Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.
นิทานเรื่อง เจ้าหมู่น้อยไม่ชอบอ่านหนังสือ
ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่งมีสัตว์มากมายหลายชนิดทุกตัวรักใคร่กลมเกลียวกัน
ณ โรงเรียนสัตว์...
กาดา: พวกเราพวกเรา เรายังไม่ได้แบ่งบท แบ่งตัวละครกันเลยเรามาแบ่งบทแบ่งตัวละครกัน
เถอะ นี่เจ้าลิงอ้วนเจ้านะอ่านหนังสือไม่ค่...
เย็นวันนั้นเดือนร้อนมากคุณยายไม่สบายมีอาการเวียนหัวและเรียกหาหมูน้อยให้
หยิบยาให้
หมูน้อย: คุณยายครับ คุณยายครับ คุณยายครั...
หมูย้อย: คุณยายครับหมูน้อยขอโทษต่อไปนี้หมูน้อยสัญญาว่าหมูน้อยจะตั้งใจเรียนตั้งใจอ่าน
หนังสือ
คุณยาย: เจ้าสัญญากับยายแล้วนะ...
เสร็จพอดีเลยค่ะคุณยาย มีอะไรให้พวกเราช่วยอีกไหมค่ะ ไม่มีแล้วหรอกลูกเอย
เอาหมู่น้อยไปอ่านหนังสือเถอะลูกเอย ค่ะคุณยาย ไป หมู...
กิจกรรม
การเล่านิทานประกอบท่าทาง
ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑ – ๓
นิทานเรื่อง เจ้าหมูน้อยไม่ชอบอ่านหนังสือ
โรงเรียนคลองเจริญราษฎร...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

