Successfully reported this slideshow.
We use your LinkedIn profile and activity data to personalize ads and to show you more relevant ads. You can change your ad preferences anytime.
cienie życia     wśredniowiec     zu
TROCHĘ O EPOCE   Umowną datą rozpoczynającą epokę    średniowiecza jest upadek Cesarstwa    Zachodnio-rzymskiego. Miało t...
GŁÓWNE CECHY EPOKITeocentryzm - Bóg jest w centrum zainteresowania średniowiecznego   człowieka, stanowi Najwyższą Wartość...
IDEAŁY WIEKÓW ŚREDNICH : Asceta, czyli człowiek pobożny wyrzekający  się wszelkich ziemskich dóbr, żyjący w  ubóstwie, cz...
IDEAŁY WIEKÓW ŚREDNICH Doskonały rycerz - podporządkowany  władcy, który będzie walczył w imieniu Boga  z niewiernymi Pr...
GRUPY SPOŁECZNE   Średniowieczne społeczeństwo dzięki    systemowi wzajemnych powiązań tworzyło    drabinę feudalną. Miej...
SYSTEM FEUDALNY
RYCERSTWO   Rycerze posiadali specjalny status społeczny i byli    przedstawicielami uprzywilejowanej warstwy feudalnej. ...
RYCERSTWO
MIESZCZANIE   Ludzi mieszkających w miastach obowiązywało inne prawo    niż pozostałych. Władca nie rozsądzał spraw miesz...
PATRYCJAT   Patrycjat najbogatsza część mieszkańców miasta. Tworzyli    ją kupcy i właściciele warsztatów rzemieślniczych...
POSPÓLSTWO   Pospólstwo to rzemieślnicy i drobni kupcy.    Najliczniejsza grupa w mieście. Większość z    nich nie posiad...
PLEBS   Plebs najbiedniejsza, nie posiadająca    żadnych praw miejskich grupa wśród    mieszczan. Przedstawiciele tej war...
CHŁOPI   W średniowieczu większość ludzi mieszkała na wsi, gdzie    głównym źródłem dochodu była uprawa ziemi. W tym czas...
CHŁOPI
DUCHOWIEŃSTWO   Najbardziej uprzywilejowaną grupą było duchowieństwo. W    średniowieczu duchowni były ludźmi    wykształ...
DUCHOWIEŃSTWO
PAPIESTWO   Papież w epoce wieków średnich miał ogromną władzę. To    on decydował, kto może, a kto nie zostać królem. Pa...
ZAKONNICY ORAZ KSIĘŻA   W parafiach proboszczowie udzielali    sakramentów , prowadzili ceremonie ślubne i    pogrzebowe,...
ZAKONY ORAZ KSIĘŻA   Zakony odgrywały dużą rolę w rozwoju społecznym i    kulturowym średniowiecznej Europy. W owej epoce...
BENEDYKTYNI ORAZ CYSTERSI   Ci pierwsi opierali się na regule „ módl się i pracuj”.    Zajmowali się głównie przepisywani...
BENEDYKTYNI ORAZ CYSTERSI   Cystersi musieli przestrzegać życia ubogiego, surowego.    Obowiązywał ich całkowity nakaz mi...
CYSTERSI
Jednak zakonów w średniowieczu było dużowięcej. Dzielimy je na dwie  grupy: zakony żeńskie   oraz zakony męskie.
PRZYKŁAD ZGROMADZENIA       ŻEŃSKIEGOUbogie Siostry Świętej Klary – są to kontemplacyjnemniszki klauzurowe drugiego zakonu...
Przykładem zgromadzania męskiego są franciszkanie oraz dominikanie. To dwa zakony żebracze
FRANCISZKANIEFranciszkanie- Zakon Braci Mniejszych wspólnota zakonna z grupy zakonów   żebrzących. Założona przez św. Fran...
DOMINIKANIE   Dominikanie- Zakon Kaznodziejski założony przez św.    Dominika Guzmána. Zakon powstał w celu    przeciwdzi...
