Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.

Kaltenborn Konsepti - Concept of Kaltenborn

10,394 views

Published on

Hakkında Türkçe makale ve özetlerin bulunması zor olan bir konu hakkında bir sunum hazırlamıştık. Umarım sizler için de faydası olur.

Published in: Education
  • Be the first to comment

Kaltenborn Konsepti - Concept of Kaltenborn

  1. 1. ALTENBORN ONSEPTİ Fzt. İbrahim BOSTAN Dumlupınar Üniversitesi
  2. 2. Freddy M. Kaltenborn kimdir ?? Kaltenborn, fizyoterapist ve fiziksel eğitimci olarak doğduğu yer olan Norveç’te çalışmıştır. İngiltere’de ortopedik tıp ve osteopatik incelemelerde bulundu ve Almanya’da Kayroprakt sertifikası aldı. Kaltenborn osteopatide uygulama ile teori ve ortopedik tıp pratiğini birleştiren ilk klinisyen oldu. 40 yılı aşkın süredir Kaltenborn’un manuel tedavi teknikleri sayısız doktor, karyoprakt, osteopat ve fizyoterapist tarafından kullanılmaktadır.
  3. 3. Olaf Evjenth Norveç’te başarılı bir fizyoterapisttir ve 1950’li yıllarda Kaltenborn’e katılır. OMT (Ortopedik Manipülatif Terapi) Kaltenborn-Evjenth Sistemi yıllarca fizyoterapist ve hekimlerin çalışmasının bir sonucudur ve ilk 1954-1970 yılları arasında İskandinav ülkelerinde daha sonra ise dünya çapında kullanılmaya başlanmıştır.
  4. 4. 1950-60 yılları arasında Londra’da Osteopati kursu da alan Kaltenborn Metodu;  Ortopedik Tıp (Cyriax, Mennell)  Osteopati (Still, Stoddard)  Kendine özgü tekniklerini içerir.
  5. 5. Önemli !! Kaltenborn; ‘Cyriax’, ‘Maitland’, ‘Kaltenborn’ ya da diğer teknikler şeklinde ayrımın önemli olmadığını savunuyor. Eğer bu şekilde ayrım/parçalamalar olursa mesleki olarak gelişim ve büyümeyi engelleyeceğini belirtiyor. (Hepsi bir bütündür..)
  6. 6. BİYOMEKANİK YAKLAŞIM Son 50 yılda manipülatif tedavi çok kez değişti. En çok da uzun kolun rotasyonel hareketi kullanıldı. Ama bu kompresif kuvvetler zaman zaman eklemde yaralanmaya yol açtı. Bunun üzerine Kaltenborn 1954’te translasyonel kemik hareketleri adını verdiği formu geliştirdi. Bu formda eklem kompresyonunu daha da azaltmak için, traksiyon ve glide hareketleri bulunmaktadır.
  7. 7. KOMBİNASYON TEKNİKLERİ Bir tedavi sürecinde birden fazla teknik uygulanabilir. Örneğin, bazen eklem mobilizasyonunu geliştirmek, ağrının azaltılması ve yumuşak doku mobilizasyon tekniklerinden önce gelmektedir. Örneğin; fonksiyonel masaj ve kasları germek gibi. Self-terapi de bu işin önemli bir parçasıdır; self-mobilizasyon, self-germe, self traksiyon, kuvvetlendirme, stabilizasyon ve koordinasyon egzersizleri..
  8. 8. Genel olarak tedavi ?? Mobiliteyi artırmak için;  Yumuşak Doku Mobilizasyonu a) Pasif (Klasik, fonksiyonel ve friksiyon masajı) b) Aktif (Kont-relax, res. inh., germe egz.)  Eklem Mobilizasyonu a) Gevşek (3 Boyutlu Mobil) b) Germe 1. Dinlenme pozisyonunda 2. Limitasyon noktasında c) Manipülasyon (Yüksek hız, kısa amplitüt)  Sinir Mobilizasyonu Dura mater, sinir kökleri ve periferal sinirler Sepmtomları azaltmak için;  Immobilizasyon (Dinlendirme, splint, taping)  THE Terapi (Thermo-Hydro-Elektro)  Ağrı giderici eklem mobilizasyonu (Grade I-II)  Özel Prosedürler (Akupuntur, Akupressure, Yumuşak Doku Mobil.) Hareketi limitlemek;  Destekleyici cihazlar  Özelleştirilmiş egzersizler  Komşu eklemlerde hareketi artırmak için tedaviler
  9. 9. Mobilizasyon nedir ?? Mobilizasyon; eklem kompleksine, pasif hareket becerisinin sürekliliğini sağlamak için çeşitli teknikler içeren, farklı hızlarda ve amplitüdlerde uygulanan ve küçük amplitüd/yüksek hız (manipülasyon)’da içeren optimal hareketi ve fonksiyonu geri kazandırmak ve/veya ağrıyı azaltmak için uygulanan teknikler bütünüdür. http://www.physio-pedia.com/Manual_Therapy#Terminology
  10. 10. TRAKSİYON ??  Traksiyon, yumuşak dokuları ve eklem yüzlerini germek, kemik fragmanlarını birbirinden ayırmak amacıyla kullanılan bir tedavi yöntemidir. Fizik tedavi ve rehabilitasyon alanında genellikle servikal ve lomber bölgede kullanılır. DUYUR B. MD, ERDEM H.R. MD, TRACTION THERAPY, Fiziksel Tıp 1999; 2 (2): 47-52
  11. 11. EKLEMDE MEYDANA GELEN HAREKETLER  Yuvarlanma: Uyumsuz eklem yüzleri arasında meydana gelir. Yuvarlanma, salınım ile aynı yönde olur. NŞA’da asla tek başına olmaz. Dönme ve kayma ile birlikte olur.