นิทาน ป ๓

382 views

Published on

  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

นิทาน ป ๓

  1. 1. นิทานเรื่อง เจ้าหมู่น้อยไม่ชอบอ่านหนังสือ ณ ป่าใหญ่แห่งหนึ่งมีสัตว์มากมายหลายชนิดทุกตัวรักใคร่กลมเกลียวกัน ณ โรงเรียนสัตว์ป่าแห่งหนึ่งมีสัตว์มาเรียนอยู่เป็นจานวนมาก แมวเหมียว: (เสียงแมว) เอ๊ะ เมื่อไรเพื่อนๆของเราจะมาโรงเรียนซักทีนะนั้นไงมาพอดีเลย กาดา: สวัสดีจ้ะ กระต่าย: สวัสดีจ้ะ ลิงอ้วน: สวัสดีครับ แมวเหมียว: นี่ พวกเธอลืมไปแล้วเหรอว่าพรุ่งนี้เป็นวันภาษาไทย คุณครูให้พวกเรามาซ้อม นิทานประกอบท่าทางกันไง กาดา: ไม่ลืมหรอกเจ้า เพราะฉันตั้งใจว่าไปหาหนังสือที่ห้องสมุดนะสิ..งั้นเรารีบไปกันเถอะ เราจะเอาหนังสือนิทานเรื่องไหนดีนะ....... ลิงอ้วน: เอาเรื่องนี้ดีกว่าครับสนุกด้วย กาดา: นี่ เจ้าลิงอ้วนเจ้านะอ่านหนังสือไม่ค่อยออกแล้วเจ้ารู้ได้ยังไง ว่านิทานเรื่องนี้สนุกหรือ ไม่สนุก ลิงอ้วน: ก็ผมดูรูปเอานะซิครับ ผมเห็นว่ารูปมันสวยดีก็เลยคิดว่ามันน่าจะสนุกนะซิครับ กาดา: แหมเจ้านิจริงๆเลย .... แมวเหมียว: ไหนๆ ขอดูหน่อยซิเออเอาเรื่องนี้เนี่ยแหละตรงกับวันภาษาไทยด้วย ชื่อเรื่องชื่อว่าเจ้าหมู่น้อยไม่ชอบอ่านหนังสือ
  2. 2. กาดา: พวกเราพวกเรา เรายังไม่ได้แบ่งบท แบ่งตัวละครกันเลยเรามาแบ่งบทแบ่งตัวละครกัน เถอะ นี่เจ้าลิงอ้วนเจ้านะอ่านหนังสือไม่ค่อยออกเจ้าเป็นหมูน้อยแล้วกันนะ ลิงอ้วน: ครับ ๆ ผมอยากเป็นหมูน้อยพอดีเลย กาดา: เจ้ากระต่ายเจ้านะทั้งสวยทั้งน่ารักแถมยังเรียนเก่งอีกด้วยเจ้านะเป็นเพื่อนของหมู่น้อย ก็แล้วกัน กระต่าย: จ้าๆๆ ฉันอยากเป็นเพื่อนของลิดงอ้วนพอดีเลย กาดา: ส่วนเจ้าแมวเหมียว เจ้าเรียนก็เก่ง น่าตาของเจ้าหุ่นของเจ้าช่างเหมือนคุณยายจังเลย แมว: นี่เธอมาว่าฉันเป็นคุณยายได้ยังไงกัน หุ่นของฉัน หน้าตาของฉันก็ยังสวยเพรียวอยู่เลย... แต่ไม่เป็นไรหรอกฉันเป็นคุณยายให้ก็ได้ ทาอะไรก็ดีไปหมดนั้นแหละ กาดา: ส่วนฉันฉันจะเป็นคุณหมอ และแม่พลอยจริงไม่จริงฉันจะเป็นแล้วนะ กระต่าย: นิเธอยอตัวเองก็เป็นด้วย กาดา: เรามาซ้อมนิทานกันก่อน กระต่าย: จ๊ะ...เดี๋ยวฉันจะช่วยลิงอ้วนเอง กาดา: นี่งั้นเราเริ่มซ้อมกันเลยดีกว่า คุณยาย: วันนี้หมูน้อยไม่ไปอ่านหนังสือกับเพื่อนๆเหรอลูก หมูน้อย: ไปชิครับคุณยาย แต่ผมกาลังรอเพื่อนๆอยู่ครับ นั้นไงมาพอดีเลย
  3. 3. เย็นวันนั้นเดือนร้อนมากคุณยายไม่สบายมีอาการเวียนหัวและเรียกหาหมูน้อยให้ หยิบยาให้ หมูน้อย: คุณยายครับ คุณยายครับ คุณยายครับ เป็นอะไรครับ คุณยาย: เออ ยายปวดหัวนิดหน่อยนะซิไปหยิบยาให้ยายหน่อยซิลูกเอย เออ เออ เออ เออ เอ๋ย..... เจ้าหมู่น้อยร่าไห้ใจแทบขาด แสนอนาจแสนเสียใจกระไรหนา คิดว่ายายต้องมาตายวายชีวา ก็เพราะเราโง่เขลาไป แล้วครวญคร่าพร้าเพรียกเรียกสานึก มาตรองตรึกว่าเราไม่เอาไหน ไม่คิดเรียนไม่พากเพียรเอาแต่ใจ อ่านหนังสือก็ไม่ได้ น่าอายจัง ถ้าอ่านได้ก็คงไม่เป็นเช่นนี้ ยายคงมีชีวิตอยู่สมหวังใจ หมูน้อยได้ช่วยชีวิตยายอีกครั้ง ข้าจะตั้งใจเรียนพากเพียรเอย... และชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์ก็เข้ามาช่วยพาคุณยายไปส่งโรงพยาบาล วีวอ วีวอ วีวอ วีวอ ......... คุณหมอ: ใครเป็นญาติของคุณยายค่ะ หมูน้อย: หมูน้อย เองครับหมูน้อย หมูน้อยเป็นหลานของคุณยายเองครับ คุณหมอ: แล้วใครเป็นคนให้ยาคุณยายกินค่ะรู้ไหมว่ามันเป็นยานอนหลับ หมูน้อย: ไม่รู้ครับหมูน้อยอ่านหนังสือไม่ออก คุณหมอครับหมูน้อยขอเข้าไปเยี่ยมคุณยายได้ ไหมครับ คุณหมอ: ได้ซิจ๊ะ
