SlideShare a Scribd company logo

Konkani - Joseph and Asenath by E.W. Brooks.pdf

“And Pharaoh called Joseph's name Zaphnathpaaneah; and he gave him to wife Asenath the daughter of Potipherah priest of On. And Joseph went out over all the land of Egypt.” GENESIS 41:45

1 of 10
Download to read offline
जोसेफ आनी आसेनाथ हाांणी क
े ला
आसेनाथाक राजाचो पूत आनी हेर जायते जाण लग्ाांत सोदतात.
1. भरपूरपणाच्या पयल्या वर्ाा, दुर्ऱ्या म्हयन्ाांत, म्हयन्ाच्या पाांचव्या ददर्ा
फारोन जोर्ेफाक र्गळ्या इदजप्त देशाांत भोांवपाक धाडलो; पयल्या वर्ााच्या
चवथ्या म्हयन्ाांत, म्हयन्ाच्या अठराव्या ददर्ा जोर्ेफ हेदलयोपोदलर्च्या
दशमेचेर पावलो आनी तो त्या देशाांतलो मको दयााच्या रेंव र्ारको एकठाांय
करतालो. त्या शाराांत पेन्टेफ्र
े र् नाांवाचो एक मनीर् आदशल्लो, तो
हेदलओपोदलर्चो याजक आनी फारोचो र्त्रप आनी फारोच्या र्गळ्या
र्त्रपाांचो आनी राजक
ुां वराांचो मुखेली आदशल्लो. आनी हो मनीर् चड दगरेस्त
आनी खूब ऋषी आनी र्ौम्य आदशल्लो आनी तो फारोच्या र्गळ्या राजक
ुां वराां
परर् चड दववेकी आदशल्ल्यान तो फारोचो र्ल्लागारय आदशल्लो. ताका
आर्ेनाथ नाांवाची एक क
ु मारी धूव आदशल्ली, ती अठरा वर्ाां दपरायेची, उांच
आनी र्ोबीत आनी पृथ्वीचेर आदशल्ल्या दर एका क
ु माररका परर् चड
र्ोबीत. आर्ेनाथ स्वता इदजप्ताांतल्या धुवाांच्या क
ु माररकाांचें र्ारक
ें नार्लें,
पूण र्गळ्या गजालीांनी दहब्रूच्या धुवाांक र्ारको आदशल्लो, र्ारा र्ारको ऊ
ां च
आनी रेबेका र्ारको र्ोबीत आनी राहेल र्ारको र्ोबीत आदशल्लो. आनी
दतच्या र्ोबीतकायेची कीता त्या र्गळ्या देशाांनी आनी र्ांवर्ाराच्या शेवटाक
पातळ्ळी आनी ताका लागून र्गळ्या राजक
ुां वर आनी र्त्रपाांच्या पुताांक दतका
लुबाडपाची इत्सा जाली, ना आनी राजाांच्या पुताांकय. र्गळे तरणाटे आनी
पराक्रमी आनी दतचे खातीर ताांचे मदीां व्हड झगडीां जालीां आनी ताांणी
एकामेकाां आड झुजपाक दनबांद क
े लो. फारोच्या पयल्या पुतानय दतची खबर
आयकली आनी ताणें आपल्या बापायक दतका बायलेक ददवपाक दवनवणी
क
े ली आनी ताका म्हळें : “बापूय, पेन्टेफ्र
े र्ाची धूव आर्ेनाथ,
हेदलओपोदलर्चो पयलो मनीर् म्हाका बायलेक ददव. आनी ताचो बापूय
फारोन ताका म्हळें : ''तुज्या वटेन तुज्या वटेनच्यान उण्या बायलेक दकत्याक
र्ोदतात, जेन्ना तूां ह्या र्गळ्या देशाचो राजा जाता? ना, पूण पळय! मोआबचो
राजा योआर्ीमाची धूव तुका लग्न जाल्या आनी ती स्वता एक राणी आनी
पळोवपाक र्ामकी र्ोबीत आर्ा. मागीर हो एक बायलेक तुज्या कडेन घे."
असेनाथ ज्या गोपुराांत रावता ताचें वणणन क
े लाां.
2. कोठयो आर्तात. पयली कोठडी व्हडली आनी खूब मोगाळ आनी
जाांबळ्या फातराांनी पक्की आदशल्ली आनी दतच्यो वण्टी मोलादीक आनी
जायत्या रांगाांच्या फातराांनी आदशल्ल्यो आनी त्या कोठयेचीय छप्पर भाांगराची
आदशल्ली. आनी त्या क
ु डी दभतर इदजप्ताांतल्या लोकाांचे देव, जाांचो आांकडो
नादशल्लो, भाांगर-रुपें, थारादयल्ले आनी र्गळे आर्ेनाथ पुजताले आनी ती
ताांकाां दभयेताली आनी ती दर ददर्ा ताांकाां बळी ददताली. आनी दुर्र् या
कोठयेंत अर्ेनाथाचीां र्गळीां अलांकार आनी छाती आदशल्लीां आनी तातूांत
भाांगर, आनी जायते रुपें आनी भाांगरान दवणलेले वस्त्र अमयाादीत, आनी
फातराांचीां आनी व्हड मोलाचीां, आनी तागडेचीां बारीक वस्त्राां आनी दतच्या
क
ु मारीपणाचीां र्गळीां अलांकाराां आदशल्लीां थांय आदशल्लो. दतर्री कोठली
म्हळ्यार आर्ेनाथाचो र्ाांठो, तातूांत पृथ्वीचेर र्गळ्यो बऱ्यो वस्तू आदशल्ल्यो.
आनी उररल्लीांर्ात क
ु डीांआर्ेनाथाची र्ेवा करपी र्ात क
ु माररकाां रावतालीां,
दरेक क
ु डीक एक कोठरी आदशल्ली, कारण तीां र्मान दपरायेचीां,
अर्ेनाथाच्या एकाच रातीां जल्मल्लीां आनी दतका ताांचो खूब मोग आदशल्लो;
आनी तेय र्गााच्या नखेत्राां भशेन अत्यांत र्ोबीत आदशल्ले आनी ताांकाां क
े न्नाच
मनीर् वा दादल्या भुरग्या कडेन र्ांवाद र्ादलो ना. आताां अर्ेनाथाच्या
व्हडल्या कोठयेंत जांय दतचें क
ु मारीपण पोर्लें, थांय तीन जनेलाां आदशल्लीां;
आनी पयली जनेलाां खूब व्हडली, उदेंतेवटेन आांगणाचेर पळयताले; आनी
दुर्रो ददिणे वटेन आनी दतर्रो रस्त्या वयल्यान पळयतलो. आनी कोठयेंत
उदेंते वटेन पळोवपी भाांगराची खाट उबी आदशल्ली; आनी खाटी भाांगरान
गुांदथल्ल्या जाांबळ्या रांगाच्या वस्तूांनी घालताले, खाट ताांबड्या आनी दकरदमजी
रांगाच्या वस्तूांनी आनी बारीक तागड्यान दवदणल्ली. ह्या खाटीर आर्ेनाथ
एकलोच न्हिददल्लो, आनी क
े न्नाच दादलो वा हेर बायल ताचेर बर्ूांक
नादशल्ली. तशेंच घराच्या भोांवतणीां एक व्हडलें आांगण आनी आांगणाच्या
भोांवतणीांव्हड आयताक
ृ ती फातराांनी बाांददल्ली एक व्हडली वण्टी आदशल्ली;
तशेंच आांगणाांत लोखणान व्यादपल्लीां चार दाराां आदशल्लीां आनी तीां दरेकीां
अठरा बदळश्ट तरणाट्ाांनी र्शस्त्राां दवरतालीां; आनी वण्टीच्या क
ु शीक
र्गळ्या तराांचीां आनी र्गळीां फळाां ददवपी र्ोबीत झाडाां लादयल्लीां, ताांचीां
फळाां दपदकल्लीां, कारण तो कापणीचो हांगाम आदशल्लो ; आनी त्याच
आांगणाच्या उजव्या वटेनच्यान उदकाचो एक दगरेस्त फव्वारोय व्हाांवतालो ;
आनी त्या व्हाळाच्या र्कयल एक व्हडलो क
ुां ड आदशल्लो, जो त्या व्हाळाचें
उदक घेतालो, थांयच्यान आांगणाच्या मदल्यान अशें म्हणूां येता, एक िांय गेली
आनी ती त्या आांगणाांतल्या र्गळ्या झाडाांक उदक ददताली.
जोसेफ पेंटेफ्र
े साांत येवपाची घोशणा करता.
3. र्ात वर्ाांच्या पयल्या वर्ाा, चवथ्या म्हयन्ाांत, म्हयन्ाच्या अठ्ठाव्या ददर्ा,
जोर्ेफ त्या दजल्ह्ह्याचो मको एकठाांय करून हेदलयोपोदलर्च्या दशमेचेर
आयलो. जोर्ेफ त्या शाराक लागीां पावलो तेन्ना ताणें बारा मनशाां मुखार
हेदलयोपोदलर्च्या याजक पेंटेफ्र
े र्ा कडेन धाडू न र्ाांगलें: "आयज हाांव तुज्या
कडेन दभतर र्रतलोां, कारण दनपाराां आनी मध्याि जेवणाचो वेळ आर्ा
आनी थांय आर्ा." र्ुयााची व्हडली उश्णताय आनी तुज्या घराच्या छप्परा
र्कयल थांड जावांक." आनी पेंटेफ्र
े र्ान हीां गजाली आयक
ू न, व्हड खोशीन
खोशी जाली आनी म्हणलें: "जोर्ेफाच्या देवाचो आशीवााद जावां, कारण
म्हज्या स्वामी जोर्ेफान म्हाका फावो अशें मानलाां." आनी पेंटेफ्र
े र्ान
आपल्या घराच्या देखरेखदाराक आपयलो आनी ताका म्हणलें: "बेगीन आनी
म्हजें घर तयार कर आनी व्हडलें जेवण तयार कर, दकत्याक देवाचो बळवांत
जोर्ेफ आयज आमचे कडेन येतलो." आनी आर्ेनाथान दतचो बापूय आनी
आवय ताांच्या वारर्ा थावन आयल्यात म्हण आयक
ू न ती व्हडली खोर् जाली
आनी म्हणाली: "हाांव वचून म्हज्या बापायक आनी आवयक पळे वन वचतलोां,
कारण ते आमच्या वारर्ा थावन आयल्यात" (ते खातीर तें कापणीचो हांगाम
आदशल्लो). आर्ेनाथ बेगीन आपल्या वस्त्राां पडू न आदशल्ल्या क
ु डीांत दभतर
र्रलो आनी दकरदमजी वस्तूांचो आनी भाांगरान गुांदथल्लो बारीक तागडेचो
चोळो घालो आनी भाांगराची पट्टी आनी हाताांत बाांगडे बाांदली. आनी पाांयाांच्या
भोांवतणी भाांगराच्यो बर्क्यो घाल्यो आनी गळ्याांत व्हड मोलाचो आनी
मोलादीक फातर घालून र्गळ्या वटाांनी र्जयल्ले आनी ताचेर र्गळे कडेन
इदजप्ताांतल्या देवाांचीां नाांवाां कोराांदतल्लीां, दोनूय बाांगड्याांचेर आनी फातराांक;
आनी दतणें तकलेर मुक
ु टू य घालून आपल्या देवळाां भोांवतणी मुक
ु ट बाांदू न
तकलेक आांगठो लायलो.
पॅन्टेफ्र
े सान आसेनाथ जोसेफाक लग्ाांत ददवपाचो प्रस्ताव माांडटा.
4. आनी तेन्ना दतणें बेगीन बेगीन आपल्या लॉफ्ाांतल्यान र्ोपणाां र्कयल
देंवली आनी आपल्या बापाय कडेन आनी आवय कडेन येवन ताांकाां चुांबन
घेतलें. पेन्टेफ्र
े र् आनी ताची बायल आपली धूव अर्ेनथाचेर व्हड खोशी जाली,
कारण ताांकाां देवाची िवरो म्हणून र्जयल्ली आनी अलांक
ृ त जाल्ली ददर्ली.
आनी ताांणी आपल्या वारर्ाहक्का थावन हाडल्लीां र्गळीां बरीां वस्तू हाडू न
आपल्या चलयेक ददली; आनी आर्ेनाथ र्गळ्या बऱ्या गजालीांचेर, उमाशेच्या
दनमाण्या काळाांत फळाां आनी द्राि आनी खजूर आनी पारव्याांचेर आनी तुती
आनी अांजीराांचेर खोशी जालो, कारण तीांर्गळीांगोरी आनी रुचीक आवडपी
आदशल्लीां. आनी पेंटेफ्र
े र्ान आपली धूव आर्ेनाथाक म्हणलें: "भुरगो." आनी
दतणें म्हणलें: "हाांगा हाांव आर्ाां, म्हज्या स्वामी." आनी ताणें दतका म्हणलें:
"आमच्या मधें बर्, हाांव तुका म्हजीां उतराां र्ाांगतलोां." "पळे ! देवाचो बळवांत
जोर्ेफ आयज आमचे कडेन येता आनी हो मनीर् र्गळ्या इदजप्त देशाचो
राज्यकतो आर्ा; आनी राजा फारोन ताका आमच्या र्गळ्या देशाचेर आनी
राजाचो राज्यकतो नेमलो आनी तो स्वता ह्या र्गळ्या देशाक धान् ददता." ,
आनी येवपी दुकळाांतल्यान ताका वाचयता, आनी हो जोर्ेफ देवाची उपार्ना
करपी मनीर्, आनी आयज तूां र्ारको र्ुज्ञ आनी क
ु मारी, आनी बुद्धी आनी
दगन्ानाांत बदळश्ट मनीर् आनी देवाचो आत्मो ताचेर आनी ताची क
ृ पा आर्ा
र्वेस्पर तातूांत आर्ा, ये, दिय भुरग्या, आनी हाांव तुका ताचे कडेन बायलेक
ददतलोां आनी तूां ताचे कडेन िवरो जातलो आनी तो स्वता तुजो िवरो
र्दाांकाळ जातलो." आनी, आर्ेनाथान दतच्या बापाय कडल्यान हीां उतराां
आयक
ू न दतच्या तोांडार व्हडलो घाम पडलो आनी दतका व्हड रागान राग
आयलो आनी दतणें आपल्या बापाय कडेन दोळ्याांनी वळवळू न पळयलें आनी
म्हणलें: "म्हणून, म्हज्या स्वामी बापाय , तूां हीां उतराां उलयता?तुका म्हाका
बांदी म्हूण परकी आनी पळू न गेल्ल्या आनी दवकल्ल्या मनशाक ददवांक जाय?
हो कनान देशाांतल्या गोठाण्याचो पूत िय?आनी तो स्वता फाटीां उरला
ताका.इदजप्ताांतल्या जाण्ट्ट्ा बायलोय अथाान र्ाांदगल्ले िमाण ताच्या र्पनाचो
अथा र्ाांदगल्ल्या िमाणें फारोन ताका बांदखणीांतल्यान भायर काडलो?ना? पूण
राजाच्या पयल्या पुता कडेन लग्न जातलोां, कारण तो स्वता र्गळ्या देशाचो
राजा." हीां गजाली आयक
ू न पेंटेफ्र
े र्ाक आपली धूव आर्ेनाथाक जोर्ेफा
दवशीांफ
ु डें उलोवपाक लज जाली, ताका लागून दतणें ताका अदभमानान आनी
रागान जाप ददली.
जोसेफ पेंटेफ्र
े साच्या घरा पावता.
5. आनी पळय! पेंटेफ्र
े र्ाच्या नोकराांतलो एक तरणाटो दभतर र्रलो आनी
ताणें ताका म्हळें : "पळे ! जोर्ेफ आमच्या आांगणाच्या दाराां मुखार उबो
आर्ा." आर्ेनाथान हीां उतराां आयक
ू न ती आपल्या बापायच्या आनी
आवयच्या तोांडा थावन पळू न गेली आनी लॉफ्ाांत वयर र्रली आनी दतच्या
कोठयेंत दभतर र्रली आनी व्हडल्या जनेला कडेन उबी रावली आनी जोर्ेफ
आपल्या बापायच्या घराांत येता तें पळोवांक लागली. पेंटेफ्र
े र् आनी ताची
बायल आनी ताांचे र्गळे नातेदार आनी ताांचो नोकर जोर्ेफाक मेळपाक
भायर र्रले; उदेंते वटेन पळोवपी आांगणाचीां दाराां उक्ीां जालीां तेन्नाां जोर्ेफ
फारोच्या दुर्ऱ्या रथाांत बर्ून दभतर र्रलो; आनी भाांगराच्या क
ु डक्याांनी बफाा
र्ारक
े धवे चार घोडे जोदडल्ले आनी रथ र्गळो शुध्द भाांगराचो तयार क
े ल्लो.