  12. 12.  Dönme: Nadiren tek başına meydana gelir. Eksen etrafında dönme hareketi olarak tanımlanabilir. Örn: Radiohumeral eklem sup- pro
  13. 13.  Kayma: Uyumlu eklem yüzleri arasında meydana gelir. Yönü ise hareketli kısım konveks ise zıt, konkav ise aynı yönlü kayma gerçekleşir.
  14. 14. ARTROKİNEMATİ Kemikler arasındaki hareketler eklem yüzlerinin şekline bağlı olarak değişiklik gösterir. Eklem Tipi Ova l Sella r Bir yüz konkav, diğer yüz konveks Hareketin yönüne göre bir eklem yüzü konkav ya da konveks olabilir
  15. 15. EKLEM MORFOLOJİSİ  Konveks: Yuvarlak veya yay şeklinde  Konkav: Oyuk veya sığ
  16. 16. Konkav Ve Konveksin Özellikleri  Konveks yüzeyler merkezde çok daha fazla kıkırdak dokuya sahiptir  Konkav yüzeyler ise periferde çok daha fazla kıkırdak dokuya sahiptir  Eklem yüzeyi nerede yassı ve daha geniş ise o yüzey konveks kabul edilir
  17. 17. HAREKETİN KURALI • Konkav Kuralı - Konveks yüzey sabit, konkav yüzey hareketli - Kemik ve eklem hareketi aynı yönlü - Kayma ve yuvarlanma aynı yönlüdür
  18. 18.  Konveks Kuralı - Konkav yüzey sabit, konveks yüzey hareketli - Kemik ve eklem hareketi zıt yönlü - Kayma ve yuvarlanma zıt yönlüdür
  19. 19.  Çünkü her zaman uyumlu olmayan eklem yüzleri nedeniyle kayma ve yuvarlanma hareketi bazı kombinasyonlarla olmalıdır.  Artrokinematik yuvarlanma hareketi eklem yüzünün konveks yada konkav şekline bağlı olmadan her zaman kemik hareketi ile aynı yönlüdür
  20. 20. EKLEM POZİSYONLARI • Loose Pack Pozisyonu Eklem yüzleri arasındaki temasın en az olduğu ve destek yapılarının en gevşek olduğu eklem açısı pozisyonuna denir. Kullanımı; 1. NEH içinde eklemi değerlendirmek 2. Tanıyı kesinleştirmek için testler yaparken kullanılır. örn: MCL-LCL rüptür testleri 3. Gevşek pozisyonda Grade I-II derecesinde traksiyon ve mobilizasyon ile semptomların tedavisi 4. Grade II relax-mobil ya da Grade III germe-mobil ile hipomobilite tedavisi
  21. 21.  Close Pack Pozisyonu: Eklem yüzlerinin en çok temaslı halidir. Close-packed pozisyonunda majör ligament maksimum gergin, intrakapsüler boşluk minimaldir. Eklem yüzeyleri traksiyon kuvvetleri ile çekilemezler. Bu pozisyon ‘test pozisyon’ amaçlı kullanılır. Fakat, bu pozisyonda rahat hareket yeteneği olmadığından dolayı mobilizasyon için asla kullanılmaz. Close-packed pozisyona örnek olarak interfalangeal eklemde full ekstansiyon ve dirsek eklemde full ekstansiyon pozisyonu verilebilir.
  22. 22.  Kapsüler Patern Bir eklemin kapsülünde veya sinovial membranında bir lezyon olduğu zaman, karakteristik boyutlarda aktif hareket limitasyonu gerçekleşir. Bir eklem limitasyonun bu anlamına ‘kapsüler patern’ denilmektedir. Kapsüler patern sadece sinovial eklemlerde yapılanır ve kaslarla kontrol edilir. Primer olarak Ligamentöz stabilitesi olan eklemlerde, örneğin sacroiliak eklemlerde kapsüler patern olmaz. Her bir sinovial eklemin kendine özgü kapsüler paterni vardır. Örneğin glenohumeral eklemde en çok ‘dış rotasyon hareketi’ limitlenir, abduksiyon hareketi ise ER’e göre daha az oranda limitlenir, ‘iç rotasyon hareketi ise hepsinden daha az oranda limitlenir. Fleksiyon hareketi ise diğer eklemlere göre en az oranda limitlenir.
