Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

นิทาน ป ๔

435 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

นิทาน ป ๔

  1. 1. นิทานเรื่อง เจ้าหมู่น้อยไม่ชอบอ่านหนังสือ ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่งมีสัตว์มากมายหลายชนิดทุกตัวรักใคร่กลมเกลียวกัน ณ โรงเรียนสัตว์ป่าแห่งหนึ่งมีสัตว์มาเรียนอยู่เป็นจานวนมาก แมวเหมียว: (เสียงแมว) เอ๊ะ เมื่อไรเพื่อนๆของเราจะมาโรงเรียนซักทีนะนั้นไงมาพอดีเลย สวัสดีจ้ะ สวัสดีจ้ะ สวัสดีจ้ะ ลิงอ้วน: สวัสดีครับ กาดา: สวัสดีจ้ะ กระต่าย: สวัสดีจ้ะ แมวเหมียว: นี่ พวกเธอลืมไปแล้วเหรอว่าพรุ่งนี้เป็นวันภาษาไทย คุณครูให้พวกเรามาซ้อม นิทานประกอบท่าทางกัน กาดา: ไม่ลืมหรอกเจ้า เพราะฉันตั้งใจว่าไปหาหนังสือที่ห้องสมุดนะสิ..งั้นเรารีบไปกันเถอะ เราจะเอาหนังสือนิทานเรื่องไหนดีนะ...เอาเรื่องนี้ดีไหม กระต่าย: แต่ฉันว่าเนื้อเรืองไม่ตรงกับวันภาษาไทยนะเอาเรื่องอื่นดีกว่า ลิงอ้วน: เอาเรื่องนี้ดีกว่าครับสนุกด้วย กาดา: นี่ เจ้าลิงอ้วนเจ้านะอ่านหนังสือไม่ค่อยออกแล้วเจ้ารู้ได้ยังไง ว่านิทานเรื่องนี้สนุกหรือ ไม่สนุก ลิงอ้วน: ก็ผมดูรูปเอานะซิครับ ผมเห็นว่ารูปมันสวยดีก็เลยคิดว่ามันน่าจะสนุกนะครับ กาดา: แหมเจ้านิจริงๆเลย ....
  2. 2. กระต่าย: แต่ฉันว่าเรื่องที่เจ้าลิงอ้วนหยิบมามันก็ตรงกับวันภาษาไทยฉันว่าเรื่องนี้นี่แหละ กาดา: เออเอาเรื่องนี้ก็ได้ เดี๋ยวเอาไว้เวลาว่างๆ ก่อนเดี๋ยวเราค่อยมาซ้อมกัน แต่ตอนนี้เราไป เรียนกันเถอะ ณ ชั่วโมงภาษาไทยคุณครูให้เด็กๆลงมาซ้อมนิทานประกอบท่าทางกัน กาดา: พวกเราพวกเรา เรายังไม่ได้แบ่งบท แบ่งตัวละครกันเลยเรามาแบ่งบทแบ่งตัวละคร กันเถอะ นี่เจ้าลิงอ้วนเจ้านะอ่านหนังสือไม่ค่อยออกเจ้าเป็นหมูน้อยแล้วกัน ลิงอ้วน: ครับ ๆ ผมอยากเป็นหมูน้อยครับ กาดา: ส่วนเจ้าแมวเหมียวเจ้าเรียนก็เก่ง น่าตาของเจ้าหุ่นของเจ้าช่างเหมือนคุณยายจริงๆเลย แมว: นี่เธอมาว่าฉันเป็นคุณยายได้ยังไงกัน หุ่นของฉัน หน้าตาของฉันก็ยังเพรียวอยู่ เลย... แต่ไม่เป็นไรหรอกฉันเป็นคุณยายให้ก็ได้เพราะฉันเก่ง ทาไรอะไรก็ดีไปหมดนั้นแหละ กาดา: ส่วนฉันฉันจะเป็นคุณหมอ เพราะคุณหมอต้องเรียนเก่งแล้วก็ต้องสวยด้วยจริงไม่จริง จริงไม่จริงฉันก็ขอเป็นคุณหมอแล้วกันนะ กระต่าย: นิเธอยอตัวเองก็เป็นด้วย กาดา:เรามาซ้อมบทกันดีก่อนดีกว่า นี่กระต่ายเธอช่วยลิงอ้วนท่องบทด้วยนะเพราะลิงอ้วนอ่าน หนังสือไม่ค่อยออก กระต่าย:จ๊ะ...เดี๋ยวฉันจะช่วยลิงอ้วนเอง (บรรยาย) แล้วพวกเขาก็อ่านบทกันอย่างตั้งใจ กาดา: งั้นเราเริ่มซ้อมกันเลยดีกว่า