जोर्ेफ धवो आनी दुदमाळ वस्त्र घाल्लो आनी ताचे भोांवतणीां उडयल्लो चोळो
जाांबळो, भाांगरान गुांदथल्ल्या बारीक तागड्याचो आनी ताचे तकलेर भाांगराचो
माळो आनी ताच्या माळाच्या भोांवतणीांबारा वेंचून कादडल्ले फातर आनी ताचे
वयर फातराांक बारा भाांगराचीां दकरणाां आनी ताच्या उजव्या हाताांत राजदांड,
ताचेर ऑदलव्ह फाांटो पातदळल्लो आनी ताचेर फळाां भरपूर आदशल्लीां. तेन्ना
जोर्ेफ आांगणाांत दभतर र्रलो आनी ताचीां दाराां बांद जाल्लीां आनी दर एक
परकी दादलो आनी बायल आांगणाच्या भायर उरली, कारण दाराांचे
राखणदार ओडू न दार बांद क
े ले, तेन्ना पेंटेफ्र
े र् आनी ताची बायल आनी र्गळे
आयले ताांची धूव आर्ेनाथ र्ोडू न ताांचो नातेदार आनी ताांणी धतारेचेर तोांडार
जोर्ेफाक नमस्कार क
े लो; आनी जोर्ेफ आपल्या रथाांतल्यान देंवलो आनी
ताांकाां हातान येवकार ददलो.
असेनाथाक जनेला वयल्यान जोसेफाक ददसता.
6. आर्ेनाथान जोर्ेफाक पळे वन दतच्या दजवाक खर चोळ्ळें आनी दतचें
काळीज क
ु र्क
ु र्लें, आनी दतचे माांडये र्ोडले आनी दतची र्गळी क
ू ड
थरथरली आनी ती व्हड दभयेवन दभयेली आनी मागीर दतणें क
ु क
ुा टायली आनी
काळजाांत म्हणलें: "हाय म्हाका." दुख्खी!आताां हाांव, दुख्खी खांय वचतलोां, वा
ताच्या तोांडा थावन हाांव खांय दलपून रावतलोां, वा देवाचो पूत जोर्ेफ म्हाका
कर्ो पळे तलो, म्हजे वटेन हाांवें ताचे दवशीांवायट उलयलाां?.. अफर्ोर् म्हाका
दुख्खी!हाांव खांय वचून दलपून रावताां, कारण तो स्वता र्गळे दलपपाची र्ुवात
पळयता आनी र्गळें जाणता आनी तातूांत आदशल्ल्या व्हडल्या उजवाडाक
लागून ताका खांयचीच दलपल्ली गजाल र्ुटना?आनी आताां जोर्ेफाचो देव
क
ृ पाळू जावां म्हाका कारण अज्ञानान ताचे आड वायट उतराां उलयलाां.आताां
हाांव, दुख्खी मनीर्, दकतें फाटल्यान वचतलोां?हाांवें म्हणूांक ना: जोर्ेफ कनान
देशाांतल्यान गोठाण्याचो पूत येतलो?आताां तो आमचे कडेन आयला र्गाा
थावन आदयल्ल्या र्ुयाा भशेन आपल्या रथाांत, आनी तो आयज आमच्या घराांत
दभतर र्रलो आनी तो धतारेचेर उजवाडा भशेन तातूांत चकचकीत जाता. पूण
हाांव मूखा आनी धाडर्ी, कारण हाांव ताका दतरस्कार क
े लो आनी ताचे दवशीां
वायट उतराां उलयलोां आनी जोर्ेफ देवाचो पूत म्हण कळ्ळें ना. दकत्याक
मनशाांमदीां कोणाक क
े न्नाच अशी र्ोबीतकाय जल्माक येतली वा बायलेची
खांयची पोट अशी उजवाडाक जल्म ददतली? हाांव दुख्खी आनी मूखा, कारण
हाांवें म्हज्या बापायक वायट उतराां र्ाांगल्याांत. आताां म्हज्या बापायन म्हाका
जोर्ेफाक दार्ी आनी दार्ी म्हूण ददवांक जाय आनी हाांव ताचो र्दाांकाळ
गुलाम उरतलोां."
जोसेफाक जनेला कडेन आसेनाथ ददसता.
7. जोर्ेफ पेंटेफ्र
े र्ाच्या घराांत आयलो आनी एक
े क
ु र्ीचेर बर्लो. ताचे पाांय
धुवन ताचे मुखार वेगळो मेज दवरलो, कारण जोर्ेफाक इदजप्ताांतल्या लोकाां
वाांगडा जेवांक ना. आनी जोर्ेफान वयर पळे लें आनी आर्ेनाथ भायर पळे
वन पळे लें आनी ताणें पेंटेफ्र
े र्ाक म्हणलें: "जॅनेला कडेन मजल्याक उबी
आदशल्ली ती बायल कोण? दतका ह्या घराांतल्यान पयर् वचूांक ददवची."
कारण जोर्ेफाक भांय ददर्तालो: "ती स्वता म्हाकाय त्रार् ददवांक नाका."
दकत्याक राजक
ुां वराांचीां र्गळीां बायलो आनी धुवो आनी र्गळ्या इदजप्त
देशाांतले र्त्रप ताका त्रार् ददताले, ताचे वाांगडा न्हिदे खातीर; पूण
इदजप्ताांतल्या लोकाांचीां जायतीां बायलो आनी धुवोय, जोर्ेफाक पळे वांक,
ताच्या र्ोबीतकायेक लागून त्रार्ाांत पडल्यो; आनी बायलाांन ताका भाांगर
आनी रुपें आनी मोलादीक भेटवस्तू घेवन धादडल्ले दू त जोर्ेफान धमकावून
आनी अपमान करून परतून धाडले, "हाांव र्वेस्पर देवा मुखार आनी म्हज्या
बापायच्या इज्रायलाच्या मुखामळार पातक करचो ना." कारण जोर्ेफाक
र्दाांच देव आपल्या दोळ्याां मुखार आर्तालो आनी ताच्या बापायच्या आज्ञाांची
र्दाांच याद जाताली; कारण जाकोब आपलो पूत जोर्ेफ आनी ताच्या
र्गळ्या पुताांक जायते फावटीां उलयतालो आनी र्ल्लो ददतालो: "भुरग्याांनो,
परकी बायले कडल्यान र्ुरिीतपणान राखून दवरात, जाका लागून दतचे
कडेन मेळ जावांक ना, कारण दतचे कडेन मेळप म्हणल्यार नाश आनी नाश."
देखून जोर्ेफान म्हणलें: "ती बायल ह्या घराांतल्यान भायर र्रू
ां क ददवची."
आनी पेंटेफ्र
े र्ान ताका म्हणलें: "म्हज्या िभू, तुवें मजल्याचेर उबी रावून
पळयल्ली ती बायल परकी िय, पूण आमची धूव, दर दादल्याचो दुस्वार्
करपी आनी आयज तुका र्ोडल्यार हेर खांयच्याच मनशान दतका पळोवांक
ना; आनी , तुका जाय जाल्यार स्वामी, ती येवन तुजे कडेन उलयतली, कारण
ती आमची धूव तुज्या भयणी र्ारकी." आनी जोर्ेफ चड खोशीन खोशी
जालो, कारण पेंटेफ्र
े र्ान म्हणलें: "ती एक क
ु मारी, दर मनशाचो दुस्वार्
करता." आनी जोर्ेफान पेंटेफ्र
े र् आनी ताचे बायलेक म्हणलें: "ती तुजी धूव
आनी क
ु मारी आर्ल्यार दतका येवांक ददवची, कारण ती म्हजी भयण, आनी
हाांव आयच्यान दतचो भयण म्हूण मोग करताां."
जोसेफ आसेनाथाक आशीवाणद ददता.
8. मागीर दतची आवय लॉफ्ाांत वचून अर्ेनाथाक जोर्ेफा कडेन हाडली
आनी पॅन्टेफ्र
े र्ान दतका म्हणलें: "तुज्या भावाक चुांबन घे, कारण तोय आयज
तूां र्ारको क
ु मारी आर्ा आनी तूां दर एका परकी दादल्याचो दुस्वार् करता
तर्ोच दर एका परकी बायलेचो दुस्वार् करता." ." आनी अर्ेनाथान
जोर्ेफाक म्हणलें: "िभु, र्वोच्च देवाचो आशीवााद." आनी जोर्ेफान दतका
म्हणलें: ''र्गलें दजवें करपी देव तुका आशीवााद ददतलो, चलये." पेंटेफ्र
े र्ान
मागीर आपल्या चलयेक आर्ेनाथाक म्हणलें: "येत तुज्या भावाक चुांबन घे."
मागीर आर्ेनाथ जोर्ेफाक चुांबन घेवांक वयर र्रलो तेन्ना जोर्ेफान आपलो
उजवो हात वाडयलो हाताांत घालून, दतच्या दोन पापाां मदीां दतच्या छातीचेर
दवरली (कारण दतचे पाप पयलीांच मोगाळ र्फरचांदाां भशेन उबे आदशल्ले),
आनी जोर्ेफान म्हणलें: "जव्या देवाक तोांडान आशीवााद ददवपी मनशाक
देवाची भन्हक् करपी मनशाक फावो ना. आनी दजदवताची आशीवााददत
भाकरी खाता, आनी अमरत्वाची धन् प्याली दपता आनी अदवनाशी
आशीवााददत अदभषेकान अदभषेक जाता, एक परकी बायलेक चुांबन घेवांक,
जी आपल्या तोांडान मेल्ल्या आनी बदहऱ्या मूतींक आशीवााद ददता आनी
ताांच्या मेजार गळो मारपाची भाकरी खाता आनी ताांच्या पानाांतल्यान
फटोवपाचो पेलो दपता आनी नाशाच्या अदभषेकाचो अदभषेक जाता; पूण
देवाची पुजा करपी मनीर् आपल्या आवयक आनी आपल्या आवय कडल्यान
जल्मल्ल्या भयणीक आनी ताच्या जमातीांतल्यान जल्मल्ल्या भयणीक आनी
ताच्या र्ोफाचेर वाांटू न घेवपी बायलेक, दजव्या देवाक तोांडान आशीवााद
ददवपी बायलेक चुांबन घेतलो. तशेंच, देवाची उपार्ना करपी बायलेन परकी
मनशाक चुांबन घेवप योग्य ना, कारण हें र्वेस्पर देवा मुखार घृणास्पद
आर्ा." आनी अर्ेनाथान जोर्ेफा कडल्यान हीां उतराां आयक
ू न ती खूब
त्रार्ाांत पडली आनी क
ु क
ुा टायली ;आनी ती दोळे उगडू न जोर्ेफा कडेन
खरपणान पळयतना तीांदुकाां भरलीां.आनी जोर्ेफाक दतका रडटा तें पळोवन
दतची खूब दया आयली, कारण तो र्ौम्य आनी दयाळ आनी िभूचो भांय
आदशल्लो.तेन्ना तो दतचो उजवो हात दतचे तकले वयल्यान वयर काडलो आनी
म्हणलें: "म्हज्या बापायच्या इज्रायलाचो र्वेस्पर देव, र्गळ्याांत उांचेलो आनी
पराक्रमी देव, जो र्गळ्या वस्तूांक दजवीत ददता आनी काळखाांतल्यान
उजवाडाक आनी चुकीांतल्यान र्त्याक आनी मरणाांतल्यान दजणेंत आपयता.
तूां ह्या क
ु माररक
े कय आशीवााद ददव आनी दतका दजवी कर आनी तुज्या पदवत्र
आत्म्यान दतका नवें कर आनी दतका तुज्या दजदवताची भाकरी खावांक आनी
तुज्या आशीवाादाचो पेलो दपयेवांक ददवचो आनी र्गळें तयार जावचे पयलीां
तुवें वेंचून कादडल्ल्या तुज्या लोकाां कडेन दतची गणना कर. आनी तुज्या वेंचून
कादडल्ल्या खातीर तयार क
े ल्ल्या तुज्या दवर्वाांत दतका दभतर र्रू
ां क ददवची
आनी तुज्या र्ार्णाच्या दजदवताांत दतका र्दाांकाळ दजयेवांक ददवची."
आसेनाथ दनवृत्त जाता आनी जोसेफ वचपाची तयारी करता.
9. आनी अर्ेनाथ जोर्ेफाच्या आशीवाादाक लागून चड खोशी जालो. मागीर
ती बेगीन बेगीन आपल्या मळबाांत एकलीच वयर र्रली आनी दुबळ्यापणाांत
दतच्या खाटीर पडली, कारण दतच्या आनांदाांत आनी दुख्खाांत आनी व्हड भांय
आदशल्लो; जोर्ेफा कडल्यान हीां उतराां आयक
ू न आनी र्वोच्च देवाच्या
नाांवान दतचे कडेन उलयतना दतचेर एक र्तत घाम ओतलो. मागीर ती व्हड
आनी कडू रडू न रडली आनी दतची पुजा करपाची र्वय आदशल्ल्या आपल्या
देवाांक आनी दतणें दतरस्कार क
े ल्ल्या मूतीं कडल्यान पश्चात्ताप करून र्ाांज
येवपाची वाट पळयली. पूण जोर्ेफ जेवलो आनी दपयेलो; आनी ताणें आपल्या
र्ेवकाांक र्ाांगलें, घोड्याांक ताांच्या रथाांक जोडू न र्गळ्या देशाांत भोांवपाक
र्ाांगलें. आनी पेंटेफ्र
े र्ान जोर्ेफाक म्हणलें: "आयज म्हज्या स्वामीक हाांगा
रावपाक ददव आनी र्काळीां तूां वचतलो." आनी जोर्ेफान म्हणलें: "ना, पूण
आयज हाांव वचतलोां, कारण होच दीर् देवान आपलीां र्गळीां रचणूकाां तयार
करपाक र्ुरवात क
े ली आनी आठव्या ददर्ा हाांवूय तुमचे कडेन परतून येतलोां
आनी हाांगा रावपाक लागतलोां."
आसेनाथ इदजप्ाांतल्या देवाांक न्हयकार ददता आनी स्वताक उणाक
करता.
10. जोर्ेफ घराांतल्यान भायर र्रलो तेन्ना पेंटेफ्र
े र् आनी ताचे र्गळे नातेदार
आपल्या वारर्ाक गेले आनी आर्ेनाथ र्ात क
ु माररकाां वाांगडा एकटोच
उरलो, र्ुयाा अस्त जायर्र बेजार आनी रडटालो. आनी ती भाकरी खावली
ना आनी उदक दपयेली ना, पूण र्गळे न्हिददल्ले आर्तना ती स्वता एकलीच
जागृत आदशल्ली आनी रडटाली आनी वारांवार हातान स्तनाक मारताली.
आनी ह्या गजालीां उपराांत अर्ेनथ आपल्या खाटीवयल्यान उठलो आनी
मजल्याांतल्यान र्ोपणाां र्कयल देंवलो आनी दाराांत येतना ती दरबार
आपल्या भुरग्याां वाांगडा न्हिददल्ली ददर्ली. आनी दतणें बेगीन बेगीन
दाराांतल्यान पडद्याचें चामड्याचें आवरण र्कयल देंवयलें आनी तातूांत दर्ांडर
भरून लॉफ्ाांत व्हरून जमनीर दवरलें. आनी तेन्ना दतणें दार र्ुरिीतपणान
बांद क
े लें आनी क
ु शीक थावन लोखणाच्या बोल्टान बाांदलें आनी व्हड आनी
खूब व्हड रडू न एकठाांय व्हड क
ु क
ुा टावन क
ु क
ुा टायलें. पूण आर्ेनाथान
र्गळ्या क
ु मारीां परर् चड मोग क
े ल्लो क
ु मारी दतची क
ु क
ुा टावणी आयक
ू न
बेगीन बेगीन गेली आनी हेर क
ु माररकाांकय जागृत करून दाराांत आयली
आनी दार बांद ददर्ली. आनी, आर्ेनाथाचें क
ु क
ुा टावप आनी रडप आयक
ू न
दतणें भायर उबी रावून दतका म्हणलें: "दकतें, म्हज्या मालदकन, आनी तुका
दकत्याक दुख्ख जाता? आनी तुका दकतें त्रार् ददता? आमकाां उगडू न ददव."
