ο επαναπατρισμός του γερμανικού χρυσού

337 views

Published on

O ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΟΥ.
Το τέλος του νομισματικού μονοπολισμού και η αναζήτηση μιας νέας βιώσιμης διεθνούς νομισματικής τάξης.

0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
337
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
2
Actions
Shares
0
Downloads
1
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

ο επαναπατρισμός του γερμανικού χρυσού

  1. 1. O ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΟΥ.Το τέλος του νομισματικού μονοπολισμού και η αναζήτηση μιας νέας βιώσιμηςδιεθνούς νομισματικής τάξης. Tου Γιώργου Σκλαβούνου. Ο επαναπατρισμός του γερμανικού χρυσού είναι αποτέλεσμα μιας βαθύτατηςκαι πολυεπίπεδης συστημικής κρίσης, καθώς και ανατροπών στην κατεστημένηπαγκόσμια Νομισματική Τάξη, όπως αυτή καθιερώθηκε μεταπολεμικά, με τοσύστημα των συμφωνιών Bretton Woods Ι και ΙΙ. Eίναι αποτέλεσμα ριζικών ανατροπών στους διεθνείς συσχετισμούςοικονομικής ισχύος μεταξύ αυτών που επέβαλλαν την μεταπολεμική νομισματικήτάξη και του υπόλοιπου κόσμου που την απεδέχθη. Είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας των θεσμών αυτής της τάξης (Δ.Ν.Τ.Παγκόσμια Τράπεζα, Τράπεζα Διεθνών Συναλλαγών, «εθνικές» Κεντρικές Τράπεζες) α) Να προσαρμόσουν την παγκόσμια νομισματική τάξη, αντιπροσωπευτικάστο σημερινό διεθνή καταμερισμό οικονομικής ισχύος β) να αποτρέψουν διεθνείς νομισματικές κρίσεις, βρώμικους νομισματικούςπολέμους, δημιουργία και διακίνηση τοξικών τραπεζικών προϊόντων, διακίνηση,συγκέντρωση ξέπλυμα, μαύρου χρήματος γ) να λειτουργούν υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ, με διαφάνεια και να λογοδοτούνσε αυτόν. Ο επαναπατρισμός του γερμανικού χρυσού, συνέβη στο πλαίσιο μιαςπαγκόσμιας κριτικής και αμφισβήτησης στους θεσμούς της Διεθνούς ΝομισματικήςΤάξης και μιας αγωνιώδους αναζήτησης της μετάβασης προς μια νέα, πιο βιώσιμηκαι κυρίως πιο αντιπροσωπευτική, παγκόσμια Νομισματική Τάξη. Στον διεθνή προβληματισμό και διάλογο η επιστροφή στον χρυσό ωςαποθεματική αξία, ως άγκυρα των νομισματικών κινήσεων και συναλλαγών, ηεπιστροφή σε έναν επικαιροποιημένο τύπο «χρυσού κανόνα» στο νομισματικόσύστημα, είναι καίριο θέμα ημερήσιας διάταξης. Σε αντίθεση με τα διεθνή μέσα, λίγη προσοχή έχει δοθεί στα ελληνικά, για τησημασία και το διεθνές πλαίσιο εξελίξεων εντός του οποίου ετέθη ο επαναπατρισμόςτου γερμανικού χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες της Αγγλίας, των ΗΠΑ και τηςΓαλλίας. Επίσης δεν δόθηκε προσοχή στο γεγονός ότι το αίτημα «φέρτε πίσω τοχρυσό μας» γενικεύεται, με χαρακτηριστικότερα τα παραδείγματα της Ινδίας και τηςΑυστρίας, του Μεξικού, της Ολλανδίας αλλά και της Ελβετίας. Η Βενεζουέλα π.χ. στις 31/1/2012 ολοκλήρωσε τον επαναπατρισμό των 160τόνων χρυσού της που ήταν υποθηκευμένος στις ΗΠΑ και την Ευρώπη (Bloomberg31/1/2012).Τα ερωτήματα που τίθενται Με βάση τα παραπάνω, τίθεται μία σειρά ερωτημάτων, όπως το ποιό είναι τοδιεθνές πλαίσιο εντός του οποίου τέθηκε ο επαναπατρισμός του γερμανικού χρυσούκαι αναπτύχθηκε το κίνημα «φέρτε πίσω το χρυσό μας». Είναι βέβαια σαφές ότι ηκίνηση αυτή μόνον κίνηση εθνικής υπερηφάνειας και γοήτρου δεν υπήρξε. Γιατί ζητήθηκε η επιστροφή; και γιατί ζητήθηκε τώρα; ποια τα αίτια, ποια ησυνέχεια και ποιές οι προοπτικές αυτής της κίνησης; Αφορά το ζήτημα αυτό την Ελλάδα; Και αν ναι, πώς;