  3. 3. ณ ชายป่าแห่งหนึ่ง กลางธรรมชาติที่สวยงาม มีบ้านอยู่หลังหนึ่ง เป็นที่อาศัยของเจ้า หมูน้อยและคุณยายหมูน้อยมีนิสัยที่ไม่ชอบเรียนหนังสือ อีกทั้งไม่ชอบอ่านหนังสือ จึงเป็นที่ เอือมระอาเป็นอย่างยิ่ง จะกล่าวถึงไก่แจ้ ไก่แจ้มีนิสัยที่รักการเรียนอีก และเป็นที่รักของคุณครูและเพื่อนๆเป็น อย่างยิ่ง ไก่แจ้: ร้องเพลง มันยุติธรรมกันดีอยู่หรือ มันยุติธรรมกันดีจริงจริง ถ้าเธอจะไปถ้าเธอจะทิ้งของ บอกเธอด้วยใจจริงกอดฉันซักทีก่อนลา ( ทาเสียงลายาว และทาเป็นเจ็บคอ ) กระต่าย: เยี่ยมๆๆๆๆ เสียงเธอนี่หวาน...หวาน ไก่แจ้: จ้า ขอบใจจ้าเป็นเพราะฉันขยันอ่านหนังสือนะซิเธออยากร้องไหมละเดี๋ยวฉันสอนให้ กระต่าย: เอาไว้วันหลังดีกว่าเดี๋ยวเรามาซ้อมกัน กระต่าย: ได้เวลาที่เราจะไปสอนหมูน้อยอ่านหนังสือแล้วละ.....เราเรียบไปกันเถอะ ไก่แจ้: ฉันจะไปอุดหนุนของคุณยายด้วย จะกล่าวถึงคุณยายและหมูน้อยช่วยคุณยายมีอาชีพทาขนมขายหมูน้อยช่วยคุณยาย ทาขนมขายทุกวัน คุณยาย: เจ้าหมูน้อยถือขนมดีดีสิลูกเดี๋ยวขนมก็หกหรอก คุณยาย: วันนี้หมูน้อยไม่ไปอ่านหนังสือกับเพื่อนๆเหรอลูก หมูน้อย: ไปชิครับคุณยาย แต่ผมกาลังรอเพื่อนๆอยู่ครับ นั้นไงมาพอดีเลย ไก่แจ้ และกระต่ายกล่าวทักทายสวัสดีคุณยาย
  4. 4. คุณยาย: วันนี้จะมาสอนหนังสือหมูน้อยหรอลูก ไก่แจ้: ค่ะคุณยายแต่ก่อนไปหนูจะมาช่วยคุณยายขายขนมนะค่ะ คุณยาย: ขอบใจมากนะลูก หมูน้อยเอยร้องเพลงเรียกลูกค้าสิลูก กระต่าย: คุณยายข้าไม่เป็นอะไรหลอกค่ะเดี๋ยวกระต่ายอะร้องเองเพราะกระต่ายอะเสียงดี คุณยาย : ขอบใจอีกครั้งนะลูก ไปไปร้องไปลูกไป กระต่าย: ค่ะคุณยาย ขนมไทย ขนมไทยเอ๋ย เชิญมาทางนี้ ขนมอร่อยดีอยู่ทางนี้จ้า ขอเชิญพ่อแม่ทั้งหลาย คุณตาคุณยาย คุณปู่คุณย่า คุณลุงพี่ป้าน้าอา เชิญเร่เข้ามา เลือกซื้อขนม คุณยาย: ( ทาท่าเหนื่อยหอบ ) คุณยาย: ยายขอโทษนะลูกยายลืมตัวไปยายคิดว่ายายยังสาวอยู่ ดูสิยายเผลอไปเต้นแป๊ป เดียวขนมขายหมดเลย แต่ไม่เป็นไร ยายเหลือขนมให้หนูอ่ะไปทานกันไปลูก ไก่แจ้: ขอบคุณค่ะคุณยาย กระต่าย: ขอบคุณค่ะคุณยาย คุณยาย: เอาจะไปสอนหมูน้อยไม่ใช้หรอลูกไปไปโชคดีนะลูกเอย ไก่แจ้: ค่ะคุณยาย สวัสดีค่ะคุณยาย
  5. 5. กระต่าย: สวัสดีค่ะคุณยาย หมูน้อย: สวัสดีครับคุณยาย ( คุณยายบ่นถึงหมูน้อย ) (จะกล่าวถึงเพื่อนเพื่อน และหมูน้อย ) (ไก่แจ้กับกระต่ายคุยกัน ) ไก่แจ้: นี่พวกเราจะทาไงดีเพื่อให้หมูน้อยมีแรงบันดาลใจในการอ่านหนังสือกันดี กระต่าย: ฉันว่าเรามาช่วยหมูน้อยอ่านหนังสือกันอีกทีดีกว่า ไก่แจ้: เอาอย่างงันก็ได้ ( หมูน้อยก็ย่องย่องหนีเรียนกลับบ้าน และร้องเพบงอย่างสนุกสนาม ) เย็นวันนั้นคุณยายไม่สบายมากเรียกให้หมูน้อยหยิบยาให้ ( หมูน้อยมาถึงบ้านพอดี ) หมูน้อย: คุณยายเป็นอะไรหรอครับ ( หมูน้อยตกใจมาก ) คุณยาย: ยายไม่เป็นอะไรหลอกลูกยายปวดหัวนิดหน่อยไปหยิบยามาให้ยายหน่อยไป หมูน้อย: ครับคุณยาย ( หมูน้อยอ่านหนังสือไม่ออกหยิบยาขวดนู้นทีขวดนั้นทีผลสุดท้ายเขาก็ หยิบยาส่งเดช ) หมูน้อย: เอาขวดนี้นี่แหละ คุณยายครับคุณยายทานยานะครับ ( หมูน้อยร้องไห้เสียใจมาก )