आमी तुका पळयतात." आनी आर्ेनाथान दभतर बांद जावन दतका म्हणलें:
"म्हज्या तकलेचेर व्हडली आनी खर वेदना आयल्या आनी हाांव म्हज्या खाटीर
आराम करताां आनी हाांव उठ
ू न तुका उगडपाक शकना, कारण हाांव म्हज्या
र्गळ्या आांगाांचेर दुबळो आर्ाां." देखून तुमच्याांतलो दरेकलो आपल्या क
ु डीांत
वचून न्हिदूांक ददवचो आनी म्हाका शाांत जावांक ददवचो.” आनी, जेन्नाां
क
ु माररकाां, दरेकीांआपल्याच कोठयेंत गेलीां, तेन्ना आर्ेनाथान उठ
ू न आपल्या
न्हिदपाच्या रूमाचें दार शाांतपणान उगडलें आनी दतच्या अलांकाराचीां छाती
आदशल्ल्या दतच्या दुर्ऱ्या कोठयेंत गेली आनी दतणें आपली दतजोरी उगडली
आनी एक काळो आनी घेतलो sombre tunic जी दतणें घाल्ली आनी दतचो
पयलो भाव मेलो तेन्ना शोक क
े लो. मागीर हो ट्ुदनक घेवन दतणें तो आपल्या
कोठयेंत व्हरून परतून दार र्ुरिीतपणान बांद क
े लें आनी बोल्ट क
ु शीक
थावन दवरलो. मागीर, देखून, आर्ेनाथान आपलो राजचोमो काडू न शोकाचो
वस्त्र घालो आनी भाांगराची पट्टी र्ोडली आनी दोरयेक बाांदू न तकलेवयल्यान
मुक
ु ट म्हळ्यार दमत्र, तशेंच मुक
ु ट आनी दतच्या हाताांतल्यान आनी पाांयाांतल्यो
र्ाखळीय र्गळ्यो जमनीर घालून दवरल्यो. मागीर दतणें आपलो वेंचून
कादडल्लो चोळो आनी भाांगराचो पट्टी आनी माइटर आनी दतचो मुक
ु ट घेवन
उत्तरेकडेन पळोवपी जनेला वयल्यान, गरीबाांक उडयतात. उपराांत दतणें
आपल्या क
ु डीांत आदशल्ले र्गळे देव, भाांगराचे आनी रुप्याचे देव, जाांकाां
र्ांख्या नादशल्लीां देवाां घेवन ताांकाां क
ु डक
े करून जनेला वयल्यान गरीब
मनशाांक आनी दभकारीांक उडयले. आनी परतून अर्ेनाथान आपलें राज
जेवण आनी मोटवे दपलाां आनी नुस्तें आनी गायचें माांर् आनी दतच्या देवाांचे
र्गळे बळी आनी र्ोऱ्याच्या र्ोऱ्याचीां आयदनाां घेवन तीां र्गळीां र्ुण्याांक
जेवण म्हणून उत्तरेक पळोवपी जनेला वयल्यान उडयलीां हें . २ ह्या गजालीां
उपराांत दतणें चामड्याचें आवरण घेतलें, तातूांत दर्ांडराां आदशल्लें आनी तें
जमनीर ओतलें; आनी ताचेर दतणें बोटीचो कपडो घेतलो आनी कमराांक
बाांदू न दवरलो; आनी दतणें तकलेच्या क
ें र्ाांचें जाळय र्ोडू न तकलेचेर भस्म
दशांपडली. आनी ती जमनीरय दर्ांडर दशांपडली आनी दर्ांडराचेर पडली आनी
र्काळ मेरेन दतच्या स्तनाक र्तत हाताांनी मारत रावली आनी र्काळ मेरेन
क
ु क
ुा टावन रातभर रडत रावली. आनी, जेन्नाां अर्ेनाथान र्काळीां उठ
ू न
पळयलें आनी पळय! दतच्या दुकाांतल्यान मातये भशेन दतचे र्कयल
आदशल्ले, र्ुयााचो अस्त जायर्र ती परतून दर्ांडराांचेर तोांडार पडली. अशें
आर्ेनाथान र्ात दीर् क
े लें, दकतेंय चाखलें ना.
असेनाथ दहब्रू लोकाांच्या देवाक मागणें करपाचो सांकल्प करता.
11. आनी आठव्या ददर्ा फाांतोडेर आयलो आनी र्ुकणीां पयलीांच दकरा दकरा
करतालीां आनी र्ुणीां वाटेर वचपी लोकाांक भोांवत रावलीां तेन्ना आर्ेनाथान
मातये वयल्यान आनी बर्ल्ल्या दर्ांडराां वयल्यान मात्शी तकली वयर काडली,
कारण ती र्ामकी थकली आनी दतच्या व्हडल्या अपमानाक लागून दतच्या
अवयवाांची शक् उणी जाल्ली; कारण आर्ेनाथ थकलो आनी बेर्ुमार जाल्लो
आनी दतची ताांक उणी जाल्ली आनी तेन्ना ती उदेंते वटेन पळोवपी जनेला
र्कयल बर्ून वण्टी कडेन वळली; आनी हाताचीां बोटाां उजव्या गुडघ्याचेर
जोडू न तकली दतणें आपल्या पोटार दवरली; आनी दतचें तोांड बांद जाल्लें,
आनी दतणें आपल्या अपमानाच्या र्ात ददर्ाांनी आनी र्ात रातीां उगडलें ना.
आनी दतणें तोांड उगडनार्तना काळजाांत म्हणलें: "हाांव दकतें करू
ां , हाांव
नीच, वा खांय वचतलोां? आनी हाांव फ
ु डें कोणा कडेन आलादशरो मेळटलो?
वा कोणा कडेन उलयताां, म्हणल्यार क
ु मारी." एक अनाथ आनी उध्वस्त आनी
र्गळ्याांनी र्ोडू न ददल्लो आनी दुस्वार् क
े ल्लो?आताां र्गळे म्हजो दुस्वार्
करपाक आयल्यात आनी तातूांतलो म्हजो बापूय आनी आवय लेगीत, ताका
लागून हाांवें देवाांक दतरस्कारान दतरस्कार क
े लो आनी ताांकाां पयर् क
े लो आनी
गरीबाांक ददला मनशाांनी नाश करु
ां क जाय.कारण म्हजो बापूय आनी म्हज्या
आवयन म्हणलें: "आर्ेनाथ आमची धूव िय. " पूण म्हज्या र्गळ्या
नात्याांतल्या लोकाांचोय म्हाका आनी र्गळ्या मनशाांचो दुस्वार् करपाक
आयल्यात, कारण हाांवें ताांच्या देवाांक नाश क
े ल्यात. आनी हाांवें दुस्वार् क
े ला
दरेकल्याक आनी र्गळ्याांक म्हाका लुबाडपी, आनी आताां ह्या म्हज्या
अपमानाांत म्हाका र्गळ्याांनी द्वेष क
े ला आनी ते म्हज्या र्ांकश्टाक लागून
खोशी जातात.पूण पराक्रमी जोर्ेफाचो र्वेस्पर आनी देव मूतींची पुजा करपी
र्गळ्याांचो दुस्वार् करता, कारण तो मत्सर करपी देव आनी हाांवें आयकल्ल्या
िमाणें, परकी देवाांची पुजा करपी र्गळ्याां आड भयानक, जांयच्यान ताणें
म्हजोय द्वेष क
े ला, कारण हाांव मेल्ल्या आनी बदहगोल मूतींची पुजा क
े ली आनी
ताांकाां आशीवााद ददलो. पूण आताां हाांवें ताांचो बळी टाळ्ळाां आनी म्हजें तोांड
ताांच्या मेजा थावन पयर् जालाां आनी ताका लागून म्हजें तोांड दू दषत जालाां
म्हणून र्गााच्या र्वेस्पर देवाक, बदळश्ट जोर्ेफाचो र्गळ्याांत उांचेलो आनी
बदळश्ट मनशाक उलो मारपाचें धाडर् म्हाका ना मूतींच्या बदलदानाांक. पूण
दहब्रू लोकाांचो देव खरो देव, दजवो देव, दयाळ देव आनी दयाळ आनी धीर
धरपी आनी दयाळ आनी र्ौम्यपणान भररल्लो आनी जो मनशाच्या पातकाचो
दहशोब कररना अशें र्ाांगपी जायत्या जाणाांक आयकलाां नम्र आर्ता आनी
खार् करून अज्ञानाांत पातक करपी मनशाक, आनी त्रार्ाांत पडल्ल्या
मनशाच्या दुख्खाच्या वेळार बेकायदेशीरपणाची खात्री कररना; ते िमाण
हाांवूय, नम्र मनीर्, धाडर्ी जातलोां आनी ताचे कडेन वळू न ताचे कडेन
आलादशरो घेतलोां आनी ताका म्हजीां र्गळीां पातकाां कबूल करतलोां आनी
ताचे मुखार म्हजी दवनवणी ओततलोां आनी ताका म्हज्या दुख्खाचेर दया
येतली. दकत्याक तो म्हजो हो अपमान आनी म्हज्या आत्म्याचो उध्वस्तपण
पळोवन म्हाका दया करतलो आनी म्हज्या दुख्खाचें आनी क
ु मारीपणाचें
अनाथपणय पळोवन म्हजी राखण करतलो काय जाणाां? कारण, हाांवें
आयकता तशें, तो स्वता अनाथाांचो बापूय आनी दुख्खी लोकाांक र्ाांत्वन
ददवपी आनी त्रार् र्ोांर्पी लोकाांक आदार ददवपी. पूण खांयचेय पररन्हथथतीांत
हाांवूय नम्र मनीर् धाडर्ी जातलोां आनी ताका रडटलो. मागीर आर्ेनाथ
आपूण बर्ल्ल्या वण्टीांतल्यान उठलो आनी उदेंते वटेन माांडयो उबो रावलो
आनी दोळे र्गाा कडेन ददश्टी पडले आनी तोांड उगडू न देवा कडेन म्हळें :
आसेनाथाची प्राथणना
12. आर्ेनाथाची मागणी आनी कबुली: "जमीां युगाां रचता आनी र्गळ्या
वस्तूांक दजवीत ददता, तुज्या र्गळ्या र्ृश्टीक दजवीत ददवपी, अदृश्य वस्तू
उजवाडाांत हाडपी, रचपी, दनतीमान लोकाांचो स्वामी देव." र्गळ्यो वस्तू
आनी ददर्ूांक नादशल्लीां गजाली िगट क
े ल्यो, जो र्गा उखलता आनी धतारेक
उदकाचेर थथापन करता, जो व्हड फातर उदकाच्या अथाांगाचेर दथरावता, जे
बुडू न वचचे नात पूण दनमाणे मेरेन तुजी इत्सा करतात. कारण तूां िभू, उतर
र्ाांगलें आनी र्गळ्यो गजाली अन्हस्तत्वाांत आयल्यो आनी तुजें उतर, िभू,
तुज्या र्गळ्या िाण्याांचें दजवीत, तुजे कडेन हाांव आलादशऱ्या खातीर पळू न
वता, र्वेस्पर म्हजो देवा, आताां र्ावन तुका रडटलो िभू , आनी तुका हाांव
म्हजीांपात्ाां कबूल करतलोां, तुका म्हजी दवनवणी ओततलोां, गुरू, आनी तुका
म्हजीांबेकायदेशीरपणाां उक्ीांकरतलोां.. म्हाका वाचय, िभू, वाच, कारण हाांवें
तुजे आड जायतीां पातकाां क
े ल्याांत, हाांवें बेकायदेशीर क
े लें आनी अभक्ी,
हाांवें उलोवांक जायनातल्लीां आनी तुज्या मुखार वायट उलयलाां, म्हजें तोांड
िभू, इदजप्ताांतल्या लोकाांच्या मूतींच्या बळीांक लागून आनी ताांच्या देवाांच्या
मेजा वयल्यान दू दषत जालाां, हाांवें पातक क
े लें, िभू, हाांव तातूांत पातक क
े लें
तुज्या नदरेक, दगन्ानाांत आनी अज्ञानाांत हाांवें मेल्ल्या आनी बदहऱ्या मूतींची
पुजा क
े ल्ल्यान अभक्ी क
े ली आनी हाांव तुका तोांड उगडपाक पात्र ना, िभू,
हाांव पेंटेफ्र
े र् याजक, क
ु मारी आनी राणीची धूव आर्ेनाथ दुख्खी. जो एक
पावटीां अदभमानी आनी अदभमानी आनी र्गळ्या मनशाां परर् म्हज्या
बापायच्या दगरेस्तकायेंत र्मृध्द जाल्लो, पूण आताां अनाथ आनी उध्वस्त
आनी र्गळ्या मनशाां कडल्यान र्ोडू न गेल्लो. तुका हाांव पळू न वता, िभू
आनी तुका म्हजी दवनवणी अपाण करताां आनी तुका हाांव रडटलो. म्हज्या
फाटल्यान वचपी लोकाां कडल्यान म्हाका र्ोडव. गुरू, म्हाका ताांचे कडल्यान
व्हरचे पयलीां; कारण, जशें कोणाक दभयेल्लें भुरगें आपल्या बापाय कडेन
आनी आवय कडेन पळू न वता आनी ताचो बापूय हात वाडोवन ताच्या
स्तनाक धरता aIso do you. िभू, भुरगीां मोगी बापाय र्ारक
े तुजे अशुध्द
आनी भयानक हात म्हजेर ताणून म्हाका अदतइांदद्रय दुस्मानाच्या हाताांतल्यान
धर. फॉर लो! पुदवाल्लो आनी रानटी आनी क्र
ू र शीांव म्हाका फाटोफाट वता,
कारण तो इदजप्ताांतल्या देवाांचो बापूय आनी मूती-उन्मादी देव ताचीां भुरगीां,
आनी हाांव ताांचो दुस्वार् करपाक आयलाां आनी ताांकाां हाांवें पयर् क
े लो,
कारण ते शीांवाचे भुरगे, आनी हाांवें इदजप्ताांतल्या र्गळ्या देवाांक म्हजे
कडल्यान उडयले आनी ताांकाां काडू न उडयले आनी शीांव वा ताांचो बापूय
र्ैतान म्हजेर रागान म्हाका दगळपाचो यत्न करता. पूण तूां, िभू, ताच्या
हाताांतल्यान म्हाका र्ोडयतलोां आनी ताच्या तोांडातल्यान हाांव र्ोडयतलोां,
नाजाल्यार तो म्हाका फाडू न उज्याच्या ज्वालामुखीांत घालचो ना आनी उज्यान
म्हाका वादळाांत घालचो ना आनी काळखाांत वादळ म्हजेर जैत मेळोवांक ना
आनी म्हाका दयााच्या खोलायेन उडयलो आनी र्ार्णाच्या काळा थावन
आदयल्लो व्हडलो मोनजात म्हाका दगळटा आनी हाांव र्दाांकाळ नाश जाताां.
हीां र्गळीां गजाली म्हजेर येवचे आदीां म्हाका र्ोडव, िभू; म्हाका र्ोडू न
ददवचो, गुरू, उध्वस्त आनी र्ांरिणहीन, कारण म्हज्या बापायन आनी म्हज्या
आवयन म्हाका नाकारून ‘आर्ेनाथ आमची धूव िय’ अशें म्हणलाां, कारण
हाांव ताांच्या देवाांक क
ु डक
े करून ताांकाां पुरायपणान दुस्वार् क
े ल्ल्यावरी
ताांकाां काडू न उडयलो. आनी आताां हाांव अनाथ आनी उध्वस्त जालाां आनी
तुज्या बगर म्हाका आनीक खांयचीच आशा ना. िभू, तुजी दया र्ोडू न दुर्रो
आलादशरो ना, तूां मनशाांचो इश्ट, कारण तूां फकत अनाथाांचो बापूय आनी
छळ जाल्ल्या लोकाांचो चॅन्हियन आनी दुख्खी लोकाांचो आदार. म्हाका दया
कर िभू, आनी म्हाका शुध्द आनी क
ु मारी, र्ोडू न ददल्लो आनी अनाथ दवर,
कारण तूां एकलोच िभू एक गोड आनी बरो आनी र्ौम्य बापूय. दकत्याक
तुज्या र्ारको गोड आनी बरो खांयचो बापूय, िभू? फॉर लो! म्हज्या बापायच्या
पेंटेफ्र
े र्ाचीां र्गळीां घराां ताणें म्हाका वारर्ा म्हूण ददल्याांत तीां काांय काळा
खातीर ना जावांक पावतलीां; पूण तुज्या वारर्ाांचीां घराां, िभू, अदवनाशी आनी
र्ार्णाचीां."
आसेनाथाची प्राथणना (चालू) २.
13. "िभु, म्हज्या अपमानाक भेट ददव आनी म्हज्या अनाथपणाचेर दया कर
आनी म्हाका, दुख्खी मनशाांची दया कर. दकत्याक पळय! हाांव, गुरू, र्गळ्याां
कडल्यान पळू न गेलो आनी तुका मनशाांचो एकलोच इश्ट आलादशरो घेतलो.