  23. 23.  Nonkapsüler Patern Kapsüler patern dışında bir limitasyon saptanmışsa; buna nonkapsüler patern denir. Nonkapsüler patern saptanmışsa, kapsül dışında bir lezyon düşünülmelidir. Bu durum 3 şekilde sınıflanıştır; 1. ligamentöz adhezyonlardan kaynaklanan 2. internal düzensizlikten kaynaklanan 3. ekstra artiküler lezyonlardan kaynaklanan
  24. 24. End Feel End feel, eklem hareket açıklığının son noktasında uygulayan kişinin elinde oluşturduğu histir. Her bir eklemin, anatomisine ve test edilen hareket yönüne bağı olarak karakteristik bir son hissi vardır. Son his ayrıca yaşa, vücut tipine ve kişiden kişiye değişir. Pasif harekette ilk önemli dirençle karşılaşıldıktan sonra, son hissin yumuşak, sert ya da sabit olup olmadığını belirlemek için dikkatlice küçük bir ek kuvvet uygulanır.
  25. 25. Normal End-Feel  1. Yumuşak doku aproksimasyonu: ‘Yumuşak veya süngerimsi’ bir histir. Örneğin dirsek fleksiyonunda elde edilir.  2. Musküler: Çok rahat olmayan veya diskomfort yolla elde edilen ‘elastik refleks’ histir. Örneğin düz bacak kaldırma hareketinde ve omuzun abduksiyon hareketinde elde edilir  3. Kemik-kemik veya kemik-kartilaj: Ağrısız bir şekilde aniden stoplanan bir hareketle elde edilen histir. Örneğin dirsek ekstansiyonunda elde edilir  4. Kapsüler- hareketin sağlam olarak bloke hali: Burada hareket belirlenmiş bir pozisyonla sabitlenir. Örneğin kalça rotasyonunun sonunda bu his elde edilir.
  26. 26. Anormal End-Feel  1. Spazm Hareketin tamamlanmasını önleyen dikkate değer bir ağrı ile elde edilen histir.  2. Yayın bloklanmış veya bağlanmış / kartilajinöz blok Dizde menisküs patolojilerinde elde edilen bir histir.  3. Boş / Yüksüz (empty) NEH’in sonu öncesinde kabul edilebilir bir ağrı vardır, hasta harekete aktif olarak rezistans göstermeye başlar. Bu durum akut bursitiste görülebilir  4. Seyrek – Başıboş (loose) Hipermobil eklemlerde elde edilen bir histir. Özellikle romatoid artrit hastalarda bu his elde edilebilir.
  27. 27. END FEEL NEDEN ÖNEMLİ ?? Sert/Elastik olmayan end feel yalnızca Grade III(germe-mobil) ’te kontraendikedir. Eğer yapılırsa muhtemel minik yırtıklara neden olunabilir ve hareket limitlenir.
  28. 28. GRADE  I- Ağrı Mobilizasyonu Grade I-II (Eklem dinlenme pozisyonunda)  II- Gevşeme Mobilizasyonu Grade I-II (Eklem dinlenme pozisyonunda)  III- Germe Mobilizasyonu Grade III (Eklem dinlenme pozisyonunda) Grade III (Limitasyon noktasında)
  29. 29. Mobilizasyon Prensipleri  Ossilasyonlar(Salınıml ar) 60-120/dk 5-60 sn’lik 1-5 set Genellikle ağrı tedavisinde kullanılır.  Uzun Süre Tutma 5-30 sn 1-5 tekrar Sertlik tedavisinde hareket sonunda uygulanır.  Ossilasyonlar ve Uzun Süre Tutma haretin ortasında Tip I mekanoreseptörleri stimüle eder.  Ossilasyonlar ve Uzun Süre Tutma haretin sonunda Tip II mekanoreseptörleri stimüle eder.  Düşük Grade’de Uzun Süre Tutma Tip III Mekanoreseptörleri stimüle eder.
  30. 30. Eklem Mekanoreseptörleri Tip FONKSİYON BULUNDUĞU YER MEYDANA GELİŞİ DAVRANIŞ I Postural Dinlenmede aktif Superfisial Kapsül Hareket sonunda Grade’ler ya da Progresif Salınımlar • Yavaş Adaptasyon • Postural Kinestetik Hareketler • Farkındalık • Tonus Dengeleme II Dinamik Hareketin başlaması ile aktifleşir. Derin Kapsül Hareket ortasında Grade’ler ya da Progresif Salınımlar • Hızlı Adaptasyon • Dinamik Duyu Hissi III İnhibe Edici Ligamentler Hareketin sonunda germe ya da uzun süre tutma • Koruyucu Reseptör • Kas tonus reflex inhibisyonu IV Nosiseptif Hemen Hemen Tüm Dokularda Yaralanma ya da enflamasyon • Adaptif değil • Tonik reflex etk
  31. 31. Grade I : ağırlıksız veya çok az destekli eklem yüzlerinde - eklemleri uyumlu hale getirir ve basıncı eşitler - yüklenme ve kompresyonu azaltarak ağrıyı hafifletir - normal basınç kuvvetlerini ortadan kaldırır Grade II : Kapsül gevşek pozisyona alınır (eklem ağrısını ortadan kaldırmak için) Grade III : Kapsül ve bağlar gerilir DİSTRAKSİYON GRADE’LERİ
  32. 32.  Grade I ve II nörofizyolojik etki ağrıyı tedavi etmek için kullanılır eklem mekanoreseptörlerin ve ağrı reseptörlerinin duyusal innervasyon üzerinde nöromodülasyon yoluyla ağrı kesici etkisi vardır spinal kord ve beyin sapı düzeyinde nosiseptif uyarının iletiminin inhibisyonu ile kapı kontrol teorisine göre ağrı engellenir ekleme uygulanan basıncı nötralize eder
  33. 33.  Grade III Mekanik etki sertlik veya hipomobilite tedavisi için 3-5 kez/hafta kullanılır Mekanik gevşeklik ve/veya kısalmış dokuların gerilmesi kapsüler hareketlilik ve plastik deformasyonun desteklenmesi yoluyla ROM'u artırmak
  34. 34. Yumuşak Doku Mobilizasyonları  Belirli bir tekniği yumuşak doku mobilizasyonu olarak görülüyor olsun veya olmasın klinisyen açısından bağlıdır.  Yumuşak doku tedavileri eklem, sinir ve kan damarları gibi birçok yapıları etkileyebilir.