DOMINIKANIE   Podobnie jak u benedyktynów podstawą służenia    Bogu było i jest ubóstwo. Ubóstwo dominikańskie jest    wy...
JEDNAK WSZYSTKO MA SWOJE BLASKI I CIENIE    Duchowni, oczywiście nie wszyscy, lecz jednak znaczna    większość nadużywało ...
Średniowiecze to epoka, która zawsze będzietajemnicza i ciekawa. Ma w sobie wiele doodkrycia. Duchowieństwo w średniowiecz...
WIEKI ŚREDNIE
Dziękuję za uwagę !               Agnieszka Zdyb
Blaski i cienie sredniowiecza
Blaski i cienie sredniowiecza
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Blaski i cienie sredniowiecza

8,675 views

Published on

Projekt edukacyjny z historii uczennicy klasy IIa Agnieszki Zdyb.

Published in: Education
  • Dating direct: ❶❶❶ http://bit.ly/39pMlLF ❶❶❶
       Reply 
    Are you sure you want to  Yes  No
    Your message goes here
  • Follow the link, new dating source: ♥♥♥ http://bit.ly/39pMlLF ♥♥♥
       Reply 
    Are you sure you want to  Yes  No
    Your message goes here
  • Be the first to like this

Blaski i cienie sredniowiecza

  1. 1. cienie życia wśredniowiec zu
  2. 2. TROCHĘ O EPOCE Umowną datą rozpoczynającą epokę średniowiecza jest upadek Cesarstwa Zachodnio-rzymskiego. Miało to miejsce w 476 roku. Za datę końcową, również umownie, przyjmuje się upadek Konstantynopola, czyli koniec Cesarstwa Bizantyjskiego, dla innych zaś jest to moment wynalezienia druku przez Gutenberga, czyli rok 1450 lub odkrycie Ameryki 1492.
  3. 3. GŁÓWNE CECHY EPOKITeocentryzm - Bóg jest w centrum zainteresowania średniowiecznego człowieka, stanowi Najwyższą Wartość.Uniwersalizm - średniowieczna Europa jako jedność:* jeden urzędowy język (łacina); * jedna religia (chrześcijaństwo);* jeden papież jako najwyższy zwierzchnik Kościoła;* jedna władza świecka - cesarz niemiecki, któremu podlegają wszyscy królowie;* jeden obowiązujący, powszechny światopogląd (teocentryzm);* jeden typ sztuki (sakralna)Dualizm - rozdarcie człowieka pomiędzy skrajnymi, przeciwstawnymi wartościami (piekło i niebo, zło i dobro, dusza i ciało).Anonimowość - powszechnie nie podpisywano swoich utworów. Autorzy nie dążyli do sławy, ale do służby Bogu.
  4. 4. IDEAŁY WIEKÓW ŚREDNICH : Asceta, czyli człowiek pobożny wyrzekający się wszelkich ziemskich dóbr, żyjący w ubóstwie, często pogardzany przez innych. Przykładem takiego człowieka jest święty Aleksy
  5. 5. IDEAŁY WIEKÓW ŚREDNICH Doskonały rycerz - podporządkowany władcy, który będzie walczył w imieniu Boga z niewiernymi Przykładem takiego rycerza jest Zawisza Czarny
  6. 6. GRUPY SPOŁECZNE Średniowieczne społeczeństwo dzięki systemowi wzajemnych powiązań tworzyło drabinę feudalną. Miejsce na jej szczycie zajmował władca, którego wasalami byli zarówno możnowładzcy jak i duchowni, ale także zwykli rycerze. Z kolei im podlegało bezpośrednio mniej zamożne rycerstwo oraz duchowieństwo. Na samym dole drabiny byli chłopi, uprawiający ziemię należącą do przedstawicieli wyższych warstw.
