SlideShare a Scribd company logo

Thai - 2nd Maccabees.pdf

2nd Maccabees is a deuterocanonical book which recounts the persecution of Jews under King Antiochus IV Epiphanes and the Maccabean Revolt against him. Painting by Pierre Paul Rubens, 1634.

1 of 17
Download to read offline
Thai - 2nd Maccabees.pdf
บทที่ 1
1 พี่น้องที่เป็นชาวยิวซึ่งอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มและใน
ดินแดนแห่งแคว ้นยูเดีย ปรารถนาให ้พี่น้องชาวยิวที่อยู่ทั่ว
อียิปต์มีสุขภาพแข็งแรงและสันติสุข
2 ขอพระเจ้าเมตตาท่าน และจงระลึกถึงพันธสัญญาที่
พระองค์ทรงทําไว ้กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบผู้รับใช ้ที่
สัตย์ซื่อของพระองค์
3 และท่านทั้งหลายจงมีใจเต็มใจที่จะปรนนิบัติพระองค์
และกระทําตามพระประสงค์ของพระองค์ ด ้วยความกล ้า
หาญและจิตใจที่เต็มใจ
4 และเปิดใจของคุณในธรรมบัญญัติและพระบัญญัติของ
พระองค์ และส่งสันติสุขมาสู่คุณ
5 และจงฟังคําอธิษฐานของเจ ้า และอยู่เป็นอันหนึ่งอัน
เดียวกันกับเจ ้า และจะไม่ละทิ้งเจ ้าในยามลําบาก
6 บัดนี้พวกเราจะอธิษฐานเพื่อท่านที่นี่
7 ครั้งใดที่เดเมตริอัสครองราชย์ ในปีร ้อยหกสิบเก ้า พวก
เราชาวยิวได ้เขียนถึงท่านในยามทุกข์ยากลําบากซึ่งเกิด
แก่เราในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นับตั้งแต่เวลาที่เจสันและ
พรรคพวกของเขาได ้กบฏจากดินแดนและอาณาจักร
ศักดิ์สิทธิ์
8 และเผาระเบียงและทําให ้ผู้บริสุทธิ์ต ้องโลหิตตก แล ้วเรา
ก็ได ้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ และก็มีคนได ้ยิน เราก็ถวาย
เครื่องสัตวบูชาและแป้งละเอียดแล ้วจุดตะเกียงและปูขนม
ปัง
9 บัดนี้จงให ้ท่านถือเทศกาลอยู่เพิงในเดือนคัสเลอู
10 ในปีที่แปดสิบแปด ประชาชนที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม
และในแคว ้นยูเดีย และสภา และยูดาสได ้ส่งคําทักทาย
และกําลังใจไปยังอริสโตบูลุส เจ ้านายของกษัตริย์ปโตเล
เมอัส ซึ่งเป็นกลุ่มของปุโรหิตที่ได ้รับการเจิมไว ้และ ชาว
ยิวที่อยู่ในอียิปต์:
11 เนื่องจากพระเจ ้าได ้ทรงช่วยเราให ้พ ้นจากภยันตรายอัน
ใหญ่หลวงแล ้ว เราจึงขอบพระคุณพระองค์เป็นอย่างสูง
ดังที่ได ้ทรงสู้รบกับกษัตริย์องค์หนึ่ง
12 เพราะพระองค์ทรงขับไล่บรรดาผู้สู้รบในเมืองบริสุทธิ์
ออกไป
13 เพราะว่าเมื่อผู้นําเข ้ามาในเปอร์เซีย และกองทัพซึ่งดู
เหมือนไร ้พ่ายซึ่งอยู่ด ้วยก็ถูกสังหารในวิหารนาเนียโดย
การหลอกลวงของปุโรหิตของนาเนีย
14 ฝ่ ายอันทิโอคัสก็เข ้ามาในสถานที่นั้นราวกับจะแต่งงาน
กับนาง เพื่อรับเงินเป็นสินสอด
15 ซึ่งเมื่อปุโรหิตเมืองนาเนียออกไปแล ้ว และท่านได ้เข ้า
ไปในวงพระวิหารพร ้อมกับคณะเล็กๆ เขาก็ปิดพระวิหาร
ทันทีที่อันทิโอคัสเข ้ามา
16 เมื่อเปิดประตูองคมนตรีบนหลังคา เขาก็ขว ้างก ้อนหิน
ดุจสายฟ้าฟาดฟันนายร ้อย ฟันเป็นชิ้นๆ ทุบหัวของเขาทิ้ง
แล ้วโยนให ้คนที่อยู่ข ้างนอกนั้น
17 สาธุการแด่พระเจ ้าของเราในทุกสิ่ง ผู้ทรงมอบคน
อธรรมไว ้
18 เพราะเหตุนี้ขณะที่เราตั้งใจไว ้ว่าเราจะรักษาพระวิหาร
ให ้บริสุทธิ์ในวันที่ห ้าและยี่สิบของเดือน Casleu เราคิดว่า
จําเป็นต ้องรับรองการนี้เพื่อเจ ้าจะได ้รักษาไว ้ด ้วย เป็น
เทศกาลเลี้ยงพลับพลาและของ ไฟซึ่งมอบให ้เราเมื่อเน
เมียสถวายเครื่องบูชา หลังจากนั้นเขาก็สร ้างพระวิหารและ
แท่นบูชา
19 เพราะว่าเมื่อบรรพบุรุษของเราถูกนําเข ้าไปในเปอร์เซีย
ปุโรหิตผู้ศรัทธาในสมัยนั้นก็เอาไฟจากแท่นบูชาไปซ่อน
ไว ้ในที่กลวงในบ่อที่ไม่มีนํ้า ซึ่งเขาก็ได ้เก็บมันไว ้จนแน่
โดยไม่มีใครรู้จักสถานที่นั้น ผู้ชายทุกคน
20 หลายปีผ่านไป เมื่อพระเจ ้าพอพระทัย เนเมียสจึงส่งมา
จากกษัตริย์เปอร์เซีย จึงส่งลูกหลานของปุโรหิตผู้ซ่อนไฟ
ไว ้แต่เมื่อพวกเขาบอกเราว่าไม่พบไฟ มีแต่นํ้าข ้น ;
21 แล ้วพระองค์ทรงบัญชาให ้พวกเขาตักขึ้นมานํามา และ
เมื่อวางเครื่องบูชาแล ้ว เนเมียสก็สั่งให ้ปุโรหิตโปรยฟืน
และสิ่งของที่วางอยู่บนนั้นด ้วยนํ้า
22 เมื่อเหตุการณ์นี้เสร็จสิ้นและถึงเวลาที่ดวงอาทิตย์ส่อง
แสงซึ่งแต่ก่อนซ่อนอยู่ในเมฆ ก็มีไฟลุกโชนขึ้นจนทุกคน
ประหลาดใจ
23 และปุโรหิตก็อธิษฐานขณะที่เครื่องบูชากําลังดําเนินอยู่
ข ้าพเจ ้ากล่าวว่า ทั้งปุโรหิตและคนอื่นๆ ทั้งหมด โยนาธาน
เริ่มต ้น และคนอื่นๆ ตอบรับเหมือนที่นีเมียสทํา
24 คําอธิษฐานก็เป็นไปตามนี้ ข ้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ ้า
องค์พระผู้เป็นเจ ้าพระเจ ้า ผู้สร ้างสรรพสิ่ง ผู้ทรงเกรงกลัว
เข ้มแข็ง ชอบธรรม เปี่ยมด ้วยเมตตา เป็นกษัตริย์องค์เดียว
และสง่างาม
25 พระองค์ผู้ประทานทุกสิ่งแต่พระองค์เดียว ผู้ทรง
ยุติธรรม ผู้ทรงฤทธานุภาพและเป็นนิตย์ พระองค์ทรงช่วย
อิสราเอลให ้พ ้นจากความยากลําบากทั้งสิ้น พระองค์ทรง
เลือกบรรพบุรุษ และทรงชําระให ้บริสุทธิ์
26 จงรับเครื่องบูชาสําหรับอิสราเอลประชากรของเจ ้า
ทั้งหมด และสงวนส่วนของเจ ้าไว ้และชําระให ้บริสุทธิ์
27 จงรวบรวมบรรดาผู้ที่กระจัดกระจายไปจากพวกเรา
ช่วยเหลือบรรดาผู้ที่ปรนนิบัติในหมู่ประชาชาติ เฝ้าดู
บรรดาผู้ที่ถูกดูหมิ่นและน่ารังเกียจ และให ้บรรดา
ประชาชาติรู้ว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ ้าของเรา
28 ขอทรงลงโทษผู้ที่บีบบังคับเรา และทรงทําผิดต่อเรา
ด ้วยความเย่อหยิ่ง
29 ขอทรงปลูกประชากรของพระองค์ไว ้ในที่บริสุทธิ์ของ
พระองค์อีก ดังที่โมเสสได ้กล่าวไว ้
30 และบรรดาปุโรหิตก็ร ้องเพลงสดุดีขอบพระคุณ
31 เมื่อเครื่องบูชาหมดลงแล ้ว เนเมียสก็สั่งนํ้าที่เหลือให ้
เทลงบนก ้อนหินใหญ่
32 เมื่อเสร็จแล ้วก็เกิดเปลวไฟ แต่แสงที่ส่องจากแท่นบูชา
ก็ดับไป
33 เมื่อทราบเรื่องนี้แล ้ว ก็ได ้รับแจ ้งกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย
ว่าในสถานที่ซึ่งปุโรหิตซึ่งถูกนําตัวไปซ่อนไฟไว ้นั้น มีนํ้า
ปรากฏอยู่ และเนเมียสได ้ชําระเครื่องบูชาด ้วยไฟนั้นแล ้ว
34 แล ้วพระราชาทรงปิดสถานที่นั้นให ้บริสุทธิ์ หลังจากที่
ทรงลองคดีแล ้ว
35 และกษัตริย์ทรงรับของกํานัลมากมายและพระราชทาน
แก่ผู้ที่พระองค์จะพอพระทัย
36 นีเมียสเรียกสิ่งนี้ว่านัฟธาร์ ซึ่งพอๆ ที่จะกล่าวได ้ว่าเป็น
การชําระให ้บริสุทธิ์ แต่หลายคนเรียกสิ่งนี้ว่านีไฟ
บทที่ 2
1 พบในบันทึกด ้วยว่าเจเรมีผู้เผยพระวจนะสั่งคนที่ถูกพา
ออกไปให ้เอาไฟ ดังที่มีนัยไว ้ว่า
2 และพระศาสดาพยากรณ์ได ้ประทานธรรมบัญญัติแก่เขา
แล ้ว กําชับพวกเขาว่าอย่าลืมพระบัญญัติขององค์พระผู้
เป็นเจ ้า และอย่าให ้จิตใจหลงผิดเมื่อเห็นรูปเคารพเงินและ
ทองคําพร ้อมเครื่องประดับ
3 พระองค์ยังได ้ทรงกําชับพวกเขาด ้วยถ ้อยคําเช่นนั้นอีก
ว่า ธรรมบัญญัติจะไม่พรากไปจากใจของเขา
4 มีเขียนไว ้เหมือนกันว่าผู้เผยพระวจนะได ้รับคําเตือนจาก
พระเจ ้าแล ้วจึงสั่งให ้พลับพลาและหีบพันธสัญญาไปกับ
ท่าน ขณะที่ท่านขึ้นไปบนภูเขา ที่ซึ่งโมเสสปีนขึ้นไปและ
เห็นมรดกของพระเจ ้า
5 เมื่อเจเรมีมาถึงที่นั่น ก็พบถํ้ากลวงแห่งหนึ่ง เป็นที่ซึ่งเขา
วางพลับพลา หีบพันธสัญญา และแท่นบูชาเครื่องหอม จึง
ปิดประตูไว ้
6 บางคนที่ติดตามพระองค์มาเพื่อบอกทางแต่หาไม่พบ
7 เมื่อเยเรมีหยั่งรู้ได ้ก็ตําหนิเขาว่า "สถานที่นั้นไม่มีใคร
รู้จักจนกว่าจะถึงเวลาที่พระเจ ้าจะทรงรวบรวมพลไพร่ของ
พระองค์อีกครั้งและรับพวกเขาเข ้าในความเมตตา"
๘ เมื่อนั้นพระเจ ้าจะทรงสําแดงสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขา และ
พระสิริของพระเจ ้าจะปรากฏขึ้น และเมฆก็เช่นกัน ดังที่
พระองค์ทรงสําแดงไว ้ใต ้โมเสสด ้วย และดังเมื่อซาโลมอน
ปรารถนาให ้สถานที่นั้นได ้รับการชําระให ้บริสุทธิ์อย่าง
สมเกียรติ
9 มีประกาศด ้วยว่า พระองค์ทรงมีปัญญาถวายเครื่องบูชา
อุทิศและงานสร ้างพระวิหารให ้เสร็จ
10 ขณะโมเสสอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ ไฟลงมาจาก
สวรรค์เผาผลาญเครื่องสัตวบูชา ซาโลมอนก็อธิษฐาน
เหมือนกัน และไฟลงมาจากสวรรค์เผาผลาญเครื่องเผา
บูชา
11 โมเสสกล่าวว่า "เพราะว่าเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นมิให ้
รับประทานจึงถูกเผาเสีย"
12 ซาโลมอนทรงรักษาแปดวันนั้นไว ้
13 เรื่องเดียวกันนี้ก็มีรายงานไว ้ในข ้อเขียนและคําอธิบาย
ของเนเมียสด ้วย และวิธีที่พระองค์ทรงก่อตั้งห ้องสมุดได ้
รวบรวมกิจการของกษัตริย์ ผู้เผยพระวจนะ และของดาวิด
และสาส์นของกษัตริย์เกี่ยวกับของประทานอันศักดิ์สิทธิ์
มารวมกัน
14 ในทํานองเดียวกัน ยูดาสก็รวบรวมบรรดาสิ่งของที่สูญ
หายไปเพราะสงครามที่เรามีอยู่มารวมกัน และยังคงอยู่กับ
เรา
15 ดังนั้น หากท่านต ้องการมัน จงส่งคนไปเอามาให ้ท่าน
16 ขณะที่เรากําลังจะฉลองการชําระให ้บริสุทธิ์นั้น เราได ้
เขียนถึงท่านแล ้ว และถ ้าท่านรักษาวันเวลาเดิมไว ้ท่านก็
จะทําได ้ดี
17 เรายังหวังอีกว่าพระเจ ้าผู้ทรงปลดปล่อยประชากรของ
พระองค์ทั้งหมด และประทานมรดก อาณาจักร ฐานะ
ปุโรหิต และสถานบริสุทธิ์แก่พวกเขาทั้งหมด
18 ตามที่พระองค์ทรงสัญญาไว ้ในธรรมบัญญัติ ในไม่ช ้า
พระองค์จะทรงเมตตาเรา และรวบรวมเราจากทุกแผ่นดิน
ใต ้ฟ้ามาสู่วิสุทธิสถาน เพราะพระองค์ทรงช่วยเราให ้พ ้น
จากความทุกข์ลําบากใหญ่หลวง และทรงชําระสถานที่นั้น
ให ้บริสุทธิ์
19 บัดนี้เกี่ยวกับยูดาส มัคคาบีส และพี่น้องของเขา และ
การชําระพระวิหารใหญ่ และการอุทิศแท่นบูชา
20 และการทําสงครามกับอันทิโอคัส เอปีฟาเนส และยูพา
เตอร์บุตรชายของเขา
21 และหมายสําคัญอันชัดแจ ้งซึ่งมาจากสวรรค์ถึงผู้ที่
ประพฤติตัวเป็นลูกผู้ชายเพื่อยกย่องนับถือศาสนายิว มี
เพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่ชนะทั่วทั้งประเทศ และไล่ล่าฝูง
คนป่ าเถื่อน
22 และทรงยึดพระวิหารซึ่งเลื่องลือไปทั่วโลกกลับคืนมา
อีก และทรงปล่อยเมืองให ้เป็นอิสระ และรักษากฎเกณฑ์ที่
กําลังเสื่อมลง องค์พระผู้เป็นเจ ้าทรงพระกรุณาต่อพวกเขา
ด ้วยพระกรุณาทุกประการ
23 ผมบอกว่าเรื่องทั้งหมดนี้ตามที่เจสันแห่งไซรีนประกาศ
ไว ้ในหนังสือห ้าเล่ม เราจะทดสอบความย่อในเล่มเดียว
24 เมื่อพิจารณาถึงจํานวนอนันต์ และความยากลําบากที่
พวกเขาพบว่าปรารถนาจะพิจารณาการเล่าเรื่องในเรื่อง
ต่างๆ ที่หลากหลาย
25 เราระวังให ้ดีว่าคนอ่านจะมีความสุข และคนอยากจําจะ
ได ้สบายใจ และคนทั้งปวงที่มันมาอยู่ในมือจะได ้กําไร
26 เหตุฉะนั้นสําหรับพวกเราที่รับภาระหนักอันแสน
เจ็บปวดนี้จึงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เป็นเรื่องของเหงื่อและการ
เฝ้าดู
27 แม ้ว่าผู้ที่เตรียมงานเลี้ยงและแสวงหาประโยชน์ของ
ผู้อื่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่เพื่อความพอใจของคนเป็น
อันมาก เราจึงยินดีรับความเจ็บปวดอันใหญ่หลวงนี้
28 ปล่อยให ้ผู้เขียนจัดการทุกอย่างอย่างถูกต ้องแม่นยํา
และพยายามปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของการย่อ
29 เพราะว่าในฐานะนายผู้สร ้างบ ้านใหม่จะต ้องดูแลอาคาร
ทั้งหมด แต่ผู้ที่ลงมือทาสีและทาสีนั้น จะต ้องเสาะหาของ
ที่เหมาะสมมาตกแต่ง ข ้าพเจ ้าก็คิดว่าสิ่งนั้นอยู่กับเรา
เหมือนกัน
30 การยืนหยัดเหนือทุกประเด็น และพิจารณาเรื่องใหญ่ๆ
และอยากรู้อยากเห็นในรายละเอียด เป็นของผู้เขียนคน
แรก:
31 แต่การใช ้ความสั้น และหลีกหนีงานหนักนั้น จะต ้อง
มอบให ้กับผู้ที่ย่อให ้สั้นลง
32 ต่อไปนี้เราจะเริ่มเรื่องกัน โดยเพิ่มเฉพาะสิ่งที่กล่าวไว ้
แล ้วเท่านั้นว่าการกล่าวอารัมภบทยาวๆ เป็นเรื่องโง่เขลา
และดําเนินเรื่องสั้นด ้วยตัวมันเอง
บทที่ 3
1 บัดนี้เมื่อนครบริสุทธิ์มีผู้อาศัยอยู่อย่างสันติ และกฎต่างๆ
ก็ได ้รับการดูแลอย่างดี เพราะความนับถือพระเจ ้าของมหา
ปุโรหิตโอเนียส และความเกลียดชังความชั่วร ้ายของเขา
๒ เหตุการณ์ได ้บังเกิดขึ้นคือแม ้แต่กษัตริย์เองก็ยังให ้
เกียรติสถานที่, และขยายพระวิหารด ้วยของประทานที่ดี
ที่สุดของพวกเขา;
3 ถึงขนาดที่เซลิวคัสแห่งเอเชียหารายได ้ของเขาเองต ้อง
แบกรับค่าใช ้จ่ายทั้งหมดที่เป็นค่าถวายเครื่องสัตวบูชา
4 แต่ซีโมนคนหนึ่งจากเผ่าเบนยามินซึ่งได ้รับแต่งตั้งให ้
เป็นผู้ว่าการพระวิหาร ได ้ทะเลาะกับมหาปุโรหิตเรื่องความ
วุ่นวายในเมือง
5 และเมื่อเขาไม่สามารถเอาชนะโอเนียสได ้เขาจึงส่งเขา
ไปให ้อปอลโลเนียสบุตรชายของทราซีอัส ซึ่งขณะนั้นเป็น
ผู้ว่าการเมืองซีโลซีเรียและฟีนิซ
6 และทูลพระองค์ว่าคลังในกรุงเยรูซาเล็มเต็มไปด ้วยเงิน
มากมายจนนับไม่ถ ้วน ทรัพย์สมบัติอันมากมายของพวก
เขาซึ่งไม่เกี่ยวข ้องกับเครื่องสัตวบูชาก็มีมากมายนับไม่
ถ ้วน และสามารถนําทั้งหมดเข ้าในพระราชสมบัติของ
กษัตริย์ได ้มือ.
