κατακόρυφα στοιχεία του κελύφους του κτιρίου, διακρίνουμε τις παρακάτω περιπτώσεις: 1η περίπτωση : Είσοδος νερών λόγω: - Κατεστραμμένων κουφωμάτων - Σπασμένων τζαμιών. Στην 1η περίπτωση προκαλείται φθορά στο εσωτερικό του κτιρίου –εντοπισμένη συνήθως. 2η περίπτωση: Είσοδος νερού πού διαποτίζει τη μάζα των υλικών του τοίχου λόγω: - Υλικού πού εμποτίζεται εύκολα (σχ.α). Το νερό της βροχής, με τη βοήθεια του ανέμου(ανεμοβρόχι) αλλά και μετακινούμενο στα τριχοειδή των επιμέρους στοιχείων των όψεων εμποτίζει τα υλικά του εξωτερικού περιβλήματος. Το πόσο εμποτίζεται κάθε υλικό εξαρτάται από την απορροφητικότητά του, η οποία είναι συνάρτηση του μεγέθους και της κατανομής των πόρων του. Υπάρχουν υλικά πολύ λίγο απορροφητικά όπως μέταλλα, μάρμαρα, και άλλα πολύ απορροφητικά όπως τούβλα, πωρόλιθοι κ.λ.π. - Κακότεχνου η φθαρμένου αρμολογήματος (σχ. β). - Ύπαρξης ρωγμών στο εξωτερικό επίχρισμα (σχ. γ) .Τόσο οι ρωγμές , όσο και οι φθορές των αρμολογημάτων καθώς και των υπολοίπων υλικών στην επιφάνεια του κελύφους μπορεί να οφείλονται είτε σε παραμορφώσεις των στοιχείων του φέροντα οργανισμού από διάφορα αίτια (π.χ. σεισμός), είτε στις μεταβολές της υγροσκοπικής κατάστασης των οικοδομικών στοιχείων (κύκλοι ύγρανσης – ξήρανσης), είτε στις θερμοκρασιακές μεταβολές και τις ανομοιόμορφες θερμικές διαστολές, είτε σε διαφόρων ειδών μεταβολές των μηχανικών και φυσικών χαρακτηριστικών των οικοδομικών στοιχείων. Στη 2η αυτή περίπτωση προκαλείται φθορά των υλικών του περιβλήματος (πρώτα του εξωτερικού επιχρίσματος συνήθως). Αν η διείσδυση του νερού φθάσει σε τυχόν υπάρχουσα θερμομονωτική στρώση πιθανόν οι θερμομονωτικές του ικανότητες να επηρεαστούν. Π. ΚΑΟΥΡΗ 47
  14. 14. Η φθορά πού οφείλεται αποκλειστικά στην απορροφητικότητα των υλικών εξαρτάται και από τη συχνότητα διαβροχής του τοίχου και από τη δυνατότητα εξάτμισης του συγκεντρωμένου νερού. Ευπαθή σημεία: 1. Τα σημεία επαφής διαφορετικών υλικών λόγω: -Ύπαρξης ρωγμών από διάφορες αιτίες (σεισμό, θερμοκρασιακές μεταβολές κ.λ.π.). παράδειγμα τα επόμενα σχ. 19 -20. σχ. 19 Σχ. 20. τά σημεία των επιχρισμένων μετώπων κουτιών ρολών (ρηγμάτωση επιχρίσματος) α β γ Π. ΚΑΟΥΡΗ 48
  15. 15. Σχ. 21α – αξονομετρικό Σχ. 21β – τομή 2. Τα σημεία αρμών διαστολής λόγω: (βλ. σχ. 22) - Φθοράς του υλικού πλήρωσης του αρμού. - Κακότεχνης κατασκευής. Σχ.22 3. Τα σημεία διακοπής της ομαλής ροής του νερού Όπως προεξοχές της όψης, στηθαία, προστεγάσματα, γείσα, σκοτίες, η προεξοχή της στέγης, ποδιές παραθύρων, γωνίες κ.λ.π. (βλ. σχ. 23) Σχ. 23 Π. ΚΑΟΥΡΗ 49