  7. 7. SYSTEM FEUDALNY
  8. 8. RYCERSTWO Rycerze posiadali specjalny status społeczny i byli przedstawicielami uprzywilejowanej warstwy feudalnej. Jako wasale – osoby podlegające zwierzchności swojego seniora – zobowiązani byli do pełnienia służby wojskowej i do ochrony swojego pana. Ich postępowanie opierało się na specjalnym etosie z uwzględnieniem kodeksu rycerskiego. Godność rycerza była nadawana podczas ceremonii pasowania. Honor, Bóg, Ojczyzna.
  9. 9. RYCERSTWO
  10. 10. MIESZCZANIE Ludzi mieszkających w miastach obowiązywało inne prawo niż pozostałych. Władca nie rozsądzał spraw mieszczan ani bezpośrednio nie pobierał od nich podatków. Tymi sprawami zajmowały się wybierane przez mieszczan władze miejskie. Mieszczaństwo dzieliło się na trzy warstwy:
  11. 11. PATRYCJAT Patrycjat najbogatsza część mieszkańców miasta. Tworzyli ją kupcy i właściciele warsztatów rzemieślniczych. Z ich grona wybierano władze miejskie. Stanowili niewielki procent mieszkańców, jednak to do nich należała cała władza. Zamieszkiwali najbogatsze kamienice w pobliżu ratusza
  12. 12. POSPÓLSTWO Pospólstwo to rzemieślnicy i drobni kupcy. Najliczniejsza grupa w mieście. Większość z nich nie posiadała na własność domu w mieście, nie mogli oni obejmować urzędów ani wybierać urzędników. Pracowali w warsztatach, w pracy pomagały także kobiety, zajmowały się sprzedażą wytworzonych towarów.
  13. 13. PLEBS Plebs najbiedniejsza, nie posiadająca żadnych praw miejskich grupa wśród mieszczan. Przedstawiciele tej warstwy pracowali jako służba domowa lub najemna siła w warsztatach rzemieślniczych.
  14. 14. CHŁOPI W średniowieczu większość ludzi mieszkała na wsi, gdzie głównym źródłem dochodu była uprawa ziemi. W tym czasie chłopom żyło się naprawdę dobrze, gdyż na jakiś czas byli zwalniani od opłat czynszowych, mieli dostęp do sądu wiejskiego zwanego ławą. Każdemu kto chciał zakładać swoja osadę we wsi otrzymywał jeden łan ziemi, czyli około 25 hektarów. W średniowieczu mieszkańcy wsi ściśle ze sobą współpracowali. Głównym miejscem spotkań był kościół. W sąsiedztwie Kościoła często odbywały się targi, na których wymieniano lub kupowano miedzy sobą towary.
  15. 15. CHŁOPI
  16. 16. DUCHOWIEŃSTWO Najbardziej uprzywilejowaną grupą było duchowieństwo. W średniowieczu duchowni były ludźmi wykształconymi, potrafili pisać i czytać znali doskonale łacinę. Biskupi i zakonnicy stanowili elitę intelektualną oraz polityczną państwa. Dlatego też zajmowali się szkolnictwem. Zakładali szkoły przy klasztorach i katedrach biskupich. Początkowo szkoły te kształciły głównie duchownych. W przyklasztornych placówkach przechowywane były dzieła pisarzy starożytnych. Mnisi (głównie benedyktyni) zajmowali się przepisywaniem tych ksiąg w skryptoriach. Dzięki kopistom wiele z tych dzieł zachowało się do naszych czasów. Kler cieszył się licznymi przywilejami. Kościół był posiadaczem ogromnych majątków ziemskich, wierni płacili na jego rzecz podatki.
  17. 17. DUCHOWIEŃSTWO
  18. 18. PAPIESTWO Papież w epoce wieków średnich miał ogromną władzę. To on decydował, kto może, a kto nie zostać królem. Papież dysponował insygniami cesarskimi, można mu było obalać cesarzy, mógł zwalniać z przysięgi wierności. Papież miał nieograniczoną władze i w średniowieczu nie było siły wyższej niż osoba papieża. Mimo, że ideałem średniowiecza był asceta, to jednak żaden papież nie podjął się takiego wyrzeczenia.