पळय! हाांवें र्गळें बरें र्ोडलें." धतारेच्यो वस्तू आनी तुज्या कडेन आलादशरो
घेतलो.िभु, बोटी आनी भस्म घालून, नग्न आनी एकाांत. पळय!हाांवें म्हजी
भाांगराची कमर र्ोडली आनी म्हजे कडल्यान उडयल्या आनी दोरी आनी
बोरी घालून मेकडू न दवरला.पळय, म्हजो मुक
ु ट आनी म्हजो माइटर हाांवें
म्हज्या तकलेंतल्यान उडयला आनी हाांवें स्वताक दर्ांडर
दशांपडला.पळय!म्हज्या कोठयेचो माळो तो जायत्या रांगाांच्या आनी जाांबळ्या
फातराांनी पक्को क
े ल्लो, जो आदीां मलमाांनी ओलो क
े ल्लो आनी उजवाड
तागड्याच्या कपड्याांनी र्ुकयल्लो, आताां म्हज्या दुकाांन दभजला आनी भस्म
दशांपदडल्ल्यान दतचो अपमान जाला.पळयात म्हज्या िभू, दर्ांडराांतल्यान आनी
म्हजीांदुकाां म्हज्या कोठयेंत रू
ां द रस्त्या िमाणें खूब माती तयार जाल्या, पळय
म्हज्या िभू, म्हजें राजकीय जेवण आनी र्ुण्याांक ददल्लें माांर्. लो! तशेंच, गुरू,
र्ात दीर् र्ात रातीां उपार् करून भाकरी खावांक ना आनी उदक दपयेलें ना
आनी म्हजें तोांड चाक र्ारक
ें आनी जीब दशांगा र्ारक
ें आनी ओांठ मातयेच्या
क
ु डक्या र्ारक
ें र्ुकलाां आनी म्हजें तोांड आक
ुां चलाां आनी म्हजे दोळे
आक
ुां चल्यात दुकाां व्हाांवपाक अपेर् आयल्यात. पूण तूां, म्हज्या देवा, म्हज्या
जायत्या अज्ञानाांतल्यान म्हाका र्ोडव, आनी ताका लागून म्हाका माफ कर,
हाांव क
ु मारी जावन, अजाण जावन, वाट चुकलो. लो! आताां हाांवें पयलीां
अज्ञानाांत पुजा क
े ल्ले र्गळे देव बदहरे आनी मेल्ले मूती आदशल्ल्याचें आताां
कळ्ळाां आनी ताांकाां क
ु डक
े करून र्गळ्या मनशाांक पाांयाांनी मारपाक ददले
आनी चोराांनी ताांकाां लुटले, जे भाांगर-रुपें आदशल्ले , आनी तुज्या वाांगडा हाांवें
आलादशरो घेतलो, िभु देवा, एकलोच दयाळ आनी मनशाांचो इश्ट. म्हाका
माफ कर, िभू, हाांवें अज्ञानाांत तुजे आड जायतीां पातकाां क
े लीां आनी म्हज्या
स्वामी जोर्ेफा आड दनांदा करपी उतराां उलयलीांआनी तो तुजो पूत हें कळ्ळें
ना, l दुख्खी. िभू, मत्सर करून उलो मारल्ल्या वायट मनशाांनी म्हाका
म्हणलें: ‘जोर्ेफ कनान देशाांतल्या गोठाण्याचो पूत’ आनी हाांव दुख्खी
मनशान ताांचेर दवस्वार् दवरून वाट चुकलो आनी ताका वायट क
े लो आनी
वायट उलयलाां तो तुजो पूत म्हण कळनार्तना ताचे दवशीां. दकत्याक
मनशाांमदीांकोणाक अशी र्ोबीतकाय जाली वा क
े न्नाच जल्म ददतली? वा ताचे
र्ारको आनीक कोण, र्गळ्याांत र्ोबीत जोर्ेफा र्ारको बुद्धीमान आनी
पराक्रमी? पूण तुका, िभू, हाांव ताका र्ोांपयताां, कारण म्हज्या वटेन हाांव ताचो
म्हज्या आत्म्या परर् चड मोग करताां. तुज्या क
ृ पेच्या बुद्धीन ताका र्ुरिीत
दवर आनी म्हाका ताचे कडेन दार्ी आनी दार्ी म्हूण र्ोांपयतलोां, ताका
लागून हाांव ताचे पाांय धुवन ताची खाट तयार करु
ां क आनी ताची र्ेवा करु
ां क
आनी ताची र्ेवा करु
ां क, आनी हाांव ताची गुलाम जातली म्हज्या दजदवताांतले
काळ."
आक
ण न्जेल मायकल आसेनाथाक भेट ददता.
14. आनी अर्ेनाथान िभूक कबुली ददवप बांद क
े लें तेन्ना पळय! उदेंतेवटेन
र्काळचो नखेत्रूय र्गाार उदेलो; आनी अर्ेनाथान तें पळे वन खोशी जाली
आनी म्हणलें: "तेन्ना र्वेस्पर देवान म्हजें मागणें आयकलाां काय? कारण हें
नखेत्र व्हडल्या ददर्ाच्या उांचायेचो दू त आनी र्ांदेशवाहक." आनी पळय!
कठीण र्काळच्या नखेत्राक लागून र्गा फाटीां पडलो आनी एक व्हडलो
आनी अकथनीय उजवाड ददर्लो. ती पळे वन आर्ेनाथ दतच्या तोांडार
क
ु रक
ु रीत पडली आनी रोखडोच र्गाार थावन एक मनीर् दतचे कडेन आयलो
आनी उजवाडाचीां दकरणाां धाडू न दतच्या तकले वयल्यान उबो रावलो. आनी,
तोांडार पडू न आर्तना, दैवी देवदू तान दतका म्हणलें, "आर्ेनाथ, उबो राव."
आनी दतणें म्हणलें: "म्हज्या कोठयेचें दार बांद आनी गोपुर ऊ
ां च आदशल्ल्यान
म्हाका आपोवपी कोण, आनी मागीर तो म्हज्या कोठयेंत कर्ो आयलो?"
आनी ताणें दतका दुर्रे खेपे आपयलो आनी म्हणलें, "आर्ेनाथ, आर्ेनाथ."
आनी दतणें म्हणलें, "हाांगा हाांव आर्ाां, िभू, तूां कोण तें र्ाांग." आनी ताणें
म्हणलें: "हाांव र्वेस्पर देवाचो मुखेली आनी र्वोच्चाच्या र्गळ्या र्ैन्ाचो
र्ेनापती: उबो राव आनी तुज्या पाांयाांचेर उबो राव, हाांव तुका म्हजीां उतराां
उलोवांक." आनी दतणें तोांड उखलून पळयलें आनी पळय! जोर्ेफा र्ारको
र्गळ्या गजालीांनी, चोळो आनी माळो आनी राजदांड घालून, ताचें तोांड वीज
आनी दोळे र्ुयााच्या उजवाडा र्ारक
े आनी तकलेचे क
ें र् जळपी मशालाच्या
उज्याच्या ज्वाला र्ारक
े र्ोडल्यार , आनी ताचे हात आनी पाांय उज्याांतल्यान
चकचकीत जावपी लोखणा भशेन, कारण ताच्या हाताांतल्यान आनी
पाांयाांतल्यान स्फ
ु दलांगाां भायर र्रतालीां. हीां पळे वन आर्ेनाथ दभयेलो आनी
पाांयाांचेर उबो रावपाक लेगीत शकलो ना, कारण ती खूब दभयेली आनी दतचीां
र्गळीां आांगाां थरथरलीां. आनी त्या मनशान दतका म्हणलें: "आर्ेनाथ, खोशी
राव आनी दभयेवांक नाका, पूण हाांव तुका म्हजीां उतराां र्ाांगूांक उबो राव आनी
तुज्या पाांयाांचेर उबो राव." मागीर आर्ेनाथ उबो रावलो आनी दतच्या पाांयाांचेर
उबो रावलो आनी देवदू तान दतका म्हणलें: "तुज्या दुर्ऱ्या कोठयेंत आडखळ
नार्तना वच आनी तूां िेर्ल्लो काळो ट्ुदनक क
ु शीक दवर आनी तुज्या
कमराांतलो बोरी काडू न उडोव आनी दर्ांडराां हालोवन काड." तुज्या तकले
थावन तुजें तोांड आनी हात शुध्द उदकान धुवन धवो अस्पृश्य चोळो घालून
तुज्या कमराांक क
ु माररकतेच्या उजवाडाच्या पट्टी, दुप्पट पट्टी बाांदू न परत
म्हजे कडेन येयात आनी हाांव तुका उतराां र्ाांगतलोां जे तुका िभू कडल्यान
धाडल्यात." मागीर आर्ेनाथ बेगीन बेगीन दतच्या दुर्ऱ्या कोठयेंत गेलो,
तातूांत दतच्या अलांकाराचीांछाती आदशल्लीांआनी दतची दतजोरी उगडली आनी
धवो, बारीक, अस्पृश्य चोळो घेवन तो घालो, पयलीां काळो चोळो काडू न
आनी दोरीय आनी दतच्या कमराांतल्यान बोटीचो कपडो आनी दतच्या
क
ु माररक
े च्या उजवाडाच्या दुप्पट पट्टी, एक कमर आनी दुर्री कमरपट्टी
स्तनाक बाांदू न घेतली. आनी दतणें तकलेवयलीां दर्ांडराांय हालोवन काडलीां
आनी शुध्द उदकान हात आनी तोांड धुवन घेतलें आनी दतणें एक र्गळ्याांत
र्ोबीत आनी बारीक आच्छादन घेवन तकलेचेर पडबीांब घालो.
मायकल आसेनाथाक साांगता की ती जोसेफाची बायल जातली.
15. आनी तेन्नाां ती दैवी मुखेल र्ेनापती कडेन आयली आनी ताचे मुखार उबी
रावली आनी िभूचो देवदू त दतका म्हळें : "तुज्या तकलेचो आताां तुज्या
तकलेचो आवरण काडू न घे, दकत्याक तूां आयज शुध्द क
ु मारी जाल्या आनी
तुजी तकली आयच्या र्ारकी आर्ा." एक तरणाटो." आनी अर्ेनाथान तें
दतच्या तकलेंतल्यान काडलें. आनी परतून, दैवी देवदू त दतका म्हणटा:
"आर्ेनाथ, क
ु मारी आनी शुध्द, खोशी राव, दकत्याक पळय! िभू देवान तुज्या
कबुली आनी तुज्या मागणेंचीां र्गळीां उतराां आयकलीां आनी ताची अपमान
आनी दुख्खूय ताणें पळयलाां." तुज्या र्ांयमाचे र्ात दीर्, कारण तुज्या दुकाां
थावन ह्या दर्ांडराां वयल्यान तुज्या तोांडा मुखार खूब माती तयार जाल्या.. ते
िमाणें, आर्ेनाथ, क
ु मारी आनी शुध्द, खुशाल राव, कारण पळय, तुजें नाांव
दजवीत आनी र्दाांकाळ पुर्ून वचचें ना, पूण आयज र्ावन तूां नवें जावन
नव्यान तयार जातलो आनी दजवांत जातलो आनी दजदवताची आशीवााददत
भाकरी खातलो आनी अमरतायेन भररल्लो पेलो दपतलो आनी अदवनाशीच्या
आशीवाादान अदभषेक जातलो उल्लार्ाचो, आर्ेनाथ, क
ु मारी आनी शुध्द,
पळय, र्वेस्पर देवान तुका आयज जोर्ेफाक िवरो म्हूण ददला आनी तो
स्वता तुजो िवरो र्दाांकाळ जातलो.आनी आताां र्ावन तुका आर्ेनाथ
म्हणचें ना, पूण तुजें नाांव मेळटलें आलादशऱ्याचें शार जाव, कारण तुज्याांत
जायतीां राष्ट् ाां आलादशरो र्ोदतलीां आनी तुज्या पाांखाां खाला रावतलीां आनी
जायतीां राश्ट्ाां तुज्या र्ाधनाां वरवीांआलादशरो मेळटलीां आनी पश्चात्तापा वरवीां
र्वोच्च देवा कडेन दचकटू न रावपी तुज्या वण्टीांचेर र्ुरिीत दवरतले; कारण
तो पश्चात्ताप र्वोच्चाची धूव आनी ती स्वता र्वोच्च देवाक दर वराक आनी
पश्चात्ताप करपी र्गळ्याां खातीर दवनवणी करता, कारण तो पश्चात्तापाचो
बापूय, आनी ती स्वता र्गळ्या क
ु माररकाांची पूणाताय आनी देखरेख करपी,
तुमचो खूब मोग करता आनी दर वराक तुमचे खातीर र्वोच्चाक दवनवणी
करून आनी पश्चात्ताप करपी र्गळ्याांक ती र्गाार दवर्व घेवपाची र्ुवात
ददतली आनी पश्चात्ताप क
े ल्ल्या र्गळ्याांक ती नवी करता. आनी पश्चात्ताप
अत्यांत गोरी, एक क
ु मारी शुध्द आनी र्ौम्य आनी र्ौम्य; आनी देखून, र्वोच्च
देव दतचो मोग करता आनी र्गळे देवदू त दतचो आदर करतात आनी हाांव
दतचो खूब मोग करताां, कारण ती स्वता म्हजी भयण, आनी जर्ो ती तुमच्या
क
ु माररकाांचो मोग करता तर्ो हाांव तुमचेरय मोग करताां. आनी पळय! म्हज्या
वटेन हाांव जोर्ेफा कडेन वता आनी तुजे दवशीां हीां र्गळीां उतराां ताका
र्ाांगतलोां आनी तो आयज तुका येतलो आनी तुका पळयतलो आनी तुजेर
खोशी जातलो आनी तुजेर मोग करतलो आनी तुजो िवरो जातलो आनी तूां
ताची र्दाांकाळ मोगाळ िवरो जातली. ते िमाणें म्हाका आयक, अर्ेनाथ,
आनी तुज्या कोठयेंत आदल्या काळार्ावन दवररल्लो पुदवाल्लो आनी पयलो
चोळो, लग्नाचो चोळो घालून तुज्या भोांवतणीां तुज्या आवडीचें र्गळें र्जवणी
घाल, आनी तुका बरी िवरो म्हणून र्जव आनी स्वताक तयार कर ताका
मेळपाक तयार; कारण लो! तो आयज तुज्या कडेन येतलो आनी तुका पळे
वन खोशी जातलो." आनी मनशाच्या आकाराचो देवदू त आर्ेनाथाक हीां
उतराां र्ाांगून र्ोांपतकच ताणें र्ाांदगल्ल्या र्गळ्या गजालीांचेर ती व्हड खोशी
जाली , आनी धतारेचेर तोांडार पडली आनी ताच्या पाांयाांक नमस्कार क
े लो
आनी ताका म्हणलें: "तुका तुज्या र्वेस्पर देवाचो धन्, जाांणी तुका धाडलो,
म्हाका काळखाांतल्यान र्ोडवांक आनी म्हाका अथाांगाच्या बुन्ादीांतल्यानच
अथाांगाच्या बुन्ादीां थावन म्हाका हाडपाक." उजवाड, आनी तुजें नाांव
र्दाांकाळ धन्. जर म्हाका तुज्या नदरेक क
ृ पा मेळ्ळ्या आनी तुवें म्हाका
र्ाांदगल्लीां र्गळीां उतराां र्ाध्य जावांक तुवें पाळटलीां हें कळ्ळें जाल्यार तुज्या
दार्ीन तुका उलोवांक ददवचें." आनी देवदू तान दतका म्हणलें, " म्हणत राव."
आनी दतणें म्हणलें: "हाांव तुका दवनवणी करताां, िभू, ह्या खाटीर थोडो वेळ
बर्, कारण ही खाट शुध्द आनी अशुध्द आर्ा, कारण ताका दुर्रो दादलो
वा दुर्री बायल क
े न्नाच ताचेर बर्ली ना आनी हाांव तुज्या मुखार बर्तलोां एक
मेज आनी भाकरी, आनी तूां जेतलो, आनी हाांव तुका पोरनो आनी बरो र्ोरो
हाडू न ददतलोां, ताचो वार् र्गाार मेरेन पावतलो आनी तूां ताचो दपयेलो आनी
उपराांत तुज्या वाटेर वचतलो." आनी ताणें दतका म्हणलें: " उतावळ करात
आनी बेगीन हाडू न घेयात."
आसेनाथाक दतच्या भांडाराांत एक म्ोांवामूस मेळटा.
16. आर्ेनाथान बेगीन जावन ताचे मुखार ररतें मेज दवरलें; आनी, ती भाकरी
हाडपाक लागली तेन्ना, दैवी देवदू त दतका म्हणटा: "म्हाकाय एक म्होांवामूर्
हाड." आनी ती एक
े र्ुवातेर उबी रावली आनी दतच्या र्ाांठ्ाांत मधमाशीची
क
ां घी नादशल्ल्यान ती भ्रदमत आनी दुख्खी जाली. आनी दैवी देवदू त दतका
म्हणटा: "तुमी दकत्याक उबे आर्ात?" आनी दतणें म्हणलें: "माझ्या स्वामी,
हाांव एक भुरग्याक उपनगराांत धाडटलो, कारण आमच्या वारर्ाचो ताबो
लागीां आर्ा, आनी तो येवन थांयच्यान बेगीन एकल्याक हाडटलो आनी हाांव
तो तुज्या मुखार दवरतलोां." दैवी देवदू त दतका म्हणटा: "तुज्या भांडाराांत दभतर
र्र आनी तुका मेजार पडू न आदशल्ली मधमाशीची क
ां घी मेळटली; ती वयर
घेवन हाांगा हाड." आनी दतणें म्हणलें, "िभु, म्हज्या र्ाांठ्ाांत मधमाशीची क
ां घी
ना." आनी ताणें म्हणलें, "जा आनी तुका मेळटलें." आर्ेनाथ दतच्या भांडाराांत
दभतर र्रलो आनी मेजाचेर एक म्होांवामूर् पडू न आदशल्लो मेळ्ळो; आनी ती
क
ां घी व्हडली आनी बफाा र्ारकी धवी आनी म्होांवाांनी भररल्ली, आनी तो म्होांव
र्गााच्या दांवाच्या वार्ाच्या र्ारको आनी ताचो वार् दजणेच्या वार्ाच्या
Konkani - Joseph and Asenath by E.W. Brooks.pdf

More Related Content

More from Filipino Tracts and Literature Society Inc.