  2. 2. Σύντομο ιστορικό του επαναπατρισμού. Το αίτημα επιστροφής του γερμανικού χρυσού, έχει την αφαιτηρία του σε μια,εκ των κάτω, καλά οργανωμένη εκστρατεία, με τίτλο «Επαναπατρίστε το χρυσό μας».Η κίνηση υποστηρίχθηκε αρχικά από βουλευτές της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης,αλλά στη συνέχεια βρήκε απήχηση σε ολόκληρο το γερμανικό πολιτικό φάσμα. ΤονΟκτώβριο του 2012 το Ομοσπονδιακό Ελεγκτικό Δικαστήριο της Γερμανίας ζήτησετον έλεγχο του αποθηκευμένου στο εξωτερικό γερμανικού χρυσού, ποσοτικά καιποιοτικά (Spiegel on line International 30/10/2012). Η εισήγηση περί ποιοτικού ελέγχου, κατά το Spiegel, δημιούργησε πανικό,θεωρίες κατασκοπείας για το τι πραγματικά υπάρχει στις αποθήκες της ΑμερικάνικηςΚεντρικής Τράπεζας. Φόβοι που ενισχύονταν από την επίμονη και μακροχρόνιαάρνηση της αμερικάνικης πλευράς να επιτρέψει πραγματικό έλεγχο του χρυσού. Οι Γερμανικοί φόβοι έχουν τις ρίζες τους στο φιάσκο του 1920, όταν οιυπεύθυνοι του FEDR δεν μπόρεσαν να παρουσιάσουν τον Γερμανικό χρυσό στοντότε επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας Herr Hjalmar Cshacht ότανεπισκέφθηκε για το σκοπό αυτό, τη Νέα Υόρκη (Τhe Telegraph 18/2/2013, TheGermans don’t trust Obama with their gold.Can you blame them?). Πριν το Γερμανικό δικαστήριο βγάλει την απόφαση του, στις 18/9/2012, τοΓραφείο του Λονδίνου της Deutsche Bank δίνει στη δημοσιότητα κείμενο μελέτης μεθέμα: “Gold: Adjusting for zero”. Το κείμενο χαρακτηρίστηκε από τον διεθνή τύποως σήμα προσανατολισμού της Γερμανίας στη νομισματική πολιτική του χρυσούκανόνα. Την ίδια μέρα με τη δημοσίευση της καταλυτικά αποκαλυπτικής έκθεσηςμελέτης της Deutsche Bank, o πρόεδρος της Βundesbank, Dr Jens Weidmann δίνειμια ακόμη πιο αποκαλυπτική διάλεξη, στην Φρανκφούρτη, οργανωμένη από τοΙνστιτούτο τραπεζικής ιστορίας (ΙΒF) με θέμα: «Παραγωγή χρήματος και ευθύνη τωνΚεντρικών Τραπεζών». Πρόκειται για μια διάλεξη-ύμνο στην διαχρονική αξία τουχρυσού στη νομισματική πολιτική και την οικονομική ιστορία, καθώς καιαπροκάλυπτη παρουσίαση των κινδύνων του «χάρτινου χρήματος» χρησιμοποιώνταςστην τεκμηρίωση του τον Αριστοτέλη αλλά και περικοπές από τον Φάουστ τουΓκαίτε. Τελικά η Bundesbank συμφώνησε με την FEDR να επαναπατρισει σταδιακάένα μεγάλο μέρος του Γερμανικού χρυσού χρυσού. Σήμερα η Γερμανία είναι ηδεύτερη χώρα μετά τις ΗΠΑ σε απόθεμα χρυσού με 144 δισεκατομύρια (3.600τόνους).Βασικό στοιχείο της κρίσης του νομισματικού συστήματος, η ανατροπή τουσυσχετισμου οικονομικής ισχυος. Με την μετατροπή των ΗΠΑ, από τον μεγαλύτερο δανειστή, στον μεγαλύτεροοφειλέτη, της παγκόσμιας οικονομίας, το δολάριο δεν μπορεί πλέον να αποτελείαποθεματική αξία, αποθεματικό νόμισμα. Με το εξωτερικό χρέος των ΗΠΑ αυξημένο κατά 78% στην τελευταία τριετίακαι πλέον ανερχόμενο στα 5,48 τρις δολ., με έλλειμμα του ετησίου προϋπολογισμούστο 1τρις επί μια πενταετία, το χρέος αυτό αναγκαστικά απομακρίνει την παγκόσμιαοικονομία από το δολάριο. Με 3,2 τρις αμερικανικού χρέους στη Κίνα και 1,3 τρις στην Ιαπωνία και μεετήσιες στρατιωτικές δαπάνες το 2012 υψους 729 δις δολ. είναι προφανές ότι τοαμερικανικό νόμισμα δεν αποτελεί πλέον αξιόπιστη αποθεματική αξία.