  19. 19. ZAKONNICY ORAZ KSIĘŻA W parafiach proboszczowie udzielali sakramentów , prowadzili ceremonie ślubne i pogrzebowe, organizowali zebrania, na których ogłaszano rozporządzenia władcy. Kierowali też wiejskimi i miejskimi szkołami parafialnymi, w których uczyli czytania, pisania, śpiewu kościelnego. Duchowni byli związani z władzami danego państwa, jednak bezpośrednio podlegali przede wszystkim papieżowi, któremu składali śluby posłuszeństwa.
  20. 20. ZAKONY ORAZ KSIĘŻA Zakony odgrywały dużą rolę w rozwoju społecznym i kulturowym średniowiecznej Europy. W owej epoce byli to jedyni ludzie piśmienni, więc prowadzili dokumentację na dworach króla i posiadłościach książęcych. Często byli doradcami oraz prowadzili korespondencje królewską. Byli także kronikarzami, dzięki nim wiemy cokolwiek o tej epoce. Ich członkowie mieszkali we wspólnych zamkniętych klasztorach. Mnisi i zakonnicy postępowali według reguły zakonnej odrębnej dla każdego zakonu, często bardzo surowej. Niektóre klasztory prowadziły gospodarstwa, zajmowały się handlem lub działalnością publiczną. Często do klasztoru należały pobliskie ziemie oraz wsie.
  21. 21. BENEDYKTYNI ORAZ CYSTERSI Ci pierwsi opierali się na regule „ módl się i pracuj”. Zajmowali się głównie przepisywaniem ksiąg, najczęściej była to Biblia, a także byli świetnymi gospodarzami i ogrodnikami. Wiele przepisów kulinarnych i receptur leczniczych wykorzystuje się do dziś.
  22. 22. BENEDYKTYNI ORAZ CYSTERSI Cystersi musieli przestrzegać życia ubogiego, surowego. Obowiązywał ich całkowity nakaz milczenia w czasie pracy. Cystersi powracali do ewangelicznej prostoty i praktyki ubóstwa, wszystko to miało prowadzić do naśladowania Chrystusa. Mnisi musieli wyrzec się wszelkiego bogactwa, duży nacisk był położony na surowość obyczajów. Cysters miał być pokutnikiem, który odsuwa się od świata doczesnego, żyje w samotności i ciszy. Mnisi osiedlali się przeważnie na pustkowiach, w lasach lub w bagnistych dolinach, w miejscach bardzo oddalonych od osad, dlatego też musieli być samowystarczalni. Prowadzili własne gospodarstwa, uprawiali ziemię.
  23. 23. CYSTERSI
  24. 24. Jednak zakonów w średniowieczu było dużowięcej. Dzielimy je na dwie grupy: zakony żeńskie oraz zakony męskie.
  25. 25. PRZYKŁAD ZGROMADZENIA ŻEŃSKIEGOUbogie Siostry Świętej Klary – są to kontemplacyjnemniszki klauzurowe drugiego zakonufranciszkańskiego, przez św. Franciszka; św.Klarze przypada rola współzałożycielki zakonu.Nazwa „ubogie siostry” pochodzi od św. Klary, która w tensposób nazywała swoją rodzinę zakonną, podkreślając wniej wspólnotę siostrzaną (braterską) i najwyższeubóstwo, które charakteryzują styl życia ewangelicznego. Wjej zamyśle było pragnienie oddania w nazwie, na sposóbkobiecy, wyrażenia „bracia mniejsi”, które św.Franciszek wybrał dla swojego (pierwszego) zakonu.
