Aida coñece o mar

716 views

Published on

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
716
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
200
Actions
Shares
0
Downloads
8
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Aida coñece o mar

  1. 1. Había unha vez unha pescada chamada Aida que vivía nun océano moi grande, moigrande, que se chama Océano Atlántico. Á pescada Aida gustáballe moito vivirnas profundidades do mar, e pasaba o día alí, paseando e canturreando coa súafamilia e as súas amigas ata ven entrada a tardiña, que daquela subía á superficiedo mar a pescar outros peixes máis pequenos para poder cear a gusto.
  2. 2. Nunha desas viaxes entretívose e perdeuse!!!! A súa nai sempre O polbo Venancio era un ser estraño que tiña un montón de brazos quelle dicía que tiña que ir atenta e facerlle caso aos maiores, movía coma se estivera bailando, contou ata oito brazos!!. Aida a pescadapero Aida, aquela tarde, atopou o ser máis raro que vira en quedou mirando para el fixamente, e Venancio colleu medo e encheu toda atoda a súa vida no mar, o polbo Venancio. auga limpa do mar coa súa tinta. Foi aí cando Aida se perdeu.
  3. 3. Cando a auga se volveu limpiña de novo, Aida deuse conta que non había poralí ninguén, as súas curmás, as pescadas, xa marcharan e ela non sabía volverpara a súa casa, entón, decidiu que volvería ela soa, pero equivocouse de camiñoe outra vez se atopou con Venancio, quen non lle tivo medo porque a viu moitriste e preocupada. Entón achegouse a ela para consolala. - E logo ti, de quen ves sendo? -dixo Venancio. - Eu chámome Aida, e son unha pescada -dixo ela, un pouco triste. - E ti quen es? Nunca na miña vida vira un peixe tan raro coma ti -preguntou Aida. - Eu sonche un polbo, non son un peixe!! -respondeu Venancio un pouco enfadado.
  4. 4. Venancio convidou a Aida a durmir na súa cova porque xa era de noite, e ofreceulle unha nécora para cear, pero Aida non Comezou ensinándolle a súa cova: - pero como? E logo ti non vives libre no mar coma min? -preguntou Aida. - Noooon!sabía que era aquilo. Cantas cousas novas estaba a coñecer!!. Venancio deuse conta de que Aida só coñecía á súa familia Eu vivo nunha cova, e paso o día alí agochado, só saio para buscar comida -repondeu Venancio. - E que é o que comes?e a súa casa e decidiu ensinarlle un mundo novo. Non comes pescadiños pequenos coma min? -dixo Aida. - Non, a min o que máis me gusta son as nécoras, acórdaste? -dixo Venancio.
  5. 5. Aida e Venancio saíron de paseo polo mar, e Venancio íalle Aida asustouse e recuou. - Tranquila, Aida -dixo Venancio- é a miña amiga Aurelia -.contando cousas das rochas, das ondas, e dun montón de - E porque levanta os brazos desa maneira? -preguntou Aida. - Porque as estrelas deanimais que ían aparecendo. Nun destes paseos, atopáronse mar teñen os ollos nas puntiñas dos seus brazos, é a maneira que ten Aurelia de mirartecon Aurelia, unha estrela de mar. Aida púxose a dar voltas -explicou Venancio. - As estrelas viven nas rochas, e andan por elas moi amodiño condarredor de Aurelia, e esta comezou a levantar as puntiñas un feixe de pés moi, moi pequeniños e gústalles moito comer mexillóns, é o seu pratodos seus cinco brazos para ver quen era ese peixe curioso preferido -seguiu Venancio.que andaba a mirar para ela.
  6. 6. Aurelia presentouse e convidou a Aida a quedar un anaquiño por aquelas - Non te preocupes Aida, - dixorochas e díxolle que lle ía presentar a uns amigos. Cando ían paseando Aurelia, é o meu curmán Bruno, unpaseniño rocha arriba, atoparon a Bruno, un ourizo de mar. Unha vez máis, ourizo de mar, e os pinchos utilízaosAida quedou sorprendida e dixo: - Coidado!! Ten un montón de pinchos e cando se ten que defender dospódenos facer dano!!!. outros animais -. - Ai si!! E se pensa que o queremos comer? Ao mellor quere defenderse e cómenos el a nós!!! - exclamou Aida. - Non te preocupes, - dixo Bruno - a min non me gusta comer peixes, eu son vexetariano, só como algas. Todos comezaron a rir, e Aida perdeu o medo e achegouse a Bruno para velo mellor.
  7. 7. Cando estaban todos de conversa pasou por alí cerca Antón, o melgacho. Pero Antón, que era un peixe moi bo, achegouse a Aida e díxolle: -E Aida advertiu aos seus amigos de que se agocharan porque ela sabía Porque me botas fóra?? eu non vos vou facer dano - . - Como queque Antón era un tiburón. A Venancio, o polbo, gustáballe moito cambiar non? Ti es un tiburón -dixo Aida . - Si, eu son un tiburón, pero moide forma e de cor, e disfrazouse de rocha, para tapar a Aurelia e a pequeniño, e só como peixes pequenos, o mesmo ca ti -respondeu Antón.Bruno, que se movían moi amodiño, e mentres tanto, Aida intentou botar - Daquela non nos vas facer dano? Non nos queres comer? -preguntoufóra a Antón, alardeando da súa valentía. curiosa Aida. - Nooon!! Xa che estou dicindo que eu como o mesmo ca ti. Chámome Antón, e son un melgacho -aclarou Antón.