  16. 16. 4. Τα σημεία περιμετρικά των ανοιγμάτων λόγω: - Κακής συναρμογής μεταξύ των υλικών του τοίχου και των υλικών πλήρωσης του ανοίγματος (κούφωμα, υαλότουβλο κ.λ.π.). βλ. σχ. 24. Συνηθέστερη περίπτωση όταν το κούφωμα τοποθετείται στην εξωτερική πλευρα. Σχ.25α . Σχ υαλοστασίων : φθοράς (λάστιχα , σιλικόνες, στόκοι όταν το στην εξωτερική πλευρά Σχ.25α κασών ατος απορροής κατωκάσι . Σχ. 25α Σχ. 25β Εκτός από την καταστροφή των εξωτερικών κυρίως στρωμάτων των υλικών της όψης (χρώματα – επιχρίσματα), η ο συνεχής διαποτισμός με νερό συγκεκριμένων περιοχών μπορεί να προκαλέσει και την εμφάνιση μαυρίσματος - μούχλας και φυτοφυιιας, σε συνδυασμό με τους ρύπους και τη σκόνη της ατμόσφαιρας και την ύπαρξη μικροοργανισμών. Λόγω της απορροφητικότητας των υλικών η φθορά είναι αναπόφευκτη, όμως μπορεί να περιοριστεί κατά πολύ με τον κατάλληλο σχεδιασμό. . 24 και υαλοπινάκων λόγω των υλικών στεγάνωσης κούφωμα τοποθετείται παραθύρων λόγω: νερών από το 5. Τα κενά μεταξύ - Κακής στεγάνωσης η κ.λ.π. Συνηθέστερη περίπτωση 6. Το κάτω μέρος των - Ανεπαρκούς συστήμ Π. ΚΑΟΥΡΗ 50
  17. 17. ΠΑΡΑ∆ΕΙΓΜΑΤΑ Φωτ. 81. Εμποτισμός όψης με νερό , αποσάθρωση και αποκόλληση επιχρίσματος Φωτ. 82. Πλάκα δώματος χωρίς στεγάνωση, εμπτισμός τμε νερό και άλατα. Π. ΚΑΟΥΡΗ 51
  18. 18. Φωτ. 83. Η παρουσία ρωγμής μεταξύ πλάκας δώματος και στηθαίου επιτείνει τη φθορά του επιχρίσματος. Φωτ. 84. Παρουσία υγρασίας συνδυασμένης με ρύπους κάτω από τις προεξοχές της όψης. Π. ΚΑΟΥΡΗ 52
  19. 19. φωτ. 85. Φθορά (σάπισμα) ξύλινου κασώματος στο κάτω μέρος του παραθύρου Φωτ. 86. Πιθανή διείσδυση υγρασίας στο εσωτερικό του κτιρίου, φούσκωμα στρώματος επιχρίσματος Π. ΚΑΟΥΡΗ 53
  20. 20. Π. ΚΑΟΥΡΗ 54 Φωτ. 87. Είσοδος υγρασίας στο εσωτερικό του κτιρίου. Γ. Υγρασία επιφανειακής συμπύκνωσης και διάχυσης υδρατμών Γ1. Η υγρασία επιφανειακής συμπύκνωσης οφείλεται στην υγροποίηση των υδρατμών του εσωτ. χώρου του κτιρίου, όταν η επιφάνεια του δομικού στοιχείου έχει αρκετά χαμηλότερη θερμοκρασία από την θερμοκρασία του χώρου. Στα σχ. 26 και 27 στη συνέχεια φαίνεται τμήμα τοίχου σε οριζόντια και 2 και κατακόρυφες τομές , σε 2 διαφορετικά σημεία. Στην τομή α-α, η αλληλουχία των υλικών του τοίχου (2 δρομικοί τοίχοι με ενδιάμεση θερμομόνωση) επιτρέπει να είναι η εσωτερική θερμοκρασία Θ1 πιο κοντά προς τη θερμοκρασία του αέρα του χώρου, από ότι στην περίπτωση της τομής β-β (στοιχείο σκυροδέματος χωρίς μόνωση. Εάν ο αέρας του χώρου κορεσθεί με υδρατμούς, πιθανότατα θα συμβεί συμπύκνωση τους στην ψυχρότερη επιφάνεια δηλ. στην επιφάνεια του στοιχείου Ο.