  3. 3. Οι ΗΠΑ έχουν κάθε συμφέρον να στηρίξουν πληθωριστική πολιτική, πολιτικήυποτίμησης του δολαρίου, ως μέσου απαξίωσης και περιορισμού του εξωτερικούτους χρέους. Όμως μια τέτοια υποτίμηση θα αποτελέσει δραματική μείωση της αξίαςτων συναλλαγματικών αποθεμάτων της Κίνας. Η διατήρηση των αποθεμάτων αυτώνμε τον κίνδυνο της συνεχούς υποτίμησης, αποτελεί πρόβλημα για την Κίνα, ενώ θααποτελέσει πρόβλημα διεθνών επιπτώσεων, μια προσπάθεια της Κίνας να απαλλαγείαπό το επικίνδυνο βάρος των 3,2 δις. Με την κρίση του Ευρώ και την αδυναμία της αγγλικής στερλίνας, οι δυτικέςοικονομίες αποτυγχάνουν να καλύψουν το κενό που αφήνει το δολάριο ωςαποθεματικό νόμισμα. Mετα και την αποτυχία του (πολλά υποσχεθέντος) συστήματοςτων SDR (ειδικών δικαιωμάτων ανάληψης) να καλύψουν το κενό του φθίνοντοςδολαρίου ως αποθεματικού νομίσματος, το πέρασμα σε μια νέα παγκόσμιανομισματική τάξη έχει ήδη αρχίσει και προβάλει ως αναπότρεπτη πραγματικότητα.Η εκ των πραγμάτων κατάρρευση της υπάρχουσας νομισματικής τάξης, ηάνοδος της Κίνας και οι νέες, διεθνούς εμβέλειας, συσπειρώσεις. Σε ειδική έκθεση της (γνωστής μας από τις λίστες) HSBC του 2010προβλέπεται ότι οι διεθνείς συναλλαγές στο Κινεζικό νόμισμα την περίοδο 2013-2015 θα υπερβαίνουν σε αξία, τα 2 τρις δολ ετησίως, κατατάσσοντας το κινέζικονόμισμα στις τρεις πρώτες θέσεις των διεθνών συναλλαγών (Forbs, China BusySigning Currency Deals, 26/6/2012). Υπό αυτές τις συνθήκες η «διεθνοποίση» τουΚινέζικου renminbi ( R.N.B.) είναι αναπόφευκτη. Στη Λευκή Βίβλο του 2012 για την διεθνοποίηση του Κινέζικου νομίσματος,R.Ν.Β. (έρευνα συνταχθείσα με τη στήριξη και τη συμμετοχή 12 διεθνών τραπεζών,μεταξύ των οποίων, Βank of America, Bank of China, HSBC, City Bank, J.P.Morgan,Royal Bank of Scotland), το κινεζικό νόμισμα, ως διεθνές νόμισμα πληρωμών, απότην από την 35η θέση που κατείχε το 2010, έφθασε στην 14η τον Αύγουστο του 2012. Αποκαλυπτική των διεθνών ανακατατάξεων είναι η πρόοδος της συνεργασίαςμεταξύ των BRICS, (Βραζιλία, Ρωσία. Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική). Συνεργασία μεστόχο την ανασυγκρότηση του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, συνεργασίαεμπορική, αναπτυξιακή, συνεργασία χρηματιστηρίων, διατραπεζική, νομισματική,συνεργασία για κοινή στάση στους διεθνείς οργανισμούς. Η διακύρηξη του Νέου Δελχί (Delhi Declaration) και το Σχέδιο Δράσης(Action Plan), που ακολούθησαν την 4η συνάντηση των BRICS το 2012 στην Ινδία,καταγράφουν πέραν κάθε αμφιβολίας το τέλος της δυτικής κηδεμονίας στηνπαγκόσμια οικονομία και τους διεθνείς θεσμούς. Σε αυτή τη συνάντηση οι«B.R.I.C.S» ανακοίνωσαν και τη βούληση τους για τη δημιουργία μιας δικιάς τουςΑναπτυξιακής Τράπεζας.