More from Filipino Tracts and Literature Society Inc. (20)

UZBEK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UZBEK - The Book of the Prophet Nahum.pdfUZBEK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UZBEK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
UYGHUR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UYGHUR - The Book of the Prophet Nahum.pdfUYGHUR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UYGHUR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
URDU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
URDU - The Book of the Prophet Nahum.pdfURDU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
URDU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
UPPER SORBIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UPPER SORBIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfUPPER SORBIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UPPER SORBIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
UKRAINIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UKRAINIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfUKRAINIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
UKRAINIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TWI - The Book of the OT Prophet Nahum.pdf
TWI - The Book of the OT Prophet Nahum.pdfTWI - The Book of the OT Prophet Nahum.pdf
TWI - The Book of the OT Prophet Nahum.pdf
 
TURKMEN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TURKMEN - The Book of the Prophet Nahum.pdfTURKMEN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TURKMEN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TURKISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TURKISH - The Book of the Prophet Nahum.pdfTURKISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TURKISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TSONGA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TSONGA - The Book of the Prophet Nahum.pdfTSONGA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TSONGA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TONGAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TONGAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfTONGAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TONGAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TIGRINYA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TIGRINYA - The Book of the Prophet Nahum.pdfTIGRINYA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TIGRINYA - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TIBETAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TIBETAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfTIBETAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TIBETAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
THAI - The Book of the Prophet Nahum.pdf
THAI - The Book of the Prophet Nahum.pdfTHAI - The Book of the Prophet Nahum.pdf
THAI - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TELUGU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TELUGU - The Book of the Prophet Nahum.pdfTELUGU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TELUGU - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TATAR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TATAR - The Book of the Prophet Nahum.pdfTATAR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TATAR - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TAMIL - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAMIL - The Book of the Prophet Nahum.pdfTAMIL - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAMIL - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TAJIK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAJIK - The Book of the Prophet Nahum.pdfTAJIK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAJIK - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TAHITIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAHITIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdfTAHITIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAHITIAN - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
TAGALOG - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAGALOG - The Book of the Prophet Nahum.pdfTAGALOG - The Book of the Prophet Nahum.pdf
TAGALOG - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 
SWEDISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
SWEDISH - The Book of the Prophet Nahum.pdfSWEDISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
SWEDISH - The Book of the Prophet Nahum.pdf
 

Konkani - Joseph and Asenath by E.W. Brooks.pdf

  • 1. जोसेफ आनी आसेनाथ हाांणी क े ला आसेनाथाक राजाचो पूत आनी हेर जायते जाण लग्ाांत सोदतात. 1. भरपूरपणाच्या पयल्या वर्ाा, दुर्ऱ्या म्हयन्ाांत, म्हयन्ाच्या पाांचव्या ददर्ा फारोन जोर्ेफाक र्गळ्या इदजप्त देशाांत भोांवपाक धाडलो; पयल्या वर्ााच्या चवथ्या म्हयन्ाांत, म्हयन्ाच्या अठराव्या ददर्ा जोर्ेफ हेदलयोपोदलर्च्या दशमेचेर पावलो आनी तो त्या देशाांतलो मको दयााच्या रेंव र्ारको एकठाांय करतालो. त्या शाराांत पेन्टेफ्र े र् नाांवाचो एक मनीर् आदशल्लो, तो हेदलओपोदलर्चो याजक आनी फारोचो र्त्रप आनी फारोच्या र्गळ्या र्त्रपाांचो आनी राजक ुां वराांचो मुखेली आदशल्लो. आनी हो मनीर् चड दगरेस्त आनी खूब ऋषी आनी र्ौम्य आदशल्लो आनी तो फारोच्या र्गळ्या राजक ुां वराां परर् चड दववेकी आदशल्ल्यान तो फारोचो र्ल्लागारय आदशल्लो. ताका आर्ेनाथ नाांवाची एक क ु मारी धूव आदशल्ली, ती अठरा वर्ाां दपरायेची, उांच आनी र्ोबीत आनी पृथ्वीचेर आदशल्ल्या दर एका क ु माररका परर् चड र्ोबीत. आर्ेनाथ स्वता इदजप्ताांतल्या धुवाांच्या क ु माररकाांचें र्ारक ें नार्लें, पूण र्गळ्या गजालीांनी दहब्रूच्या धुवाांक र्ारको आदशल्लो, र्ारा र्ारको ऊ ां च आनी रेबेका र्ारको र्ोबीत आनी राहेल र्ारको र्ोबीत आदशल्लो. आनी दतच्या र्ोबीतकायेची कीता त्या र्गळ्या देशाांनी आनी र्ांवर्ाराच्या शेवटाक पातळ्ळी आनी ताका लागून र्गळ्या राजक ुां वर आनी र्त्रपाांच्या पुताांक दतका लुबाडपाची इत्सा जाली, ना आनी राजाांच्या पुताांकय. र्गळे तरणाटे आनी पराक्रमी आनी दतचे खातीर ताांचे मदीां व्हड झगडीां जालीां आनी ताांणी एकामेकाां आड झुजपाक दनबांद क े लो. फारोच्या पयल्या पुतानय दतची खबर आयकली आनी ताणें आपल्या बापायक दतका बायलेक ददवपाक दवनवणी क े ली आनी ताका म्हळें : “बापूय, पेन्टेफ्र े र्ाची धूव आर्ेनाथ, हेदलओपोदलर्चो पयलो मनीर् म्हाका बायलेक ददव. आनी ताचो बापूय फारोन ताका म्हळें : ''तुज्या वटेन तुज्या वटेनच्यान उण्या बायलेक दकत्याक र्ोदतात, जेन्ना तूां ह्या र्गळ्या देशाचो राजा जाता? ना, पूण पळय! मोआबचो राजा योआर्ीमाची धूव तुका लग्न जाल्या आनी ती स्वता एक राणी आनी पळोवपाक र्ामकी र्ोबीत आर्ा. मागीर हो एक बायलेक तुज्या कडेन घे." असेनाथ ज्या गोपुराांत रावता ताचें वणणन क े लाां. 2. कोठयो आर्तात. पयली कोठडी व्हडली आनी खूब मोगाळ आनी जाांबळ्या फातराांनी पक्की आदशल्ली आनी दतच्यो वण्टी मोलादीक आनी जायत्या रांगाांच्या फातराांनी आदशल्ल्यो आनी त्या कोठयेचीय छप्पर भाांगराची आदशल्ली. आनी त्या क ु डी दभतर इदजप्ताांतल्या लोकाांचे देव, जाांचो आांकडो नादशल्लो, भाांगर-रुपें, थारादयल्ले आनी र्गळे आर्ेनाथ पुजताले आनी ती ताांकाां दभयेताली आनी ती दर ददर्ा ताांकाां बळी ददताली. आनी दुर्र् या कोठयेंत अर्ेनाथाचीां र्गळीां अलांकार आनी छाती आदशल्लीां आनी तातूांत भाांगर, आनी जायते रुपें आनी भाांगरान दवणलेले वस्त्र अमयाादीत, आनी फातराांचीां आनी व्हड मोलाचीां, आनी तागडेचीां बारीक वस्त्राां आनी दतच्या क ु मारीपणाचीां र्गळीां अलांकाराां आदशल्लीां थांय आदशल्लो. दतर्री कोठली म्हळ्यार आर्ेनाथाचो र्ाांठो, तातूांत पृथ्वीचेर र्गळ्यो बऱ्यो वस्तू आदशल्ल्यो. आनी उररल्लीांर्ात क ु डीांआर्ेनाथाची र्ेवा करपी र्ात क ु माररकाां रावतालीां, दरेक क ु डीक एक कोठरी आदशल्ली, कारण तीां र्मान दपरायेचीां, अर्ेनाथाच्या एकाच रातीां जल्मल्लीां आनी दतका ताांचो खूब मोग आदशल्लो; आनी तेय र्गााच्या नखेत्राां भशेन अत्यांत र्ोबीत आदशल्ले आनी ताांकाां क े न्नाच मनीर् वा दादल्या भुरग्या कडेन र्ांवाद र्ादलो ना. आताां अर्ेनाथाच्या व्हडल्या कोठयेंत जांय दतचें क ु मारीपण पोर्लें, थांय तीन जनेलाां आदशल्लीां; आनी पयली जनेलाां खूब व्हडली, उदेंतेवटेन आांगणाचेर पळयताले; आनी दुर्रो ददिणे वटेन आनी दतर्रो रस्त्या वयल्यान पळयतलो. आनी कोठयेंत उदेंते वटेन पळोवपी भाांगराची खाट उबी आदशल्ली; आनी खाटी भाांगरान गुांदथल्ल्या जाांबळ्या रांगाच्या वस्तूांनी घालताले, खाट ताांबड्या आनी दकरदमजी रांगाच्या वस्तूांनी आनी बारीक तागड्यान दवदणल्ली. ह्या खाटीर आर्ेनाथ एकलोच न्हिददल्लो, आनी क े न्नाच दादलो वा हेर बायल ताचेर बर्ूांक नादशल्ली. तशेंच घराच्या भोांवतणीां एक व्हडलें आांगण आनी आांगणाच्या भोांवतणीांव्हड आयताक ृ ती फातराांनी बाांददल्ली एक व्हडली वण्टी आदशल्ली; तशेंच आांगणाांत लोखणान व्यादपल्लीां चार दाराां आदशल्लीां आनी तीां दरेकीां अठरा बदळश्ट तरणाट्ाांनी र्शस्त्राां दवरतालीां; आनी वण्टीच्या क ु शीक र्गळ्या तराांचीां आनी र्गळीां फळाां ददवपी र्ोबीत झाडाां लादयल्लीां, ताांचीां फळाां दपदकल्लीां, कारण तो कापणीचो हांगाम आदशल्लो ; आनी त्याच आांगणाच्या उजव्या वटेनच्यान उदकाचो एक दगरेस्त फव्वारोय व्हाांवतालो ; आनी त्या व्हाळाच्या र्कयल एक व्हडलो क ुां ड आदशल्लो, जो त्या व्हाळाचें उदक घेतालो, थांयच्यान आांगणाच्या मदल्यान अशें म्हणूां येता, एक िांय गेली आनी ती त्या आांगणाांतल्या र्गळ्या झाडाांक उदक ददताली. जोसेफ पेंटेफ्र े साांत येवपाची घोशणा करता. 3. र्ात वर्ाांच्या पयल्या वर्ाा, चवथ्या म्हयन्ाांत, म्हयन्ाच्या अठ्ठाव्या ददर्ा, जोर्ेफ त्या दजल्ह्ह्याचो मको एकठाांय करून हेदलयोपोदलर्च्या दशमेचेर आयलो. जोर्ेफ त्या शाराक लागीां पावलो तेन्ना ताणें बारा मनशाां मुखार हेदलयोपोदलर्च्या याजक पेंटेफ्र े र्ा कडेन धाडू न र्ाांगलें: "आयज हाांव तुज्या कडेन दभतर र्रतलोां, कारण दनपाराां आनी मध्याि जेवणाचो वेळ आर्ा आनी थांय आर्ा." र्ुयााची व्हडली उश्णताय आनी तुज्या घराच्या छप्परा र्कयल थांड जावांक." आनी पेंटेफ्र े र्ान हीां गजाली आयक ू न, व्हड खोशीन खोशी जाली आनी म्हणलें: "जोर्ेफाच्या देवाचो आशीवााद जावां, कारण म्हज्या स्वामी जोर्ेफान म्हाका फावो अशें मानलाां." आनी पेंटेफ्र े र्ान आपल्या घराच्या देखरेखदाराक आपयलो आनी ताका म्हणलें: "बेगीन आनी म्हजें घर तयार कर आनी व्हडलें जेवण तयार कर, दकत्याक देवाचो बळवांत जोर्ेफ आयज आमचे कडेन येतलो." आनी आर्ेनाथान दतचो बापूय आनी आवय ताांच्या वारर्ा थावन आयल्यात म्हण आयक ू न ती व्हडली खोर् जाली आनी म्हणाली: "हाांव वचून म्हज्या बापायक आनी आवयक पळे वन वचतलोां, कारण ते आमच्या वारर्ा थावन आयल्यात" (ते खातीर तें कापणीचो हांगाम आदशल्लो). आर्ेनाथ बेगीन आपल्या वस्त्राां पडू न आदशल्ल्या क ु डीांत दभतर र्रलो आनी दकरदमजी वस्तूांचो आनी भाांगरान गुांदथल्लो बारीक तागडेचो चोळो घालो आनी भाांगराची पट्टी आनी हाताांत बाांगडे बाांदली. आनी पाांयाांच्या भोांवतणी भाांगराच्यो बर्क्यो घाल्यो आनी गळ्याांत व्हड मोलाचो आनी मोलादीक फातर घालून र्गळ्या वटाांनी र्जयल्ले आनी ताचेर र्गळे कडेन इदजप्ताांतल्या देवाांचीां नाांवाां कोराांदतल्लीां, दोनूय बाांगड्याांचेर आनी फातराांक; आनी दतणें तकलेर मुक ु टू य घालून आपल्या देवळाां भोांवतणी मुक ु ट बाांदू न तकलेक आांगठो लायलो. पॅन्टेफ्र े सान आसेनाथ जोसेफाक लग्ाांत ददवपाचो प्रस्ताव माांडटा. 4. आनी तेन्ना दतणें बेगीन बेगीन आपल्या लॉफ्ाांतल्यान र्ोपणाां र्कयल देंवली आनी आपल्या बापाय कडेन आनी आवय कडेन येवन ताांकाां चुांबन घेतलें. पेन्टेफ्र े र् आनी ताची बायल आपली धूव अर्ेनथाचेर व्हड खोशी जाली, कारण ताांकाां देवाची िवरो म्हणून र्जयल्ली आनी अलांक ृ त जाल्ली ददर्ली. आनी ताांणी आपल्या वारर्ाहक्का थावन हाडल्लीां र्गळीां बरीां वस्तू हाडू न आपल्या चलयेक ददली; आनी आर्ेनाथ र्गळ्या बऱ्या गजालीांचेर, उमाशेच्या दनमाण्या काळाांत फळाां आनी द्राि आनी खजूर आनी पारव्याांचेर आनी तुती आनी अांजीराांचेर खोशी जालो, कारण तीांर्गळीांगोरी आनी रुचीक आवडपी आदशल्लीां. आनी पेंटेफ्र े र्ान आपली धूव आर्ेनाथाक म्हणलें: "भुरगो." आनी दतणें म्हणलें: "हाांगा हाांव आर्ाां, म्हज्या स्वामी." आनी ताणें दतका म्हणलें: "आमच्या मधें बर्, हाांव तुका म्हजीां उतराां र्ाांगतलोां." "पळे ! देवाचो बळवांत जोर्ेफ आयज आमचे कडेन येता आनी हो मनीर् र्गळ्या इदजप्त देशाचो राज्यकतो आर्ा; आनी राजा फारोन ताका आमच्या र्गळ्या देशाचेर आनी राजाचो राज्यकतो नेमलो आनी तो स्वता ह्या र्गळ्या देशाक धान् ददता." , आनी येवपी दुकळाांतल्यान ताका वाचयता, आनी हो जोर्ेफ देवाची उपार्ना करपी मनीर्, आनी आयज तूां र्ारको र्ुज्ञ आनी क ु मारी, आनी बुद्धी आनी दगन्ानाांत बदळश्ट मनीर् आनी देवाचो आत्मो ताचेर आनी ताची क ृ पा आर्ा र्वेस्पर तातूांत आर्ा, ये, दिय भुरग्या, आनी हाांव तुका ताचे कडेन बायलेक ददतलोां आनी तूां ताचे कडेन िवरो जातलो आनी तो स्वता तुजो िवरो र्दाांकाळ जातलो." आनी, आर्ेनाथान दतच्या बापाय कडल्यान हीां उतराां