7 เมื่ออปอลโลเนียสเข ้าเฝ้าพระราชาและทรงแสดงเงินที่
ทรงบอกแก่พระองค์ กษัตริย์ทรงเลือกเฮลิโอโดรัส
เหรัญญิกของพระองค์ และส่งพระบัญชาให ้นําเงินที่กล่าว
มานั้นมาให ้เขา
8 เฮลิโอโดรัสจึงออกเดินทางทันที ภายใต ้สีของการเยี่ยม
ชมเมือง Celosyria และ Phenice แต่เพื่อบรรลุจุดประสงค์
ของกษัตริย์อย่างแท ้จริง
9 เมื่อท่านมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม และได ้รับการต ้อนรับอย่าง
สุภาพจากมหาปุโรหิตแห่งเมืองนั้นแล ้ว ท่านก็เล่าให ้ฟังว่า
ได ้รับทราบเรื่องเงินนั้นอย่างไร และถามว่าท่านมาที่นี่
ทําไม และถามว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเช่นนี้จริงหรือ
10 มหาปุโรหิตจึงบอกเขาว่ามีเงินจํานวนนี้สะสมไว ้เพื่อ
บรรเทาความเดือดร ้อนของหญิงม่ายและลูกกําพร ้าพ่อ
11 และบางส่วนเป็นของฮีร์คานัส บุตรชายของโทเบียส ผู้
มีเกียรติมาก ไม่ใช่อย่างที่ซีโมนผู้ชั่วร ้ายได ้แจ ้งความเท็จ
รวมเป็นเงินสี่ร ้อยตะลันต์ และทองคําสองร ้อยทองคํา
12 และเป็นไปไม่ได ้เลยที่ความผิดเช่นนั้นจะเกิดขึ้นกับ
พวกเขา ที่ได ้กระทําต่อความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่นั้น
และต่อความยิ่งใหญ่และศักดิ์สิทธิ์อันละเมิดไม่ได ้ของพระ
วิหาร ซึ่งได ้รับเกียรติไปทั่วโลก
13 แต่เฮลิโอโดรัสเนื่องด ้วยพระบัญชาของกษัตริย์ที่
ประทานแก่เขา จึงกล่าวว่า "ไม่ว่าในกรณีใดจะต ้องนํามัน
เข ้าไปในคลังของกษัตริย์"
14 ดังนั้นในวันที่พระองค์ทรงกําหนดไว ้พระองค์จึงทรง
เข ้ามาจัดการเรื่องนี้ เหตุฉะนั้นทั่วเมืองก็ไม่มีความทุกข์
ทรมานเล็กๆ น้อยๆ เลย
15 แต่บรรดาปุโรหิตได ้กราบลงหน้าแท่นบูชาโดยสวมชุด
ปุโรหิตของตน ร ้องทูลต่อพระองค์ผู้ทรงตั้งกฎเกี่ยวกับสิ่ง
ที่ถวายแก่พระองค์ทรงรักษาไว ้ให ้เก็บรักษาไว ้อย่าง
ปลอดภัย เนื่องด ้วยผู้ที่ได ้มอบไว ้ให ้เก็บรักษาไว ้
16 ถ ้าผู้ใดมองหน้ามหาปุโรหิต ก็คงทําให ้ใจของเขาบอบ
ชํ้า เพราะสีหน้าและสีผิวที่เปลี่ยนไปนั้นบ่งบอกถึงความ
ปวดร ้าวในใจของเขา
17 เพราะว่าชายคนนั้นมีความกลัวและความสยดสยองต่อ
ร่างกายมากจนปรากฏแก่ผู้ที่มองดูเขาว่าบัดนี้เขามีความ
โศกเศร ้าอยู่ในใจเพียงใด
18 บ ้างก็วิ่งหนีออกจากบ ้านไปร่วมอธิษฐานทั่วไป เพราะ
สถานที่นั้นเหมือนถูกดูหมิ่น
19 ผู้หญิงที่นุ่งห่มผ ้ากระสอบอยู่ใต ้อกมีผู้หญิงมากมาย
ตามถนนต่างๆ และหญิงพรหมจารีที่ถูกขังไว ้ก็วิ่งหนีไป
บางคนไปที่ประตูเมือง บางคนไปที่ผนัง และคนอื่นๆ มอง
ออกไปนอกหน้าต่าง
20 แล ้วทุกคนก็ชูมือขึ้นฟ้าสวรรค์อธิษฐาน
21 คงจะสงสารชายคนหนึ่งที่เห็นการล่มสลายของฝูงชน
ทุกประเภท และเกรงว่ามหาปุโรหิตจะตกอยู่ในความ
เจ็บปวดแสนสาหัสเช่นนี้
22 จากนั้นพวกเขาทูลวิงวอนพระเจ ้าผู้ทรงฤทธานุภาพให ้
รักษาสิ่งที่ทําไว ้อย่างปลอดภัยและแน่นอนสําหรับผู้ที่ทํา
สิ่งเหล่านั้น
23 อย่างไรก็ตาม เฮลิโอโดรัสได ้กระทําตามที่กําหนดไว ้
24 ขณะที่เขาอยู่ที่นั่นพร ้อมทั้งเฝ้าดูแลเรื่องคลังนั้น พระ
เจ ้าแห่งวิญญาณและเจ ้าแห่งอํานาจทั้งปวงได ้ปรากฏตัว
ครั้งใหญ่ ทุกคนที่คิดว่าจะเข ้ามาด ้วยก็ประหลาดใจในฤทธิ์
เดชของพระเจ ้า และหมดสติไปและหวาดกลัวยิ่งนัก
25 เพราะว่ามีม ้าตัวหนึ่งปรากฏแก่พวกเขาโดยมีผู้ขี่ที่น่า
กลัวอยู่บนตัวเขา และประดับด ้วยผ ้าคลุมอันสวยงามมาก
และเขาก็วิ่งอย่างดุเดือดและโจมตีเฮลิโอโดรัสด ้วยเท ้า
หน้าของเขา และดูเหมือนว่าผู้ที่ขี่ม ้านั้นจะมีเครื่อง
บังเหียนครบชุด ทอง.
26 ยิ่งกว่านั้น มีชายหนุ่มอีกสองคนมาปรากฏต่อพระพักตร์
พระองค์ มีพละกําลังโดดเด่น มีความงดงามเป็นเลิศ และ
แต่งกายสุภาพเรียบร ้อย ยืนอยู่ข ้างพระองค์ทั้งสองข ้าง
และเฆี่ยนตีพระองค์อยู่เนืองๆ และให ้เฆี่ยนเป็นอันมากแก่
พระองค์
27 ทันใดนั้นเฮลิโอโดรัสก็ล ้มลงถึงพื้น มีความมืดมิด
ล ้อมรอบอยู่ แต่คนที่อยู่กับเขากลับจับเขาขึ้นไปทิ้งในแคร่
28 พระองค์ผู้เสด็จมาพร ้อมรถไฟขบวนใหญ่ในเวลาไม่
นานนี้ และทรงระวังเต็มที่เข ้าไปในคลังนั้น พวกเขาก็ออก
เดินทางโดยไม่สามารถช่วยตนเองด ้วยอาวุธของพระองค์
ได ้และพวกเขาก็ยอมรับอย่างชัดแจ ้งถึงฤทธานุภาพของ
พระเจ ้า
29 เพราะว่าเขาถูกเหวี่ยงลงโดยพระหัตถ์ของพระเจ ้า และ
นอนพูดไม่ออกโดยไม่มีความหวังในชีวิตเลย
30 แต่พวกเขาสรรเสริญพระเจ ้า ผู้ทรงให ้เกียรติแก่สถานที่
ของพระองค์อย่างอัศจรรย์ สําหรับพระวิหาร ก่อนหน้านี้
เล็กน้อยเต็มไปด ้วยความหวาดกลัวและความทุกข์ยาก
เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์เสด็จมาปรากฏก็
ทรงเปี่ยมด ้วยความยินดีและยินดี
31 จากนั้นเพื่อนบางคนของเฮลิโอโดรัสก็อธิษฐานต่อโอ
เนียสทันทีว่าเขาจะวิงวอนต่อผู้สูงสุดให ้มอบชีวิตของเขา
ผู้ที่นอนพร ้อมที่จะสละผี
32 มหาปุโรหิตเกรงว่ากษัตริย์จะเข ้าใจผิดว่าชาวยิวได ้
กระทําการทรยศต่อเฮลิโอโดรัสจึงได ้ถวายเครื่องบูชาเพื่อ
สุขภาพของชายคนนั้น
33 ขณะที่มหาปุโรหิตกําลังทําการลบบาป ชายหนุ่มในชุด
เดียวกันก็ปรากฏตัวขึ้นและยืนอยู่ข ้างๆ เฮลิโอโดรัส กล่าว
ว่า "ขอขอบพระคุณมหาปุโรหิตโอเนียสเป็นอย่างสูง
เพราะเห็นแก่พระองค์ที่องค์พระผู้เป็นเจ ้าทรงประทานชีวิต
แก่ท่าน"
34 เมื่อเห็นว่าท่านถูกโบยลงมาจากสวรรค์แล ้ว จงประกาศ
แก่คนทั้งปวงถึงฤทธานุภาพของพระเจ ้า และเมื่อพวกเขา
กล่าวถ ้อยคําเหล่านี้แล ้ว พวกเขาก็ไม่ปรากฏอีกเลย
35 ดังนั้น เฮลิโอโดรัส, หลังจากที่เขาถวายเครื่องบูชาแด่
พระเจ ้าแล ้ว, และให ้คําปฏิญาณอันยิ่งใหญ่แก่ผู้ที่ช่วยชีวิต
เขาไว ้, และทักทายโอเนียส, ก็กลับมาพร ้อมกับกองทัพ
ของเขาต่อกษัตริย์.