Σε περιφερικό και διμερές επίπεδο. Από την Ασία μέχρι τη Λατινική Αμερική, η δημιουργία περιφερειακώναναπτυξιακών, επενδυτικών δομών, τραπεζικών προϊόντων και υπηρεσιών (όπως ηASIAN Development Bank και η The Bank of the South), ως μέσων απαλλαγής τωνπεριφερειών αυτών από την κηδεμονία του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας τράπεζας και τουδολαρίου, αποτελούν τη θεσμοθετημένη αμφισβήτηση της κατεστημένης διεθνούςνομισματικής τάξης. Σε διμερές διακρατικό επίπεδο οι συμφωνίες συναλλαγών χωρίς την χρήσητου δολαρίου παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας. Η Ρωσο-Κινεζική συμφωνία για τιςαγοραπωλησίες πετρελαίου σε Γουάν (7/6/2012) χαρακτηρίστηκε από Αμερικανούςαναλυτές ως το τέλος της εποχής του πετροδολαρίου και το σημαντικότερο χτύπημα
  4. 4. στο δολάριο, ενώ οι Ρώσοι αναλυτές έκαναν λόγο για αλλαγή οδηγού στο παγκόσμιοεμπόριο πετρελαίου (Τhe Voice of Rusia 31/10/2012). Παρόμοιες συμφωνίεςσυναλλαγών σε εθνικό νόμισμα περιλαμβάνουν χώρες όπως η Ιαπωνία, η Αυστραλίαη Βραζιλία, η Περσία και τα Αραβικά Εμιράτα.H απαίτηση για ένα νέο διεθνές νομισματικό συστημα. Η απαίτηση για την κατάργηση του καταρρεύσαντος νομισματικούμονοπωλίου του δολαρίου ως κυρίαρχου νομίσματος στις διεθνείς συναλλαγές και ωςκυρίαρχου αποθεματικού νομίσματος όπως και η εδραίωση μιας νέας νομισματικήςτάξης δεν άρχισε από την Γερμανία. Άρχισε από την Κίνα και τη Ρωσία. Ενδεικτικόείναι ότι από το 2007 στην Κίνα, το βιβλίο του Song Hongbin, «ΝομισματιτακοίΠόλεμοι», ένα βιβλίο στην γραμμή του «οικονομικού πατριωτισμού», με επανέκδοσητο 2009, απεδειχθει το περισσότερο διαβασμένο βιβλίο στην Κίνα (κατά τουςFinancil Times έχει ξεπεράσει τα 2.000.000 αναγνώστες). Ακόμη πιο ενδεικτική όμως είναι η διάλεξη που έδωσε στις 23 Μαρτίου του2009, ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κίνας, Zhou Xiaochuan, με τίτλογραμμένο στην προστακτική «Αναθεωρείστε το Νομισματικό σύστημα». Στο άνοιγματης ομιλίας του τόνισε ότι η παγκόσμια κρίση είναι συνέπεια και αποτέλεσμα τωναδυναμιών του νομισματικού συστήματος. Η δημιουργία ενός νέου παγκόσμιουνομίσματος απαλλαγμένου από τον έλεγχο οποιουδήποτε κράτους είναι μια από τιςπροτάσεις του κ. Ζhou Xiaochuan. Ως μεταβατικό στάδιο προς αυτή την κατεύθυνση ο Κινέζος τραπεζίτηςπρότεινε ριζική αναμόρφωση του Δ.Ν.Τ. και του συστήματος τωνS.D.R.στηριζομένων σε ένα ευρύτερο αριθμό νομισμάτων, αντιπροσωπευτικών τηςδιεθνούς οικονομικής πραγματικότητας αλλά και σε πραγματικής αξίας, αγαθά,εμπορεύματα (real assets), όπως πολύτιμα μέταλλα, αγροτικά προϊόντα. Τις απόψειςτου προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας της Κίνας στήριξε ο πρόεδρος του ΕθνικούΙνστιτούτου Οικονομικής Ερευνας της Κίνας (και προεδρος της Asian DevelopmentBank) Wang Xiaolu τονίζοντας την ανάγκη εναλλακτικής προς το δολάριο λύσης καιπεριγράφοντας την σχέση της Κινέζικης οικονομίας με την Αμερικανική ωςπρόσδεση σε βυθιζόμενο πλοίο (Τhe Wall Street Jurnal, China. Real Time Report.25Μαρτιου 2009). Οι δυο ως άνω Κινέζοι αξιωματούχοι είναι καταξιωμένοιεπιστήμονες με τιμητικές διακρίσεις και σε Αγγλοσαξονικά Πανεπιστημια.