  4. 4. หมูย้อย: คุณยายครับหมูน้อยขอโทษต่อไปนี้หมูน้อยสัญญาว่าหมูน้อยจะตั้งใจเรียนตั้งใจอ่าน หนังสือ คุณยาย: เจ้าสัญญากับยายแล้วนะว่าเจ้าจะตั้งใจเรียน ตั้งใจอ่านหนังสือ หมูน้อย: ครับหมูน้อยสัญญา ลิงอ้วน: (ทาท่าสะอื้นร้องไห้มาก) กระต่าย: เจ้าหมูน้อย เจ้าเป็นอะไรของเจ้านิทานมันจบไปตั้งนานแล้วเจ้าจะร้องไห้อยู่อีกทาไม ลิงอ้วน: ก็เราคิดถึงคุณยายของเรานะสิ คุณยายของเราอยู่บ้านคนเดียว ต่อไปนี้เราจะตั้งใจ เรียนตั้งใจอ่านหนังสือคุณยายของเราจะได้ไม่เป็นเหมือนคุณยายของหมูน้อย กาดา: เย้ เย้ เราทาให้หมู่น้อยมีแรงบันดาลในที่จะให้อ่านหนังสือได้แล้ว เย้ เย้ เรื่อง แม่พลอย ณ หมู่บ้านหนึ่งมีหญิงสาวชื่อว่าแม่พลอยซึ่งตั้งท้องแก่มากแล้วอาศัยอยู่กับคุณแม่ สามีซึ่งไปทางานที่ต่างจังหวัดมีอยู่วันหนึ่ง แม่พลอยเกิดอาการเจ็บท้อง โอ๊ย โอ๊ย ๆ แม่จ๋าฉัน เจ็บท้องเหลือเกิน โอ๊ยลูกจ๋าอย่ามันทรมาน ออกมาเทิดโอ๊ย ออแว้ ออแว้ ออแว้ และแล้วแม่ พลอยก็คอดลูกออกมาตั้งชื่อว่า เจ้าหมูน้อย ปิ๊ง…… ๙ ปีต่อมา แม่พลอยพาหมูน้อยไปเข้า โรงเรียนคุณครูขาฉันเอาหมูน้อยมาให้แล้วนะคะ หมูน้อยแม่ไปแล้วนะ ครับ หมูน้อยนิสัย ไม่ชอบอ่านหนังสือ เกเร แม่จ๋าๆ ฉันขอฝากหมู่น้อยไว้กับแม่นะจะได้ สิลูกเอย หมู่น้อยมาช่วยยายหน่อยซิลูกเอย ได้ครับคุณยาย เออหมูน้อยเอยแล้ววันนี้ไม่ไปอ่าน หนังสือกับเพื่อนหรือลูกไปสิครับคุณยายนั้นไงมาพอดีเลย สวัสดีจ๋า สวัสดีจะ ไหว้พระเถอะลูก เอย คุณยายค่ะมีอะไรให้พวกหนูช่วยไม่คะมีสิลูกเอยช่วยยายพรวนดินหน่อยสิลูก และก็ปลูกผัก หน่อยสิลูกเอย ค่ะคุณยาย
  5. 5. เสร็จพอดีเลยค่ะคุณยาย มีอะไรให้พวกเราช่วยอีกไหมค่ะ ไม่มีแล้วหรอกลูกเอย เอาหมู่น้อยไปอ่านหนังสือเถอะลูกเอย ค่ะคุณยาย ไป หมูน้อยไปอ่านหนังสือกันเถอะ ไปครับ ไหนหมูน้อยลองอ่านคานี้สิคาว่าโรงเรียนซิ โรง – เรียน โรงเรียน เก่งๆ มากๆ ต่อไปนะคาว่า ขนม ขะ – หนม ขนม เยี่ยมๆ คาสุดท้ายแล้วนะคาว่า ภาษาไทย พา – สา – โอยไม่เอาแล้วมัน ยากเกินไปเดี๋ยวเราขอไปกินน้าก่อนนะได้ซิ นิเธอเราจะทาให้หมูน้อยเกินแรงบันดาลใจที่จะอ่าน หนังสือให้ได้นะ เอาหมูน้อยเป็นอย่างนี้อีกแล้ว หนีไปอีกแล้วนะหมูน้อยไปเราไปหาหมูน้อยกัน เถอะ โรงเรียนของเราหน้าอยู่คุณครูใจดีทุกคนเด็กๆ ก็ไม่ซุกซน พวกเราทุกคนชอบไป โรงเรียน ชอบไป ชอบไป โรงเรียน โถเอย โรงเรียนไม่เห็นจะหน้าไปตรงไหนเลย หน้าเบื่อจะตาย ไป คุณยายครับคุณยายเป็นอะไรครับยายปวดหัวนิดหน่อยนะลูกไปหยิบยาให้ยายหน่อยซิลูกได้ ครับคุณยาย หมูน้อยหยิบยาขวดนี้ขวดนั้น หมู่น้อยอ่านหนังสือไม่ค่อยออกเลยหยิบยาส่งเดชไป ให้คุณยายกินคุณยายครับทาไม่คุณยายแล้วทาไมคุณยายยังไม่ดีขึ้นเลยละครับ คุณยาย คุณยายครับทาไมไม่ฝืนละครับ คุณยาย คุณยายๆ ฮือๆ ฮือๆ ( ร้องไห้ ) นี้หมูน้อยทาไหมยัง ร้องไห้อยู่เลยก็ผมคิดถึงยายของผมนะสิครับผมไม่อยากให้คุณยายเป็นเหมือนของคุณยายลิง อ้วนนะซิครับ ฮือๆ ฮือๆ ( ร้องไห้ ) จากนั้นลิงอ้วนเป็นนายแพทย์ลิงอ้วนประจาหมู่บ้าน เด็กเอ๋ยเด็กไทย ตั้งใจศึกษา เติบใหญ่ภายหน้า วิชาเลี้ยงตน แสงแห่งปัญญา มีค่ามากล้น ส่องทางให้ตน พ้นความลาเค็ญ …………. จบ ………….
  6. 6. กิจกรรม การเล่านิทานประกอบท่าทาง ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑ – ๓ นิทานเรื่อง เจ้าหมูน้อยไม่ชอบอ่านหนังสือ โรงเรียนคลองเจริญราษฎร์ สานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต ๒

×