  • 2. आयक ू न दतच्या तोांडार व्हडलो घाम पडलो आनी दतका व्हड रागान राग आयलो आनी दतणें आपल्या बापाय कडेन दोळ्याांनी वळवळू न पळयलें आनी म्हणलें: "म्हणून, म्हज्या स्वामी बापाय , तूां हीां उतराां उलयता?तुका म्हाका बांदी म्हूण परकी आनी पळू न गेल्ल्या आनी दवकल्ल्या मनशाक ददवांक जाय? हो कनान देशाांतल्या गोठाण्याचो पूत िय?आनी तो स्वता फाटीां उरला ताका.इदजप्ताांतल्या जाण्ट्ट्ा बायलोय अथाान र्ाांदगल्ले िमाण ताच्या र्पनाचो अथा र्ाांदगल्ल्या िमाणें फारोन ताका बांदखणीांतल्यान भायर काडलो?ना? पूण राजाच्या पयल्या पुता कडेन लग्न जातलोां, कारण तो स्वता र्गळ्या देशाचो राजा." हीां गजाली आयक ू न पेंटेफ्र े र्ाक आपली धूव आर्ेनाथाक जोर्ेफा दवशीांफ ु डें उलोवपाक लज जाली, ताका लागून दतणें ताका अदभमानान आनी रागान जाप ददली. जोसेफ पेंटेफ्र े साच्या घरा पावता. 5. आनी पळय! पेंटेफ्र े र्ाच्या नोकराांतलो एक तरणाटो दभतर र्रलो आनी ताणें ताका म्हळें : "पळे ! जोर्ेफ आमच्या आांगणाच्या दाराां मुखार उबो आर्ा." आर्ेनाथान हीां उतराां आयक ू न ती आपल्या बापायच्या आनी आवयच्या तोांडा थावन पळू न गेली आनी लॉफ्ाांत वयर र्रली आनी दतच्या कोठयेंत दभतर र्रली आनी व्हडल्या जनेला कडेन उबी रावली आनी जोर्ेफ आपल्या बापायच्या घराांत येता तें पळोवांक लागली. पेंटेफ्र े र् आनी ताची बायल आनी ताांचे र्गळे नातेदार आनी ताांचो नोकर जोर्ेफाक मेळपाक भायर र्रले; उदेंते वटेन पळोवपी आांगणाचीां दाराां उक्ीां जालीां तेन्नाां जोर्ेफ फारोच्या दुर्ऱ्या रथाांत बर्ून दभतर र्रलो; आनी भाांगराच्या क ु डक्याांनी बफाा र्ारक े धवे चार घोडे जोदडल्ले आनी रथ र्गळो शुध्द भाांगराचो तयार क े ल्लो. जोर्ेफ धवो आनी दुदमाळ वस्त्र घाल्लो आनी ताचे भोांवतणीां उडयल्लो चोळो जाांबळो, भाांगरान गुांदथल्ल्या बारीक तागड्याचो आनी ताचे तकलेर भाांगराचो माळो आनी ताच्या माळाच्या भोांवतणीांबारा वेंचून कादडल्ले फातर आनी ताचे वयर फातराांक बारा भाांगराचीां दकरणाां आनी ताच्या उजव्या हाताांत राजदांड, ताचेर ऑदलव्ह फाांटो पातदळल्लो आनी ताचेर फळाां भरपूर आदशल्लीां. तेन्ना जोर्ेफ आांगणाांत दभतर र्रलो आनी ताचीां दाराां बांद जाल्लीां आनी दर एक परकी दादलो आनी बायल आांगणाच्या भायर उरली, कारण दाराांचे राखणदार ओडू न दार बांद क े ले, तेन्ना पेंटेफ्र े र् आनी ताची बायल आनी र्गळे आयले ताांची धूव आर्ेनाथ र्ोडू न ताांचो नातेदार आनी ताांणी धतारेचेर तोांडार जोर्ेफाक नमस्कार क े लो; आनी जोर्ेफ आपल्या रथाांतल्यान देंवलो आनी ताांकाां हातान येवकार ददलो. असेनाथाक जनेला वयल्यान जोसेफाक ददसता. 6. आर्ेनाथान जोर्ेफाक पळे वन दतच्या दजवाक खर चोळ्ळें आनी दतचें काळीज क ु र्क ु र्लें, आनी दतचे माांडये र्ोडले आनी दतची र्गळी क ू ड थरथरली आनी ती व्हड दभयेवन दभयेली आनी मागीर दतणें क ु क ुा टायली आनी काळजाांत म्हणलें: "हाय म्हाका." दुख्खी!आताां हाांव, दुख्खी खांय वचतलोां, वा ताच्या तोांडा थावन हाांव खांय दलपून रावतलोां, वा देवाचो पूत जोर्ेफ म्हाका कर्ो पळे तलो, म्हजे वटेन हाांवें ताचे दवशीांवायट उलयलाां?.. अफर्ोर् म्हाका दुख्खी!हाांव खांय वचून दलपून रावताां, कारण तो स्वता र्गळे दलपपाची र्ुवात पळयता आनी र्गळें जाणता आनी तातूांत आदशल्ल्या व्हडल्या उजवाडाक लागून ताका खांयचीच दलपल्ली गजाल र्ुटना?आनी आताां जोर्ेफाचो देव क ृ पाळू जावां म्हाका कारण अज्ञानान ताचे आड वायट उतराां उलयलाां.आताां हाांव, दुख्खी मनीर्, दकतें फाटल्यान वचतलोां?हाांवें म्हणूांक ना: जोर्ेफ कनान देशाांतल्यान गोठाण्याचो पूत येतलो?आताां तो आमचे कडेन आयला र्गाा थावन आदयल्ल्या र्ुयाा भशेन आपल्या रथाांत, आनी तो आयज आमच्या घराांत दभतर र्रलो आनी तो धतारेचेर उजवाडा भशेन तातूांत चकचकीत जाता. पूण हाांव मूखा आनी धाडर्ी, कारण हाांव ताका दतरस्कार क े लो आनी ताचे दवशीां वायट उतराां उलयलोां आनी जोर्ेफ देवाचो पूत म्हण कळ्ळें ना. दकत्याक मनशाांमदीां कोणाक क े न्नाच अशी र्ोबीतकाय जल्माक येतली वा बायलेची खांयची पोट अशी उजवाडाक जल्म ददतली? हाांव दुख्खी आनी मूखा, कारण हाांवें म्हज्या बापायक वायट उतराां र्ाांगल्याांत. आताां म्हज्या बापायन म्हाका जोर्ेफाक दार्ी आनी दार्ी म्हूण ददवांक जाय आनी हाांव ताचो र्दाांकाळ गुलाम उरतलोां." जोसेफाक जनेला कडेन आसेनाथ ददसता. 7. जोर्ेफ पेंटेफ्र े र्ाच्या घराांत आयलो आनी एक े क ु र्ीचेर बर्लो. ताचे पाांय धुवन ताचे मुखार वेगळो मेज दवरलो, कारण जोर्ेफाक इदजप्ताांतल्या लोकाां वाांगडा जेवांक ना. आनी जोर्ेफान वयर पळे लें आनी आर्ेनाथ भायर पळे वन पळे लें आनी ताणें पेंटेफ्र े र्ाक म्हणलें: "जॅनेला कडेन मजल्याक उबी आदशल्ली ती बायल कोण? दतका ह्या घराांतल्यान पयर् वचूांक ददवची." कारण जोर्ेफाक भांय ददर्तालो: "ती स्वता म्हाकाय त्रार् ददवांक नाका." दकत्याक राजक ुां वराांचीां र्गळीां बायलो आनी धुवो आनी र्गळ्या इदजप्त देशाांतले र्त्रप ताका त्रार् ददताले, ताचे वाांगडा न्हिदे खातीर; पूण इदजप्ताांतल्या लोकाांचीां जायतीां बायलो आनी धुवोय, जोर्ेफाक पळे वांक, ताच्या र्ोबीतकायेक लागून त्रार्ाांत पडल्यो; आनी बायलाांन ताका भाांगर आनी रुपें आनी मोलादीक भेटवस्तू घेवन धादडल्ले दू त जोर्ेफान धमकावून आनी अपमान करून परतून धाडले, "हाांव र्वेस्पर देवा मुखार आनी म्हज्या बापायच्या इज्रायलाच्या मुखामळार पातक करचो ना." कारण जोर्ेफाक र्दाांच देव आपल्या दोळ्याां मुखार आर्तालो आनी ताच्या बापायच्या आज्ञाांची र्दाांच याद जाताली; कारण जाकोब आपलो पूत जोर्ेफ आनी ताच्या र्गळ्या पुताांक जायते फावटीां उलयतालो आनी र्ल्लो ददतालो: "भुरग्याांनो, परकी बायले कडल्यान र्ुरिीतपणान राखून दवरात, जाका लागून दतचे कडेन मेळ जावांक ना, कारण दतचे कडेन मेळप म्हणल्यार नाश आनी नाश." देखून जोर्ेफान म्हणलें: "ती बायल ह्या घराांतल्यान भायर र्रू ां क ददवची." आनी पेंटेफ्र े र्ान ताका म्हणलें: "म्हज्या िभू, तुवें मजल्याचेर उबी रावून पळयल्ली ती बायल परकी िय, पूण आमची धूव, दर दादल्याचो दुस्वार् करपी आनी आयज तुका र्ोडल्यार हेर खांयच्याच मनशान दतका पळोवांक ना; आनी , तुका जाय जाल्यार स्वामी, ती येवन तुजे कडेन उलयतली, कारण ती आमची धूव तुज्या भयणी र्ारकी." आनी जोर्ेफ चड खोशीन खोशी जालो, कारण पेंटेफ्र े र्ान म्हणलें: "ती एक क ु मारी, दर मनशाचो दुस्वार् करता." आनी जोर्ेफान पेंटेफ्र े र् आनी ताचे बायलेक म्हणलें: "ती तुजी धूव आनी क ु मारी आर्ल्यार दतका येवांक ददवची, कारण ती म्हजी भयण, आनी हाांव आयच्यान दतचो भयण म्हूण मोग करताां." जोसेफ आसेनाथाक आशीवाणद ददता. 8. मागीर दतची आवय लॉफ्ाांत वचून अर्ेनाथाक जोर्ेफा कडेन हाडली आनी पॅन्टेफ्र े र्ान दतका म्हणलें: "तुज्या भावाक चुांबन घे, कारण तोय आयज तूां र्ारको क ु मारी आर्ा आनी तूां दर एका परकी दादल्याचो दुस्वार् करता तर्ोच दर एका परकी बायलेचो दुस्वार् करता." ." आनी अर्ेनाथान जोर्ेफाक म्हणलें: "िभु, र्वोच्च देवाचो आशीवााद." आनी जोर्ेफान दतका म्हणलें: ''र्गलें दजवें करपी देव तुका आशीवााद ददतलो, चलये." पेंटेफ्र े र्ान मागीर आपल्या चलयेक आर्ेनाथाक म्हणलें: "येत तुज्या भावाक चुांबन घे." मागीर आर्ेनाथ जोर्ेफाक चुांबन घेवांक वयर र्रलो तेन्ना जोर्ेफान आपलो उजवो हात वाडयलो हाताांत घालून, दतच्या दोन पापाां मदीां दतच्या छातीचेर दवरली (कारण दतचे पाप पयलीांच मोगाळ र्फरचांदाां भशेन उबे आदशल्ले), आनी जोर्ेफान म्हणलें: "जव्या देवाक तोांडान आशीवााद ददवपी मनशाक देवाची भन्हक् करपी मनशाक फावो ना. आनी दजदवताची आशीवााददत भाकरी खाता, आनी अमरत्वाची धन् प्याली दपता आनी अदवनाशी आशीवााददत अदभषेकान अदभषेक जाता, एक परकी बायलेक चुांबन घेवांक, जी आपल्या तोांडान मेल्ल्या आनी बदहऱ्या मूतींक आशीवााद ददता आनी ताांच्या मेजार गळो मारपाची भाकरी खाता आनी ताांच्या पानाांतल्यान फटोवपाचो पेलो दपता आनी नाशाच्या अदभषेकाचो अदभषेक जाता; पूण देवाची पुजा करपी मनीर् आपल्या आवयक आनी आपल्या आवय कडल्यान जल्मल्ल्या भयणीक आनी ताच्या जमातीांतल्यान जल्मल्ल्या भयणीक आनी ताच्या र्ोफाचेर वाांटू न घेवपी बायलेक, दजव्या देवाक तोांडान आशीवााद ददवपी बायलेक चुांबन घेतलो. तशेंच, देवाची उपार्ना करपी बायलेन परकी मनशाक चुांबन घेवप योग्य ना, कारण हें र्वेस्पर देवा मुखार घृणास्पद
  • 3. आर्ा." आनी अर्ेनाथान जोर्ेफा कडल्यान हीां उतराां आयक ू न ती खूब त्रार्ाांत पडली आनी क ु क ुा टायली ;आनी ती दोळे उगडू न जोर्ेफा कडेन खरपणान पळयतना तीांदुकाां भरलीां.आनी जोर्ेफाक दतका रडटा तें पळोवन दतची खूब दया आयली, कारण तो र्ौम्य आनी दयाळ आनी िभूचो भांय आदशल्लो.तेन्ना तो दतचो उजवो हात दतचे तकले वयल्यान वयर काडलो आनी म्हणलें: "म्हज्या बापायच्या इज्रायलाचो र्वेस्पर देव, र्गळ्याांत उांचेलो आनी पराक्रमी देव, जो र्गळ्या वस्तूांक दजवीत ददता आनी काळखाांतल्यान उजवाडाक आनी चुकीांतल्यान र्त्याक आनी मरणाांतल्यान दजणेंत आपयता. तूां ह्या क ु माररक े कय आशीवााद ददव आनी दतका दजवी कर आनी तुज्या पदवत्र आत्म्यान दतका नवें कर आनी दतका तुज्या दजदवताची भाकरी खावांक आनी तुज्या आशीवाादाचो पेलो दपयेवांक ददवचो आनी र्गळें तयार जावचे पयलीां तुवें वेंचून कादडल्ल्या तुज्या लोकाां कडेन दतची गणना कर. आनी तुज्या वेंचून कादडल्ल्या खातीर तयार क े ल्ल्या तुज्या दवर्वाांत दतका दभतर र्रू ां क ददवची आनी तुज्या र्ार्णाच्या दजदवताांत दतका र्दाांकाळ दजयेवांक ददवची." आसेनाथ दनवृत्त जाता आनी जोसेफ वचपाची तयारी करता. 9. आनी अर्ेनाथ जोर्ेफाच्या आशीवाादाक लागून चड खोशी जालो. मागीर ती बेगीन बेगीन आपल्या मळबाांत एकलीच वयर र्रली आनी दुबळ्यापणाांत दतच्या खाटीर पडली, कारण दतच्या आनांदाांत आनी दुख्खाांत आनी व्हड भांय आदशल्लो; जोर्ेफा कडल्यान हीां उतराां आयक ू न आनी र्वोच्च देवाच्या नाांवान दतचे कडेन उलयतना दतचेर एक र्तत घाम ओतलो. मागीर ती व्हड आनी कडू रडू न रडली आनी दतची पुजा करपाची र्वय आदशल्ल्या आपल्या देवाांक आनी दतणें दतरस्कार क े ल्ल्या मूतीं कडल्यान पश्चात्ताप करून र्ाांज येवपाची वाट पळयली. पूण जोर्ेफ जेवलो आनी दपयेलो; आनी ताणें आपल्या र्ेवकाांक र्ाांगलें, घोड्याांक ताांच्या रथाांक जोडू न र्गळ्या देशाांत भोांवपाक र्ाांगलें. आनी पेंटेफ्र े र्ान जोर्ेफाक म्हणलें: "आयज म्हज्या स्वामीक हाांगा रावपाक ददव आनी र्काळीां तूां वचतलो." आनी जोर्ेफान म्हणलें: "ना, पूण आयज हाांव वचतलोां, कारण होच दीर् देवान आपलीां र्गळीां रचणूकाां तयार करपाक र्ुरवात क े ली आनी आठव्या ददर्ा हाांवूय तुमचे कडेन परतून येतलोां आनी हाांगा रावपाक लागतलोां." आसेनाथ इदजप्ाांतल्या देवाांक न्हयकार ददता आनी स्वताक उणाक करता. 