36 แล ้วพระองค์ทรงเป็นพยานแก่คนทั้งปวงถึงพระราชกิจ
ของพระเจ ้าผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งพระองค์ได ้เห็นกับตา
37 และเมื่อกษัตริย์เฮลิโอโดรัสซึ่งเป็นคนเหมาะสมที่จะถูก
ส่งไปยังกรุงเยรูซาเล็มอีกครั้งหนึ่ง พระองค์ตรัสว่า
38 ถ ้าท่านมีศัตรูหรือคนทรยศ จงส่งเขาไปที่นั่น ถ ้าเขา
รอดตายไป ถ ้าเขาหนีรอดไปที่นั่นก็ไม่ต ้องสงสัยเลย มี
พลังอํานาจพิเศษของพระเจ ้า
39 เพราะว่าผู้ที่อยู่ในสวรรค์ก็จับตาดูสถานที่นั้นและ
ปกป้องสถานที่นั้น และพระองค์ทรงทุบตีและทําลาย
บรรดาผู้ที่มาทําร ้ายมัน
40 เรื่องที่เกี่ยวข ้องกับเฮลิโอโดรัสและการเก็บรักษาคลังก็
ตกเป็นเช่นนี้
บทที่ 4
1 บัดนี้ซีโมนคนนี้ซึ่งเราพูดถึงแล ้วเป็นผู้ทรยศต่อเงินและ
ประเทศของเขาใส่ร ้ายโอเนียสราวกับว่าเขาทําให ้เฮลิโอ
โดรัสหวาดกลัวและเป็นผู้กระทําความชั่วร ้ายเหล่านี้
2 ดังนั้นเขาจึงกล ้าที่จะเรียกเขาว่าคนทรยศ สมควรได ้รับ
ผลประโยชน์จากเมืองนี้ และยอมให ้ชนชาติของเขาเอง
และใจร ้อนมากต่อธรรมบัญญัติ
3 แต่เมื่อความเกลียดชังของพวกเขาแพร่ขยายออกไปจน
ทําให ้คนกลุ่มหนึ่งของซีโมนได ้ลงมือฆ่าคน
4 Onias มองเห็นอันตรายของความขัดแย ้งนี้และ
Apollonius ในฐานะผู้ว่าการ Celosyria และ Phenice ก็
โกรธจัดและเพิ่มความอาฆาตพยาบาทของ Simon
5 พระองค์เข ้าเฝ้ากษัตริย์มิใช่เพื่อจะกล่าวหาเพื่อนร่วม
ชาติ แต่ทรงแสวงหาประโยชน์ส่วนรวมทั้งส่วนรวมและ
ส่วนรวม
6 เพราะเขาเห็นว่าเป็นไปไม่ได ้ที่รัฐจะนิ่งเงียบอยู่ และซี
โมนก็ละทิ้งความโง่เขลาของเขา เว ้นแต่กษัตริย์จะทรง
พิจารณาดู
7 แต่หลังจากเสลูคัสสิ้นพระชนม์ เมื่ออันทิโอคัสที่เรียกว่า
เอปีฟาเนสเข ้ายึดอาณาจักร ยาสันน้องชายของโอเนียสก็
ทํางานเล่ห์เหลี่ยมเพื่อเป็นมหาปุโรหิต
8 ถวายคํามั่นสัญญาต่อกษัตริย์ด ้วยเงินสามร ้อยหกสิบตะ
ลันต์ และรายได ้อีกแปดสิบตะลันต์
9 นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงสัญญาว่าจะจัดสรรเพิ่มอีก
หนึ่งร ้อยห ้าสิบหากทรงมีใบอนุญาตให ้ตั้งสถานที่ออก
กําลังกาย และอบรมเยาวชนตามแบบของคนนอกศาสนา
และให ้เขียนถึงกรุงเยรูซาเล็มโดย ชื่อของพวกอันติโอ
เชียน
10 ซึ่งเมื่อกษัตริย์ทรงอนุญาต และพระองค์ทรงได ้รับการ
ปกครองแล ้ว พระองค์ก็ทรงนําชนชาติของพระองค์เอง
เป็นแบบกรีก
11 และสิทธิพิเศษอันสูงส่งที่ได ้รับความโปรดปรานเป็น
พิเศษแก่ชาวยิวโดยทางยอห์นบิดาของยูโปเลมัส ผู้ซึ่งไป
เป็นทูตประจํากรุงโรมด ้วยไมตรีจิตและความช่วยเหลือ
เขาก็รับไป และทรงทําลายรัฐบาลซึ่งปฏิบัติตามธรรม
บัญญัติลง และทรงตั้งธรรมเนียมใหม่ขึ้นซึ่งขัดกับธรรม
บัญญัติ
12 ด ้วยพระทัยยินดีที่พระองค์ทรงสร ้างสถานที่ออกกําลัง
กายไว ้ใต ้หอคอย และทรงนําคนหนุ่มที่เป็นหัวหน้ามาอยู่
ใต ้บังคับของพระองค์ และให ้สวมหมวก
13 บัดนี้ นี่แหละคือความนิยมสูงสุดของแฟชั่นกรีก และ
มารยาทที่เป็นคนนอกรีตเพิ่มมากขึ้น โดยอาศัยความ
หยาบคายอย่างยิ่งของยาสัน ผู้เป็นคนเลวทราม และไม่มี
มหาปุโรหิต
14 ว่าพวกปุโรหิตไม่มีความกล ้าที่จะปรนนิบัติที่แท่นบูชา
อีกต่อไป แต่กลับดูหมิ่นพระวิหารและละเลยเครื่องบูชา จึง
รีบไปร่วมรับเงินที่ผิดกฎหมายในสถานที่ออกกําลังกาย
หลังจากที่เกม Discus เริ่มขึ้น
15 ไม่ได ้ถูกกําหนดโดยเกียรติของบรรพบุรุษ แต่ชอบ
เกียรติของชาวกรีกมากที่สุด
16 เนื่องด ้วยเหตุภัยพิบัติร ้ายแรงจึงเกิดขึ้นแก่พวกเขา
เพราะพวกเขามีพวกเขาให ้เป็นศัตรูและผู้แก ้แค ้น ซึ่งพวก
เขาปฏิบัติตามธรรมเนียมของพวกเขาอย่างเอาจริงเอาจัง
และกับผู้ที่พวกเขาปรารถนาจะเป็นเหมือนในทุกสิ่ง
17 เพราะว่าการกระทําชั่วที่ขัดกับกฎหมายของพระเจ ้า
ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย แต่คราวหน้าจะประกาศสิ่งเหล่านี้
18 บัดนี้เมื่อเกมที่ใช ้ทุกปีความเชื่อจัดขึ้นที่เมืองไทรัสซึ่งมี
กษัตริย์ประทับอยู่
19 ยาสันผู้ไร ้มารยาทผู้นี้ส่งทูตพิเศษจากกรุงเยรูซาเล็ม
ซึ่งเป็นชาวอันติโอเกียนไปนําเงินสามร ้อยเดรชไปถวาย
เครื่องบูชาของเฮอร์คิวลีส ซึ่งแม ้แต่ผู้ถือก็เห็นว่าไม่
เหมาะสมที่จะถวายเครื่องบูชานั้น เพราะไม่สะดวก แต่จะ
ให ้สงวนไว ้สําหรับค่าใช ้จ่ายอื่น ๆ
20 เงินจํานวนนี้สําหรับผู้ส่งจึงได ้รับการแต่งตั้งให ้เป็น
เครื่องบูชาของเฮอร์คิวลิส แต่เพราะคนหามจึงเอามาใช ้
ทําเรือ
21 บัดนี้เมื่ออปอลโลเนียส บุตรชายของเมเนสธีอัสถูก
ส่งไปอียิปต์เพื่อประกอบพิธีราชาภิเษกของกษัตริย์ปโตเล
เมอัส ฟิโลเมโทร อันทิโอคัส เข ้าใจว่าเขาจะไม่
กระทบกระเทือนต่อกิจการของเขา เพื่อความปลอดภัย
ของเขาเอง ครั้นแล ้วเขาก็มาถึงเมืองยัฟฟา และจากที่นั่น
ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม : :
22 ที่ซึ่งเขาได ้รับการต ้อนรับอย่างสมเกียรติจากยาสันและ
จากเมืองนั้น และถูกนําเข ้ามาพร ้อมคบเพลิงและด ้วยเสียง
โห่ร ้องดังก ้อง ภายหลังจึงเสด็จพร ้อมกับไพร่พลของเขา
ไปยังเมืองฟีไนซ์
23 สามปีต่อมาเจสันก็ส่งเมเนลอสน้องชายของซีโมนดังที่
กล่าวไปแล ้วไปนําเงินถวายกษัตริย์และพิจารณาเรื่องที่
จําเป็นบางประการ
24 แต่เมื่อท่านถูกนําตัวเข ้าเฝ้ากษัตริย์ เมื่อท่านได ้ยกย่อง
พระองค์ด ้วยฤทธิ์อันรุ่งโรจน์แล ้ว ท่านก็ได ้รับตําแหน่ง
ปุโรหิตเป็นของตนเอง โดยถวายเงินสามร ้อยตะลันต์
มากกว่ายาสัน
25 พระองค์จึงเสด็จมาตามพระราชโองการของกษัตริย์
มิได ้นําสิ่งใดมาซึ่งสมควรแก่ตําแหน่งมหาปุโรหิต มีแต่
ความเกรี้ยวกราดอย่างผู้เผด็จการอันโหดร ้าย และความ
เกรี้ยวกราดของสัตว์ดุร ้าย
26 แล ้วยาสันซึ่งบ่อนทําลายน้องชายของตนและถูกคนอื่น
ทําลายก็จําต ้องหนีไปยังดินแดนของชาวอัมโมน
27 ดังนั้น เมเนลอสจึงได ้รับราชรัฐ แต่สําหรับเงินที่เขา
สัญญาไว ้กับกษัตริย์นั้น เขาไม่รับสั่งอะไรทั้งนั้น แม ้ว่าโส
สตราติสผู้ครองปราสาทจะเรียกร ้องก็ตาม
28 เพราะว่าเขาได ้รวบรวมธรรมเนียมไว ้แล ้ว ดังนั้นทั้งสอง
จึงถูกเรียกเข ้าเฝ้ากษัตริย์
29 เมเนลอสได ้ละทิ้งลีซีมาคัสน้องชายของตนในตําแหน่ง
ปุโรหิตแทน และโสสตราตัสก็ออกจากลังซึ่งเป็นผู้ว่าการ
แคว ้นไซเปรียน
30 ขณะที่กําลังทําสิ่งเหล่านั้นอยู่นั้น ชาวเมืองทาร์ซัสและ
มัลโลสได ้ก่อการกบฏขึ้น เพราะพวกเขาถูกมอบให ้แก่นาง
สนมของกษัตริย์ที่เรียกว่าอันทิโอคัส
31 แล ้วพระราชาก็ทรงรีบเร่งจัดการเรื่องต่างๆ ทิ้งให ้อัน
โดรนิคัสผู้มีอํานาจเป็นรอง
32 ฝ่ ายเมเนลอสคิดว่าได ้เวลาอันสะดวกจึงได ้ขโมย
ภาชนะทองคําบางส่วนจากพระวิหาร และมอบบางส่วน
ให ้กับแอนโดรนิคัส และบางส่วนเขาก็ขายให ้กับเมืองไท
รัสและเมืองต่างๆ โดยรอบ
33 ซึ่งเมื่อโอเนียสรู้ความจริงแล ้ว เขาก็ว่ากล่าวเขา และ
ปลีกตัวไปอยู่ในสถานบริสุทธิ์ที่ดาฟเน ซึ่งอยู่ข ้างๆ อันติ
โอเคีย
34 เมเนลอสจึงแยกตัวอันโดรนิคัสออกจากกันจึงอธิษฐาน
ขอให ้โอเนียสอยู่ในมือของเขา ผู้ที่ถูกชักจูงให ้ทําเช่นนั้น
และมาถึงโอเนียสด ้วยการหลอกลวงได ้มอบมือขวาของ
เขาด ้วยคําสาบาน และถึงแม ้ว่าเขาสงสัย แต่เขาก็ยัง
ชักชวนให ้เขาออกมาจากสถานบริสุทธิ์ ซึ่งเขาเงียบไป
ทันทีโดยไม่สนใจความยุติธรรม
35 เพราะว่าซึ่งไม่เพียงทําให ้พวกยิวเท่านั้น แต่ยังเป็นเหตุ
ให ้ชนชาติอื่นๆ อีกหลายชาติได ้รับความขุ่นเคืองอย่างมาก
และเสียใจอย่างยิ่งที่ฆ่าชายผู้นั้นอย่างไม่ยุติธรรม
36 และเมื่อกษัตริย์เสด็จกลับมาจากที่ต่างๆ แถวซีลีเซีย
แล ้ว พวกยิวที่อยู่ในเมืองและชาวกรีกบางคนที่เกลียดชัง
เรื่องนี้ก็บ่นว่าเพราะโอเนียสถูกฆ่าโดยไม่มีเหตุ
37 เหตุฉะนั้น อันทิโอคัสจึงรู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง และรู้สึก
สงสารและร ้องไห ้เพราะความประพฤติที่สงบเสงี่ยมและ
เจียมเนื้อเจียมตัวของผู้ที่ตายแล ้ว
38 เมื่อโกรธแล ้วเขาก็เอาเสื้อสีม่วงของเขาไปจากแอน
โดรนิคัส และฉีกเสื้อผ ้าของเขาออก และนําเขาไปทั่ว
เมืองไปยังสถานที่นั้นซึ่งเขาได ้กระทําการไม่เคารพต่อโอ
เนียส เขาได ้สังหารฆาตกรต ้องสาปที่นั่น ดังนั้นองค์พระผู้
เป็นเจ ้าทรงตอบแทนการลงโทษเขาตามที่เขาสมควร
ได ้รับ
39 ครั้นลีสิมาคัสได ้กระทําการศักดิ์สิทธิ์หลายอย่างใน
เมืองโดยได ้รับความยินยอมจากเมเนเลอัส และผลของ
การนั้นก็แพร่ออกไป ฝูงชนก็รวมตัวกันต่อต ้านลีสิมาคัส
และภาชนะทองคําหลายใบก็ถูกขนออกไปแล ้ว
40 เมื่อคนทั่วไปลุกขึ้นโกรธจัด ลีซีมาคัสจึงติดอาวุธ
ประมาณสามพันคน และเริ่มก่อความรุนแรงก่อน มีดาวออ
เรนัสคนหนึ่งเป็นผู้นํา ชายผู้ล่วงลับไปนานหลายปี และมี
ความโง่เขลาไม่น้อย
41 พวกเขาเห็นความพยายามของลีสิมาคัส บ ้างก็คว ้าก ้อน
หินได ้บ ้างกระบอง บ ้างก็หยิบผงคลีจํานวนหนึ่ง ซึ่งอยู่ถัด
มาก็โยนพวกเขาทั้งหมดรวมกันบนลีสิมาคัสและที่ตั้งอยู่
บนพวกเขา
42 พวกนั้นทําให ้บาดเจ็บเป็นอันมาก บ ้างก็ฟาดพื้น บ ้างก็
หนีหนีหมด แต่ฝ่ ายโจรคริสตจักรนั้นเขาฆ่าเสียข ้างคลัง
43 เหตุฉะนั้นจึงมีการกล่าวโทษเมเนเลอัสในเรื่องนี้
44 เมื่อพระราชาเสด็จมาถึงเมืองไทรัส มีชายสามคนที่
วุฒิสภาส่งมาให ้เข ้าว่าความต่อพระพักตร์พระองค์
45 แต่เมเนลอสซึ่งบัดนี้ถูกตัดสินว่ามีความผิดแล ้ว ได ้
สัญญากับปโตเลมีบุตรชายโดริเมเนสว่าจะมอบเงิน
มากมายให ้เขา ถ ้าเขาจะปลอบกษัตริย์ต่อเขา
46 ครั้นปโตเลมีได ้พาพระราชาออกไปที่เฉลียงแห่งหนึ่ง
ราวกับจะสูดอากาศ ทําให ้เขาเกิดพระทัยอีกอย่างหนึ่ง
47 ถึงขนาดที่เขาปลดเมเนเลอัสออกจากข ้อกล่าวหานั้น
ถึงแม ้ว่าเขาจะเป็นต ้นเหตุของความหายนะทั้งหมดก็ตาม
และคนจนเหล่านั้นที่หากพวกเขาบอกเรื่องของตนต่อหน้า
ชาวไซเธียนแล ้ว ก็ควรจะถูกตัดสินว่าบริสุทธิ์ เขาก็ประหาร
ชีวิตพวกเขา .
