Hoofdstuk 11Queen Bee: Melissa Miel
Uitgeput van zijn
werk sloft Steven
de keuken binnen,
en begint meteen
te eten van de kip
die al op tafel
staat.
Dat Melissa naast
hem aan tafel met
haar gezicht in
haar bord in slaap
is gevallen… daar
schenkt hij amper
aandacht aan.
En wanneer
Melissa
slaapdronken een
‘Slaapwel’
mompelt en naar
hun bed wandelt,
kan hij het niet
eens opbrengen
haar een g...
Melissa zelf is veel
te moe om er iets
van de zeggen, zij
kruipt gewoon
meteen haar bed
in.
Om er amper
twee uur alter
weer uit te komen
om de luiers van
de jongste
tweeling te
verschonen.
Want natuurlijk
was Steve...
Trouwens, hij had
zo lang zitten
lezen dat hij
gewoon in de zetel
in slaap gevallen
was.
De volgende
ochtend staat
Melissa weer in
haar eentje met
Lilian bij de taart.
Doordat ze zo moe
was, had ze
gisteren de t...
“Wauw, Lilian!”,
roept ze uit,
wanneer ze een
vrolijke peuter
weer in haar
armen houdt,
“Je bent echt
helemaal een kopie
v...
Lilian geeuwt luid,
zodat Melissa
maar beslist om
haar zonder
make-over in haar
oude bedje te
leggen.
En in het naar
beneden gaan,
neemt ze dan
maar meteen
Quinten mee naar
de taart.
“En jij bent dan
weer een echte
zoon van mij!”,
lacht ze,
“Alleen je kin zou
je wel eens van je
vader kunnen
hebben.”
Over Steven
gesproken: die is
net de keuken
komen
binnenwandelen,
en is zonder iets te
zeggen van de
taart beginnen
eten.
Melissa haalt de
kleine Lilian toch
nog even uit haar
bedje, om haar
kapsel en kleren te
veranderen.
En ook haar
tweelingbroer
krijgt zijn make-
over.
Daarna legt
Melissa beide
kleintjes toch
maar in de oude
bedjes van Ruben
en Féline, die vond
ze achteraf gezien
toch leuk...
Intussen is Steven
alweer naar zijn
werk vertrokken,
zonder de
kinderen ook nog
maar één blik
waardig te
gunnen.
Terwijl Melissa
zich weer eens in
haar eentje over
de tweeling moet
ontfermen.
Logisch dan ook
dat Steven,
wanneer hij na
enkele uren
thuiskomt van zijn
werk, er niet in
slaagt om Lilian
op het potje t...
En dacht je nu
echt dat hij zou
komen kijken
tijdens Melissa’s
bevalling?
Nee, hij vond weer
eens dat hij al
genoeg gedaan
had met de
kinderen, en
slaapt dwars door
het gegil in de
badkamer heen.
Ruben en Féline
daarentegen horen
hun moeder wel,
en komen meteen
de badkamer
binnengestormd:
“Mama? Wat
gebeurt er?”
“Ik begrijp het al,”
zegt Féline
wijsneuzig,
“Het kindje gaat
komen hé,
mama?”
“Ja!”,
lacht Melissa,
terwijl ze een klein
jongetje in haar
armen houdt,
“Dit is jullie kleine
broertje, Martijn.”
“Mama? Komt er
nog een kindje?”,
vraagt Ruben,
terwijl hij toekijkt
hoe zijn moeder
opnieuw begint te
puffen.
“Jullie zijn niet
anders gewoon,
hé? Ik denk dat
jullie intussen al
denken dat er
altijd een jongetje
en een meisje
gebore...
“Ja kleine Sabine,
een tweeling is
hier allang geen
uitzondering meer,
hé?”,
lacht ze, en trots
toont ze de baby
aan Ruben.
En net zoals na de
geboorte van Lilian
en Quinten, moet
Melissa alweer in
haar eentje voor
de jongste
tweeling zorgen.
“En dan mag jij
nu in het vroegere
bedje van Lilian,
mijn kleine
schat!”,
probeert ze
opgewekt te
lachen, terwijl ze
Sabin...
Ze is nog bezig de
jongste twee in
hun wiegje te
leggen, als ze
Lilian hoort
schreeuwen.
Wanneer ze op
weg naar de
kinderkamer
Steven rustig met
een boek in de
zetel ziet zitten,
barst de bom
helemaal.
“Ik weet niet of je
het door hebt
Steven, maar
Lilian staat in de
kamer hiernaast
te huilen dat ze
uit haar bedje wil!
Ik ...
“Jij was toch al op
weg naar de
kinderkamer, wat
maakt het dan
uit?”,
vraagt Steven,
“En je had me
best mogen
wakker maken...
“Je snapt het echt
niet, hé? Dat
kinderen
verzorgen niet
gewoon even in
bed duiken is? Jij
bent ook
verantwoordelijk
voor ...
Melissa is zo
dolgedraaid van
woede, dat ze nog
maar één ding kan
uitbrengen:
“Eruit! Maak dat
je uit mijn huis
bent, je m...
“Dus ik mag
daaruit
concluderen dat jij
de zorg over de
kinderen niet
meer aankan?”,
antwoordt Steven
rustig,
“Wel, je kri...
Vanuit de
deuropening klinkt
een zachte snik.
Féline is op het
geruzie van haar
ouders afgekomen,
en heeft alles
gehoord.
“Ik wil hier niet
weg!”,
roept ze
gesmoord, terwijl
ze naar haar
kamer vlucht.
Melissa loopt haar
snel achterna:
“Liefje, ik weet
dat het niet
makkelijk is. Maar
mama en papa
hebben een beetje
ruzie, e...
Féline omhelst
haar moeder:
“Ik begrijp het,
mama. Maar ik
kom terug, want
ik ga je zo
missen.”
Even later klinkt
de toeter van de
taxi, en ziet
Melissa voor de
tweede keer een
gezinnetje
verdwijnen.
Wezenloos staart
ze voor zich uit in
de donkere nacht.
Alweer een droom
aan diggelen…
Auw… Steven buitengooien was best
makkelijk, het hoofdstuk schrijven
net iets (veel) pijnlijker. En nu maar
op zoek naar e...
Upcoming SlideShare
Loading in …5
×