Σ. Η συμπύκνωση δημιουργεί σταγονίδια νερού στην επιφάνεια του στοιχείου. Σχ. 26 ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΤΟΜΗ ΤΟΙΧΟΥ α β
  21. 21. Π. ΚΑΟΥΡΗ 55 Σχ. 27 Η υγρασία επιφανειακής συμπύκνωσης εμφανίζεται κυρίως σε: - Χώρους με υψηλά ποσοστά υγρασίας (π.χ. κουζίνες, μπάνια) - Χώρους πού δεν έχουν θερμομονωθεί σωστά. Παθολογικά συμπτώματα –φθορές που εμφανίζονται: - Εμφάνιση μαύρων κηλίδων - Ανάπτυξη μυκήτων (μούχλα). Ευπαθή σημεία: Γωνίες, περιοχές χωρίς επαρκή αερισμό (π.χ. πίσω από έπιπλα) Σχ. 28 . Σημεία του κελύφους όπου συνήθως εμφανίζονται συμπυκνώσεις. ΤΟΜΗ α-α ΤΟΜΗ β-β Εξωτερικός τοίχος χωρίς μόνωση- οπτοπλινδομή με σεναζ ∆ώμα χωρίς μόνωση Πλάκες ZOLLNER σε δώμα χωρίς μόνωση Περιοχή κοντά σε ανοίγματα
  22. 22. Π. ΚΑΟΥΡΗ 56 ΠΑΡΑ∆ΕΙΓΜΑΤΑ Φωτ. 88. Πιθανά συνδυασμός εξωτερικής υγρασίας και συμπυκνώσεων Φωτ. 89. Εμφάνιση μαύρων κηλίδων
  23. 23. Π. ΚΑΟΥΡΗ 57 Φωτ. 90. Εμφάνιση μούχλας. Φωτ. 91. Συμπυκνώσεις σε δίεδρες εσωτερικές γωνίες
  24. 24. Π. ΚΑΟΥΡΗ 58 Γ. Υγρασία επιφανειακής συμπύκνωσης και διάχυσης υδρατμών Γ2. Η υγρασία λόγω διάχυσης οφείλεται στην συμπύκνωση των υδρατμών στο εσωτερικό ενός δομικού στοιχείου. Ο μηχανισμός δημιουργίας φθορών λόγω διάχυσης υδρατμών είναι ο παρακάτω: - Ροή υδρατμών (διάχυση) στο εσωτερικό υδροπερατού δομικού στοιχείου λόγω διαφοράς πιέσεων. Βλ. σχ. 29 - Υγροποίηση (συμπύκνωση) των υδρατμών λόγω πτώσης της θερμοκρασίας μέσα σε δομικό στοιχείο πού αποτελείται από πολλές στρώσεις (βλ. σχ. 30). Μετακίνηση υδρατμών από το χώρο 1 στο χώρο 2 μέσω του δομικού στοιχείου Α . Το δομικό στοιχείο Α αποτελείται από πολλές στρώσεις υλικών με διαφορετικές θερμοκρασίες. ∆ημιουργία ζωνών η επιφανειών συμπύκνωσης υδρατμών Σχ. 29 Σχ. 30 Η μορφή αυτή υγρασίας αυτή εισχωρεί στους πόρους και είτε εξατμίζεται αργότερα η παραμένει για μεγάλο διάστημα. Υπάρχει κίνδυνος βλάβης των θερμομονωτικών στρώσεων. Κατά συνέπεια , είναι επικίνδυνη μορφή υγρασίας. Η οπτική διάγνωση είναι σχεδόν αδύνατη. Κυριότερο αίτιο εμφάνισής της: - ∆υσμενείς εξωτερικές κλιματικές συνθήκες σε συνδυασμό με : 1 2 Α Α Α