48 ดังนี้แหละบรรดาผู้ที่ติดตามเรื่องเมือง และประชาชน
และภาชนะศักดิ์สิทธิ์ ในไม่ช ้าก็ได ้รับโทษอันไม่ยุติธรรม
49 เหตุฉะนั้นแม ้แต่ชาวเมืองไทรัสก็ยังเกลียดชังการกระ
ทําอันชั่วร ้ายนั้น จึงได ้ฝังเขาไว ้อย่างมีเกียรติ
50 ดังนั้นด ้วยความโลภของผู้มีอํานาจ เมเนลอสจึงยังคง
อยู่ในอํานาจ มีความอาฆาตพยาบาทเพิ่มมากขึ้น และเป็น
คนทรยศต่อพลเมืองอย่างมาก
บทที่ 5
1 ในเวลาเดียวกันอันทิโอคัสก็เตรียมการเดินทางครั้งที่
สองไปยังอียิปต์:
2 ต่อมาทั่วเมืองเห็นพลม ้าสวมชุดทองคําวิ่งไปในอากาศ
สวมชุดทองคํา ถือหอกเหมือนกองทหารตลอดระยะเวลา
เกือบสี่สิบวัน
3 และกองพลทหารม ้าก็เรียงเป็นแถว เผชิญหน้าและวิ่ง
แข่งกัน สั่นโล่ หอกเป็นอันมาก ชักดาบ การหล่อลูกดอก
เครื่องประดับทองคําที่แวววาว และเครื่องบังเหียนทุกชนิด
4 ดังนั้นทุกคนจึงอธิษฐานขอให ้การประจักษ์นั้นกลับ
กลายเป็นดี
5 เมื่อมีข่าวลืออันเป็นเท็จออกไปว่าอันทิโอคัสตายแล ้ว เจ
สันจึงพาคนไปอย่างน้อยหนึ่งพันคน และจู่ๆ ก็เข ้าโจมตี
เมืองนั้น และพวกเขาที่อยู่บนกําแพงถูกวางกลับ, และ
เมืองที่ถูกยึดเป็นเวลานาน, เมเนลอสก็หนีเข ้าไปใน
ปราสาท:
6 แต่เจสันสังหารพลเมืองของตนอย่างไร ้ความปราณี ไม่
คิดว่าการได ้รับวันชาติของเขาจะเป็นวันที่ไม่มีความสุข
อย่างที่สุดสําหรับเขา แต่คิดว่าพวกเขาเป็นศัตรูของเขา
ไม่ใช่เพื่อนร่วมชาติที่เขาพิชิต
7 อย่างไรก็ตาม เหตุทั้งหมดนี้เขาไม่ได ้รับอาณาเขต แต่
ในที่สุดได ้รับความอับอายเพราะบําเหน็จจากการทรยศ
ของเขา และหนีเข ้าไปในดินแดนของคนอัมโมนอีก
8 ในที่สุดเขาก็กลับมาอย่างไม่มีความสุข โดยถูกกล่าวหา
ต่อหน้าอาเรทัสกษัตริย์แห่งชาวอาระเบีย หนีจากเมือง
หนึ่งไปอีกเมืองหนึ่ง ไล่ตามคนทั้งปวง ถูกเกลียดชังใน
ฐานะผู้ละทิ้งธรรมบัญญัติ และถูกรังเกียจในฐานะศัตรูตัว
ฉกาจของ ประเทศและชนชาติของเขาถูกขับออกไปใน
อียิปต์
9 ดังนั้น ผู้ที่ขับไล่คนจํานวนมากออกจากประเทศของตน
ก็พินาศในดินแดนแปลกหน้า และย ้ายไปอยู่ที่เมืองเลซเด
โมเนียน และคิดว่าจะหาความช่วยเหลือจากญาติของเขา
ที่นั่น
10 ผู้ที่ทิ้งศพจํานวนมากที่ยังไม่ได ้ฝังก็ไม่มีใครไว ้ทุกข์ให ้
เขา และไม่มีพิธีศพใดๆ เลย หรือฝังศพร่วมกับบรรพบุรุษ
ของเขา
11 เมื่อเหตุการณ์นี้มาถึงราชรถของกษัตริย์แล ้ว พระองค์
คิดว่าแคว ้นยูเดียก่อกบฏแล ้ว ครั้นเสด็จออกจากอียิปต์
ด ้วยพระทัยโกรธเคืองแล ้ว พระองค์จึงทรงยึดเมืองนี้ด ้วย
กําลังอาวุธ
12 และสั่งทหารของพระองค์ว่าอย่างดเว ้นเหมือนที่เขาพบ
และให ้ฆ่าคนที่ขึ้นไปบนบ ้านเสีย
13 มีการฆ่าคนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ การฆ่าผู้ชาย ผู้หญิง และ
เด็ก การฆ่าหญิงพรหมจารีและทารก
14 และถูกทําลายภายในสามวันเต็มแปดหมื่นคน ซึ่ง
สังหารสี่หมื่นคนในการสู้รบ และขายได ้ไม่น้อยไปกว่าการ
ถูกสังหาร
15 แต่เขาไม่พอใจกับสิ่งนี้ แต่สันนิษฐานว่าจะเข ้าไปใน
พระวิหารบริสุทธิ์ที่สุดของโลก เมเนลอสผู้ทรยศต่อ
กฎหมายและต่อประเทศของเขาเองซึ่งเป็นผู้นําทางของ
เขา:
16 พระองค์ทรงนําภาชนะบริสุทธิ์ด ้วยมือที่โสโครก และ
ด ้วยมือที่ไม่สุภาพดึงเอาของที่กษัตริย์องค์อื่นถวายไว ้เพื่อ
เสริมเกียรติและเกียรติภูมิให ้กับสถานที่นั้น พระองค์ก็ทรง
มอบของเหล่านั้นให ้
17 แอนติโอคัสมีจิตใจหยิ่งผยองจนไม่คิดว่าองค์พระผู้เป็น
เจ ้าจะทรงพระพิโรธต่อบาปของคนเหล่านั้นที่อาศัยอยู่ใน
เมืองอยู่พักหนึ่ง ดังนั้นพระองค์จึงไม่ได ้เพ่งดูสถานที่นั้น
18 เพราะหากก่อนหน้านี้เขามิได ้ถูกพันธนาการด ้วยบาป
มากมาย ทันทีที่เขามาถึง ชายคนนี้ก็ถูกเฆี่ยนตีทันที และ
ถอนตัวจากข ้อสันนิษฐานของเขา เช่นเดียวกับเฮลิโอโด
รัส ซึ่งกษัตริย์เซลูคัสส่งไปตรวจดูคลัง
19 อย่างไรก็ตาม พระเจ ้าไม่ได ้ทรงเลือกประชาชนเพราะ
เห็นแก่สถานที่ แต่เลือกสถานที่ห่างไกลเพื่อเห็นแก่
ประชาชน
20 เหตุฉะนั้นสถานที่ซึ่งร่วมทุกข์ยากลําบากกับชนชาตินั้น
ก็ติดต่อสื่อสารถึงประโยชน์ที่องค์พระผู้เป็นเจ ้าทรงส่งมา
และเมื่อได ้ละทิ้งความพิโรธขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์แล ้ว

More Related Content

More from Filipino Tracts and Literature Society Inc.

More from Filipino Tracts and Literature Society Inc. (20)

UZBEK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UZBEK - The Book of the Prophet Nahum.pdfUZBEK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UZBEK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
UYGHUR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UYGHUR - The Book of the Prophet Nahum.pdfUYGHUR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UYGHUR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
URDU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
URDU - The Book of the Prophet Nahum.pdfURDU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
URDU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
UPPER SORBIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UPPER SORBIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfUPPER SORBIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UPPER SORBIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
UKRAINIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UKRAINIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfUKRAINIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UKRAINIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TWI - The Book of the OT Prophet Nahum.pdf
TWI - The Book of the OT Prophet Nahum.pdfTWI - The Book of the OT Prophet Nahum.pdf
TWI - The Book of the OT Prophet Nahum.pdf
 
TURKMEN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TURKMEN - The Book of the Prophet Nahum.pdfTURKMEN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TURKMEN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TURKISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TURKISH - The Book of the Prophet Nahum.pdfTURKISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TURKISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TSONGA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TSONGA - The Book of the Prophet Nahum.pdfTSONGA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TSONGA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TONGAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TONGAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfTONGAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TONGAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TIGRINYA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TIGRINYA - The Book of the Prophet Nahum.pdfTIGRINYA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TIGRINYA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TIBETAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TIBETAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfTIBETAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TIBETAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
THAI - The Book of the Prophet Nahum.pdf
THAI - The Book of the Prophet Nahum.pdfTHAI - The Book of the Prophet Nahum.pdf
THAI - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TELUGU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TELUGU - The Book of the Prophet Nahum.pdfTELUGU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TELUGU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TATAR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TATAR - The Book of the Prophet Nahum.pdfTATAR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TATAR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TAMIL - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAMIL - The Book of the Prophet Nahum.pdfTAMIL - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAMIL - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TAJIK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAJIK - The Book of the Prophet Nahum.pdfTAJIK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAJIK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TAHITIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAHITIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfTAHITIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAHITIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TAGALOG - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAGALOG - The Book of the Prophet Nahum.pdfTAGALOG - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAGALOG - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
SWEDISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
SWEDISH - The Book of the Prophet Nahum.pdfSWEDISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
SWEDISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 

Thai - 2nd Maccabees.pdf