  35. 35.  2 gruba ayrılarak incelenir: 1. Aksesuar Yumuşak Doku Mobilizasyonu  Aktif olarak yapılmaz.  Friksiyon masajı, kasın pasif lateral hareketi, 2. Fizyolojik Yumuşak Doku Mobilizasyonu  Aktif ya da pasif olarak yapılabilir.  Germe, esnetme, kontraksiyon- relaksasyon tekniği ile görülür.  Ve genellikle yumuşak doku gerginliğini değiştirmek için extremite hareketlerinde kullanılır.
  36. 36. Nöral Mobilizasyon  Fiziksel değerlendirme tamamlanmadan önce, bariz ya da şüpheli bir sinir kökü problemi eşlik eden durumlarda tedavi genellikle başlamış olur.  Ama yine de hastanın semptomlarına binaen, ilgili nörolojik değerlendirmeler yapılmalıdır.  Aralıklı traksiyonlar, sinir kökü lezyonları için en güvenli ve efektif tedavi şeklidir.  Grade I ve II traksiyonel mobilizasyon, vasküler sistem üzerinden metabolik aktiviteyi geliştirerek sinir kökü irritasyonunu azaltabilir.  Sinir kökü semptomları, hipomobil segmentlerle ilişkilidir.
  37. 37.  3 boyutlu pozisyonlama; germe, traksiyon, mobilizasyon(Grade III) ile ilerlenir.  Grade III germe-traksiyon-mobilizasyon ilgili yapılar arasında uzaysal ilişkileri artırabilir; sinir kökü yeni gerilime uyum sağlar ve bazı durumlarda disk ve nöro yapısal yerleşimi geliştirir.  Bazı klinik durumlarda eklem ve yumuşak doku mobilizasyonları semptomları hafifletmede etkili olamayabilir. Böyle zamanlarda nöral doku mobilizasyonları endike olabilir.  Perinöral doku ile ilgili sinirleri harekete geçiren bazı özel teknikler, doğru bir şekilde uygulandığında etkili olabilir.
  38. 38. Eklem Hareketliliğinin Sınıflandırılması GRADE TANIM TEDAVİ 0 Hareket yok - eklem ankiloz Harekete geçirmek için girişimde bulunulmamalı 1 Hipomobil Mobilizasyon 2 Hafif Hipomobil Mobilizasyon – Manipulasyon 3 Normal Tedavi gerekli değil 4 Hafif hipermobil Egzersiz – Breysleme - Bantlama 5 Hipermobil Egzersiz – Breysleme - Bantlama 6 Unstabil Breysleme – Splintleme –
  39. 39. KALTENBORN MULLİGAN MAITLAND Pasif + aktif kombine (MWM) Pasif + aktif kombine (MWM) Tamamen pasif Grade’ler bulunur Grade yoktur, sınır hasta tepkisidir. Grade’ler bulunur Hasta değerlendirmesi daha detaylı Hasta değerlendirmesi daha yüzeyel Hasta değerlendirmesi daha detaylı TEKNİKLERİN FARKLARI
  40. 40. GRADE SKALALARI https://quizlet.com/2850456/joint-mobs-maitland-vs-kaltenborn-flash-cards/alphabetical MAITLAND Eklem Mobilizasyon Grade Scale KALTENBORN Traksiyon Grade Scale Grade I Hareketin başında küçük amplitütlü salınım Grade I Eklem yüzleri birbirinden ayırmadan eklem basıncını nötralize etme Grade II Hareketin ortasında geniş amplitütlü salınım Grade II Eklem yüzlerini ayırma, gevşekliği alma veya eklem kapsülü oyunlarını ortadan kaldırma Grade III Haretin limitasyon noktasında geniş amplitütlü salınım Grade III Eklemi çevreleyen yumuşak dokuyu germe Grade IV Hareket açıklığının sonunda küçük amplitütlü salınım Grade V (İtme Maniplas yonu) Hareket açıklığının sonunda küçük amplitütlü hızlı itme
  41. 41. ◦ Kaltenborn’e göre tüm eklem mobilizasyonları, hareket ekleme paralel ya da dik açıda düzgün bir şekilde gerçekleştirilmelidir. ◦ Kaltenborn’un teknikleri; ağrının giderilmesi ve hipomobil eklemleri mobilize etmek için traksiyon ve mobilizasyon ya da glide ve mobilizasyon kombinasyonlarını ağrı sınırında kullanır.