Queen bee 11

374 views

Published on

Published in: Travel, Entertainment & Humor
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
374
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
21
Actions
Shares
0
Downloads
2
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

Queen bee 11

  1. 1. Hoofdstuk 11Queen Bee: Melissa Miel
  2. 2. Uitgeput van zijn werk sloft Steven de keuken binnen, en begint meteen te eten van de kip die al op tafel staat.
  3. 3. Dat Melissa naast hem aan tafel met haar gezicht in haar bord in slaap is gevallen… daar schenkt hij amper aandacht aan.
  4. 4. En wanneer Melissa slaapdronken een ‘Slaapwel’ mompelt en naar hun bed wandelt, kan hij het niet eens opbrengen haar een goede nacht te wensen.
  5. 5. Melissa zelf is veel te moe om er iets van de zeggen, zij kruipt gewoon meteen haar bed in.
  6. 6. Om er amper twee uur alter weer uit te komen om de luiers van de jongste tweeling te verschonen. Want natuurlijk was Steven weer niet wakker te krijgen.
  7. 7. Trouwens, hij had zo lang zitten lezen dat hij gewoon in de zetel in slaap gevallen was.
  8. 8. De volgende ochtend staat Melissa weer in haar eentje met Lilian bij de taart. Doordat ze zo moe was, had ze gisteren de tijd niet meer gehad om de kleintjes te laten opgroeien.
  9. 9. “Wauw, Lilian!”, roept ze uit, wanneer ze een vrolijke peuter weer in haar armen houdt, “Je bent echt helemaal een kopie van Féline!”
  10. 10. Lilian geeuwt luid, zodat Melissa maar beslist om haar zonder make-over in haar oude bedje te leggen.
  11. 11. En in het naar beneden gaan, neemt ze dan maar meteen Quinten mee naar de taart.
  12. 12. “En jij bent dan weer een echte zoon van mij!”, lacht ze, “Alleen je kin zou je wel eens van je vader kunnen hebben.”
  13. 13. Over Steven gesproken: die is net de keuken komen binnenwandelen, en is zonder iets te zeggen van de taart beginnen eten.
  14. 14. Melissa haalt de kleine Lilian toch nog even uit haar bedje, om haar kapsel en kleren te veranderen.
  15. 15. En ook haar tweelingbroer krijgt zijn make- over.
  16. 16. Daarna legt Melissa beide kleintjes toch maar in de oude bedjes van Ruben en Féline, die vond ze achteraf gezien toch leuker dan de speelboxen.
  17. 17. Intussen is Steven alweer naar zijn werk vertrokken, zonder de kinderen ook nog maar één blik waardig te gunnen.
  18. 18. Terwijl Melissa zich weer eens in haar eentje over de tweeling moet ontfermen.
  19. 19. Logisch dan ook dat Steven, wanneer hij na enkele uren thuiskomt van zijn werk, er niet in slaagt om Lilian op het potje te laten zitten.
  20. 20. En dacht je nu echt dat hij zou komen kijken tijdens Melissa’s bevalling?
  21. 21. Nee, hij vond weer eens dat hij al genoeg gedaan had met de kinderen, en slaapt dwars door het gegil in de badkamer heen.
  22. 22. Ruben en Féline daarentegen horen hun moeder wel, en komen meteen de badkamer binnengestormd: “Mama? Wat gebeurt er?”