  • 2. บทที่ 1 1 พี่น้องที่เป็นชาวยิวซึ่งอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มและใน ดินแดนแห่งแคว ้นยูเดีย ปรารถนาให ้พี่น้องชาวยิวที่อยู่ทั่ว อียิปต์มีสุขภาพแข็งแรงและสันติสุข 2 ขอพระเจ้าเมตตาท่าน และจงระลึกถึงพันธสัญญาที่ พระองค์ทรงทําไว ้กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบผู้รับใช ้ที่ สัตย์ซื่อของพระองค์ 3 และท่านทั้งหลายจงมีใจเต็มใจที่จะปรนนิบัติพระองค์ และกระทําตามพระประสงค์ของพระองค์ ด ้วยความกล ้า หาญและจิตใจที่เต็มใจ 4 และเปิดใจของคุณในธรรมบัญญัติและพระบัญญัติของ พระองค์ และส่งสันติสุขมาสู่คุณ 5 และจงฟังคําอธิษฐานของเจ ้า และอยู่เป็นอันหนึ่งอัน เดียวกันกับเจ ้า และจะไม่ละทิ้งเจ ้าในยามลําบาก 6 บัดนี้พวกเราจะอธิษฐานเพื่อท่านที่นี่ 7 ครั้งใดที่เดเมตริอัสครองราชย์ ในปีร ้อยหกสิบเก ้า พวก เราชาวยิวได ้เขียนถึงท่านในยามทุกข์ยากลําบากซึ่งเกิด แก่เราในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นับตั้งแต่เวลาที่เจสันและ พรรคพวกของเขาได ้กบฏจากดินแดนและอาณาจักร ศักดิ์สิทธิ์ 8 และเผาระเบียงและทําให ้ผู้บริสุทธิ์ต ้องโลหิตตก แล ้วเรา ก็ได ้อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ และก็มีคนได ้ยิน เราก็ถวาย เครื่องสัตวบูชาและแป้งละเอียดแล ้วจุดตะเกียงและปูขนม ปัง 9 บัดนี้จงให ้ท่านถือเทศกาลอยู่เพิงในเดือนคัสเลอู 10 ในปีที่แปดสิบแปด ประชาชนที่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม และในแคว ้นยูเดีย และสภา และยูดาสได ้ส่งคําทักทาย และกําลังใจไปยังอริสโตบูลุส เจ ้านายของกษัตริย์ปโตเล เมอัส ซึ่งเป็นกลุ่มของปุโรหิตที่ได ้รับการเจิมไว ้และ ชาว ยิวที่อยู่ในอียิปต์: 11 เนื่องจากพระเจ ้าได ้ทรงช่วยเราให ้พ ้นจากภยันตรายอัน ใหญ่หลวงแล ้ว เราจึงขอบพระคุณพระองค์เป็นอย่างสูง ดังที่ได ้ทรงสู้รบกับกษัตริย์องค์หนึ่ง 12 เพราะพระองค์ทรงขับไล่บรรดาผู้สู้รบในเมืองบริสุทธิ์ ออกไป 13 เพราะว่าเมื่อผู้นําเข ้ามาในเปอร์เซีย และกองทัพซึ่งดู เหมือนไร ้พ่ายซึ่งอยู่ด ้วยก็ถูกสังหารในวิหารนาเนียโดย การหลอกลวงของปุโรหิตของนาเนีย 14 ฝ่ ายอันทิโอคัสก็เข ้ามาในสถานที่นั้นราวกับจะแต่งงาน กับนาง เพื่อรับเงินเป็นสินสอด 15 ซึ่งเมื่อปุโรหิตเมืองนาเนียออกไปแล ้ว และท่านได ้เข ้า ไปในวงพระวิหารพร ้อมกับคณะเล็กๆ เขาก็ปิดพระวิหาร ทันทีที่อันทิโอคัสเข ้ามา 16 เมื่อเปิดประตูองคมนตรีบนหลังคา เขาก็ขว ้างก ้อนหิน ดุจสายฟ้าฟาดฟันนายร ้อย ฟันเป็นชิ้นๆ ทุบหัวของเขาทิ้ง แล ้วโยนให ้คนที่อยู่ข ้างนอกนั้น 17 สาธุการแด่พระเจ ้าของเราในทุกสิ่ง ผู้ทรงมอบคน อธรรมไว ้ 18 เพราะเหตุนี้ขณะที่เราตั้งใจไว ้ว่าเราจะรักษาพระวิหาร ให ้บริสุทธิ์ในวันที่ห ้าและยี่สิบของเดือน Casleu เราคิดว่า จําเป็นต ้องรับรองการนี้เพื่อเจ ้าจะได ้รักษาไว ้ด ้วย เป็น เทศกาลเลี้ยงพลับพลาและของ ไฟซึ่งมอบให ้เราเมื่อเน เมียสถวายเครื่องบูชา หลังจากนั้นเขาก็สร ้างพระวิหารและ แท่นบูชา 19 เพราะว่าเมื่อบรรพบุรุษของเราถูกนําเข ้าไปในเปอร์เซีย ปุโรหิตผู้ศรัทธาในสมัยนั้นก็เอาไฟจากแท่นบูชาไปซ่อน ไว ้ในที่กลวงในบ่อที่ไม่มีนํ้า ซึ่งเขาก็ได ้เก็บมันไว ้จนแน่ โดยไม่มีใครรู้จักสถานที่นั้น ผู้ชายทุกคน 20 หลายปีผ่านไป เมื่อพระเจ ้าพอพระทัย เนเมียสจึงส่งมา จากกษัตริย์เปอร์เซีย จึงส่งลูกหลานของปุโรหิตผู้ซ่อนไฟ ไว ้แต่เมื่อพวกเขาบอกเราว่าไม่พบไฟ มีแต่นํ้าข ้น ; 21 แล ้วพระองค์ทรงบัญชาให ้พวกเขาตักขึ้นมานํามา และ เมื่อวางเครื่องบูชาแล ้ว เนเมียสก็สั่งให ้ปุโรหิตโปรยฟืน และสิ่งของที่วางอยู่บนนั้นด ้วยนํ้า 22 เมื่อเหตุการณ์นี้เสร็จสิ้นและถึงเวลาที่ดวงอาทิตย์ส่อง แสงซึ่งแต่ก่อนซ่อนอยู่ในเมฆ ก็มีไฟลุกโชนขึ้นจนทุกคน ประหลาดใจ 23 และปุโรหิตก็อธิษฐานขณะที่เครื่องบูชากําลังดําเนินอยู่ ข ้าพเจ ้ากล่าวว่า ทั้งปุโรหิตและคนอื่นๆ ทั้งหมด โยนาธาน เริ่มต ้น และคนอื่นๆ ตอบรับเหมือนที่นีเมียสทํา 24 คําอธิษฐานก็เป็นไปตามนี้ ข ้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ ้า องค์พระผู้เป็นเจ ้าพระเจ ้า ผู้สร ้างสรรพสิ่ง ผู้ทรงเกรงกลัว เข ้มแข็ง ชอบธรรม เปี่ยมด ้วยเมตตา เป็นกษัตริย์องค์เดียว และสง่างาม 25 พระองค์ผู้ประทานทุกสิ่งแต่พระองค์เดียว ผู้ทรง ยุติธรรม ผู้ทรงฤทธานุภาพและเป็นนิตย์ พระองค์ทรงช่วย อิสราเอลให ้พ ้นจากความยากลําบากทั้งสิ้น พระองค์ทรง เลือกบรรพบุรุษ และทรงชําระให ้บริสุทธิ์ 26 จงรับเครื่องบูชาสําหรับอิสราเอลประชากรของเจ ้า ทั้งหมด และสงวนส่วนของเจ ้าไว ้และชําระให ้บริสุทธิ์ 27 จงรวบรวมบรรดาผู้ที่กระจัดกระจายไปจากพวกเรา ช่วยเหลือบรรดาผู้ที่ปรนนิบัติในหมู่ประชาชาติ เฝ้าดู บรรดาผู้ที่ถูกดูหมิ่นและน่ารังเกียจ และให ้บรรดา ประชาชาติรู้ว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ ้าของเรา 28 ขอทรงลงโทษผู้ที่บีบบังคับเรา และทรงทําผิดต่อเรา ด ้วยความเย่อหยิ่ง 29 ขอทรงปลูกประชากรของพระองค์ไว ้ในที่บริสุทธิ์ของ พระองค์อีก ดังที่โมเสสได ้กล่าวไว ้ 30 และบรรดาปุโรหิตก็ร ้องเพลงสดุดีขอบพระคุณ 31 เมื่อเครื่องบูชาหมดลงแล ้ว เนเมียสก็สั่งนํ้าที่เหลือให ้ เทลงบนก ้อนหินใหญ่ 32 เมื่อเสร็จแล ้วก็เกิดเปลวไฟ แต่แสงที่ส่องจากแท่นบูชา ก็ดับไป 33 เมื่อทราบเรื่องนี้แล ้ว ก็ได ้รับแจ ้งกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย ว่าในสถานที่ซึ่งปุโรหิตซึ่งถูกนําตัวไปซ่อนไฟไว ้นั้น มีนํ้า ปรากฏอยู่ และเนเมียสได ้ชําระเครื่องบูชาด ้วยไฟนั้นแล ้ว 34 แล ้วพระราชาทรงปิดสถานที่นั้นให ้บริสุทธิ์ หลังจากที่ ทรงลองคดีแล ้ว 35 และกษัตริย์ทรงรับของกํานัลมากมายและพระราชทาน แก่ผู้ที่พระองค์จะพอพระทัย 36 นีเมียสเรียกสิ่งนี้ว่านัฟธาร์ ซึ่งพอๆ ที่จะกล่าวได ้ว่าเป็น การชําระให ้บริสุทธิ์ แต่หลายคนเรียกสิ่งนี้ว่านีไฟ บทที่ 2 1 พบในบันทึกด ้วยว่าเจเรมีผู้เผยพระวจนะสั่งคนที่ถูกพา ออกไปให ้เอาไฟ ดังที่มีนัยไว ้ว่า 2 และพระศาสดาพยากรณ์ได ้ประทานธรรมบัญญัติแก่เขา แล ้ว กําชับพวกเขาว่าอย่าลืมพระบัญญัติขององค์พระผู้ เป็นเจ ้า และอย่าให ้จิตใจหลงผิดเมื่อเห็นรูปเคารพเงินและ ทองคําพร ้อมเครื่องประดับ 3 พระองค์ยังได ้ทรงกําชับพวกเขาด ้วยถ ้อยคําเช่นนั้นอีก ว่า ธรรมบัญญัติจะไม่พรากไปจากใจของเขา
  • 3. 4 มีเขียนไว ้เหมือนกันว่าผู้เผยพระวจนะได ้รับคําเตือนจาก พระเจ ้าแล ้วจึงสั่งให ้พลับพลาและหีบพันธสัญญาไปกับ ท่าน ขณะที่ท่านขึ้นไปบนภูเขา ที่ซึ่งโมเสสปีนขึ้นไปและ เห็นมรดกของพระเจ ้า 5 เมื่อเจเรมีมาถึงที่นั่น ก็พบถํ้ากลวงแห่งหนึ่ง เป็นที่ซึ่งเขา วางพลับพลา หีบพันธสัญญา และแท่นบูชาเครื่องหอม จึง ปิดประตูไว ้ 6 บางคนที่ติดตามพระองค์มาเพื่อบอกทางแต่หาไม่พบ 7 เมื่อเยเรมีหยั่งรู้ได ้ก็ตําหนิเขาว่า "สถานที่นั้นไม่มีใคร รู้จักจนกว่าจะถึงเวลาที่พระเจ ้าจะทรงรวบรวมพลไพร่ของ พระองค์อีกครั้งและรับพวกเขาเข ้าในความเมตตา" ๘ เมื่อนั้นพระเจ ้าจะทรงสําแดงสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขา และ พระสิริของพระเจ ้าจะปรากฏขึ้น และเมฆก็เช่นกัน ดังที่ พระองค์ทรงสําแดงไว ้ใต ้โมเสสด ้วย และดังเมื่อซาโลมอน ปรารถนาให ้สถานที่นั้นได ้รับการชําระให ้บริสุทธิ์อย่าง สมเกียรติ 9 มีประกาศด ้วยว่า พระองค์ทรงมีปัญญาถวายเครื่องบูชา อุทิศและงานสร ้างพระวิหารให ้เสร็จ 10 ขณะโมเสสอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ ไฟลงมาจาก สวรรค์เผาผลาญเครื่องสัตวบูชา ซาโลมอนก็อธิษฐาน เหมือนกัน และไฟลงมาจากสวรรค์เผาผลาญเครื่องเผา บูชา 11 โมเสสกล่าวว่า "เพราะว่าเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นมิให ้ รับประทานจึงถูกเผาเสีย" 12 ซาโลมอนทรงรักษาแปดวันนั้นไว ้ 13 เรื่องเดียวกันนี้ก็มีรายงานไว ้ในข ้อเขียนและคําอธิบาย ของเนเมียสด ้วย และวิธีที่พระองค์ทรงก่อตั้งห ้องสมุดได ้ รวบรวมกิจการของกษัตริย์ ผู้เผยพระวจนะ และของดาวิด และสาส์นของกษัตริย์เกี่ยวกับของประทานอันศักดิ์สิทธิ์ มารวมกัน 14 ในทํานองเดียวกัน ยูดาสก็รวบรวมบรรดาสิ่งของที่สูญ หายไปเพราะสงครามที่เรามีอยู่มารวมกัน และยังคงอยู่กับ เรา 15 ดังนั้น หากท่านต ้องการมัน จงส่งคนไปเอามาให ้ท่าน 16 ขณะที่เรากําลังจะฉลองการชําระให ้บริสุทธิ์นั้น เราได ้ เขียนถึงท่านแล ้ว และถ ้าท่านรักษาวันเวลาเดิมไว ้ท่านก็ จะทําได ้ดี 17 เรายังหวังอีกว่าพระเจ ้าผู้ทรงปลดปล่อยประชากรของ พระองค์ทั้งหมด และประทานมรดก อาณาจักร ฐานะ ปุโรหิต และสถานบริสุทธิ์แก่พวกเขาทั้งหมด 18 ตามที่พระองค์ทรงสัญญาไว ้ในธรรมบัญญัติ ในไม่ช ้า พระองค์จะทรงเมตตาเรา และรวบรวมเราจากทุกแผ่นดิน ใต ้ฟ้ามาสู่วิสุทธิสถาน เพราะพระองค์ทรงช่วยเราให ้พ ้น จากความทุกข์ลําบากใหญ่หลวง และทรงชําระสถานที่นั้น ให ้บริสุทธิ์ 19 บัดนี้เกี่ยวกับยูดาส มัคคาบีส และพี่น้องของเขา และ การชําระพระวิหารใหญ่ และการอุทิศแท่นบูชา 20 และการทําสงครามกับอันทิโอคัส เอปีฟาเนส และยูพา เตอร์บุตรชายของเขา 21 และหมายสําคัญอันชัดแจ ้งซึ่งมาจากสวรรค์ถึงผู้ที่ ประพฤติตัวเป็นลูกผู้ชายเพื่อยกย่องนับถือศาสนายิว มี เพียงคนไม่กี่คนเท่านั้นที่ชนะทั่วทั้งประเทศ และไล่ล่าฝูง คนป่ าเถื่อน 22 และทรงยึดพระวิหารซึ่งเลื่องลือไปทั่วโลกกลับคืนมา อีก และทรงปล่อยเมืองให ้เป็นอิสระ และรักษากฎเกณฑ์ที่ กําลังเสื่อมลง องค์พระผู้เป็นเจ ้าทรงพระกรุณาต่อพวกเขา ด ้วยพระกรุณาทุกประการ 23 ผมบอกว่าเรื่องทั้งหมดนี้ตามที่เจสันแห่งไซรีนประกาศ ไว ้ในหนังสือห ้าเล่ม เราจะทดสอบความย่อในเล่มเดียว 24 เมื่อพิจารณาถึงจํานวนอนันต์ และความยากลําบากที่ พวกเขาพบว่าปรารถนาจะพิจารณาการเล่าเรื่องในเรื่อง ต่างๆ ที่หลากหลาย 25 เราระวังให ้ดีว่าคนอ่านจะมีความสุข และคนอยากจําจะ ได ้สบายใจ และคนทั้งปวงที่มันมาอยู่ในมือจะได ้กําไร 26 เหตุฉะนั้นสําหรับพวกเราที่รับภาระหนักอันแสน เจ็บปวดนี้จึงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เป็นเรื่องของเหงื่อและการ เฝ้าดู 27 แม ้ว่าผู้ที่เตรียมงานเลี้ยงและแสวงหาประโยชน์ของ ผู้อื่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่เพื่อความพอใจของคนเป็น อันมาก เราจึงยินดีรับความเจ็บปวดอันใหญ่หลวงนี้ 28 ปล่อยให ้ผู้เขียนจัดการทุกอย่างอย่างถูกต ้องแม่นยํา และพยายามปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของการย่อ 29 เพราะว่าในฐานะนายผู้สร ้างบ ้านใหม่จะต ้องดูแลอาคาร ทั้งหมด แต่ผู้ที่ลงมือทาสีและทาสีนั้น จะต ้องเสาะหาของ ที่เหมาะสมมาตกแต่ง ข ้าพเจ ้าก็คิดว่าสิ่งนั้นอยู่กับเรา เหมือนกัน 30 การยืนหยัดเหนือทุกประเด็น และพิจารณาเรื่องใหญ่ๆ และอยากรู้อยากเห็นในรายละเอียด เป็นของผู้เขียนคน แรก: 31 แต่การใช ้ความสั้น และหลีกหนีงานหนักนั้น จะต ้อง มอบให ้กับผู้ที่ย่อให ้สั้นลง 32 ต่อไปนี้เราจะเริ่มเรื่องกัน โดยเพิ่มเฉพาะสิ่งที่กล่าวไว ้ แล ้วเท่านั้นว่าการกล่าวอารัมภบทยาวๆ เป็นเรื่องโง่เขลา และดําเนินเรื่องสั้นด ้วยตัวมันเอง บทที่ 3 1 บัดนี้เมื่อนครบริสุทธิ์มีผู้อาศัยอยู่อย่างสันติ และกฎต่างๆ ก็ได ้รับการดูแลอย่างดี เพราะความนับถือพระเจ ้าของมหา ปุโรหิตโอเนียส และความเกลียดชังความชั่วร ้ายของเขา ๒ เหตุการณ์ได ้บังเกิดขึ้นคือแม ้แต่กษัตริย์เองก็ยังให ้ เกียรติสถานที่, และขยายพระวิหารด ้วยของประทานที่ดี ที่สุดของพวกเขา; 3 ถึงขนาดที่เซลิวคัสแห่งเอเชียหารายได ้ของเขาเองต ้อง แบกรับค่าใช ้จ่ายทั้งหมดที่เป็นค่าถวายเครื่องสัตวบูชา 4 แต่ซีโมนคนหนึ่งจากเผ่าเบนยามินซึ่งได ้รับแต่งตั้งให ้ เป็นผู้ว่าการพระวิหาร ได ้ทะเลาะกับมหาปุโรหิตเรื่องความ วุ่นวายในเมือง 5 และเมื่อเขาไม่สามารถเอาชนะโอเนียสได ้เขาจึงส่งเขา ไปให ้อปอลโลเนียสบุตรชายของทราซีอัส ซึ่งขณะนั้นเป็น ผู้ว่าการเมืองซีโลซีเรียและฟีนิซ 6 และทูลพระองค์ว่าคลังในกรุงเยรูซาเล็มเต็มไปด ้วยเงิน มากมายจนนับไม่ถ ้วน ทรัพย์สมบัติอันมากมายของพวก เขาซึ่งไม่เกี่ยวข ้องกับเครื่องสัตวบูชาก็มีมากมายนับไม่ ถ ้วน และสามารถนําทั้งหมดเข ้าในพระราชสมบัติของ กษัตริย์ได ้มือ. 7 เมื่ออปอลโลเนียสเข ้าเฝ้าพระราชาและทรงแสดงเงินที่ ทรงบอกแก่พระองค์ กษัตริย์ทรงเลือกเฮลิโอโดรัส เหรัญญิกของพระองค์ และส่งพระบัญชาให ้นําเงินที่กล่าว มานั้นมาให ้เขา 8 เฮลิโอโดรัสจึงออกเดินทางทันที ภายใต ้สีของการเยี่ยม ชมเมือง Celosyria และ Phenice แต่เพื่อบรรลุจุดประสงค์ ของกษัตริย์อย่างแท ้จริง