  42. 42. Mobil etki mekanızması – neler oluyor içeride ?? Bunun için öncelikle hareket olmaz ise eklemde neler olur önce bunu bilmeli. Eklem hareketi yok olur/azalırsa bölgede yapısal ve fonksiyonel değişiklikler olur. Eklemde kartilaj doku beslenmesi azalır ve komşu eklem bunu kompanse etmek için aşırı hareket eder. Komşu eklem overuse nedenli parçalanmaya başlar. Eklem çevresindeki kaslar kontraksiyon yeteneğini ve yeterli miktarda gevşeme özelliğini kaybeder. Ve kısa süre içinde sert eklemi çevreleyen disfonksiyon tüm bölgeyi kapsar.
  43. 43. ETKİ MEKANİZMALARI Manipülasyon ile oluşan mekanoreseptörlerin stimülasyonunun, spinal kordun arka boynuzu seviyesinde, nossiseptif afferent impulsların presinaptik inhibisyonuna neden olduğu düşünülmektedir. Bu inhibisyon olayında endorfinlerin rolü olduğu ileri sürülmüştür. Manuel tıbbın hedefleri ve etki mekanizmalarını açıklayan teoriler şu şekilde sıralanabilir 1. Disk veya faset seviyesinde normal simetriyi yeniden sağlaması 2. Hareketin, optimal kas ve miyofasyal açıklığını mekanik olarak sağlayarak fonksiyonu tekrar düzenlemesi 3. Spinal korda ulaşan mekanik afferent sinyal iletiminin, kapı kontrol teorisi ile ağrı duyusunu azaltması 4. Ağrı eşiğini yükselten ve ağrı şiddetini azaltan endorfin salgısını artırması 5. Plasebo etkisi. Atchison JW, Stoll ST, Gilliar WG. Manipulation, traction and massage. In: Braddom RL, editor. Physical medicine & rehabilitation. 1st ed. Philadelphia: W. B. Saunders ; 1996. p. 421-36. Greenman PE. Models and mechanism of osteopathic manipulative medicine. Osteopathic Med News 1987;4:1-20. Dishman JD, Bulbulian R. Spinal reflex attenuation associated with spinal manipulation. Spine 2000; 25:2519-24.
  44. 44. • Manipülasyonun, bel ağrılarında ağrılı stimulusa karşı aşırı artmış lokal kas yanıtını bloke ettiği kabul edilmektedir. Manipülatif tedavinin etkinliği ve uzun dönem yararları kontrollü, iyi randomize, çift kör çalışmalarda yeterli derecede gösterilmemekle birlikte, fonksiyonel lokomotor rahatsızlıkların ağrılı alevlenmelerinde bu tedavi ile semptomatik düzelmede ve iş kaybını azaltmada iyi sonuçlar alındığı pek çok çalışmada ortaya konmuştur. İki ile dört hafta süren mekanik bel ağrısında manuel terapinin anlamlı derecede etkili olduğu bildirilmiştir. • Lehman ve arkadaşları manipülasyonun mekanik bel ağrılarında ağrılı hareket segmentindeki elektromiyografik aktiviteyi azalttığını ve bu etkinin, özellikle şiddetli ağrılı olgularda belirgin olduğunu bildirmişlerdir. Eck JC, Circolone NJ. The use of spinal manipulation in the treatment of low back pain: a review of goals, patient selection, techniques, and risks. J Orthop Sci 2000;5:411-7. Hadler NM, Curtis P, Gillings DB, Stinnett S. A benefit of spinal manipulation as adjunctive therapy for acute low-back pain: a stratified controlled trial. Spine 1987;12:702-6. MacDonald RS, Bell CM. An open controlled assessment of osteopathic manipulation in nonspecific low-back pain. Spine 1990;15:364-70.
  45. 45.  Manipülasyon ve mobilizasyon kronik bel ağrılarında etkili görünmekle birlikte, kronik boyun ağrılarında ve yumuşak doku kaynaklı omuz ağrılarında çok yararlı değildir. McMorland ve Suter, yaptıkları metanalizinde manipülasyonu mekanik bel ve boyun ağrılarında yararlı bir yöntem olarak değerlendirmişler; ancak kronik olgularda klinik iyileşmenin akut/subakut olgulardakine göre daha az olduğunu bildirmişlerdir. Mior S. Manipulation and mobilization in the treatment of chronic pain. Clin J Pain 2001;17(4 Suppl):S70- 6. McMorland G, Suter E. Chiropractic management of mechanical neck and low-back pain: a retrospective, outcome-based analysis. J Manipulative Physiol Ther 2000;23:307-11.
  46. 46.  Manipülasyon uygulanan hastaların semptomlarında, bazı olgularda tekrarlamakla birlikte, hızlı bir iyileşme gözlenmektedir. Kas dengesinin sağlanmasının tekrarları önlemede önemli bir rol oynadığı görülmektedir. Manuel tedavideki önemli noktalar kısalmış tonik kasların gerilmesi, zayıf fazik kas gruplarının güçlendirilmesi ve ev egzersiz programı için özel bir eğitim verilmesidir.