  6. 6. เออ เออ เออ เออ เอ๋ย..... เจ้าหมู่น้อยร่าไห้ใจแทบขาด แสนอนาจแสนเสียใจกระไรหนา คิดว่ายายต้องมาตายวายชีวา ก็เพราะเราโง่เขลาไป แล้วครวญคร่าพร้าเพรียกเรียกสานึก มาตรองตรึกว่าเราไม่เอาไหน ไม่คิดเรียนไม่พากเพียรเอาแต่ใจ อ่านหนังสือก็ไม่ได้ น่าอายจัง ถ้าอ่านได้ก็คงไม่เป็นเช่นนี้ ยายคงมีชีวิตอยู่สมหวังใจ หมูน้อยได้ช่วยชีวิตยายอีกครั้ง ข้าจะตั้งใจเรียนพากเพียรเอย... และชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์ก็เข้ามาช่วยพาคุณยายไปส่งโรงพยาบาล เมื่อไปถึง โรงพยาบาลคุณหมอจึงพาคุณยายไปรักษา คุณหมอ: ใครเป็นญาติของคุณยายค่ะ หมูน้อย: หมูน้อย เองครับหมูน้อย หมูน้อยเป็นหลานของคุณยายเองครับ คุณหมอ: แล้วใครเป็นคนให้ยาคุณยายกินค่ะรู้ไหมว่ามันเป็นยานอนหลับ หมูน้อย: ไม่รู้ครับหมูน้อยอ่านหนังสือไม่ออก คุณหมอครับหมูน้อยขอเข้าไปเยี่ยมคุณยายได้ ไหมครับ คุณหมอ: ได้ซิจ๊ะ หมูย้อย: คุณยายครับหมูน้อยขอโทษต่อไปนี้หมูน้อยสัญญาว่าหมูน้อยจะตั้งใจเรียนตั้งใจอ่าน หนังสือ คุณยาย: เจ้าสัญญากับยายแล้วนะว่าเจ้าจะตั้งใจเรียน หมูน้อย: ครับหมูน้อยสัญญา หมูน้อยขอขอบคุณ คุณหมอมากๆเลยครับ
  7. 7. ลิงอ้วน: (ทาท่าสะอื้นร้องไห้มาก) กระต่าย: เจ้าหมูน้อย เจ้าเป็นอะไรของเจ้านิทานจบตั้งนานแล้วเจ้าจะร้องไห้อยู่ทาไม ลิงอ้วน: ก็เราคิดถึงคุณยายของเรานะสิ คุณยายของเราอยู่บ้านคนเดียว ต่อไปนี้เราจะตั้งใจ เรียนตั้งใจอ่านหนังสือคุณยายของเราจะได้ไม่เป็นเหมือนคุณยายของหมูน้อย กาดา: เจ้าคิดได้อย่างนี้ก็ดีแล้วละ ในวันภาษาไทยแห่งชาติพวกเขาแสดงให้คุณครูและเพื่อนได้ชมและคุณครูบอกว่าที่พวก เราแสดงได้ดีแบบนี้ก็เพราะว่าพวกเราขยันเรียนหนังสือขยันอ่านหนังสือจึงแสดงได้ดี เช่นนี้ ปิ้ง ........ 20 ปีผ่านไปจากเจ้าลิงอ้วนก็กลายเป็นแพทย์ลิงอ้วนประจาหมู่บ้าน เด็กเอ๋ยเด็กไทย ตั้งใจศึกษา เติบใหญ่ภายหน้า วิชาเลี้ยงตน แสงแห่งปัญญา มีค่ามากล้น ส่องทางให้ตน พ้นความลาเค็ญ …………. จบ ………….
  8. 8. กิจกรรม การเล่านิทานประกอบท่าทาง ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ – ๖ นิทานเรื่อง เจ้าหมูน้อยไม่ชอบอ่านหนังสือ โรงเรียนคลองเจริญราษฎร์ สานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต ๒

×