10. जोर्ेफ घराांतल्यान भायर र्रलो तेन्ना पेंटेफ्र े र् आनी ताचे र्गळे नातेदार आपल्या वारर्ाक गेले आनी आर्ेनाथ र्ात क ु माररकाां वाांगडा एकटोच उरलो, र्ुयाा अस्त जायर्र बेजार आनी रडटालो. आनी ती भाकरी खावली ना आनी उदक दपयेली ना, पूण र्गळे न्हिददल्ले आर्तना ती स्वता एकलीच जागृत आदशल्ली आनी रडटाली आनी वारांवार हातान स्तनाक मारताली. आनी ह्या गजालीां उपराांत अर्ेनथ आपल्या खाटीवयल्यान उठलो आनी मजल्याांतल्यान र्ोपणाां र्कयल देंवलो आनी दाराांत येतना ती दरबार आपल्या भुरग्याां वाांगडा न्हिददल्ली ददर्ली. आनी दतणें बेगीन बेगीन दाराांतल्यान पडद्याचें चामड्याचें आवरण र्कयल देंवयलें आनी तातूांत दर्ांडर भरून लॉफ्ाांत व्हरून जमनीर दवरलें. आनी तेन्ना दतणें दार र्ुरिीतपणान बांद क े लें आनी क ु शीक थावन लोखणाच्या बोल्टान बाांदलें आनी व्हड आनी खूब व्हड रडू न एकठाांय व्हड क ु क ुा टावन क ु क ुा टायलें. पूण आर्ेनाथान र्गळ्या क ु मारीां परर् चड मोग क े ल्लो क ु मारी दतची क ु क ुा टावणी आयक ू न बेगीन बेगीन गेली आनी हेर क ु माररकाांकय जागृत करून दाराांत आयली आनी दार बांद ददर्ली. आनी, आर्ेनाथाचें क ु क ुा टावप आनी रडप आयक ू न दतणें भायर उबी रावून दतका म्हणलें: "दकतें, म्हज्या मालदकन, आनी तुका दकत्याक दुख्ख जाता? आनी तुका दकतें त्रार् ददता? आमकाां उगडू न ददव." आमी तुका पळयतात." आनी आर्ेनाथान दभतर बांद जावन दतका म्हणलें: "म्हज्या तकलेचेर व्हडली आनी खर वेदना आयल्या आनी हाांव म्हज्या खाटीर आराम करताां आनी हाांव उठ ू न तुका उगडपाक शकना, कारण हाांव म्हज्या र्गळ्या आांगाांचेर दुबळो आर्ाां." देखून तुमच्याांतलो दरेकलो आपल्या क ु डीांत वचून न्हिदूांक ददवचो आनी म्हाका शाांत जावांक ददवचो.” आनी, जेन्नाां क ु माररकाां, दरेकीांआपल्याच कोठयेंत गेलीां, तेन्ना आर्ेनाथान उठ ू न आपल्या न्हिदपाच्या रूमाचें दार शाांतपणान उगडलें आनी दतच्या अलांकाराचीां छाती आदशल्ल्या दतच्या दुर्ऱ्या कोठयेंत गेली आनी दतणें आपली दतजोरी उगडली आनी एक काळो आनी घेतलो sombre tunic जी दतणें घाल्ली आनी दतचो पयलो भाव मेलो तेन्ना शोक क े लो. मागीर हो ट्ुदनक घेवन दतणें तो आपल्या कोठयेंत व्हरून परतून दार र्ुरिीतपणान बांद क े लें आनी बोल्ट क ु शीक थावन दवरलो. मागीर, देखून, आर्ेनाथान आपलो राजचोमो काडू न शोकाचो वस्त्र घालो आनी भाांगराची पट्टी र्ोडली आनी दोरयेक बाांदू न तकलेवयल्यान मुक ु ट म्हळ्यार दमत्र, तशेंच मुक ु ट आनी दतच्या हाताांतल्यान आनी पाांयाांतल्यो र्ाखळीय र्गळ्यो जमनीर घालून दवरल्यो. मागीर दतणें आपलो वेंचून कादडल्लो चोळो आनी भाांगराचो पट्टी आनी माइटर आनी दतचो मुक ु ट घेवन उत्तरेकडेन पळोवपी जनेला वयल्यान, गरीबाांक उडयतात. उपराांत दतणें आपल्या क ु डीांत आदशल्ले र्गळे देव, भाांगराचे आनी रुप्याचे देव, जाांकाां र्ांख्या नादशल्लीां देवाां घेवन ताांकाां क ु डक े करून जनेला वयल्यान गरीब मनशाांक आनी दभकारीांक उडयले. आनी परतून अर्ेनाथान आपलें राज जेवण आनी मोटवे दपलाां आनी नुस्तें आनी गायचें माांर् आनी दतच्या देवाांचे र्गळे बळी आनी र्ोऱ्याच्या र्ोऱ्याचीां आयदनाां घेवन तीां र्गळीां र्ुण्याांक जेवण म्हणून उत्तरेक पळोवपी जनेला वयल्यान उडयलीां हें . २ ह्या गजालीां उपराांत दतणें चामड्याचें आवरण घेतलें, तातूांत दर्ांडराां आदशल्लें आनी तें जमनीर ओतलें; आनी ताचेर दतणें बोटीचो कपडो घेतलो आनी कमराांक बाांदू न दवरलो; आनी दतणें तकलेच्या क ें र्ाांचें जाळय र्ोडू न तकलेचेर भस्म दशांपडली. आनी ती जमनीरय दर्ांडर दशांपडली आनी दर्ांडराचेर पडली आनी र्काळ मेरेन दतच्या स्तनाक र्तत हाताांनी मारत रावली आनी र्काळ मेरेन क ु क ुा टावन रातभर रडत रावली. आनी, जेन्नाां अर्ेनाथान र्काळीां उठ ू न पळयलें आनी पळय! दतच्या दुकाांतल्यान मातये भशेन दतचे र्कयल आदशल्ले, र्ुयााचो अस्त जायर्र ती परतून दर्ांडराांचेर तोांडार पडली. अशें आर्ेनाथान र्ात दीर् क े लें, दकतेंय चाखलें ना. असेनाथ दहब्रू लोकाांच्या देवाक मागणें करपाचो सांकल्प करता. 11. आनी आठव्या ददर्ा फाांतोडेर आयलो आनी र्ुकणीां पयलीांच दकरा दकरा करतालीां आनी र्ुणीां वाटेर वचपी लोकाांक भोांवत रावलीां तेन्ना आर्ेनाथान मातये वयल्यान आनी बर्ल्ल्या दर्ांडराां वयल्यान मात्शी तकली वयर काडली, कारण ती र्ामकी थकली आनी दतच्या व्हडल्या अपमानाक लागून दतच्या अवयवाांची शक् उणी जाल्ली; कारण आर्ेनाथ थकलो आनी बेर्ुमार जाल्लो आनी दतची ताांक उणी जाल्ली आनी तेन्ना ती उदेंते वटेन पळोवपी जनेला र्कयल बर्ून वण्टी कडेन वळली; आनी हाताचीां बोटाां उजव्या गुडघ्याचेर जोडू न तकली दतणें आपल्या पोटार दवरली; आनी दतचें तोांड बांद जाल्लें, आनी दतणें आपल्या अपमानाच्या र्ात ददर्ाांनी आनी र्ात रातीां उगडलें ना. आनी दतणें तोांड उगडनार्तना काळजाांत म्हणलें: "हाांव दकतें करू ां , हाांव नीच, वा खांय वचतलोां? आनी हाांव फ ु डें कोणा कडेन आलादशरो मेळटलो? वा कोणा कडेन उलयताां, म्हणल्यार क ु मारी." एक अनाथ आनी उध्वस्त आनी र्गळ्याांनी र्ोडू न ददल्लो आनी दुस्वार् क े ल्लो?आताां र्गळे म्हजो दुस्वार् करपाक आयल्यात आनी तातूांतलो म्हजो बापूय आनी आवय लेगीत, ताका लागून हाांवें देवाांक दतरस्कारान दतरस्कार क े लो आनी ताांकाां पयर् क े लो आनी गरीबाांक ददला मनशाांनी नाश करु ां क जाय.कारण म्हजो बापूय आनी म्हज्या आवयन म्हणलें: "आर्ेनाथ आमची धूव िय. " पूण म्हज्या र्गळ्या नात्याांतल्या लोकाांचोय म्हाका आनी र्गळ्या मनशाांचो दुस्वार् करपाक आयल्यात, कारण हाांवें ताांच्या देवाांक नाश क े ल्यात. आनी हाांवें दुस्वार् क े ला दरेकल्याक आनी र्गळ्याांक म्हाका लुबाडपी, आनी आताां ह्या म्हज्या अपमानाांत म्हाका र्गळ्याांनी द्वेष क े ला आनी ते म्हज्या र्ांकश्टाक लागून खोशी जातात.पूण पराक्रमी जोर्ेफाचो र्वेस्पर आनी देव मूतींची पुजा करपी र्गळ्याांचो दुस्वार् करता, कारण तो मत्सर करपी देव आनी हाांवें आयकल्ल्या िमाणें, परकी देवाांची पुजा करपी र्गळ्याां आड भयानक, जांयच्यान ताणें म्हजोय द्वेष क े ला, कारण हाांव मेल्ल्या आनी बदहगोल मूतींची पुजा क े ली आनी ताांकाां आशीवााद ददलो. पूण आताां हाांवें ताांचो बळी टाळ्ळाां आनी म्हजें तोांड ताांच्या मेजा थावन पयर् जालाां आनी ताका लागून म्हजें तोांड दू दषत जालाां म्हणून र्गााच्या र्वेस्पर देवाक, बदळश्ट जोर्ेफाचो र्गळ्याांत उांचेलो आनी
  • 4. बदळश्ट मनशाक उलो मारपाचें धाडर् म्हाका ना मूतींच्या बदलदानाांक. पूण दहब्रू लोकाांचो देव खरो देव, दजवो देव, दयाळ देव आनी दयाळ आनी धीर धरपी आनी दयाळ आनी र्ौम्यपणान भररल्लो आनी जो मनशाच्या पातकाचो दहशोब कररना अशें र्ाांगपी जायत्या जाणाांक आयकलाां नम्र आर्ता आनी खार् करून अज्ञानाांत पातक करपी मनशाक, आनी त्रार्ाांत पडल्ल्या मनशाच्या दुख्खाच्या वेळार बेकायदेशीरपणाची खात्री कररना; ते िमाण हाांवूय, नम्र मनीर्, धाडर्ी जातलोां आनी ताचे कडेन वळू न ताचे कडेन आलादशरो घेतलोां आनी ताका म्हजीां र्गळीां पातकाां कबूल करतलोां आनी ताचे मुखार म्हजी दवनवणी ओततलोां आनी ताका म्हज्या दुख्खाचेर दया येतली. दकत्याक तो म्हजो हो अपमान आनी म्हज्या आत्म्याचो उध्वस्तपण पळोवन म्हाका दया करतलो आनी म्हज्या दुख्खाचें आनी क ु मारीपणाचें अनाथपणय पळोवन म्हजी राखण करतलो काय जाणाां? कारण, हाांवें आयकता तशें, तो स्वता अनाथाांचो बापूय आनी दुख्खी लोकाांक र्ाांत्वन ददवपी आनी त्रार् र्ोांर्पी लोकाांक आदार ददवपी. पूण खांयचेय पररन्हथथतीांत हाांवूय नम्र मनीर् धाडर्ी जातलोां आनी ताका रडटलो. मागीर आर्ेनाथ आपूण बर्ल्ल्या वण्टीांतल्यान उठलो आनी उदेंते वटेन माांडयो उबो रावलो आनी दोळे र्गाा कडेन ददश्टी पडले आनी तोांड उगडू न देवा कडेन म्हळें : आसेनाथाची प्राथणना 12. आर्ेनाथाची मागणी आनी कबुली: "जमीां युगाां रचता आनी र्गळ्या वस्तूांक दजवीत ददता, तुज्या र्गळ्या र्ृश्टीक दजवीत ददवपी, अदृश्य वस्तू उजवाडाांत हाडपी, रचपी, दनतीमान लोकाांचो स्वामी देव." र्गळ्यो वस्तू आनी ददर्ूांक नादशल्लीां गजाली िगट क े ल्यो, जो र्गा उखलता आनी धतारेक उदकाचेर थथापन करता, जो व्हड फातर उदकाच्या अथाांगाचेर दथरावता, जे बुडू न वचचे नात पूण दनमाणे मेरेन तुजी इत्सा करतात. कारण तूां िभू, उतर र्ाांगलें आनी र्गळ्यो गजाली अन्हस्तत्वाांत आयल्यो आनी तुजें उतर, िभू, तुज्या र्गळ्या िाण्याांचें दजवीत, तुजे कडेन हाांव आलादशऱ्या खातीर पळू न वता, र्वेस्पर म्हजो देवा, आताां र्ावन तुका रडटलो िभू , आनी तुका हाांव म्हजीांपात्ाां कबूल करतलोां, तुका म्हजी दवनवणी ओततलोां, गुरू, आनी तुका म्हजीांबेकायदेशीरपणाां उक्ीांकरतलोां.. म्हाका वाचय, िभू, वाच, कारण हाांवें तुजे आड जायतीां पातकाां क े ल्याांत, हाांवें बेकायदेशीर क े लें आनी अभक्ी, हाांवें उलोवांक जायनातल्लीां आनी तुज्या मुखार वायट उलयलाां, म्हजें तोांड िभू, इदजप्ताांतल्या लोकाांच्या मूतींच्या बळीांक लागून आनी ताांच्या देवाांच्या मेजा वयल्यान दू दषत जालाां, हाांवें पातक क े लें, िभू, हाांव तातूांत पातक क े लें तुज्या नदरेक, दगन्ानाांत आनी अज्ञानाांत हाांवें मेल्ल्या आनी बदहऱ्या मूतींची पुजा क े ल्ल्यान अभक्ी क े ली आनी हाांव तुका तोांड उगडपाक पात्र ना, िभू, हाांव पेंटेफ्र े र् याजक, क ु मारी आनी राणीची धूव आर्ेनाथ दुख्खी. जो एक पावटीां अदभमानी आनी अदभमानी आनी र्गळ्या मनशाां परर् म्हज्या बापायच्या दगरेस्तकायेंत र्मृध्द जाल्लो, पूण आताां अनाथ आनी उध्वस्त आनी र्गळ्या मनशाां कडल्यान र्ोडू न गेल्लो. तुका हाांव पळू न वता, िभू आनी तुका म्हजी दवनवणी अपाण करताां आनी तुका हाांव रडटलो. म्हज्या फाटल्यान वचपी लोकाां कडल्यान म्हाका र्ोडव. गुरू, म्हाका ताांचे कडल्यान व्हरचे पयलीां; कारण, जशें कोणाक दभयेल्लें भुरगें आपल्या बापाय कडेन आनी आवय कडेन पळू न वता आनी ताचो बापूय हात वाडोवन ताच्या स्तनाक धरता aIso do you. िभू, भुरगीां मोगी बापाय र्ारक े तुजे अशुध्द आनी भयानक हात म्हजेर ताणून म्हाका अदतइांदद्रय दुस्मानाच्या हाताांतल्यान धर. फॉर लो! पुदवाल्लो आनी रानटी आनी क्र ू र शीांव म्हाका फाटोफाट वता, कारण तो इदजप्ताांतल्या देवाांचो बापूय आनी मूती-उन्मादी देव ताचीां भुरगीां, आनी हाांव ताांचो दुस्वार् करपाक आयलाां आनी ताांकाां हाांवें पयर् क े लो, कारण ते शीांवाचे भुरगे, आनी हाांवें इदजप्ताांतल्या र्गळ्या देवाांक म्हजे कडल्यान उडयले आनी ताांकाां काडू न उडयले आनी शीांव वा ताांचो बापूय र्ैतान म्हजेर रागान म्हाका दगळपाचो यत्न करता. पूण तूां, िभू, ताच्या हाताांतल्यान म्हाका र्ोडयतलोां आनी ताच्या तोांडातल्यान हाांव र्ोडयतलोां, नाजाल्यार तो म्हाका फाडू न उज्याच्या ज्वालामुखीांत घालचो ना आनी उज्यान म्हाका वादळाांत घालचो ना आनी काळखाांत वादळ म्हजेर जैत मेळोवांक ना आनी म्हाका दयााच्या खोलायेन उडयलो आनी र्ार्णाच्या काळा थावन आदयल्लो व्हडलो मोनजात म्हाका दगळटा आनी हाांव र्दाांकाळ नाश जाताां. हीां र्गळीां गजाली म्हजेर येवचे आदीां म्हाका र्ोडव, िभू; म्हाका र्ोडू न ददवचो, गुरू, उध्वस्त आनी र्ांरिणहीन, कारण म्हज्या बापायन आनी म्हज्या आवयन म्हाका नाकारून ‘आर्ेनाथ आमची धूव िय’ अशें म्हणलाां, कारण हाांव ताांच्या देवाांक क ु डक े करून ताांकाां पुरायपणान दुस्वार् क े ल्ल्यावरी ताांकाां काडू न उडयलो. आनी आताां हाांव अनाथ आनी उध्वस्त जालाां आनी तुज्या बगर म्हाका आनीक खांयचीच आशा ना. िभू, तुजी दया र्ोडू न दुर्रो आलादशरो ना, तूां मनशाांचो इश्ट, कारण तूां फकत अनाथाांचो बापूय आनी छळ जाल्ल्या लोकाांचो चॅन्हियन आनी दुख्खी लोकाांचो आदार. म्हाका दया कर िभू, आनी म्हाका शुध्द आनी क ु मारी, र्ोडू न ददल्लो आनी अनाथ दवर, कारण तूां एकलोच िभू एक गोड आनी बरो आनी र्ौम्य बापूय. दकत्याक तुज्या र्ारको गोड आनी बरो खांयचो बापूय, िभू? फॉर लो! म्हज्या बापायच्या पेंटेफ्र े र्ाचीां र्गळीां घराां ताणें म्हाका वारर्ा म्हूण ददल्याांत तीां काांय काळा खातीर ना जावांक पावतलीां; पूण तुज्या वारर्ाांचीां घराां, िभू, अदवनाशी आनी र्ार्णाचीां." आसेनाथाची प्राथणना (चालू) २. 13. "िभु, म्हज्या अपमानाक भेट ददव आनी म्हज्या अनाथपणाचेर दया कर आनी म्हाका, दुख्खी मनशाांची दया कर. दकत्याक पळय! हाांव, गुरू, र्गळ्याां कडल्यान पळू न गेलो आनी तुका मनशाांचो एकलोच इश्ट आलादशरो घेतलो. पळय! हाांवें र्गळें बरें र्ोडलें." धतारेच्यो वस्तू आनी तुज्या कडेन आलादशरो घेतलो.िभु, बोटी आनी भस्म घालून, नग्न आनी एकाांत. पळय!हाांवें म्हजी भाांगराची कमर र्ोडली आनी म्हजे कडल्यान उडयल्या आनी दोरी आनी बोरी घालून मेकडू न दवरला.पळय, म्हजो मुक ु ट आनी म्हजो माइटर हाांवें म्हज्या तकलेंतल्यान उडयला आनी हाांवें स्वताक दर्ांडर दशांपडला.पळय!म्हज्या कोठयेचो माळो तो जायत्या रांगाांच्या आनी जाांबळ्या फातराांनी पक्को क े ल्लो, जो आदीां मलमाांनी ओलो क े ल्लो आनी उजवाड तागड्याच्या कपड्याांनी र्ुकयल्लो, आताां म्हज्या दुकाांन दभजला आनी भस्म दशांपदडल्ल्यान दतचो अपमान जाला.पळयात म्हज्या िभू, दर्ांडराांतल्यान आनी म्हजीांदुकाां म्हज्या कोठयेंत रू ां द रस्त्या िमाणें खूब माती तयार जाल्या, पळय म्हज्या िभू, म्हजें राजकीय जेवण आनी र्ुण्याांक ददल्लें माांर्. लो! तशेंच, गुरू, र्ात दीर् र्ात रातीां उपार् करून भाकरी खावांक ना आनी उदक दपयेलें ना आनी म्हजें तोांड चाक र्ारक ें आनी जीब दशांगा र्ारक ें आनी ओांठ मातयेच्या क ु डक्या र्ारक ें र्ुकलाां आनी म्हजें तोांड आक ुां चलाां आनी म्हजे दोळे आक ुां चल्यात दुकाां व्हाांवपाक अपेर् आयल्यात. पूण तूां, म्हज्या देवा, म्हज्या जायत्या अज्ञानाांतल्यान म्हाका र्ोडव, आनी ताका लागून म्हाका माफ कर, हाांव क ु मारी जावन, अजाण जावन, वाट चुकलो. लो! आताां हाांवें पयलीां अज्ञानाांत पुजा क े ल्ले र्गळे देव बदहरे आनी मेल्ले मूती आदशल्ल्याचें आताां कळ्ळाां आनी ताांकाां क ु डक े करून र्गळ्या मनशाांक पाांयाांनी मारपाक ददले आनी चोराांनी ताांकाां लुटले, जे भाांगर-रुपें आदशल्ले , आनी तुज्या वाांगडा हाांवें आलादशरो घेतलो, िभु देवा, एकलोच दयाळ आनी मनशाांचो इश्ट. म्हाका माफ कर, िभू, हाांवें अज्ञानाांत तुजे आड जायतीां पातकाां क े लीां आनी म्हज्या स्वामी जोर्ेफा आड दनांदा करपी उतराां उलयलीांआनी तो तुजो पूत हें कळ्ळें ना, l दुख्खी. िभू, मत्सर करून उलो मारल्ल्या वायट मनशाांनी म्हाका म्हणलें: ‘जोर्ेफ कनान देशाांतल्या गोठाण्याचो पूत’ आनी हाांव दुख्खी मनशान ताांचेर दवस्वार् दवरून वाट चुकलो आनी ताका वायट क े लो आनी वायट उलयलाां तो तुजो पूत म्हण कळनार्तना ताचे दवशीां. दकत्याक मनशाांमदीांकोणाक अशी र्ोबीतकाय जाली वा क े न्नाच जल्म ददतली? वा ताचे र्ारको आनीक कोण, र्गळ्याांत र्ोबीत जोर्ेफा र्ारको बुद्धीमान आनी पराक्रमी? पूण तुका, िभू, हाांव ताका र्ोांपयताां, कारण म्हज्या वटेन हाांव ताचो म्हज्या आत्म्या परर् चड मोग करताां. तुज्या क ृ पेच्या बुद्धीन ताका र्ुरिीत दवर आनी म्हाका ताचे कडेन दार्ी आनी दार्ी म्हूण र्ोांपयतलोां, ताका लागून हाांव ताचे पाांय धुवन ताची खाट तयार करु ां क आनी ताची र्ेवा करु ां क आनी ताची र्ेवा करु ां क, आनी हाांव ताची गुलाम जातली म्हज्या दजदवताांतले काळ."