  • 4. 9 เมื่อท่านมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม และได ้รับการต ้อนรับอย่าง สุภาพจากมหาปุโรหิตแห่งเมืองนั้นแล ้ว ท่านก็เล่าให ้ฟังว่า ได ้รับทราบเรื่องเงินนั้นอย่างไร และถามว่าท่านมาที่นี่ ทําไม และถามว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเช่นนี้จริงหรือ 10 มหาปุโรหิตจึงบอกเขาว่ามีเงินจํานวนนี้สะสมไว ้เพื่อ บรรเทาความเดือดร ้อนของหญิงม่ายและลูกกําพร ้าพ่อ 11 และบางส่วนเป็นของฮีร์คานัส บุตรชายของโทเบียส ผู้ มีเกียรติมาก ไม่ใช่อย่างที่ซีโมนผู้ชั่วร ้ายได ้แจ ้งความเท็จ รวมเป็นเงินสี่ร ้อยตะลันต์ และทองคําสองร ้อยทองคํา 12 และเป็นไปไม่ได ้เลยที่ความผิดเช่นนั้นจะเกิดขึ้นกับ พวกเขา ที่ได ้กระทําต่อความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่นั้น และต่อความยิ่งใหญ่และศักดิ์สิทธิ์อันละเมิดไม่ได ้ของพระ วิหาร ซึ่งได ้รับเกียรติไปทั่วโลก 13 แต่เฮลิโอโดรัสเนื่องด ้วยพระบัญชาของกษัตริย์ที่ ประทานแก่เขา จึงกล่าวว่า "ไม่ว่าในกรณีใดจะต ้องนํามัน เข ้าไปในคลังของกษัตริย์" 14 ดังนั้นในวันที่พระองค์ทรงกําหนดไว ้พระองค์จึงทรง เข ้ามาจัดการเรื่องนี้ เหตุฉะนั้นทั่วเมืองก็ไม่มีความทุกข์ ทรมานเล็กๆ น้อยๆ เลย 15 แต่บรรดาปุโรหิตได ้กราบลงหน้าแท่นบูชาโดยสวมชุด ปุโรหิตของตน ร ้องทูลต่อพระองค์ผู้ทรงตั้งกฎเกี่ยวกับสิ่ง ที่ถวายแก่พระองค์ทรงรักษาไว ้ให ้เก็บรักษาไว ้อย่าง ปลอดภัย เนื่องด ้วยผู้ที่ได ้มอบไว ้ให ้เก็บรักษาไว ้ 16 ถ ้าผู้ใดมองหน้ามหาปุโรหิต ก็คงทําให ้ใจของเขาบอบ ชํ้า เพราะสีหน้าและสีผิวที่เปลี่ยนไปนั้นบ่งบอกถึงความ ปวดร ้าวในใจของเขา 17 เพราะว่าชายคนนั้นมีความกลัวและความสยดสยองต่อ ร่างกายมากจนปรากฏแก่ผู้ที่มองดูเขาว่าบัดนี้เขามีความ โศกเศร ้าอยู่ในใจเพียงใด 18 บ ้างก็วิ่งหนีออกจากบ ้านไปร่วมอธิษฐานทั่วไป เพราะ สถานที่นั้นเหมือนถูกดูหมิ่น 19 ผู้หญิงที่นุ่งห่มผ ้ากระสอบอยู่ใต ้อกมีผู้หญิงมากมาย ตามถนนต่างๆ และหญิงพรหมจารีที่ถูกขังไว ้ก็วิ่งหนีไป บางคนไปที่ประตูเมือง บางคนไปที่ผนัง และคนอื่นๆ มอง ออกไปนอกหน้าต่าง 20 แล ้วทุกคนก็ชูมือขึ้นฟ้าสวรรค์อธิษฐาน 21 คงจะสงสารชายคนหนึ่งที่เห็นการล่มสลายของฝูงชน ทุกประเภท และเกรงว่ามหาปุโรหิตจะตกอยู่ในความ เจ็บปวดแสนสาหัสเช่นนี้ 22 จากนั้นพวกเขาทูลวิงวอนพระเจ ้าผู้ทรงฤทธานุภาพให ้ รักษาสิ่งที่ทําไว ้อย่างปลอดภัยและแน่นอนสําหรับผู้ที่ทํา สิ่งเหล่านั้น 23 อย่างไรก็ตาม เฮลิโอโดรัสได ้กระทําตามที่กําหนดไว ้ 24 ขณะที่เขาอยู่ที่นั่นพร ้อมทั้งเฝ้าดูแลเรื่องคลังนั้น พระ เจ ้าแห่งวิญญาณและเจ ้าแห่งอํานาจทั้งปวงได ้ปรากฏตัว ครั้งใหญ่ ทุกคนที่คิดว่าจะเข ้ามาด ้วยก็ประหลาดใจในฤทธิ์ เดชของพระเจ ้า และหมดสติไปและหวาดกลัวยิ่งนัก 25 เพราะว่ามีม ้าตัวหนึ่งปรากฏแก่พวกเขาโดยมีผู้ขี่ที่น่า กลัวอยู่บนตัวเขา และประดับด ้วยผ ้าคลุมอันสวยงามมาก และเขาก็วิ่งอย่างดุเดือดและโจมตีเฮลิโอโดรัสด ้วยเท ้า หน้าของเขา และดูเหมือนว่าผู้ที่ขี่ม ้านั้นจะมีเครื่อง บังเหียนครบชุด ทอง. 26 ยิ่งกว่านั้น มีชายหนุ่มอีกสองคนมาปรากฏต่อพระพักตร์ พระองค์ มีพละกําลังโดดเด่น มีความงดงามเป็นเลิศ และ แต่งกายสุภาพเรียบร ้อย ยืนอยู่ข ้างพระองค์ทั้งสองข ้าง และเฆี่ยนตีพระองค์อยู่เนืองๆ และให ้เฆี่ยนเป็นอันมากแก่ พระองค์ 27 ทันใดนั้นเฮลิโอโดรัสก็ล ้มลงถึงพื้น มีความมืดมิด ล ้อมรอบอยู่ แต่คนที่อยู่กับเขากลับจับเขาขึ้นไปทิ้งในแคร่ 28 พระองค์ผู้เสด็จมาพร ้อมรถไฟขบวนใหญ่ในเวลาไม่ นานนี้ และทรงระวังเต็มที่เข ้าไปในคลังนั้น พวกเขาก็ออก เดินทางโดยไม่สามารถช่วยตนเองด ้วยอาวุธของพระองค์ ได ้และพวกเขาก็ยอมรับอย่างชัดแจ ้งถึงฤทธานุภาพของ พระเจ ้า 29 เพราะว่าเขาถูกเหวี่ยงลงโดยพระหัตถ์ของพระเจ ้า และ นอนพูดไม่ออกโดยไม่มีความหวังในชีวิตเลย 30 แต่พวกเขาสรรเสริญพระเจ ้า ผู้ทรงให ้เกียรติแก่สถานที่ ของพระองค์อย่างอัศจรรย์ สําหรับพระวิหาร ก่อนหน้านี้ เล็กน้อยเต็มไปด ้วยความหวาดกลัวและความทุกข์ยาก เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์เสด็จมาปรากฏก็ ทรงเปี่ยมด ้วยความยินดีและยินดี 31 จากนั้นเพื่อนบางคนของเฮลิโอโดรัสก็อธิษฐานต่อโอ เนียสทันทีว่าเขาจะวิงวอนต่อผู้สูงสุดให ้มอบชีวิตของเขา ผู้ที่นอนพร ้อมที่จะสละผี 32 มหาปุโรหิตเกรงว่ากษัตริย์จะเข ้าใจผิดว่าชาวยิวได ้ กระทําการทรยศต่อเฮลิโอโดรัสจึงได ้ถวายเครื่องบูชาเพื่อ สุขภาพของชายคนนั้น 33 ขณะที่มหาปุโรหิตกําลังทําการลบบาป ชายหนุ่มในชุด เดียวกันก็ปรากฏตัวขึ้นและยืนอยู่ข ้างๆ เฮลิโอโดรัส กล่าว ว่า "ขอขอบพระคุณมหาปุโรหิตโอเนียสเป็นอย่างสูง เพราะเห็นแก่พระองค์ที่องค์พระผู้เป็นเจ ้าทรงประทานชีวิต แก่ท่าน" 34 เมื่อเห็นว่าท่านถูกโบยลงมาจากสวรรค์แล ้ว จงประกาศ แก่คนทั้งปวงถึงฤทธานุภาพของพระเจ ้า และเมื่อพวกเขา กล่าวถ ้อยคําเหล่านี้แล ้ว พวกเขาก็ไม่ปรากฏอีกเลย 35 ดังนั้น เฮลิโอโดรัส, หลังจากที่เขาถวายเครื่องบูชาแด่ พระเจ ้าแล ้ว, และให ้คําปฏิญาณอันยิ่งใหญ่แก่ผู้ที่ช่วยชีวิต เขาไว ้, และทักทายโอเนียส, ก็กลับมาพร ้อมกับกองทัพ ของเขาต่อกษัตริย์. 36 แล ้วพระองค์ทรงเป็นพยานแก่คนทั้งปวงถึงพระราชกิจ ของพระเจ ้าผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งพระองค์ได ้เห็นกับตา 37 และเมื่อกษัตริย์เฮลิโอโดรัสซึ่งเป็นคนเหมาะสมที่จะถูก ส่งไปยังกรุงเยรูซาเล็มอีกครั้งหนึ่ง พระองค์ตรัสว่า 38 ถ ้าท่านมีศัตรูหรือคนทรยศ จงส่งเขาไปที่นั่น ถ ้าเขา รอดตายไป ถ ้าเขาหนีรอดไปที่นั่นก็ไม่ต ้องสงสัยเลย มี พลังอํานาจพิเศษของพระเจ ้า 39 เพราะว่าผู้ที่อยู่ในสวรรค์ก็จับตาดูสถานที่นั้นและ ปกป้องสถานที่นั้น และพระองค์ทรงทุบตีและทําลาย บรรดาผู้ที่มาทําร ้ายมัน 40 เรื่องที่เกี่ยวข ้องกับเฮลิโอโดรัสและการเก็บรักษาคลังก็ ตกเป็นเช่นนี้ บทที่ 4 1 บัดนี้ซีโมนคนนี้ซึ่งเราพูดถึงแล ้วเป็นผู้ทรยศต่อเงินและ ประเทศของเขาใส่ร ้ายโอเนียสราวกับว่าเขาทําให ้เฮลิโอ โดรัสหวาดกลัวและเป็นผู้กระทําความชั่วร ้ายเหล่านี้ 2 ดังนั้นเขาจึงกล ้าที่จะเรียกเขาว่าคนทรยศ สมควรได ้รับ ผลประโยชน์จากเมืองนี้ และยอมให ้ชนชาติของเขาเอง และใจร ้อนมากต่อธรรมบัญญัติ 3 แต่เมื่อความเกลียดชังของพวกเขาแพร่ขยายออกไปจน ทําให ้คนกลุ่มหนึ่งของซีโมนได ้ลงมือฆ่าคน
  • 5. 4 Onias มองเห็นอันตรายของความขัดแย ้งนี้และ Apollonius ในฐานะผู้ว่าการ Celosyria และ Phenice ก็ โกรธจัดและเพิ่มความอาฆาตพยาบาทของ Simon 5 พระองค์เข ้าเฝ้ากษัตริย์มิใช่เพื่อจะกล่าวหาเพื่อนร่วม ชาติ แต่ทรงแสวงหาประโยชน์ส่วนรวมทั้งส่วนรวมและ ส่วนรวม 6 เพราะเขาเห็นว่าเป็นไปไม่ได ้ที่รัฐจะนิ่งเงียบอยู่ และซี โมนก็ละทิ้งความโง่เขลาของเขา เว ้นแต่กษัตริย์จะทรง พิจารณาดู 7 แต่หลังจากเสลูคัสสิ้นพระชนม์ เมื่ออันทิโอคัสที่เรียกว่า เอปีฟาเนสเข ้ายึดอาณาจักร ยาสันน้องชายของโอเนียสก็ ทํางานเล่ห์เหลี่ยมเพื่อเป็นมหาปุโรหิต 8 ถวายคํามั่นสัญญาต่อกษัตริย์ด ้วยเงินสามร ้อยหกสิบตะ ลันต์ และรายได ้อีกแปดสิบตะลันต์ 9 นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงสัญญาว่าจะจัดสรรเพิ่มอีก หนึ่งร ้อยห ้าสิบหากทรงมีใบอนุญาตให ้ตั้งสถานที่ออก กําลังกาย และอบรมเยาวชนตามแบบของคนนอกศาสนา และให ้เขียนถึงกรุงเยรูซาเล็มโดย ชื่อของพวกอันติโอ เชียน 10 ซึ่งเมื่อกษัตริย์ทรงอนุญาต และพระองค์ทรงได ้รับการ ปกครองแล ้ว พระองค์ก็ทรงนําชนชาติของพระองค์เอง เป็นแบบกรีก 11 และสิทธิพิเศษอันสูงส่งที่ได ้รับความโปรดปรานเป็น พิเศษแก่ชาวยิวโดยทางยอห์นบิดาของยูโปเลมัส ผู้ซึ่งไป เป็นทูตประจํากรุงโรมด ้วยไมตรีจิตและความช่วยเหลือ เขาก็รับไป และทรงทําลายรัฐบาลซึ่งปฏิบัติตามธรรม บัญญัติลง และทรงตั้งธรรมเนียมใหม่ขึ้นซึ่งขัดกับธรรม บัญญัติ 12 ด ้วยพระทัยยินดีที่พระองค์ทรงสร ้างสถานที่ออกกําลัง กายไว ้ใต ้หอคอย และทรงนําคนหนุ่มที่เป็นหัวหน้ามาอยู่ ใต ้บังคับของพระองค์ และให ้สวมหมวก 13 บัดนี้ นี่แหละคือความนิยมสูงสุดของแฟชั่นกรีก และ มารยาทที่เป็นคนนอกรีตเพิ่มมากขึ้น โดยอาศัยความ หยาบคายอย่างยิ่งของยาสัน ผู้เป็นคนเลวทราม และไม่มี มหาปุโรหิต 14 ว่าพวกปุโรหิตไม่มีความกล ้าที่จะปรนนิบัติที่แท่นบูชา อีกต่อไป แต่กลับดูหมิ่นพระวิหารและละเลยเครื่องบูชา จึง รีบไปร่วมรับเงินที่ผิดกฎหมายในสถานที่ออกกําลังกาย หลังจากที่เกม Discus เริ่มขึ้น 15 ไม่ได ้ถูกกําหนดโดยเกียรติของบรรพบุรุษ แต่ชอบ เกียรติของชาวกรีกมากที่สุด 16 เนื่องด ้วยเหตุภัยพิบัติร ้ายแรงจึงเกิดขึ้นแก่พวกเขา เพราะพวกเขามีพวกเขาให ้เป็นศัตรูและผู้แก ้แค ้น ซึ่งพวก เขาปฏิบัติตามธรรมเนียมของพวกเขาอย่างเอาจริงเอาจัง และกับผู้ที่พวกเขาปรารถนาจะเป็นเหมือนในทุกสิ่ง 17 เพราะว่าการกระทําชั่วที่ขัดกับกฎหมายของพระเจ ้า ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย แต่คราวหน้าจะประกาศสิ่งเหล่านี้ 18 บัดนี้เมื่อเกมที่ใช ้ทุกปีความเชื่อจัดขึ้นที่เมืองไทรัสซึ่งมี กษัตริย์ประทับอยู่ 19 ยาสันผู้ไร ้มารยาทผู้นี้ส่งทูตพิเศษจากกรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งเป็นชาวอันติโอเกียนไปนําเงินสามร ้อยเดรชไปถวาย เครื่องบูชาของเฮอร์คิวลีส ซึ่งแม ้แต่ผู้ถือก็เห็นว่าไม่ เหมาะสมที่จะถวายเครื่องบูชานั้น เพราะไม่สะดวก แต่จะ ให ้สงวนไว ้สําหรับค่าใช ้จ่ายอื่น ๆ 20 เงินจํานวนนี้สําหรับผู้ส่งจึงได ้รับการแต่งตั้งให ้เป็น เครื่องบูชาของเฮอร์คิวลิส แต่เพราะคนหามจึงเอามาใช ้ ทําเรือ 21 บัดนี้เมื่ออปอลโลเนียส บุตรชายของเมเนสธีอัสถูก ส่งไปอียิปต์เพื่อประกอบพิธีราชาภิเษกของกษัตริย์ปโตเล เมอัส ฟิโลเมโทร อันทิโอคัส เข ้าใจว่าเขาจะไม่ กระทบกระเทือนต่อกิจการของเขา เพื่อความปลอดภัย ของเขาเอง ครั้นแล ้วเขาก็มาถึงเมืองยัฟฟา และจากที่นั่น ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม : : 22 ที่ซึ่งเขาได ้รับการต ้อนรับอย่างสมเกียรติจากยาสันและ จากเมืองนั้น และถูกนําเข ้ามาพร ้อมคบเพลิงและด ้วยเสียง โห่ร ้องดังก ้อง ภายหลังจึงเสด็จพร ้อมกับไพร่พลของเขา ไปยังเมืองฟีไนซ์ 23 