  25. 25. Π. ΚΑΟΥΡΗ 59 - Αδιαπέραστο από τους υδρατμούς εξωτερικό στρώμα τοίχου (σε συνδυασμό με έντονη εσωτερική υγρασία) - Κακή τοποθέτηση στρώσεων (θερμομονωτικών, φραγμάτων υδρατμών). Ευπαθή σημεία: - Χώροι με έντονη υγρασία, χώροι με αδιαπέραστη εξωτερική στρώση (πλακάκια, επαλείψεις). Βλ. σχ. 31 - Οροφές- δώματα, πλάκες μεταξύ θερμαινόμενων και μη χώρων (π.χ. Pilotis – βλ. σχ. 32) Σχ. 31 Σχ. 32 ∆. Υγρασία νέων κατασκευών Οφείλεται σε: -Εξάτμιση του πλεονάζοντος νερού πού περιέχουν τα υλικά κατασκευής ενός νέου κτιρίου.(π.χ. επιχρίσματα, σκυροδέματα). -Νερό προερχόμενο από την σκλήρυνση της άσβεστου. Αντίδραση υδρασβέστου με το διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας πού αποδίδει ανθρακικό ασβέστιο και νερό. 0o
  26. 26. Π. ΚΑΟΥΡΗ 60 ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΟΠΛ. ΣΚΥΡΟ∆ΕΜΑΤΟΣ (κακοτεχνίες πού μπορεί να προκαλέσουν βλάβες– περιβαλλοντικές επιδράσεις). 1.ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΕΣ Τα παρακάτω σημεία αποτελούν, η αποτελούσαν σε παλιότερες κατασκευές, συνήθη σημεία κακοτεχνιών στο σκυρόδεμα. Υπάρχει περίπτωση να προκαλέσουν , σε συνδυασμό και με άλλους παράγοντες, σοβαρές φθορές και βλάβες στο φέροντα οργανισμό. - οριζόντιοι κατασκευαστικοί αρμοί ακάθαρτοι. ∆εν υπάρχει συνάφεια του νεόυ στρώματος μπετόν με το παλιότερο και μπορεί να προκληθεί ολίσθηση (σχ. 33). Σχ.33 - κενά στη μάζα του σκυροδέματος, μικρή η καθόλου επικάλυψη οπλισμών. Προκαλείται : ΕΞΑΣΘΕΝΙΣΗ ∆ΙΑΤΟΜΗΣ, ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΗ ΥΓΡΑΣΙΑΣ, ΟΞΕΙ∆ΩΣΗ ΟΠΛΙΣΜΟΥ, ΑΠΟΦΛΟΙΩΣΗ. Σχ. 34. Βλ. παράδειγμα φωτ. 17. 2. ΕΝΑΝΘΡΑΚΩΣΗ ( διαδικασία γήρανσης) Με την πάροδο του χρόνου, το περιεχόμενο στο τσιμέντο υδροξείδιο του ασβεστίου αντιδρά με το διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας και μετατρέπεται σε ανθρακικό ασβέστιο, σύμφωνα με την αντίδραση : Ca (OH)2 + CO2 + H2O  CaCo3 + 2 H2O Το παραγόμενο ανθρακικό ασβέστιο δίνει στο σκυρόδεμα υψηλότερη πυκνότητα από την αρχική, επόμενα αυξάνει τη μηχανική του αντοχή, αλλά η απουσία του υδροξειδίου του ασβεστίου από τους πόρους του υλικού στερεί από το χάλυβα του οπλισμού το αλκαλικό
  27. 27. Π. ΚΑΟΥΡΗ 61 περιβάλλον πού τον προστατεύει από την οξείδωση. Αποτέλεσμα η οξείδωση και διόγκωση των ράβδων και η διάσπαση του σκυροδέματος. Η διαδικασία της ενανθράκωσης είναι αργή. Το σκυρόδεμα, όταν είναι κατασκευασμένο σωστά, εκτεθειμένο στις περιβαλλοντικές συνθήκες και άλλες δυσμενείς επιρροές, με επικάλυψη οπλισμού 30mm, υπολογίζεται ότι αντέχει χωρίς προβλήματα πάνω από 100 χρόνια.

×