  • 5. आक ण न्जेल मायकल आसेनाथाक भेट ददता. 14. आनी अर्ेनाथान िभूक कबुली ददवप बांद क े लें तेन्ना पळय! उदेंतेवटेन र्काळचो नखेत्रूय र्गाार उदेलो; आनी अर्ेनाथान तें पळे वन खोशी जाली आनी म्हणलें: "तेन्ना र्वेस्पर देवान म्हजें मागणें आयकलाां काय? कारण हें नखेत्र व्हडल्या ददर्ाच्या उांचायेचो दू त आनी र्ांदेशवाहक." आनी पळय! कठीण र्काळच्या नखेत्राक लागून र्गा फाटीां पडलो आनी एक व्हडलो आनी अकथनीय उजवाड ददर्लो. ती पळे वन आर्ेनाथ दतच्या तोांडार क ु रक ु रीत पडली आनी रोखडोच र्गाार थावन एक मनीर् दतचे कडेन आयलो आनी उजवाडाचीां दकरणाां धाडू न दतच्या तकले वयल्यान उबो रावलो. आनी, तोांडार पडू न आर्तना, दैवी देवदू तान दतका म्हणलें, "आर्ेनाथ, उबो राव." आनी दतणें म्हणलें: "म्हज्या कोठयेचें दार बांद आनी गोपुर ऊ ां च आदशल्ल्यान म्हाका आपोवपी कोण, आनी मागीर तो म्हज्या कोठयेंत कर्ो आयलो?" आनी ताणें दतका दुर्रे खेपे आपयलो आनी म्हणलें, "आर्ेनाथ, आर्ेनाथ." आनी दतणें म्हणलें, "हाांगा हाांव आर्ाां, िभू, तूां कोण तें र्ाांग." आनी ताणें म्हणलें: "हाांव र्वेस्पर देवाचो मुखेली आनी र्वोच्चाच्या र्गळ्या र्ैन्ाचो र्ेनापती: उबो राव आनी तुज्या पाांयाांचेर उबो राव, हाांव तुका म्हजीां उतराां उलोवांक." आनी दतणें तोांड उखलून पळयलें आनी पळय! जोर्ेफा र्ारको र्गळ्या गजालीांनी, चोळो आनी माळो आनी राजदांड घालून, ताचें तोांड वीज आनी दोळे र्ुयााच्या उजवाडा र्ारक े आनी तकलेचे क ें र् जळपी मशालाच्या उज्याच्या ज्वाला र्ारक े र्ोडल्यार , आनी ताचे हात आनी पाांय उज्याांतल्यान चकचकीत जावपी लोखणा भशेन, कारण ताच्या हाताांतल्यान आनी पाांयाांतल्यान स्फ ु दलांगाां भायर र्रतालीां. हीां पळे वन आर्ेनाथ दभयेलो आनी पाांयाांचेर उबो रावपाक लेगीत शकलो ना, कारण ती खूब दभयेली आनी दतचीां र्गळीां आांगाां थरथरलीां. आनी त्या मनशान दतका म्हणलें: "आर्ेनाथ, खोशी राव आनी दभयेवांक नाका, पूण हाांव तुका म्हजीां उतराां र्ाांगूांक उबो राव आनी तुज्या पाांयाांचेर उबो राव." मागीर आर्ेनाथ उबो रावलो आनी दतच्या पाांयाांचेर उबो रावलो आनी देवदू तान दतका म्हणलें: "तुज्या दुर्ऱ्या कोठयेंत आडखळ नार्तना वच आनी तूां िेर्ल्लो काळो ट्ुदनक क ु शीक दवर आनी तुज्या कमराांतलो बोरी काडू न उडोव आनी दर्ांडराां हालोवन काड." तुज्या तकले थावन तुजें तोांड आनी हात शुध्द उदकान धुवन धवो अस्पृश्य चोळो घालून तुज्या कमराांक क ु माररकतेच्या उजवाडाच्या पट्टी, दुप्पट पट्टी बाांदू न परत म्हजे कडेन येयात आनी हाांव तुका उतराां र्ाांगतलोां जे तुका िभू कडल्यान धाडल्यात." मागीर आर्ेनाथ बेगीन बेगीन दतच्या दुर्ऱ्या कोठयेंत गेलो, तातूांत दतच्या अलांकाराचीांछाती आदशल्लीांआनी दतची दतजोरी उगडली आनी धवो, बारीक, अस्पृश्य चोळो घेवन तो घालो, पयलीां काळो चोळो काडू न आनी दोरीय आनी दतच्या कमराांतल्यान बोटीचो कपडो आनी दतच्या क ु माररक े च्या उजवाडाच्या दुप्पट पट्टी, एक कमर आनी दुर्री कमरपट्टी स्तनाक बाांदू न घेतली. आनी दतणें तकलेवयलीां दर्ांडराांय हालोवन काडलीां आनी शुध्द उदकान हात आनी तोांड धुवन घेतलें आनी दतणें एक र्गळ्याांत र्ोबीत आनी बारीक आच्छादन घेवन तकलेचेर पडबीांब घालो. मायकल आसेनाथाक साांगता की ती जोसेफाची बायल जातली. 15. आनी तेन्नाां ती दैवी मुखेल र्ेनापती कडेन आयली आनी ताचे मुखार उबी रावली आनी िभूचो देवदू त दतका म्हळें : "तुज्या तकलेचो आताां तुज्या तकलेचो आवरण काडू न घे, दकत्याक तूां आयज शुध्द क ु मारी जाल्या आनी तुजी तकली आयच्या र्ारकी आर्ा." एक तरणाटो." आनी अर्ेनाथान तें दतच्या तकलेंतल्यान काडलें. आनी परतून, दैवी देवदू त दतका म्हणटा: "आर्ेनाथ, क ु मारी आनी शुध्द, खोशी राव, दकत्याक पळय! िभू देवान तुज्या कबुली आनी तुज्या मागणेंचीां र्गळीां उतराां आयकलीां आनी ताची अपमान आनी दुख्खूय ताणें पळयलाां." तुज्या र्ांयमाचे र्ात दीर्, कारण तुज्या दुकाां थावन ह्या दर्ांडराां वयल्यान तुज्या तोांडा मुखार खूब माती तयार जाल्या.. ते िमाणें, आर्ेनाथ, क ु मारी आनी शुध्द, खुशाल राव, कारण पळय, तुजें नाांव दजवीत आनी र्दाांकाळ पुर्ून वचचें ना, पूण आयज र्ावन तूां नवें जावन नव्यान तयार जातलो आनी दजवांत जातलो आनी दजदवताची आशीवााददत भाकरी खातलो आनी अमरतायेन भररल्लो पेलो दपतलो आनी अदवनाशीच्या आशीवाादान अदभषेक जातलो उल्लार्ाचो, आर्ेनाथ, क ु मारी आनी शुध्द, पळय, र्वेस्पर देवान तुका आयज जोर्ेफाक िवरो म्हूण ददला आनी तो स्वता तुजो िवरो र्दाांकाळ जातलो.आनी आताां र्ावन तुका आर्ेनाथ म्हणचें ना, पूण तुजें नाांव मेळटलें आलादशऱ्याचें शार जाव, कारण तुज्याांत जायतीां राष्ट् ाां आलादशरो र्ोदतलीां आनी तुज्या पाांखाां खाला रावतलीां आनी जायतीां राश्ट्ाां तुज्या र्ाधनाां वरवीांआलादशरो मेळटलीां आनी पश्चात्तापा वरवीां र्वोच्च देवा कडेन दचकटू न रावपी तुज्या वण्टीांचेर र्ुरिीत दवरतले; कारण तो पश्चात्ताप र्वोच्चाची धूव आनी ती स्वता र्वोच्च देवाक दर वराक आनी पश्चात्ताप करपी र्गळ्याां खातीर दवनवणी करता, कारण तो पश्चात्तापाचो बापूय, आनी ती स्वता र्गळ्या क ु माररकाांची पूणाताय आनी देखरेख करपी, तुमचो खूब मोग करता आनी दर वराक तुमचे खातीर र्वोच्चाक दवनवणी करून आनी पश्चात्ताप करपी र्गळ्याांक ती र्गाार दवर्व घेवपाची र्ुवात ददतली आनी पश्चात्ताप क े ल्ल्या र्गळ्याांक ती नवी करता. आनी पश्चात्ताप अत्यांत गोरी, एक क ु मारी शुध्द आनी र्ौम्य आनी र्ौम्य; आनी देखून, र्वोच्च देव दतचो मोग करता आनी र्गळे देवदू त दतचो आदर करतात आनी हाांव दतचो खूब मोग करताां, कारण ती स्वता म्हजी भयण, आनी जर्ो ती तुमच्या क ु माररकाांचो मोग करता तर्ो हाांव तुमचेरय मोग करताां. आनी पळय! म्हज्या वटेन हाांव जोर्ेफा कडेन वता आनी तुजे दवशीां हीां र्गळीां उतराां ताका र्ाांगतलोां आनी तो आयज तुका येतलो आनी तुका पळयतलो आनी तुजेर खोशी जातलो आनी तुजेर मोग करतलो आनी तुजो िवरो जातलो आनी तूां ताची र्दाांकाळ मोगाळ िवरो जातली. ते िमाणें म्हाका आयक, अर्ेनाथ, आनी तुज्या कोठयेंत आदल्या काळार्ावन दवररल्लो पुदवाल्लो आनी पयलो चोळो, लग्नाचो चोळो घालून तुज्या भोांवतणीां तुज्या आवडीचें र्गळें र्जवणी घाल, आनी तुका बरी िवरो म्हणून र्जव आनी स्वताक तयार कर ताका मेळपाक तयार; कारण लो! तो आयज तुज्या कडेन येतलो आनी तुका पळे वन खोशी जातलो." आनी मनशाच्या आकाराचो देवदू त आर्ेनाथाक हीां उतराां र्ाांगून र्ोांपतकच ताणें र्ाांदगल्ल्या र्गळ्या गजालीांचेर ती व्हड खोशी जाली , आनी धतारेचेर तोांडार पडली आनी ताच्या पाांयाांक नमस्कार क े लो आनी ताका म्हणलें: "तुका तुज्या र्वेस्पर देवाचो धन्, जाांणी तुका धाडलो, म्हाका काळखाांतल्यान र्ोडवांक आनी म्हाका अथाांगाच्या बुन्ादीांतल्यानच अथाांगाच्या बुन्ादीां थावन म्हाका हाडपाक." उजवाड, आनी तुजें नाांव र्दाांकाळ धन्. जर म्हाका तुज्या नदरेक क ृ पा मेळ्ळ्या आनी तुवें म्हाका र्ाांदगल्लीां र्गळीां उतराां र्ाध्य जावांक तुवें पाळटलीां हें कळ्ळें जाल्यार तुज्या दार्ीन तुका उलोवांक ददवचें." आनी देवदू तान दतका म्हणलें, " म्हणत राव." आनी दतणें म्हणलें: "हाांव तुका दवनवणी करताां, िभू, ह्या खाटीर थोडो वेळ बर्, कारण ही खाट शुध्द आनी अशुध्द आर्ा, कारण ताका दुर्रो दादलो वा दुर्री बायल क े न्नाच ताचेर बर्ली ना आनी हाांव तुज्या मुखार बर्तलोां एक मेज आनी भाकरी, आनी तूां जेतलो, आनी हाांव तुका पोरनो आनी बरो र्ोरो हाडू न ददतलोां, ताचो वार् र्गाार मेरेन पावतलो आनी तूां ताचो दपयेलो आनी उपराांत तुज्या वाटेर वचतलो." आनी ताणें दतका म्हणलें: " उतावळ करात आनी बेगीन हाडू न घेयात." आसेनाथाक दतच्या भांडाराांत एक म्ोांवामूस मेळटा. 16. आर्ेनाथान बेगीन जावन ताचे मुखार ररतें मेज दवरलें; आनी, ती भाकरी हाडपाक लागली तेन्ना, दैवी देवदू त दतका म्हणटा: "म्हाकाय एक म्होांवामूर् हाड." आनी ती एक े र्ुवातेर उबी रावली आनी दतच्या र्ाांठ्ाांत मधमाशीची क ां घी नादशल्ल्यान ती भ्रदमत आनी दुख्खी जाली. आनी दैवी देवदू त दतका म्हणटा: "तुमी दकत्याक उबे आर्ात?" आनी दतणें म्हणलें: "माझ्या स्वामी, हाांव एक भुरग्याक उपनगराांत धाडटलो, कारण आमच्या वारर्ाचो ताबो लागीां आर्ा, आनी तो येवन थांयच्यान बेगीन एकल्याक हाडटलो आनी हाांव तो तुज्या मुखार दवरतलोां." दैवी देवदू त दतका म्हणटा: "तुज्या भांडाराांत दभतर र्र आनी तुका मेजार पडू न आदशल्ली मधमाशीची क ां घी मेळटली; ती वयर घेवन हाांगा हाड." आनी दतणें म्हणलें, "िभु, म्हज्या र्ाांठ्ाांत मधमाशीची क ां घी ना." आनी ताणें म्हणलें, "जा आनी तुका मेळटलें." आर्ेनाथ दतच्या भांडाराांत दभतर र्रलो आनी मेजाचेर एक म्होांवामूर् पडू न आदशल्लो मेळ्ळो; आनी ती क ां घी व्हडली आनी बफाा र्ारकी धवी आनी म्होांवाांनी भररल्ली, आनी तो म्होांव र्गााच्या दांवाच्या वार्ाच्या र्ारको आनी ताचो वार् दजणेच्या वार्ाच्या