  47. 47. ENDİKASYONLAR - Ağrı - Hipomobil eklem - Kas spazmı - Doku kısalığı - Eklem ağrısı - Eklem sertliği
  48. 48. KONTRAENDİKASYONLAR Kesin Kontraendikasyonlar • Tümör • Eklemde enfeksiyon varlığı • Metabolik kemik hastalıkları • Neoplastik hastalıklar • Füzyon (kaynaşma) veya ankiloz • Kemik iliği iltihabı • Kırılma veya bağ yırtığı • İleri derece osteoporoz
  49. 49. Kesin Olmayan Kontraendikasyonlar • Aşırı ağrı veya şişlik • Artroplasti • Gebelik • Hipermobilite • Romatoid artrit • Vertebrobaziler yetmezlik • Spondilolistezis
  50. 50. GLENOHUMERAL TRAKSİYON  Konkav yüzey: Glenoid Fossa  Konveks Yüzey: Humerus başı  Closed pack pozisyonu: max. abduksiyon ve external rotasyon  Loose pack pozisyonu: 55°-70° abd - 30° horizantal add ve nötral rotasyon  Kapsüler Patern: ER, abd, daha sonra IR ve en son olarak flex
  51. 51. GLENOHUMERAL TRAKSİYON Amaç: Ağrı ROM Başlangıç Poz: Önkol ağırlığı alınmış ve GH loose pack poz. El Tutuşu: Sabit el, omuz post-sup’dan GH çevresini kavrar Hareketli el, Humerus proximalini medialden kavrar.
  52. 52. GLENOHUMERAL TRAKSİYON Amaç: Flexion ROM’unu artırmak Başlangıç Poz: Sırtüstü omuz hareketin son noktasında, dirsek 90* flex El Tutuşu: Sabit el : Toraks ve scapulayı stabil eder. Hareketli el: Dirsekte Kemer: Humerus proximalinde
  53. 53. GLENOHUMERAL INF. GLIDE Amaç: Abduksiyon ROM’unu artırmak Başlangıç Poz: Önkol ve kol loose poz El Tutuşu: Sabit el : Fiksasyon gerekli değil. Hareketli el: Elin web aralığı humerus başında Prosedür: Humerus başı inferior itme
  54. 54. Konkav yüzey: Ulna Konveks Yüzey: Trochlea Humeri Closed pack pozisyonu: extansiyon-supinasyon max Loose pack pozisyonu: 70° flex - 10° sup HUMEROULNAR EKLEM Kapsüler Patern: Fleksiyon daha fazla limitlenir
  55. 55. HUMERO-ULNAR TRAKSİYON Amaç: Ağrı ROM Başlangıç Poz: Önkol loose pack poz. El Tutuşu: Sabit el : Humerusu distalden fikse eder. Hareketli el: Önkol distalinden tutar. Prosedür: Yaklaşık dik açıda Grade I.II.III traksiyon yapılır.
  56. 56. HUMERO-ULNAR TRAKSİYON Amaç: Flexion ROM’unu artırmak Başlangıç Poz: Sırtüstü, kol serbest poz, kemer önkol proximalinde, pozisyon ise flexionda end-ROM’a yakın El Tutuşu: Sabit el : Humerusu fikse eder. Hareketli el: Önkol distalinde. Kemer: Önkol proximalinde Prosedür: Grade III traksiyonda vücudu geri çekme ile birlikte sol el hareketli.
  57. 57. Konkav yüzey: Tibial plato Konveks Yüzey: Femoral kondiller Closed pack pozisyonu : full extansiyon ve ext rotasyon Loose pack pozisyonu: 25° fleksiyon DİZ EKLEMİ Kapsüler Patern: Flex limitasyonu > ext limitasyonu
  58. 58. DİZ TRAKSİYONU Amaç: Ağrı ROM Başlangıç Poz: Yüzüstü, Tibia-femoral loose pack poz. El Tutuşu: Sabit el : Femur distalinden fikse eder. Hareketli el: Hastanın ayak bileğinden kendi önkolu ile aynı hatta olacak şekilde kavrar. Prosedür: Hat üzerinde Grade I,II,III traksiyon uygulanır.
  59. 59. DİZ POSTERIOR GLIDE Amaç: Diz flex ve int.rot ROM’unu artırmak Başlangıç Poz: Oturur ve ayakları yataktan sarkmış poz El Tutuşu: Fiksasyon: Femur yatakta sabitlenmiş. Hareketli eller: Ant-med, diz altı ve ayak bileğinden kavranır. Prosedür: Kollar extensiyonda posterior glide Grade III derecesinde uygulanır.
