De schaduwen wiegen zachtjes aan de tak

177 views

Published on

Sfeer beschrijving van mijn omgeving en een mixed media doek.

Published in: Spiritual
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

De schaduwen wiegen zachtjes aan de tak

  1. 1. De schaduwen wiegen zachtjes aan de tak.En de bladeren friemelen gelaagd over mijn saaie grijze behang gelijk fragiel en tinkelendhalfdoorzichtig glas. Stilletjes nemen ze mijn gedachten mee als op een vleugje wind.Hier en daar piekt een zonnig straaltje in mijn oog en tevreden kijk ik verder dan de kronen in hetlijzig groen. De stille wereld komt binnen in mijn gemoed en voorzichtig hanteer ik naald en draad.Voor even deze lucide betovering verder voerend in het tafereel onder mijn hand. De horizon komteen stukje dichterbij en het spelend kind krijgt balen kracht. Mannenhoofden doemen hoekig op,hun lichamen open en bloot in patronen vervat.Een witte wereld strak geordend, geometrisch enhard. Leeg als de tegels op een kaal en verlatenschoolplein op een door de weekste dag. Zilverenspiegelstukjes vragen verder te kijken dan alleenje oog vermag.Er ligt zoveel verborgen in onze schijnbaar openwereld, zoveel waar niemand ooit kijken mag.Laat je voeren door de spirit van je geest en dwarrel mee met de blaadjes die je dagelijks leest. Opendat klepje in je hoofd en schik de beelden eens in onverwachte hoek. Meer dan je denken zal, ligt dewaarheid vaak dwars voor je voeten met alleen de fantasie die haar bewerken kan.Films zijn vol geluld en wanden in schoonheid vervat toch weinig lelijkheid redt het verder danhoofdletters in een schreeuwerige krant. Weinig doemt op in gestolde werkelijkheden met figuurlijkekracht. In werelden die stil laten staan om gedachten verder te laten gaan.Graag mag ik verblijven in die duistere holen van mijn hoofd om ze verder te voeren in het patroonvan geschilderd doek. Graag ontrafel ik elk detail van de doolhof van ieders geest. Alleen dan, als ikbegrijpen kan, stroomt het helder licht. De angst laat ons, ohzo vaak niet verder kijken. Hult het kwade in zwarte doeken omin het geniep de onschuld te laten bezwijken.Bezoedeld staat het dan in een vol licht, de schijnwerpers opscherp. Alleen dit alles konden we best weten zouden we hetdromen niet vergeten. Reizen kunnen we elke dag, naar verrezonnige oorden. Mooie stranden en blauwe vergezichten.Genieten van exotisch voedsel en een gulle lach. Toch zoudenwe beter wat vaker afdalen naar een zompig gat. Enwaakzamer zijn voor stille vernietigende macht. Oplettend voorde kronkels in de psychologie van de dagelijkse ervaringen metoog voor vals gemoed.Volg die wiegende schaduwen op de wand en weet ze zijn altijdaanwezig. Onderhuids in onverwachte stromen, in gewone mensen, in hoofden met niet tedoorgronden patronen van eigen gemoed en zonderling leven.

×