  26. 26. Przykładem zgromadzania męskiego są franciszkanie oraz dominikanie. To dwa zakony żebracze
  27. 27. FRANCISZKANIEFranciszkanie- Zakon Braci Mniejszych wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona przez św. Franciszka z Asyżu. Istotę życia Braci Mniejszych wyznaczają słowa Reguły św. Franciszka:Reguła i życie braci mniejszych polega na zachowaniu świętej Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa przez życie w posłuszeństwie, bez własności i w czystości. (Regula bullata rozdz. I)Jest to istota charyzmatu i działalności naśladowców Biedaczyny z Asyżu. Jej uniwersalność powoduje, że bracia mniejsi prowadzą bardzo zróżnicowaną działalność: pomoc ubogim, misje, kaznodziejstwo, prowadzenie parafii i sanktuariów, działalność naukowa (warto wspomnieć o średniowiecznym nurcie filozoficzno-teologiczny, tzw. szkole franciszkańskiej. Charyzmat franciszkański jest kontemplacyjno-czynny.
  28. 28. DOMINIKANIE Dominikanie- Zakon Kaznodziejski założony przez św. Dominika Guzmána. Zakon powstał w celu przeciwdziałania ruchowi albigensów. Bracia Kaznodzieje za główne swoje zadanie uważają głoszenie Ewangelii "wszędzie, wszystkim i na wszystkie sposoby". Charakterystycznym rysem dominikanów jest pewien intelektualizm, wyrażający się w dogłębnym studium. Poznawanie Boga jest u dominikanów nierozłącznie związane z kontemplacją czyli osobistym spotkaniem, osobistą relacją z Bogiem. Na tej relacji opierają swoje nauczanie, zgodnie z zasadą contemplata aliis tradere (dzielić się owocami kontemplacji z innymi).
  29. 29. DOMINIKANIE Podobnie jak u benedyktynów podstawą służenia Bogu było i jest ubóstwo. Ubóstwo dominikańskie jest wyraźnie związane z apostolskimi celami zakonu. Konstytucja zakonu mówi, że jeśli zakonnicy pragną naśladować Apostołów, muszą żyć podobnie jak oni. Każdy z braci przed złożeniem profesji pozbywał się tego, co posiadał i tego, co mógłby otrzymać z dziedzictwa lub darowizny; od tego momentu wszystko, co miał, należało do całego zakonu. Celem ubóstwa było naśladowanie Chrystusa, który także nic nie posiadał. Sądzono, iż pozbycie się wszelkich dóbr materialnych pozwoli lepiej słyszeć głos Pana.
  30. 30. JEDNAK WSZYSTKO MA SWOJE BLASKI I CIENIE Duchowni, oczywiście nie wszyscy, lecz jednak znaczna większość nadużywało swoich stanowisk. Przykładem takich wykroczeń są: Symonia- kupowanie stanowisk kościelnych Nepotyzm- popieranie krewnych przy obsadzaniu wysokich stanowisk kościelnych Sprzedaż odpustów- czyli, najprościej ujmując odpuszczano grzechy za pieniądze. Jeśli ktoś zabił człowieka, ale był majętny bez problemu duchowni odpuszczali mu grzech. Duchowni bardzo bogacili się i powiększali swoje majątki. Zapominając przy tym do czego tak naprawdę zostali powołani przez Boga. Te i wszystkie inne wykroczenia nie zostały bez oddźwięku w czasach późniejszych, były także przyczyną reformacji kościoła.
  31. 31. Średniowiecze to epoka, która zawsze będzietajemnicza i ciekawa. Ma w sobie wiele doodkrycia. Duchowieństwo w średniowieczuodegrało główną rolę. Po pierwsze mentalnośćspołeczeństwa w tej epoce skierowana była naBoga i życie po śmierci, więc duchowieństwoprzede wszystkim. Drugim powodem dlaczegoakurat ta grupa społeczna jest fakt, że to dziękizakonnikom posiadamy duży zakres wiedzy natemat epoki „ ciemności i zacofania”. Mnieosobiście bardzo fascynuje historia Kościoła, azwłaszcza w czasie epoki, skrytości, ale iwielkości duchowieństwa. Cały ten okres ma wsobie to „coś” , którego nie ma żadna innaepoka.
  32. 32. WIEKI ŚREDNIE
  33. 33. Dziękuję za uwagę ! Agnieszka Zdyb

×