  60. 60. KLİNİK ÇALIŞMALAR
  61. 61. Çalışma I Başparmak Karpometakarpal Osteoartritli Hastalarda Unilateral Kaltenborn Mobilizasyonunun Kontralateral Duyu ve Motor Etkileri
  62. 62.  Amaç; Başparmak CMC OA’li hastalarda semptomatik ele uygulanan Kaltenborn Mobilizasyonunun kontralateral elde kavrama kuvveti ve basınç hassasiyetindeki değişimleri belirlemektir.  Metod; Dominant tarafta CMC OA ‘li 29 bayanın(70-90 yaş) incelendiği 2 grupta deney grubuna Kaltenborn mobilizasyonu, plesebo grubuna ise tedavi edici dozda olmayan kesikli ultrason uygulanmıştır. Basınç ile oluşan ağrı eşiğinin CMC eklem, scaphoid ve hamatumdaki değerleri ile uç ve üçlü kavrama değerleri değerleri saptandı.
  63. 63.  Sonuç; Başlangıç verileri ile karşılaştırıldığında tüm takip dönemlerinde deney grubunda basınç ile oluşan ağrı eşiğinde anlamlı şekilde artış gözlenmiştir. Girişim sonrası gruplar arasında basınç ile oluşan ağrı eşiğinde CMC için 1.1 kg/cm², Scaphoid için 1.1 kg/cm², Hamatum için ise 1.5 kg/cm² farklılık görülmüştür. Uç kavramada 0.5 kg/cm², üçlü
  64. 64.  Tartışma; Mevcut ikincil analize göre; semptomatik el için Kaltenborn mobilizasyonunun Basınç Ağrı Hissini azalttığı(eşiğin yükseldiği) ve ayrıca plesebo grubu ile tedavi edilmeyen kontralateral el ile kıyaslandığında motor değişiklikler gözlenmiştir.
  65. 65. Çalışma II ‘‘ Kaltenborn kuralının glenohumeral eklemde uygulanmasının kanıta dayalı yorumu ’’
  66. 66. Kaltenborn’un konveks - konkav kuralı, eklem tedavi teknikleri ve artrokinematileri içinde bilinen bir kavramdır. Glenohumeral eklem üzerinde yapılan son çalışmalar, söz konusu kuralı sorguladı ve böylece pratik bazı yöntemler kabul edildi Bu sistematik derleme omzun fizyolojik hareketi sırasında humerus başının glenoid üzerinde aksesuar kayma hareketlerinin yönünü kanıtlama ve yorumlama için yapılmıştır. 580 tane veri taranmış. Bunlardan 30 tanesi seçilmiş ve en iyi 5 tanesinin kanıta dayalı olarak tabloları özetlenmiş. Ve ‘Fizyoterapi Kanıt Veritabanı’ ölçeğine göre bu klinik çalışmalar %51.27 puan almıştır. Humerus başının kayma yönünü belirlemede sadece pasif bir etken olamaz. Bu yüzden omuzun aktif ve alt kontrol sistemi dikkate alınmalıdır. Dolaylı metod, Kaltenborn’un konveks – konkav kuralını glenohumeral eklemde uygulanması yeniden ele alınmalıdır.
  67. 67. Çalışma III Kaltenborn Mobilizasyonu’nun ‘Seconder Karpomatekarpal Orteoartrit’ li yaşlı hastalar üzerindeki hipoaljezik ve motor etkileri: Randomize Kontrollü Çalışma
  68. 68.  Bu çalışmada Seconder CMC Osteoartriti bulunan yaşlı hastalarda Kaltenborn manuel terapisinin duyu ve motor fonksiyonunun etkileri değerlendirilmiştir.  29 kadın hastada Seconder CMC OA(70-90 yaş)’li hastalarda Kaltenborn mobilizasyonu ve plesebo etkisi incelendi.  Tedavi, Kaltenborn mobilizasyonunun posterior-anterior glide’ının CMC ekleme Grade 3 distraksiyonu ile dominant ele 2 hafta boyunca 6 kez yapılması ile oluşmuştur.  Ağrı, Scaphoid tuberkülü ve CMC’deki basınç ile oluşan ağrı eşiği algometre ile ölçülmüştür. Ve ayrıca uç ve üçlü
  69. 69. SONUÇ:  Tüm değerler plesebo grubunda tedavi süresince değişmeden aynı şekilde kalmıştır.  Tedavi grubunda ise, CMC’de basınç ile oluşan ağrı eşiği 2.98±0.30 kg/cm² iken tedaviden sonra 4.07±0.53 kg/cm²’ye yükselmiştir.  Benzer şekilde, Scaphoid’te basınç ile oluşan ağrı eşiği 3.6±0.29 kg/cm² iken, tedavi sonrasında 4.87 ± 0.37 kg/cm²’ye yükselmiştir.  Ancak; tedavi ve plesebo gruplarında uç, üçlü kavrama ve kavrama kuvveti açısından tedavi öncesi ve sonrasında bir farklılık görülmemiştir.
  70. 70. Yani; Bu çalışma Kaltenborn mobilizasyonunun yaşlı kadın hastalarda CMC eklem ve Scaphoid’te ağrının azaldığını gösterdi; Ancak, motor fonksiyonunda bir artış kazandırmadığı sonucuna ulaşıldı.