สามปีต่อมาเจสันก็ส่งเมเนลอสน้องชายของซีโมนดังที่ กล่าวไปแล ้วไปนําเงินถวายกษัตริย์และพิจารณาเรื่องที่ จําเป็นบางประการ 24 แต่เมื่อท่านถูกนําตัวเข ้าเฝ้ากษัตริย์ เมื่อท่านได ้ยกย่อง พระองค์ด ้วยฤทธิ์อันรุ่งโรจน์แล ้ว ท่านก็ได ้รับตําแหน่ง ปุโรหิตเป็นของตนเอง โดยถวายเงินสามร ้อยตะลันต์ มากกว่ายาสัน 25 พระองค์จึงเสด็จมาตามพระราชโองการของกษัตริย์ มิได ้นําสิ่งใดมาซึ่งสมควรแก่ตําแหน่งมหาปุโรหิต มีแต่ ความเกรี้ยวกราดอย่างผู้เผด็จการอันโหดร ้าย และความ เกรี้ยวกราดของสัตว์ดุร ้าย 26 แล ้วยาสันซึ่งบ่อนทําลายน้องชายของตนและถูกคนอื่น ทําลายก็จําต ้องหนีไปยังดินแดนของชาวอัมโมน 27 ดังนั้น เมเนลอสจึงได ้รับราชรัฐ แต่สําหรับเงินที่เขา สัญญาไว ้กับกษัตริย์นั้น เขาไม่รับสั่งอะไรทั้งนั้น แม ้ว่าโส สตราติสผู้ครองปราสาทจะเรียกร ้องก็ตาม 28 เพราะว่าเขาได ้รวบรวมธรรมเนียมไว ้แล ้ว ดังนั้นทั้งสอง จึงถูกเรียกเข ้าเฝ้ากษัตริย์ 29 เมเนลอสได ้ละทิ้งลีซีมาคัสน้องชายของตนในตําแหน่ง ปุโรหิตแทน และโสสตราตัสก็ออกจากลังซึ่งเป็นผู้ว่าการ แคว ้นไซเปรียน 30 ขณะที่กําลังทําสิ่งเหล่านั้นอยู่นั้น ชาวเมืองทาร์ซัสและ มัลโลสได ้ก่อการกบฏขึ้น เพราะพวกเขาถูกมอบให ้แก่นาง สนมของกษัตริย์ที่เรียกว่าอันทิโอคัส 31 แล ้วพระราชาก็ทรงรีบเร่งจัดการเรื่องต่างๆ ทิ้งให ้อัน โดรนิคัสผู้มีอํานาจเป็นรอง 32 ฝ่ ายเมเนลอสคิดว่าได ้เวลาอันสะดวกจึงได ้ขโมย ภาชนะทองคําบางส่วนจากพระวิหาร และมอบบางส่วน ให ้กับแอนโดรนิคัส และบางส่วนเขาก็ขายให ้กับเมืองไท รัสและเมืองต่างๆ โดยรอบ 33 ซึ่งเมื่อโอเนียสรู้ความจริงแล ้ว เขาก็ว่ากล่าวเขา และ ปลีกตัวไปอยู่ในสถานบริสุทธิ์ที่ดาฟเน ซึ่งอยู่ข ้างๆ อันติ โอเคีย 34 เมเนลอสจึงแยกตัวอันโดรนิคัสออกจากกันจึงอธิษฐาน ขอให ้โอเนียสอยู่ในมือของเขา ผู้ที่ถูกชักจูงให ้ทําเช่นนั้น และมาถึงโอเนียสด ้วยการหลอกลวงได ้มอบมือขวาของ เขาด ้วยคําสาบาน และถึงแม ้ว่าเขาสงสัย แต่เขาก็ยัง ชักชวนให ้เขาออกมาจากสถานบริสุทธิ์ ซึ่งเขาเงียบไป ทันทีโดยไม่สนใจความยุติธรรม 35 เพราะว่าซึ่งไม่เพียงทําให ้พวกยิวเท่านั้น แต่ยังเป็นเหตุ ให ้ชนชาติอื่นๆ อีกหลายชาติได ้รับความขุ่นเคืองอย่างมาก และเสียใจอย่างยิ่งที่ฆ่าชายผู้นั้นอย่างไม่ยุติธรรม 36 และเมื่อกษัตริย์เสด็จกลับมาจากที่ต่างๆ แถวซีลีเซีย แล ้ว พวกยิวที่อยู่ในเมืองและชาวกรีกบางคนที่เกลียดชัง เรื่องนี้ก็บ่นว่าเพราะโอเนียสถูกฆ่าโดยไม่มีเหตุ
  • 6. 37 เหตุฉะนั้น อันทิโอคัสจึงรู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง และรู้สึก สงสารและร ้องไห ้เพราะความประพฤติที่สงบเสงี่ยมและ เจียมเนื้อเจียมตัวของผู้ที่ตายแล ้ว 38 เมื่อโกรธแล ้วเขาก็เอาเสื้อสีม่วงของเขาไปจากแอน โดรนิคัส และฉีกเสื้อผ ้าของเขาออก และนําเขาไปทั่ว เมืองไปยังสถานที่นั้นซึ่งเขาได ้กระทําการไม่เคารพต่อโอ เนียส เขาได ้สังหารฆาตกรต ้องสาปที่นั่น ดังนั้นองค์พระผู้ เป็นเจ ้าทรงตอบแทนการลงโทษเขาตามที่เขาสมควร ได ้รับ 39 ครั้นลีสิมาคัสได ้กระทําการศักดิ์สิทธิ์หลายอย่างใน เมืองโดยได ้รับความยินยอมจากเมเนเลอัส และผลของ การนั้นก็แพร่ออกไป ฝูงชนก็รวมตัวกันต่อต ้านลีสิมาคัส และภาชนะทองคําหลายใบก็ถูกขนออกไปแล ้ว 40 เมื่อคนทั่วไปลุกขึ้นโกรธจัด ลีซีมาคัสจึงติดอาวุธ ประมาณสามพันคน และเริ่มก่อความรุนแรงก่อน มีดาวออ เรนัสคนหนึ่งเป็นผู้นํา ชายผู้ล่วงลับไปนานหลายปี และมี ความโง่เขลาไม่น้อย 41 พวกเขาเห็นความพยายามของลีสิมาคัส บ ้างก็คว ้าก ้อน หินได ้บ ้างกระบอง บ ้างก็หยิบผงคลีจํานวนหนึ่ง ซึ่งอยู่ถัด มาก็โยนพวกเขาทั้งหมดรวมกันบนลีสิมาคัสและที่ตั้งอยู่ บนพวกเขา 42 พวกนั้นทําให ้บาดเจ็บเป็นอันมาก บ ้างก็ฟาดพื้น บ ้างก็ หนีหนีหมด แต่ฝ่ ายโจรคริสตจักรนั้นเขาฆ่าเสียข ้างคลัง 43 เหตุฉะนั้นจึงมีการกล่าวโทษเมเนเลอัสในเรื่องนี้ 44 เมื่อพระราชาเสด็จมาถึงเมืองไทรัส มีชายสามคนที่ วุฒิสภาส่งมาให ้เข ้าว่าความต่อพระพักตร์พระองค์ 45 แต่เมเนลอสซึ่งบัดนี้ถูกตัดสินว่ามีความผิดแล ้ว ได ้ สัญญากับปโตเลมีบุตรชายโดริเมเนสว่าจะมอบเงิน มากมายให ้เขา ถ ้าเขาจะปลอบกษัตริย์ต่อเขา 46 ครั้นปโตเลมีได ้พาพระราชาออกไปที่เฉลียงแห่งหนึ่ง ราวกับจะสูดอากาศ ทําให ้เขาเกิดพระทัยอีกอย่างหนึ่ง 47 ถึงขนาดที่เขาปลดเมเนเลอัสออกจากข ้อกล่าวหานั้น ถึงแม ้ว่าเขาจะเป็นต ้นเหตุของความหายนะทั้งหมดก็ตาม และคนจนเหล่านั้นที่หากพวกเขาบอกเรื่องของตนต่อหน้า ชาวไซเธียนแล ้ว ก็ควรจะถูกตัดสินว่าบริสุทธิ์ เขาก็ประหาร ชีวิตพวกเขา . 48 ดังนี้แหละบรรดาผู้ที่ติดตามเรื่องเมือง และประชาชน และภาชนะศักดิ์สิทธิ์ ในไม่ช ้าก็ได ้รับโทษอันไม่ยุติธรรม 49 เหตุฉะนั้นแม ้แต่ชาวเมืองไทรัสก็ยังเกลียดชังการกระ ทําอันชั่วร ้ายนั้น จึงได ้ฝังเขาไว ้อย่างมีเกียรติ 50 ดังนั้นด ้วยความโลภของผู้มีอํานาจ เมเนลอสจึงยังคง อยู่ในอํานาจ มีความอาฆาตพยาบาทเพิ่มมากขึ้น และเป็น คนทรยศต่อพลเมืองอย่างมาก บทที่ 5 1 ในเวลาเดียวกันอันทิโอคัสก็เตรียมการเดินทางครั้งที่ สองไปยังอียิปต์: 2 ต่อมาทั่วเมืองเห็นพลม ้าสวมชุดทองคําวิ่งไปในอากาศ สวมชุดทองคํา ถือหอกเหมือนกองทหารตลอดระยะเวลา เกือบสี่สิบวัน 3 และกองพลทหารม ้าก็เรียงเป็นแถว เผชิญหน้าและวิ่ง แข่งกัน สั่นโล่ หอกเป็นอันมาก ชักดาบ การหล่อลูกดอก เครื่องประดับทองคําที่แวววาว และเครื่องบังเหียนทุกชนิด 4 ดังนั้นทุกคนจึงอธิษฐานขอให ้การประจักษ์นั้นกลับ กลายเป็นดี 5 เมื่อมีข่าวลืออันเป็นเท็จออกไปว่าอันทิโอคัสตายแล ้ว เจ สันจึงพาคนไปอย่างน้อยหนึ่งพันคน และจู่ๆ ก็เข ้าโจมตี เมืองนั้น และพวกเขาที่อยู่บนกําแพงถูกวางกลับ, และ เมืองที่ถูกยึดเป็นเวลานาน, เมเนลอสก็หนีเข ้าไปใน ปราสาท: 6 แต่เจสันสังหารพลเมืองของตนอย่างไร ้ความปราณี ไม่ คิดว่าการได ้รับวันชาติของเขาจะเป็นวันที่ไม่มีความสุข อย่างที่สุดสําหรับเขา แต่คิดว่าพวกเขาเป็นศัตรูของเขา ไม่ใช่เพื่อนร่วมชาติที่เขาพิชิต 7 อย่างไรก็ตาม เหตุทั้งหมดนี้เขาไม่ได ้รับอาณาเขต แต่ ในที่สุดได ้รับความอับอายเพราะบําเหน็จจากการทรยศ ของเขา และหนีเข ้าไปในดินแดนของคนอัมโมนอีก 8 ในที่สุดเขาก็กลับมาอย่างไม่มีความสุข โดยถูกกล่าวหา ต่อหน้าอาเรทัสกษัตริย์แห่งชาวอาระเบีย หนีจากเมือง หนึ่งไปอีกเมืองหนึ่ง ไล่ตามคนทั้งปวง ถูกเกลียดชังใน ฐานะผู้ละทิ้งธรรมบัญญัติ และถูกรังเกียจในฐานะศัตรูตัว ฉกาจของ ประเทศและชนชาติของเขาถูกขับออกไปใน อียิปต์ 9 ดังนั้น ผู้ที่ขับไล่คนจํานวนมากออกจากประเทศของตน ก็พินาศในดินแดนแปลกหน้า และย ้ายไปอยู่ที่เมืองเลซเด โมเนียน และคิดว่าจะหาความช่วยเหลือจากญาติของเขา ที่นั่น 10 ผู้ที่ทิ้งศพจํานวนมากที่ยังไม่ได ้ฝังก็ไม่มีใครไว ้ทุกข์ให ้ เขา และไม่มีพิธีศพใดๆ เลย หรือฝังศพร่วมกับบรรพบุรุษ ของเขา 11 เมื่อเหตุการณ์นี้มาถึงราชรถของกษัตริย์แล ้ว พระองค์ คิดว่าแคว ้นยูเดียก่อกบฏแล ้ว ครั้นเสด็จออกจากอียิปต์ ด ้วยพระทัยโกรธเคืองแล ้ว พระองค์จึงทรงยึดเมืองนี้ด ้วย กําลังอาวุธ 12 และสั่งทหารของพระองค์ว่าอย่างดเว ้นเหมือนที่เขาพบ และให ้ฆ่าคนที่ขึ้นไปบนบ ้านเสีย 13 มีการฆ่าคนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ การฆ่าผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก การฆ่าหญิงพรหมจารีและทารก 14 และถูกทําลายภายในสามวันเต็มแปดหมื่นคน ซึ่ง สังหารสี่หมื่นคนในการสู้รบ และขายได ้ไม่น้อยไปกว่าการ ถูกสังหาร 15 แต่เขาไม่พอใจกับสิ่งนี้ แต่สันนิษฐานว่าจะเข ้าไปใน พระวิหารบริสุทธิ์ที่สุดของโลก เมเนลอสผู้ทรยศต่อ กฎหมายและต่อประเทศของเขาเองซึ่งเป็นผู้นําทางของ เขา: 16 พระองค์ทรงนําภาชนะบริสุทธิ์ด ้วยมือที่โสโครก และ ด ้วยมือที่ไม่สุภาพดึงเอาของที่กษัตริย์องค์อื่นถวายไว ้เพื่อ เสริมเกียรติและเกียรติภูมิให ้กับสถานที่นั้น พระองค์ก็ทรง มอบของเหล่านั้นให ้ 17 แอนติโอคัสมีจิตใจหยิ่งผยองจนไม่คิดว่าองค์พระผู้เป็น เจ ้าจะทรงพระพิโรธต่อบาปของคนเหล่านั้นที่อาศัยอยู่ใน เมืองอยู่พักหนึ่ง ดังนั้นพระองค์จึงไม่ได ้เพ่งดูสถานที่นั้น 18 เพราะหากก่อนหน้านี้เขามิได ้ถูกพันธนาการด ้วยบาป มากมาย ทันทีที่เขามาถึง ชายคนนี้ก็ถูกเฆี่ยนตีทันที และ ถอนตัวจากข ้อสันนิษฐานของเขา เช่นเดียวกับเฮลิโอโด รัส ซึ่งกษัตริย์เซลูคัสส่งไปตรวจดูคลัง 19 อย่างไรก็ตาม พระเจ ้าไม่ได ้ทรงเลือกประชาชนเพราะ เห็นแก่สถานที่ แต่เลือกสถานที่ห่างไกลเพื่อเห็นแก่ ประชาชน 20 เหตุฉะนั้นสถานที่ซึ่งร่วมทุกข์ยากลําบากกับชนชาตินั้น ก็ติดต่อสื่อสารถึงประโยชน์ที่องค์พระผู้เป็นเจ ้าทรงส่งมา และเมื่อได ้ละทิ้งความพิโรธขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์แล ้ว
  • 7. พระเจ ้าผู้ยิ่งใหญ่ก็ทรงละทิ้งเสียอีก เมื่อคืนดีแล ้วก็ได ้รับ การสถาปนาขึ้นด ้วยสง่าราศีทั้งปวง 21 เมื่ออันทิโอคัสขนเงินหนึ่งพันแปดร ้อยตะลันต์ไปจาก พระวิหารแล ้ว เขาก็รีบไปยังเมืองอันติโอเกีย ด ้วยความ เย่อหยิ่งจองหองที่จะทําให ้แผ่นดินเดินเรือได ้และเดิน เที่ยวทะเลได ้นี่แหละคือความจองหองในใจของเขา 22 และพระองค์ทรงทิ้งผู้ว่าราชการไว ้คอยก่อความวุ่นวาย แก่ประชาชาติ คือฟีลิปที่กรุงเยรูซาเล็ม สําหรับประเทศ ของเขาคือชาวฟรีเจียน และด ้วยมารยาทที่ป่ าเถื่อนยิ่งกว่า ผู้ที่ตั้งเขาไว ้ที่นั่น 23 และที่การิซิมมีแอนโดรนิคัส และนอกจากนี้ เมเนลอส ซึ่งเลวร ้ายยิ่งกว่าคนอื่นๆ ทั้งหมดได ้ยื่นมืออย่างหนักต่อ พลเมือง มีจิตใจที่มุ่งร ้ายต่อชาวยิวเพื่อนร่วมชาติของเขา 24 พระองค์ทรงส่งอปอลโลเนียสหัวโจกผู้น่าชิงชังคนนั้น พร ้อมด ้วยกองทัพสองหมื่นสองหมื่นคน สั่งให ้พระองค์ ประหารคนที่มีอายุมากที่สุดทั้งหมด และขายผู้หญิงและ รุ่นน้องออกไป 25 ผู้ที่มายังกรุงเยรูซาเล็มและแสร ้งทําเป็นสันติ ได ้งดเว ้น จนถึงวันบริสุทธิ์แห่งวันสะบาโต เมื่อรับชาวยิวที่ถือวัน บริสุทธิ์ พระองค์ทรงบัญชาคนของเขาให ้ติดอาวุธด ้วย ตนเอง 26 พระองค์จึงทรงประหารบรรดาผู้ที่ไปร่วมงานฉลองวัน สะบาโต และทรงถืออาวุธวิ่งไปทั่วเมือง ทรงสังหารคนเป็น อันมาก 27 แต่ยูดาส มัคคาบีสกับคนอื่นๆ อีกเก ้าคนหรือประมาณ นั้น ได ้ปลีกตัวเข ้าไปในถิ่นทุรกันดาร และอาศัยอยู่บน ภูเขาตามลักษณะของสัตว์ร ้าย ร่วมกับคณะของเขาซึ่งกิน พืชผักอยู่เสมอ เกรงว่าพวกเขาจะมีส่วนในมลพิษ บทที่ 6 1 ไม่นานหลังจากนั้นกษัตริย์ทรงส่งชายชราชาวเอเธนส์ ไปบังคับชาวยิวให ้ละทิ้งกฎเกณฑ์ของบรรพบุรุษ และไม่ ดําเนินชีวิตตามกฎเกณฑ์ของพระเจ ้า 2 และทําให ้พระวิหารในกรุงเยรูซาเล็มเป็นมลทินด ้วย และ ให ้เรียกพระวิหารของดาวพฤหัสบดีโอลิมเปียสด ้วย และ ในการการิซิมของดาวพฤหัสบดีผู้พิทักษ์คนแปลกหน้า ตามที่พวกเขาปรารถนาซึ่งอาศัยอยู่ในสถานที่นั้น 3 การเข ้ามาของความชั่วร ้ายนี้ทําให ้คนทั้งหลายได ้รับ ความโศกเศร ้าเป็นทุกข์ 4 เพราะว่าพระวิหารเต็มไปด ้วยการจลาจลและสนุกสนาน รื่นเริงโดยคนต่างชาติที่คบหาสมาคมกับหญิงโสเภณี และ เกี่ยวข ้องกับผู้หญิงที่อยู่ในบริเวณสถานบริสุทธิ์ และ นอกจากได ้นําสิ่งที่ผิดกฎหมายเข ้ามาด ้วย 5 แท่นบูชานั้นเต็มไปด ้วยสิ่งดูหมิ่นซึ่งพระราชบัญญัติห ้าม ไว ้ 6 การที่ผู้ชายถือวันสะบาโตหรือถือศีลอดตามแบบโบราณ นั้น ไม่เป็นพระราชบัญญัติเลย หรือจะถือว่าตนเองเป็นยิวก็ ไม่ถูกต ้องด ้วย 7 และในวันพระราชสมภพของกษัตริย์ทุกๆ เดือน เขาก็ถูก พาไปรับประทานเครื่องสัตวบูชาอย่างขมขื่น และเมื่อถือ ศีลอดของแบคคัส ชาวยิวก็ถูกบังคับให ้แห่ไปที่บัคคัสโดย ถือไม ้เลื้อย 8 ยิ่งกว่านั้นอีก มีกฤษฎีกาออกไปยังเมืองใกล ้เคียงของ บรรดาประชาชาติตามคําแนะนําของปโตเลมีกับชาวยิว ให ้ พวกเขาปฏิบัติตามแบบเดียวกัน และมีส่วนร่วมในการ ถวายเครื่องบูชาของพวกเขา 9 ผู้ใดไม่ประพฤติตามธรรมเนียมของคนต่างชาติ จะต ้อง ถูกประหารชีวิต บุรุษผู้นั้นย่อมเห็นความทุกข์ในปัจจุบัน แล ้ว 10 เพราะมีผู้หญิงสองคนพาลูกของตนเข ้าสุหนัตแล ้ว ซึ่ง เมื่อพวกเขาได ้พาไปรอบ ๆ เมืองอย่างเปิดเผยแล ้ว เหล่า ทารกก็ยื่นอกและเหวี่ยงพวกเขาลงจากกําแพง 11 และคนอื่นๆ ซึ่งวิ่งรวมกันเข ้าไปในถํ้าใกล ้ๆ เพื่อเก็บวัน สะบาโตไว ้เป็นความลับ เมื่อฟีลิปค ้นพบก็ถูกเผาทั้งหมด ด ้วยกัน เพราะพวกเขาได ้มีจิตสํานึกผิดชอบที่จะช่วยเหลือ ตัวเองเพื่อรับเกียรติในวันศักดิ์สิทธิ์ที่สุด 12 บัดนี้ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนผู้ที่อ่านหนังสือเล่มนี้ว่า อย่า ท ้อแท ้เพราะภัยพิบัติเหล่านี้ แต่ขอให ้พวกเขาตัดสินว่าการ ลงโทษนั้นมิใช่เป็นการทําลายล ้าง แต่เป็นการตีสอนชน ชาติของเรา 13 เพราะสิ่งนี้เป็นเครื่องหมายแห่งความดีอันยิ่งใหญ่ของ พระองค์ เมื่อคนชั่วไม่ได ้รับความเดือดร ้อนเป็นเวลานาน แต่จะถูกลงโทษทันที 14 ด ้วยว่าไม่เหมือนประชาชาติอื่นๆ ที่องค์พระผู้เป็นเจ ้า ทรงอดทนที่จะลงโทษ จนกว่าบาปของเขาทั้งหลายจะ หมดลง พระองค์จึงทรงกระทํากับเราเช่นนั้น 15 เกรงว่าเมื่อถึงจุดสูงสุดของบาปแล ้วภายหลังพระองค์ จะทรงแก ้แค ้นเรา 16 ฉะนั้นพระองค์จึงไม่ทรงถอนความเมตตาของพระองค์ ไปจากเรา และแม ้พระองค์จะลงโทษด ้วยความยากลําบาก พระองค์ก็ไม่เคยทอดทิ้งประชากรของพระองค์เลย 17 แต่ให ้เรื่องนี้ที่เราพูดไว ้เป็นคําเตือนแก่เรา และตอนนี้ เรามาถึงการประกาศเรื่องนี้ด ้วยคําพูดไม่กี่คํา 18 เอเลอาซาร์ธรรมาจารย์คนหนึ่ง เป็นคนสูงวัยและมี หน้าตาดี ถูกจํากัดให ้อ ้าปากและกินเนื้อหมู 19 แต่เขาเลือกที่จะตายอย่างมีสง่าราศี ดีกว่าใช ้ชีวิตอย่าง น่าสะอิดสะเอียนอย่างน่าสะอิดสะเอียน จึงคายมันออกมา แล ้วรับความทุกข์ทรมานตามใจชอบ 20 ตามที่ควรจะเป็น ผู้ที่ตั้งใจจะยืนหยัดต่อสู้กับสิ่งเหล่านี้ เป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายที่จะลิ้มรสความรักแห่งชีวิตได ้ 21 แต่บรรดาผู้ที่มีหน้าที่จัดงานเลี้ยงอันชั่วร ้ายนั้น เพราะว่าคนรู้จักเก่าที่เขามีกับชายคนนั้นได ้พาเขาไปนั้น ได ้ขอร ้องให ้เขานําเนื้อจากเสบียงของเขาเองมาตามชอบ ด ้วยกฎหมายให ้เขาใช ้และทําราวกับว่าเขา ได ้กินเนื้อที่ ถวายจากเครื่องบูชาที่กษัตริย์ทรงบัญชา 22 เพื่อว่าเขาจะพ ้นจากความตาย และเพื่อมิตรภาพเก่าๆ กับเขาจะได ้รับความกรุณา 23 แต่เขาเริ่มพิจารณาอย่างสุขุมรอบคอบ และเมื่ออายุ ของเขามากขึ้น และความรุ่งโรจน์ในสมัยโบราณของเขา และเกียรติแห่งผมหงอกของเขาซึ่งมาถึงนั้น และ การศึกษาที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเขาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก หรือ ค่อนข ้างจะเป็นธรรมบัญญัติอันศักดิ์สิทธิ์ที่ทําขึ้นและ พระ เจ ้าทรงประทานให ้ดังนั้นเขาจึงตอบตามนั้น และทรง ประสงค์ให ้พวกเขาส่งพระองค์ไปยังแดนคนตายทันที 24 พระองค์ตรัสว่า เพราะมันไม่ใช่ยุคของเราที่จะแยกตัว ออกไป โดยที่คนหนุ่มสาวจํานวนมากอาจคิดว่าเอเลอา ซาร์ซึ่งมีอายุแปดสิบแปดปีได ้ไปนับถือศาสนาอื่นแล ้ว 25 ดังนั้น พวกเขาจึงถูกล่อลวงโดยความหน้าซื่อใจคด ของฉัน และปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่อีกสักหน่อยและอีกชั่ว ครู่หนึ่ง และฉันก็ทําให ้ความชราของฉันมีรอยเปื้อน และ ทําให ้มันเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียน
  • 8. 26 แม ้ว่าบัดนี้ข ้าพเจ ้าจะได ้รับการช่วยให ้พ ้นจากการลง ทัณฑ์ของมนุษย์ แต่ข ้าพเจ ้าก็ไม่ควรรอดพ ้นจากพระหัตถ์ ของผู้ทรงฤทธานุภาพทั้งที่เป็นและตายไป 27 เหตุฉะนั้น บัดนี้ ข ้าพเจ ้าจะเปลี่ยนแปลงชีวิตนี้อย่าง ลูกผู้ชาย ข ้าพเจ ้าจะแสดงตนตามอายุข ้าพเจ ้าที่ต ้องการ 28 และทิ้งตัวอย่างอันน่าสังเกตไว ้แก่ผู้ที่ตายอย่างเต็มใจ และกล ้าหาญเพื่อกฎอันมีเกียรติและศักดิ์สิทธิ์ เมื่อกล่าว คําเหล่านี้แล ้ว เขาก็ไปรับความทรมานทันที 29 บรรดาผู้ที่ชักจูงให ้เขาเปลี่ยนความปรารถนาดี พวกเขา ก็ทําให ้เขากลายเป็นความเกลียดชังเล็กน้อยก่อน เพราะ คําพูดที่กล่าวมานั้นดําเนินไปจากจิตใจที่หมดหวังไป ตามที่พวกเขาคิด 30 แต่เมื่อท่านพร ้อมที่จะตายด ้วยการเฆี่ยนแล ้ว ท่านก็ ครวญครางว่า "องค์พระผู้เป็นเจ ้าทรงทราบอันบริสุทธิ์ว่า ข ้าพเจ ้าจะได ้พ ้นจากความตายแล ้ว แต่บัดนี้ข ้าพเจ ้าต ้อง ทนความเจ็บปวดรวดร ้าวในร่างกายด ้วยการถูกทุบตี : แต่ จิตใจก็พอใจที่จะทนทุกข์สิ่งเหล่านี้ เพราะว่าเราเกรงกลัว พระองค์ ๓๑ และชายคนนี้สิ้นชีวิตดังนี้, ทิ้งความตายไว ้เป็น แบบอย่างของความกล ้าหาญอันสูงส่ง, และเป็นการระลึก ถึงคุณธรรม, ไม่เพียงต่อชายหนุ่มเท่านั้น, แต่ต่อ ประชาชาติทั้งหมดของเขาด ้วย. บทที่ 7 1 ต่อมาอีกพี่น้องเจ็ดคนกับมารดาถูกจับไป และกษัตริย์ ทรงบังคับให ้ชิมเนื้อหมูโดยผิดกฎหมาย และถูกเฆี่ยนด ้วย เฆี่ยนตีและเฆี่ยนตี 2 แต่มีคนหนึ่งที่พูดก่อนพูดดังนี้ว่า ท่านจะถามหรือเรียน อะไรจากพวกเรา? เราพร ้อมที่จะตายมากกว่าละเมิด กฎเกณฑ์ของบรรพบุรุษของเรา 3 แล ้วพระราชาทรงกริ้วมาก จึงทรงบัญชาให ้กระทะและ หม ้อร ้อนขึ้น 4 เมื่อถูกความร ้อนทันที พระองค์จึงทรงบัญชาให ้ตัดลิ้น ของผู้ที่พูดก่อนออก และให ้ตัดส่วนปลายสุดของร่างกาย ออก ทั้งพี่น้องและมารดาที่เหลือของเขาที่มองดูอยู่ 5 ครั้นเขาพิการทั่วอวัยวะทั้งหมดแล ้ว จึงสั่งให ้เอาเขาไป เผาไฟทอดในกระทะ และเมื่อไอนํ้าในกระทะฟุ้งกระจาย ไปนั้น เขาทั้งหลายก็ชักชวนคนหนึ่ง อีกฝ่ ายกับมารดาต ้อง ตายอย่างลูกผู้ชาย กล่าวอย่างนี้ว่า 6 องค์พระผู้เป็นเจ ้าพระเจ ้าทอดพระเนตรดูพวกเรา และ ความจริงก็ทรงปลอบประโลมใจพวกเรา ดังที่โมเสสในบท เพลงของเขาเห็นหน้าพวกเขาได ้ประกาศไว ้ว่า `และ พระองค์จะทรงได ้รับการเล ้าโลมโดยผู้รับใช ้ของพระองค์' 7 ดังนั้นเมื่อคนแรกตายตามจํานวนนี้ เขาจึงนําตัวที่สองมา ทําเป็นสัตว์เยาะเย ้ย และเมื่อพวกเขาเอาผมออกจากศีรษะ ของเขาแล ้ว เขาจึงถามเขาว่า "เจ ้าจะกินไหม" ก่อนที่จะ ถูกลงโทษตลอด ทุกอวัยวะในร่างกายของเจ ้า? 8 แต่เขาตอบเป็นภาษาของเขาเองว่า "เปล่า" เหตุฉะนั้น เขาจึงได ้รับความทรมานครั้งต่อไปตามลําดับเหมือนอย่าง ครั้งก่อน 9 เมื่อสิ้นลมหายใจครั้งสุดท ้าย พระองค์ตรัสว่า "พระองค์ ทรงพาเราออกจากชีวิตปัจจุบันนี้ดุจความโกรธเกรี้ยว แต่ กษัตริย์แห่งโลกจะทรงโปรดเราให ้ฟื้นขึ้น ผู้สิ้นพระชนม์ เพราะธรรมบัญญัติของพระองค์ สู่ชีวิตนิรันดร์" 10 ภายหลังมีคนที่สามทําท่าเยาะเย ้ย และเมื่อถูกเรียกตัว เขาก็แลบลิ้น และในไม่ช ้าก็ยื่นมือออกมาอย่างลูกผู้ชาย 11 และกล่าวอย่างกล ้าหาญว่า สิ่งเหล่านี้ข ้าพเจ ้าได ้มา จากสวรรค์ และเพราะกฎเกณฑ์ของพระองค์ ข ้าพระองค์ดู หมิ่นมัน และหวังว่าจะได ้รับจากเขาอีก 12 ถึงขนาดกษัตริย์และคนที่อยู่กับพระองค์ก็อัศจรรย์ใจใน ความกล ้าหาญของชายหนุ่มคนนั้น เพราะเขามิได ้สนใจ ความเจ็บปวดเลย 13 เมื่อชายคนนี้ตายแล ้ว พวกเขาก็ทรมานและทุบตีตัวที่สี่ ในลักษณะเดียวกัน 14 เมื่อพร ้อมที่จะตายแล ้วจึงกล่าวดังนี้ว่า "เป็นการดีที่ มนุษย์จะประหารชีวิต และคอยความหวังจากพระเจ ้าที่จะ ทรงให ้พระองค์ฟื้นคืนพระชนมชีพอีกครั้ง ส่วนเจ ้า เจ ้าจะ ไม่มีการฟื้นคืนชีวิตเลย" 15 ภายหลังพวกเขาก็นําตัวที่ห ้ามาด ้วยมาหักเป็นชิ้นๆ 16 แล ้วพระองค์ก็มองดูกษัตริย์และตรัสว่า "พระองค์ทรงมี อํานาจเหนือมนุษย์ พระองค์ทรงเสื่อมทรามลง ทรงกระทํา ตามพระประสงค์ของพระองค์ แต่อย่าคิดว่าชนชาติของเรา ถูกทอดทิ้งจากพระเจ ้า 17 แต่จงคอยดูเถิด ฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์จะทรงทรมานท่านและเชื้อสายของท่านอย่างไร 18 ภายหลังเขาไป เขาจึงนําคนที่หกซึ่งเตรียมจะตายมา กล่าวว่า "อย่าหลงเลย เพราะว่าเราทนทุกข์ทรมานสิ่ง เหล่านี้เพื่อตัวเราเอง โดยได ้กระทําบาปต่อพระเจ ้าของเรา แล ้ว เหตุฉะนั้นจึงมีการอัศจรรย์เกิดขึ้นแก่เรา" 19 แต่อย่าคิดว่าผู้ที่จับมือต่อสู้พระเจ ้าจะรอดพ ้นไปโดยไม่ ได ้รับโทษ 20 แต่มารดานั้นอัศจรรย์เหนือสิ่งอื่นใด และสมควรแก่การ จดจํา เพราะเมื่อเธอเห็นบุตรชายทั้งเจ็ดของเธอถูกสังหาร ภายในวันเดียว เธอก็รับมันไว ้ด ้วยความกล ้าหาญอย่างยิ่ง เนื่องด ้วยความหวังที่เธอมีในพระเจ ้า ๒๑ แท ้จริงแล ้ว เธอตักเตือนพวกเขาทุกคนในภาษาของ เธอเอง เปี่ยมด ้วยวิญญาณที่กล ้าหาญ และปลุกเร ้า ความคิดของผู้หญิงด ้วยท ้องของลูกผู้ชายเธอจึงพูดกับ พวกเขาว่า 22 ข ้าพเจ ้าบอกไม่ได ้ว่าท่านเข ้ามาในครรภ์ข ้าพเจ ้าได ้ อย่างไร เพราะข ้าพเจ ้าไม่ได ้ให ้ลมหายใจหรือชีวิตแก่ท่าน และข ้าพเจ ้าก็ไม่ใช่ผู้สร ้างอวัยวะของพวกท่านทุกคน 23 แต่ถึงกระนั้น พระผู้สร ้างโลก ผู้ทรงสร ้างรุ่นของมนุษย์ และทรงทราบจุดเริ่มต ้นของทุกสิ่ง ความเมตตาของ พระองค์เองจะประทานลมหายใจและชีวิตแก่ท่านอีก ดังที่ บัดนี้ท่านไม่ถือว่าตัวท่านเองเป็นไปตามกฎเกณฑ์ของ พระองค์ เหล ้าสาเก. 24 ฝ่ ายอันทิโอคัสคิดว่าตนถูกดูหมิ่น และสงสัยว่าจะเป็น คําพูดดูถูกเหยียดหยามในขณะที่คนสุดท ้องยังมีชีวิตอยู่ ไม่เพียงแต่ตักเตือนเขาด ้วยคําพูดเท่านั้น แต่ยังให ้คํา สาบานด ้วยว่าเขาจะทําให ้เขาทั้งมั่งมีและมีความสุข มนุษย์ หากเขาจะหันหนีจากกฎเกณฑ์ของบรรพบุรุษของ เขา และเขาจะรับเขาไปเป็นเพื่อนและไว ้วางใจเขาในเรื่อง งานด ้วย 25 แต่เมื่อชายหนุ่มไม่ยอมฟังเขา ไม่ว่าในกรณีใดก็ตาม กษัตริย์ก็ทรงเรียกมารดาของเขา และทรงกําชับเธอให ้ ปรึกษาชายหนุ่มให ้ช่วยชีวิตเขาไว ้ 26 เมื่อท่านเตือนนางด ้วยถ ้อยคํามากมายแล ้ว นางก็ สัญญาว่าจะแนะนําบุตรชายของตน 27 แต่นางก็โน้มตัวลงต่อพระองค์ หัวเราะเยาะผู้ทรยศที่ดุ ร ้ายจนถูกดูหมิ่น และพูดตามภาษาบ ้านเมืองของตนอย่าง นี้ โอ ลูกเอ๋ย โปรดสงสารฉันที่ให ้กําเนิดเจ ้าเก ้าเดือนใน ครรภ์ของฉัน และให ้เวลาแก่เจ ้าสามปีเช่นนี้ และเลี้ยงดู