Ο πρώην πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας συμφώνησε με τους Κινέζους. Προς μεγάλη, διεθνών διαστάσεων έκπληξη, η ανάγκη μιαςεπικαιροποιημένης επιστροφής στο «χρυσό κανόνα», είχε τεθεί με τον πλέον επίσημοτρόπο το 2010 από τον τότε πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας Robert Zoellick, ένόψει της συνάντησης του G20 τον Νοέμβριο του 2010 (The telegraph 8/11/2010). ΟZoellick επεσήμαινε ότι αυτή η επιστροφή μπορούσε να συνδυασθεί με ένα καλάθιδιεθνών νομισμάτων, στα οποία θα έπρεπε να συμπεριληφθούν το δολάριο, το ευρώ,το γιέν, η λίρα Αγγλίας αλλά και το Κινέζικο νόμισμα. Οι Ρεπουμπλικάνοι στις τελευταίες προεδρικές εκλογές επανεφεραν το θέμαεπιστροφής στον χρυσό κανόνα, προτείνοντας τη δημιουργία κοινοβουλευτικήςεπιτροπής για τη διερεύνηση του και θυμίζοντας τις ισχυρότατες ρίζες αυτής τηςπολιτικής και και στα δυο κόμματα εξουσίας. Ο Ρώσος πρόεδρος Medvedev ανοίγοντας το διεθνές οικονομικό Forum στηνΑγία Πετρούπολη δήλωσε ότι η δομή του διεθνούς νομισματικού συστήματοςαναπόφευκτα αλλάζει με την αυξανόμενη συμμετοχή περιφερειακών νομισμάτων.
  5. 5. Τόνισε επίσης την ανάγκη να εξεταστεί η θέση του χρυσού στο υπό διαμόρφωση νέονομισματικό σύστημα. Η Κεντρική τράπεζα του Καναδά επίσης θεωρεί αναγκαία την αναμόρφωσητου διεθνούς νομισματικού συστήματος, κρίνοντας ως χαρακτηριστικότερη τωναδυναμιών του, τη μη ένταξη της Κίνας και των ανερχομένων οικονομικώνδυνάμεων στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Οι θεσμοί της παγκόσμιας νομισματικής τάξης αποδεικνύεται ότι δεν θέλουνη δεν μπορούν να δώσουν λύσηH κρίση φαίνεται να βαθαίνει Οι κίνδυνοι ενός νέου νομισματικού πολέμου, ενός πολέμου ανταγωνιστικώννομισματικών υποτιμήσεων σήμερα είναι εμφανείς. Η υποτίμηση του Γιεν και η τιτάνια τόνωση της εσωτερικής ζήτησης στηνΙαπωνία, η προβλεπόμενη ελαχιστοποίηση του επιτοκίου, το πρόγραμμα δημοσίωνέργων, πολιτική που μιμείται αν δεν ξεπερνάει την Αμερικανική θεωρείται απόΕυρωπαίους και Αμερικανούς η απαρχή ενός τέτοιου πολέμου. Στην πρόσφατηΓερμανική κριτική ο Ιάπωνας Υπουργός Οικονομικών δήλωσε ότι η Γερμανία δενδικαιούται να ομιλεί γιατί υπήρξε ο μεγάλος κερδισμένος από το ευρωπαϊκόνομισματικό σύστημα. Για την αποφυγή τέτοιων κινδύνων εντείνεται ο διάλογος και ο αγώνας γιατην μορφή και τις ισορροπίες στο νέο σύστημα αλλά και για τον ρόλο τωνΚεντρικών Τραπεζών, την σκοπιμότητα και τη χρησιμότητα της υποτιθεμένηςαυτονομίας τους. Η επίπονη διαδικασία της αλλαγής στο διεθνές νομισματικό σύστημαβρίσκεται στην εξέλιξη της. Το πόσο επίπονη. θα είναι, πόσο θα διαρκέσει, αν θαυπάρξουν περισσότερα θύματα από όσα επί του παρόντος θα κριθεί στην πορεία.Εμείς με ποια προετοιμασία αντιμετωπίζουμε αυτές τις κοσμογονικές ανατροπές καιανακατατάξεις. Υπάρχει για μας έστω θέμα επιστροφής του ελληνικού χρυσού;Υπάρχει θέμα έστω επανεξέτασης του καθεστώτος της Τράπεζας της Ελλάδος; georgesklavounos@gmail.com

×