O holocausto silenciado

250 views

Published on

persecución nazi aos homosexuais

Published in: Education
0 Comments
0 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

  • Be the first to like this

No Downloads
Views
Total views
250
On SlideShare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
72
Actions
Shares
0
Downloads
4
Comments
0
Likes
0
Embeds 0
No embeds

No notes for slide

O holocausto silenciado

  1. 1. O HOLOCAUSTO SILENCIADO AS VITIMAS HOMOSEXUAIS DOS NAZIS
  2. 2. O HOLOCAUSTO SILENCIADO A tolerancia dos homosexuais da República de Weimar foi visto por moitos como un síntoma da decadencia de Alemaña. Os nazis presentáronse como “cruzados”morais para erradicar ese “vicio” e axudar a gañar a “batalla racial”. A persecución variaba desde a disolución das organizacións homosexuais ao seu internamento en campos de concentración.
  3. 3. AS “RAZÓNS” DOS NAZIS Os nazis creían que os homosexuais eran homes débiles e afeminados que non podían loitar pola nación alemana. Non producirían fillos e polo tanto non contribuirían a aumentar a taxa de natalidade alemana. Os nazis sostiñan que as razas inferiores producían máis fillos que os “arios”, de modo que calquer cousa que disminuira o potencial reprodutivo alemán era considerado un perigo para a raza.
  4. 4. ETAPAS DUNHA PERSECUCIÓN O xefe das SS Heinrich Himmler dirixiu a persecución dos homosexuais no Terceiro Reich. O 6 de maio de 1933, estudantes dirixidos por las SA (Sturmabteilung) entraron no Instituto para a Ciencia Sexual en Berlín e confiscaron a súa excepcional biblioteca. Catro días despois, a maioría desta colección de máis de 12.000 libros e 35.000 imaxes irremplazables quemouse con miles doutras obras de literatura “dexenerada” no centro de Berlín.
  5. 5. ETAPAS DUNHA PERSECUCIÓN A destrución do Instituto foi o primeir paso cara á erradicación dunha cultura abertamente gay ou lesbiana. A policía pechou bares e clubes como o “Eldorado” e prohibiu publicacións como “Die Freundschaft” ( Amizade). Levaron aos homosexuais á clandestinidade destrozando as súas redes de apoio. En 1934, a “Gestapo” ordenou ás policías locais crear “listas rosadas” que eran usadas polos nazis para cazar homosexuais.
  6. 6. ETAPAS DUNHA PERSECUCIÓN O 28 de xuño de 1935, o Ministerio de Xustiza modificou o Parrafo 175 do código penal. As revisións permitiron unha base legal para estender a persecución dos homosexuais. Os oficiais do ministerio ampliaron a categoría das “actividades indecentes criminais entre homes” ao incluir calquer acto que podería ser interpretado como homosexual. Os tribunais decidiron que bastaba coa intención ou o pensamento.
  7. 7. ETAPAS DUNHA PERSECUCIÓN O 26 de octubre de 1936, Himmler formou dentro da Policía de Seguridade, a Oficina Central do Reich para Combatir o Aborto e a Homosexualidade. Josef Meisinger, executado en 1947 pola súa brutalidade na Polonia ocupada, dirixiu esta nova oficina. A policía tiña o poder de ter en arresto preventivo aos considerados perigosos á fibra moral de Alemaña e, unha vez liberados, arrestados de novo e enviados a campos de concentración.
  8. 8. ETAPAS DUNHA PERSECUCIÓN De 1937 a 1939, a policía facía redadas nos seus lugares de reunión, confiscaban libretas de direccióna, e creaban redes de informantes e axentes clandestinos para identificar e arrestar a persoas sospeitosas de ser homosexuais. O 4 de abril de 1938, a “Gestapo” anunciou unha directiva indicando que os homes condenados por homosexualidade poderían ser encarcerados en campos de concentración. Entre 1933 y 1945 a policía arrestou a uns 100.000 homes como homosexuais. A maioría dos 50.000 condenados polos tribunais pasaron tempo en prisións regulares, e entre 5.000 e 15.000 foron internados en campos de concentración.
  9. 9. OS HOMOSEXUAIS NOS CAMPOS Os nazis creían que a homosexualidade era unha enfermidade que podería ser curada e deseñaron políticas para “curar” aos homosexuais da súa “enfermidade” a través da humillación e o traballo duro. Os guardias burlabanse dos prisioneiros homosexuais e lles pegaban ao chegar ao campo, moitas veces separandoos doutros prisioneiros. Tamén se utilizou a castración como método curativo.
  10. 10. “Non existen estatísticas coñecidas sobre o número de homosexuais que morreron nos campos”

×