  8. 8. Aida chamou aos seus amigos e presentoulles a Antón, que lles contou Entón, Venancio falou con Antón e decidiron axudarlle a Aidaque el tamén era un peixe coma Aida, pero que en lugar de espiñas tiña a buscar o seu fogar. Aida despediuse de Aurelia e de Bruno,un osiños moi brandiños que se chaman cartílagos, que é o que teñen os porque como viven nas rochas e andan moi amodiño, non podíannenos nas orellas, e que vivía moi preto da area. Cando Antón comezou a ir con eles, e emprendeu a viaxe de volta á súa casa.falar da súa vida, Aida de repente púxose triste, tiña morriña, botabaen falta aos seus pais e aos seus amigos.
  9. 9. Cando xa levaban un anaco nadando e chamando aos parentes de Aida, vironque se escurecía o mar. Venancio e Antón colleron un pouquiño de medo, perosen embargo, Aida púxose moi contenta e comenzou a dar viravoltas na auga.- Que fas? Ti non ves que aí ao lonxe ven algo moi grande? -dixo Venancio.- Non é algo moi grande, son moitos peixes xuntos que forman un banco paraprotexerse e buscar comida, é a miña familia, SON AS PESCADAS!!!! -berrou Aida moi leda. - Moitas grazas por todo, rapaces, -dixo Aida- aprendín un montón de cousas convosco, e coñecín outras maneiras de vivir no mar. Nunca vos vou esquecer!! -E dicindo iso, deu media volta e nadou todo o rápido que puido ata unirse outra vez coa súa familia: o banco de pescadas. E colorín colorado, este conto está rematado!!!
  10. 10. AIDA AURELIA Especie: Pescada Especie: estrela de Mar (equinodermo) Forma: é un peixe mariño de corpo longo, Forma: forma de estrela , ten cinco tentáculos en delgado e cabeza ancha. torno a un núcleo onde contén a boca, os ollos están Talla mínima: 20cm nas extremidades de cada tentáculo. Algunhas especies Cor: ten as costas de cor gris, cun toque teñen máis brazos que cinco. pardo e azulado. Os laterais presentan unha Hábitat: fondo mariño, arrecifes, pedras cor prateada clara que se volve branca no Alimentación: aliméntanse de moitos tipos de animais, ventre. como as esponxas, anemones, pólipos de corais, outrosLonxitude e peso: pode medir 1,8m e pesar 11 kilos. As pescadas máis quinodermos, caracois, incluso peixes pequenos.pequenas teñen unha talla media de 20-30cm. Curiosidades: desprázanse grazas as ventosas que teñen nos seus brazos.Alimentación: aliméntanse de crustáceos e de peixes pequenos. Non hai animais que as coman, son duras de sabor desagradable. Os peixesCuriosidades: segundo o seu tamaño e peso, a pescada recibe diferentes que se alimentan de estrelas de mar posúen fortes dentaduras en vivennomes, aínda que o seu peso tamén varía en función das zonas nas que vive. nas zonas fronterizas entre as rochas e a area. Son de gran importanciaAs pescádellas son as menores de 2 kilos. ecolóxica pola cantidade de bichos que comen.VENANCIO ANTÓN Especie: polbo Especie: melgacho (peixe cartilaxinoso - tiburón) Forma: o molusco ten 8 tentáculos longos do mesmo Forma: acostuma a ser marrón con manchas tamaño escuras, e ten a forma similar a de un violín. Talla: 50cm ata 1m Lonxitude: máximo 1m Peso: ata 10kg Hábitat: océano Atlántico. Vive en fondos de área, Hábitat: fendas e covas en fondos rochosos. lodo e cascallo a 400m de profundidade. Alimentación: crustáceos, bivalvos e peixes pequenos Alimentación: moluscos e crustáceos. Curiosidades: o polbo cambia de cor rapidamente Curiosidades: durante o día póusanse sobre para confundirse co fondo ou cando o molestan. o fondo, agardando a que chegue a noite Para evadir aos seus inimigos tira un chorro de tinta para comezar a súa actividade depredadora, e fuxe expulsando un chorro de auga polo sifón. capturando moluscos e crustáceos. Si se lles molesta durante o descanso, enróscanse e forman un novelo sobre o fondo.BRUNO Especie: ourizo (equinoderno) Forma: teñen aspecto máis ou menos esférico e están recubertos de espiñas. Non teñen brazos. Hábitat: fondos areosos, e rochas. Alimentación: aliméntanse principalmente de algas que obteñen rapando coa boca na superficie das rochas. Os ourizos irregulares que viven soterrados aliméntanse de sedimento. Curiosidades: conteñen espiñas velenosas, que son as máis pequenas e poden producir lesións graves.

×