  23. 23. “Ik begrijp het al,” zegt Féline wijsneuzig, “Het kindje gaat komen hé, mama?”
  24. 24. “Ja!”, lacht Melissa, terwijl ze een klein jongetje in haar armen houdt, “Dit is jullie kleine broertje, Martijn.”
  25. 25. “Mama? Komt er nog een kindje?”, vraagt Ruben, terwijl hij toekijkt hoe zijn moeder opnieuw begint te puffen.
  26. 26. “Jullie zijn niet anders gewoon, hé? Ik denk dat jullie intussen al denken dat er altijd een jongetje en een meisje geboren worden!”, antwoordt Melissa, terwijl ze haar zesde kindje goed bekijkt.
  27. 27. “Ja kleine Sabine, een tweeling is hier allang geen uitzondering meer, hé?”, lacht ze, en trots toont ze de baby aan Ruben.
  28. 28. En net zoals na de geboorte van Lilian en Quinten, moet Melissa alweer in haar eentje voor de jongste tweeling zorgen.
  29. 29. “En dan mag jij nu in het vroegere bedje van Lilian, mijn kleine schat!”, probeert ze opgewekt te lachen, terwijl ze Sabine in de lucht houdt.
  30. 30. Ze is nog bezig de jongste twee in hun wiegje te leggen, als ze Lilian hoort schreeuwen.
  31. 31. Wanneer ze op weg naar de kinderkamer Steven rustig met een boek in de zetel ziet zitten, barst de bom helemaal.
  32. 32. “Ik weet niet of je het door hebt Steven, maar Lilian staat in de kamer hiernaast te huilen dat ze uit haar bedje wil! Ik ben net bevallen van een tweeling, dus gun me alsjeblieft toch ook een beetje rust!”
  33. 33. “Jij was toch al op weg naar de kinderkamer, wat maakt het dan uit?”, vraagt Steven, “En je had me best mogen wakker maken hoor, toen je moest bevallen.”
  34. 34. “Je snapt het echt niet, hé? Dat kinderen verzorgen niet gewoon even in bed duiken is? Jij bent ook verantwoordelijk voor deze zes kleintjes, hoor!”
  35. 35. Melissa is zo dolgedraaid van woede, dat ze nog maar één ding kan uitbrengen: “Eruit! Maak dat je uit mijn huis bent, je maakt mijn leven kapot!”
  36. 36. “Dus ik mag daaruit concluderen dat jij de zorg over de kinderen niet meer aankan?”, antwoordt Steven rustig, “Wel, je krijgt je zin: ik trek eruit, en ik neem de kinderen met me mee.”
  37. 37. Vanuit de deuropening klinkt een zachte snik. Féline is op het geruzie van haar ouders afgekomen, en heeft alles gehoord.
  38. 38. “Ik wil hier niet weg!”, roept ze gesmoord, terwijl ze naar haar kamer vlucht.
  39. 39. Melissa loopt haar snel achterna: “Liefje, ik weet dat het niet makkelijk is. Maar mama en papa hebben een beetje ruzie, en daarom is het beter dat papa en jullie een tijdje weggaan.”
  40. 40. Féline omhelst haar moeder: “Ik begrijp het, mama. Maar ik kom terug, want ik ga je zo missen.”
  41. 41. Even later klinkt de toeter van de taxi, en ziet Melissa voor de tweede keer een gezinnetje verdwijnen.
  42. 42. Wezenloos staart ze voor zich uit in de donkere nacht. Alweer een droom aan diggelen…
  43. 43. Auw… Steven buitengooien was best makkelijk, het hoofdstuk schrijven net iets (veel) pijnlijker. En nu maar op zoek naar een nieuwe man voor Melissa… See you later! xxx TOT DE VOLGENDE KEER!!!

×