  71. 71. Çalışma IV ‘‘ El terapisinde klinik sonuçları artırmak için eklem mobilizasyonu kullanımı: Sistematik Derleme ’’
  72. 72.  Amaç: Dirsek, el bileği ve el tedavisi için eklem mobilizalarının güncel kanıtlarını açıklamak ve pratik klinik bilgileri sunmaktır.  Metod: Analiz için 1980 ila 2011 arasında sistematik derlemeler içerisinden 22 çalışma incelenmiştir.
  73. 73.  Kaltenborn Konsepti adına; ‘Villafane J.H. 2011’ çalışması (El bileği Grade 3 distraksiyon ile post-ant glide) incelenmiştir. CMC eklem Scaphoid’te basınç ile oluşan ağrı eşiğinde artış görülmüş ancak fonksiyon olarak belirgin bir değişim gözlenmemiştir.
  74. 74.  ‘Naik ve ark.2007’ çalışması ( Colles kırığı olan 2 gruba; 2 ay immobilite sonrası Mulligan ve Maitland MWM serbest glide’ları takiben fonksiyonel aktiviteler yapılmıştır. Mulligan tekniği uygulanan grupta; başparmak hareket ve fonksiyonunda gelişme görülmüş. Maitland tekniği uygulanan grupta ise; el bileği ağrısı ve flexionunda daha iyi sonuç alınmıştır.
  75. 75.  Cyriax Konsepti adına; ‘Baltacı ve ark. 2001’ çalışması incelenmiş (Lateral Epikondiliti olan hastalardan oluşan 2 gruptan birincisine buz ve önkol askısı; ikinci gruba ise kuvvetlendirme, germe, buz masajı, önkol askısı ve ev egzersiz programı verilmiştir.  Ağrı eşiğinde, kavrama ve kas kuvvetinde anlamlı bir gelişme varken fonksiyonel olarak anlamlı bir gelişme gözlenmemiştir.
  76. 76. Sonuç;  Mevcut kanıtlar, lateral epikondilit tedavisinde eklem mobilizasyonlarının da yer alması tedavinin progresyonu için olumlu sonuç sağlayacaktır.  Mulligan tarafından da açıklandığı gibi Mobilization With Movement(MWM), 9 randomize kontrollü çalışma ile ağrı tedavisinde etkili bir teknik olduğu açıklanmıştır.  Kaltenborn, Cyriax ve Maitland olarak bilinen teknikler de incelenmiş ancak bununla ilgili kanıtlar sınırlıdır.  El bileği ve el tedavisinde eklem mobilizasyonları için kanıtlar da oldukça
  77. 77. Bu da bize yeni bir çalışma alanı katmıyor değil ‘ASLINDA’
  78. 78. KAYNAKÇA 1. Kaltenborn FMM, et al. Manual Mobilization of the Joints: The Kaltenborn Method of Joint Examination and Treatment: The Extremities, Vol. 1. OTPT, 1999. 2. Kaltenborn FMM, et al. Spine: Basic Evaluation and Mobilization Techniques. OTPT, 1993 3. http://www.physio-pedia.com/Manual_Therapy#Terminology 4. DUYUR B. MD, ERDEM H.R. MD, TRACTION THERAPY, Fiziksel Tıp 1999; 2 (2): 47-52 5. https://quizlet.com/2850456/joint-mobs-maitland-vs-kaltenborn-flash-cards/alphabetical 6. Atchison JW, Stoll ST, Gilliar WG. Manipulation, traction and massage. In: Braddom RL, editor. Physical medicine & rehabilitation. 1st ed. Philadelphia: W. B. Saunders ; 1996. p. 421-36. 7. Greenman PE. Models and mechanism of osteopathic manipulative medicine. Osteopathic Med News 1987;4:1-20. 8. Dishman JD, Bulbulian R. Spinal reflex attenuation associated with spinal manipulation. Spine 2000; 25:2519-24. 9. Eck JC, Circolone NJ. The use of spinal manipulation in the treatment of low back pain: a review of goals, patient selection, techniques, and risks. J Orthop Sci 2000;5:411-7. 10. Hadler NM, Curtis P, Gillings DB, Stinnett S. A benefit of spinal manipulation as adjunctive therapy for acute low-back pain: a stratified controlled trial. Spine 1987;12:702-6. 11. MacDonald RS, Bell CM. An open controlled assessment of osteopathic manipulation in nonspecific low-back pain. Spine 1990;15:364-70. 12. Mior S. Manipulation and mobilization in the treatment of chronic pain. Clin J Pain 2001;17(4 Suppl):S70-6. 13. McMorland G, Suter E. Chiropractic management of mechanical neck and low-back pain: a retrospective, outcome- based analysis. J Manipulative Physiol Ther 2000;23:307-11. 14. Villafañe Jhve ark. Contralateral sensory and motor effects of unilateral kaltenborn mobilization in patients with thumb carpometacarpal osteoarthritis: a secondary analysis. 15. Corlia Brand ve ark. An evidence-based review on the validity of the Kaltenborn rule as applied to the glenohumeral joint 16. Villafañe JH ve ark., Hypoalgesic and motor effects of kaltenborn mobilization on elderly patients with secondary thumb carpometacarpal osteoarthritis: a randomized controlled trial. 17. Heiser R1, O'Brien VH, Schwartz DA., The use of joint mobilization to improve clinical outcomes in hand therapy: a systematic review of the literature.

×